ὃ τῆς χαχίας εὑρετὴς, καθόλου τῆς χατὰ τῶν ἐπιόου- λευομένων ἐπινοίας ἐπαύσατο" ἀλλὰ πρὸς τὸ ἴδιον πά- λαισμα τὴν ἐπίνοιαν τρέπει, πάλιν δι’ ἡδονῆς πρὸς τὸ χκαχὸν δελεάζων τὴν φύσιν. “Ὄντως πάσης χαχίας οἷόν τι δέλεαρ ἣ ἡδονὴ προδληθεῖσα, εὐκόλως τὰς λι- χνοτέρας ψυχὰς ἐπὶ τὸ ἄγχιστρον τἧς ἀπωλείας ἐφέλ- χεται. Μάλιστα δέ πως διὰ τῆς ἀχολάστου ἡδονῆς ἀφυλάχτως ἡ φύσις πρὸς τὸ χαχὸν παρασύρεται. Ὃ δὴ καὶ τότε ἐγένετο. Οἱ γὰρ τῶν ὅπλων ὑπερισχύσαν- τες, καὶ πᾶσαν τὴν ἐχ σιδῆρου προσδολὴν ἀσθενεστέ- ραν τῆς ἰδίας δυνάμεως δείξαντες, καὶ κατὰ χράτος τὴν φάλαγγα τῶν ἀντιχειμένων τρεψάμενοι, τοῖς ᾳυΐ ποδεῖβ Θθοπὶ 808 υἱγιεῖς τοι υἀδγυπὲ, 4υΐ [ὁπ δἰομοβ ἀγπιδῖ28 Γπάθγυηὶ δίαιθ Γυσαγυμΐπέ, ἡπ0} 165 ἴογιηδ ρδγοιιβοὶ σθοίἀδγυῃι: [18 αυὶ νγἱγθ8. νἱοογαῃῖ, ἃ του] γί θὰ8 ραγνϊπουπίυγ. ΝᾺΡ) δἰ π| δΔί4 6 Ὧι - Ἰΐεγθ8 δρραγυδγαηιῖ, Γ[ΟγΓπηοΒἃ ΡΓῸ (618 ΟΟΓρΡΟΓᾺ Ὁ) }- οἰοηῖθβ, [ογιϊτυ ἀΐ π|9 βιδιϊπι ΟὈ] Εἰ, δὰ νοϊυρίαία8 ἀδνοῖυϊ! δυηϊ, ΠῚΣ διὰ ποίη 88 ἢ" ἀΐποθ ἸΆρβυθ Βοβιϊθυβ. 1 θο5. ἀϊνῖπο ρτγίναίοβ ραιγοοίἷο ἐγυοῖ- ἀδηάοβ ργοα ἀἰβ8οῖ, η5] τοίδίοσ ΡῬηΐηθαβ γάτα 800 ἀϊνίπαπι βϑηϊθης πη) ργιθυθηββδοί δ᾽: π8π| οἱ [υἱὲχ οἱ οαγηϊίοχ ἴρβ6 ἴδείυβ δδὶ, βδοογἀοίδιίᾳυς υδὺυδ ΟΠΙοἶο, βϑληρυΐηθ ροοοαίιπι ρυγβαυΐ!: βδηρσυΐῃαν ἴλβάο ογἰπιὶηθ δοηνθηογυπί, αυογαπὶ οἱ ἙοΓρογὰ Ὁη0 ἰοία γα δῆς, εἰ νοι ρία8 πιοτίθ οοηίυβα ἀἷ- νἱῃδηὶ ἰγὰπι πη ἰράγυπε. ἤδο Γα βαϊυΐδτο αυοάάλπι ςομβι πὶ Βἰβέοτῖα ργαθογα ν᾽ οῖατ: πᾶπὶ οἴει τυ} βἰεΐ τπογὶ οἱ τσγιἐαὐ πα 5. ἀηΐμνΐ, φυΐθαβ Ποπλΐηθ8 εαρίυπίυγ, εὐ ἰὰδίλιι ἰπ π05 υἷπὶ ΒΆΌΟΓῈ Οβίθῃ- ἀϊι, ᾳφυδιίλπι φρυγοϊδϑίπια μφο ΠΠ0110. Νάπι δἱ υἱγοβ 1Π|05, φυὶ ΖΕ εΥριίογαπι αι αΐν ἀἰνὶπἰι5 ἰδοιΐ ΠΟμ εἰπιιδγαηῖ, 4υὶ Απιδἰθοϊια (υἀογυπὶ, οἱ παιοηί 4υξ ροοῖ ἴρδο58. οςουγΓί! (ογηηἀ8 868 ἀρραγυδγυηῖ, «αἱ ἰρβογυπὶ Μααϊδηϊίαγυπι Ἰοφίοπαβ [υφάγυηι, 5]- μν ἃς νἱβδὲ δύηι πηι! 6 Γαδ, γοϊυρίαι8 πιδηςὶρ᾽ἃ λεϊυς Δϑβογὶϊ, αυἱὰ αἰἰὰ πίῃς ποὸ8 ἰμϑίγιϊ, φυᾶπὶ νοϊιριδίεηι ἰδ ς να]ὰθ ἐανθηάδπι 6580, {088 ||||4- Σιομῖθιι5 δυΐδ νἶγος ἃγην 8 ἰπυϊοίυβ δυρογαν, φιοἀ- 406 ἐιρυάἀθηϊίυ5 651, ρϑ!δπὶ δρὶ ἰυτρίτυἀΐ ποι ρ6- διυδϑὶι Ὁ 112 6 βιϊ8 δὸ " υἱἀἰμοῖα ἱϊπροίυβ ἰη ρεου 68 Βοιμΐποβ νοριϊϊ. Νὰπὶ ἰναπδινε οοπαϊιἰοη!5. Ομ εἰ Ῥοηΐίυ8, ἢο0η πιοίο 818 οΥἰπηῖπα πῸη ἐοἰάθμηι, τγο- ΤΠ Οἰἴδπ) ρΟΓΟΟΡΙ ἢ) ΠΊΟΓΘ, 4'161 ἴῃ) ΔΙ ἰ6γῖιι6 ΘΟ} }5 φαίην βογάϊΐυϑ8 ἀδνοίι τυγριϊαἀἷπα δἰ δεθίογῖθυ8 αἰογιθδδίαγ, Ουᾶγα ἀρθγίθ η08 ποιοὶ ἰβίοτί ἃ, φγοουὶ ἃ ὑᾶπὶ (Θγγ 11} θα ει] ποῦ ΐδ 6556 μα ιν, Π6 ποῦθυ8. ποῦ ἰφιΐ5 φτορίον νἱοἰηἰξδίοιῃ ἤλιη- τοᾶτῃ δὰ ἢος 8416 ἰγαηβιεἴαι: αυοι εἰ ϑα]οπιοῃ ἐμ ϑαρίομεῖδ ἀοςαὶ "5: Νοη δἰ ροηανιν ε586 ὯΓ- ἀδιίδιη ολγθοηθπὶ ππ0 ρα ά6, ἡδᾳ06 ἰδῆ) ἰῃ βίδα ἀδρομεπάμπι: 4υλδὶ ἴῃ ποδβίγα ρο(εβίδξε 5ἰ{πὶ 81}, αἰ ἐσροῦιθβ Ομ ηἶδ Π)8 οι, αυδηάἀΐα ΔῸ 68 ΓΘ, 4υπ ἱποοπάϊυμι οσοίιδί, γαπιοιΐ (υδγίπιιβ: βίη δὰ ἀΠΠ8πὶ δοοοββογίιηυδβ, 816 υἱ ἀγάθηβ ἰἰἰϊδ Ο]ΟΓ πῸ8 διαὶ, ἴὰπὶ κἰουμι ποδίγαπι ευρίἀϊιαι18 ᾿π 15 ᾽η- γαάοί, αἴφυδ ἰΐα ἀοίποορβ δυθηϊεῖ, υἱ δἰ ρε8 υγϑίμ, εἰ εἰπυΐ '᾿ποβίγο δοῦῖδ ρμεγηΐοί 88 αἴεγαίυν.
Ξ 58. ΟΒΕΘΟΑΔΙΙ ΝΥΘΒΕΝΙ ἱπᾳύυδηι, δηϊϑ)δὶὲβ βϑὴ ἰηβοχὶ, βοὰ δογΌην 4] π6- Α γυναιχείοις βέλεσι δι᾽ ἡδονῆς κατετρωθησαν" καὶ τῶν μὲν ἀνδρῶν χρείττους, τῶν δὲ γυναικῶν ἥττους ἐγέ- νοντο. Ὁμοῦ τε γὰρ ὥφθησαν αὐτοῖς αἱ γυναῖχες, ἀντὶ ὅπλων τὰς μορφὰς προδαλλόμεναι, χαὶ παρα- χρῆμα τοῦ τόνου τῆς ἀνδρείας λήθην ἐλάμδανον, τὸν θυμὸν εἰς ἡδονὴν διαλύσαντες. Καὶ οἱ μὲν ἧσαν ἐν τούτοις, ἐν οἷς εἰχὸς εἶναι τοὺς τῇ ἀθέσμῳ μίξει τῶ» ἀλλοφύλων ἐπιλυσσήσαντας. Ἡ δὲ πρὸς τὸ χαχὸν οἱ- χειότης, τῆς τοῦ ἀγαθοῦ συμμαχίας ἀλλοτρίωσις ἦν’ εὐθὺς “γὰρ αὐτοῖς ἐξεπολεμώθη τὸ Θεῖον, ἀλλ᾽ οὐκ ἀνέμεινεν ὁ ζηλωτὴς Φινεὲς τῇ ἄνωθεν ψήφῳ χαθαρ- θῆναι τὴν ἁμαρτίαν" ἀλλ᾽ αὐτὸς ἐγένετο διχαστὴς ἅμα καὶ δήμιος. Κινηθεὶς γὰρ εἰς τὴν χατὰ τῶν λελυσση- χότων ὀργὴν, τὸ τοῦ ἱερέως ἔργον ἐπλήρωσεν, αἴματι χαθαρίσας τὴν ἁμαρτίαν, αἵματι οὐχ ἀναιτίου τινὸς ζώου, τοῦ μηδὲν μετεσχηχότος τοῦ τῆς ἀχολασίας μιάσματος, ἀλλὰ τῶν ἐν χαχίᾳ συνεζευγμένων ἀλλὴ- λοις᾽ ἐφ᾽ ὧν ἡ αἰχμὴ κατ᾽ αὐτῶν τῶν δύο σωμάτων διεξελθοῦσα χατεπράῦνε τὴν τῆς θείας δίκης χίνησιν, «ᾧ θανάτῳ τῶν ἡμαρτηχότων τὴν ἡδονὴν χαταμί- ξασα. Δοκεῖ δέ μοι συμδουλήν τινα ψυχωφελῇ χατα- πίθεσθαι τυΐῖς ἀνθρώποις ἡ ἰἱστυρία, δι᾽ ἧς διδασχό- μεθα, ὅτι πολλῶν ὄντων παθῶν, ἃ τοὺς λογισμοὺς τῶν ἀνθρώπων χαταγωνίζεται, οὐδεμίαν καθ᾽ ἡμῶν ἰσχὺν ἕτερον πάθος ἔχει τοσαύτην, ὡς πρὸς τὴν νόδον τῆς ἡδονῆς ἐξισάζεσθαι. Τὸ γὰρ ἀϑρόως τοὺς Ἰσραηλίτας ἐχείνους, τοὺς χαὶ τῆς Αἰγυπτίας ἵππου χρείττους ἐπιδειχθέντας, καὶ τῶν ᾿Αμαληχιτῶν ὑπερσχόντας,, χαὶ τῷ μετ᾽ αὐτοὺς ἔθνει φοδεροὺς φανέντας, καὶ ( μετὰ ταῦτα τῆς τῶν Μαδιανιτῶν ὑπερισχύσαντας φάλαγγος, τούτους, ὁμοῦ τῇ θέᾳ τῶν ἀλλοφύλων γυ- γαιχῶν χαταδουλωθῆναι τῇ νόσῳ οὐδὲν ἕτερον, χα- θὼς εἴρηται, δείχνυσιν, ἣ τὸ δύσμαχόν τε εἶναι χαὶ δυσανταγώνιστον πολέμιον ἡμῶν τὴν ἡδονήν. Ἢ τῶν ἀηττήτων τοῖς ὅπλοις ὁμοῦ τῷ φανῆναι χαταχρατήδσασα, τὸ τῆς ἀτιμίας ἤγειρε κατ᾽ αὐτῶν τρόπαιον, ὑπὸ μάρτυρι τῷ φωτὶ τὴν αἰσχύνην αὐτῶν στηλι» πεύσασα. Βοσχήματα γὰρ δι᾽ ἑαυτῆς τοὺς ἀνθρώπους ἀπέδειξεν, οὖς ἡ χτηνώδης καὶ ἄλογος πρὸς τὴν ἀχον λασίαν ὁρμὴ ἐχλαθέσθαι τῆς ἀνθρωπίνης ἀνέπεισε φύσεως" μηδ᾽ ἐπιχρυπτομένους τὸ ἄγος, ἀλλ᾽ ἐμπομ- πεύοντα: τῇ ἀτιμίᾳ τοῦ πάθους, χαὶ ἐγχαλλωπιξζομένους τῷ τῆς αἰσχύνης μιάσματι, συῶν δίχην ἀνα- φανδὸν ἐν ταῖς ἀλλήλων ὄψεσι τῷ τῆς ἀχαθαρσοίας βορδόρῳ ἐγκαλινδουμένους. Τί οὖν τῷ διηγήματι παι- δευόμεθα; τὸ μαθόντας ἡμᾶς ὅσην ἰσχὺν πρὸς τὸ κχαχὸν ἡ τῆς ἡδονῆς ἔχει νόσος, ὡς ὅτι μάλιστα πόῤῥω τοῦ τοιούτου γειτονήματος τὸν ἑαυτῶν ἀποιχίζειν βίον" ὡς ἂν μὴ τινα πάροδον χαθ᾽ ἡμῶν λάδῃ ἡ νό- σος, οἷόν τι πῦρ διὰ τοῦ προσεγγισμοῦ τὴν πονηρὰν φλόγα χατεργαζόμενον. Τοῦτο γὰρ διδάσκει λέγων ἐγ «ὖ Σοφίᾳ Σολομὼν, μὴ ἐπιψαύειν τοῦ ἄνθραχος Ἰυμνῷ τῷ ποδὶ, μήτε δὲ πῦρ τῷ χόλπῳ ἐναποτίθεσθαι" ὡς ἐν ἡμῖν ὃν ἐν ἀπαθείᾳ μένειν, ἕως ἂν πόῤῥωθεν ὦμεν τοῦ ὑπεχκχαίοντος“ εἰ δὲ χατ᾽ αὐτὸ γενοίμεθα, ὡς ἐπιψαῦσαι τῆς διαχαυῦς ταύτης θερμότητος, ἐγχόλπιον τὸ πὸρ τῆς ἐπιθυμίας γενήσεται, χαὶ οὕτως - ξπαχολουθήσει χαὶ τῷ ποδὶ ἡ καῦσις, χαὶ ἡ διαφθορὰ τῷ χόλπῳ. ΄ [ω Ενδηρεῖῖο φυθαυα θοπιΐπιβ, αἱ Ἰοηψα δῦ 'Δἃς ἢ Ἐν δὲ τῷ Εὐαγγελίῳ ὁ Κύριος τῇ ἰδίᾳ φωνῇ, ὡς 805 ροδῖα δράιεεγοι, ουρί ἀἰξαιθηι ἰρϑᾶπι, αὐ υἱ- ἀοπάο ἰγγθροῦα δοίϊοί., αυλδὶ τγϑαϊοθ υοϊυρίδι 8 δυο ϊϑῖι, οβίεπάθιβ ποὴ 6886 διιδεϊρίεπάδηι εἰρὶ- ἀἰϊαίοι νἷδιι, αφυδ δὰ δοίιπι ἰρϑυπὶ Ὀ] Δι 158: η) υἱὰ ε51. Νδηι ραδγηϊοίοθυβ οπιΐ ΠΟΓΌυ8. ρ65.}6η85 ΤΏΟΓ, 8: βϑιηδὶ ρυϊμοὶ ρα] α οσευρᾷνοΥ ἡ ΠΙΘΙΏ ΓΔ, βοἷα τηογίο βοὐδίμγ. 566 Ἰοηρίοτὶ ΟΓαιΙοη 6 Ορι5 6588 ΒΟ Αγυϊίγυγ, υἱ νἱίαπιὶ Μογϑὶ ἰοίϊδπι ἴῃ ἜΧΘΠΡΙ τὰ Υυἱγίυτἰ5 Ἰοοιογίθιι5 αὔεγαιηυϑ. Νά δὶ φυΐβ δὰ 800- ἂν πόῤῥωθεν φυλαχθείημεν τοῦ τοιούτου χαχοῦ, χα- θάπερ τινὰ ῥίζαν τοῦ πάθους τὴν διὰ τοῦ ἰδεῖν ἐπι- θυμίαν ἐξέτεμε, διδάσχων, ὅτι ὁ τῇ ὄψει τὸ πάθος παραδεξάμενος, ὁδὸν δίδωσι χατ' ἑαυτοῦ τῇ νόσῳ. Τὰ γὰρ πονηρὰ τῶν παθημάτων, λοιμοῦ δίχην, ἔπει- ᾿δὰν ἅπαξ τῶν χαιρίων χκαταχρατήσῃ, τῷ θανάτῳ παύεται μόνῳ. ᾿Αλλ᾽ οὐδὲν οἶμαι χρῆναι μηκύνειν τὸν λόγον, πάντα τοῦ Μωῦϊσέως τὸν βίον εἰς ἀρετῆς ὑπόδειγμα προτιθέντας, τοῖς ἐντυγχάνουσι. Τῷ γὰρ ὈΕ ΥἹΤΑᾺ ΜΟΥΒΙ5.
πρὸς τὸν ὑψηλοτέραν ζωὴν ἑαυτὸν ἀνατείναντι, οὐ Α ᾿Πϊμΐοτεπι Υἱίξε ΓΑΪ ΟΠ πὶ Ἀβρίγα τς, πον ὀχίζυδ δχ μικρὰ γένοιτ᾽ ἂν πρὸς τὴν ἀληθῆ φιλοσοφίαν ἐφό- δια τὰ εἰρημένα. Τῷ δὲ μαλαχιζομένῳ πρὸς τοὺς ὑπὲρ τῆς ἀρετῆς ἱδρῶτας, χἂν πολλαπλάσια γραφῇ τῶν εἰρημένων, οὐδὲν ἂν ἐχ τοῦ πόνου γένοιτο ὄφελος. Πλὴν ὡς ἂν μὴ τοῦτο, κατὰ τὸν προοιμίου διορισμὸν, λήθη γένοιτο, ἐν οἷς ἡμῖν ὁ λόγος διϊσχυρί- ζεται͵ τοιοῦτον εἶναι τὸν τέλειον βίον, οὗ μηδεμία περιγραφὴ τελειότητος χωλύει τὴν πρόοδον " ἀλλ᾽ ἡ πρὸς τὸ χρεῖττον ἀεὶ γινομένη τοῦ βίου ἐπαύξησις, ὁδός ἐστι τῇ ψυχῇ πρὸς τελείωσιν " χαλῶς ἂν ἔχοι πρὸς τὸ πέρας τοῦ βίου Μωσέως ἀγαγόντας τὸν λόγον, ἀσφαλῆ δεῖξαι τὸν ἀποδοθέντα ἡμῖν ὄρον τῆς τελειότη- τος. Ὁ γὰρ διὰ τοσούτων ἀναδάσεων παρὰ πάντα τὸν βίον ὑψούμενος, οὐκ ἠπόρησε γενέσθαι πάλιν ἑαυτοῦ ὑψηλότερος ᾿ ὡς ἂν, οἶμαι, διὰ πάντων, ἀετοῦ Β δίκην, ὑπερνεφὴς αὑτοῦ θεωροῖτο ἡ ζωὴ καὶ μετέω- ρος, περὶ τὸν αἰθέρα τῆς νοητῆς ἀναδάσεως ἑλισσο- μένη. Ἐτέχθη, ὅτε τὸ τεχθῆναι 'Εδραῖον παρὰ τοῖς Αἰγυπτίοις ἀδίχημα ἔδοξε. Τοῦ δὲ τυράννου τότε νόμῳ τὸν τεχθέντα χολάξοντος, χρείττων γίνεται τοῦ φθο- φῬοποιοῦ νόμον, περισωθεὶς τὰ μὲν πρῶτα παρὰ τῶν γεννησαμένων, μετὰ ταῦτα δὲ παρ᾽ αὐτῶν τῶν τε- θειχότων τὸν νόμον. Καὶ οἷς ὁ θάνατος αὐτοῦ νόμῳ χατεσπουδάσθη, οὗτοι οὐ τῆς ζωῆς μόνον, ἀλλὰ χαὶ τῆς εὐδοχίμου ζωῆς πᾶσαν εἰσηνέγχαντο πρόνοιαν, διὰ πάσης σοφίας ἀγαγόντες τὸν νέον. Κρείττων μετὰ ταῦτα γίνεται τῆς ἀνθρωπίνης τιμῆς, καὶ τῆς βασι- λικῆς ἀξίας ὑπέρτερος, ἰσχυρότερον χαὶ βασιλιχώτε- ρὸν χρίνας, ἀντὶ τῶν δορυφόρων, καὶ τοῦ βασιλικοῦ χόσμου, τὴν τῆς ἀρετῆς φρουρὰν ἔχειν, χαὶ τῷ ταύτης χόσμῳ ἐγχαλλωπίζεσθαι. Μετὰ τοῦτο περισώζεται τὸ ὁμόφυλον, καὶ χαταθάλλει τῇ πληγῇ τὸν Αἰγύπτιον" νοούντων ἡμῶν διὰ τῆς ἐξεταστιχῆς θεωρίας τόν τε ἐχθρὸν τῆς Ψυχῆς, καὶ τὸν φίλον. Εἶτα διδάσχαλον πὧν ὑψηλῶν μαθημάτων ποιεῖται τὴν ἡσυχίαν, χαὶ οὕτω φωτίζεται τὴν διάνοιαν τῷ φωτὶ τῷ ἐχ τῆς βάτου ἐχλάμψαντι' καὶ τότε σπουδὴν ποιεῖται χοι- νωνῆσαι τοῖς ὁμοφύλοις τῶν θεόθεν αὐτῷ γεγενημέ- νων χαλῶν. Ἔν τούτοις διπλῆν ἐποιήσατο τῆς δυ- νάμεως τὴν ἐπίδειξιν, τὴν μὲν ἀμυντιχὴν χατὰ τῶν ἐναντίων, ἐν πολυτρόποις τε χαὶ ἐπαλλήλοις πληγαῖς" τὴν δὲ εὐεργετιχκὴν, ἐπὶ τῶν ὁμοφύλων. Διάγει διὰ ποῦ πελάγονς τὸν τοσοῦτον λαὸν ποδὶ, οὐ στόλον ἑαυτῷ νηῶν παρασχενάσας, ἀλλὰ τὴν πίστιν αὐτοῖς πρὸς Ὁ τὸν διάπλουν νανπηγησάμενος, χέρσον ποιεῖ τοῖς Ἑόραίοις τὸν βυθὸν, θάλασσαν δὲ τοῖς Αἰγυπτίοις τὴν θάλασσαν. Ἦσε τὰ ἐπινίχια " ὡδηγήθη τῷ στύλῳ" ἐφωτίσθη τῷ οὐρανίῳ πυρὶ, τράπεξαν ἐχ τῆς ἄνωθεν τροφῆς ἑαυτῷ παρεστήσατο. Τῆς πέτρας ἐνεφορήθη, πὰς χεῖρας ἀνέτεινεν ἐπὶ τῇ τῶν ᾿Αμαληχιτῶν ἀπ- λείᾳ. Προσδαίνει τῷ ὄρει, ἐν γνόφῳ γίνεται, σάλ- πιγγὸς ἤχουσε, τῇ θείᾳ φύσει προσήγγισεν, ὑπὸ τῆς ἄνωθεν σχηνῆς περιεσχέθη, τὴν ἱερωσύνην ἐχόσμησε, τὴν σχηνὴν ἐπήξατο, τοῖς νόμοις τὴν ζωὴν διωρθώ- σατο. τοὺς τελευταίους πολέμους χατὰ τὸν εἰρημένον τρόπον χατώρθωσεν " ἐπὶ τέλει τῶν χατορθωμάτων, τὴν ἀκολασίαν διὰ τῆς ἱερωσύνης ἐχόλασε. Τοῦτο τὰρ ἡ διὰ τοῦ Φινεὲς γενομένη χατὰ τοῦ πάθους Ῥάτβοι. ακ, ΧΗ, 7Ά: ἀϊοι]5 δὰ υδγδπὶ μὲ οβορδίδηι γνἱϑιϊςα, οἱ νἱγ- τυ1}8 ἘχΟΠΙρΡΙ8 ροίεγίι ΠΆΡΟΓα: αυΐ Δυῖοπι πιοὶ ἰονὶ 68. ἃπΐτηο, 4{12Π| ιυἱὶ διιάδγα ῥΓῸ νυἱγίυϊα ν6]1ϊ, ἢός, οἰἰδιηδὶ πη} 10 ΡΙυγα ΠΟΙ ΒΟΥ θΕΓοΙΏ08, ΘΟΠΙΟΥΘΌΪ- τὰν. γεγαμ φυοηΐδη) ἱποὶ ρίεἢ 68 Θἂπιὶ ρογίδοίϑηη 6886 Υἱίδπι ἀφβογ ρβίπιυβ, οὐ͵ὰ8 Ῥγοξγαβδαπι) ηπ|ὰ ἀξ - βετϊριίο ρεγίβειοηΐβ νεῖδὶ, βοὰ ἱπογεπιθηλὰπὶ ἔρϑθαπι 8ά πιΔ]ογ εἱ πιοϊϊοσα υἱὰ εδὲ δὰ ρεγίεσεομοπι: Μοβαΐϊεῷ υἷια: ογαϊϊοπεπι ἀδαυχίπιι8β, νοῦ δίοπι {Π|5 ἀοδογὶ ριϊσπ 5 οδίοπάογο. γίάθπηυβ δηΐπὶ ἢ υτἢ ἐοηιίϊηυς μοῦ τοίδπι νυἱδᾶπι δά 8|10Γ8 50} }πιδι ᾽πὶ, τηῦ το 8:18} ᾿πλΐογε τ δαὶ ρ50 ἴῃ ἤῃα Υἱίδ8 (δοίτπι [μἾ5856, υἱ φυλαὶ δαυ δ ΒαρΕΓ ἤυ}68, οἱ δὰ ἴρβιιῆὶ δ 6 Ρὰ ᾿μι 6] ]δοιυ2]6 πὶ οἰ Γευϊαγὶ ἀβοθηβα ργουθοῖνβ 6686 νἱ - ἀδαίυν: ἱλπίθη πδῖι8 δβϑί, οὔπὶ ἰηἰυτίδπν ράᾶγία τπϑβομ} ΠΕ φγρε 5 ἴδοογα ρυϊαγομίυγ, οὐπὶ ἰδέα (γ- ΓΔΠΏΙ8 ΠΠΔΓΕΒ ρῬΆΓΨΙ]05 ἰηϑοηπδγοίιγ. βδθαὰ ἃ ρΆΤΕΏ - εἰθυ5 ῥυϊπιυπι, ἀδίηπάδ 8}0 ᾿ρβἰβ ἰδσξυπὶ ρεγηϊοϊοβὶβ Ἰδιουθυ8 βυ] 45, βαρθογανὶ Ἰερὶβ πιϊηαβ, εἱ τἱχὶϊ. Πα αυἱ ἰεψα πηοτῆϊβ ουπὶ ἀδπηηδγιηΐ, ποη δβοί θα ϑίνογε, 8δ6 "δπῈ ιό4υ6 γίνογα 'ρβιπὶ οὐ ΓΑΥ Γαΐ, 80 ΡῈΓ ΟΠ}68 ΦΕ σγριϊογιη ἀοοιγίηδβ οἀυοδνογυμπῖ. Μαρηϊευάΐηα ἀοίηἀα δηϊπιΐ οπιπθιν ΠΟΠΟΤΘΙΝ ἢ Πι8 - πυπν, οπιηθπὶ τορίϑπ) αἱρη 816π|, οππποιηια φ|0- Υἶδπὶ Δϑρογηδῖι οδὶ: πη η |06π|1858ϊ πη τ Θηΐ τ Ὧ6 Γορίαπι ᾿υἀΐσαν!!, ποη 58816}π|ῦυ8 ογηδίυχαθ τορίο, δοὰ νἱγίυ!6 οὐυκίοαϊτὶ, οἱ νἱγίυι5 ογηϑίυ φιοτίαγί. ΞἘεγριῖο ἀεῖπάε ἰπιογίθοιο εἶνϑιν βαγνανῖ: ργοὸ 4υ|- Βυ8 πο5 ἱπίπιίουπι δίᾳι6. ἀπιΐσιιπι δηΐπηδ ἱπίε6τ]- 1ηι.8. Ῥοβὶ ὸ αυϊείει! ἃς 50] ἰυἀΐπα πὴ τη) τὶ 8 δὶ δὶ ἀϊδοϊ ρ! μα Γδοἰξ πιδρίβι Γᾶ), οὐ 8ὶς ἴυθ8 δχ γυθο Γυϊσθηιὸ δηΐπηυπὶ "ΠΠυδίγανὶϊ. Θίυάοὶ οοπιτηθποπι [ὰ- ΟΟΓΘ δυὶς (6] οἰ ἰδίοπι δι} αἰνίηἶυ.8 ργοϑιί δ. θυᾶ πῃ τὸ ἀυρ!!οἴτοΓ υἱπὶ βυφ υἱγίυι 5 πηδληϊ}εδιδτίι, συ πὰ ΦἘεγριϊοβ γϑβίϑίθῃϊθβ τα! πιο 15. διιθ ογθ ον 5 τυποῦῖ θα. υ]οἰβοθη 0, {πὶ 8105 80 ΟΠιηὶ ΒΟΙΙΡΟΡ ἰκιπί πϑηῖ! οα]δπιϊδῖ6 σοηβογνϑηιο. θυοἷς ΒΕΓ ΠιᾶΓΘ 5βἰοοἶϑ ἰἀπίυπι ρορυ μα ροάϊθιι5, ποῃ ' πᾶνίθυβ: 86 Βά6 ρεϊαψυϑ ἰγδηϑβὶί, Εδοὶξ υἱ μγοίμ 48 πιᾶτὶδβ ἱΕΓΓΆ βἰςοῦ Ηθυγαῖβ οββεὶ, ΚΕ φυρι 8 νοτγο, αἱ δγϑηΐ, ργοὸ- [υπὸὰ δίᾳφυθ Ἀ5ρθγὰ μϑγῖ8. (δος ρᾶτῖλ νἱοίοτγίἃ Ἰαυάθμι, υἷϑ ἀυοθπι ΘΟ απηπαι ᾿ὰθυἷ,, 'ζπα ἐ- 1651] δβί 1Πυπιϊ παῖι8, 6χ οἷδο ΟΠ 5 πλ1580 πιο ηβδηι ΡΓΦΡΆΓΑΥΪ,, τηδηυ8 ΒΌΓΒῸΠῚ ἐγοχὶί, οἱ Ἀπ θο ἢ ἀ6- Βο ανίι. Αοοοϑϑῖὶ δὰ τηοηΐθηι, ἰῇ οϑΙ ρίποι. 56 ἰδία, τυθάπὶ δυάϊνιι, θ60 ργορίπαυΐον ἴλοιι8 651, ἴῃ βυρογίογα 1θογηδου]ο Βαθίίανίς, βδοθγάοίϊυπι δχογηανῖῖ, ἰπίογιιιβ ᾿ὰθ γηδοῦ] πὶ σοπάϊαϊ!, Ἰορ θη 5 νἱλπὶ Ἰιοπιηυπι πλαηἶν!, 616 ρῥυγπα ἰηνίεῖυϑ βεδ8ιῖ, 86 ἴῃ Ππθ6 βιδγιπὶ ΓΟΡῸΠῚ ΦΟΒίΔΓ.Ι ΡΘΓΡ- πίεΐθι. ἰυχιυγία; ΡῈ βδοογάἀοι απ} ριιπἰ νὴ!; μος 6. 1πὶ 11 ἀεδίψπαι ἰγα, φυὰ ΡΙμ665 ἰῃ ρογιυγθδιίοηοπι ἢ Ἰδπν οχαγαὶξ: οἵ μβοϑὲ πο Οἴηηΐὰ ἰῃ πιο απ) γὸ- φυΐοι!θ δαοθη αι, πο ἀδϑοθηάϊί δά ἰη(ΘΥΙΘΓΕΒ ἰθυγαβ, τ άπ ἴαγθα ρΟρυ] ὁχ ΤΟΡΓΟὨ 5810Π6 Γαϑρίοἰεθαὶ; ποα δηΐμη ΝΠ ΠἸεΐταν ἰδγγεηΐθ, αὐ] οΟἸβιῖθυβ ἰμνί ρ αν; 56ἀ βιιγβυπὶ δὰ ᾿ρβι} 2015 γϑγ σα πὶ ουπΠδι! 15, πὶ ρογ 58ἰπ|ι18 8ια! αδγὶ5 τοί νἱ βιὰ: ΟΠ ΘΉΙΟΥ 14 εοηβοία βίδῖιδ, ΠΟη ἤπεπι ἴῃ ΘχΊΓΘπΊῸ ἢοιϊομΐβ [6γ- Α ὀργὴ ὑπῃνίξατος Ἐπὶ πᾶσι τούτοις, πρόσεισι τῷ μοΐηο, δε γϑγίϊοθαι ἱπηροδυΐ!. Ουϊὰ οηΐπι αἰεὶ! ἰνῖ- διοτία ἀθ 'ρ80 ε Μοτίυ8 681 ΜΟΥ868 βογνυβ ἢοιπιπὶ ΡΟΥ σογϑυπ) Ὠοὶ, πες α08 πονυΐὲ δορ οΓυπὶ 6}1.8, 66 ΘΟ] 6᾽υ5 οΔἸ φανοραμΐ, πος [Δοΐ68 6]08 (0Γ- Ρυρία οοἱ "΄.»)
ὄρει τῆς ἀναπαύσεως, οὐχ ἐπιδαίνει τῆς χάτω γῆς, πρὸς ἣν ὁ χάτω λαὸς ἐξ ἐπαγγελίας ἑώρα " οὐ γεύε- και γηΐνης τροφῆς ἔτι, ὁ τῇ ἄνωθεν ἐπιῤῥεούσῃ με- λετήσας, ἀλλ᾽ ἄνω γενόμενος χατ᾽ αὐτὴν τοῦ ὄρους τὴν ἀχρώρειαν, ὥσπερ τις ἀνδριαντοποιὸς ἐπιστῆμων, ὅλον ἑαυτοῦ τὸν ἀνδριάντα τοῦ βίου ἐξεργασάμενος, ἀχριδῶς ἐπὶ τῷ ἄχρῳ τῆς χατασχευῆς, οὐχ τελευτὴν. ἀλλὰ χορυφὴν τῷ ἔργῳ ἐπέθηχε. Τί γάρ φησι περὶ αὐτοῦ ἡ ἱστορία;ὅτιε Ἐτελεύτησεν ὁ Μωσῆς, ἱκέτης Κυρίου, διὰ ῥήματος Θεοῦ, χαὶ οὐδεὶς ἔγνω τὴν ταφὴν αὐτοῦ " χαὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ οὐχ ἡμαυρώθησαν, χαὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ οὐχ ἐφθάρη. ν Βΐπο δ ἀΐδοογα ᾿ἰοεῖ, αυοὶ φυδηιίϑαυς νἱγίυ- τἰθυθ ΒΟ. 5800 ποπιῖῃς οἰφηυδ μοιηο οἰποίτυγ, υἱ εἰ βαγνὺ8 δρρδι!δῖυν ὃ οὶ δηΐπὶ ΒοῦΥι 8 σογὰ 1|16 6δί, 481 οϑίεγα οὐμηΐᾶ διιρεγανὶί. Νὰπι Ὁ60 βδγυΐγα φαϊδρίδιῃ ποι ροίοϑι, εἱδὶ οπιηΐα 4τ|45 ἴῃ ᾿)ος πλιπιο δ πὶ, Ργορίογ θδιπὶ βργανογίι. Ηοο δυίαπι ἰρβὶ νἱγ- τυοϑῶ 4ΌΟ( 16 Υἱΐδε ᾿Νυ} 05 5650} ποιη δῇδγι, υαγθοὸ Ποῖ οοπδυπηπμδίιπι, ἤπδιι ἀἷςο νίνυμμ, οαΐ πο δ00- οδὐ αὶ βαρυϊυτγα, οὐ ποη ᾿δἀάδίυν (υπλυΐυ8, αὶ ηυ}- ἴδιῃ οὐι 8. οαἸ ξῖπαπ), πα Π|8πὶ (οὶ οογγυρίίοῃθιν ἰβάυςεαι. Ουϊά ἱρίίαν Ἰϑιοσία Π05. |νὐπ6 δάπιυποὶ ἢ δὶ υηυπὶ 6556 ἤποῦι Ὠοὺ 5 'πῃ πᾶς Υἱῖᾶ Γδϑρίοἰθ- ἄυπι, υἱ βεῦνὶ θεῖ μθιθὴ 8856 |υδηιὉ. Νὰπι οὑπὶ Οπηπ68 ἰηϊιπίο08 ἀανίοοτγὶβ, ΤΕ ξγριίαπι, ΑἸπ δ] οἰ δΔη}, Ἰϑυπιφυπι, Μδάϊδηϊίδηι; οὑπὶ 488 [ΓΔΠΒΙ6ΓΙ5, Οὐ πὶ 06 ᾿Πυμλϊηδῖυ5 [τ γῖ5, οὐῆὶ ΘΟ βίθηι ρᾶηεπὶ 00- τηδάδεῖβ, οὐπὶ πη! |6 δίᾳυ8 οαϑιϊηοπία ᾿(6 {ἰδὲ δὰ τπιοπίοιη ὁοηδοογί8, οὐπλ ζυ θάγιπὶ βοηΐία ἀἰνίηἃ ἴῃ πιοηίο ϑδογδηηθηίδ ἀἰάϊςοΓγῖ5, οὐπὶ ἰη οἰ ρῖπα θ60 ᾿ρβὶ δρργορίπῳυδνυθν δ, δὺ 80 60 Δθογηδου τιγβίο- τἶα, οἱ βδοδογάοιϊ ἀϊφπίδίδιῃ Ρογοαρογῖβ. οὐπὶ ἰαὶ εοοτάϊβ [πογὶ8 ἰαρίοἰ ἃ, αἱ ἦν ἴρ80 αἰνίπα εἰοχυΐᾷ δχδύρηϊυγ ἃ 60, αὐτὴ αγαιπὶ ἰἀο πὶ ἀ6᾽ονογὶβ, ἰά 681, ἀνδύδηι ουρίαἰαῖοπὶ 6 υἱϊὰ βυδβιυ]ογβ, οὐπὶ ὀχαϊδίυβ δύθο [ὑδγὶ8, υἱ βαϊδαπιὶεῖβ. δγίϊθιι8. οδρὶ μϑαιθᾶβ (85 ἀυΐεπι τᾶ 18 γι ϊθιι8 νϑτῖδ8 [νυ σἱια (δοὶλ8. ἱμίθ! σ᾽ νι8, φυΐθυ8. Ποπιΐ 65 18η- 4υὰπὶ (ἴγοωὶ οὐυβάδηι ρΟΟυ] νοποῆεϊο αδθοι!, Ρτγορτία οχυΐϊα πίυγα, ἰῇ Ὀαβιϊδβ οομηπιΔπίυν), οὐ (01 φογπιϊ μανοῦ! βασογάοίι! υἱγρα, πο Ὠυπιῖ- ἀϊϊαῖα ᾿ἰογγθηδ, 56 ἃ βαῖρϑα υοθπὶ ργοάυςθι5, ο11- ἦυ5 οοτΐς68 ἀπιδτὶ εἰ διυιίοτί, ποθ δι] οοιπθάρη- ἄἀυπι βυδνὶβ οἱ 1118. δἰί, οὐπὶ Οὔ Π65 αυὶΐ δάνογβυβ Διδασχόμεθα γὰρ. διὰ τούτων, ὅτι διὰ τοσούτων χατορθωμάτων γενόμενος, τότε ἀξιοῦται τοῦ ὑψηλοῦ πούτου ὀνόματος, ὥστε οἰχέτης χληθῆναι Θεοῦ " ὅπερ ἐστὶν ἴσον εἰπεῖν, ὅτι παντὸς χρείττων ἐγένετο. Οὐ γὰρ ἄν τίς Θεῷ δουλεύσειε, μὴ τῶν ἐν τῷ χόσμῳ πάντων χρείττων γενόμενος. Τοῦτο δὲ αὐτῷ καὶ τέ- λος ἐστὶ τοῦ χατ' ἀρετὴν βίου, διὰ ῥήματος Θεοῦ χατ- ορθούμενον. Ὃ δὴ τελευτὴν ἣ ἱστορία λέγει, τε- λευτὴν ζῶσαν, ἣν οὐ διαδέχεται τάφος, ἧ οὐχ ἐπι- χώννυται τύμθος, ἡ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἀμαυρότητα καὶ τῷ προσώπῳ διαφθορὰν οὐχ ἐπάγουσα. Τί οὖν παι- δευόμεθα διὰ τῶν εἰρημένων; Πρὸς ἕν τέλος διὰ τοῦ βίου βλέπειν, τὸν τοῦ Θεοῦ οἰχέτην διὰ τῶν βεδιω- μένων χληθῆναι. Ὅταν γὰρ πάντας τοὺς ἐχθροὺς χαταγωνίσῃ, τὸν Αἰγύπτιον, τὸν ᾿Αμαληχίτην, τὸν Ἰδουμαῖον, τὸν Μαδιανίτην, χαὶ περάτῃς τὸ ὕδωρ, χαὶ φωτισθῇς τῇ νεφέλῃ, χαὶ γλυκανθῇς διὰ τοῦ ξύ- λου, καὶ πίῃς τῆς πέτρας, χαὶ τῆς ἄνωθεν γεύσῃ τροφῆς, καὶ διὰ τῆς χαθαρότητός τε χαὶ ἁγνεία; ὁδοποιήσῃς σεαυτῷ τὴν ἐπὶ τὸ ὄρος ἄνοδον, “κἀχεῖ γενόμενος χατηχηθῇς τὸ θεῖον μυστήριον τῇ τῶν σαλπίγγων ἠχῇ χαὶ ἐν τῷ δυσθεωρήτῳ γνόφῳ διὰ τῆς πίστεως τῷ Θεῷ προσεγγίσῃς, χἀχεῖ διδαχθῇς τὰ τῆς σχηνῆς μυστήρια, καὶ τὸ τῆς ἱερωσύνης ἀξίωμα: ὅταν γένῃ τῶν σῶν καρδιῶν λατόμος, ὥστε ἐν ταύταις τὰ θεζα λόγια ἐγχεχαράχθαι παρὰ τοῦ Θεοῦ " ὅταν τὸ τοῦ χρυσοῦ εἴδωλον ἐξαφανίσῃς, τοῦτ' ἔστι, τὴν πλεονεχτιχὴν ἐπιθυμίαν ἐξαλείψῃς τοῦ βίου "ὅταν τοσοῦτον ὑψωθῇς, ὥστε ἄμαχος φανῆναι τῇ γοητείᾳ τοῦ Βαλαάμ " γοητείαν δὲ ἀχούσας, νόη - σόν μοι τὴν ποικίλην τῆς ζωῆς ταύτης ἀπάτην, δι᾿ ἧς οἱ ἄνθρωποι, καθάπερ τινὶ Κιρχαίῳ χρατῆρι φαρμαχευόμενοι, τῆς ἰδίας ἐχστάντες φύσεως, εἰς τυλπι ἀυάδηϊ ἀϊφηίτδίεπι ἰπδυγαγα, δυϊ ἰεγρὰ οθγιθ- Ὁ ἀλόγων μορφὰς μεταπλάχτονται " ὅταν διὰ πάντων τἷβ βδουπάνπι Ὠαιῃδη, δι ἱβπθ σΟΠΒυ ΤΏ ρβ6γῖ8, 36- οὐηάμππι ογα: ἴης ἀθπιη δούθάθβ δά ἤποπι. Εἰπδὰ αὐΐοπι (60, οὐ}8 σταῖϊα σοι ογὰ 8βυηϊ, Νὰπι υὑὦἱὐ ἀρτϊουϊυτῶ ἢπἰ5. δῖ, ἔγυφυπὶ ρεγοερίίο; Ὡα]ῇ- εδιϊοιβ, φαΐ 68ὲ ἢ δὈϊία!10, οἱ ἠσφοιϊδιίοι 5 αἷ- νἱτῖα;, οΟΥΙΔΙΪ 8 ΘΟΓΟΠΔ: 81]5 υἱγίιιοϑο υἱτ ἤπ 5 ὁβῖ, αἱ βοῦν δεῖ εἰ 5'8, οἱ υσο 6 γἷ8: 4ιἀπὶ 4τι}- ἄδπὶ δὰ γεπὶ οἱ {Ππώῶ δοσθί, υἱ βαρυϊαγα οὔτι! μ6ή 685: ᾳυρά ἤϊ, 5] νἱεῖοτα τ) οπμηΐαιη ἀδηιἀαίδπη νἱιδπι οοἰαοτγῖβ. Υγυπιὶ ἢ 115 αἰ νί πο Βογνίτα 5. ἁἰἸυ ᾳυοάυα βίξηυπι Ὠἰδίοτία γα; π6 6 διΐηὶ Οομ 9 οαἰ σα ὶῖ, πὸς [Δοῖε5. βοῦνίὶ θεῖ οογγαηροιυγ. ΝᾺηΣ ΟΟυἶι5. 41} 5ΘΠραῦ ἴῃ Ἰυς6 δῖ, αυοπδαιῃ τηοάο τὶ κα ρα. χαχιν, ὅ 1.
γένῃ τούτων, καὶ βλαστήσῃ ἐν σοὶ τῆς ἱερωσύνης ἡ ῥάδδος, ἡ μηδεμίαν τινὰ γῆς ἰχμάδα πρὸς τὴν βλά- στην ἐφελχομένη,, ἀλλ᾽ οἴχοθεν τοῦ καρποῦ τὴν δύ- ναμιν ἔχουσα, καὶ χαρποῦ χαρυῖνου " οὗ ἢ μὲν πρώτη ἔντενξις, πικρά τε χαὶ κατεστυμμένη " τὸ δὲ ἐγκχεί- μενον τούτοις, ἠδὺ καὶ ἐδώδιμον " ὅταν πᾶν τὸ ἐπ- ἀνιστάμενον χατὰ τοῦ σοῦ ἀξιώματος, εἰς ἀφανισ- μὸν χωρήσῃ, χατὰ τὸν Δαθὰν ὑπόγειον γενόμενον " ἢ ἐχδαπανηθὲν τῷ πυρὶ, κατὰ τὸν Κορέ" τότε προσ- εὐγίσῃς τῷ τέλει. Τέλος δὲ λέγω, οὗ ἕνεχα πάντα ίνεται " οἷον, τέλος τῆς γεωργιχῆς, ἡ ἀπόλαυσις " τέλος τῆς χατατχευῆς τοῦ οἴχου, ἡ οἴχητις " τέλος τῆς ἐμπορίας, ὁ πλοῦτος " χαὶ τῶν ἐν τοῖς ἀγῶσι ..
ὈΚ ΥἹΤΑ ΜΟΥ͂Β5]5.
πόνων, ὁ σεέφάνος. Οὔτω χαὶ τῆς ὑψηλῆς πολιτείας Α ἰΘμαῦγΑγυπι (ΔΙ αἷς, φαλγυπὶ Οπιππο ΘΧΡΕΓΒ οὶ ἢ τέλος, τὸ κληθῆναι οἰχέτην Θεοῦ - ᾧ συνθεωρεῖται, τὸ μὴ ὑποχωσθῆναι τῷ τύμδῳ " τοῦτο δέ ἐστι, τὸ γυμνήν τε καὶ ἀπέριττον τῶν πονηρῶν ἐφολχίων τὴν ζωὴν γενέσθαι. Τῆς δὲ δουλείας ταύτης χαὶ ἕτε- ρὸν Ὑνώρισμά φησιν ὁ λόγος, τὸ μήτε ὀφθαλμὸν ἀμαυρωθῆναι, μήτε πρόσωπον διαφθαρῆνα:. Ὁ γὰρ ἂν φωτὶ διὰ παντὸς ὧν ὀφθαλμὸς, πῶς ἂν ἀμανρωοἱ αφιὰὶ υἱΐδπὶ ἰπίοβγαπι ΒΟΠΙΡΟΡ δοουΐιβ οβὶ, 400- τηοάο ἙοΓγαπιροίιγ ἢ ΝᾺπι εὐπὶ δά ἱπιαφίμεπι Ὠεὶ γΘΓ6 (Δοῖι5 δἰΐ, πος ὑπαμδπ ἃ αἰνίαα [Ὀγπἃ ἀθβοπα- ΤΑΥΟΥΙ, ἴῃ βοῖρβο ροβίοϊ ἰηάιοίδ, ἴφια ἴῃ σιῃπίθυ9 δἰ πη Ἰυ ἀπ οὰπὶ ὀχ ρ τὶ σοηνθηΐξ, δηἰπιυπιηιις δα ὰπὶ πο Γι] 9} 816, ᾿ηπηα δ Ὁ] 1816, ἀἴχας ἂὖὺ οἰμηΐθυ5 νἱ 18. ἱπυπηυηἰ δῖα σοπιδοοΓδί, θήσεται διὰ τοῦ σχότους, οὗ ἡλλοτρίωται; καὶ ὁ τὴν ἀφθαρσίαν ἐν πάτῃ τῇ ζωῇ κατὀρθώσας, οὐδεμίαν πάντως φθορὰν ἐφ᾽ ἑαυτόῦ παραδέχεται. Ὁ γὰρ ἀληθῶς κατ᾽ εἰχόνα Θεοῦ γεγονὼς, χαὶ μηδαμοῦ παρατραπεὶς τοῦ θείου χαραχτῆρος “ ἐφ᾽ ἑαυτοῦ τὰ γνωρίσματα φέρει, χαὶ συμόαίνει διὰ πάντων τῇ Ὁμοιώσει πρὸς τὸ ἀρχέτυπον, τῷ ἀφθάρτῳ τε καὶ ἀναλλοιώτῳ, καὶ πάσης ἀμιγεῖ καχίας τὴν ἰδίαν ψυχὴν καλλωπίζων.
Ταῦτά σοι, ὦ ἄνθρωπε Θεοῦ, περὶ τῆς τοῦ βίου Β. πε ΠΆθ68 ὁ Υἱίω ρδυϊεοιίοης οἰιπὶ νἱγιαι!5 ἸΔὺτοῦ κατ᾽ ἀρετὴν τελειότητος, Καισάριε, ὁ βραχὺς ἡμῶν οὗτος ὑποτίθεται λόγος, οἷόν τι πρωτότυπον ἐν ψορφῇ κάλλους, τὸν τοῦ μεγάλου Μωσέως ὑπογρά- ψαντὰ βίον. ἐφ᾽ ᾧ τοὺς χαθ᾽ ἕχαστον ἡμῶν διὰ τῆς χῶν ἐπιτηδευμάτων μιμήσεως ἐν ἑαυτοῖς μεταγρά- φεῖν τοῦ προδειχθέντος ἡμῖν κάλλους τὸν χαραχτῆρα. Τοῦ γὰρ κατωρθωχέναι τὸν Μυνσέα τὴν ἐνδεχομένην πελειότητα, τίς ἂν ἡμῖν ἀξιοπιστότερος εὑρεθείη μάρτυς τῆς θείας φωνῆς, ἢ φησι πρὸς αὐτόν᾽ ὅτι «Ἔγνων σὲ παρὰ πάντας:νἀλλὰ καὶ τὸ φίλον αὐτὸν Ὀνομασθῆναι Θεοῦ παρ᾽ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ " χαὶ τὸ συν- ἀπολέσθαι μᾶλλον ἑλόμενον μετὰ πάντων, εἰ μὴ χἀ- χείνοις, ἐφ᾽ οἷς ἐπλημμέλησαν ἱλεωθείη δι᾽ εὐμενείας τὸ Θεῖον, στῆσαι κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν τὴν ὀργὴν, τὴν ἰδίαν τοῦ Θεοῦ κρίσιν παρατρέψαντος, ἵνα" μὴ λυπήσῃ τὸν φίλον. Καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα, μαρτυρία σαφής ἔστι χαὶ ἀπόδειξις τοῦ πρὸς τὸν ἀχρότατον χῆῇς τελειότητος ὅρον ἀναδεδηχέναι τοῦ Μωσέως τὸν βίον. Ἐπεὶ οὖν τοῦτο παρ᾽ ἡμῶν τὸ ζητούμενον ἦν, κί τὸ τέλειον τῆς ἐναρέτου πολιτείας ἐστίν " εὑρέθη δὲ διὰ τῶν εἰῤῥημένων τὸ τέλειον “ ρα σοι, ὦ γεν- γαῖε, πρὸς τὸ ὑπόδειγμα βλέπειν, καὶ τὰ δι᾽ ὑψηλο- τέρας ἀναγωγῆς θεωρηθέντα περὶ τῶν ἱστοριχῶς εἰ- ρημένων, ἐπὶ τὸν ἴδιον μεταφέροντα βίον, γνωσθῆναί τε ὑπὸ Θεοῦ, χαὶ φίλον γενέσθαι αὐτοῦ. Τοῦτο γάρ ἔστιν ὡς. ἀληθῶς ἡ τελειότης, τὸ μῇ δουλοπρεπῶς φόδῳ χολάσεως τοῦ χατὰ χαχίαν βίου χωρίζεσθαι " μηδὲ τῇ τῶν μισθῶν ἐλπίδι τὸ ἀγαθὸν ἐνεργεῖν, πραγματευτικῇ τινι χαὶ συναλλαγματιχῇ διαθέσει χατεμπορευομένους τῆς ἐναρέτου ζωῆς " ἀλλ᾽ ὑπερἰδόντας πάντων χαὶ τῶν ἐν ἐπαγγελίαις δι᾽ ἐλπίδος ἀποκειμένων, μόνον ἡγεῖσθαι φοδερὸν, τὸ τῆς φιλίας τοῦ Θεοῦ ἐχπεσεῖν" χαὶ μόνον τίμιόν τε χαὶ ἐράσμιον Οὶ μυπιλπα Ρεγίβοιϊοπἑβ δρίσθῃ ἂς ἰγδάυοίξ, Βοπιοὸ δεῖ, (ἐφ βαγίθ, πρθιπὶ ἴῃ ἢᾶς Ὀγονΐ ογαιίοπθ [υἸοἴτιπὶ: ἢϑιὴ ἰΔπαυϑηι ἜΧΟΙ ρ Δ φυοάάδηιν ρεοντίεειἰομἷς υἱέὰπὶ Μογϑὶ ἀἰθϑογὶ βίην, ἐχ ἀιὰ υπίοπίᾳυρ ηἠοδίγιπι ΡΘΓ ἰπϑιἰτ γιατὶ ἰπηϊϊᾶ - τἰοποιὴ ἴῃ 86 ΙηοῃϑίΓαίϑα. ἢ 0.}1}8 ρα Ϊο τὶ τυ 41π|5 τ᾿ 8-- τδοίογα ἀδρίηρογα ἰοο δι. Οιοὰ ϑυΐοτη μογίδοι πηι Βοηλϊΐ ροϑ5810|6πὸ Μογβ65 δβδβεοιίυς αβί, αἰνίηδ νοοΐβ ἐΘδεἰπιοπὶο ρογἢ θεῖον: ε« ΟΟρηοΥ (6, » ἰπαυϊῖ, « βγοῦν ΟΠηπ65 ᾽". ν» Αροράϊϊ, φιοά ἃπιΐευβ θεὲ ἃ" ρθο 60 πυμουρϑίι8 68ι. Ῥκρίεγθα οἂπὶ ροοσαιϑ Ῥορι! θ6υ5 ἰγϑῖιιβ ἀθίογα υϑἱθῦὶξ οπιπθδ, οὐπιαθθ Μογϑβ88 υπᾶ οὐ ΡΟρΙ]Ὸ ρεγῖγα πιϑί μδγί:, φυδμὶ 405- 4116 ρόρυ]ο νίνογα: ἰυπς Πουβ, υἱ Δπιῖ00 ΤΠΟΓΕΠὶ ἔθγεγει, ρἰδοϑίῃ5 δϑὶ: 4 Ὀπηπ|Ὰ οβίοπάπηϊ, δὰ {Ππ|πὶ ρογυθηΐββ6. υοιίδπι ἐγβὺ Ρεογίδοιοπ δι απ ϑη88 Υἱδοα 4ΙΞΕΓΘ 5 Ῥδῖηι5, δαπη406, τἰ ροϊυϊπιυ5, δ πγο πὶ πι08.: ηἰμὶὶ 7λπι γοβίδι, πἰϑὶ αἱ δὰ δχθπιμ]αν ἰϑίυἀ υἱνᾶπιιϑ8, δὸ Αἰ ξοπίοῦ αυφουηᾳια 8115 ἱπιο!!]}οοἴα )ἰδίοτἃ Π05» ΜΝ ργοροϑυϊ!, δὰ νἱἱ8π| ἐγϑηβίογοπίεβ ἃ ῃ60 οοβηο- ΒΟΔΠΙΙΡ, δἰ δπίοὶ δε οἰϊεϊαπιυν. [ἃ δηΐαι οαγῖθ ῬΡογίδοιο 6ϑῖ, υἱ ΠΟ ΠΊ0Γ6 ρΟΠΑσιπὶ, βίου πηδη- εἰρίαπι, ἃ νἱ 115 ἀθο μ68, π6ο υἱγιμθι 5ρ6 ῬτρΙηΐ0- Ττυπὶ, 485] τηϑγοδίοτί 5 ΔΠδείυ ἰῃ ποφοιδιϊοπίθυ8 οἱ σοι γϑοιίθυ8, Δ ρ]οεῖΔγὶθ: 56 πορ δοι18 οἰἰλη [15 4: ἰπ Ῥγογη ββίοη θ1}18 ΡῈ ΒΡῈ πὶ διηΐ τϑοοηάίίδ, υπυπὶ ἰογγῚ δ]|6 ΔΓ ΙΓΟΓῚ8. ἃ διηίοἰτἰὰ Ὠοὶ γορεὶ}ΐ: υπιτὰ Ἔχ ΡΟ θΐ]6 ΒΟ] πὶ, δι οἰ εἶᾶπ| οὶ; αυλ 5υΐδ, ἴῆθ0 ἰυάϊεῖο, νἱέδ Ποπιὶπἶβ ρεγἤοιιγ. Ηος ἰρβυπι αὶ βυθ]αῖα δὰ δ) πιΐογα 80 ἀϊνίηἰοτὰ πιθηΐθ ὁ0π- δου ἰδ γῖ5,...σομμμ απὸ ἰὰ οὐδ Ἰυασγυϊ ἴῃ Ομνίβιυ δθδιι θοιηΐηο ποβῖγο, οὐἱ ἤοθΟΥ οἱ ἱπιρθ- τίη ἴῃ δϑοι]α. Απηθη.: ἑαυτοῖς χρῖναι, τὸ φίλον γενέσθαι θεῷ - ὅπερ ἐστὶ, χατά γε τὸν ἐμὸν λόγον, ἣἡ τελειότης τοῦ βίου. Ὅ τι δ᾽ ἂν παρὰ σοῦ πρὸς τὸ μεγαλοπρεπέστερόν τε χαὶ θειότερον ἐπαρθείσης σοι τῆς διανοίας, εὑρεθῇ " πολ- λῶν δὲ...εὑρεθήσεται “ χοινὸν ἔσται πάντως τὸ χέρδος, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ χράτος εἰς τοὺς αἰῶνας. ᾿Αμήν, "5: Ἐποὰ. χτχην, 1, 4ἐπᾶπι ΤΟΥ ΕΝ ΤΊΟΙΣ ΠΑΤΡῸΣ ΗΜΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ͂ ἘΠΙΣΚΟΠΟΥ ΝΥ͂ΣΣΗΣ ΠΡΩ͂ΤΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΕΙΣ ΤῊΝ ἘΠΙΓΡΑΦΗΝ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ.
δ. ΡῈ Νὶ ΟΒΕΟΟΘΚΙ ΕΡΙΒΟΟΡΙ ΝΥΒΞΕΝΙ ΤΑΛΟΤΑΤΟΒ ΡΆΙΟᾺ ΙΝ ῬΘΑΙΝΟΆΓΝ ΙΝΘΟΒΙΡΤΙΟΝΕΘ.
Φ,4(080 ΟΚΕΥΖΕΚΟ ἹΝΤΒΈΡΒΕΤΕ.
Ρνω[αἰῖο αἀ αιπῖσαπι φιιοηιάαπι.
Βρεὶ φυοά ᾿υ85815{1, ὁ ἢοιῃοὸ δ εἷ, ργοιμιρίε οἱ ἃ]- οΥΙ 6, Τὰς 51 π} 16 Ὁ 86 Εἰ 1 ἢδ6 ορογὰ φιϑι- ολτὶ σοΐυΐ, δηϊδυμαᾳυα δὰ Ῥβαϊπιογιτὴ ἰηβοῦριίο- η68 δα͵οοῖ. Ηος δπὶπι πορὶθ ἱπηρογαβιὶ,ηυἷ8 1}8 800 5811 56η80.5, υἱ οἠμηΐθυ5 ἢλὶ ρεγθρίευυπι ἰὰ χυοὰ 08 Ρ6Γ ᾿1|28 δά υἱγίυϊθιη δά ἀιιοογα ροίοϑὶ, ἈΠ χοη- εἰοτα ἰφίτυγ ἀἰοπιίοηθ ἰοίο Ῥβδὶπιοῦιη υο]υπιὶμα Θχουβθ0, Ποοδδϑαγίιτι ἀυχὶ, 0 80 ᾿ρ5815 ἰηβογίριϊο- πἴθυς ἀϊδριυιϊαιοηθη ἰποϊοᾶγα, 864 ἀδ ἰοία Ῥ58}1π0- ταπι 8ογρεϊοηθ ἱμέγοἀυειϊοποιι φυληνάϑπν ρτγριη}- ἴογο, δά δοοιιγδαίίογοπι ἰδ θη1}8 βθηϊεπηί ἐμ. ΟΠ 9 6 η- εἰαπὶ; φυᾶ νϑὶυῖ ογάϊπε αυοάδην οἰ οΐαπιι5, οἱ ἰΓἃ- οἴδίίο φυοφυδ ἀς ἰπβογὶριϊοπίθιιβ οἰαγίοῦ γοἀάδιυν. Απΐα οπιηΐὰ δυίθπ Οροτίοί βου ριἸοηἶ8 [7.5 Βοοραπι, δ υσπὶ ἀϊγίφίιυν, οοπδίάογαγα: ἀοϊπάθ δὰ ἃγι] ἤοϊα αὐ δὰ ῥγοροβίϊαπι βϑηβυμ) δγυθπάυπι 4088] ΡῈΓ ςΟπϑθαυθηβ8 [δεϊιηΐϊ, δα αϊο ρδγυθϑιραγα, 48 αι ὶ- ἄδι) οβίοπάϊι τὰπὶ ογάο Ῥβαϊπποῦυ, δά ουι8486 ἤπεοιη εοοξποδοορηάυπι δοροιμιποίδία ἀϊδροθίιυ; ἐθυδιπα 2) }1ἃ ἀρμδν ἡ μαμηνεύδ ναι, ε(, 5) Ὁδῆσαι, εὐ. 4) Ἐξιτάσεως ποηηὰ} μέθ.
Προοίμιον πρὸς φίλον. Ἐδεξάμην σου τὸ ἐπίταγμα μετὰ προθυμίας (ἰ ὦ ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, χατὰ τὸ ἴσον ἐμοί τε χαὶ σι τὴν σπουδὴν χαριζόμενον, χαὶ προσέσχον ταῖς τῶν ψαλμῶν ἐπιγραφαῖς. Τοῦτο γὰρ ἡμῖν ἐπέταξας διερευ- νήσασθαι (2) τὴν ἐνθεωρουμένην ταύταις διάνοιαν, ὡς πᾶσι γενέσθαι δῆλον τὸ διὰ τούτων ἡμᾶς πρὸς ἀρετὴν ὁδηγῆσαι (ὅ) δυνάμενον. Πάσῃ τοίνυν τῇ βί- θλῳ τῶν Ψαλμῶν μετὰ πλείονος τῆς προσοχῆς χαθ- ομιλήσας, ἀναγχαῖον ᾧζήθην μὴ ἀπὸ τῶν ἐπιγραφῶν ἄρξασθαι τῆς ὑποθέσεως (4), ἀλλὰ περὶ πάσης ὁμοῦ τῆς ψαλμῳδίας μέθοδόν (5) τινα πρὸς τὴν τῶν νοη- μάτων κχατανόησιν τεχνιχὴν προεχθέσθαι (6) " δι᾽ ἧς ἐχ τοῦ ἀχολούθου χαὶ ὁ περὶ τῶν ἐπιγραφῶν ἡμῖν σαφηνισθήσεται λόγος. Χρὴ τοίνυν πρῶτον μὲν τὸν σχοπὸν τῆς γραφῆς ταύτης πρὸς ὅ τι βλέπει, κατανοῆσαι" εἶτα τὰς δι᾽ ἀχολούϑου πρὸς τὸ προχεί- μενον τῶν νοημάτων χαταστχευὰς συνιδεῖν, ἃς ὑπο- δείχνυσιν ἦ τε τάξις τῶν ψαλμῶν πρὸς τὴν τοῦ σχο- ποῦ γνῶσιν εὖ διαχειμένη (Ἴ), χαὶ τὰ τμήματα δ) Ἔφοδον, εὰ ἢ Ὑπεχθέσθαι, εὰ Διαχεχριμένῃ, 6ὰ παντὸς τοῦ βιδλίου ἰδίαις τισὶ περιγραφαῖς ὀριζό- μενα, πενταχῇ πάσης τῆς ἐν τοῖς Ἑαλμοῖς προφη- τείας διαιρεθείσης. Ὧν μετρίως προχατανοηθέντων, Ὑνωριμωτέρα ἡμῖν ἡ ἐχ τῶν γραφῶν (8) ὠφέλεια γενήσεται, διὰ τῆς τῶν προεξετασθέντων κατανοήσεως φανερουμένη. ᾿Αρχτέον τοίνυν ἐντεῦθεν τῆς θεωρίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ.
Τέλος τοῦ χατ᾽ ἀρετὴν βίου μαχαριότης ἐστίν. Πᾶν γὰρ τὸ κατὰ σπουδὴν κατορθούμενον πρός τι τὴν ἀναφορὰν πάντως ἔχει. Καὶ ὥσπερ ἡ μὲν ἰα- τρικὴ πρὸς τὴν ὑγείαν ὁρᾷ, τῆς ὃὲδ γεωργίας ὁ σχο- "ὃς πρὸς τὸ ζῇν ἐστι παρασχευή οὕτω χαὶ ἡ τῆς ἀρετῆς χτῇσις πρὸς τὸ μαχάριον γενέσθαι τὸν χατ᾽ αὐτὴν ζῶντα βλέπει, τοῦτο γὰρ παντὸς τοῦ χατὰ τὸ ἀγαθὸν νοουμένου χεφάλαιον χαὶ πέρας ἐστί. Τὸ μὲν οὖν ἀληθῶς τε χαὶ κυρίως ἐν τῷ ὑψηλῷ τούτῳ γοήματι θεωρούμενόν τε χαὶ νοούμενον, ἣ θεία φύσις λέγοιτ) ἂν εἰχότως. Οὕτω γὰρ ὁ μέγας Παῦλος τὸν Θεὸν ὀνομάζει, πάντων τῶν θεολογιχῶν ὀνομάτων προθεὶς τὸ (9) μαχάριον, ἕν τινι τῶν ἐπιστολῶν οὑτωσὶ γράψας τοῖς ῥήμασιν’ Ὁ μακάριος καὶ μόνος δυνάστης, ὁ Βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ Κύριος τῶν κυριευόγτων, ὁ μόνος ἔχων ἀθα- γασίαν, φῶς οἰχῶν ἀπρόσιτον, ὃν εἶδεν (10) οὐδεὶς ἀνθρώπων, οὐδὲ ἰδεῖν δύναται, ᾧ τιμὴ, καὶ κράτος αἰώνιον. Ταῦτα γὰρ πάντα τὰ ὑψηλὰ περὶ τὸ Θεῖον νοήματα, χατὰ γε τὸν ἐμὸν λόγον, ὁρισμὸς ἂν εἴη μαχαριότητος. Εἰ γάρ τις ἐρωτηθείη, τί ἐστι τὸ μαχάριον, οὐχ ἂν τῆς εὐσεδοῦς ἀποχρίσεως ἁμάρτοι ἐπακολουθήσας τῇ Παύλου φωνῇ, καὶ εἰπὼν, ὅτι μα- χάριόν ἐστιν, ὃ χυρίως λέγεται χαὶ πρώτως, ἡ τοῦ παντὸς ἐπέχεινα φύσις" τὸ δὲ ἐν ἀνθρώποις μακάριον, «ἢ μεθέξει τοῦ ὄντως ὄντος, ἐχεῖνο ποσῶς γίνεταί τε χαὶ ὀνομάζεται, ὅπερ ἡ τοῦ μετεχομένου φύσις ἐστίν. Οὐχοῦν ὄρος ἐστὶ τῆς ἀνθρωπίνης μαχαριότητος ἡ πρὸς τὸ (11) Θεῖον ὁμοίωσις. Ἐπεὶ οὖν τὸ ἀληθῶς ἀγᾳθὸν, ἤτοι τὸ ἐπέχεινα τοῦ ἀγαθοῦ, τοῦτο μόνον ἐστὶ καὶ ((2) μακάριον χαὶ ὀρεχτὸν τῇ φύσει, οὗ πᾶν τὸ μετέχον μαχάριον γίνεται, χαλῶς ἢ θεία τῆς ψαλμῳδίας γραφὴ διά τινος τεχνικῆς τε καὶ φυσιχῇς ἀχολουθίας, τὴν πρὸς τοῦτο ἡμῖν ([5) ὁδὸν ὑπο-