dentaliter, et per accidens. Sed si aniina ponatur configurari Christo, pcr hoc quod susce[iit talem aclum, qui jam transiit in praeleritum, et per consequens necessarium est ip- suni talemrecepisse, quiaDous non potest facere quin illum suscepisset, sequeretur quod illa figuratio qsset omnino indelebilis inagis quani po- nendo characterem esse formam in- haerentem animae; ergo magis sal- valur isto modo indelebilitas hujus sacramenti, vel configurationis bap- tizali ad Christiim, quam ponendo characterem.
SCHOLIUM II.
Rcsol\it_dandum essc, el infundi characlercm ex c. Majores de Bapt. postoa definitum cst in Florcntin. in decrelo Eugenii, etTrid. sess. 7. can. 9. vidc loca sanclorum apud Coccium ci- talum. Solvit primo argumenta principalia. Vidc eum fusius de hoc in Oxon. hfc quaesl. 9.
Aliter dicitur ad quaestionem quod character imprimilur in Baptismo, et hoc propter auctoritatem Eccle- sia3 sub Innocentio lll. extra de Dapt. et ejus effect. c. Majores^ ubi vult quod operatio sacramentalis imprimat characterem, licet dicla ejus possentibi fficililer exponi. Ta- men propter diclum ejus lantum hoc teneo, est enim possibile, et non includit contradictionem, talem forinam posse a Deo in animam iin- primi. Non tainen ejus negativa, scilicotquod non datur, potest do- monstrari, sicut nec affirmativa. Ad hoc potest.esse una congruentia ta- lis: Congruit ad formam nobilem ot porfectam, osso aliquam disposi- lionem nobilem; hujusmodi est gra- tia, qua3 somper in Baplismo con- Resolutio Doctorig, propter auctoritatem Eccle- 8i(B cbaracterem esse poDeadum.
Congru- eoter po- ueadus est characler.
LIBRI IV.
Ad pri- mumprincipale. Gbaracter Circumci- sioais qua- liter differt a characlere Bap- tiami 7 Alia res- poDsio.
Ad secna- dum.
Ail ler- tium.
fertur, nisi sit impedimentum in suscipiente; ergo, elc.
Ad rationes principales in opposi- tum. Ad primam potest dici uno modo negando anlecedens, quod in Circumcisione non imprimebalur character, quia ibi potest concedi impressio characteris. Et ad pro- bationem, aut est ejusdem rationis cum charactere, qui imprimilur in Baptismo, aut alterius? Potest dici quod alterius rationis, et polesl dici quod unius rationis dua3 possunt es- se in eodem, ut dua3 obligationes in eodem servo ad dominum suum. Una, per quam absolute adscribitur familiaB sucB, et alia specialis, per quam sibi sic adscribitur, ut in stalu militari. Sic in eadem anima pos- sunt esse dua^ configurationes ad Deum ejusdem rationis, per quas cognoscilur esse de familia Chrisli. An aulem sint absolutffi vel respec- tivae dicetur in quxslione sequenti.
Aliter potest dici negando conse- quentiam, propter rationem laclam, quia ad formam perfeclam congruit esse disposilionem pra^viam; gralia autem perfeclior dalur in Baptismo quam in Circumcisione, etideo re- quirit perfectiorem dispositionem.
Ad aliud, dico quod per lidein ot charitatem, non conslituitur in cor- to gradu EcclesicO mih*tantis, quia illa Ecclesia ex bonis et malis, justis et injustis, colligitur, et ideo non requirit quod habeat aliquam dispo- sitionem pni^viam; sed per Baplis- mum constituitur homo mombrum Ecclesia» Ad aliud, dieo quod characler est indelebilis, quia est foi^ma suporna- turalis, et multco alice rationes assi- gnantur, quarum nulla concludif, quiaomnis forma supernatuialis si- cut est immediate a Deo, ita imme- diale voluntarie ab eo conservatur, quia suum] creasse non neccssitat ipsumadillud conservandum, quia sicut conlingenter hoc croat, ila contingenter conservat; ergo sicut forma supernaturalis est a Deo im- niodiate, itaimmediate est delebilis ab ipso. Est ergo character ideo in- delobilis, non quia non possit deleri absolute, sed quia nunquam a Deo delebitur, quia staluitistud esse si- gnum indelebile, nec est hujus alia causa, nisi voluntas sua. Deus enim statuit quod nullum supernaturale innobis deleret, nisi per causam de- meritoriam, sicut delet virtutes in- fuscas propter peccatum mortale. Character autem nullum oppositum habet demei'itorio, vel causam de- meritoriam, quia stat cum peccato mortali; ergo esl omnino indelebilis ex institutione divina, et non quia est absolutum in genere Substan- tia; vel accidentis.
SGUOLIUM III.
Solvit per opiimam doclrinam argumenla, quae incipiunt a num. 3. contra charactercm mililanlia. Vide eum dc his fusius in Oxmi. quaest. 9. a num. \1.
Ad priinam ralionom prioris oj)i- nionis, quando dicit quod in aliis sanctificatis formaliter nihil impri- mitur, orgo noc in consocrato por naptismum; nego consequenliam, (|uia alia consocrata, sicul noii sunl capacia sanctitatis formaliter, ut gra- tico vel virtulis, ila nec disposilionis ad sanctitalem formalem ut gratiam, sed anima est capax utriusque quo- dam ordino, et idoo lioef recipiat Qua ra- tiooe tba- racler d'ci pole»t de- lebilig et iadelebilis (>haracler stat ciiDi peccalo morlali.
1 Quare io consecrati? aliis abli - miae oihil imprioii- tur.
DIST. VI. QU^STIO VIII.
Ad secuD- daiu.
priiiium, scilicet characterem, ut dispositionem pneviam, non opor- tet quod recipiat graliam, ad quam disponit characler, secundum islam opinionem.
Ad secundam, quando dicis, Deus non dat donum suum in illo actu, in quo quis peccat. Respondeo, hccc propositio si accipialur universali- ler,sic est falsa, propter characlerem qui solum infunditur aclualiler in aclu mortali, nec hoc est impossibi- le, quia Deus non vult sacramen- tum suum omnino frustrari; esset autem frustra, si non haberet efTec- tum suum proximum, scilicet cha- racterem, ut in ficto, qui non habet nec recipit effectum principalem, scilicet gratiam, et sic frustralur sa- cramentum Baptismi ab effectu ejus principali, impedienle peccato mor- tali, quem talis non habet, non ta- men frustratur ab ejus effectu minus principali immediato, cujusmodi est characler.
Ad terliam, quandoarguitur, quod Adtertiam. donum gratum faciens non datur sine gratia, dico quod hcBC propositio est falsa, si universaliter intelUgatur; fides enim est donum gratum faciens, el potest infundi sine gralia, Fides po- etmanere gratia corrupta. Et quanfundi 8iQe do dicis quod Deus neminem curat ^^^^^^' semiplene, sed perfecte, dico quod est verum quantum est ex se, et de polentia ejus ordinala, hcet de potentia absohita posset curare per virtutem unam, et non per aliam, et ita possetin ficto recipiente hoc sacramentum, infunderedispositionem ad curam, etiamsi non perfecte curet; hujusmodi est character.
Ad qaar- Ad quartam, dico quod Baplismus characiere nuUo modo habcret effectum suum.
qui est plena absolutio a poena et a culpa, virtute hujus sacramenti, nisi character inessel. Posset tamen ef- fectum principalem creare Deus de potenlia absoluta sine effectu pro- ximo el immediato, sed non de po- tentia ordinata, quia non disponit dare effectum principalem hujus sa- cramenti, nisi prius habenti cha- racterem, ut quoddam signum sa- ciamenti.
Ad quintam, quando arguitur, quoil sine charactere adeo potest salvari distinctio fidelis ab infideli, sicut cum eo, dico quod licet de po- tenlia absoluta posset Deus facere quod solummodo suscipiens Baptis- nium, sic distingueretur a non su- scipienle, et sic adscriberetur fa- milioB Christi, et non suscipiens, voluit tamen Deus in institutione hujus sacramenti assistere huic ad dandum characterem, tanquam el- fectum proximum, qui immediale concomitatur ad susceptionem sa- cramenti, Ad sextam dico, quodpropternul- lum illorum praecise el absolute vo- luit Deus tale signum esse rememo- rativum aclus recepti, sed propler hoc, ut eum sucipiens de familia Christi perBaplismum fieret, et in- traret perporlam Sanctorum, in qua primum introitur in vitam spiritua- lem, et ideo voluit ut baptizalus ha- beret ex susceptione sacramenti hu- jus aliquod signum quo adscribere- lur familia) suce; et licet Christus, vel Deus posset cognoscere ipsum esse de familia sua, ex susceptione sacramenti, et non tantum per illud signum impressum, voluit tamen quod non solum esset a se cogno- scibilis tanquam de familia per sus- Baptismus noD haberet Buum totalem et adaequatum effectum.
Ad qnin- tam.
Adsextam.
Cbaracter respectu CUJUB di- citnr 81- gnum rememorati- vum.
LIBRI IV.
Objectio prima.
Sccuoda.
Tertia.
Ad islae iostaDtias.
Ad septinuimet octavum.
ceptionem sacramenti, sed etiam ut ab aliis cognosceretur esse de fami- lia sua ad majorem gloriam suam, quod non esset sine characlerc.
Sed contra, sicharactersitsignum susceptionis sacranienlalis, et ad majorem gloriam ejus, cum Chi^istus non habuit characterem Ordinis vel sacerdotii, quia non suscepit ab ali- quo alio hujusmodi sacramenta, nec a se, quia nihil se ipsum in aliquo esse producit, sequitur quod Chris- tus non habuisset istam gloriam, quod non videtur verum, quia ipse pree aliis hoc habuisset, si ei ad ali- quam gloriam hoc pertinuissel.
Item, tunc antiqui Pafres primo? setatis tempore legis naturae, non habuissent istam gloriam, quia non fuerunt circumcisi.
Item, tunc Sacerdotes habentes omnes characteres, tantum haberent istam gloriam, et nuUi alii, quod vi- detur inconveniens.
Ad omnesistas instanliasdeChris- to,antiquis patribus et Sacerdotibus, potest dici quod sicutin natura crea- ta sunt aliquae perfectiones non simpliciter, sed in tali natura, quia sunt perfectiones supplentesimper- fectionem, ita potest dici de isto quod est perfectio supplens imper- fectionem, et ideo non competitom- nino perfecto, nec etiam compelit illi persona3, in qua est aliqua per- fectio major, quam sitista, supplens imperfeclionem.
Ad alia duo dico, quod sicut se- cundum rationem naturalem non est ponenda pluralitasin naturalibus sine necessitate naturali, itasecun- dum rationem supernaturalem et fidem, non sunt plura ponenda, ubi non possunt concludi auctoritate Scripturae, fidei, vel Sanctorum, cum nihil inveniatur de charactere scriptum ad proposituu], nec possit probari pcr rationem, vel auctori- latem Saiictorum; tamcn auctoritate EccFcsicB solum, tanquam fidei pro- baturesse, sicutpatet supraper dic- tum Domini Innocentii Pap» III. et ideo propter declarationem Ecclesiai hoc teneo.
QU/ESTIO IX.
Uirtim character sit aliqita forma ab^ soluta in anima?
Alens. 4. part, quaest. J9. num. i. D. Thom. 3. parl.quxsi. ^'d. arl.2. All.erl. hic art. 3. D. Bonavent. /ifc fl/7. I quxst. i. Ricbard. dist. 5. art. I. qux^t. i. Durand. dist. 4. qusest. i. Sotus dist. 1. quxst. 4. art. 2. Suar. tom. 3. disp. li. $ect. 2. Scot. in Oxon. hic quoost. 10. Vide euml. Physic. quxst. 4.
Quod non. Tria sunt in anima, 2. i. Ethie. cap. 5. potenlia^, passiones Arg. pn- et habitus. Character non est habi- %"auvum. tus, qvi'mhabitusest,secundum quetn "^iuliuo^' beiie et male operamur\ sed quando- Ariaot, que charactere non beneoperamur, quia stat cum peccato mortali, sicut cum mcrito.
Item, si sit aliqua forma absolula, ^jy'^^* non potest esse qualilas; patet dis- currendo per species ejus omnes; ergo.
Item, forma absoluta, habet pro- Tenium. priam operationem; sed character nullam habet virtutem operandi; ergo.
Item omnis forma absoluta estde- Ouanum. lebilis a subjecto, in quo esl; cha- racter est indelebilis; ergo. Major patet, tum quia forma, a quo impri- mitur, potest destrui, quia non ma- joris virtutis est aliquid destruere quam facere; ergo si character est DIST. VI. QUiESTIO IX.
Ralio ad oppositum.
forma absoluta potest deleri ab eo, qui eam imprimit; tum quia omnis forma absoluta in subjecto videtur habere contrarium, per quod potest corrumpi.
Contra, characler est dispositio ad graliam, ut formam absolulam; dispositio est ejusdem generis cum eo ad quod disponit; ergo.
Item, character assimilat animam baptizali Ghristo; sed similitudo est unitas fundamenti in qualitate; ergo characler est qualitas una in assimi- latis.
SCHOLIUM I.
Senlentia D. Thomae characlerem necessario esse formam abaolutara, suadetur quatuor ra- .lionibus. Rcfulalur primo, quia ipse ponit si- gnnm loco generis in ejus definitione. Secundo, omnia quse Iribuuntur characlerl, salvari pos- sunt per rcspeclum, et solvit pcr optimani doc- trinam rationes D. Thomae. Ad primum docct ad respectum exlrinsecum dari per se motum, de quo in 3. dist. i. quaest. i. num. 14. et in 4. dist. 13. qucesl. i. ubi probal dari respeclum extrinsecus advenientem, qui non resultat posi- tis fundamento et lermino; clarissime explicat quomodo ba?c slare possint sine ullo absoiuto- 2. Hic dicilur quod character ost for- Sententia ma absoluta propter quatuor ratioprobaiur ncs. Prima est ista: Mutatio non est Amiot^' i^isi ad formam absolutam, quia non est ad relationem ex 5. Phys. text. 10. ad characterem est mutatio, etsi non ad aliquam aliam formam absolutam; patet in ficto baptizato, qui tamen recipit characterem sine gralia.
Item, secundosic: Relalio non est fundamentum relationis, quia tunc esset processus in infinitum; sed chai^acter est fundamentum relatio- nis, quia est signum rememorati- reiaiivum. vum respcctu illius, qui potest per illud signum duci in notitiam signati; Secondo.
Quodlibet signum est signum autem essentialiter relati- Vum, et similiter character obligat et configurat animam Christo spiri- tuali cognalione; ergo et mullcE re- lationes fundantur super characle- rem.
Item character est qua^dam po- Teriio. teslas, ut in Baptismo est poteslas passiva, per quam fit homo ha- bilis ad siisceptionem aliorum sa- cramentorum; in Ordine autem est qucjedam potestas activa ad multos actus sacros; in Confirma- lione similiter. Sed relatio non est potestas passiva, neque activa ad multos actus, quia non est principium agendi vel patiendi; igitur.
Item in quolibet sacramento im- Quarto. primitur aliqua relatio anima? ad Ghristum; si igitur character tan- tum esset relatio, quodlibet sacra- mentum imprimeret characterem. Propter heec itaque quatuor ponitur character forma absoluta; tum quia ad ipsam est mutatio; tum quia fiindamentum relationis; tum quia dignitas vel potestas; tum quia talis potestas, quae non convenit cuilibet sacramenlo. Sed quidquid sit de conclusione, ista^ rationes non concludunt, et ideo arguo contra eas.
Et primo contra ponentem eas, ««c sennam opinans sic dehnit characte- citur. rem, est signuvi communionis di- vinorum, et dicit quod sir/num est relativum, tunc arguo: Nihil po- nitur in definitione essentiali ali- cujus, quod est extra rationem ejus essentialem, quia tunc definitio non indicaret quidditatem rei, sed illa quae ei accidunt. Signum, se- cundum eum, ponitur ut genus 648 LIBRI IV.
in definitione characteris, quod est Item, aliqua actio potest esse ^d reiauo relativum; igitur ipsum definitum nova absque mutalione praevia ad ^^^Jns non potest esse absoiutum. formam absolutam praecedentem. ^l^^^ll^^ Characie- Item, sicut nlura non sunt po- Patet de igne calefacienle lienum, esse mo laies mi- ncnda smc necessilate, ita nec pcr- quod prius non calefecitjad actio- 'duduDi fectius est ponendum propter aii- nem autem novam oportet relatio- "luium?* quam aliam rationem necessariam, nem novam praecedere, vel natura, quam propter iilam, quae potest vel tempore, quia aliter agens naconcludi ex ista necessitate. Sed turale non plus ageret in illud secundum]sic opinantem, characler passum modo quam prius, ut palet ponitur habere islas proprielates, in exemplo ad primam probatiodistinguere, assimilare, configurare, nem. Illud autem novum non est ex quibus non potest concludi aliquid absolutum; igilur est resquod sit forma absoluta, sicut pa- pectus, et per consequens respectebit in solvendo argumenta; igi- tus potesl esse novus sine novitate tur propter hujusmodi proprietates fundamejili vel lermini, et ila ad non est ponenda forma absoiula. secundum polesl immediale esse 4. Ad rationes igilur illas, quando mutatio.
Aa prim. arguitur, quod ad formam relati- Item, hoc patet in exemplo de ^T^m! vam non est motus vei mufatio, igne agente in lignum. Ad hoc atfusin^* dico quod est falsa, quod patet du- enim quod ignis modo agat in li- ^LTuTex*- pliciter. Primo, quia una forma gnum, et prius non, non requiritur trinsecuB. respcctiva, vel respectus ita intrin- aliqua forma absoluta pra3cedere sece advenit, sicut illa qucB oritur in igne, vel in ligno, quia ignis ex fundamento posito termino, quia per formam suam absolutam agit, relatio non potest oriri ex funda- et lignum patitur sine omni mutamento ablatotermino, quia definitio tione ad formam absolutam; sed et quiddilas dependet a termino; tantum requiritur et praecedit apille igitur respectus ita intrinsece proximatio agentis ad passum, qua3 advenit, sicut polesl advenire quan- non est nisi nova relatio, et nova do oritur ex fundamento et termi- mulatio ad 6^6ttanlum, et ad nulno. Sed relatio extrinsecus adve- lam formam absolutam; nec ista niens non necessario oritur ex mutatio secundum Ubi necessario fundamento et termino, sed tantum requiritur, quia si agens et passum contingenter advenit, posito funda- essent summe approximata, et non mento et termino, quia aliter esset possent agere et pati propter imomnis relatio intrinsecus adveniens, pedimentum, ut propter obstacuet nulla relatio extrinsecus adve- lum, amoto impedimento sine om- ^«^p«^'"* niens, quod est contra sic opinan- ni mutalione ad Ubi, vel alia cut advetem, ubi distmguit Praedicamenta. approximatione, possunt statim age- lest cau$4- Potest igitur Deus talem respectum re et pali ad invicem. Si igitur na- gjiiooeDTextrinsecus venientem causare in tura potest causare respeclum sine a^oima* anima absque mutatione ad aliam forma absoluta nova, multo magis formam absolutam. potest Deus respectum ab extrinse- DIST. VI. QU^STIO IX.
Pliilosophus tOQlinu negat niottim ad relatiooem iotrinsectisatlvcoipotem.
3.
Ad secuDduiTiarguuieotum.
EuclideB.
Relatio fuudat relatioQem.
co advenientem causare sine alia forma absoluta; talis autem res- pectus ponitur character, si sit respectus, quem Deus potest creare in anima respectu ad Christum sine mutatione ejus ad formam aliquam absolutam preeviam.
Intentio autem Philosophi plane est contra istam opinionem, quia Philosophus non negat mutationem posse lieri ad omnem respectum, sed tantum ad respectum intrinse- cus advenientem, qui proprie est relatio, ut distinguilur a generibus respectivis. Non negat autem hoc de relatione adveniente extrinsecus, quia concedit ad Ubi esse motum tam rectum quam circularem, et tamen Ubi non est nisi quidam res- pectus extrinsecus adveniens.
Item secunda ratio non conclu- dit, quia omnes illae proprietates possunt convenire characleri, eliam- si ponatur relatio formaliter; quod enim primo dicitur: Relatio non potest esse fundamentum relationis, vel similitudinis, si esset relatio, dico quod assumplum est falsum, quia duo habentes relationes ejus- dem rationis possunt dici similes secundum illas; nam secundum Euclidem in principio Geometrifle, propo?iionabilitas est formaliter si- militudo proportionum, secundum quam proportiones dicuntur simi- les, et tamen proportionabilitas est formaliter relatio, secundum quam fit assimilatio proportionum; igi- tur habens characterem potest se- cundum iilum formalifer assimilari, licet sit formaliter relatio.
Jtem, si sit ipse character relatio, polest dici signum rememorati- vum; ex quo enim inest ipsi baptizato, quicumque potest cogitare ipsum inesse sibi, potest cogitare ipsum recepisse Baptismum, et esse adscriplum familiie Christi.
Item, licet ponatur relalio, potest Pervoium configurare animam Dco, ct ipsam g^a"iur^pipe obligare ad debitum persoivendum, qurabw- sicut obiigatur et eonfirmatur ali- ^"^°' quis Religiosus per votum suum Christo, in tali gradu ad ipsum, sine aliquo novo absolulo in ipso. Character igitur, etsi ponatur sola relalio, adhuc potest fundare re- lationem spiritualis configurationis et obligationis animae ad Chrislum, et qui videt istam relationem in anima, videt characterem, et e converso, quia characler^ est talis relatio. Nec obstat quod relalio non potest esse fundamentum re- lationis, quia, ut dictum est prius, proportio, quae est relatio, fundat similitudinem, et sic stricte acci- piendo similitudinem, non funda- ^*™"^^"^^^ tur simililudo, nisi super qua- «umpia |n ' '^ * lola quaiihtatem, sicut aequahtas super ute fundaquantitatem, et idenlitas super sub- stantiam, non tamen communiter sumendo ista. Sic idenlitas concer- nit omne genus, in quantum fun- dari potest super omnem forniam ejusdem speciei in diversis compa- rando unum ad aliudj, sive sit forma accidentalis, sive substan- tialis.
Ad tertium dico, quod character, 6. etsi non sit forma absolula, est ^^i"^!: ^ ^ um argum.
tamen potestas, non quidem facien- di aliquid ut activum, nec patiendi aliquid ut passivum, sed dicitur esse potestas instrumentaliter agen- di vel patiendi, alio principaliter agente, sic ut principium activum quomodo vel passivum; nam per characte- testat.
LIBRI IV.
catur.
rem, ut per principiiim aclivura, nonelicitijr aliqua actio, quee non prius eliciebatur, quia habens cha- raclerem non polest in aliquem ac- lum humanum, in quem non potuit prius quam habuit characterem, vel in quem non posset non habens characterem; ita^enim polest verba proferre et abluere, non habens characterem Ordinis, sicut habens. Solum igitur instrumentaliter dici- lur character posse, vel potestas res- pectu gratiae, non quia agit ad gra- Exempiifi- tiam, sed quia Deus assistit addan- dum gratiam, ubi anima charactere sibi consignatur, quanlum est ex parte Dei. Hoc patet in exemplo de Episcopo, qui dicitur aliquid posse ex officio Episcopatus, quod non potest prius, non quia aliquid ab- solutum novum modo sit in eo quod non prius, quia secundum islos, Episcopus de novo non recipit alium ordinem, nec per consequens cha- racterem, sed quia recipit novam relationem ad novum gradum in Ecclesia, per quam specialius et excellentius Deo configuratur quam Ad potes- prius. Similiter Judex de novo di- 8ic nihii cilur aliquid posse, quod non prius, requihtu™. ^^n quia aliquid absolulum aliud sit causatum in eonunc quam prius, quia omnem aclum humanum, sive bonum, sive malum, potestnonju- dex exercere, sicut judex; sed quia agens principale assistit ad actum unius, et non alterius, et ex hoc unus dicitur habere polestatem, et alius non.
Similiter est de Religioso obligalo Deo per votum, secundum quod configuratur Deo, non per aliquod absolutum, magis quam non obliga- tus. Non oportet igitur characterem esse formam absolutam, quia se- cundumillum dicitur aliquis posse in aliquem actum, in quem non polest alius, sed quia Deus assislit habenti characterem ad ef!ectum aliquem, el non assislit non habenli.
Eodem modo est de potestate sus- ^^^"^,-*^ cipiendi sacramenta a!ia, ut Ordinem »-ecipieDda et Confirmalionem, quianon requi- requiritur •. forma aliritur aliaforma absolutain baplizato, qua abso- ad hoc ut possit recipere alia sacra- menta, vel quod character, qui im- primitur in Baptismo, sit forma ab- solula, mediante qua suscipiat cha- racteres aliorum sacramentorum; sed sufficit sola assistenlia Dei dan- tis effectus congruos sacramentis. Sicut enim in Religioso professo di- citur inesse potestas suscipiendi Ordines, non autem in novitio, non per aliquid absolutum in uno, et non in alio, sed propter alium respectum eorum ad Praelatum; sic in propo- sito, quod Deus est paratus ad dan- dum gratiam habenti characterem, et alia sacramenta, qucB non daret non habenli ipsum. Patet igitur quod non oportet ponere characte- rem formam absolutam, nec propter poleslatem aclivam, quam habet in Confirmatione et Ordine, nec propler potestalem passivam, quam habct ad suscipiendum alia sacramenta.
Ad quartum dico, quod deslruit 7. primum argumentum: Primo, quia Ad quar- si in susceptione cujuslibet sacra- menti imprimalur respectus, et non character, vel gratia, quia non exis- tenti in peccalo mortali, igitur ad solum respeclum erit mutatio, cujus i^n"***^ ^if. oppositum voluit per primam ratio-.crameDU * * Vv 1 impriQioDt nem concludere. Dico ad rationem characie- in se, quod illa sacramenta, quibus constituilur homo secundum certuni DIST. VI. QUiESTlO IX.
Duo dubia.
Soluliopri mi.
Kelalio in- triDsecua adveDiens requirit Dovum fundameplum et ter- minum.
Solutio se- cuDdi.
gradum de familia Christi, impri- seipsis formaliler, quia sicut in pomunt characlerem, sicut est de Con- liliis humanis constituitur aliquis in firmatione, Ordine et Baplismo, per diversis gradibus talis politiae, ita et qucE homo constituilur in delermi- in pohtia Cfiristi constituilur aliquis nato gradu in Ecclesia. Nam per in uno gradu familicB Christi per Confirmationem constituitur homo unum characlerem, ct in alio per in statu militari in Ecclesia ad de- alium. fendendum fidem Christi; per Baptismum el Ordinem in aliis gradibus scholium ii.
^ Ucfjnitio characlcns cum singulan explicabus non SIC COnstltuitur homo se- Uone particularum ejus, problcmallcus manet CUndum determinatum gradum de Doclor, an sil forraa absolula, vcl respecliva?
familia Christi, non imprimunt ^'"''"^" ^^^ ^"^^ ^"'^^'^ <i'^^""t, ipsum tonere , • -1. ^"^^" ^^^ tantum rclalio rationis, quia lanlum Characterem; non Igltur propter 3^ propu?nari posse. quod sit respectus exlrinrationes prsedictas oportet ponere secus realis, terminans mutalionem realem.
Charactei-em esse formam absolu- Vide in Oxon. Scholium ad [num. 13. Tenendo esse absolutum, facilius ponilur in prima spe- ^*^"^- cie Oualilalis.
Sed hic sunt duo dubia; unum, quid sit fundamentum characteiis, Dico igitur ad qua3stionem, po- 8.
si sit respectus? Secundum dubium, nendo primo rationem generalem Reaoiutio si characteres sunt respectus, qui- characteris continentem etiam ali- biemat^ca.'
bus distinguuntur characteres? quas proprietates ejus. Ed eyiim ci^arocierls Ad primum dico, quod si ponatur chamcler forma spiriluaUs impressa^^^^y^^^^: respectus fundatus in anima exis- in anitna cHJiislibet siiscipientis sa-^^l^^'^^^^^^ tente in puris naturalibus, sivefun- cramentam maleriale, indelebiliter ^^'^^^^^^^^' detur in essentia animse, sive in permanens, sigimns ex institiitione ejus potentia, de quo dicetur inpro- divina gratiam illiiis sacramenti, ad xima qucTstione, hcel relatio inlvin" illam efficaciter disponens. Quod secus adveniens, qua) consequitur autem character sit forma, patet, naturam extremorum, non possit de sive sit absoluta, sive respiciens.
novo in aliquo fundari, nisi vel fun- Utrum autem sit forma respectiva, damentum sit novum, vel terminus vel absoluta, ut habitus vel dispoponatur de novo, non tamen hoc sitio quaiitatis, non credo quod posest necesse de respectu extrinsecus sit demonstrative probari, quia si Nonpoiest adveniente, quia aliter non dis- ratio non potest haberi, per quam trari chatinguerelur respectus extrinsecus demonstretur esse, multo minus per wse^for adveniens a respectu intrinsecus quam demonstretur esse in tali vel Ttuam^vei adveniente; character igitur, si in tali genere; nec potest probari a "^^am!*" est respectus, ponetur respectus priori, ut a causa sua, quae estDeus, extrinsecus adveniens. quia ipsa causa voluntarie tantum Ad secundum dubium dico, quod et contingenter causat; nec a postesicut characteres distinguerentur riori, ut ab effectu ejus, quia non seipsis, si essent formae absoluta), ita habet aliquem actum, quo potest a si ponatur respectus, distinguuntur nobis cognosci. Similiter patet se- LIBRI IV.
cunda condilio quod sil impressa in anima suscipientis sacramentum ini- terabililer, non quod per illud sa- cramentum imprimatur in anima, sed quod Deus assislens sacramento ipsam imprimat. Et etiam est inde- lebiliter permanens, quia nullum supernaturale debeturin nobis, nisi per causam demeritoriam; chara- cter non habet talem causam, quia manet in malo et ficto. Est etiam ex institutione divina signans gratiam, si enim ponatur character esse for- ma absoluta, tunc hccc parlicula non esset de essentia ejus, quia respectus importatus per sij^num non est do essentia absoluti. Est igitur proprielas respectiva conse- quens formam absolutam, quia signat semper gratiam inesse ani- mae, nisi ficlio insit. Est etiam ad gratiam disponens^ ut signurn ad signatum, quia quando ducB for- mse sunt simul in aliquo impres- sae ab eodem agente, quarum una est imperfectior alia; forma im- perfectior est dispositio respectu formai perfeclioris; gratia et cha- racter sunt in anima impressi a solo Deo, el non ex aequo, quia character est imperfectior gratia; ergo. Characier Supposito ctiam quod character ^siiio^a^d esset forma absoluta, non posset fiia inaperi poni nisi qualitas absoluta, quia nec feciior. gybstantia, nec quantitas. Non substantia, quia est accidens polens adesse et abesse praeter subjecti corruptionem. Nec quantilas, quia est forma spiritualis et simplex; igi- tur esl qualitas. characier Scd dubium csl qua?. qualitas, et