᾿Αρνεῖται τὴν πρὸς τὴν βασιλίδα τῶν Αἰγυπξείων κατεψευσμένην συγγένειαν - ἔχδικος γίνεται τοῦ Ἑδραίου " μετανίσταται πρὸς τὴν ἔρημον διαγωγὴν, ἣν ὁ ἀνθρώπινος οὐχ ἐτάραξε βίος " ποιμαίνει ἐν ἑαυτῷ τὴν τῶν ἡμέρων ζώων ἀγέλην" ὁρᾷ τοῦ φωτὸς τὴν λαμπηδόνα " ἀδαρῇ ποιεῖται τὴν πρὸς τὸ φῶς ἄν- δον, τῇ περιαιρέσει τοῦ ὑποδήματος" ἐξαιρεῖται πρὸς ἐλευθερίαν τὸ συγγενὲς χαὶ ὁμόφυλον" ὑποδρύχιον βλέπει τὸν ἐχθρὸν κατὰ τῶν χυμάτων δυόμενον. Ὑπὸ τὴν νεφέλην αὐλίζεται " τῇ πέτρᾳ θεραπεύει τὸ δίψος" τῷ οὐρανῷ γεωργεῖ τὸν ἄρτον. Εἶτα τῇ ἐχτάσει τῶν χειρῶν χαταγωνίζεται τὸν ἀλλόφυλον " ἀχούει τῆς σάλπιγγος " τὸν γνόφον ὑπέρχεται " ἐπὶ τὰ ἄδυτα τῆς ἀχειροποιήτου σχηνῆς παραδύεται “ μανθάνει τῆς θείας ἱερωσύνης τὰ ἀπόῤῥητα. Ἐξαφανίζει τὸ εἴδω- λον, ἱλεοῦται τὸ Θεῖον, ἀναχαλεῖται τὸν ἐν τῇ καχίᾳ πῶν Ἰουδαίων συντριδέντα νόμον, λάμπει τῇ δόξῃ, καὶ διὰ τοσούτων ἐπαρθεὶς ὑψωμάτων, ἔτι σφριγᾷ τῇ ἐπιθυμίᾳ, χαὶ ἀχορέστως ἔχει τοῦ πλείονος, χαὶ Ναρανῖε [α]58π| ΦΕφγΥριίοτγιπι γαρίπ σοη)υποῖῖο- Π6πΊ, {π|4 {18 615. ρυϊαθαῖυν; Ηδυγθυπὶ υἱῖυ8 681; δὰ ἀδϑεγίδιῃ οἱ 80] }1ατίϑι 86 ᾿γδηβίυ!ἶξ νἱἱδπι, αυλην Βυπιδιιοβ ΡΟΣ αγ θαι οη68 ποη γαχϑηὶ; ρανὶς αἰουγίαπν ἀπἰπιαϊ πὶ στοξοαι; Υἱά γοβριοηἀδυΐθπι Ἰυσαπὶ ἀϊνίπαῃ; δ θοῖῖ οαἰθθοθ, υἱ [Δ.}1ὺ8 δά Ἰυσὸπὶ δοοδύθοεγοῖ; ἴῃ Ιθεγίδίθῃ. υἱηἰοανὶβ 8ι108; μοβίϑιῃ υὑπιϊς νἱάϊι βυθπιογβαπ; ᾿υοϊάα πὰ ἀυοίι 681; βίδου Ἰδρίἀ6 βϑθδυϊ 5 εἰπὶ; ἃ Ἑϊο ἀδάυχὶϊ ρᾶ- πθηϊ.. Ῥιείογοα οχιθηϑίοπα τηδπυὰπὶ δἰϊθηί βθιδη) (μάϊι, βοηΐίαπι ταῦθα δυάϊν!ξ, ΟΠ] ρίπα πὶ δυθὶίῖ, δά. Ρδποιγαια ἀἰνίηἱ ἰθογηδοι!! ᾿η ΓΟ5808 Θδὶ, 8206 Ὑ- ἀοιι! ἀϊαάϊοὶς πιγοιογία, βμηυ!δογαπὶ ἀδδίγαχὶ!, ῥγα- Ρἱῃ θουπὶ τε! ἀϊξ, ἰοφο δυΐάδοογυπιὶ ργαν αι ἀϊγυΐαπι γοϑιϊυἷϊ, ο]οτία εἴι]ςῖ1. Ας τοὶ ἰΔηξίβιμιθ δι. π|δι οὶ θὰ5 οἰδίυβ δάμυς ἀγάοὲ ἀδδί θεῖο, δι ᾿τνο 1Δη4υ πὶ [ΔΠΠΘΘ6 65 ἃς 5[{16η5, (Δα 11.2η) 60 ξΆΓΘΠ8. 400 56 ΠΡΟ [γυρηδίυγ, ογαῖ υἱ θουμῃ υἱάβδαὶ, ποὶι υἱ 'ρ56 ΘΆραγα ροίεδβὶ, βοὰ υἱ 56 μαρεῖ, 4 ἀδ5βἰά46- οὗ διὰ παντὸς χατ᾽ ἐξουσίαν ἐνεφορεῖτο, ἔτι διψῇ " χαὶ ἢ), γταιυν. ὕὕπά6 ΔΓΌΙΓΓΟΥ ἱπηηθη80 ἀδδίἀορίο δίᾳυ δῖὡς μήπω μετεσχηχὼς, τυχεῖν δέεται, ἐμφανῆναι αὖ- τῷ τὸν Θιὸν ἱκετεύων" οὐχ ὡς μετέχειν δύναται, ἀλλ᾽ ὡς ἐχεῖνός ἐστι. Δοχεῖ δέ μοι τὸ τοιοῦτο παθεῖν ἐρωτιχῇ τινι διαθέσει πρὸς τὸ φύσει χαλὸν τῆς ψυ- χῆς διατεθείσης, ἣν ἀεὶ ἡ ἐλπὶς ἀπὸ τοῦ ὀφθέντος χαλοῦ πρὸς τὸ ὑπερχείμενον ἐπεσπάσατο, διὰ τοῦ πάντοτε χαταλαμθανομένου, πρὸς τὸ χεχρυμμένον αἰεὶ τὴν ἐπιθυμίαν ἐχκκαίουσα" ὅθεν ὁ σφοδρὸς ἐρα- στὴς τοῦ χάλλους, τὸ ἀεὶ φαινόμενον, ὡς εἰχόνα τοῦ ποθουμένου δεχόμενος, αὐτοῦ τοῦ χαραχτῆρος τοῦ ἀρχετύπου ἐμφορηθῆναι ποθεῖ, Καὶ τοῦτο βούλεται ἢ τολμηρά τε χαὶ παριοῦσα τοὺς ὄρους τῆς ἐπιθυ- μίας ἡ αἴτησις, τὸ μὴ διὰ χατόπτρων τινῶν χαὶ ἐμ- φάσεων, ἀλλὰ χατὰ πρόσωπον ἀπολάῦσαι τοῦ χἀλἀδπιὶ ἐγχα θοιπὶ [14 [896 αἤδοίυσι,. «υοὐ νἱϑίοι!- Βυ8 δὶ επίτυΐ!, υἱ ἴοττα ὯΟπ ροβδοῖ, 4υἱπ 80 ἰΐ8 υα σομιργομοηάϊιί, δὰ οοου!ίογα οοιρο ἸοΓοὶ: φυοοίγος Βυργοπηα ρυ ΟΠ εἰμ ϊπῖ8 ἀπιδῖον, φυοὰ 78) νίάεγαι, ἰδηφαδηι, ἱπηϑρίποπι οἦυα φυοὰ ποη υἱάθγας ογθάθῃβ, ἰρ80 ἴγυΐ ρει ἶνο ἀεδίἀογαθαῖ. 1ὰ: ογσῸ νυ] δυάαχ. ἴῃ. πιοηίο 10 ρει 0, 6 ῬΘΓ βρϑου]ὰ εἰ ἰπηαρὶπο8, δα ῬῈῚ νϑγδπ) οἱ ργοργίδπι ἴδοϊθπι [γυὶ Ρυ!ομνεϊιυάΐπα ροβδαῖ. Ὀ᾿νΐπἃ ὙῈΓῸ ὙΟΧ.ΡΘΓ 68 4ιι88 ποραῖ,, οοπορϊε αυοὰ μοι, ρϑυου} 8 νογθὶβ ᾿μ! 6 Πη58π|) δοηἰθπίί γι πὶ ῥτοίυπαϊ δίεπη βαῦαρθ- τίθπ8. Αμπυΐϊὶ δηΐηι (δοίθγυπι κα (ιοα ρείεθδῖιν: ἢπεπὶ δυΐδπι 4:41 οοββαιίοπαπι ἢυ}18 ἀθϑἰἀϑγίὶ ἴα - τυγαμι ΠΟ. ῬγΟμ δὶ 1, πθὸ Θηΐπ) (2. αιιϊδῃίαηι Βϑυλ.
4δὅ 4δὅ 8. ΘΛΕΘΟΒῚΙ ΝΥ 5ΘΕΝΙ φίάενο ροίοει υἱ υἱδοι" ἀδβίηαι ἀδοϊἀεγίαπι, Νααι Α λοὺς. Ἡ δὲ θεία φωνὴ δίδωσι τὸ αὐτηθὲν δι᾽ ὧν ἀποἷα Βοο φγοίδείο θ6υ8 νἱἀοίαν, υἱ' παι απ) ἀδβἰη 858 τ δὰ οὑπὶ Γαϑρίοογα. ΟυδΡὸ ἰπααὶξ:-:- εἰ Νση ροϊοτῖ 8 ἡ! ἀογὰ (πείθηι τηδὰπι, πόὸ δηΐπὶ σ᾽ θὲς μοπῖο- (Δοἰ δή. πιδδηΐ' οἱ νίψϑι "δ΄: » πσῃ 4υΐα οδαδα ποτε νἱϑθη- εἰδα5 εἷς "ΠΝ (οἰ δ (ἤδη φυθιησάο Υἱῖο5 [6168 ὀδιιβᾶ Ἀρρβγορὶ πα υκη δ} προ 8 6596 Ροὶο τ! γϑυυπὶ αυοπίαπλ εἴοὶ' νυν ἤοας ἀυΐάοι! Πόιυβ᾽ πδίυγα, βγο- Ργίαπν ἀπίδη δυυπὶ 68ι, υὐ ὀπημθῖι. οΟἰ πὶ ΟΠ 6Πὶ ἐχοράδλε: ἰδεῖγοο. ἀυὶ δογιπὶ 85 σοποβευπιαν, θουίη ἀ588' Ὀρπαίαν, 118] ἀεΥϊαββεῖ δ 60 αυὶ 6δῖ, αὰ ἰά φιοά 6856 βυϊαίυν, υἱίαίη δόη μαθεῖ. Νδὰ αὶ γε γα οδί, '5 υϑῦα υἱἱὰ ἐβι, εὐ ἢ οορήϊίοπο ποπ σΟΠΙρΙ δοΠδυτ. Ουᾶγα δἱ ἰδ νἱν Πολη8 πδίιγᾶ ςοβηϊ ΠΟπθπη οἴμποήι Θξοσαϊι, ποὺ 681 ῥγοίεδοίο αναίνεται, ἐν δλίγοις τοῖς ῥήμασιν ἀμέτρητόν τινσ βυθὸν νοημάτων. παραδειχνύουσα. Τὸ μὲν γὰρ πλη: '"ρῶσαι τῆν ἐπιθυμίαν αὐτῷ ἢ τοῦ Θεοῦ μεγαλοδωρεὸ χατένευσε" στάσιν δὲ τινα τοῦ πόθου καὶ χόρον οὖν ἐπήγγείλατο. Οὐ γὰρ ἂν ἑαυτὸν ἔδειξε τῷ θεράποντι" εἴπερ τοιοῦτον ἦν τὸ ὁρώμενον, ὥστε στῆσαι τὴν ἔπι; θυμίαν τοῦ βλέποντος " ὡς ἐν τούτῳ ὄντος τοῦ ἀληθῶς ἰδεῖν τὸν Θεὸν, ἕν τῷ μὴ λῆξαί ποτε τῆς ἐπιθυμίας πὸν πρὸς αὐξὸν ἀναδλέπόντα. Φησὶ γάρ’ « Οὐ δυνήσῃ τὸ ἀρόσωπόν μου ἰδεῖν" οὐ γὰρ μὴ ἴδῃ ἄνθρωπος τὸ πρόδωόν μου, καὶ ζήσεται" » τοῦτό δὲ, οὐχ ὡς αἵ- τιοὺ τοῦ θανάτου τοῖς ὁρῶσι γιγνόμενον ὁ λόγος ἐν- δείχνυται, (πῶς γὰρ τὸ τῆς ζωῆς πρόσωπον, αἴτιον θανάτου τοῖς ἐμπελάσασι γένοιτ᾽ ἄν πότε;) ἀλλ᾽ ἐπειδὴ ὑἱτὰ μα φασὰ σοξῃοθοίίυν: ᾳυοά 6 γῸ υἱἕα ποη ει, ἰὰ Β ζωοποιὸν μὲν τῇ φύσει τὸ Θεῖον, ἴδιον δὲ γνώρισμα νἱΐαπι ργθοτο πὸπ ροία8ι. δς ἰρίιυγ ἀθϑιἀοτίυμα Μογϑὶ ἀὐϊπιρίσίαν, αἵ Δ 1|4}06 ρογιηδηῆδαΐ: ἀϊβεῖ! δπίπη ΟΧχ ἰϑεῖβ, φυοά θειὶς παΐαγα ᾿πιθτη Π4 Ὁ}1|8 65, Μυΐο ὑδριηϊὴο σοπεργθβῆδιβ. ΝᾺΠῚ δ᾽ ΔΠ4 10 τδῦ- μλἶπο ὁσπο ἰπιο! Πψάΐζυγ, παῦθϑ86 δι ἑδγπιίπυ {}Π| αἰ! ψυ ά οὐπηθεϊϑιιη: οπμηἰηο ἐηΐπι αἰϊόὰ (ἀνπϊπᾶ- την, δά διὰ ἀδϑίπῖξ, αἱ τδγγοϑίγι τι ἐδ πἴπιιβ δ Γ δὲ, οἱ ἀαφυύὰ Γαγαπιὶ δαιυδισαγυπὶ. Οἰιδηϊδἀηηοάιιπι ἰαίτυν ρίβεθβ δ4υ8, οἱ ἅγ6β δεγὰ εἰγοιϊπιο ἀυπιῦν, δέ ουπὶ 5ἰπὶ ἰπ τηδὰϊο ἰβίογιιηι δἰδιθθπίογυηι, δα 8 ἰαηθη αὐδάν συρόνοίϊο8 4ἀ ρίβοθη, οἱ 86 8 δά γοίδι!}6 ἰσγπνίπαξαῦ: δἴο ἤθ06886 65ϊ, δὶ θοὺβ (6 γ- ἱπῸ οσποίαὐίτατ, πεέέτοβοῆδα αυδάδπι ηδίυγα ἐσπιίηογὶ. Εϑὲ δηΐπὶ φυοὰ οοπείπεὶ οοπίδηίο πι8}18.
«ἧς θείας φύσεώς ἔστι τὸ παντὸς ὑπερχεῖσθαι γνω- ρίσματος - ὁ τῶν γινωσχομένων τι τὸν Θεὸν εἶναι οἰόμενος, ὡς παρατραπεὶς ἀπὸ τοῦ ὄντος, πρὸς τὸ τῇ καταληπτιχῇ φαντασίᾳ νομισθὲν εἶναι, χαὶ ζωὴν οὖχ ἔχει. Τὸ γὰρ ὄντως ὄν, ἡ ἀληθής ἔστι ζωὴ " τοῦτο δὲ εἰς γνῶσιν ἀνέφικτον. Εἰ οὖν ὑπερθδαίνει τὴν γνῶ» σιν ἡ ζωοποιὸς φύσις, τὸ χαταλαμθανόμενον πάντως ζωὴ οὐκ ἔστιν " ὅ δὲ μή ἐστί ζωὴ, παρεχτιχὸν γενέ- σθαι ζωῆς, φύσιν οὐχ ἔχει. Οὔτε σὗν πληροῦται τῷ Μωῦσεῖϊ τὸ ποθούμενον, δι᾽ ὧν ἀπλήρωτος ἡ ἐπιθυ- βία μένει. Παιδεύεται γὰρ διὰ τῶν εἰρημένων, ὅτι τὸ Θεῖον, κατὰ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν, ἀόριστον, οὐδενὶ περιειργόμενον πέρατι. ΕἸ γὰρ ἕν τινι πέρατι νση- θεέη τὸ Θεῖον, ἀνάγκη πᾶσα χαϊ τὸ μετ᾽ ἐχεῖνο συψθεωρηθῆναι ἐῷ πέραξι " πάντως γὰρ εἴς τι χαταλήγει τὸ περατούμενον " ὥσπερ χερσαίων πέρας ὁ ἀήρ ἔστι, καὶ τῶν ἐνύδρων τὸ ὕδωρ. “Ὥσπερ οὖν πᾶσι τοῖς ὁρίοις ἑαυτοῦ ὁ μὲν ἰχθὺς ἐμπεριέχεται τῷ ὕδατι, τὸ δὰ Κτηνὸν τῷ ἀέρι, χαὶ μέσον τὸῦ ὕδατος πρὸς τὸ νηχτὸν, ἢ πρὸς τὸ πτηνὸν τοῦ ἀέρος, ἧ ἄχρα τοῦ πές ραίός ἔστιν ἐπιφάνεια, ἡ τὸ πτηνὸν, ἡ τὸν ἰχθὺν περιέχουσα, ἦν τὸ ὕδωρ ἢ ὁ ἀὴρ διαδέχεται" οὕτως ἀνάγκη, εἴπερ ἐν ἠέρατι νδοξίο τὸ Θεῖον, τῷ ἑτερογενεῖ χατὰ σὴν φύσιν ἐμπεριέχεσθαι" τὸ δὲ ἐμπεῤιόχον τοῦ ἐναπείλημμένου πολλαπλάσιον εἶναι, τῇ ἀχολουθίᾳ τοῦ λόγσυ μαῤτυρεῖται.
Αἱ υϑῦὸ δευ8ϑ ποῖυτα Ὀοηυπὶ 6556 οοποράϊιυν: αὶ 40 ἀπίοήϊ δά δοῆππὶ οὐπιραγδίπ πηι ΠΟΙ ΓΟΘΈΠΟΙΙΠ, ἐπί, πόη Βοηυπι, θ6 τηΔ᾽ ὑπ 6886 σοπΙρΓο ΘμἀἸτατ, εὐ εϑὶ, πὶ ἀϊχὶπιυϑ, φυοά ἐσῃῖποῖ οΟΠίαπιο ΠΔ8. Φυᾶτα 5ὶ ἰογπιΐπο Βδιβ οοπ ἰ ποίαν, οσηβο 6 η8 οἶς ΒΌΡΕΓΡΑΤΙ νἱ ποία ἃ Π18]0, οἴη} σΟη ἀπίΐυτα υἱβ δὰ 4ι(55 οοπιϊποπίυγ, οχϑιρογεῖ, [ἃ δυιοπι αἄθο ἀῦϑυγ- ἀσπὶ 651, τἰ ΠΌΪυΝ υὐᾳυδπὶ πηδη 18 ΘΟΠῚΡΟ8 510 6858 ὁρίπδίυϑ δἰ ῖ. Εϑίι ὀγβὸ ἱπιουπ) Δ} }ς ἀϊνῖπα παΐυγα, εἰ ἱπίογα Δ 1]6 ΘΟ ρ Πα ποη μοϊοδῖ. ()υᾶγο 4υϊ ἀῤνϊπδ ρυ]μτ ὐἀΐποηλ υἱάθγα ἀδβίάογας, οἱ αὐ 1ὰ τοηάϊ!, ἴῃ μος οὐ δι: Βοηροῦ σοηβίβίαι, Εἰ ἰὰ δδὶ νογὸ ΒΘΘΠῚ γ᾽ άδλθ, αὐ πυηχαδπι ἰὰ ἀφο ἀογίυτα ἐδυηιϊπόϊπρ. υατ πϑόθϑϑθ θβῖ, ἀΐ απ γηάδαπιαβ, Μίδας ποδίθ βοββι μι 6 δὲ, πιαΐογὰ νι ἀδπαϊ ἀδβιἀδγῖο διδδαρβοδίηιβ, δὲ 86 ΠΏὺδ πῃαιδπὶ ἰδγηιΐηιι8 εἰνδοϊπάει ποὶνῖ8 ἰΐοτ Ὠυ]υ8, ἐαπὶ πϑάαθ ἰρβῖα5 θοπὶ ἰδριῖηι8. Δ]14 18 δε, πὸς βαϊϊοῖας ἀθβί ἀογὶΐ μυ͵}ι5 Ῥουδῖ: Πετγὶ. ϑὲὰ ααΐβπδπι 68ὲ [1Π|6 Ἰσουβ, φὰϊ ἀρυά θυ απὶ 6886 ᾿ηξο! Ἰρίταιτ Ὁ (υἱ 5. 1116 ἸΔΡῚ57 απ 6δι {Π4 ἐη βασι ἴπ Ιαρῖ 48 ᾽ χυα οϑ1 1 πιαπὶιβ Ὀοΐ, ἄυν 09 ἯἮ Βχοᾷ, χχχηῃ 49.
ἯἮ Βχοᾷ, χχχηῃ 49.
᾿Αλλὰ μὴν χαλὸν εἶναι τὸ Θεῖον ὡμολόγηταν τῇ φύσει" τὸ δὲ πρὸς τὸ χαλὸν ἑτεροφυῶς ἔχον, ἄλλο τι παρὰ πὸ καλὸν πάντως ἐστί τὸ δὲ ἔξω τοῦ χαλοῦ, ἐν τῇ τοῦ χαχοῦ φύσει χαταλαμθᾶάνεται. Ἐδείχθη δὲ πολλαπλάσιον εἶνα: τοῦ περιεχομένου τὸ περιέχον. ᾿Ἀνάγχη οὖν πᾶσα, τοὺς ἐν πέρατι τὸ Θεῖον οἷομέ- νους εἶναι, χαὶ ἐμπεριειλῆφθαι τοῦτο τῇ χαχίᾳ συν- τίθεσθαι. Ἐλαττουμένου δὲ παντὸς τοῦ περιεχομένου τῆς τοῦ περιέχοντος φύσεως, ἀλόλουθον ἂν εἴη τὴν ἐπικράτησιν τοῦ πλεονάξοντος γίνεσθαι. Οὐχοῦν δυ- ναστεύεσθαι τὸ χαλὸν ὑπὸ τοῦ ἐναντίον χατασχευάζει, ὃ πέρατί τινι περιείργων τὸ θεῖον. ᾿Αλλὰ μὴν τοῦτο ἄτοπον. Οὐχ ἄῤα περίληψίς τις τῆς ἀοῥάτου φύσεως γομισθήσεται᾽ τὸ δὲ ἀπερίληπτον, χαταληφθῆναι φύ- σιν οὐκ ἔχει. ᾿Αλλὰ πᾶσα πρὸς τὸ καλὸν ἡ ἐπιθυμία ἡ πρὸς τὴν ἄνοδον ἐχείνην ἐφελχομένη, ἀεὶ τῷ δρόμῳ τῷ πρὸς τὸ καλὸν ἱεμένῳ συνεπιτείνεται, Καὶ τοῦτό ἔστιν ὄντως τὸ ἰδεῖν τὸν Θεὸν, τὸ μηδέποτε τῆς ἐπιθυ- μίας κόρον εὑρεῖν. ᾿Αλλὰ χρὴ πάντοτε βλέποντα δι᾽ ὧν ἐστι δυνατὸν ὁρᾷν, πρὸς τὴν τοῦ πλέον ἰδεῖν ἐπι" θυμίαν ἐχχαίεσθαι " καὶ οὕτως οὐδεὶς ὄρος ἂν ἐπιχός: ὈΕ ΥἹΤΑ ΜΟΥ͂ΒΙ5.
41 πτοι τῆς πρὸς τὸν Θεὸν ἀνόδου τὴν αὔξησιν, διὰ τὸ Α ἰαρί οἱ Γογαπιίπἰ5 ΤΕ ἰπεὶ ᾿ ἰγαπδίιυ8 νθγὸ θὨεὶ 4υΐϑ μήτε τοῦ καλοῦ τι πέρας εὑρίσχεσθαι, μήτε τινὶ χόρῳ τὴν πρόοδον τῆς πρὸς τὸ χαλὸν ἐπιθυμίας ἐχ- χόπτεσθαι. ᾿Αλλὰ τίς ὁ τόπος ἐχεῖνος, ὁ παρὰ τῷ Θεῷ νοούμενος: τίς δὲ ἡ πέτρα; χαὶ τέ πάλιν ἐν τῇ πέτρᾳ τὸ χώρημα; τίς δὲ ἡ χεὶρ τοῦ Θεοῦ, ἡ τὸ στόμιον τοῦ χοίλου τῆς πέτρας διαλαμθάνουσα; ἡ δὲ τοῦ θεοῦ πάροδος τίς; τί δὲ αὐτοῦ τὸ ὀπίσθιον, ὅπερ αἰτήσαν- κι τῷ Μωῦσεϊζ τὴν χατὰ πρόσωπον ὄψιν, δώσειν ὁ Θεὸς ἐπηγγείλατο; χρὴ γὰρ πάντως μέγα τι τούτων ἕχαστον εἶναι, καὶ τῆς τυῦ διδόντος μεγαλοδωρεᾶς ἐπάξιον" ὥστε πάσης τῆς γενομένης ἤδη τῷ μεγάλῳ θεράποντι θεοφανείας, τὴν ἐπαγγελίαν ταύτην με- γαλοπρεπεστέραν τε καὶ ὑψηλοτέραν πιστεύεσθαι. Πῶς οὖν ἄν τις τὸ ὕψος τὸ ἐχ τῶν εἰρημένων χατανοήσειεν, ἐφ᾽ ᾧ μετὰ τὰς τοσαύτας ἀναθάσεις ὅ το Β Μωυῦσῆς ἀναδῆναι ποθεῖ, καὶ ὁ τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργῶν εἰς τὸ ἀγαθὸν, ἐξευμαρίζει διὰ τῆς ὁδηγίας τὴν ἄνοδον" ε Ἰδοὺ τόπος,» φησὶ, «παρ᾽ ἐμοί. » Συμθαίνει τάχα τοῖς προτεθφωρημένοις τὸ νόημα. Τόπον γὰρ εἰπὼν οὐ περιείργει τῷ ποσῷ τὸ δειχνύ- μενον (ἐπὶ γὰρ τοῦ ἀπόσου μέτρον οὐχ ἔστιν), ἀλλὰ τῇ παραλήψει τῆς κατὰ τὸ μέτρον περιγραφῆς, ἐπὶ τὸ ἄπειρόν τε καὶ ἀόριατον χειραγωγεῖ τὸν ἀχούοντα. Δοχεῖ τοίνυν τοιοῦτόν τινα νοῦν ὑποσημαίνειν ὃ λό- γος: Ἐπειδὴ σοι πρὸς τὸ ἔμπροσθεν ἡ ἐπιθυμία συν- τέταχται, χαί τοι τοῦ δρόμου κόρος οὐδεὶς, οὐδέ τινα 68ι 7 δυὶ ρμοβίογίυ5 6᾽0υ8, {φιοἀὐ Μογβὶ [Δεΐοιῃ ει δἰ δὲ ὧἱ υἱάογα ἰἰδαγαῖ ροβιυ]δηῖ, ραγιϊββαγυίῃ δῷ θόυ5 68. ροΙΠ οἰτα5 3 οροτίοἰ δαΐπὶ ῥγοίθοιο πιαβπιμῃ ᾳυϊά υπυιπψαοάφυς ἰβίοτιηι 6856, οἱ 60 ἀοιδιῖα βοὴ ἰηάίφημηι, ἰὼ αὐ οπιηΐι υἱβίοῃθ., 4υδπὶ δὰ δυπο υδᾳι6 ἀΐδπι Μογδ568 νυἱάδγδὶ, π|8]0Γ ἰιδ86 οἱ διι- Ἰπαΐοῦ ογράϊ ροβϑὶὶ, Θυομμοάο ἰρίλαγ ἢΠογυ τι νοΓ- ῬἈογυπὶ ργοίυπάϊἴαπι ἰπ|6 56 ηγὰ5 Ὁ ἀυχ! 0 56 Ποαὲ 18, αυὶ οἱ Μογβὶ, εἱ οὐπηῖθιυβ αυὶ ουτὰ δηιδιὶ, Ρἰδμδπι δά οἴὔῆπ θδοπυπὶ Υἱᾶπὶ βοϊεῖ ργϑιϑίδγα: « ἕδρα, » ἰηφυϊῖ!, « ἰοοιβ ἃριὰ πιὸ 1᾽.. » Οιιοὰ δἷἊ Ἰμι6} Πα πάπα! δῖ, φιιοὰ ἃ} 18, φυς πιὸχ αἰχίμηιδ, ποῖι 811 αἰϊθηαηι. οουπὶ ἱφίτυν ἀἰοὶ!, ἤθη δυρουϊοῖα οἰγουπηίαδυπ), π6 6 αυδης δια υ}18 ἀδϑοτίρίυπι ( π66 δπΐηι δὶ ἰῇ ἱπιηθη80 ΠΙΘΗΒΙΓᾺ; (86 δὰ ἰπιἸ {11 δίᾳιια ἱπίογπι δῖ }6 Ἰοοἱ ποπιΐηα, 4] ΟἸΓΟυ ΒΟΥ ρίΆ ἸΏ Θη5ΌΓα ἐδγη πδίιγ, ἀυἀϊΐογθιη ἀοἀυχὶς; ἤαηο ἜΓΩῸ ΒΘἢΒ1Π) 90 οβϑίθι 6 γα πλ ΐ νἱάδίαγ: Θυοπΐδια 10], Μογϑε8, δὰ δηίογίογα ρογβθηάὶ βθιηρον ἱπ36Π8 ἀθ581- ἀδγίυμ δῖ, π6ο }10 δυΐὰ5 ουγϑιι5. ἰάῦογα ἀδίδιψα- τίβ, 66 ᾿ογα πυτ ἢ} 08 Δ556 4 θη ΐ Ὀοπὶ σοπϑιϊιι 8, βοὰ βαπιροῦ ἰθῃΐδ8 δά πη8)}0 Γᾶ, 80125 [Δ Πί11Π| 6858 δρυά πιὲ ἰοοιπὶ, υἱ Πα Πα υ8Π| τοΓΠΝ ππιΠ| 6118 σαν δι δυῖ νοϊδῖι αἰΐψυο 4685 ἱπνδηΐγα: εἷς δαΐθπι ουγϑυ8 δίᾳις νοϊδίυ5 5ἰδίι5 αυϊάδαι 6δι αἱΐα γαϊΐομθ. ε 51- βίδιῃ δηΐπι, » ἱπαυΐ!, ε 16 ἰπ ἰαρί 6. » «τοῦ ἀγαθοῦ χόρον ἐπίστασαι, ἀλλ᾽ ἀεὶ πρὸς τὸ πλεῖον ὁ πόθος βλέπει" τοσοῦτός ἔστιν ὁ παρ᾽ ἐμοὶ τόπος, ὥστε τὸν ἐν αὐτῷ διαθέοντα, μηδέποτε δυνηθῆναι λῆξαι τοῦ δρόμου. Ὁ δὲ δρόμος, ἑτόρῳ λόγῳ στάσις ἐστί, « Στήσω γάρ σε,» φησὶν, « ἐπὶ τῆς πέτρας.»
Τοῦτο δὲ τὸ πάντων παραδοξότατον, πῶς τὸ αὐτὸ () χαὶ στάσις ἐστὶ χαὶ χίνησις " ὁ γὰρ ἀνιὼν, πάντως οὐχ ἴσταται, καὶ ὁ ἑστὼς οὖχ ἀνέρχεται ἐνταῦθα δὲ διὰ τοῦ ἑστάναι, τὸ ἀναδῆναι γίνεται " τοῦτο δέ ἐστιν, ὅτι ὅσῳ τις πάγιός τε χαὶ ἀμετάθετος ἐν τῷ ἀγα- θῷ διαμένει " τοσούτῳ πλέον τὸν τῆς ἀρετῆς διανύει δρόμον. Ὁ γὰρ περισφαλῆς τε καὶ ὀλιρθηρὸς, κατὰ τὴν τῶν λογισμῶν βάσιν ἀδέδαιον τὴν ἐν τῷ καλῷ στάσιν ἔχων, κλυδωνιζόμενός τε χαὶ περιφερόμενος, χαθώς φησιν ὁ ᾿Απόστολος, χαὶ ταῖς περὶ τῶν ὄντων ὑπολήψεσιν ἐπιδιστάζων χαὶ χραδαινόμενος, οὐχ ἄν ποτε πρὸς τὸ ὕψος τῆς ἀρετῆς ἀναδράμοι. Ὡς οἱ διχ γάμμου βαδίξοντες πρὸς τὸ ἄναντες, χἂν μεγάλα τύ- χωσι τοῖς ποσὶ διαδαίνοντες, ἀνόνητα μοχθοῦσιν, ἀεὶ πρὸς τὸ κάτω τῆς βάσεως συγχαταῤῥεούσης τῇ ψάμμῳ" ὡς τὴν μὲν χίνησιν ἐνεργεῖσθαι, πρόοδον δὲ ῦ μηδεμίαν τῆς χινήσεως γίνεσθαι. Εἰ δέ τις, καθὼς ἡ ψαλμῳδία φησὶ, τῆς τοῦ βυθοῦ ὑποστάθμης ἀνασπά- σας τοὺς πόδας, ἐπὶ τῆς πέτρας τούτους ἐρείσειεν Μίγδθῖ]α δυάϊέυ, χφυοῃοάο ὑπυπ 86 ἰάεμι βιαἴπϑ δἰ μιοῖι8 δδί: δἱ αυ!ί δϑοθηαὶϊ, ΠΟῊ διαὶ: δὶ βιδὶ, ποη δβοθηάϊΐι: ἃἱ μἷσ᾽ δβοδπαϊὶ, φυΐδ 8ῖδι. Νδπὶ φυΐ οϑάσοιιβ δα ᾿π 8.8 0858 οορὶ Δ ΟΠ θι.5 681, πο ἤχυϑ ἴν Ὀ0ΠῸ πϑὸ ρογίμδηθῃβ, 86 Πυοίυδη8 εἱ εἰγουῃ- Διῖι5, αἱ ἷῖ Αροδβίοϊυϑ, νδγίἴβᾳιθ ἀ6 γόγυπὶ παίυγα ορί πο θι5. ἴπ υὐγαπηαια ραγίθι ἱπιρυ βὰ8 οἱ 6χ- «φίίδιυβ, 8. πυπαυᾶπὶ δὶ δ0}π|ϊἰδίοη υἱγίυ 8 πβουῃαϊξ, βίους φυὶ οοἰ]68 οΘοπδηίαγ βοδηάσθγο 5808- Ἰοϑ08: πᾶπι δἰϑὶ ργοθοιῖβ ἰῷ ἰοηφαν. ροἀΐ)ι}8 μη 5 ηἃ ἰγδηβίγὸ βραιία νι δαῃιυγ, βοιραῦ ἰδγθι δά ἰη[6- γἴογα ἀοίαρβο βαῦυϊο ἀείογυπίυγ. Μοίυ8 ἰείτυν ὅιϊ, ΡΓοζγοβδιβ δυΐθιῃ Ὠ008 ἢ...Αἱ 5ἱ υΐδ, υἱ Ῥρδὶ- τηΐβία ἀἰεῖς, ἃ 5εα ργοίσηαϊ γοίγδοῖοβ μθ.658 ἰῃ Βος Ῥοβιιθοῖι Ἰαρίά6 (Δρίβ δυίθων Ομτίοιυδ δὶ, μἰθηὶ- τυάο νἱγιιίυπι οπηηΐυδι ): ᾳυϑηῖο ἤγμιῖοῦ ἃς ἰπηλο- Ὀἢ ΐογ, αἱ Ῥαυΐϊυ8 οοηβι δ, πὰ θοπο [ὑογ]ῖ, ἰδηῖο νεἰοοίι 5 νο]αὶ, πᾶς 5.40} }1{816 φυδϑὶ ρεηηΐβ οἰθγᾶ- (ἡ πέτρα δέ ἐστιν ὁ Χριστὸς, ἡ παντελὴς ἀρετὴ), ὅσῳ μᾶλλον ἑδραῖος ἐν τῷ ἀγαθῷ καὶ ἀμεταχίνητος χατὰ τὴν συμδουλὴν τοῦ Παύλου γίνεται, τοσούτῳ θᾶττον διανύει τὸν δρόμον, οἷόν τινι πτερῷ τῇ στάσει; χρώμενος, καὶ πρὸς τὴν ἄνω πορείαν, διὰ τῆς βεδαιότητος τοῦ ἀγαθοῦ, τὴν καρδίαν πτερούμενος.
Ὁ οὖν ὑποδείξας τῷ Μωῦσεϊ τὸν τόπον, παρορμᾷ πρὸς τὸν δρόμον. Τὴν δὲ ἐπὶ τῆς πέτρας ἐπαγ- γειλάμενος στάσιν, τὸν τρόπον τῆς θείας ἐχείνης σταδιοδρομίας αὐτῷ ὑποδείκνυσι, Τὸ δὲ ἐν τῇ πέτρᾳ.
τι Εχρά, ναύτας Οὐ ἰφίιαγ ἰοεὰπι δρυὰ 86 οβίθμάϊ, δὰ ρεῦρε- ἴαυπι ουγϑ Θχ]ιογίδιυν; οὐπὶ δβίδιυμη ἴῃ ἰδρί 8 ἀαίυγαμι 56 ργοπλ εἰ, πιοάυπι αἰνῖπὶ ΟἸΓΒ0}8. ἡ Ππι8 Μογϑὶ ϑυθαροτῦῖ!. σαῤδοίί5 νογο δυΐ [Ὀγάτηθι ἰΔρ]“ 5. ΠΕΘΟΆΙ ΝΎΘ5ΕΝΙ ἀἰς νει θἷ5 Αροβίοί! ἐχροβίἑυπι δβί, οὐπὶ ἀοπιαπι ποῇ Α χώρημα, ἣν ὁπὴν ὀνομάζει ὁ λόγος, χαλῶς ὁ θεῖος ἕηδὴυ [Δοίδπι ΟΟΘἰαβί6πὶ 8ρ6 118 γαβαῦγαγὶ, φυὶ ἴδγ- ἔοϑῖγα ἰὩθαγηλοιϊίυπὶ ἀἰ5βοϊγογιηϊ, δββογαί. ΝδΠι οογίθ φυὶ συγϑυηι ρογίδοϊδ, οἱ ἴρ56 ἀἸοῖξ,, ἰπ Ἰαῖο {Π|0 οἱ οαρδεϊδϑίπιο βιϑάϊο, χυοὰ ἀϊνίπα νὸς Ἰοουτη ἄρρο!ανὶδ, φὰϊ νἱἀο]1οοἱ ἤδη) σοπβαγνανῖι, Ἂς ἴῃ Ἰαρίάβ, υἱἱ πὶ ξιηδίϊοα ἀϊοϊίυτ, ρα δς διιο5 ἤγηιανϊε, 15. Θογοηᾶ υδι1|5 ἃ τλληιι 675 φαΐ Πῶς οὐγίαπιί δ ἠοδίβ ργοροϑυῖ!, οσογοπαθίιαν. Πς διίθπὶ βοτία 1118. πα μου ρα ἃ Θοτίριιγα ποπιϊηΐδυβ.: ὑπᾶ »Πἰηὶ εἰ ὀλάἀδπι ἐας εἷς φυϊάοπὶ Ἰαρ[ἀϊς σἀρδοίϊας Δρ- βο!!δίυγ, ἴθ 4118 δυίαπι βαγδάϊςὶ ἀδἰ οἰ, Δ θογπἃ- δυϊαπὶ «ἰογπυίη, πιδηβὶο δριά Ραίγαπι, ρδίγίγομο5 δἰ, σαρίο υἱναπίπι, δαυδ γοαυϊοιὶς,, Ηΐογιβά- 1δπὶ βιιρογίογ, τοσπι σΘογυπι, ΒΑΡΎ οι νοζδῆϊο- ᾿Απόστολος ἐν τοῖς ἰδίοις λόγοις δεηρμήνευσεν, οἰχίαν ἀχειροποίητον οὐρανίαν ἀποχεῖσθαι δι᾽ ἐλπίδος τοῖς τὴν γηΐνην σχηνὴν διαλύσασι λέγων. ᾿Αληθῶς γὰρ ὁ τὸν δρόμον τελέσας, χαθώς φησιν ὁ ᾿Απόστολος, ἐν ἐχείνῳ τῷ πλατεῖ χαὶ εὐρυχώρῳ σταδίῳ, ὃν τόπόν ὀνομάζει ἡ θεία φωνὴ, καὶ τὴν πίδτιν τηρήσας, ἤτοι, χάθώς φησι τὸ αἴνιγμα, ἐπὶ τῆς πέτρας τοὺς ἰδίους πόδας ἐρείσας - οὗτος τῷ τῆς διχαιοσύνης στεφάνῳ λαρὰ τῆς χειρὸς τοῦ ἀγωνοθέτου χαλλωπί» ἀθήσεται " τὸ δὲ τοισῦτον γέρας διαφόρως παρὰ τῆς Γραφῆς ὀνομάζεται, Τὸ γὰρ αὐτὸ ἐνταῦθα μὲν χώ- ρῆμα πέτρας λέγεται - ἐν ἑτέροις δὲ, παραδείσου τρυφὴ, χαὶ αἰωνία σχηνὴ, χαὶ μονὴ παρὰ τῷ Πατρὶ, χαὶ πατριάρχου χόλπος, χἀὶ χώρα ζώντων, καὶ ὕδωρ πἶβ, εογοῆᾶ φγάϊίδγυπι, οοτοπά ρυϊοἰ τυ ἀϊπὶ5, (υτ- Β ἀνακαύσεως, χαὶ ἡ ἄνω Ἱερουδαλὴμ, καὶ βασιλεία Τί5. [οτι τυ ἀϊ πὶ5, ΘῸΡΟΓΙ 6 η5416 καυάϊαπι, Πεὶ οοπ- 86581:8, βοδ5 ᾿υοῖ, Ἰοουβ ποπηϊ δε ἰθς᾽η5., οθὁ- δυΐϊαμ ἰἀθογηδου!υπι, ὕηα ἀγρο {Π|1}8. φἱοτια πῶς αὐυυχυδ ἀρρο)] αι 68ὲ Μογϑὶ ἴῃ Ἰδρίἀθπὶ ἰπργθββϑυβ.
πὶ συοπίαπι (ἢ γϑιι5 ἸΔ015 6δβϑὶ, υἱ Ῥαυϊο ρἰδοοὶ, ὁπιηθπὶ δ ίεπη ΒΟΠΟΡΟΠῚ βρόπὶ ἴῃ Οἢτ βίο ΠΡΙΏΪ ΟΣ 8886 ΟΥΘαΪπιὺ5: αὐΐ θοησηι δἰ φισά δάδρίυ5 68ὲ, 8 ἴπ ΟὨγίϑιο δβὲ, φυὶ οπίπα Βόπιπν ἀοηιπεῖ: ααΐ να ΓΟ δκ ΟὨ γί βίυπι ρογυθηῖ!, οἱ πηᾶηὰ Ὠεὶ ἰοοίι 8 65ι,{(π|4- ἢυ85 δυΐοπιὶ Πεὶ αυϊά αἸϊυὰ 6556 ροίεδι, φυλπὶ ογ δι χ Ῥέγυπῃ υἱγίαβ, ὑρθα υπϊφοπίιυ8 Ὠ605, ΡῈ Ρ 4ι πὶ οὁΠ|- ἐΆ [68 βυπὶ, φυὶ οἱ οαγγδηι θυ ἰοοι5 6ϑῖ, οἱ να εὐυΐβι5, αὐ 'ρβ6 ἀϊεὶϊί, οἱ Ἰαρὶβ ὁοπῆγηγαϊοτυπι, οἱ ἀοπιυβ αι!οβοδηιίαην 3) αυΐ δὰ πο, ἱπᾳυλπ), ρογ- τοηΐ!, ἰ8 δυιάϊεϊ νοοδηιοτ, οἱ ἃ ἰθγβὸ νοσδηιὶ8. ο0]- Ἰυσαθίιζγ, πος 68ὶ, ε« Ροβὶ δοπιίπιιπι αι!) 84π|01:8-- Βὲδ, » βίοι ἰαχ ργϑοῖρίς, θυοὰ οὐτὴ δυα δθεῖ θ4- τῇδ, φγοῦς ἐπιριαχῖι, θδυϊδηι! δηΐ ἴῃ δυχὶ] ὦ Βτοοϊςὶ ἀϊεὶϊ, « [ἢ 9808 ρ05 5:15 Οδυ π ὑτδοὶὶ εἰ ὲ 75,» ηὐυοά 681 ροϑὲ δουπι 6586 σοηδι ἰαἴτπὶ: πδη] 568 - Ῥυὶ ροϑίοτίοτα δυηϊ. Ὠὸ 86 δυίεπι οἰδπιδὶ: “ς Αὐπαβιῖ δηΐπια πιοὰ ροϑβὶ (6, οἱ ϑυϑορρὶϊ πη ἀδχ- ἴδγῃ ἴπ8 7ἢ..» Υ]468 αυοπποάο 5) πιἰβία οεὐιπὶ [ἰδῖο- Τί ουηϑδηϊ!. Ναπὶ υἱ πο αἰοϊτατ δὰπι ἃ ἀθχίογα διιϑοὶρὶ, αυὶ ροϑὶ Πουπὶ δά μοϑιῖ: βἷς ἴδ] ουπὶ ᾿πὰ- ὅυ5 1οφὶ!, φαὶ Π6Ι νοσαπὶ δχϑρθοίαὶ ἴῃ Ἰδρίἀθ. δοὰ Βοπιίπυβ αυσχας αυἱ Μονϑὶ ογδευ]α ἀδάϊι, 4υ] δὰ ἐπηρίοπάππι ἰαραπὶ συδιδ υϑηΐῖ, φοηΐ πη ἰὰ ἐποάϑῃ8 ἀρθρε ββὶπι6, δἰ πλ ον δὰ ἀϊδοῖρυ]05 αἱϊ: ε δὶ 4υ15,» παῖ, ε« νυ] βοϑὲ πιὸ νϑηΐγα ΤὉ,.» ποη ἀϊχί!, δπιδ ἴ[πρ. Ηος φυῦφυο 'ρουπὶ ου!άδπι ᾿γῸ νἱῖίδ Φίθγηδ ΒυρρΙ] απιὶ ρηβεὶριι ἀϊέθηϑ: ε ϑηὶ δἱ βεμεγα τ: » 4} δυίδπη δϑαυΐίγ, ποῖ [Δεἰ δ, 5θὰ ἰθγρυπὶ ἀβρίεῖι, σοοοίυν ἰφίιν Μογβ65 ἀδδίἀογδηβ θουπὶ ὑΐίεγθ, Ζυοπιοάο φροϊοϑὲ 65 νἱάοτὶ; 864υ] δη πὶ Ῥειπ οογὰθ ἃς ΔηΪπ)0 56 ΠΡΟ αιοουπαιὸ ἀυοαῖ, ἑἀΐρϑιιπι δϑῖ Θοιπ) τἱάθγο 15: οἰδηΐπὶ ἰγϑηϑβί(ι8. 1118 οὶ, ἀνοθπν εδ86 ὕδυπι βεχυδηις βἰρπίἢοαϊ, οὐαὶ 101) δῖ ροβϑί δ]6 υἱαπὶ ἱξηογδηι! γϑοῖθ ἃς ἴαϊὁ ἴ16 Ὁ μέγ γα, ἢἰβὶ ροϑῖ ἀσσοπὶ Γοοί6 βεαυδίυγ.
οὐρανῶν, καὶ βραθεῖον κλήσεως, χαὶ στέφανος χαρί- “ων, χαὶ στέφανος χάλλους, χαὶ πύργος ἰσχύος, χαὶ ἐπιτραπέζιος εὐφροσύνη, καὶ Θεοῦ συνεδρία, χαὶ θρόνος χρίσεως, καὶ τόπος ὀνομαστὸς, χαὶ σχηνὴ ἀπόχρυφος. Ἕν οὖν χαὶ τοῦτό φαμεν ἐἶναι τῶν εἰς τοῦτο φεῤόντων τὸ νόημα, τὴν εἰς τὴν πέτραν τοῦ Μωῦσέως εἴσοδον. Ἐπειδὴ γὰρ Χριστὸς ἢ πέτῥα παρὰ τοῦ Παύλου νενόηται - πᾶσα δὲ ἀγαθῶν ἐλπὶς ἐν Σῷ Χριστῷ εἶναι Κιστεύεται, ἐν ᾧ πάντας εἶναι τοὺς θησαυροὺς τῶν ἀγαθῶν μεμαθήχαμεν" ὁ ἐν ἀγαθῷ τινι γενόμενος, ἐν τῷ Χριστῷ πάντως ἐστὶ τῷ περιεχτιχῷ παντὸς ἀγαθοῦ "͵ ὁ δὲ μέχρι τούτου φθά- 'σας, καὶ ὑπὸ τῆς τοῦ Θεοῦ χειρὸς σχεπὰσθεὶς, χαθὼς ὃ λόγος ἐπηγγείλατο ( χεὶῤ δ' ἂν εἴη τοῦ Θεοῦ ἡ δημιουργιχὴ τῶν ὄντων δύναμις, ὁ μονογενὴς Θεὸς, δι οὗ τὰ πάντα ἐγένετο, ὃς χαὶ τοῖς τρέχουσι τόπος ἐστὶν, ὁδὸς τοῦ δρόμου γινόμενος, χατὰ τὴν ἰδίαν φωνὴν, χαὶ πέτρα γίνεται τοῖς βεθαίοις, χαὶ οἶχος τοῖς ἀναπαυομένοις), τότε ἀχούσεται τοῦ προσχαλου- μένου, καὶ κατόπιν τοῦ χαλοῦντος γενήσεται, τουτ- ἐστιν, « Ὀπίσω Κυρίου τοῦ Θεοῦ πορεύσεται, » χαθὼς ὁ νόμος παρεγγυᾷ. Ὅπερ ἀχούσας ἐνόησε χαὶ ὃ μέ- γᾶς Δαβὶδ, τῷ μὲν χατοιχοῦντι ἐν βοηθείᾳ τοῦ ὙΨί- στοῦ λέγων, ὅτν. ε Ἐν τοῖς μεταφρένοις αὑτοῦ ἐπι- σχιάσει σοι, » ὅπερ ἴσόν ἐστι τῷ χατόπιν αὐτὸν τοῦ Θεοῦ εἶναι - ἐν γὰρ τοῖς ὀπισθίοις ἐστὶ τὸ μετάφρενον. Περὶ ἑαυτοῦ δὲ τοῦτο βοῶν, ὅτε « Ἐχολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου, ἐμοῦ δὲ ἀντελάδετο ἡ δεξιά σου. » Ὁρᾷς πῶς συμδαίνει τῇ ἱστορίᾳ ἡ ψαλμῳδία. Ὡς γὰρ οὗτός φησι, τῷ ὀπίσω τοῦ Θεοῦ χεχολλημένῳ τὴν «ἧς δεξιᾶς εἶναι ἀντίληψιν οὕτω χἀχεῖ ἡ χεὶρ ἅπτε- και τοῦ ἐν τῇ πέτρᾳ τὴν θείαν φωνὴν ἀναμένοντος, χαὶ χατόπιν ἀχολουθεῖν εὐχομένου. ᾿Αλλὰ ναὶ ὁ Κύ- ριος, ὁ τότε τῷ Μωῦσεϊ χρηματίσας, ὁ πληρωτὴς τοῦ ἰδίου νόμου γενόμενος, ὁμοίως πρὸς τοὺς μαθητὰς διεξέῤχεται, ἀπογυμνῶν τῶν ἐν αἰνίγματι ῥηθέντων εἰς τὸ ἐμφανὲς τὴν διάνοιαν " « Εἴ τις θέλει ὀπίσω μοὺ ἐλθεῖν, » λέγων " οὐχ, Εἴ τις ἔμπροσθεν. Καὶ τῷ περὶ τῆς αἰωνίου ζωῆς ἱκετεύοντι, τὸ αὐτὸ τοῦτο ὑποτίθεται" ε Δεῦρο » γὰρ, φησὶν, « ἀχολούθει μοι" » ὁ ᾿ξ ἀχολουθῶν, 5) ὅπιόθεν βλέπει, Οὐχοῦν διδάσχετα! νῦν ὁ Μωῦσῆς, ὁ ἰδεῖν τὸν Θεὸν σπεύδων, πῶς ἔστιν Ὲ ΥἹΤΑ ΜΟΥ͂ΘΙΒ.
ἰδεῖν τὸν Θεόν" δὲι τὸ ἀχολουθεῖν τῷ Θέῷ, χαθ᾽ ὅπερ ἂν χκαθηγεῖται, τοῦτο βλέπειν ἐστὶ τὸν Θεόν" ἡ γὰρ πάροδος αὐτοῦ τὴν ὁδηγίαν τοῦ ἑπομένου διασημαίνει, οὐ γὰρ ἔστιν ἄλλως τὸν ἀγνοοῦντα τὴν ὁδὸν ἀσφαλῶς διανύσα:, μὴ τῷ χαθηγουμένῳ χατόπιν ἑπόμενον.
Ὃ οὖν ὁδηγῶν, τῷ προηγεῖσθαι τοῦ ἑπομένου τὴν θυχ ἰρίταν ρτδουπάο βοχυδηιὶ τἱδπὶ ΠΟ ΘΙ ΓΑ: ὁδὸν ὑποδείχνυσιν " ὁ δὲ ἑπόμενος, τότε τῆς εὐθείας οὐκ ἐχτραπήσεται, εἰ τὸ ὀπίσω ἀεὶ τοῦ ἡγουμένου βλέποι. Ὁ γὰρ ἐπὶ τὰ πλάγια τῇ χινήσει παραφέρό- μενος, ἣ ἀντιπρόσωπον φέρων τῷ ὁδηγοῦντι τὸ βλέμ- μα,, ἄλλην ἑαντῷ χαινοτομεῖ πορείαν, οὐχ ἦν ὁ ὁδη- γὸς ὑποδείχνυσι. Διό φηαι πρὸς τὸν ὁδηγούμενον, ὅτι ᾿« Τὸ πρόσωπόν μου οὐκ ὀφθήσεταί σοι- » τουτέστι, μὴ ἀντιπρόσωπος γίνου τῷ ὁδηγοῦντι. Πρὸς γὰρ τὸ ἐναντίον πάντως ὁ δρόμος ἔσται" ἀγαθὸν γὰρ ἀγαθῷ οὐκ ἀντιδλέπει, ἀλλ᾽ ἕπεται. Τὸ δὲ ἐχ τοῦ ἐναντίου . νοούμενον, τῷ ἀγαθῷ ἀντιπρόσωπον γίνεται. Ἡ γὰρ χαχίά ἐξ ἐναντίου τῇ ἀρετῇ βλέπει" ἀρετὴ δὲ οὐκ ἀντιθεωρεῖται τῇ ἀρετῇ ἀντιπρόσωπος. Ὁ οὖν Μωῦσῆς οὐχ ἀντιδλέπει τῷ Θεῷ, ἀλλὰ τὰ ὀπίσω αὐὖ- «οὔ βλέπει. Ὁ γὰρ ἀντιδλέπων, οὐ ζήσεται καθὼς μαρτύρεται ἡ θεία φωνὴ, ὅτι ε Οὐδεὶς ὄψεται τὸ πρόσωπον Κυρίου, χαὶ ζήσεται. » Ὁρᾷς ὅσον ἐστὶ τὸ μαθεῖν ἀχολονθῆσαι τῷ Θεῷ " ὅτι μετὰ τὰς ὑψηλὰς ἐχείνας ἀναθδάσεις, καὶ τὰς φοδεράς τε καὶ ἐνδόξους θεοφανείας, πρὸς τῷ τέλει που τῆς ζωῆς, μόγις ταύ- τῆς ἀξιοῦται τῆς χάριτος, ὁ μαθὼν χατόπιν γίνεσθαι Θεοῦ. Τῷ δὲ οὕτως ἑπομένῳ τῷ Θεῷ, οὐχέτι τῶν διὰ 'καχίας προσοχθισμάτων ἀντιδαίνει οὐδέν. Μετὰ ταῦτα γὰρ φθόνος αὐτῷ παρὰ τῶν ἀδελφῶν ἐπι - φύεται" φθόνος, τὸ ἀρχέκαχον πάθος, ὁ τοῦ θανάτου πατὴρ, ἡ πρώτη τῆς ἁμαρτίας εἴσοδος, ἡ τῆς χαχίας ῥίζα, ἣ τῆς λύπης γένεσις, ἡ τῶν συμφορῶν μήτηρ, ἡ τῆς ἀπειθείας ὑπόθεσις, ἡ τῆς αἰσχύνης ἀρχή. Φθόνος ἡμᾶς τοῦ παραδείσου ἐξῴχισεν, ὄφις χατὰ τῆς Εὔας γενόμενος " φθόνος τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς ἀπετείχισε, χαὶ τῶν ἱερῶν ἐνδυμάτων γυμνώσας, τοῖς τῆς συχῆς χλάδοις δι᾽ αἰσχύνης ὑπήγαγε. Φθόνος τὸν Κάϊν χατὰ τῆς φύσεως ὥπλισε, χαὶ τὸν ἑπτάχις ἐχδιχούμενον ἐχαινοτόμησε θάνατον. Φθόνος τὸν Ἰω- σὴφ δοῦλον ἐποίησε. Φθόνος τὸ θανατηφόρον χέντρον, πὸ χεχρυμμένον ὅπλον, ἡ τῆς φύσεως νόσος, ὁ χολώ- δῆς ἰὸς, ἡ ἑκούσιος τηχεδὼν, τὸ πιχρὸν βέλος, ὁ τῆς ψυχῆς ἦλος, τὸ ἐγχάρδιον πῦρ, ἡ τοῖς σπλάγχνοις ἐγχαιομένη φλόξ. Ὧ ἀτύχημα μέν ἐσέιν, οὐ τὸ ἴδιον χαχὸν, ἀλλὰ τὸ ἀλλότριον ἀγαθόν. Κατόρθωμα δὲ πά- λιν ἐχ τοῦ ἐναντίου, οὐ τὸ οἰχεῖον χαλὸν, ἀλλὰ τὸ τοῦ “κέλας χαχόν. Φθόνος ὁ ταῖς εὐτυχίαις τῶν ἀνθρώπων ἐποδυνώμενος, χαὶ ταῖς συμφοραῖς ἐπεμαίνων. φθείρεσθαι τοὺς νεχροδόρους γύπας τῷ μύρῳ λέ- γουσι" πρὸς γὰρ τὸ δυσῶδες χαὶ διεφθορὸς αὐτῶν ἡ φύσις φχείωται" χαὶ ὁ τῇ νόσῳ ταύτῃ χρατούμενος, τῇ μὲν εὐημερίᾳ τῶν φίλων, οἷόν τινος μύρου “προσδολῇ χαταφθείρεται. Εἰ δέ τι πάθος ἐκ συμφο- ρᾶς ἴδοι, πρὸς τοῦτο χαθέπταται, καὶ τὸ ἀγχύλον ἐπάγει στόμα, τὰ χεχρυμμένα ἐξέλχων τοῦ δυστυ- χήματος. Πολλοὺς ὁ φθόνος τῶν πρὸ Μωῦϊσέως χατ- ῃγωνίσατο. Τῷ δὲ μεγάλῳ τούτῳ προσενεχθεὶς, οἷόν χινι πλάσμα πήλινον πέτρᾳ προσαραχθὲν, ἑαυτῷ περιτρίδεται. Ἐν τούτῳ γὰρ μάλιστα διεδείχθη τῆς μετὰ τοῦ Θεοῦ πορείας τὸ χέρδος, ἣν ἐποιεῖτο Μωῦ- 4υἱ δυίοπι βαιά, ἰυης ἃ ΓΕσία νἱᾶ ποὴ ἀρογγαῖ, ἐὐπὶ δόθροῦ ὁποἷ8. ἰδγβαπ ταβρίοἰδί. Νὰπὶ αὶ 84 Ἰδίεσα δὲ ἰγδηϑίογι, αὐἱ ἀυσοηιὶβ [δοίη ΘΟΓΠῸΡ βίιυεῖ., ποὴ ἔδεϊὶ οἂπη υἱᾶπι, ηυ8π| ἀτπχ οβίοπαϊι: ἃς ἰάρο ἀϊοίίιν εἷ: « Βςΐ65 πη ἤθη νἱἀαἰίτυν ΕὈΪ; » μος 68ῖ, ΝΟΙῚ δ4 (Δείεπι ἀϊιοαιι 8 δὶ σΟΟΌΓΓΟΓΘ, Π6 ἐπ ορροβίϊαπι οὐ Γδιι5 81, Νπι δὶ θοθυθ θΟπῸ ὁθπ- ἰγδγίυπι ΠΟη 6δί, οἱ 4] ἀυσοηι8 (Δοΐαπὶ νἱάοι,, ἀν- 66ηιὶ ορροξί(υ.8 681, οὐ ἀυσθηβ ὈΟΠ08 511, 'ρ58 πη8- [05 68ὲ, οοπίγδγιθπν υἱριι Υἱκαηλ: ααλτὰ Μογδοδ ΠΟΙ! 6Χ ορροϑβίιο σοπϑορίοἱξ Ὠευηι, 864 ἰογρυπὶ οἦυδ γοβρίεἰϊ. Ναὶ φυὶ 6χ ορροϑβίιο θθὰπὶ δβρίοἰϊ., ποὰ Υἱνεῖ, υἱ γοχ ἀϊνίηδ ἰοδίδίυγ. ε« Νοὴ υἱαθθὶξ, » ἱπ- αὐυἱξ, « Βοπιο (Δοῖθπὶ πιθ8π), εἰ νἱνεῖ, » Αἱ 465 4υλη-.
Β (ὰπὶ δβῖ, αἱ αἰϊᾳυΐς ἀΐβοαὶ θϑῦπι βαχυΐ. Νδῆὶ ροδὲ 1108 ἀβεδηβϑ3 πιγΑθῖ}68, ροϑὶ φίογὶοθα8 υἱβίοῃβδ, Ροβὲ ἰηδυάίία πηϊγδουϊα, υἱχ ἰυχῖα ἤποπι νυἱῖϑ8 ἤδης σοηϑοουΐι5 6δὲ φγαίίαπι, υἱἱ ἀΐδεογοὶ Ὠδυπὶ δεαυΐ: ΠΝ} πὶ πὶ ἀπιρ [08 π|4 οἴἥσογα 1} ροϊδδβί, 4υ] ροοὶ θδυπ ἢος πιοάο οοπϑίίυιι5 65. [πυἱάΐα ροβὶ μα [ταῖϑγη ἰρβυπὶ ἰπνδάϊι, ἐπυϊ ἀΐα πιδ]ογι τη Ῥτίηςαρ8, πιοτιὶβ πηϑίογ, Ὀγὶπια ρϑοσαι! ᾽δηπ8, Υἱἱογυτ τδάϊχ, ἀοϊοτῖα. ἰηἰ εἶ υτπη, «Α] πλ δι18 ράγοη8., ἱποθοά δ ηΕ 188 εἄυ88, ἱβποπιὶμἶε ργϊποὶρὶυπ). [πνἰἀΐα δπΐπὶ ΠΟΘ Ἰοηᾷε οχιογπιί πανὶ ἃ ραγαάΐβο, Ὑὑδγβᾶ ἴῃ βθῦρθῃ- (6πὶ δάνογϑιιβ Εναπι: ἑην ἀΐα γορυ} ἃ ΠἸπ0 Υἱῖδ8, 5ϑο γί ϑ4ι6 ἐπ ρΔ 55} Π{π|18 νϑϑιθυ8 ἀείγδοι5, ἤσυ}- ποἷβ ἱᾳηοπη σα (0118 ἰηδαὶϊ: ἰηνι ἀΐα (δίῃ δάγυθγ- 5118 [ΓΔΊΓΘΠῚ ἈΓΠΊΑΥΪ, ποῦ πὶ 4035 δορί υρ᾽ υα) ρυηΐα 651, ἰηάυχίι. Πνἐ ἀϊ Ζοβορἢ ἰῃ βαρνἰιυϊαπὶ ἀοίγυδὶξ, ἰην ἴα, ἀΐοο, τον ἘΓ δ(ἰπη08, ΠΊΌΟΓΟ Γαροηάϊ- ἴι5. Πδίμγδ ΠΠΟΓΡ5., Ὀ}|58 ΘΠ ΠΟ93., ἰ4Δ068 ΒρΟ0η16 διὐδίθίια, τοῖα πὶ ηγάγυπι, ἤροη8 δΔηἰπι8πὶ οἰλνυβ, θαιθινα οογάϊβ, ἰηἰοοιἰπόγαπ ἱρηῖ8, ἤδης αυὶ μαθοεῖ, ΠΟΗ 81:15 ἢ18}15, 86 4) 16 πὶ8 Ὀοπὶβ ἐπί ΠΧ 6βὶ, οἱ 60η- {γᾶ παρ βυ ΒοΠΟ, 568 πη85 Ῥγοχίην [9]1χ οβὶ: ἰῃ- νἱάτ5 πίῃ [οἰϊοϊϊαια δίογυπι ἀο! εἰ, οδἰδπι δι θυ5 εαυάει. νυ υνοβ οπίπι αὶ Ἑϑάδνογίθιδ ρϑβοιηίαν, τἀηφύυδηίο προτὶ δίυηι: υἱάδίυγ δηΐπὶ ᾿ρβογυπι πἃ- ἴυτὰ 86 μυιγϊάτυπι ἃς ρυγυ]! πηι π) 6556 αἰ ηἾ8: συ ϑηο σόγο ᾿ς τοῦ υῸ 5) θοίυ5. 691 4|140}5, Δπιοογυπὶ ςοπιπιοάϊβ 481 ὑπρυθηῖο 12 θ 650]:: οἱ 8] φυϊὰ ο418- πιϊδοβυιη ἐπε 586 ρτγοχίπιο ἱπιθ!!οχογὶῖ, {1160 δάνο- Ὁ Ιδἱ, τοβῖγο ἰηνδάϊι δάυμοο δὶ 4υ8 Ἰαίοηϊ, ἀϊβιγδηὶ αἴᾳυα ἀϊδθίραὶ, οἱ ἴῃ πιράϊαπι ργοροηῖ! οπιηΐθυδ. Μιυιοβ ἰηνιἀϊα5 ποῦρυ8 δπία ΜΟυϑὶ ᾿θπΊρογα «[6}6- εἷ!. Μογβθη ψϑγὸ δέξγεβϑιιβ, ἰϑπηιαπὶ ν8 ἤξυ! ἴῃ Ἰαρίάεπι (ο]}Ἰ5ιπ| ἀϊγιιυβ. ἃς ἴῃ σα ἐοηἰτ τι 65ι, ἐπ 400 τπᾶχίπιδ, φυληΐαπι 811 οὐπὶ Π60 ἀπιθυ]άγα, 4ιιοά ΜΟΥβ685 (Δεΐοθαι, (Δοἰϊα ργοβρίοἰτιν: αυοπηοάο ἐπὶ ἑηνιἀϊα 1 οὈ6886 ροϊυΐθ5οι, 4υϊ ἀϊνῖπο βιυὰΐο 815 δα6 Ἰοοο οπουττῖ! 4} ἴῃ Ἰαριἀς βίθιἶ, οἱ ἰμ εϑρ4- εἰϊαῖαπι ᾿ρϑίηϑ Πιδγαὶ ἱπιηπιββι5 7 4υἱ Βουπὶ ροεὶ ἰογᾷϑ 50 αυσραῖαν Ὁ 4 ποθὴ ἀπο Π1158 (Δο͵6 πὶ Δβρίοῖο᾽ Βαϊ, δθ ἐδγφιηθ ορθάϊοπβ γεβρίεἰεραι ϑεσυϊι5 4 θευπι ε5ὲ, ἰάοίγεο υδϑίυ9, ἰΔοἶγοο Δ] τον (αἱ ς, φυδπὶ α σῆς, ὁ ἐν τῷ θείῳ τόπῳ δραμὼν, καὶ ἐπὶ τῆς πέτρας αἱ δὰ ἰρϑυπι 8δφιια ἰπν ἴδ ροδβοί ρογνοηΐγο. 564 δον αυϊάθι 4΄ᾳυ6 Μαγία ἰηνίαἶδε που θ0 βυρ6- γδιὶ 16. ὑθ αἱ ἄγοι ἰην ἀἷδ8 φυϊάϑπι {ἰὰπ|, δὲ ΓΟ δρίου!β δάνογϑυβ {ΠΠππὶ γογθὰ δου ΔηίυΓ.
ἑστὼς, χαὶ τῷ χωρήματι ταύτης περιεχόμενος, χαὶ τῇ χειρὶ τοῦ θεοῦ σχεπαζόμενος, χαὶ χατόπιν τῷ ἡγουμένῳ ἑπόμενος ὁ μὴ ἀντιδθλέπων, ἀλλὰ τὰ ὀπί σθια βλέπων. (Τὸν οὖν ἐφ᾽ ἑαυτὸν γενόμενον μαχαριστὸν, τὸ ἔπεσθαι τῷ Θεῷ ἀποδείχνυσι, χαὶ τὸ φανῆναι αὐτὸν τῆς τοῦ τάξου βολῆς ὑψηλότερον. Πέμπε: γὰρ χαὶ χατ᾽ ἐχείνου τὸ βέλος ὁ φθόνος - ἀλλ᾽ οὗ χαθιχνεῖται ἡ βολὴ τοῦ ὕψους, ἐν ᾧ ἣν Μωῦσῆς. Ἡτόνησς γὰρ ἡ νευρὰ τῆς πονηρίας τοσοῦτον ἀποτοξεῦσαι τὸ πάθος, ὡς ἀπὸ τῶν προνενοσηχότων εἰς αὐτὸν διαδῆναι. ᾿Αλλ᾽ ὁ μὲν ᾿Ααρὼν καὶ ἡ Μαρία τῷ πάθει τῆς βασχανίας ἐτρώθησαν, χαὶ οἷόν τι τόξον τοῦ φθόνου γίνονται, ἀντὶ βέλους τὸν κατ᾽ αὐτοῦ λόγον ἀποτοξεύσαντες.
Δι ΜΟΥ5685 ἰδηΐλι πη Δμδγαὶ δ δυυϑηιοάΐ φρτίτι- ἐΐπα, υἱ οὐπὶ 6416 οϑρίι9 πράᾷυθ ἰθμδ Ὁ ὰ βἰΐ, 01) δοίυπν ηπίϊλτν 'ρ86 ἀ6 ἰπυϊάδημ ὰβ ρΘμῶμα δυπιρδὶ!., Ὑϑγθ) οἰΐδπὶ θυπὰ ργϑοίθιις ΡΟ. Ὀ.}6 πὶ ἰρ918 γεδαϊαϊε, θοευΐϊξ ἐΥθῸ ποῶ ρῈὺ δᾶ αιῷ [δεἰϊ, μι} 18 τοϊογαπ) ἰοι θὰ 8 δἰιπὶ ἰδηφὶ, αυἱ νἱγίυβ δουϊο ϑ8εΐρϑιιπὶ ἰυἱλωιν, Βοιίαπαϊ! εηἰπὶ Ἂς μϑρδῖδι Βυ} 08 ἐσαιὶ ΠγΠΙᾺ δο ἀἢ25 δεῖοπὶ ουθρίἀϊβ, ἱπιὸ ργοσυὶ οί μα γα) ϊοὶς (θα. Εδι δυΐθιῃ δρία δὰ οὐυδιιοάϊ γ ρο δηλ (618 ἀγπιβδίυγα θθυ8 'ρ86, αυϑιὴ Υἱγίιεϊθ "εἰ ἴ65 ᾿παάιμ ᾿ς [πάπ6 παπί4ι16 νοβ,» ἰπαυϊῖ, «οἷς ΨΜ1 δέδυμη "Ἴ.. » Ηδο ἰοἰγδηρίθ!!! δυναίαγα ΜΟΥυ868 ἈΓΙΠΔΙ88,, τηδἰσηἱ βδφι γι δροῦπὶ (Θοἰξ ἰπδησπ). Νίκ πρὸ ἀοίογθ αἰΐᾳιο, δι} ρογιυτθαιίοηθ ϑάνογθυβ ἰαὐυγίδιο8. οοιμμοί8 δδὲ., ρορίθδφυδπι ἀἰνϊ πἰίυ5 εομδιμπδίο5. υἱαϊϊ: πλπὶ 86 1}18 οοπὐ υποίαπιὶ ἢοὰ ἰφωογανίι, βοὰ θ60 ρτὸ [γαιγίθυς βυρρίϊοανί!, φυοὰ πο [οἰδ8θὲ πἰδὶ θδυπὶ δοαυθγοίυγ, 4υ] 5βἰ0] ργθοθ- Ὁ δὲ τοσοῦτον ἀπέσχεν ἐν χοινωνίᾳ γενέσθαι τοῦ ἀῤῥωστήματος; ὅτι καὶ θεραπεύει τῶν νενοσηχότων τὸ πάθος, οὐ μόνον αὐτὸς πρὸς τὴν ἄμυναν τῶν λε- λυπηχότων μένων ἀκίνητος, ἀλλὰ χαὶ Θεὸν ὑπὲρ αὑτῶν ἱλεούμενος, δεικνὺς, οἴμαι, δι᾿ ὧν ἐποίησεν, ὅτι ὁ καλῶς τῷ θυρεῷ τῆς ἀρετῆς περιπεφραγμένος, ταῖς ἀχίσι τῶν βελῶν οὐχ ἀμύσσεται. ᾿Αμδλύνει γὰρ τὴν αἰχμὴν, χαὶ εἰς τὸ ἔμπαλιν ἀποστράφει ἡ τοῦ ὅπλου στεῤῥότης. Ὅπλον δ᾽ ἂν εἴη τῶν τοιούτων βελῶν φυλαχτήριον, αὐτὸς ὁ Θεὸς, ὃν ἐνδύεται ὁ τῆς ἀρετῆς ὁπλίτης. « Ἐνδύσασθε » γὰρ, φησὶ, ε τὸν Κύ- ριον Ἰησοῦν. » Τοῦτό ἐστιν ἡ ἀῤῥαγὴς παντευχία, ἧ αινι πεφραγμένος ὁ Μωῦσῆς, ἄπραχτον τὸν πονηρὸν τοξότην ἐποίησεν. Οὕτω γὰρ ἐνέπεσεν αὐτῷ ἡ ἀμντιχὴ κατὰ τῶν λελυπηχότων ὁρμή " οὔτε χατα- δικασθέντων αὐτῶν παρὰ τῆς ἀδεχάστου χρίσεως, τὸ πρὸς τὴν φύσιν ἢγνόησς δίκαιον, ἀλλ᾽ ἱκέτης ἐγένετο τοῦ θεοῦ ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν. Ὅπερ οὐχ ἂν ἐποίησεν, ἐἰοπ8. ἰυ8πὶ 864υθμι νἱᾶπι ἀδπηοηβίγαθαι. γορια) ὦ εἰ μὴ χατόπιν τοῦ Θεοῦ ἦν, τοῦ τὰ ὄπισθεν. αὐτῷ