Qbsoiuu m qua specie Qualitatis sit.^' "\ai.* " Hic dicitur quod est qualitas, non tamen in genere Qualilatis, vel ali- opiDi qua ejus specie. Quod confirmatur BoDav. per hoc, quiamultae sunt hujusmodi nc^a^r-," quaiitates, quia secundum Philoso- ^«^*J^^^^^^^^^^ phum 10. Metaphys. text. 16. corni' *pecj'^ ptibile et incorruptibile plus diffe- runt quam genere; igitur multo magis forma naturalis et supernatu- ralis plus diflerunt, quam corrupti- bile et incorruptibile; et per conse- quens naturaleet supernaturaleplus differunt quam secundum genus, quia utrumque istorum conlinetur sub uno istorum, quia lam corrup- tibile quam incorruptibile, contine- tursub ente naturali. Forma igilur impogna- characteris, etsi sit qualitas aliqua, gcDUoiia quia tamen supernaturalis, non est ^^*™*'* in genere, nec in aliqua specie Qua- ] litalis.
Contra, charitas, fides, spes, non jq obstante quod sint habitus superna- turales, vero ponuntur in genere Qualitalis secundum aliquam ejus speciem, ut primam; igitur super- naturalitas non impedil quin aliquid sit in genere.
Item, naturalitas et supernatura- secundo. litas effectus, non sunt nisi condi- lurJle^Tci tiones entis per comparationem ad desumoQ- agens; sed comparatio ad agens ^^^''^^j^J^^' aliud et aliud, non variat aliquid *««°»- esse in genere, quia res ponilur in genere formaliter per essentiam pro- priam, et formalem ralionem ejus, circumscriplo respeclu ad causam extrinsecam.
Dictum eliam Philosophi non va- corrupii- lel pro eis, quia ipsc intelligit ibi ^corrap"- quod corruptibile et incorruplibile ^^^l^t^^t plus differunt, quam secundum °*n^\"P^ genus Physicum, quia non habent idem susceptivum, non quod diffe- rant secundum omne genus, vel DIST. VI. QU^STIO IX.
AliaRicb. tteDleDlia.
Refutatur.
Terlia senteDtia.
Rejicitur primo.
Character dicitur conligurare aoimauiChristo figurative tautum.
omni modo, ita quod in nullo ge- nei*e Logico convenianl. Primo enim modo differunl, scilicet secundum genus Physicum, omnia quae non sunt transmulabiliaad invicem, quaB lamen possunt esse, et sunt in eo- dem genere Logico, aliter enim ra- tionale et irrationale non essent in eodem genere.
Aliter dicilur, quod character, pro quo configurat animam Christo, est in quarta specie Qualitatis; in- quantum vero est principium assi- miiandi habentem characterem alii habenti illum, est in tertia specie; inquantum vero disponilad graliam, est dispositio in prima specie; in- quantum vero immobililer vel in- delebiliter permanens, est habitus in prima specie.
Sed ista responsio non valet, quia licet characler secundum diversas proprietates conveniat cum diversis speciebus qualitatis, non tamen est formaliter tot quidditates, sed tan- tum formaliter una quidditas, secun- dum quam si sit in genere, oportet esse in aliqua ejus specie delermi- nate.
Aliter dicilur, quod determinate est in quartaspecie, quia configurat animam Christo. Sed illud nihii est, quia nihil conslituitur in aliquo genere, vel specie, per illud quod transumplive, vel figurative tantum sibi convenit; sic enim Christusqui dicitur lux miindi, propter aliquam proprietatem ejus figuralivam, esset in genere Qualilatis, sicut lux; vel in specie substantice insensibilis, quia dicilur lapisy vel irralionalis, ut leo. Sed character non dicitur figura formaliter, sed tantum tran- sumplive, quia figura est proprielas ReFolutio Doctoris. Character est io pri- ma vel se- cuoda spe- ciequalita- iis.
qualitatis corporalis tantum: ergo character non est in quarta specie Qualitatis.
Item, isto modo posset dici quod SecuDdo. species intelligibilis, quse configurat intellectum objecto, esset in quarta specie Qualitatis, quod est fal- sum.
Aiiter ponitur, quod character est in prima specie Qualitatis, ut habi- tus, aliter quod sit in secunda spe- cie, ut potentia qua^dam supernatu- ralis.
Dico tamen quod sicut non est medium ad probandum quod sit, ila nec ad demonstrandum quid sit, quia quddslio quid est pra3Supponit quaes- tione a7i est, et in demonstrando, et in cognoscendo; etita multo ma- gis non potest esse medium ad de- monstrandum quod sit in aliqua ^pecie Qualitatis, sicut in prima, vel in secunda; si enim ponatur habitus in prima specie, hoc non potest bene probari.
Si arguitur, habitus est, quofacili- ter et bene nos habemus ad operan- dum; character non est hujusmodi; ergo. Major est falsa de habitibus infusis, solum enim ille habitus dat faciliter operari, qui generatur ex actibus nostris, non absoiute, sed la- libus vel talibus, ut habitus acquisi- tus. Posset etiam aliquis habitus ge- nerari ex actibus non modificatis, sed absolute secundum substantiam actus, quo non habemus nos bene vel male ad agendum. Omnis tamen forma in inlellectu, sive sit species, sive habitus, dummodo tamen sit mansiva, potest dici habitus aliquo modo, et tamen non dat bene vel male operari, quia secundum illos, qui ponunt characterem esse habi- Solus habi' tusacquisi* tusdalope- rari facili- ter.
LIBRI IV.
tum, spccies esl principiuin inlelli- gendi absolute. Daturha- Itcnii sicut ex aclibus bonis polest bitus m-. * differensex geuerari habitus inclinans ad bene libus. operandunij et ex actibus maiis ha- bitus malus ad male operandum, ita ex aclibus indifferenlibus potest ge- nerari habitus indifferens, nec incli- nans ad bene operandum, nec ad male, nec faciliter, nec difficulter, sed ad absoiute operandum.
Item, habitus supernaturales non dant faciliter operari. Patet de inli- deli et fideli; ergo nou esl de ratione essentiali habitus lalis quod sic vel sic inclinetur.
iDBtaDiia. Dices quod omnis habitus super- naturalis dat bene agere, et ita dal bene agere quod etiam dat sic agere, etper consequens quod sic ad agen- dum inclinat. Soiutio. Ad hoc dico, quod ideo dicilur cha^cie^r dare bene agere, quia delerminate ^'bitus?*' inclinat ad bonum, et isto modo po- test characler dici habitus, quia de- terminate inclinatad bonum, et ad bene, agere inquantum habitus re- motus.
Repiica. Si dicas quod character est in pri- ma specie Qualitalis, ut disposilio, et non ul habitus, quia disponit ad graliam.
Soiutio. llespondeo, unus liabitus potest esse dispositio ad alium, ut imj)erfe- ctior ad perlectum, el tamen uterque est habilus. Ita in proposito, etsi characler disponnl ad graliam, vere tamcn (»st habitns, elsi imporfeclior illo ad quem disponit.
imperfec- Si ctiam coutra viam secundam ilfsVolest dicalur, quod non est in secunda uonemdu sppcie Qualitatis, et hoc probetur pouere. p^,j. omnom propriotatem potonlia^ naluralis vel imj)otonlia% socundum quas dicuntur omnia esso in illa specie, dicetur quod Philoso- phus tantum ioquitur de naturali potentia, et non de supernaluraii, cujusmodi est character secundum istos.
Sed ha3C responsionon vaiet,quia secundum Iioc non posset probari habitum aliquem supernaturalem esse de prima specie Qualitalis, quia dicetur tibi quod Philosophus tan- tum locutus est de habitu naturali, et non supernalurali. Sed quomo- documque sit de hoc, non videtur mihi ratio necessaria ad ostendendu m ipsam esse in prima specie Quaiita- tis, vel in secunda, sicut nuiia ratio necessaria esl ad ostendendum ij)- sam esse.
Secundum dicta potest responderi ad argumenta ulriusque partis. Ad primum, si ponatur habitus, patel responsio quod non oportet secun- dum ipsum bene vei maie, vei faci- liter operari, inquantum habitus, quia hoc solius habitus acquisili est, ut patet supra, non vero alicujus infusi, sed ideo potost dici habitus, quia est immobilis et indelebilis; esse autem difficile mobiie est una conditio habitus, et etiam inciinat ad boneagondum ut habitus remo- tus, sed non immodiato, ul princi- pium formaie elicitivum proximum. Per hoc patot responsio ad secun- dum, in qua spocie Qualitalis est ponendus.
Ad arguinonlum tortium dico, quod non oportet ipsam formam absoiutam de genere Quaiitatis esse principium operationis immedialo, sed vel sic vel sic dispositionem ad formain, (\\nv est principium proxi- mum ot imiiiodialum operalionis, et Omaes for- niae supernalurales fuul io^e- nere qua- litatispra-- dicameii- talis.
AdprimumpriQcipule.
Ad terli- um.
DIST. VI. QILESTIO X.
Ad quar- tum.
character sic Gst iii proposilo. Dispoiiit ergo ^siiioTd character ad gratiam, ut signinn dw^naTn" pi^o^inium, cujus nou est ex natura liiuiione. gua, scd cx institulioue divina, quia Deus disposuit assistere semper suo signo, ut sit verum, quantum est ex parte sui, et habeal secum signatum suum.
Quod vero ulterius additur, quod tunc posset corrumpi, dico quod di- citur incorruptibilis, quia nullam causam corruplivam habet. Si enim aliquam haberet, illasolum demeri- toria esset, quia nullum superna- turale habet aliud corruplivum, sed tamen demeritoriam non habel. Pa- tet, quia manet in fictis; Deus lamen de potentia sua absoluta posset ip- sum corrumpere, ut sitpra dictum est. Adratio- Ad primum in oppositum, dico nedinop- i i» • i positum. secundum aham viam, quod non esl dispositio ad gratiam ex natura sua, sed ex assistentia Dei, qui ei assistens dat gratiam omni habenti iUud signum.
Ad aliud, patet quomodo anima potesl dici assimilari, etc. non quod sit sola relatio, quia secundum rela- tiones ejusdem speciei potestattendi similitudo.
QU/ESTIO X. IJtrum character sit in essentia animee?
Alcns. 4. part, quacstAO. memb. 3. D. Bonavont. fiic. I. part. art. i. qutTM. 3. R'chard. dist. 5. art. 2. quxst. 2. I). Thom. 3. part. quivsl. 01. art. 4. Durand. dist. 4. quxsf. i. Aureol. ibid. qutvst. 1. art. 4. Gab. tiic quxst. 2. art. 3. Suarez 3. tom. disp. 11. s. 2. Scot. in Oxon. hic quacst. 11.
1. Quod non. Characler disponit ad Argumen- fidem, quia per euui dislinguitur tivum. fidelis ab infideli; dispositio autem et illud ad quod dispouit, sunt in eodem; fides est in potentia animae, non in essentia; igitur, etc.
Contra, character disponit ad gra- AfBrmati. tiam; sed habitus et dispositio eo- dem modo sunt in eodem subjecto, sicut tu accipis; ergo cum gratiasit in essentia animee, erit et character, qui est dispositio ejus.
SCHOLIUM I.
Sententia D. Thomae characterem esse in intellectu, refellitur, quia esl diapositio ad gra- tiam, et bsec secundum ipsum esl in essentia anims; ergo ejus dispositio non potcst esse in posleriori susceplivo. Hejicit clarissime ratio- nes D. Thomae.
Hic dicitur quod character non est 2. in essentia animse, sed in ejus po- opinio d. tentia intellectiva principaliler, et non in voluntale. Primum declara- tur sic, nam anima et potentia spi- rituahtati proportionabiliter substi- tuuntur,sicutperfectibiieperfectioni, unde sicut gratia, quia est quoedam vita spiritualis, est in essentia ani- ma3, qute est vita corporis per se, ita characler, qui est queedam spiritua- lis polentia, est in potentia naturali, et non in essentia nisi mediante potentia.
Sed in qua potentiaVDicitur quod in putenlia intcllectiva, quia chara- cter principaliter respicit imaginem, cum sil qua^dam figuratio trinilatis creatcjo ad Trinitatem increatam. Itnago autein principaliter consistit in intellecliva parte, quia ex memo- ria et intelligentia^oritur volunlas, unde tota imago est in intellectiva, ut in radice; el ideo omne quod al- tribuitur homini ratione imaginis, principaliter respicit in tolum ex consequenti airectum.
LIBRI IV.
Impu^Da- tur primo, Secundo.
Tertio.
Poteotia Daturalis est 8ubjectum immediatum super Daturalium.
Quarto.
Contra disposilio ad formam nun- quam esl in subjecto, vel suscepli- vo posteriori susceptivo formae. Pa- let in dispositione ad [formam, des- cendendo per singulas disposiliones; sed character est dispositio ad gra- tiam; ergo non est in subjecto vel susceptivo posteriori susceptivo gra- tiee. Si igitur gratia sit in essentia animse, constat quod potentia ani- ma3 est posterior essenlia animee, quia secundum eum, est accidens ejus; igilur character nullo modo erit in polentia animae.
Item, consequentia istius nihil valet, quia non sequitur, si gratia est principium vilae spirilualis, ergo erit in essentia animee, a qua primo est vita, sicut in subjecto. Primo, quia prima perfectio supernaturalis est in animasecundum primam per- fectionem ejus naturalem. Sed pri- ma perfectio naturalis essentiae ani- mae est ejus potentia, et prima per- fectio supernaturalis est gratia j igitur ipsa erit primo in potentia.
Item, habitus supernaturales non ponuntur in habitibus naturalibus, ut in suis propriis susceptivis, sed susceplivum utriusque est potentia immediate; igitur a simili in eodem ponentur ut in subjecto susceptivo, pula potentia supernaturalis et na- turalis; igitur si potentia naluralis immediate sit in essentia animae, et character, qui, secundumeum, est quaedam potentia supernaturalis in secunda specie Qucllitatis.
Item, quod posleasecundodicitur, quod voluntas oritur ex intellectu, et continetur in eo, ut in radice, quaero quomodo inlellectus conli- net voluntatem, aut ut materiale prius ordine naturae suo formali continet suum formale; et sic non consistit imago principaliter in in- tellectu, sed in voluntate, quia non praecedit ut radix, nisi tantum prio- ritate ordinis et imperfectionis, quia omnis talis continentia est imperfe- ctioris ad perfectius. Siaulem intel- i^ieiicaa ligitur continere voluntatem et lo- r<^''®<^^*<^f- tam imaginem virtualiter, et conti- nentia virtuali, tunc esset intellectus potentia perfectior quam voluntas, quod est falsum, quia qiiod ordina- tur ad aliud est imperfectius eo; in- tellectus et actus ejus ordinatur ad Mnfra d voluntatem; ergo. De hoc alias. ' 49. qaaDst. 4.
SGHOLIUM II.
Vera sententia characterem esse in volun- tale, in qua est gratia ad quam disponit, ut probat Doctor 2. d. 26. q. un. et charitas, quae indistincta est a gratia, ul probat ibidem d. 27. q. uoica.
Respondeo ad quaestionem, quod gratia non est aliud quam charitas, ut ostensum est in primo libro. ' Charitas est subjective in voluntate, formaliter eam perficiens; igitur et gratia. Sed gratia est principahs effectus hujus sacramenti, et cujus- libet alterius, ad quem principaliter ordinatur, et quam concomitantur fides et spes, quia Deus non infun- dit gratiam sine aliis virtutibus. Igi- tur cum Baptismi effectus sitablutio animae a peccato, et hoc praecise fiat per gratiam, sequitur quod principalis effectus Baplismi sil gra- tia; gratia est in eodem in quo cha- ritas, scilicet in voluntate; sed pro- babile est dispositionem ad aliquem effectum recipi in eodem in quo ro- cipilur effectus principalis, ad quem disponit; igitur character, qui dis- 5.
Dccisio quDBstio- Cbaracte- reui sub- jeclari ia voluulate probalur.
DIST. VI. QU^STIO X.
ponit ad graliarn, eiit in volunlate, sicut et gratia.
lonBrma- Confirmatur ratio, quia characler remegse est signuui cujusdam obligalionis bugaiio- anima3 ad Deum, et imporlat lalem idDelmK obligalionem in eodem; igitur erit character subjeclive in quo et obligalio; sed obligatio est in volunlale, quia sicut obligalio facla ab hounnc, est in ejus voluntate, ita facla Deo erit in ejus voluntate; igitur character, quo anima obligatur Deo, erit in voluntate, per cujus actum homo voluntarie seipsum obligat Deo.
Ad rationem in contrarium dico, 6. quod character primo et principali- ^^^^[^^" ter est disposiiio ad gratiam, et ex priocipaie. consequenti ad alias virlutes qutC non infundunlur nisi per graliam. Et sicex pra)diclis qua^stionibus de Baplismo, patent particula^definitio- nis supra positte, et quomodo ipsa continet omnes istas queestiones queesitas de Baptismo.
FINIS TOMI VIGKSIMl TERTII.
ToM xxni.
42 r INDEX REPORTATORUM PARISIENSIUM.
LIBER SECUNDUS (CONTINUATIO).
DISTINCTIO DUODECIMA De natura materiae.
QUiESTIO I. Utrum materia sit enlitas distincla a forma 1 II. Ulrum maleria possil esse sine forma virlulc aiicujus causse...14 [II. Utrum materia in rebns materialibus sit principium distinguendi individua 20 IV. Utrum quantitas sit principium formale individuandi substantiam materialem ibid- V. Utrum substantia materialis per se sit individua 25 VI. Utrum substanlia malerialis per aliquid positivum sit haec,...33 VII. Utrum substanlia materialissilindividuaper me aclualiscxistentiae. 35 VIII. Ulrum substantia materialis per aiind positivum pertinens ad genus substantiaesitindividua 36 DISTINCTIO DECIMA TEHTIA.
QU/t^l 10 UNICA. Utrum lumen sit propria spccics sensibilis lucis corporalis.. 42 060 LNDEX DISTLXCTIO DECIMA QUAllTA.
QUiESTIO 1. Ulrum coelum sil subslanlia simplex. 48 II. Ulrum sint plurcs coeli mobilcs 55 III. Utrum slellifi aliquid agant in inferiora 58 DISTINGTIO DECIMA QUINTA.
QUiESTIO UNICA. Utrum maneant elemenla in mixlo 63 DISTINCTIO DECIMA SEXTA.
QUiESTIO UNICA. Ulrum imago Trinitatis consislat in tribus potentiis animae dislincli^ 67 DISTINCTIO DECIMA SEPTIMA.
QUi£STIO I. Ulrum aiiima Adac fuil creataincorporc 78 II. Utrum Paradisussil locus conveniens habilationi humanai nalurae. 80 DISTINCTIO DECIMA OCTAVA.
QUiESTlO I. Utrum in malcria naturali sitralio seminalis ad formam educendam de ipsa 83 III. Ulrum formabatur corpus Evee de cosla ut de ralione seminali.. 90 DISTINCTIO DECIMA NONA.
QU-ESTIO UMCA. Ulrum in statuinnocenlieehomo fuisset immorlulis 91 INDEX 661 DISTINCTIO VIGESIMA.
QUiESTIO I. Ulrum filii in slatu innocentise fui$sent connrmati in juslitia...95 II. l trum in statu innoccntiiB fuiascnt soium illi gcnerati qui modo sunt elecli 97 DISTINCTIO VIGESIMA PRIMA.
QUyCSTIO UNICA. Ulrum primam peccatum Ads potuit esse venialc 100 DISTINCTIO VIGESIMA SECUNDA.
^U/ESTIO UNICA. Ulrum peccatum Adae fuit gravissimum 103 DISTINCTIO VIGESIMA TERTIA.
QUiESTIO UNICA. Ulrum Deus pcsil facere voluntatem impeccabilem...106 DISTINCTIO VIGESIMA QUARTA.
QU^ESTIG UNIGA. Utram porlio saperior sit diversa polentta a portione inferiori. 112 DISTINCTIO VIGESIMA QUINTA.
QUi£STIO UNICA. Utrum aiiud a volunlale caasal actum ejus elTective...117 Google 662 LNOEX DISTINCTIO VIGESIMA SEXTA.
QUiESTIO UNICA. Ulrum gralia sit in essentia animae, vel in volunlate...130 DISTINCTIO VIGESJMA SEPTIMA.
QUiESTIO UNICA. Utrum gralia 8il viilus 134 DJSTINCTIO VIGESIMA OCTAVA.
QUiESTIO UNICA. Utrum liberum arbitrium sine gralia possit cavere a mortali peccato 137 DISTINCTIO VIGESIMA NONA.
QUiESTIO I. Utruni in nobis requiralur gratia, ut principium activum...142 II. Utrum justitia originalis in Adam fuit donum supernaturale •. • 146 DISTINCTIO TRIGESIMA QUiESTiO I. Ulrum quilibet naturaliter propagatus coiitrahat aliquod peccatum. 151 II. Utrumpeccalumoriginalesit carentiajustitiae originalis ibid.
DISTINCTIO TRIGESIMA PRIMA.
QOiESTlO UNICa. Utrum anima conlrahat originale peccatum a carne infecla.. 153 INDEX 663 DISTINCTIO TRIGESIMA SECUNDA.
QUi£STIO UNICA. Ulrum peccatum originale rcmillalur in Baplismo 153 DISTINCTIO TRIGESIMA TERTIA.
QUiESTIO UNICA. Ulrurasolapoena damni debelurpeccalooriginali I54 DISTINCTIO TRIGESIMA QUARTA.
QUyESTIO UNICA. Ulrum bonam sit causa mali 169 DISTINCTIO TRIGESIMA QUINTA.
QU^STIO UNICA. Ulrum peccalum formaliler sit corruplio boni 17 DISTINCTIO TRIGESIMA SEXTA.
QUiESTIO UNICA. Utrum peccatum sit poena peccali 187 DISTINCTIO TRIGESIMA SEPTIMA.
QUiESTIO I. Utrum maleriale peccati sil immediate a Deo 191 II. Ulrum aclus ille sit aDeo, ut peccalum ibid.
662 LNOEX DISTINCTIO VIGESIMA SEXTA. QUiESTIO UNIGA. Ulrum gratia sil in essentia animsBi vel in voluntate...i30 DISTINGTIO VIGESIMA SEPTIMA. QUiESTIO UNICA. Utrum gratia sit virtus 134 DISTINGTIO VIGESIMA OCTAVA.
QUiESTIO UNICA. Ulrum liberum arbitrium sine gratia possit cavere a mortali peccato 137 DISTINCTIO VIGESIMA NONA.
QUiGSTIO 1. Utrum in nobis requiralur gratia, ut principium activum...142 II. Utrum justitia originali& in Adam fuit donum supernaturale.. • 146 DISTINCTIO TRIGESIMA QU/ESTIO I. Ulrum quilibel naluraliler propagalus coiilrahat aliquod peccatum. 151 II. Utrumpeccalumoriginalesit carentiajuslitise originalis ibid.
DISTINCTIO TUIGESIMA PRIMA.
QtJi£STIO UNICa. Utrum anima contrahat originale peccatum a carne infecta.. 153 INDEX 663 DISTINCTIO TRIGESIMA SECUNDA.
QUi£STIO UNICA. Ulrum peccatum originale rcmillalur in BapUsmo 153 DISTINCTIO TRIGESIMA TERTIA.
QU^STIO UNIGA. Ulrurasolapoena damni debelurpeccalooriginali 154 DISTINCTIO TRIGESIMA QUARTA.
QU^STIO UNICA. Ulrum bonam sit causa mali 169 DISTINCTIO TRIGESIMA QUINTA.
QU-^STIO UNICA. Ulrum peccatum formaliler sit corruplio boni 17 DISTINCTIO TRIGESIMA SEXTA.
QUiESTlO UNICA. Utrum peccatum sit poena peccali 187 DISTINCTIO TRIGESIMA SEPTIMA.
QUiESTIO I. Utrum maleriale peccali sit immediate a Deo 191 II. Ulrum aclus ille sit aDeo, ut peccalum ibid.
66i INDEX DISTINCTIO TRIGESIMA OCTAVA.
QU^STIO UNICA. Utrum intenlio sit actus volunlatis circa Gnem ultimum...200 DISTINCTIO TRIGESIMA NONA.
QUiESTIO I. Utrum synueresis sit in voluntate •. 203 II. Utrum conscientiasitinintellectu velin voluntate ibid.
DISTINCTIO QUADRAGESIMA.
QUiESTIO UNICA. Utrum omnis actus sit bouus ex fine 2C9 DISTINCTIO QUADRAGESIMA PRIMA.
QUiESTlO UNICA. Utrum possibile sit aclum humanum esse inditTerentem...211 DISTINCTIO QUADRAGESIMA SECUNDA.
QUiliSTlO I. l trum in cogilalione possit essc ralio peccali -. 214 II. Ulrum ratio peccati possit esse in sermone ibid.
III. Ulrum ratio peccati possitesse in opere 215 IV. Utrum divisioHieronymisit sufHciens ibid.
DISTINCTIO QUADRAGESIMA TERTIA. QUiflSTIO UNICA. UtrumpossibilesitpeccareinSpiritumsanctum 227 INDEX 668 DISTINCTIO QUADRAGESIMA QUARTA.
OUjESTIO UNICA. Ulrum polenlia peccandi sita Deo 231 LIBER TERTIUS.
DISTINCTIO PRIMA.
QUiESTIO I. Ulrum possibile sit naturam humanam personaliler subsistere in personaalteriasnaturse, vel in alia nalura.. 234 II. Utrum possibile sit naturam bumanam personaliter uniri uni soli personae divinse 238 III. Utrum natura humana possit personarisimul in tribus personis.. 244 IV. Utrum possibile sit plures naturasesseassumptas simui ab una persona 245 V. Utrum suppositum creatum posset sustentare aiiam naturam...ibid.
DISTINCTIO SECUNDA.
QU^Sno I. Ulrum tota natura humana fuit primo et immediate unila Vcrbo.. 231 II. Utrum possibile sit aliquam naturam personari Verbo, et non frui Deo 256 DISTINCTIO TERTIA.
De conceptu B. Virginis.
QUiESTIO I. Utrum B. Virgoconceptafuit inpeccato originali 261 666 INDEX De conceptu Christi, n. Utrum Christusfuitconceptussineoriginale 267 III. Utrum incarnationem pra^cessit organizatio, et similiter animatio.. 268 DISTINGTIO QUARTA.
QUiESTIO I. Ulrum beata Virgo fuit vera materChristl 272 II. Utrum beata Virgo fuit naturaiiter mater Christi ibid.
DISTINCTIO QUINTA.
QUiESTIO UNICA. Utrum natura divina potuit assumerepersonam creatam...280 DISTLNCTIO SEXTA.
QU^STIO I. Utrum in Christo sit aliquod esse aliud esse ab csse Verbi increato. 283 II. Utrum Christus sit aliqua duo 287 III. Quid tenendum de opinionibus quorumdam hic 289 DISTINCTIO SEPriMA.
QUiESTlO I. Utrum hsec sit vera: Deus est homo 293 . II. Utrum sit haec vera: Deusfactus est homo •...297 III. Utrum hsec sit vera: Homo est factus Deus ibid.
IV. Utrum Christus sit praedeslinatus esse Filius Dei 301 DISTINCTIO OCTAVA.
QUiESTIO I. Utrum in Christo sit filiatio realis ad Matrem, alia a filiatione ad Patrein 305 II. Utrum relatio Christi ad Matremsit relalioaccidentalis 306 INDEX 667 DISTINCTIO NONA.
QUiESTlO UNICA. Ulrum cullus lalriae debealur Chrlslo secundum naturam humaDam 311 DISTINCTIO DECIMA. QUESTIO UNICA. Ulrum Chrislus sit filius adoptivus Dei 317 DISTINCTIO UNDECIMA.
QUiESTIO 1. Utrura Christus sit creatura 320 II. Utrum Chrislus secundum quod homo sit creatura ibid.
DISTINCTIO DUODECIMA.
QUiESTlO UNICA. UtrumChristusfueritimpeccabilis 326 DISTINCTIO DECIMA TERTIA.
QUiESTlO I. Ulrum possibile fuit conferri animae Christi summam gratiam conferibilem creaturae 331 II. Utrum summa gratia sit coliata animaeChristi, ibid.
III. Utrum possibile fuit animse Chriati frui fruitione summa creata.. 332 DISTINCTIO DECIMA QUARTA QUiGSTIO I. Utrum possibiie fuit intellectum animse Christi primo et immediate videre Veibum perfecte perfectissima visione 343 X 668 TNDEX II. Utrum possibile fait animam Christi nosse omnia in Verbo, quee Verbum novit 343 III. Utrum anima Chrisli perfeclissime novit omnia in genere proprio. 354 DISTINCTIO DECIMA QUINTA.
QUitSTiO UNICA. Ulrum in Christo fuit passio secundum porlionem superiorcm. 361 DISTINCTIO DECIMA SEXTA.
QUiESTIO I. Ulrum Chrislus assumpsit necessitatem moriendi 367 II. Utrum in potestate animaB Christi f uit non mori tunc ex violentia pRSsionis ibid.
DISTINCTIO DECIMA SEPTIMA.
QUyESTIO I. Utrum in Chrislo sintduee volunlales 375 II. Ulrum Christus aliquid voluit, vel aliquid oravit, quod noii fuit faclum ibid.
DISTINCTIO DECIMA OCTAVA, QUiESTIO I. Utrum Chrislus meruit in primo inslanti suae conceptionis...379 11. Utrum Deus potest remiltere culpam sine infusione gratise...391 III. Utrum sit necessarium ponere habilum charilatis in anima Chrisli propter aclum fruitionis verae o93 DISTINCTIO DECIMA NONA.
De merito Christi, QtJitSTIO UNiCA. Utrum Chrlstus meruit omnlbus nobis gratiam et gloriam...4ul INDEX 609 DISTINCTIO VIGESIMA.
QUiESTlO UNICA. Ulrum necesse fuit genus humanum reparari pcr passioncm Chrisli.• ^O^ DISTINCTIO VIGESIMA PRIMA.
De Christi mortui corpore.
QUiESTlO UNICA. Ulrum corpus Christi fuisset pulrefaclum si resurreclio fuissel dilata ^17 DISTINCTIO VIGESIMA SECUNDA.
QUiESTIO UNICA. Utrum Chrislus fuit homo in triduo mortis 421 DISTINCTIO VIGESIMA TERTIA.
QUiESTlO UNIC.\. Utrum ponendd sil Qdes infusa respectu credibihum...433 DISTIiNCTIO VIGESIMA QUARTA.
QU.^STIO UNICA. Utrum creditum polest esse scilum, vel e contra 446 DISTINCTIO VIGESIMA QUINTA.
QU.IilSTlO UNICA. An ante Christiadventum fuit eadem fides ncccssaria ad salu- tem, quse gost ejus adventum, et an de eisdem credibilibus qu8B credit Ecclesia 4(50 670 INDEX DISTINCTIO VIGESIMA SEXTA. De spe.
QUiESTIO UNICA. Utrum spes sil virtus theoiogica a fide et cliaritate distincta.. 467 DISTINCTIO VIGESIMA SEPTIMA.
De chariiate.
QU^.STIO UNICA. Utrum ponenda sit charilas infusa 479 DISTINCTIO VIGESIMA OCTAVA.
De diligendis ex charitate.
QUyESTlO I. Ulrum eodem habitu diligimus Deum et proximum 488 II. An habenli charitatem necessarium sit diligere proximum...490 DISTINCTIU VIGESIMA NONA.
De dilectione sui ipsius, QU4i)STlO UNICA. An homo leneatur post Deum maxime diligere se 492 DISTINCTIO TRIGESIMA.
De dUectione inimicorum, QUiESIIO UNICA. Ulrum inimici sint diligendi ex charilale 495 INDEX 671 DISTINCTIO TRIGESIMA PRIMA.
De duratione chariiatis.
QU^STIO UiNICA. Utrum sola charilas manet in palria 500 DISTINCTIO TRIGESIMA SECUNDA. Pe dilectione Dei, QUiESTIO UNICA. Ulrum Deus diligat omnia aequaliter ex charitate...504 DISTINCTIO TRIGESIMA TERTIA.
De virlutibus moralibus, QUiESTIO UNICA. Utrum virlutes morales sinl in volunlate 510 DISTINCTK) TRIGESIMA QIJARTA.
De virtutibus et donis. QUiESTIO UiNICA. Utrum viilules, dona, fructus el bealiluflines dislinguanlur.. 523 DISTINCTIO TRIGESIMA QUINTA.
De natura donorum.
(JUiESTIO UNICA. Ulrum sapientia, scieutia, inlelleclus, consilium, sint habitus inlellecluales, 530 Google 672 INDEX LIBER QUARTUS DISTINCTIO PRIMA. De creatione et sacramentis in genere.
QUiESTIO 1. Ulrum possibile sit aliquam creaturam habere aliquam causalitatem efTeclivam, respectu alicujus effectus producendi per crealion6m. 531 II. Utrum haBC sit per se essentialis deiinitio sacramenti quod est invisibilisgratiae visihilis forma 544 III. Utrum sacramenta novae. legis habeant causalitatem activam respectu gratiee 550 IV. Utrum sacramentis novie legis insit aliqua virtus supernaturalis, quce sit aliquo modo causa creationis gratisein anima 551 Y. Utrcm incircumcisioneconferebatur gratia 558 DISTINGTIO SECUNDA.
Deefficacia sacramentorum novx legis.
QUyESTIO I. Utrum sacramenta novae legis habcant cfricaciaiii suam respectu graiiae conferendae a Passione Chrisli 50r» II. Ulrum baptizali baptismo Joannis tenehantur de necessitate salulis ilerum baptizari baptismo Ghrisli 573 INDEX 673 DISTINCTIO TERTIA.
De sacramento baptismi.
QUi£ST10 I. Qaffisit definitio etessentiaBaptismi 575 II. Ulrum hsec sit praecise forma hajus sacramenli: Ego bnplizo te in nomine Patris et Filiiet Spiritus sancti 576 III. Utrum sola aqua naturalis^et pura sit conveniens materia baptismi. 582 IV. Utrum institutio baplismi evacuaverit circumcisionem 587 DISTINCTIO QUARTA.
De iis quibus conferri debeat Baptismus, QUiESTIO I. Utrom parvuli sint baptizandi 597 II. Utrum parvuli baptizati recipiantefTectum baptismi ibid.
III. Utrum parvulus in utero matris possit baptizari 598 IV. Utrom adultus non consentiens possit recipere sacramentum baptismi 603 V. Utrum adultus Gctus recipiat effectum sacramenti baplismi...607 YI. Utrum baptizati Baptismo flaminis teneantur ad susceplionem Baptismi 6i0 VII. Utrum omnes baptizati aeqiialiterrecipiant effectum Baplismi...612 DISTINCTIO QUINTA.
De impedimento ex parte ministri.
QUiESTIO I. Utrum malitia Ministri impediat efifectum Baptismi, et an possit conferre verum Baptismum 615 li. Utrum recipiens Baptismum a malo Ministro peccet mortaliter...616 III. Utrum tunc aliqois tunc debeat ministrare hoc sacramentum, quando praesumitur vergere in periculum illius cui ministratur...ibid.
ToM. XXIII. 43 674 TNDEX DISTINGTIO SEXTA.
QUiESTIO I. Utrum goius sacerdos possit baptizare 622 11. Utram uDitas Baptismi neeessario requirat unitatem Ministri. •. 623 III. Utrum oporteat baptizatunvesse [^distinctum a baptizante...624 IV. Utrum oporleat simul esse ablutionem et proiationem verborum. • ibid. y. Utrum in baptizante requiratur intenlio debita ad hoc quod baptizet. 62H VI. Utrum iu baptizante requiratur actualis intentio baptizandi...ibid.
VII. Utrum baptismus sit iterabiiis, et quse sit poena iterantium. •. 634 VIII. Utrum character imprimatur in Baptizato 637 IX. Utrum character sit aliqua forma absoluta in anima, 646 X. Utrum character sit in esseniia; anima; 655 Sancti Amandi (Cher). — Ex lypis DESTENAY, BussifeaE Fratrum.
Google e A LA Ml^ME LIBRAIRIE ^ ORDINIS PRiEDIGATORUM, EPISGOPI RATISBON£NSIS OPERA OMNIA EX EDITIONB LUGDUNBNSl BXCU8A RBLIGIOSE CASTIGATA, ET PRO AUCTORITATIBOS AD FIDEM VULGATiC VER8I0N1S ACCURATIORUMQUB PATROLOGIiE TEXTUUM REVOCATA, N0TI8 ILLU8TRATA, AUCTAQUE VITA ET BIBLIOGRAPHIA OPERUM B. ALBERTI A PP. QUfolF ■T ECHARt) BXARAT18» ETIAM RBV18A ET LOCUPLETATA CURA BT 8TUDI0 AUG- B0R6NET SACBRDOm 36 Tolumes in-4\ LEO P. P. XIII Dilecte fili, salutem et apostolicam benedictionem.
Quod Opera B. Alberti Magni instituisti de integro edere, susceptus tibi quidem labor est non exiguus, sed fructuosus, opinamur, futurus. Quamquam enim post Alberti cetatem incrementa cuivis scientiarum generi complura attu- lit dies, ejus tamen vis et copia doctrinae, quasThomam aluit Aqumatem, et cequalibus eorum temporum miraculo fuit, non potest vetustate ulla consene- scere. Utique videntur hodienimis multi ponereingeniilaudem in fastidio anti quitatis: sed omnino illa est philosophandi ratio optima, exquirere meditando nova, unaque simul sapientiam veterum non relinquere.