(Δοἷϊ οἱ [πρὶ ᾿Θη ῦγαθ ποοιίβ ἢ 4118 οβίθηάϊε [10] ταάϊυιη 1658 ὃ 48. οἰγοιιμνοσὶς εἰ γογϑαὶ σα πιὶ, αἱ ΒΌρΓα ἰοΡΓὰ ΠῚ Ἰυπλμγα δἰῖ ἢ (γυἱὶ ἰδὲ εἰ] οἱ ἰδ ἀδι, "υπιαυϊά ἴυ0 Ορυβ Πᾶμεῖ δυχί!ο, υἱ ργρβίοϊ σὐγηὶ ἰυς ἰά 4ιοά μεροδδίίδ5 τϑαυϊγὶ ἢ αιυοά αὔεγί βιυάΐυπιὶ Γϑιίοπα οαγοπεϊη Ὧἃς. Ὀτγυϊο-- ΓΌΠΙ) ΔηΪ ΠῚ }01π ηδίυγα δ βυδη υἱΐδη 7 αυξ οογ- ΨΟΓΙΙΠῚ ἀΓνᾺ δ ηϊ ὅ 48 Δ40 Γὰπὶ ΠΟΓΓΘὰ ᾽ ΑΠποη 88 ΟΠ ΠἾ 08 υἱοί πὶ δυρροάϊίαι ἀϊνίπα νοϊυπίαϑ, 408 ΓΕδ ὑπίνογβαθ σοὶ δίαυδ ΠΟπρΙ Θοἰἰτν 7 Επ 008 ηαυϊάδηϊ οἱ Δ5δΐηυ8, δυἱ 4] φοά δἰ δι ϊπιδὶ ἐγγδι!οηδίθ, ϑαδρία παίυγα ρἢ}]Οβορ ἶδπι σΟρηΪ δ ἢ Βοθοῖ δίφυθ βἀσείυπι 68ῖ; δίᾳις ἰά ΄υοὰά δ46βὶ Ἀοηΐ σοηδυ τ, ἰηπβοφυδηῖία υογὸ δἰ} οὐγαΐ: ΠῸ5 δυΐαπι “015. 14Ὁ|18 ορυ8 ΒΔθΘπια58, υἱ ἰηι6 5 8π)88 {γϑεῖ!θπι αἴφυο οδάυσιιη ἤδης οἱ ἀἰατγίαπι Υἱίδθ, 4085 ῬῸΓ σΔΓΠΘῖῃ ἰγαηϑίσίιυγ, ορπάϊ!οηθπι ἢ 8η ποη ἀο- ΘΘΙΜῈΓ ΔΙ ΟΥΌ ΠῚ ὁ4 81 00}8 ἢ Δ ΠΟη δὰ ργορτίδῃ Υἱΐϑια δπιοηάδηνγ ἢ Ουϊά ἀϊν[εἰ {Π| ργοία! δ τηυ!ῖυ8. οθη}- τηθδῖιβ οἱ Δρρᾶγδιι8 ὅ φυὶ νδιξὲ βραὶ (γυβίγα ἰηΠ85- γβοουϑί, οἱ ἐπ ϊδθδῖ, ἀΐγυθη8, ἐοὐϊῃοδη8: ΟοηθΓ6- 8ΆΠ8, οηΐο ἱπάιιίψοιβ, ἰσόῆφο8β δΔηηογυπ ΔΠΙ 5 βρεὶ γαμὶιδῖθ 'ἰπ ΠΟΡΓοΐβ δὲ} Θοποϊ 468 7 Δηηοη ἀη8 ποχ {πὶ Β0πιηϊδί8πὶ) δροηι οοπίυϊαν!!, αυδϑὶ νδηυπὶ ΄φυοἀδπι ᾿μβΟηλ πὶ ΘῈ ΡῈ Γ γὸ νη οθπῇ- οἴυπι ἢ Οογρογοα Υἱίϑ ργζϑθη" δ ἀυπίαχαϊ (απ ρογὶ 5 δβῖ: δἱ αυῷ ΡῈΓ 5Ρ6ΠῚ ΓΕροϑβἰἰὰ 6ϑὶ, ΔΠ}1η:8 Ῥγοργίᾶ οϑῖ: Βϑἀ Ποπιίηιυπὶ ἀπηεπεῖὰ οἰγοᾶ }υϊοίαπι αὐτί 546 [ΑἸ Πτατ, οΟΓρογοᾶπι αυίϊάοπι νἱϊδπὶ 506 ργοάμοθῃβ, δηΐαμϑὲ Υ6ΓῸ Υἱίδπὶ δά ργεβοηίί πὶ δι{Γ868 ὑϑυπὶ δἴψας [τυϊι! ΟΠ ην: ρΓΟρίογθα δηΐϊμηδ ΠΘΟΘΒβΒδΓΪΟ 8 ρ8 αὐ οἱ οβϑὲ οἱ ϑυ 5151} 58ρ6, εἶγοὰ ἰ( 4ιοά Δρρᾶγεῖ οοοιρᾶία αἰϊθηδίιγ: ᾿π5.8 0 } 05 ϑυϊαπὶ ῬῈΓ 5ρ6πὶ πηἰ τ η58, πθαυ6 ἰνυ}υ5 σΟπΙρΟΒ ἔϊ, οἱ "Πυ πύη Πᾶθοὶ. ΘοσδΆπΠΙῸΓ ἱβί 1 Ρ6Γ ργά,86η8 ΘΟΠ5} πὶ, «υἱά μοάϊᾳ ᾳυϊάδπι, φυΐά ἰΐαπι ἴῃ ροβίδγυπι ρεῖογα οροτίοδι. Ραπὶβθ Βοάϊεγ δὲ πδοθϑϑίδι!β οἵ 5115 68ὶ " γοβημπι, θαϑι τἀ] π15 αυὸ ϑρογαῖαγ. ΡΆΠΘΩ) Δυΐθηι εὐπὶ ἀἰεῖι, οἰπΐῖα, χυὰ σογρογὶ ῃδοοβϑαγία βιυῖ, Φοπργεποηαϊς. δὶ πος ροίδηνυ8, ρεγϑρίσυυπι πιοηιὶ Ογαπιΐς ογὶς φυοά εἶγοα τὸπὶ ηιου ἀϑπαπὶ οσεουρᾶ- 19 Ῥίον, χχνῇ, 4.
γενέσθαι; ὁ ταῦτά σοι καὶ τὰ τηλικαῦτα διδοὺς, τῆς αἧς ἄρα χρήζει συνεργείας, πρὸς τὸ πληρῶσαι τῇ σαρχί σου τὸ ἐνδέον τῆς χρείας; Ποίαν εἰσφέρεται σπουδὴν ἡ τῶν ἀλόγων φύσις πρὸς τὴν ἰδίαν ζωήν; Ποῖαι' τῶν χοράχων ἄρουραι; Ποξαι τῶν ἀετῶν εἰσιν αἱ ἀποθῆχαι; οὐ μία πᾶσίν ἐστιν ἡ τοῦ ζῇν χορηγία τὸ θεῖον βούλημα, ᾧ περικρατεῖται τὰ πάντα; Εἶτα βοῦς μὲν, ἣ ὄνος, ἣ ἄλλο τι τῶν ἀλόγων αὐτοδίδαχτον τὴν ἐχ φύσεως ἔχει φιλοσοφίαν " καὶ τὸ παρὸν εὖ δια- τίθεται, τῶν δὲ εἰς τὸ ἑξῆς αὐτῷ φροντὶς οὐδεμία" ἡμεῖς δὲ συμδούλων δεόμεθα πρὸς τὸ συν!έναι τὸ ἐπί- χηρον τοῦτο χαὶ ἐφήμερον τῆς χατὰ σάρχα ζωῆς; Οὐ παιδενόμεθα τοῖς ἀλλοτρίοις συμπτώμασιν; Οὐ πρὸς τὸν ἴδιον σωφρονιζόμεθα βίον; Τί ἀπώνατο τῆς πολλῆς παρασχευῖς ἐχεῖνος ὁ πλούσιος, ὁ ταῖς ἀν- υποστάτοις ἐλπίσιν ἐμματαιάζων, χαθαιρῶν, οἶχο- ᾿ δομῶν, συνάγων, τουδῶ ἐν ματαιότητι τῶν ἐχπίδων ταῖς ἀποθήκαις συναπο- χλείων; Οὐχὶ μία νὺξ πᾶσαν ἐχείνην τὴν ὀνειρόπο- λουμένην ἐλπίδα διήλεγξεν, ὡς μάταιόν τι ἐνύπνιον ἐπὶ ματαίῳ συμπεπλασμένον; Ἢ χατὰ τὸ σῶμα ζωὴ, ποῦ ἐνεστῶτός ἐστι μόνου“ ἡ δὲ δι᾽ ἐλπίδος ἀποχειμένη, τῆς ψυχῆς ἐστιν ἰδία “ ἀλλ᾽ ἡ τῶν ἀνθρώπων ἄνοια διαμαρτάνει περὶ τὴν ἑχατέρου χρῆσιν, τὴν μὲν σω- ματικὴν ζωὴν ταῖς ἐλπίσι παρατείνουσα " τὴν δὲ τῆς ψυχῆς πρὸς τὴν τῶν παρόντων ἀπόλαυσιν ἐφελχο- μένη" διὰ τοῦτο κατ᾿ ἀνάγχην τῆς οὔσης τε καὶ ὑφεστώσης ἐλπίδος ἡ ψυχὴ περὶ τὸ φαινόμενον ἀσχο- - λουμένη ἀλλοτριοῦται " τοῖς δὲ ἀστάτοις διὰ τῶν ἐλπί- δων ἐπερειδομένη, οὔτε τούτου περιχρατὴς γίνεται, χαὶ ἐχεῖνο οὐχ ἔχει. Διδαχθῶμεγ τοίνυν διὰ τῆς παρ- οὐύσης συμδουλῆς, τὶ μὲν σήμερον αἰτεῖν χρὴ. τί δὲ εἰς ὕστερον. Ὁ ἄρτος τῆς σημερινῆς χρείας ἐστίν " ἡ βασιλεία τῆς ἐλπιζομένης μαχαριότητος " ἄρτον δὲ εἰπὼν, πᾶσαν τὴν σωματιχὴν περιλαμδάνει χρείαν. Ἐλν ταῦτα αἰτῶμεν, δῆλον ἔσται τῇ διανοίᾳ τοῦ προσ- εὐχομένου, ὅτι περὶ τὸ ἐφήμερόν ἐστιν ἡ ἀσχολία " ἐὰν δέ τι τῶν τῆς ψυχῆς ἀγαθῶν, ὅτι πρὸς τὸ διηνε- χές τε χαὶ ἀτελεύτητον ἡ αἴτησις βλέπει, πρὸς ὃ. μά- λιστα χελεύει τοὺς εὐχομένους. ὁρᾶν" ὡς τῷ μείζονι χαὶ τῆς πρώτης συγχατορθουμένης χρείας. Αἰτεῖτε, ὧν, μαχρὰς ἐτῶν περιόδους 790 ν' ὉΒ ΟἈΑΤΙΟΝΕ ΡΟΜΙΝΙΟΑ. --- ΟΒΑΤΙΟ Υ.
φησὶ, τὴν βασιλείαν, καὶ τὴ» δικαιοσύνην, καὶ καὶ 'ἴο 51: δα δυίοιι δἰίφυοιὶ δηΐπμϑ ὈΟΠαπ), ἰη16}ᾳὸταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα χαὶ τὸ χράτος, εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν. ᾿ (υγ ᾳυοά ρεϊίἰο ρογιϊηοαιὶ δὰ γο ρεογροίυδπι εἰ ἰηδιήίδπι: 40 ροιἰΞδίπιυπι δρθοίϑγα ργδοδηϊοθ ἦαθοι: φυδδὶ πὰ οὐπὶ πιδ]ογὶ ργΐσια φυρηι π66685- 5,188 οἵ υἀδι8 οοηβοίδίυτ. ει 6, ἰῃᾳυ!!, τόρπμπε 6, ἡμοιϊεΐανα, δὲ ἡσο οπαπῖα ααἰϊοϊεπίαν υοϑὶς 1", μοῦ Ομειβίαπι δεβι Ὠοπιΐπυπι ποβίγηπὶ, ουἱ φ)ογῖα δι ἰπωρογίαπι, ἰῃ βοβουϊα ββου!ογιιπι. ΑἸ Θἢ.
ΔΟΓῸΣ Ε΄. Αφες ἡμῖν τὰ ὀρειλήματα ἡμῶν, καθὼς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν. Καὶ μὴ εἰσεγέγκχῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν. ᾿Α..λὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.
Ἦλθε προϊὼν ὁ λόγος ἐπ᾽ αὐτὸ τῆς ἀρετῆς τὸ ἀχρό- τατον " ὑπογράφει γὰρ διὰ τῶν τῆς προσευχῆς ῥημά- των, οἷον εἶναι βούλεται τὸν τῷ Θεῷ προσερχόμενον, τὸν οὐχέτι σχεδὸν ἐν ἀνθρωπίνης φύσεως ὅροις δευχνύμενον, ἀλλ᾽ αὐτῷ τῷ Θεῷ διὰ τῆς ἀρετῆς ὁμοιού- Β μενον " ὥστε δοχεῖν ἄλλον ἐχεῖνον εἶναι ἐν τῷ ταῦτα ποιεῖν, ἃ τοῦ Θεοῦ μόνου ἐστὶ ποιεῖν. Ἧ γὰρ τῶν ὀφλημάτων ἄφεσις, ἴδιόν ἐστι τοῦ Θεοῦ χαὶ ἐξαίρε- τὸν “ εἴρηται γὰρ, ὅτι Οὐδεὶς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας, εἰ μὴ μόνος ὁ Θεός. Εἰ τοίνυν τις ἐν τῷ ἰδίῳ βίῳ μιμήσαιτο τῆς θείας φύσεως τὰ γνωρί- σματα, ἐχεῖνο γίνεται τρόπον τινὰ, οὗ τὴν μέμησιν ἐναργῶς ἐνεδείξατο. Τί οὖν διδάσχει ὁ Λόγος; Πρῶ- τὸν διὰ τῶν ἔργων τὴν παῤῥησίαν λαθεῖν, χαὶ οὕτως ἀμνηστείαν διὰ τῶν ποτε πλημμελημάτων αἰτῆσα- σθαι. Ταῦτα γὰρ ἄντιχρυς ἡμῖν διαλέγεται τῇ παρ- οὐσῇῃ φωνῇ, ὅτι ὁ τῷ εὐεργέτῃ προσιὼν, εὐεργέτης ἔστω" ὁ τῷ ἀγαθῷ, ἀγαθός" ὁ τῷ διχαίῳ, δίκαιος " ἀνεξίχαχός τε τῷ ἀνεξιχάχῳ᾽ χαὶ τῷ φιλανθρώπῳ ᾿ φιλάνθρωπος " χαὶ τὰ ἄλλα πάντα ὡσαύτως, τῷ χρη- στῷ τε καὶ ἐπιειχεῖ χαὶ μεταδοτιχῷ τῶν ἀγαθῶν, χαὶ παντὶ τὸν ἔλεον νέμοντι, χαὶ εἴ τι περὶ τὸ Θεῖον ὁρᾶται, πρὸς ἕκαστον διὰ τῆς προαιρέσεως ὁμοιούμε- νος, οὕτως ἑαυτῷ τὴν τῆς προσευχΐῆς παῤῥησίαν περιποιείσθω. Ὡς οὖν οὐχ ἔστιν οὔτε πονηρὸν ἀγαθῷ προσοιχειωθῆναι, οὔτε τὸν ἐν ἀκαθάρτοις λογισμοῖς χυλινδούμενον πρὸς τὸν χαθαρὸν καὶ ἀχήρατον κοι- γωνίαν ἔχειν " οὕτω χωρίζει τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ, τοῦ προσιόντος ἀπήνεια ἑαυτήν. Ὁ τοίνυν ἐν πιχρίᾳ κατέχων ὑπὲρ τῶν ὀφειλημάτων τὸν ὑποχεί- ριον, διὰ τοῦ ἰδίου τρόπον τῆς θείας φιλανθρωπίας ἑαυτὸν ἀπεσχοίνισε. Τίς γὰρ χοινωνία φιλανθρωπίᾳ τε χαὶ ὠμότητι, καὶ ἀγαπητιχῇ διαθέσει πρὸς ἀγριό- ΟἈΆΤΙΟ Υ.
Βεπιΐία ποὐὶς ἀεὑΐία ποείτα,, ἴοι 6 πο8 τοπιἰπιῖς ἀεὐλιοτῖδιιδ πυδιτῖδ. Εἰ πὸ πος ἱπάμοας ἱπ (ὁπ αἰῖο-- πόηϊ. 564 [τἰϑόγα πο ἃ ηϊαίο.
Ῥγοργθΐοπβ βθῦίπο νϑηΐὶ δὰ ἰρβ:ΠῚ δΧι γον Ρυποίαπ) νἱγίυ 5; ργρ βου 1 Θηΐἶπὶ ΡῸΓ γγθα οΓὰ- (ἰοηΐθ αυδίθιη γα] 6886 διιπὶ χυΐ δά Ὠόιπὶ Δς668- Β11}1|8 811, ἀυΐ ρΓΟροπηοάτιπι πο} ΔΠΙρ] ᾿ι8 ἱπιγᾶ 6 ΓιηΪ- Ποδ ᾿νυιπηδ 8 Ὠδίιγο σΟη ΒΡ οἰδῖα, 56ὰ ἱροὶ ῃ60 ΡῈ ψἰγίιθπὶ 4881 }16ΐτιγ, αἱ 41}18. 116 ἦρβ6 ἀδυ8 6586 Υἱάεδίυγ, ἀυπι [οὶ θὰ αι Ὠεἱ 50108 6581 ἴδοθγο. Βεθιίογυπη δπἰ πη Γοπηβδῖ9 ργοργίυπι ἃς ρθου)δγα θεἱ πιιπιβ οἱ οἴδπείϊυπι 6βὶ: ἀϊοίυπι οβὶ δηΐπι, φυοὰ Νηιο ροιοδί τοπιϊ (εν ρϑοσαία, πἰεὶ δοίιις Πειιδ 15. 5] 4υ5 ἰφίίαΓ ἴῃ δια υἱία ἀἰνίπϑθ παίυγε ἱποὶρηΐα ἰηιϊ- ἰοῖυν, ΠΠυἀ ἰρβὰπὶ αυοάδηνοθο ἢϊ, ουὐι8 ἰπ 56 δνἰἰθιλῖα δἰ πιυϊδοτα δίᾳιβ ἱπηἰἰδπηθηία οδιθηάογὶι. Ουἱϊά ἰφίιαν ϑδγηῖο ἀθοεὶ ἢ υἱ ργίπηι πὶ ΡΘῈΓ ΟρΡΘΓᾺ [1- ἀυοείαιη βυπιϑη8, δίᾳυθ ἰΐὰ ΔΡ0Ο} ἰοπθῖ οἱ ἱπὶ- Ρυπίίδίοη δογυπὶ αὐ δἰἰφυδηάο ρϑεσδυθγίπιι Ροϊδηιυδ. δος δππὶ ρίδπ6 ποϑίβουπῃ ργβοηι νον 6 Ἰοφυίιαγ, πἰανίγαιη φυΐ δὰ Ὀοηδίδειογοεπι δορὶ δ, ΒΕηΘίμοίΟΥ 6810: αὐἱ δά θοηυ, "οηυβ, 4υΐ δὰ }υβίνι., ἠυ5ῖυ8., μαι 8 ἰΐδπη 86 ἰδηΐβ, 41} δὲ ἰ6- Π6ΠῚ 86 ραι!6πίθη) ΔΘ βΒΈΓι.5 8[1; δά δυπιδηυιῃ ᾿πδηὰ8: οἱ ἐἀ6ιν ἱπ σρίογῖ 8. οὐμηΐθι8., δἰ υεη]- βηυπι, δὰ Ῥγοθυη δἱ απιϑινπὶ., ΘαΌυΠι » 0 ΠΟ ΠΙΟΡ 6 πὰ Βοηᾶ οοπηπιοδηίοῃι οἱ ἱπηραγι οηίο πὶ, οἱ οὐΪ- εἰθεὲ πηϊϑουϊεογάΐδη ἐγιδυσπιίθη), οἱ δἱ χυΐὰ αἰϊυὴ οἴτοα Νυθη ἀϊνίι!ν σογ αν, δ υπτπη φυοσάηυα Ἀπίιηΐ δυΐ ργοροβίίο 5696 Δ58᾽Π]8η8 οἱ δοῦοηληιο- ἄδη8, ἰἴᾶ 5[0] δάϊδιπη ἀἰᾳυὸ Παἀυοίαπι ὑγαιϊοη 8 ο0η- βοίαι, ὕι ἰξίτυν δεῖ πόα ροῖδϑί υἱ νϑὶ "νᾶ }118 "ῸΠῸ οοπο Ἰδίυγ, να] 8 αὶ ἐπ ἱπερυγὶβ οοφίἰδιἰοηΐθιι8 νεγ- βαῖιγ οὑπὶ ρυγὸ δίᾳυδ ἰπίθβγο οοπϑυοιυἀϊποπι [ι8ἃ- μ6δι: [1 βεονε18 Δοοοθδη 5 δαί ρβᾶπη 80 πυπιδηϊδιθ θεἱ βολυηρὶι. Ουἱ ὄγφοὸ ἀδ ϊογαπι ποιῃΐηθ ΟὈποχίυπι τῆτα; χαὶ τὰ λοιπὰ ὅσα ἐχ τοῦ ἐναντίοι τῇ πρὸς τὸ Ὁ οἱ ΟὈἰ φαϊαπὶ ΔοῈγ 6 ἀοιποῖ,, 816 τιοῦθυ8 80 ΓΆχαχὸν ἀντιθέσει νοεῖται, ὧν ἄμιχτος ἡ ἐναντιότης " ἐφ᾽ ὧν ὁ τῷ ἑνὶ κατειλημμένος, τοῦ ἐναντίου πάντως ἀφώρισται. Ὡς γὰρ ὁ ἐν τῷ θανάτῳ γενόμενος, ἐν ζωῇ οὐκ ἔστιν " καὶ ὁ τῆς ζωῆς μετέχων τοῦ θανάτου χεχώρισται " οὕτως ἀνάγχη πᾶσα τὸν τῇ φιλανθρω- πίᾳ τοῦ Θεοῦ προσιόντα, πάσης ἀπηνείας ἐχτὸς γε- νέσθαι. Ὁ ὃὲ ἐχτὸς πάντων τῶν ἐν χαχίᾳ νοουμέ- γων γενόμενος, Θεὸς τρόπον τινὰ διὰ τῆς τοιαύτης ἕξεως γίνεται, ἐκεῖνο κατορθώσας ἑαυτῷ, ὃ περὶ τὴν θείαν φύσιν ὁ λόγος βλέπει. 'θρᾷς εἰς ὅσον μέγεθος ὑψοῖ τοὺς ἀχούοντας διὰ τῶν τῆς προσευχῆς ῥημάτων ὁ Κύριοξ, μεταδαλὼν τοόπον τινὰ τὴν ἀνθρωπίνην τι Μδιἢ. νἱ, δῷ; [μις. χι!, 54, 15 [πος ν, 21.
τίοπο ἰδοιϊὶ βιυιΐΐ, 40 ἢυπιδηϊίδία ἀϊνίηα βοίρϑυμι 86- Ρᾶγαι δίχυρ βοὐυηφὶς. Οὐ Θηΐιη βθοἰδίδϑ ᾿πν ἀμ 181 οὐηὶ ογυάεϊ δι6, οἱ ἀἰοοιιοηἶΒ ἀὔδοιοηἱ εαπὶ [0}]- τῖο 7 [16 π| ἴῃ ΤΟΙ 48. 409» ὁχ Ομ ΓΑΓΙΟ., ορροδὶ- τἰοπα πηϑὶὶ ἔλοια, ᾿μι 6 Πἰσυπῖυν: ἀυδγι!η) ΓΘΡΌΝ δοπίταγίοἰδβ ἰμβοοί δ} 18. 68,}., φυάγαιη απὰ δἰ αυὰ ξογγορίι5 ἃ σομῃίγαγία ργογϑὰβ βεβγεξϑίυ8 68[. {ἢ δηΐα 116 φυὶ πιορίοϑιῃ ΟΝ ἴῃ υἱϊὰ ΠΟΙ 681: οἱ αυὶ Υἱτϑ8 ραγίίςερ8 681, ἃ ᾿πογίϑ γπηοία8 οἱ δἰ [θηι8 6δὲ., ἴϊιαὰ οπηπῖμο ἤθθθβ86 δϑὶ δυπὶ ηυἱ Δὲ Βυπιδηίίδίοπι 1)εὶ δοούβϑιγυβ 81, 40 οπηνὶ βῳν ἴα δ᾽ θυ πὶ 6856. Αι φινὰὶ οπιηΐαπι δᾶτι πὶ ΓΟΓῸΠῚ 415 ΘΟΥ πιὰ ἘΠ 1}8} Δ ΟΒΕΘΟΒῚΙΙ ΝΥ͂ΘΒΕΝΙ Υἱεἰοϑἰ(δίαπὶ τηἰοι σαπίυγ Ἔχρογβ ἐπογῖς, ἀθυβ 4υο- Α φύσιν πρὸς τὸ θειότερον, χαὶ θεοὺς γίνεσθαι τοὺς ἀδιμπιθάο ΡῈ οἷυϑαιοάί Βαθίταπι ονδάϊι: αυΐρρα οαπε {ΠΠπ|4 501 οοπίροογι!, ααοὰ οἶτοα ἠλίαγαπι ἀΐ- νἰπᾶπὶ ΓΑΙ σογηΐ!. ΥἹιίὸ5. δὰ ᾳυδηΐλιν διμριἐτὰαϊ- Πθμν ΡῈΓ ψ Ρθὰ ογδίοηἶ8 θοιηΐηυβ ἱπιο} σοῖς 5 ἐνόδαι, Βυπιδηδιη πδίυσαπὶ Ομ θη ἀϊνίηα 4υο- ἀδηηηηυάο πηυίδηβ, οἱ τι ἀϊ! ἰαηὶ, αυὶ 84 Πδιπὴ ΔΕοΘβϑαγὶ δἰ! βαμοίθηϑ 5 Ουγ, ἰηαυΐ!., Β6γν δι ἰὴ του πηρίι ἰγορι ἀδηβ οἱ οοηβοϊθηιία ἴυ8 ἰοία 8 80 Παροι!!αίυβ δά ουτ δοςϑάϊβ ἢ σὰν ὁχοιυἀὶς. εἰ0ὶ θαμοΐδπ) ἱπ ᾿θογίδια δηΐπηθ οοηδἰβίθηΐθιη, 48 80 ἰρῖε10 δία! οαπὶ ἢδίαγα ἴπ 6550 ργοάυοίᾶ 6ϑὶ ἢ αιὰ δάυ!αγὶβ νθγ 8 δἱ 4υἱ δϑβθηιδιϊοηΐθυ8 [4} παῳψυὶῖ, ἀΐᾳυδ ἀο!υάϊ ποη ναὶ ᾽ οὐν οἴϊοϊοϑα ἀίᾳι!ο Δββεδηιᾶ- τοῦ γθγυὰ αἴἴογθ 84 δὰ 4υ] ορογὰ ἱπιυδίαγῇ ἰἰοοῖ τῷ Θεῷ προσιόντας νομοθετῶν; Τί δουλοπρεπῶς, φησὶν, ἐν φόθῳ χατεπτηχὼς, χαὶ τῷ συνειδότι τῷ . ξαυτοῦ μαστιζόμενος προσέρχῃ θεῷ; Τί ἀποχλείεις σεαυτῷ τὴν παῤῥησίαν, τὴν τῇ ἐλευθερίᾳ τῆς ψυ- χῆς ἐνυπάρχουσαν, τὴν ἐξ ἀρχῆς συνουσιωμένην τῇ φύσει; Τί χολαχεύεις ἐν ῥήμασι τὸν ἀθώπευτον: Τί προσάγεις τοὺς θεραπευτιχούς τε καὶ θωπευτιχοὺς λόγους τῷ πρὸς τὰ ἔργα βλέποντι; "Ἐξεστί σοι πᾶν ὅτι πέρ ἐστιν ἐχ Θεοῦ χρηστὸν, χατ᾽ ἐξουσίαν ἔχειν ἐλευθεριάζοντι τῷ φρονήματι" αὐτὸς γενοῦ σεαυτῷ δικαστὴς " δὸς σεαυτῷ τὴν σώζουσαν ψῆφον " ἀφεθῆ- ναί σοι ζητεῖς παρὰ τοῦ Θεοῦ τὰ ὀφλήματα: σὺ ἄφες, χαὶ ὁ Θεὸς ἐψήφιτεν. Ἡ γὰρ ὑπὲρ τοῦ ὁμοφύλου χρίσις, σὺ χύριος, ἴση γίνεται ψῆφος, οἵα δ᾽ ἂν ἢ " ἐ0ὲ αυϊάψυϊά ἐχ Π60 οοπιπιράυπι οδὲ δηίιπο ἰηβθ- ὶ ἃ γὰρ ἐπὶ σεαυτοῦ γνῷς, ταῦτά σοι διὰ τῆς θείας χρίσεως ἐπεχυρώθη.
ἡυάδχ,, ἰρθὲ 16 ἴυὰ δθηίθηι1 ΔΡΒΟΙΥΘ ἃς δογνὰ: γαπλ} ΕἰδΪ ἃ 60 ἀδθίία ἀδοίάογαπβ, τὰ αἰππΐι6, οἱ θόυ8 ἀδογενοτί! δίψα δθμιθπιίαιη τ] ει. Νπι }υὐϑϊοῖο ἀθ ργοχίιηο, φυοὰ ἴπ ἃ ροιδβίδιθ ὁδὶ, χυλίθ- ουὐπᾷαθ [ἀογῖ!, βθηίθη 8 ΡῈ δεῖ: εἰ γοβροιάθυϊι: {υδ δπὶπὶ ἃρυά 16 φἰδιιοτῖβ, μϑθο 10] μὸῦ ἀϊτίπιιηι λυάίοίαηιν οοπἤγπιαθυπίαν.
ϑεὰ 4φυὶϊ ροβϑὶῖ δ᾽ [4018 ργὸ ἀϊφηϊαῖο οχμ]οαγα ἀϊ- Υἱηῶ νος 8. ἀπιρ ἰυὐΐποιῃ ἢ ϑυρογαι ἰὰ ᾳυοά ἰηι6]- Ἰἰψίιαγ θᾶπὶ αὐδὸ γογθΐβ ἤοσὶ ροβϑὶὶ οὀχρίϊοαϊὶο- ποι. ἤειπῖ6 ποὐὶδ ἀοὐῖία ποείγα εἰσι οἱ πος τοπιῖ!- εἴπει ἀορίιοτίθιι ποειτὶς. ΝΑ 408 ἀδ ἢ06 δηΐιηυη μηϑυπν βυθὶι σοσίίλγο, ἰοπηογατίυιη αυϊάδιη δὲ νοΐ Βιαπία οοποίρεγα, (θη γα πὶ ἰδ Ὑθὶ ΟΓΔΙΘη6 . ςοφὶ ἀιϊοποηι οἱ πθηι5 σοποθρίυπι ραιείδοογο Δι406 δρεγγα. θυϊά δπίπι ὁδὶ φυοὰ ἀϊείτυγ 3 Θυοιπδάπιοἄχη Πδὺβ θδ6η6 ἃς τεοῖ ἀβεηίθυ5 δά ἰμδπάμπ ( ΡΙοροβίϊιιβ οδὲ, δἰουΐ ἀϊχὶὶ Αροβίοϊυβ: διπίαίοτες τιοὶ ὁπίοία,, δίομί δἰ 660 Οἰιγὶδιὶ 15: ἰἰὰ νἱεθ υθῦβᾶ, τυλη) αἰεοιονὸπι θ60 δὰ θοπστῃ ΡγῸ χορ 6856 ναι, δίφυθ ΟΓΟ φυοάϑιηοῦο ἱηπνογιίίαγ, υἱ διιάοα- Τ2118., {ιδπιδἀπηοάππι θΟΠψ πὶ ἴῃ πΟΡῖ5. ἱπη αι οη θ᾽ αἰνίπὶ πυμπ ηἷβ ρεγῆοίιαγ, ἰἰὰ σρόγαῦε ἴυϊυτυπι, ὧν Πδη}8 ποϑῖγα [δοίὰ ἰπηἰἰθίαγ, οὐπ Αἰ αυϊά ΒΟΠΪ 601:.- [ἐοογίυβ, υὐ ἴθ ἰίαπὶ δὰ [)δυπὶ ἀΐϊοαβ, ()υοὰ 650 [ἐοἱ, ἴδλο; ἱπιᾶγο βογναπι ἔπη, ἴᾳ θοιμἶηα, ρᾶυ- Ῥόγθηι οἱ οβρδηιπι, 4ϊ Γοφηυπὶ ἃΠ ψΟυβάγα ΓΟΡυΠὶ ΟΠ ΪΠ65: το πιϊϑὶ ἀθθῖια [πὸ ἴθ φυΐάθπι εχίμδβ: βυρ- Ρ᾿ϊοθην γορϑι]αγα νοῦ διιπὶ}., Π6 ἴὰ 4υ!6πὶ 50- ΡΙ οαπίθπι Βυ θπηονθα8 ἀἴίψυθ ΓΕρῸ 145: βἴυπι οἱ αἰἃ- οὐοπ ἀπ ἶδὶ που τὶ ἀου Ογοπ,, (Ἀ}15 ᾿ἰ6 πὴ (υυ8 [ἰὰὲ, ᾿Αλλὰ πῶς ἄν τις πρὸς ἀξίαν τὸ μεγαλοφυὲς τῆς θείας φωνῆ: ἐχχαλύψειεν; Ὑπερόαίνει τὴν ἐκ τῶν λόγων ἑρμηνείαν τὸ ὄνομα’ Αφες ἡμῖν τὰ ὀφει- «λήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφήχαμεν τοῖς ὀφεί- ἡουσιν ἡμῖν. “Ἃ γὰρ ἐπέρχεταί μοι περὶ τούτου νοεῖν, τολμηρὸν μέν ἐστι χαὶ τῷ νῷ λαθεῖν, τολμη- ᾿ ρὸν δὲ χαὶ λόγῳ διαχαλύψαι τὸ νόημα. Τί γάρ ἐστ’ τὸ λεγόμενον; "Ὥσπερ ὁ Θεὸς πρόχειται τοῖς τὸ ἀγα- θὸν χατορθοῦσιν εἰς μίμησιν, χαθὼς εἶπεν ὁ ᾿Από- στολος " Μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χρι- στοῦ" οὕτως τὸ ἔμπαλιν τὴν σὴν διάθεσιν ὑπόδειγμα τῷ Θεῷ πρὸς τὸ ἀγαθὸν γενέσθαι βούλεται, ἀντιμεθ- ἔσταται τρόπον τινὰ ἡ τάξις, ὥστε τολμῆσαι, χα- θάπερ ἐν ἡμῖν τὸ ἀγαθὸν ἐπιτελεῖτα! τῇ πρὸς τὸ Θεῖον μιμήσει, οὕτως ἐλπίσαι μιμεῖσθαι τὸν Θεὸν τὰ ἡμέτερα, ὅταν τι τῶν ἀγαθῶν κατορθώσωμεν, ἵνα εἴπῃς χαὶ σὺ τῷ Θεῷ, ὅτι Ὃ ἐγὼ πεποίηκα, ποίη- σον " μίμησαι τὸν δοῦλόν σου, ὁ Κύριος, τὸν πτωχὸν χαὶ πένητα, ὁ τοῦ παντὸς βασιλεύων, ἁφῆχα τὰ ὀφειλήματα, μηδὲ σὺ ἀπώσῃ τὸν ἱκετεύοντα - φαι- δρὸν ἀπέπεμψα τὸν ἐμὸν ὀφειλέτην, τοιοῦτος χαὶ ὁ σὸς γενέσθω - μὴ ποιήσῃς τὸν σὸν χρεώστην τοῦ ἐμοῦ σχυθρωπότερον᾽ ἴσως οἱ δύο τοῖς ἀπαιτοῦσιν εὐχαρι- στείτωσαν " ἴση παρ᾽ ἀμφοτέρων χυρωθήτω τοῖς συνπ6 ἑαυ ἀδ)ἠ ον θην ποὺ ἀδυϊίογα ὑγἰϑιίογαπι τοἀάδβ: Ὁ αλλάχταις ἡ ἄφεσις, τῷ ἐμῷ χαὶ τῷ σῷ. Ὁ ἐμὸς ΔΙΏΒΟ ῬΆΓΙΙΟΥ οἱ Φ 4.2} 6 Ὁ αχΊ σΘ ΠΕ }0118 στα 5 ἀφδηῖ: Ῥᾶγ ἈπηῦῸ 0.8 ΓΟΙ 5510 ἀθοθγηδίαγ, ἔι10 811} δἱ π|60 ἀευϊιοςὶ: {116 πηθυϑ 658 ἀδὈίϊοτ, ἔπι δυΐθιῃ 650: 400 δηΐπιο 650 ἰυἱ δάνογδυβ ἢπης, ΄υληαυθ ἀθ 60 5θη- τοηιᾶπὶ Β6Οα 118 801}, ἢδ8ς ἰΐοπὶ ἀρυὰ (6 ΟὈιΐηθδὶ: 5οὶνὶ, βοῖνε: ἀἰπηϊδὶ, ἀϊπηίο: πιᾶξηδην 660 ρτγοχίμο ὀχ ναὶ πνϑογοογϊαπὶ: ἱπιῖιαγο, τὰ Βοπηίης, δοενὶ (οἱ Ἰνενπιδι ζαιθη. Αἱ φγανίογα πιὰ ἰῃ (6 ρβϑοραίᾷ, φυδηὶ «ὐὦ μος δλάνογθυπι π16 σΟΠΊ 511: ἰὰ 669 Ποῃ ποθ, δίᾳὰθ ἢο06 Γοριυΐδ, φυδλπίυπι ἐλ οο 145 ἰῃ οπιηὶ "ΌΠῸ: ΦΘασαπι οδὲ οηΐπ) υἱ νἱτίαπι ἰπλταπι οχοο! ]οπ] ὀφειλέτης ὁ δεῖνα, ὁ σὸς δὲ ἐγώ" ἣν ἔσχον ἐπὶ τού- του γνώμην ἐγὼ, αὕτη παρὰ σοὶ χρατησάτω - ἕλυσα, λῦσον" ἀφῆχα,, ἄφες ᾿ πολὺν ἐπεδειξάμην ἐγὼ τῷ ὁμοφύλῳ τὸν ἔλεον " μίμηται τὴν τοῦ δούλου σου φιλ- ανθρωπίαν, ὁ Κύριος. ᾿Αλλὰ βαρύτερά μου τὰ εἰς σὲ πλημμελήματα τῶν εἰς ἐμὲ παρὰ τούτου γεγενη- μένων “ φημὶ χἀγὼ, χαὶ τοῦτο λόγισαι ὅσον ὑπερ- ἐχεις ἐν παντὶ ἀγαθῷ " δίκαιος γὰρ εἰ τῇ ὑπερδολῇ τῆς σῆς δυνάμεως ἀναλογοῦντα ἡμῖν τοῖς ἡμαρτη- χόσι τὸν ἔλεον δωρεῖσθαι " ὀλίγην τὴν φιλανθρωτίαν ἐπεδειξάμην ἐγώ " οὐ γὰρ ἐχώρει τὸ πλέον ἢ φύσις" 41δὶ ΕΒ ΟΚΑΤΙΟΝΕ ΒΟΜΙΝΙΟΑ. --- ΟΒΑΤΙΟΎ..
σὺ δὲ ὅσον ἐθέλεις, οὐ χωλύε: τὴν μεγαλοδωρεὰν ἡ Α δοηγθηΐεηίοπι τηἰβεγ σον πὶ ΗΟ 08 ρθοολη θι5 ἐγ]- δύναμις. ᾿Αλλὰ φιλανθρωπότερον τὴν προχειμένην τῆς προσευχῆς ῥῆσιν χατανοήσωμεν, εἴ πως γένοιτό τις χαὶ ἡμῖν διὰ τῆφ τοῦ νοήματος θεωρίας πρὸς τὸν ὑψηλὸν βίον χειραγωγία. Ἑξετάσωμεν τοίνυν ποῖα μέν ἔστιν οἷς ὑπόχρεως ἡ ἀνθρωπίνη φύσις " ποῖα δὲ πάλιν ἐχεῖνα, ὧν ἡμεῖς ἐσμεν τῆς ἀφέσεως χύριοι. Ἐχ γὰρ τοῦ ταῦτα γνῶναι, γένοιτ᾽ ἂν ἡμῖν τῆς φπερθολῆς τῶν θείων ἀγαθῶν μετρία τις χατανόη- σις. Οὐχοῦν ἐντεῦθεν ποιησώμεθα τῶν ἀνθρωπίνων πρὸς τὸν Θεὸν πλημμελημάτων τὴν ἀπαρίθμησιν.
Ρυδ8; Ἔχίφυδιη πυπιδηϊδίθπι 660 Θχθΐ θα, ΠΟη Θηΐμ, ΔΠΊΡ 5 σαρίεθαι πδίυγα, ἴ18 ΥὙ6ΓῸ πιυπἰβοθηϊα αἰ συϊίαϊα μοϊθηιίοα ποη ργο θθίυγ αυΐπ φυϑηίθῃι να 8, ἰΔπίαπι Ἰαγρ᾽ατὶβ. ὕόγαπι ἀἰ Πἰφοπεία5 ρογροπάδ- Ἴπνι8 ργοροβίϊαπι ογαι θη 8 ἀϊει!οηοπὶ, 5ἱ 400 πηοάο ποθΐ5 διἰδπν ΡῈΡ βοπίθηϊ σοπβίἀθγαι οη6 πὶ...φυδϑὶ πιδηυάυοιϊα δὰ δυο πὶ υἱίδπι αἰϊψυοὰ δάιαποη- (πὶ οὐπεΐίηφογα ροβϑὶι, ϑογιμοπηιν ἰφίτ αυῶ δἰπὶ ἐἃ (ἰυἱάθη αὐΐνιι5 ργδβιδηιθυ8 Πυπιᾶπᾶ πδίιτᾶ οθποχία δἰῖ: φυ ἰϊθπὶ Πὰ σοηίγϑς φυότυπὶ γϑιμ!}- τοἀοταπι Π08 ροϊεβίδίοπι ΒΑΡΘπιι8. ΝΠ 6χ ὨΔΓΌΠΙ ΓΟΓΙΙΠ Δηἰπιδάνεγβίοηθ πιθοῦ (υϑἀ8Π) ποθ δχροι!θμιία ἀϊνίποταπι Βοποσαπι οορηΐο οοπιίηφοτα ροβϑὶ!. ἱποὶρμίαπιι8. ἰρίίαγ ππο ρϑεοδῖα Βοιπΐηυπι δάνογϑιιβ θϑυπ) ΘΟΠῚΠ)Ἶ558 ΘΙ ΠΊΘΓΆΓΟ.
Πρώτην ὥφλησεν τῷ Θεῷ τιμωρίαν ὁ ἄνθρωπος, Β Ρτίωυτι θ60 δὰρρι!οἴυπν πόπιο ἀουεὶ!, φυοά ἃν ες ὅτι ἀπέστησεν ἑαυτὸν τοῦ ποιήσαντος, χαὶ πρὸς τὸν ἐναντίον ἀπηυτομόλησεν, δραπέτης τοῦ χατὰ φύσιν δεσπότου χαὶ ἀποστάτης γενόμενος " δεύτερον ὅτι τὴν πονηρὰν τῆς ἁμαρτίας δουλείαν, ἀντὶ τῆς αὐτεξουσίου ἐλευθερίας ἠλλάξατο, χαὶ πρόετίμησε τοῦ συνεῖναι Θεῷ, τὸ τυραννεῖσθαι παρὰ τῆς κχαταφθειρούσης" δυνάμεως. ᾿Αλλὰ χαὶ τὸ μὴ πρὸς τὸ χάλλος τοῦ πε- ποιηχότος βλέπειν, πρὸς δὲ τὸ αἶσχος τῆς ἁμαρτίας ἐπιστρέψαι τὸ πρόσωπον, τίνος ἂν δεύτερον τῶν χα- χῶν χριθείη; Ἥ τέ τῶν θείων ἀγαθῶν ὑπεροψία, χαὶ τῶν τοῦ πονηροῦ δελεασμάτων προτίμησις, εἰς ποῖον μέρος τιμωρίας ταχθείη; Ὅ τε τῆς εἰχόνος . ἀφανισμὸς, χαὶ ἡ λύμη τοῦ θείου χαραχτῆρος, τοῦ παρὰ τὴν πρώτην χτίσιν ἐν ἡμῖν μορφωθέντος, καὶ ἡ τῆς δραχμῆς ἀπώλεια, καὶ ἡ τῆς τραπέζης τοῦ πατρὸς ἀναχώρησις, χαὶ ἡ πρὸς τὸν δυσώδη τῶν χοίρων βίον οἰχείωσις, καὶ ἣ τοῦ τιμίου πλούτου . διαφθορὰ, χαὶ ὅσα τοιαῦτα διά τε τῆς Γραφῆς χαὶ τῶν λογισμῶν ἰδεῖν ἔστι πλημμελήματα, τίς ἂν ἐξ- ἀαριθμήσαιτο λόγος; ᾿Επειδὴ τοίνυν ἐν τοιούτοις ὑπό- δικόν ἐστι πρὸς τιμωρίας ἔχτισιν τὸ ἀνθρώπινον τῷ Θεῷ, διὰ τοῦτό μοι δοχεῖ παιδεύειν ἡμᾶς τῇ διδασχα- λίᾳ τῆς προσευχῆς ὁ λόγος, μηδαμῶς ἐν τῇ πρὸς Θεὸν ἐντεύξει, ὡς ἐπὶ χαθαρῷ τῷ συνειδότι παῤῥησιάξε- σϑαι, χἂν ὅτι μάλιστα τῶν ἀνθρωπίνων πλημμελη- μάτων χεχωρισμένος τις ἧ. Ἴσως γάρ τις κατὰ τὸν νεανίαν ἐχεῖνον τὸν πολυχτήμονα ταῖς ἐντολαῖς τὴν ζωὴν ἑαυτοῦ παιδαγωγήσας, ἔχει τὸ τοιοῦτον ἐπὶ «οὔ ἰδίου χαυχήσασθαι βίου, καὶ εἰπεῖν τῷ Θεῷ, ὅτι Ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ γεότητός μου, καὶ ὑπηλειφέναι αὐτῷ, διὰ τὸ μηδὲν εἰς τὰς ἐντολὰς πλημμελῆσαι, μὴ λίαν ἁρμόξειν τὴν ὑπὲρ τῶν ὀφλη- μάτων παραίτησιν, ὡς μόνοις τοῖς ἐξημαρτηχόσιν ἀρ- μόζουσαν. Καί φησι τῷ μολυνθέντι διὰ πορνείας τὴν τοιαύτην πρέπειν φωνὴν, ἣ τῷ διὰ πλεονεξίας εἰδω- λολατρήσαντι, ἀναγχαίαν τὴν αἴτησιν. τῆς συγγνώ- μὴς εἶναι, χαὶ παντὶ ὅλως τῷ διά τινος πλημμελείας τὸ συνειδὸς τῆς ψυχῆς καταστίξαντι, χαλὸν χαὶ ἁρμό- διον εἶναι τὸ χαταφυγεῖν πρὸς ἔλεον. Εἰ δὲ Ἠλίας ἐχεῖνος ὁ πολὺς εἴη, ἣ ὁ ἐν πνεύματι χαὶ δυνάμει Ἠλίου ὁ μὲν ἐν γεννητοῖς γυναιχῶν, ἣ Πέτρος, ἣ Παῦλος, ἣ Ἰωάννης, ἢ τις ἄλλος τῶν πρὸς τὸ χρεῖττὸ ζκις, ΧΥΠΙ, 31.
ἀδϑείνίε, ἃ φυο [Δοῖν18 δγὰϊ δἱ δ δάνογβδδγίιιπ) ἐγδπ8- ἢϊ, πδίαγα!β, ἀοπλπὶ [υφ᾽εἰνυ8 οἱ ἀδβογίον ἴδοίι: ἀφϑηι]α φυοά ᾿ἰθογίαιοπι βυΐᾳι ροι(εβἰίθηλ ἃς Ρτο- Ρείδπι νοϊμηίδίαπι οὐπὰ γᾶν Ὧ6 ποχία βϑσυϊυ 0 Ρθεοδιὶ εοπιπιυϊανῖ!, δὲ δὰ} ΘΟΥΡΟΠΙΡΘη 15 ροίοδῖα- εἰ ἱγγαπηῖὰθ υδπὶ οὐἱη Π60, 6886 πιδίξ. Ουΐῃ εἰἴδιν ᾳυοὰ ποη ἰπίυϊιι8 651. ρυ!ομγίυἀΐποηι [Δεἰο- τὶς, βοὰ δὰ ιυγρίτυἀΐποπὶ ροοοδιὶ [Δοΐθαι σοπνογεῖί, ουἱ πιᾶῖο βδοουμάυπι ἰυἀϊ αλλ ἢ ἀϊνϊπογαιη ἰθιῃ νοπογια ἀδδρί οἰ ἶα, οἱ πργοθὶ {18 ΘΒΟΆΎι ρῬγαίνγοιτία, ἴῃ 408 ρᾶγίθ διρρίὶοῖ! ΘΟΟΟΔ ἰλατ ἢ ἐμϑαὶ πὶ ἰΐθαν ἀυο 0, ἀϊνὶ παι δἰ φπὶ, φαιοά (θαι - ΡΟ ρυϊμη ὀτοϑιϊοπὶβ ἴῃ πο ΐβ ἐπηργθβϑιιπὶ 6ϑί, οῸῦ- τυριῖο; δὰ πο ἀγϑοινπιῶ Ἀπιϊϑϑίο, οἱ ἃ πιδηϑἃ ρὰ- ΟΣ ετῖϑ γοϑβϑιιβ, οἱ δὰ [οἰ ἰδπι ρογοούππι Υἱίδπὶ 80 068- 8115, οἱ ὀχροίοπάλγιμι ἀἰνὶ ἰἀγαπιὶ σοΡγιριῖο, οἱ 4ι|8- εἰθαὰς 1Δ1}4 ἀο)ϊοῖα, ἴα ΡῈ. βογίρίυγαπι, {ππὶ ρΟῪ' ουφίτλιϊοπθ8 ὁδγηθγα ἰἰςοῖ, 4υθηαπ) ΘΗΜΙΠΘΓΑΓΘ ογαῖίο ροββῖ: 7 Ουοπίαπι ἰμίλαγ 90 τυΐ εἰ [4118 ἀ6- Ἰϊεια ποινΐπθ ρῷπϑ ροπάοπς Ὠ60 Οὐποχίυπι 6δὶ ὅδιιυβ πππιδηυπι; ἰἀοἶγοο, τ} ΒΘΓΠΙΟ ΡΘΡ ἀοοειτί- πλμ ΟΓΔΙΪυπἷ8 πΠ05 γα ἀΐγα αἴψαθ ἰμϑίίμιθγο νἱἀ6- ταῦ, αἱ ποφυδάυδπι ἀυπν οὐ θ60 ΘΟἸοαυΐπειῦ,. αὐυδϑὶ ΡυγΆ Ὁοηβοϊοπίῖα ργθ ἢ σοι ἀμ οΓ αἰ ἄγγο- ἔληιθγ Ἰοαυιλη", οἰἰδηνδὶ 4ιδπὶ πιᾶχὶπιθ 4015. 8} μυπιαηΐδ ἀοἰοι8 φγοοῦ! 51. Εογβίιδῃ δηΐπὶ 58] 4υΐθ, 5ίουϊ δ οἰδβοθπβ }16 Ἰοουρ 65 15, ργθοθρίὶβ Υἱϊδπι βυλπ) πιυογδίιι8 δ)1, δἰ χυϊα (416 ἀδ νυἱία βυὰἃ εἰοτίατὶ, εἰ, Η’ὸ ομιπῖα δετυαυΐ ἃ )μυοπίμα πιεα, δὰ Ῥδυπὶ ἐΐοογα ροϊαβὲ, οἱ ρεγβυδβαπι ΒΔ ΡῈ ΓΘ, 4 οηΐλπι ηἰΒ ἴῃ ρῥγαιςορία ἀδἰψυοτῖ!, 5:01 ποὴ δάτηοάιϊηι οοπνοπίγα ἀδθίϊοταπι ποιιὶηθ ἀδρτγοοδιίοποα, υἱ ψυ8 5015. 115 4υὶ ρεοοανογίηι οοηρτιδί; οἱ δἷϊ δυτὴ 4υΐ Ρὲῦ βοογίϑι! ποῦ ἱπαυϊπϑίυ8 511, δ) ιβπιοα] νὸ- οδπὶ ἀθοοσα; ναὶ οἱ αυὶ μοῦ δυδυ πὶ 8.0} Γᾶ εοἰαοτὶ!, ποοοϑϑγίϑπ) 6556 υθηΐδ ρδιἰἰοη6ηὶ, εἰ ουϊ- υἱβ, ἰπ βιιπηπια, 41} ΡῈ αἰϊψυοιί ἀδ! ον Δί πηοα ὁ60η- βοϊδηϊία οοπιδουϊενογῖι, Ὀοηυπὶ οἱ ουπιηημοίύυπι 4586 δὰ πιϊδοτοοτάϊδιη οοηίυξοτα; φυοὰ 5 Εἰ Ρτροίαγυβ ἐμογῖῖ, δὶ ἴῃ βρίγίια οἱ νἱγίαϊο ΕἸΐα πιᾶθπυ8 {Π6 ἱπίογ {ΠΠ|08 πιυ]ογυπι, υὶ Ῥοίγυδ, δυϊ Ῥαυϊιβ, δ) δοαπηθ 8, δυϊ Δαυΐδ ἃΠ115. οχ ἰἰδ (ὁ 11δὅ ε 5. ΟΒΕΟΘΟΘΆΙΙ ΝΎΘΘΕΝΙ φυϊθυβ θοηυπὶ ἀἰνίιοθ ϑογίριυγα ἰοϑιπηοπίυπὶ ὁχ- Α τὸν μεμαρτυρημένων ὑπὸ τῆς θείας Γραφῆς, εἰς βίδι: οὺν ἰ8 ο͵αδιιοάϊ γο06 υαἱδίαγ, 4188 ἰρδιιπὶ ἃ ἀυθ15 ὀχ δὶ Ὁ εὐἱ πὰ! Πυτὰ δάθο ἀεθίιυπι ἐσ ρεο- ξϑῖο 8ἰ1} πϑὺ αυἱβ δὰ μας γεδβρίείθηβ οοηιὐπιλοῖ- 1ἐγ οἱ δγγοβϑηθοῦ ἰοφυδίῃγ, δίουϊ | 6 Ῥμαγίβϑιιβ 15, 4υΐ πὲ ἀριοβοαῦαὶ φυίάδπι 40:8 6586 ἱρβίιβ πϑίυγα (πη) 81 δηπηδάνογιββοὶ 4οἀ Ποῖη0 6886ῖ, ργοῦϑι8 μδίιγαπὶ ἃ δογόϊθυ ἰηϊοχταμι Δ6 ΡΌΓΔΙΩ ΠΟΏ 6586, δὐοοίυϑ [αἰδδοῖ ἃ βαπεία ϑογίρίυγα, φυδ αἰεῖ!, φυοὰ ποη ροδϑὶῖ ἰηγϑηϊγὶ ἰβίον ΠΟΙ 68, 4] ὑπυ τῇ ἀἴ6πὶ Αὔϑ4ι16 πηᾶου] νἱναὶ 15); η6 48 ἰφίτυν 1418 ἐη δη}- 0 6715 αυΐ Ρ6Γ ογδίίϊοποπι Δοσθββιγι8 8ἰ} δὰ Ὠθιι δίΐδοιιι5 ἰῃσοπογοίαγ, ἤθη δὰ θαποίλοϊα 86 γθ8 ὕδῆθ βοβ[αΒ ΓΟΒρίοοΓ8 Θ6ΓΠῚῸ }8})6ϊ, 56ιὶ γτοεογάδγὶ οοι- "πἴυπὶ πυπιδηδ πδίυγα ἀρυίίογυπι, φυόγιπὶ η- Υἷβ ῬΓΟΓΒΙ5 οἰΐδην ᾿ρ86 ρϑγίϊοαρβ 65ῖ, υὐ φυΐ παίυγι ΠΟΘΙ ΠΙΠΪ5 ρΔΡΙΙΠΘρ8 81; οἱ γοξᾶγθ }υδΐεοπὶ, υἱ ΟΠ ἰοπθῖ οἱ ἐπιρυη ίθπι ἀοἰϊοἴογιιπι ἰαγσίδιαν. Θυδδὶ δπὶπι υἱσθηῖθ ἰπ πο 8 Δάμπιο, δβἰηφυαίί τη ΟΙΠἢ6 5. ΠοπΪπ685 4πηδηδίι ΡΟ] ΠἸοθὰ8 88 ἰυπίοδ5 εἰγοᾶ πδίιγδΠ) ΠΟϑ:ΓΔΠὶ Υυἱάθιηιϊ8, οἱ (εηρογαγὶἃ {οἰϊα πιαίορῖ δ! 18 ἰν}118 υἱίδθ, 4υδ πιιάδι! ργοργ 8 ἰΐϑηιιθ βρίπα ἀϊ5 ἱπά υμθη 18 πιὰ ]8 "018 ᾿ρ518 60η- βυΐη 8, ΟἹ ἀ6 10118, ρἸοΓ 18, ἀΐδ 6115 Βοπονίνυ5, οἱ ὑγαυΐ ἀυγδηιθυ5 οαγη8 Ἔχρί οἱ οηΐι}5 ἀϊ ν᾽ 05 δηιἷ - εἴυι ρογηνλυϊανΐπηι8; ἀοπὲς ἰοπὶ Δ{Π|ςἰ]0π|58 Ἰοσυπι, δὰ αιδιη ἱποοϊδπην Θοπἀοπιηδιΐ βυ τη. ᾿π 6 πηι: 4π8η0 δἀ οτἰθηΐεπι ἢ05 σοηψογογῖ πε (πο π χυοά θευϑ ΠΠ|ὸ ἀυππίοχαϊ ν᾽ δαίγ: αἱ δηΐπι 0416 65ῖ, τί χρήσαιτο τῇ τοιαύτῃ φωνῇ, τῇ παραιτουμένῃ αὖ- τὸν ἀπὸ τῶν ὀφλημάτων; Ὧ γε οὐξὲν ἐξ ἁμαρτίας ὄφλημα; Ὡς ἂν μὴ τις πρὸς τὰ τοιαῦτα βλέπων ἀπαυθαδιάζοιτο χατὰ τὸν Φαρισαῖον ἐχεῖνον, τὸν οὐδ᾽ ὅ τι ἣν κατὰ τὴν φύσιν ἐπιγινώσχοντα, εἰ γὰρ ἐγνώχει ὅτι ἄνθρωπος ἦν, πάντως ἂν τὸ μὴ χαθαρεύειν ἀπὸ ῥύπου τὴν φύσιν παρὰ τῆς ἁγίας ἐδιδάχθη Γραφῆς, ἣ φησι" Ηηδεμιᾶς ἡμέρας ζῇν δυγνατὺν εἶναι δίχα χκημίδος ἐπ' ἀνθρώπῳ εὑρεῖν. Ὥς ἂν οὖν μηδὲν τοιοῦτον περὶ τὴν ψυχὴν τοῦ διὰ προσευχῆς τῷ Θεῷ προσιόντος ἐγγένοιτο, μὴ πρὸς τὰ χατορθώματα βλέπειν ὁ λόγος παρεγγυᾷ, ἀλλ᾽ ἐπαναλαμδάνειν τὴν ͵ μνήμην τῶν χοινῶν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ὁφλη- μάτων, ὧν πάντως τις χαὶ αὐτὸς μετέχει, τὸ μέρος συμμετέχων τῆς φύσεως - χαὶ παραχαλεῖν τὸν χρι- τὴν ἀμνηστίαν τῶν πλημμελημάτων χαρίσασθαι. Ὡς γὰρ ζῶντος ἐν ἡμῖν τοῦ ᾿Αδὰμ πάντες οἱ καθ᾽ ἔχα- στον ἄνθρωποι ἕως τοὺς δερματίνους τούτους χιτῶ- νας περὶ τὴν ἑαυτῶν βλέπωμεν φύσιν, χαὶ τὰ πρόσ- 'χαιρα φύλλα τῆς ὑλιχῆς ταύτης ζωῆς, ἄπερ τῶν ἰδίων τε καὶ λαμπρῶν ἐνδυμάτων γυμνωθέντες, χα- χῶς ἑαυτοῖς συνεῤῥάψαμεν, τρυφὰς καὶ δόξας, καὶ τὰς ἐφημέρους τιμὰς, καὶ τὰς ὠχυμόρους τῆς σαρ- χὸς πληροφορίας, ἀντὶ τῶν θείων περιθολῶν μετεν- δυσάμενοι " καὶ μέχρις ἂν τὸν τῆς σαρχώσεως βλέ- πωμεν τόπον, ἐν ᾧ χατεδιχάσθημεν παροιχεῖν " ἐπει- δὰν πρὸς ἀνατολὴν ἑαυτοὺς τρέψωμεν᾽ οὐχ ὡς μόνον " ἐχεῖ τοῦ Θεοῦ θεωρουμένον " ὁ γὰρ πανταχοῦ ὧν χατ᾽ ἴθ πμΠ|ἃ ρᾶτίθ ρου τιον 86 βαραγδίίει σοπίρτγα- ( οὐδὲν μέρος ἰδιαζόντως καταλαμδάνεται " ἐπίσης γὰρ Βοηάϊ, πᾶπὶ ὁχ Φ:10 σοηιϊπδὶ ΓΕΘ ππϊνδγ885: βοὲ αὐοὰ ἴῃ οτίθηί8 1105 ράγι 018. ργηᾶ ποίὶν!5. ρᾶ- ἰτγῖδ δἷξ:- ἀΐοο δυΐδπι 6 δὰ φυδιη ἴῃ ραγδάΐβο })1- Βυΐπηι8, πα ται 0π6, κ᾽ 4118 6͵66ι} δαηλ5: Ρίαπία- οἷκ ουἶπὶ 2) ες ρμαγααίξιιηι ἱπ Ἑά θη ἐπ ρατιῖνιις ογῖοπ- ιαἰϊϑις 177), ὁὐην ἰφίταγ δά οτγί θη 8165 ραγίαβ γϑερὶ οἷογ θη! θυ5 Ὀδαι ἀπ 1065 66 οι 501 η}115, ποῦ ο ταἰδῖη νυόσθιη ρυΟἰδγίιηι:8, 4υΐ ἃ πιδἰᾶ νἱία: ἤσα οἷν- ΘΠΗΓΔΠΙΟ, αυἱ ΟΣ Οει}5 θ6ἱ Ῥγο εοιὶ δυμιυα, αυὶ (γδηβ[ιφίιηιι5 δά βΒογρθηΐθη 40} νϑϑοί!} Ὁ ἴδγγα, οἱ ἴπ (ΓΛ 8656 ἰπνφὶνὶῖ, οἱ ϑ0ρ6Γ ρδοῖιι8 δἱ γί γαπιυ ὄαθν. Ἰηδιαυθυϊαι 15, οἱ ΠΟὈΪ8 υἱ Δύσι! (ἀΟἴΔΠ!88, θη 8}, πο ρα εἱ οἶγοα (δγγοιάγαπι γόγυπ [Το απ 86 νουἱϊπρίδίεπι οσσιιραιϊ δ΄ πη8, οἱ ἢ ππιῖ 1} 095 40}6- εἰἴβᾳυε ουφ᾿Διἰοπθι18. ΘΟΓ Ποβίγι πὶ ᾿μ} ΙΘΘην15, οἱ γϑηῖγο ᾿πδιῃθυ οπλι8, ἰά 6581, υοἱρίαγία νἱϊ5 5ἴὰ- ἀδάπιη8 οἱ ορύγαπι ἀδημ!5: ἰπ Πὶ5. ἰσίίαγ γογϑᾶπ- 65, φιοιμδἀπιοάϊι 16 ργοάϊξιι5 ροδι ἰοπ 8π) γα π1- πϑι, 4πἃ ρόγοο5 ρᾶβοθη5 ΘΟμΠΠΙοΙἀθαϊαγ, τ δἰος πὶ οὐ ΠΠ|6 δά ποβηβοιῖρ5805 γοάϊογί νι, οἱ ἀθ οο θϑιὶ Ῥαιγὸ οοφίιαγε οορεγίπιβ, γϑοία (Δ} 018. νοοῖθυ8 υἱοιηιγ, Πεπι6 ποὺὶς ἀδϑϊία ποδίγα, αἰ θηϊοβ: υἱ εἰϊλπιβὶ ΜΙ ογ865 αι ϑρί2πὶ 511, οἱ ϑ8πιυδῖ, δἰ δ! 1018 Δἰΐυϑ5 υἱγίιιο ὀχ δ! οι.5, πἰ ἈΠΟ πηΐηιι8, {Δι 6 118 ἰ01Π0 ἐδθῖ, ἤλης νοῦσοι 5[01 σοπγθηΐγα ρμαΐεῖ, αἱ φυὶ σ0η1- τπυπ6πὶ μα θοαὶ σα Αἄἀδιη0 παῖυγαπι, ραΓιΐ 605 ἰϊ6 1 6)δοιοη 8 φιόαας 8ἰὲ, περιέχει τὸ πᾶν " ἀλλ᾽ ὡς ἐν ἀνατολαῖς τῆς πρώτης ἡμῖν πατρίδος οὔσης " λέγω δὲ τῆς “ἐν παραδείσῳ διαγωγῆς, ἧς ἐχπεπτώχαμεν' Ἐρύτευσεν ὃ Θεὸς παράδεισον ἐν ᾿Εδὲμ κατὰ ἀγατο.ῖάς " ὅταν τοίνυν πρὸς τὰς ἀνατολὰς βλέπωμεν, χαὶ τῆς ἐκπτώσεως τῶν φωτεινῶν τε χαὶ ἀνατολιχῶν τῆς μαχαριότητος τό- πων, τῇ διανοίᾳ τὴν μνήμην λάδωμεν, εἰχότως τὴν τοιαύτην φωνὴν προσδαλλόμεθα, οἱ ὑπὸ τῆς πονηρᾶς τοῦ βίου συχῇς σχιαζόμενοι, οἱ ἐξ ὀφθαλμῶν τοῦ Θεοῦ ῥιφέντες, οἱ πρὸς τὸν ὄφιν αὐτομολήσαντες, ἐσθίοντα χαὶ εἰς γῆν ἱλυσπώμενον, χαὶ ἐπὶ τὸ στῇ- θος χαὶ τὴν χοιλίαν ἑαυτοῦ πορευόμενον, χαὶ ἡμῖν τὰ ἴσα ποιεῖν συμθουλεύοντα, περὶ τὴν γηΐνην ἀπὸ- λαυσιν ἔχειν, καὶ τοῖς χαμαιζξήλοις Χχαὶ χαμερπέσι Ὁ τὴν χαρδίαν ἑαυτῶν ἐπισύρειν νοήμασι, χαὶ ἐπὶ χοιλίαν πορεύεσθαι, τουτέστι, περὶ τὸν ἀπολαυστιχὸν ἀσχολεῖσθαι βίον" ἐν τούτοις οὖν ὄντες χατὰ τὸν ἄσωτον ἐχεῖνον, μετὰ τὴν μαχρὰν ταλαιπωρίαν ἣν τοὺς χοίρους ποιμαίνων ὑπέμεινεν, ἐπειδὰν εἰς ἑαυ- τοὺς ἐπανέλθωμεν ὥσπερ χἀχεῖνος, χαὶ τοῦ οὐρα- νίου Πατρὸς ἔννοιαν λάδωμεν, χαλῶς χεχρήμεθα ταῖς τοιαύταις φωναῖς, ὅτι ἼΑφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν " ὥστε χἂν Μωῦσῆς τις ἧ, χαὶ Σαμουὴλ, χἂν ἕτερός τις τῶν δι’ ἀρετῆς ἐξεχόντων, οὐδὲν ἧττον ἁρμόζουσαν ἡγεῖται ταύτην, χαθὰ ἄνθρωπός ἐστιν, ἑαυτῷ τὴν φωνὴν, ὁ χοινωνῶν τῆς φύσεως τοῦ ᾿Αδὰμ, χοινωνῶν δὲ χαὶ τῆς ἐκπτώσεως.
ὈΕῈ ΟΔΑΤΙΌΝΕ ὈΟΝΙΝΙΟΑ. --- ΟΠΑΤΙΟ Υ.
Ἐπειδὴ γὰρ, καθώς φησιν ὁ ᾿Απόστολος, ἐν τῷ θυοπίδινν ἐπί, υἱ ἰμαυ! ΔΡροφίο] 8, ΟΜ θς ΡΟΥ ᾿Αδὰμ πάντες ἀποθγήσκομεν, εἶναι προσήκει τῷ ᾿Αδὰμ ἐπὶ τῇ μετανοίᾳ πρέπουσαν φωνὴν πάντων τῶν ἐχείνῳ συντεθνηχότων, ὡς ἃν τῆς ἀμνηστίας ἡμῖν τῶν πλημμελημάτων δοθείσης, χάριτι πάλιν ὑπὸ τοῦ Κυρίου σωθείημεν, χαθώς φησιν ὁ ᾿Απόστο- λος. ᾿Αλλὰ ταῦτα μὲν εἴρηται, ὡς ἄν τις τὸν χοινό- τερον ἐπισχοπῶν λόγον, τὸ προχείμενον θεωρήσειεν. Εἰ δέ τις τὴν ἀληθῇ τοῦ ῥήματος ζητοίη διάνοιαν " οὐκ οἶμαι χρείαν ἐφ᾽ ἡμῖν εἶναι, πρὸς τὸ χοινὸν τῆς φύσεως ἀναφέρειν τὴν ἔννοιαν " ἱκανὴ γὰρ ἡ συνεί- δησις ἐχ τῶν ἑχάστῳ βεδιωμένων ἀναγχαίαν ποιή- σασθαι τοῦ ἐλέου τὴν αἴτησιν. Πολυειδῶς γὰρ κατὰ τὸν βίον τοῦτον τῆς ζωῆς ἡμῖν ἐνεργουμένης " τῆς μὲν χατὰ ψυχὴν χαὶ διάνοιαν, τῆς δὲ κατὰ τὰς αἰσθή- σεις τοῦ σώματος " δύσχολον, ἣ χαὶ παντάπασιν ἀμήχανον εἶναι, μὴ ἑνί τινι πρὸς ἁμαρτίαν πάθει συνενεχθῆναι, οἷόν τι λέγω" Τῆς ἀπολαυστιχῆς ταύ- τῆς τῆς χατὰ τὸ σῶμα ζωῆς ἐπιμεριζομένης ἡμῶν ταῖς αἰσθήσεσι, τῆς δὲ χατὰ ψυχὴν, ἐν τῇ τῆς δια- νοίας ὁρμῇ θεωρουμένης, καὶ ἐν τῇ χινήσει τῆς προαιρέσεως " τίς οὗτος ὑψηλός τε καὶ μεγαλοφυὴς τῷ φρονήματι, ὡς δι᾿ ἀμφοτέρων ἕξω γενέσθαι τοῦ χατὰ χαχίαν μολύσματος; Τίς κατὰ τὸν ὀφθαλμὸν ἀναμάρτητος; Τίς χατὰ τὴν ἀχοὴν ἀνυπεύθυνος; Τίς τῆς βοσχηματώδους ταύτης κατὰ τὸν λαιμὸν ἡδονῆς ἀλλότριος; Τίς τῇ ἁφῇ τῆς χατὰ τὴν ἁμαρτίαν λα- Οῆς χαθαρεύει; Τίς οὐχ οἷδεν τὸ αἴνιγμα τῆς Γρα- φῆς λεγούτης " Διὰ τῶν θυρίδων εἰσεληλυθέναι τὸν θάνατον; Τὰς γὰρ αἰσθήσεις, δι᾽ ὧν ἐχπίπτουσα ἧς ψυχὴ πρὸς τὰ ἔξωθεν πράγματα τῶν χατὰ γνώμην ἀντιλαμδάνεται, θυρίδας ἡ Γραφὴ προσηγόρευσεν, ἃς ὁδοποιεῖν τῷ θανάτῳ τὴν εἴσοδον ὁ" Λόγος φησί. Τῷ ὄντι γὰρ πολλῶν θανάτων εἴσοδος γίνεται πολλά- χις ὁ ὀφθαλμὸς, ὁ θυμούμενον βλέπων, χαὶ πρὺς τὸ ἴσον πάθος ἀντεγειρόμενος - ἢ εὐημεροῦντα παρ᾽ ἀξίαν, καὶ εἰς φθόνον φλεγόμενος " ἢ ὑπερηφανούμε- νον, καὶ πρὸς μῖσος ἐχπίπτων" ἢ τινὰ εὐχροοῦσαν ὕλην, ἢ ἐπὶ μορφῆς εὐφυεστέραν διάπλασιν, χαὶ ὅλος πρὸς τὴν τοῦ ἀρέσαντος ἐπιθυμίαν χατολισθαί- νων. Οὕτως ἀνοίγει τῷ θανάτῳ τὰς θυρίδας τὸ οὖς, “δι ὧν ἀχούει, πολλὰ πάθη ἐπὶ τὴν ψυχὴν παραδέχε- ται, φόδον, λύπην, θυμὸν, ἡδονὴν, ἐπιθυμίαν, διά- χυσιν γέλωτος, χαὶ τὰ τοιαῦτα. Ἢ δὲ κατὰ τὴν γεῦ- σιν ἀπόλαυσις, μήτηρ, ὡς ἂν εἴποι τις, τῶν καθ᾽ ἕκαστόν ἐστι χαχῶν " τίς γὰρ οὐχ οἷδεν, ὅτι ῥίζα σχε- δόν ἐστι τῶν περὶ τὸν βίον πλημμελημάτων, ἡ περὶ πὸν λαιμὸν ἀσχολία; Ταύτης γὰρ ἑξή ρτηται ἡ τρυφὴ, ἡ μέθη, ἡ γαστριμαργίά, ἡ περὶ τὴν δίαιταν ἀσω- τία, ἡ πληθώρα, ὁ χόρος, ὁ χῶμος, ἡ χτηνώδης χαὶ ἄλογος περὶ τὰ πάθη τῆς ἀτιμίας χαταφορά. Ὁμοίως ἡ κατὰ τὴν ἁφὴν αἴσθησις, πάντων ἔσχατον τῶν ἁμαρτανομένων ἐστί " πάντα γὰρ ὅσα τῷ σώ- ματι παρὰ τῶν φιληδόνων ἐπιτηδεύεται, τῆς ἀντι- λήψεως τῆς ἀπτιχής ἐστιν ἀῤῥωστήματα, ὧν τὰ χαθ᾽ ἕκαστον διηγεῖσθαι μαχρὸν ἄν εἴη" χαὶ οὐδὲ πρέπον ἅμα τοῖς σεμνοτέροις τῶν λόγων παραμιγνύειν, ὅσα τῆς ἁφῆς ἐστι χατηγορήματα.