yitae iiicalpatae integrjute» prudenti de patria bene sentiendi ac merendi Hber4ate ^ comita4:e pon fucata, candore aperto ^^ et ^ lactea mornm^ dulcedine, quibus eximiis animi virtutibus cunctos Tibi amabili coagulo devincis adstrinjg;isque ^.praesertim vero ^) Musarum cultorcs eo amplecteris favore, quo propria eruditione instructus verum et aequum literis et^ literatis pretiuoi ponere solcs. Neqiie privatae mihi dcsunt caussae^ quae vel solo amicitiae mult^.abbinc annis tecum ex- ercitae nomine mc impulernnt, ut hoc tenui licet et levi nimis forte **) mpnumento publice iHbi erecto ex- hibcrem testificalionem cultus et obscquii, quo egre- gias illas et non vulgares animi atque mgenii Tui do- tes semper prosccutus sum, Tibique Yiro non tantum praeclara in dignilate posilo, scd et literarum nostra- rum peritissimOf offerrem Bhetorica baec» Ciceroni vulgo adlributa ad Herennium, et de Inventione, ut tilulus prae se fcrt^ opera; quae quoniam praecepta Bhetoricos^ non tantum ad Oraliones quascumque ar- jlificiose insiituendas, sed et ad disceptationes caussa- rum forensium rite et ordine agendas complcctantur, Tab hoc instituto divcrsum nemo criminabitur, si Tibi praecipue ista dediccnt;ur^ cui non iniucunda aut a per- sona jua aliena haec forc spcramus, qui ad lilcs iuridicas.in foro dirimendas cxcrcitatissimu^ ludex tanta cum laude, scdere consucsti. ^Cum vero haec notis ac varianiibus^ codicum MS^^ lectionibus^ contex(us emen- dandi gratia, satis mihi ab allis instructa videbantur, de Auctore Librorum ad Herennium, quae Jis sub iudice adhuc pendet, utrura Cicero ipse, an Cornifi- cius, TuUio nimirum aequalis ac familiaris^ vcl alius 3uispiam staluendus sit, aliquid in limine huius operis isserere et Yirorum doclorum sententias diversas ad examcn revocare^ mearum^ cssi^ partium existimavi; quod argamentum dum mihi tractandum propono, dis- aertatiunculae huius, ct simul curae in novam hanc editionem collatae arbitrum Te et exactorem compellare in animum induxi, priinumque onmium hac Dedica* tione Epistolari, quae simul Praefationis vice funga« tur, potius salutare Lectorem harum rerum et callen* tissimum***) et valde studiosum, quam nuda et prae-* *) Hoc loco dictDdnm liiit: imprimit P€ro, L, **) Fortass^. Xr, ^*) Hniuft saperUlayi auctoriui taldc dubia* lp«a iQrmuU: cfUltno PRAEFAT. DCDICATORU. « £i^oni praeria Dedicatione, ex ndor^ ▼ujgari 14>rum lianc ad Te ablcgare^ ^ualis euijsumque YirOihonoratOf licet literarum et doctrinae minus gnaro, vel dignatio* nis Tcl amicitiae caussa scribiipolest, paucia.vero tan- tum et seculo hoc nostro valde raris, qui d^eruditis eiusmodi quaestionibus suum quoque suffragium ferre Taleant*): ^uod certe honorificum magis ac^^loriosum llusis nostris existimandum reor, quam ambitiosis De- dicationibus patronos sibi sumere. operum ^ quorum praeter titulos yix aliquid iQteUi|;aBt«.
Honim igitur Bhetoricorum alterum de Inventione foetum Ciceronis ^nuinum e^se ^ plerique agno^cuQt^ sed ex quatuor libris duos tantum. superstites re&ren* tem ♦♦), licet titulum ^faunc ab auctorc ipso ^n pro- &ctum fuisse pateat^ quia et aljas artis Rbetoricae par« tes ac solam rnventionem in* Ikis se tractasse,j ipse in* dicat sub finem cap. 3. lib. IL^ plpresqu^ libros a.(^i- cerone conscriptos ex ultimis Operis. ipsius verbls maili- festum est; ut osteodunt Yossius de Natur, et Congt. Rhetor. cap. XIII. et eruditi interpretes^ ad Quinctil. lik III. Inst. Orat. cap. 3. p. aax Librqs vero ad Herennium, dubtum et mcertum.Jiaberc auctorcm, com- munis doctonim virorum opinio est; licet plurimi non obscnrae famae homines eruditi ^yariis dissertalionibus Ciceroni vindicandos contenderint, alii Cornificio Se- vi niori vel luniori adscribcndos, unus Yirginio |lufo vel Timolao, alter M. Gallioni Rhetori.» nonnulii ctiam Laureae TuIIio, aut Tullio Tironi, Ciceronis^ libcrtis, tribuendos esse arbitrati fucrint. Horum omnium Dia^ tribas t rariores saltem et vix obvias, huic cditioni praefigere constitueram, sed Bibliopolis impensas islas aversanlibus argumenta singulorum hlc quasi pcr saty- ram colligere et examini modesto subiiccre^ malui, ut Tibi aliisque rerum istarum peritis arbitrium constet elii^ndi, ac diiudicandi, licct omnia tamen eo tantum redilQra certus sim,ut congeslis et enumeratis diversarum sententiarum suffraglis auctorem Incertum essc^ mccum proQuntiaturus sis, ac facilius refutari posse oppositas aliorum conlecluras, quam dubium et ignotum hac^enus opusculi huius scriptorem e latibalis suls excitare.
alicuUu rti e Gellio affertar, XVII, 5. L, *) Naoqunm ita Gcero et qoiqai suot eius aetiitit. Scribeodum tciant v«l po^ * sini. **) Falfam hoo cmo Scbuetsioi doc^re inititait in £4* Cic. epp. rlict. Lip». apud GoeMilien. iSo^. praef. «d tom« L tt PETRI B0mif^9ni SBCU5DI t^ftt^ ifin jwiium, Mntar Mctorilate Prisda^ nif qm alkfiMH locis, «r tcI a lndice PatscUaiio patet^ Mctvyrem fonun Rbctoricomi M. Tnllim agnoscit^ rt sub cius mniae loca cs sti^lis «ataor libris ad-- liFTt; cfli addcre potoissMt RDbDai de Coap. et mctr. Orat, ]K»e« 3i5. et 3si. rnter Rlictor. Mtio. Fr. Pidioeiy obi tftnlo Cic^romis md Henmmimm im JtrU EJuiorica. proJ^rit locfini de^ IfeiiBbro* Oratioais, mn Itctioae tionmbil rariala le^iitar lib. IV. cap. 19., rt bonim opi* nloni etiam £rrere possct Fortanatiaiias Kb. I. Art. RkH. pa^. 5f. jicce^ md hom (legales statos) 9t trcms^ Uuio, quae ianium legaU» C9i, H defimiiiOy qmam eiiam hgolem aec^wnus secmmdmm Jtfl Tmllimm; at bis Teillio respexerit ad lib. I. ad Heren. cap. i3. et i5. et lib. IV. cap. 34- obi ie traiislatione, et lib. IL cap. la. nbi de defiortione a^tor. Augostinns etiam in Prindp. Rbe- tpr, pa|f. 990. eiasd. ed. Pitb. Haee onmia memorits euecipi d^eml, quam et pierique Graeccrum ei Jf. TVsA» Uue in primie oratori affirmant meeeeeariam koe^ ui cpiner, mode: Kenio nume ad theeaurum rerum bmniunt memoriam, quae niei cuetoe int^eniie ordinatisque rebtse adhibeaturf ittteiUgemue omnia, etiamei pra^iarissiaut eintf in oratore peritura; goibos paria Sob Tallii no-» mine adfert Alcuinas, out pleraque descripsit ez libris de Inrentione, Dialo^. de Arte nbetor. pag. 377. unde qnis coniicere posset, respicere eos ad lio. IIL ad He- 111 renn. cap. i5. fin. Nunc ad tfieMourum int^ntorum atqua omnium partium rhetoricae cuetodem, memoriam transea^ mu9. Scd in aniino potius babuerunt illa ex Cic Hb. 1« de Orat. cap. 5. Quui dieam de thesauro rerum omniwn memoruij quae niei eustos inpentis eogitatisque rebus e$ i^erbie adhibeainr, inteUigimus omnia^ etiamsi praecUirie^ sima fuerint, in oratore peritura; ubi dubito an non ex Auj^ustino reponcndtun^ sit inuentis ordincuisque ^ rebue^ quia sic videtur in suis reperisse codicibus: cui con-- iccturac favcrc posset alius locus ex lib. II. de Orat. cap. 85. fin. Habetis, de inveniendis rebus dieponendis^ qne quid eentiam* Adiungam etiam ' de m^emoria, Non tatnen pro Cicerone librorum ad Herennium auctore pugnare potest. quod scouenti cap. 16. addit. se aiio iempore iaoneo aicturum ac memoria, artificiali an na- turali» seque aliae oetensurwn, an memoriae artificium slt, tamquam id rcferendum esset ad locum illum liJi>. I. dc Orat. de mcmoria omnium rcrum thesauro, cum PRAEPAT. DEBIt:ATQBJA;F adfern deberet uberior loctte 4 in quo nKbi 4e «liiiloria irtificiaU vel "natiirali e^perif^ ¥^P^.^^^ £rusbrftotUii: Joaeras^ &iYamentttm' i^de miiii Tidet«r peti posacl irersum a Cicerooe lo^isciiptorem, qui.inalidKipbre deperdito de meoiorfa artificiali ^dedita '^^pei^-^fuerit commeotatus; nisi quis contendiii huc spectajne iUa*.<|aae occuiTunt lib. U. de Orat:''8&« 8j, 88. £x iftU^Tfl^« nmilibusoue Grammaticornm et Rhetorum T.iaaiavrnibtt aliud coUigi potest, quam' iUorwm aevo. iaia TaiU# baec adtributa fuissey qtiodf quial uhus alteiius^eipniM- rem secutus est, non magis^ nie Bievet^ Aqj»attl.\tIuyM Sraeter auctoriiatem Prisciani ulantiir etiamp testiipoai^ lieronTmiv duobus l4>cis iufta pro4ucendis^ et:Sefv^i Lupi, Abbatia Ferrariensis^ Episk. L ad praec^tofeai SQum Einbardum, vcl Eginbaftiim^ prope finevl^.caiui ▼erba merentur adscribi: Etiam' hqcipQfiti^Qj, ui qt^j/of^ librarum uestrQrum miki hie...pa$ka.c<Vimo</^£f et^. ) «Sf^^f autem hL TuiU da Hhetorioa lit^; qtifim gfiififim,.Jk^k^ std tn pierisjpie mendosum^. Qt^cm^ am e^ipf ifUifi^^j^ ferto illum coutuli, ei qmm e^rti^krmn, pu^ibqmy mkfmfy^ uorem inperu, Jtem eiM%dem ^u4tori» de Mh^tori^ift, tik$^ Ubri in dieputatione uc dkJego de Oratore^ Quom< POe habere arbilror^. propierea quod in brevi 4(oluHiUU9m t^sirorum poet Commentdtionem Ubri ad Hetfemfm^ffj, «>t-r ierpoeilis quibusdam aiUe, eeriptum reperi, GeeKonse de Bhetoriea. Unde doccraur^ iam istq tempore codices ^m librorum ad Jferennium mendosissimos el a viris doctis inler sc collatos fuisse*)» a quibus Itbros tres dialo-^ foram de Oratore distipguitt et in codice Uio po&t li- ros ad Uerennium fuisse alterum opus Cicer^nis de JUietoricmM id est de Inventione^ licet male diei Bheto^ rieamy addendamque vel subintelligendam es^e artem^ vel Rbetancen cum Quinctiliano^^ aut neutro plurali Bhetoriea dicenda, adversus Regium docuerit Becicbe-^ mus. Quamqnam^ Suetonius in libro de lUtistr, Gram* maticis et de daris VAitioxWi^s^.JRhetoricd utatur, sine additavocc arte. £t sic auctor ad Herenn. lib. I. cab. i. qMod te non sine caussa veUe cognoscere Mhetoricam inuUigebamus; ubi artemdJii inserunt. Sed Bhetorica praefert Gronovius, a cuius sententia non alienum se profitetur CK Oudendorpius, cum et in MSS. tituiuft *} Noo librof ed HeTeiniittm, std Tlillii dc rhetorica libnun in flerii^e mgadotnm ciMy «it Suitkiu» Lnpat* 3» im PETRI BURHANNI SECUNDI t tt 6ht/ronu ai ffmmnium Bhsiori^rum idmn tafpiic& *) G^eTitts timcn exali^ MSS^eteddi iretoslis^ in oni^ hw ^i^i» draderari'iiataivit(iTui^tain admislit Mihi '▼el 9ulnntefligeiida rcl pjptius a librariis onit^sia videtur haecTOXfquia posleriori tcmpore pMsim Hhetorica, ut Grammatioa, ep' siitii(Ukf> dicebatur; sed mctiori aeTe ¥kBtoric4tm ariem voc^Ttkni. Sic lib. III. ad Herenn.cap. i5. fin. x>mnMn ^partium'rhHorieae^arti9 cuoiodl^m ajtklit codex Erftlrtensis optirtius iet; Tctustissimus, ut er MSS. eham l^cAduvn llb: L de Iirr. cap, 6. in fiite: Quaro matm^ Ha^ijuidtm. nobi» rkototieae videtur arti*; ut paullo ant<e th^. Sr »A«' res^ mat^iam artis rhetoritae nominamM. Hinc supplendum puto. lib. II. de InT: •cap.-uit, in fin. (UVnt^e^tione, prhna '4t maseima parte artis' rhetoridae, tatie diHum t^idetur^ li^tti dcleta fuit VoV,^cl excidit- br shhilitudine consdMe TOeis parte. Eisrc lib. 11. de IhV. cap. 3. nonnuUam rhetoricae qnoqite artie $ihi atram €tdmmehat;et alibi. ^ Circronis certe Rtetorica TocasM Teterciv ^t p'cr ea intctlexisse, »t opihor, librosde InTCnlione, non auteiti ad Hcrcnnium, palet ex Scrvio id Virp. Vin. Aen. 3ai. J^oo aulem est qnod dicit dcero in primo Hhwtoricorum: Frroa adkuc homines mngni^duiusdampiri oratione compositosj quae in Tuiga^ tis Serrii editionibos stc exhibcntur, famquam isfa Feros adhuc homines etc. csscnt totidem Ciccronis Tcrba / Iioc ordine scripCa, ac proinde intcr cius Fragnicnta rcfcrri mcrtreotur^ ^Scd suntipsius ScrrH, eodem scnsa sed aliis et breribus ycrbis io compendhim qnasi con* trabentis<^a quae operosius narrantur lib. I. de luTCnt.
IX cap! a. Qno tempore quidam magnus tddelicet vir et sapisns cognot^it, quas matsria esset et scqq. qni dtsper--. sos homines in ttgris et' in tectis sili^estribus abditos ra^ iione quadam compulit unum in locum ctc. et- ex feris immanibus mites'reddidit et mansuetos, Sic per Ciceronis ^ Bhetorica libros de InTetitione etiam innuit, cum ad Kb. IX. Aen. 48 1* nolat: JSst eonquestio matris JEis^ *) At diffenint rbetorica (dfltOQixfj) et rbetonca (toi SriTOQixd)^ lllnd toiuin aliqnod signincat, et artis ^ ovojrtfiaxog, habel no~ tionem^ hoc latina patet et ea omnia complectitnr, quak ad rhe- tores eommqne artem attinent. Conf. Cic de Fato, x Sed quoniam rhetorica mihi pestra sunt nota» Ita enlm meliorea codd. t«ate Bremio. Quo loco qui rhetorica^ singnlari uumero, TcUet, vitioffl admitteret* Et Cicero ipae, qUod vel lexica do- ceat, aacpt rhetorica ait nude numero sing. dizit* L.
PRAEFAT. DEDICATORIaI ' tf ryali plend artii Kheioricae; nam paene omne^pmttff hahet de mUericordia commovBnda^ a Cicerone. in JRAkid^ ricis poeitcLs. Qdibus verbis, n'os remittit proctil' jdtibi^ ad lib. I. de Invent. cap. 55. Similiter SerVias ad eius-^ dem libri ▼. 61 ^. Utitur argumentie, quae' in Etietori^ da contmemorat Cicerq, a gentH j db hahitu,.d geetu, ah animo; oaae cotiferendd cum lib. I. de Inv^nV. etfp. 'SiSl et 26. Nusquam vero Servius aliquidy.4h^^ scianpl adfert ex Ciceronis Rhetoricis, quodT in libri^ ad Hei rennium ^t^^ offerat; cum tria haec loca ^perte* /^^pi-^ ciant libros ^e Inventione, ut nund trulgo' iustril^untur^ Zuae Ciceronis Rhetorica^ dicendaj ut non tantdn^ cx 1$ Scrvii, sed et Asconii Pediam, Hieronymi; alio^ rumque locis probatur* Artem Rhetoricqm vdcat-Cas^ siodorus in Rbetor. Compend. pag. 330. et 3i(o. j^p. 533: ed. Gen.^ Hunc Cicero ita facit in ^rtii ^Rhetorica, Si deliberatio et demonstraiio genera sunt eauesarum, not% poeeunt recte partea alicuiue generis eauesae putai^k Eadem enim ree alii genue^ aUl para esse pdtett, idem gmue et pare esse Tion potest *); ubi Ciceronis drlem Rbetoricam etiam ag^oscit libros^ de Inventione,. quia illa, quae profcrt, non legtmtur in his ad Herenniunr^ sed de Inventione lib. I. cap. 9.,^ et sic ea, quae de pkr- tibus Rhetorices, inventione, dispositione, menioria, et Ctnuntiatione ex TuIIio adfert Sulmtius^ Victpr in t. Orat. nag. 24^. eadem invenies lib. E. fde Invcnt, cap. 7. quibus et^ alia Ibca iacile subitingi po^ent. Tullio tamen vindic^nda haec ad Herennium Rhetorica, ideo volunt, quia lib. III. cap. 2. de RepubUcA ^.I^ Militari se scriptnrum pollicetur, et iquod V^r^iliif Horatii, et similium non meminerit: quodque lib. i; cap. la. ista occurrant **): TuUius heres meus Teren* tiae uxori meae XXX pondo argenteorum fHisoruhi daio^ denique quod praedicet dperam suam foro et Cdriaa praestitam^ ut et alibi saepe lactare solet. His argu-> mentis viros doctos non adiunxisse miror locum n lib. I. de Invent. cap. 3o. JBorum exempla et deseriptio^ ^ nes in praeceptis eiocutionis eognosceniur;.quia tOtOvfere Kbro qaarto ad Herennium Elocutionis praecepta tra-- duQtur. ^ Sed quoniam ex verbis istis sequeretur, si idem utriusque operis auctor esset, libros ad Heren* anri PETRl BURMANNI SECUNDI aiiim ergo post optiscalam de Inyentioiie tcriptoSt qui^ dicit «/» praeceptis elocu^onia^ cognosceniur, quod pro-. hare difficillimum esset; mihi verosimile fit, Cicerbnem illic indicare.Toluisse, se Elocutionis. praecepta tradi* turum in.sequcntibus libris, quos duobus istis de In* ▼entione addendos destinaverat, sed imperfectQS reliauit, quia maturiori aetate se contuiit ad dialogos de Ora* fore, tribus libris^ comprebensos '; adeo ut de EIocu^ tione fprte ♦) cgerit in tertio quartove Hbro Rhetori- corpm, de Invenlione nunc inscriptorum, quos si con— scripsit, c^rte amissi perierunt ♦♦). ^ In iis enim Tiil- iium de diefoaitione et elocuUone disseruisse, coniici posset ex insigni Quinctiliani loco lib. III. Inst Orat. cap. 3j JSi Cicero quidem in Ehetoricie (intelligi libros de Inventione ***), certum est) iudicium subiecit in^ ffentioni: mihi Qutem a^eo tribus primis partibus ridetur 08se permixtum; nam neque dispositio sine eo, negue elo^ putio fuerit, ut pronuntiatipnem quoque pel plurimum ex ^ f^utuari putem, Quod hoc audacius dixerim, quod in \Partitionibus Oratoriis ad easdem, de quibus supra dictum £st, quiuque peruenit partes^ Nam cum dupliciter primum ^ifisisset, in inpentionem atque elocutionem, res ac dispo^ sitionem inpentioni, i^erba et pronuntiationem elocutioni '4edit, quintam^que constituit communem, ac peiuL custo^ 4em omnifm memoriam. Itaque isto in loco nullum sibi praesidium^ petere possunt, qui TuIHo Rhctorica Hercn- iiiana vindicare conantiir, quos inter ez recentioribus literarum instauratoribus praecipui sunt Leonardus Ar^^ tinus, Georgius Trapezuntius, Laurentius Valla, An- gelus Politianus, aliique plures, qui Ciceropem illo- Tum parcntem csse consentiunti eique adseruit Anto- nius Mancinellus; et Sinibaldus Antoninus in Dialogo de Rfaetoricis ad Herennium, splendidissimae operum •Ciceronianorum editioni Aldinae praefixo^ pleraque pro Cicerone ar^menta satis adcurate exhibuit, sed quibus et alia subiunzit, quae ' faveant Cornificio, dc quo postea. Nostra quoque aetate inter Germanos pecuna- ribus diatribis Caspar Kirchmaierus et loh. Petrus *) Die. foriasse, **) Nonnlii dvu>, qnot htbemiu» librot Bhal^ licorum t Cictrone tcriptoi eaae, docere ioslitoit Schuetsiui ia preefl ad ed. Qc Rhetor. apud Goetchen. i8o4. ***) Si lectio yen, memoria lapsum este Quinctiliannm patet e Cic Rhetor. I, y. ubi itidem quinque partet artia rhetoricae constitunntur, nnlla indicii mentione facu. rortatae umen legendum eat apud Quinctif» lianum: BiCicetoquideminOratoriis* Cf«qaMdizimutadC.lI* & PRAEFAT. DEDICATOHIA. xvil Ladovicas, Professor qtiobdam Halensis, pro Ciceron^ in arenam hanc literariam descenderunt, quoram in xi BibKotheca sua Latina meminit Cel. loh. Aih. Fabri- cios. Sed horum quidem dissertationes cum frustra ih his terris quaesiverim, praecipuam mihi rationem ha- bendaui censui Nicolai Angelii Bucinensis et Marini Becichemi Scodrensis, quorum de hac controversia dis« sertationes habentur in Oratoriis Ciceronis opecibus ed. Basii. i54i. et Becichemi quidem ista leguntur cap! XXXIX. Castigationum Criti<^rttm in libros hos Rhe-: toricor. ad Herenn., quas nescio cur.omiserit Graevius, int» eias Centuriam Quaestionum EpistolicJinim fortiia maiori olim editas cura Angeli Britannici. Hic eniA operose libros hos ad Herennium e famih'a Ciceronis non amovendos contendit. seque opposui^non sine multa verborum acrimonia Raphacli Regio, qui varie fluctua- vii^ in_ divinando operis huius auctore, quod Ciceroni ahiodicandam existimat in notis ad Quinctil. lib. HI. cap. 9. circa fineni; quia diversa a Cicerone in lib. L dc fnventionc, et in fiis Rhetoricis ad Hercnnium p^ae- cipiantur de exordio orationis; tum quod idem Qufnctl- lian, lib. IV. cap. 5. refutet illos, qni partitionem ue^ tanl lUtra tres propositiones extendere ^' i^nw^ Jn his Libris ad Herennlum reperiatur, colligit indo Regius, eiim qi!id<*m nominc auctoris cxpresso indicaturum fulsse Ciccronem, si ililus id opusculum censuisset. Scd hoc qnidem argnmentum non maioris momenti est, quam quo Ascenslus non esst^ hunc Tullii foetum adfirmat, qoia Quinctilian. lib. IX. cap. 3. p. 81^. non nominato aactore adfcrat, ouae in his ad Herennium Rhetoricis ctiam occurrunt*) lib. IV. cap. aS., cum tamen alia illic sequentia sub nomine Calvi producat Hinc enim nihil de suctore colllgi posse, notavit patruus meus. quia non sunt ipsa auctons ad Hcrennium verba, sed alterios, quae illc aeque ac Fabius in exemplum ad- Eonit. Itaque Firginio Rufo^ ut vocat, adscribenda aec opinabatur RegiuS, qnem de arte Rhetorlca com- Tnentatum fuisse testatur Quinctll. lib. lU. cap. i. ubi eam suae aetatis Rbetoribus Plinio Rutilioque adiungit Iliam Lipsius facit eamdem, quem l'acitus lib. XV. Ann. 71. sub Ncrone eloquentiae doctorem memorat: Firginiwn et Rufum claritudo noininia expulit, Nam *) imfeniuniur» B xviii PETRI BURMANNI SECUNDI VirginiuB studia iupenum eloquentiaj MuMonius praecepiis Xll sapientiae fouebat; ila cnim recte castigatum a viris doctis, non Virginium Rufum. Duos enim divcrsos .dislinguit,^ Virgjnium Rhetorcm^ et Musonium Rufum, sectae Stoicae Philosophum, de quo notavi nonnulla ' ad lib. I. Anthol. Lat. £p. 79. Quod autem Yossius de Nat. Rhot. cap. i3. cumdem hunc Tacito memora- tum yirfflnium faciat ac *) illum, de quo Suetonius egerit in jibro de claris Rhetoribus, sciendum est, niliil hodie de Yirginio Rhetore in isto Suetonii operc nnutilo legi, sed^ in Catalogo Rbetorum a Suetonio praeter il^s, qui nunc exstant, laudatorum, quem ex codd. SISS. Achilles Statius notis suis subiunxit, recenseri Virgilium^ sive, Ut legendum, Virginium Flauum^' et sic in codd. M5- Bonay. Vulcanii eumdem vocari in vita Persii-, Suetonio etiam vulgo adtributa, ad Taci- tum monuit Lipsius. Sed quia baec duo gentilitia no- mina sunt, rectms Virginium Flaocum dici censet patruus meus ad Quinctil. Ub. XL cap. 3. pag. 1026. a quo diversum Virginium Rbetorem arbitror, a^ Tacito me- moratum, cum quo Vossius confundit Virginium Rufum Consulem, cuius laudes describit Plinius Secundus lib. 11. epist. I. eiusque Epitapbium exbibet lib. VL ep. lo^ et lib. IX. cp. 19., quod inserui Anthologiae Lat. lib. 11. ep.' 55. ubi nonnulla de Virginio isto Rufo, Vindicis yictore, adnotavi, qui nibil commune habet cum Virginio Rbetore, quem sub Nerone recenset Ta- citus, et Virginium vocat, ut Quinctilianus, non Vir^ giniom Bufum, neque enim Rufi illud cognomen Vir- ginii Rbetoris sed Musonii Philosopbi est, quod male Regius et alii, vitiosis Taciti editionibus, quae Virgi' n/om.Aif/24/71 exhibent, decepti, addiderunt huic Rhctori Virginio, cui Rbetorica ad ^ercnnium tribuenda hario^ lati sunt. ^ Ea autem ralionc inductus praecipue id cre- didit Regius, quia statum in arte Rhetorica coniectura- lem, legalem et iuridicialem Virginio huic tribuit Fabius, quae eadem defipitio in his ad Hercnnium libris occurrat *♦). Scd revocavit ♦**) sententiam ad *) Dicendum aique, **) Dic. inpeniaiur. ***) Qiiid lioc ett? kn mutauit^ retractavit eententiamt quod coniicere Jiccf ex ptrtt- cuia «dversaliva ^ed? At lioc siguificare nequit liae<; formulau Mevocare enim eententiam c»t omi^eam reducere^ reponere im-^ probaiam^ inetaurare eveream. PropUrea dicendum fuit r#- tractavit eententiam, 3e retfocare hoc sensu affertur es Cic.
PRAEF^AT. DEDICATORIit. xtx illom Quinctiliani locum lijb. lU. cap. 6. p. n^^* ubi Anton. Pinus notat Hbros hos esse scriptos a Yirginio ad Herennium Scnecionemv Plinio lib. I. epist 5..et aliU memoratum, non autem ad Herennium, Ciceronis necessarium. ^ Idem Regius ad lib.^ IV. Inst Orat cap. i,. pag. 3o3. ex iis, quae ex Yirginio illic tradit Quincti-^ lIanas,etinhoc tamen opusciilo non inveniunturf aperte xiil Golligit, decipi illos, qui Rhetorica haec Herennio in^ scripta ei tril>uunt. Sed uberius hac de re egit Ra- - phael hic Regius in Quaestione, utrum ^rs Rhetorica ad Berennium Ciceroni falso inecribatur, quae post eius Problemata in Quinctil. Inst Orat prodiit Venet i^Q^* in qaa pauUo melioribus argumentis Ciceroni abiudi- cat hos libros, Quam verum auctorem, quem in hac QoaestioQe CorniBcium aut Timolaum e&s^ conllcit, e tenebris eruit.^ £t recte quidem refutat illos, qui ex titiilo, quo Ciccroni vulgo inscribuntur, et ex auctori-* tate aliorum, qui sub Tullii npmine adferre solent^ argumentantur. Hac enim ratione admissa numquam. ({aaerendum es^t^ an aliquod opus suo ac legitimo aodori adtributum sit, quod iure adfirmat, quia non ideo genoina sunt veterum auctorum operaf. quibus tituli ^go inscripti ea largiuiitur, aut quae inter alia eorum Don dissimiiis argumenti scripta codicibus vetustis ad- nectuntur: hinc enim tot auctorum illustrium libri et olim et hodie circumferuntur falso iis adtributi, ut scripbs supposititiis, quorum tiluli parentes non suos mendebantur, obelo configendis et vero scriptori rindi- candis plurimi inter antiquos Grammatici et Aristarchi operam dederint, et ut Quinctilianus dicit lib. I. cap- 4* J iudicio suo iia Mevere usi sinty ut libroe^ qui falso uide^ rentur inscripti, tamquam subdititioe aubmot^ere familia ftmi$erint sibi, sed et auctores alios irt^ ordinem redege^ • ^'^, alios omnino eximerent numero. Cuius generis non paoca veterum Graecorum et Latinorum auctorum scripta <^x comnientatione de Arte Critica et Crilicis antiquis, qnam aliquando meditatus fui, buc transferre possem posl curas Wouwerii de Polym. cap. XVI. et Maussad ^J Haipocrat p. 897. si huius loci ista essent, aut a *<^ *J nobis proposito non nimium ^ nos avocarent. Aoctontatibus yero illorum, qui sub Ciceronis nomine XX pe;tri burmanni secundi Kbros hos laudare ^ solent, qpaod pugiiandiim ^ rccusct Regius, animum quidem prae se fert a praeiudicatis et aliorum iudicio receptis opinionibus liberum, licct ipse tamen se his armis mduat *). Quinctilianum praeterea contendit nullam libri huius Ciceroniani mentionem fa- cere, diligentissimum ceteroqnin Ciceronis scriptorum • observatorem, et cuius auctoritas hic praecipua sit, quia de arte Rhetorica agatur, cuius ille praecepta cum tra-