μόνος ὁ ἦχος τῆς μελῳδίας προσπίπτει ταῖς ἀκοαῖς, αὐτὰ δὲ τὰ μελῳδηύμενὰ ῥήματα οὐ διαρθροῦται τοῖς φθόγγοις" ἐν δὲ τῇ δῇ τὸ συναμφότερον γίνεται, (29) Τοῦ δἀὰ. εἰ.
(60) Στηλογραφηθῆναι, οὐ. (51) Τῶν οπι. 6ἀ., ἰυιν ἐπιφώνησις, 64.
ΘΑΡΌΤ ΠΙ.
Αἱ ρβδίαιυβ οἱ ὑδηϊίουπι, οἱ ἰδυάδίϊο, οἱ ᾿γπιπυβ. δὲ Ὄγϑῖ!ο (Δ φυοάδιῃ ἀϊξογί πιΐῃ6 ἱδίον 56 ἀϊδββίἀομι: Ῥβδιυμαδ δοὶ πιοάυ]διίο μὲς ἰηδιγυπροιίιη τυ οαιη. (ὐλημου οϑὲ ργο]δίὶ9 ἐδηίις, οἰπ τ γ}9 οὖς [δοίδ. Οὐδεὶο δδί ευρρὶϊοδιὶο δὰ Ὀθιιπὶ, ΡγῸ τὰ δία πὸ" γνὶβ εοπάπεϊ υ. Πγεορυβ δοὲ Βομούϊοἰϊο τοἀάϊ!α δα ΟΡ ὕῃὈοβᾶ πορὶβ ργϑδΆ. 1,208 Ὑ6γὸ δἶτο ἰδυάδιἰο, ἰάθη δἰ υἱνίαδηυε εἰ βοδίαπι ςβὶ, δἰφπίβοαι αἰνίπογυπι πα ΓΑ Ὁ πὶ ργαἀϊοδιϊοπει οἱ δομηπιεμ- ἀαλϊοπδπι; ἤδπὶ οχϑίἰδιΐο ἰῃ Ἰαυάδηάο, 81} αἰἱυή δδὲ 4υ8πὶ ἰδ 415 ἱπίδηι9. σίογα) ὥς δῷρα δἱδὲ μων ἰπ ἰπδογριοηἰθυς νὰν οοπ] υποἰϊίοπς οορὰ- Ἰαδίιγ, υἱ ἀπὸ σοπηῃοχίοηθ ἴῃ ἰάθμι οοαἰοδοδηϊ. Υεὶ ϑϑὶτ ἀϊολλιγ, « Ῥεδίπυβ οδμεϊοὶ, » νοὶ, ε Οδμίοιη Ῥϑϑ)πηΐ, » υδὶ], ε ἴῃ ΠΥπιηἶδ Ὀ58]Π|08, » ΥΕ], υἱ εχ Ἡανᾶους "5 ἀἰυϊοίηυβ, « Οτγαιϊΐυ οὕπν οδπιίοο. ν ϑοηβυδ υεγθ, 4υΐ 5ΒΟΒ Ραῦ ἰδίδ8 ἰπβογί ρέϊοποϑ διὶ τἰυίοῦι ἀουςὶ, ο)υϑιιοὐὶ οοι: Ρραϊ ογίυπ 6ϑὶ πὰ" ᾿ βίου. ἰδ Γα πιο βίη), φυρά ὃς βῳροείοτίθυβ. εἴγυ- εἴυγοβ 805 ραγί 08 βοηυη οἰ!, Βυλιδαυᾳ ἰπδίγυ- πιδηϊὶ εοποθπίυθ, Δρροὶ δῖ! ε ρβϑίμπηιβ. » ΕἾζῸ οχΧ ἦρβα οοῃδίγμοιίοηΐ5 ἄζυγα, οομηπιοηἰο ποθὶ8 «ἀ Υἱγίυϊεπι οχϑί σε, οὐπὶ ἔυδπ) Υἱίδηὶ νοὶ 6858 ρ88]. τοῦτ), ΠΟῚ ᾿δγγαδί τ 8 50η}8 ΓΕΒΟ Δ ΘΙ; 0208 δυίοτῃ νο00 οὐξιιδιίοηεδβ; δδὰ «υἱ ρυγιπι ἐχδυάίία- αὺυς (Δοἰ]οιη, οἵ ΣΧ γαθι5 δυρογβ σα! 6ϑε θυ σ0η- τοχὲυ πὶ βοππι οἴβοίαι. Αἱ οὐπὶ δυιάϊπλυ8 ἐ οδη!ἰουη], ν ἀοσοιυν ηυδεὶ φυοάδη ἰῃνοίιοΓγο, Υἱῖῶ8 Βοπρδβίδιθιι ἴῃ δοιοηΐθυβ ποβιγὶβ ργωϑίδηἀδπι 6856. Οπειηδά- πιοάυπ οἷαι ἐσ πη βἰοἷ8 ἰῃ δι ΓᾺΠΙΘΠ (8 601118 οοη- ἐδηΐυδ δὰ δυγοθ δἰ αἱ ἰογ; ἰρ8ᾶ ὑθγ9 υογθα ἀροῶι- ἰλῖλ ΡῈΓ 80Π05 8Γίϊου]αἰΐπι ἤθη αἰδιϊσαυπίυγ; ἰπ οἂπιῖοο δυΐδπι υἰΓυπφὰς Θδὶ: οοηοθηλιῦπι 86 }- (52) Τῷ οπι. οἱ 25) Οὐδέν, ει.
48 5. ΟΒΒΟΟΘΕΙΙ ΝΥΒΕΝΙ ΟἹ τποήα]διίο; νϑγθογυιθαυθ Υἱθ οἱ ροίοϑίδβ ΟΠ Α χαὶ ὁ τοῦ μέλους ῥυθμὸς, καὶ τῶν ῥημάτων ἡ δύνααδηΐι. βίσηιι! δγιϊευ]διίηι ῥγοϊδία, 4υδηὶ ᾿βπογαγο ὨΘΟ6586 6δὲ,᾽ 8' 8018 ᾿ἰῃδίγυπιθη 8. πιυβὶοἷ5. πηοοάϊα ἰηδεἰυδίαγ: 5 π||6 αυϊά.}1}8, φὰ! νἰγιατἷβ ἀκογοῖια- εἰοπὶ 5686 ἀδάυῃὶ," ᾿ἸμάϊσαῖυΓ ἀϑανθηΐτ; “ποηπυ} Θηΐπ), 4υΐ γογυπ) σοπϑί γα ομὶ ἐξ ἰηνεβιϊφϑιοὶ φηΐπλυ δ] ϊεἰυπῖ; νἱίδαν φυΐϊάοπι ουπὶ Υυἰγίυϊο ἀθ- φυηῖ; δεὰ -ἱφηοιῖ -μἰοτίδαυ, ργοργίας.. οοηδβεϊβηεία ιογ πἰ5. ἰδηΐι θοηση εἰγουπιδοῦθαηϊ: ἸΠΟΓ6Β 4046 5005 ῬΓῸ Υἱγὶθι18 ΓροῖΘ ΘΟΙΏΡΟΠηϊ, 4}: Βοποβίαϊα οἱ ἀθεθηίία, 'ῃ 18 402: ἀρράᾶγοηΐ, φοπάϊβ, νεϊαὶ ογαιοιο᾿ ᾳφυδάδηῃ, Υἱέ σοηνοηίθη- υἱδπ τϑοίοαυς᾽ σομοΓιπδίδπι ται μαι. ρα δὶ. υδηάο ἰφίζυτ ρδγ ᾿νϑ86 δ }0 ΟἸΠ οἷ γαιὶο ΒΟ θ5 οὐπἴαης « (δηιίδυπι ρβαϊηνὶ; ν Ὑδ], ε Ῥβϑίιπβ οαπεϊοὶ » οἴδοϊεαν. ΘυΔπάο - δυίΐοιη δἰίογυπὶ ἰνοῦγιιπὶ ᾿Ἰδιά4ι10- εἶδιι8 ἀυπίαχαϊ ργποίδιιπι Γαοτὶϊ, τυης ναὶ θοηυπι, 4ποἀ ἴῃ Δπίπιο δἰἴιπὶ 6βὶ, με γ « Ῥβδὶ πιυπὶ » ἀθβίξπδ- 40} νθγο.
μις ἢ -(ὅ4) συνδιεξαγομένη μετὰ τοῦ μέλους, ἦν ἀγνοεῖσθαι πᾶσα ἀνάγχη. ὅταν διὰ μόνων τῶν μου- σιχῶν ὀργάνων ἡ μελῳδία γένηται". οὕτω χαὶ ἐπὶ τῶν τὴν ἀρετὴν μετιόντων συμθαίνει (55). Οἱ μὲν γὰρ τῇ θεωρητιχῇ τε χαὶ ἐποπτιχῇ τῶν ὄντων φιλο- σοφίᾳ τὸν νοῦν προσανέχοντες, ἄδηλον τοῖς πολλοῖς τὴν ἀρετὴν χατορθοῦσιν, ἐν τῷ (56) ἰδίῳ συνειδότι τὸ ἀγαθὸν καταχλείοντες" οἷς δὲ καὶ τὸ ἦθος τοῦ βίου χατὰ σπουδὴν συγχατορθοῦται, οὗτοι τῇ περὶ τὸ φαινόμενον εὐσχημοσύνῃ, χαθάπερ τινὶ λόγῳ τὴν (51) τῆς ζωῆς ἑαυτῶν εὐρυθμίαν᾽ δημοσιεύουσιν. “Ὅταν τοίνυν δι' ἀμφοτέρων ἧἣ τὸ ἀγαθὸν χατορθούμενον, πῆς ἠθιχῆς φιλοσοφίας πρὸς τὴν θεωρητιχὴν σγνδρα- ϑιΠτ6γῖῖ, σΟΠ) ποῖα ΡΠ] ΟΒΟρὨΐα 11, αὐ δά ΠΟΓῸ8. ᾿ γμεγεϊποῖς οὐ 1118 φύδθ΄ ᾿Σ οοπίοπιρ ϑίίοηθ οοηβίδιϊϊ, Β μούσης, ε Ὠδὴ ψαλμοῦ γίνεται, » ἣ « Ψαλμὸς δῆς" ν ὅταν δὲ τὸ (58) ἕτερον ἧ τούτων ἐφ᾽ ἑαυτοῦ τοῖς ἐπ- αἴνοις προχείμενον, ἣ τὸ χατὰ διάνοιαν ἀγαθὸν διὰ :ποῦ ε« ῬΨαλμοῦ » μόνον σημαίνεται " ἣ τὸ ἦθος χαὶ ἣ , περὶ τὸ φαινόμενον υὐὐὰ ϑόδι διὰ τῆς « ἡμκὼ ᾽ ἑρμηνεύεται.
τι, ν6] πιο γα πὶὶ μοηρδίδ5, οἱ ἴῃ δου ]οπίθα8 ἀδοθιῖἃ ΡῸΓ « (δηιἊουπι ν ἰηδἰυδλίυΓ, Ηγπιπυβ δυιΐθπι ψϑὶ ἰδιι8 δὶ οὰπὶ οδηίῖοο )υηφαίογ, ἀοουπιοηίο 6δῖ, "6 ῬγΪ05 σορίίδιίοπ65 ἐδ ἴ)60 5υ.56]- γνΈγῈ ἀραγεάϊαίπιγ, φυᾶπι δηϊπιαπὶ ποβίγιην ἰδηῖα Ϊ- υογίαια ἀΐξηυμ τοἀάδπιυβ: « ΝΟη » δηΐπι, ἰπααυὶῖ, « προοϊοβᾶ ἰδυβ' ἰῃ οΥδ᾽ ρβοοδίουίβ δ. ν Εἰ ρϑοσδίουϊ ἀἰχὶς θδυβ᾽: ἐ θυδγα ἔὰ ὁπᾶγγαβ ἢ ι8{}85 πιθ85 ᾽ 7 » Ιάδπν πο8 ἀοοδὶ ε ογδιο εἰπὶ οΔηι 00, »᾽ ΥἱἀοἸϊςυῖ, αἱ Υἱ 155 ΓΑ ΙΌπ65 ρυΐυβ γΓοοῖα σΟὨΓΟΓΠΊΘΠυ8, 6 48 βορτβ οἱ ἀἰββοιυ βὺ 5 ἰῃ δοιοπίθυβ Ἀρραγϑαὶ, ἴυπο- Ὕμνος δὲ ἢ αἶνος τῇ δῇ συμμιγνύμενος, παράγ- γελμα γίνεται, μὴ πρότερον ἡμᾶς κατατολμᾷν τῶν περὶ Θεοῦ νοημάτων, πρὶν ἂν τὸν βίον ἡμῶν τῆς τοιαύ- τῆς παῤῥησίας ποιήσωμεν ἄξιον. ε Οὐ » γὰρ «ὡραῖος,» φησὶν, « αἶνος ἐν στόματι ἁμαρτωλοῦ. ν Καὶ τῷ (39) ἀμαρτωλῷ εἶπεν ὁ Θεὸς," « Ἵνα «-ί σὺ ἐχδιηγῇ τὰ δι- χαιώματά μου; » Ὡσαύτως δὲ χαὶ ἢ ε Μετ᾿ δῇς προσευχὴ » τὸ ἶσον ᾿ἡμῖν ὑποτίθεται, πρότερογ- περὶ τὸν βίον σπουδάζειν, ὡς ἂν μή τις ῥάθυμός (40) τε πὲ γόον οὐδιίοποπι δὰ Πδιπι δοσοιίδπνιβ. Οιυοά. ]-- Ο καὶ παρηχημένος τοῖς ἐπιτηδεύμαϑι τύχῃ, καὶ τότε κηΠίσαγα, ᾿υἀϊεῖο ηιθο, θοπμΐπι8 νοὶ υἾδδε νἀ δῖαν ||.
φαὶ ᾿ἀϊεαυαιι, ε θόπιΐηθ, ἀθο8 05 ογάγθ ν᾽ », (ψυδδὶ ογΆτο ποη ἴῃ υϑγῖ8, βοὰ ἴῃ υἱἱᾶ γϑοῖβ ἰπβιϊ υΐὰ οθη- οἰϑίδ! Ὁ} οὐυπὶ αἷϊ᾽: ε 5] ἀπ Βα γἢἶ5. Π ΟΠ Ἶθι18 Ρ66- οαΐα δογαπι, αἰ τιοἱ εἰ ῬδιῈΓ οΟἸαβι]8 ρεσοδίᾶ γ6- ϑίγα ""..»
δου ἄν, τ; Αἱ αυδηὰο ρῥεαϊπο 801 υόχ, « ἰδυιάδιϊοπἷβ, » ργ:ηξίιιγ, ἰυΐη δι θ]θοίᾶ - δοπί ἐπι [650 ΠἸ0 0 πὶ ηυοάδδην εοπεϊπεῖ εἦυ5 φυΐ 060 ἰαυάδαϊίοπαβ οἴδετί: ἢ.) ἰδυάδνγε θθιπὶ ΔΙ ΟΓἶτι5 ὩΟη 6βὶ, βοά 'ε Ἰ,δυἀδι0,» ἰηᾳυΐ!, ε θΑν ἀΐ8.: » αὐ πο ἀἸβεδηλι5, π05 ἰυης θεοὶ Ιδυάδπάϊ 7.5 εἰ ΠΠογίαιοπι δάδρίυτοβ, δἱ αν ἀϊ 531- π1|68 οὐδἀδιηῦϑ. ἢ. ᾿ ͵ « Ρραϊπηυβ » Ὑ6Ὸ «ἴῃ ᾿ΙΥ̓ΠΙηΪ8 ΝῚ Δ( δἰ {ἰογ αυοδιπάδην φιδίιπι ἀνθῆὶ!; ιιόπι πο! οἱ ἀἰνίπυβ Δροβιίοίυβ, υἱ ἰοϑίαίυν κά Οὐτίπι 08, οὰπὶ αἷϊ 86- ἰρβυπι πιοὰο βρί τυ Ῥβϑ]Π}εγο, τηοάο πιοηίθ ᾽. ᾿ρίτυν ρβϑϊπιοάΐα οοπμπιϊϑία οὐπὶ πιοηῖθ, ἱΠυἀ ἰρδυπὶ φιιοά Ῥγίυϑ ἐγδαϊάϊπηι8 ἀδοίαγαι, υἱάσγὶ πἰπιίγυι ἰά ᾳυοὰ (δ᾽ Σημαίνει, οά. ἘΠΕ δἀά. εὐ. ἣν οἴῃ. οὐ, ἀν ῥά. Μοχ ἑαυτοῖς, οὐ. Ἔ Τῷ δέ, εἰ.
προσιέναι διὰ προσευχῆς τῷ Θεῷ. Καέ μοι δοχεῖ τὴν τοιαύτην ὁ Κύριος ἔννοιαν παραδιδόναι τοῖς εἰποῦσι πρὸς αὐτὸν, ὅτι ε Δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι" » ὡς οὐκ ἐν [ῥήμασι τῆς προσευχῆς, ἀλλ᾽ ἐν τῷ βίῳ κατορθου- μένης, ἐν οἷς φησιν, ὅτι « Ἐὰν ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ Πατὴρ ὁ οὐράνιος τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν. » -...
. Ὅταν δὲ καθ' ἑαυτὴν ἡ Αἴγεσις γράφηται, μαρ- τυρίαν τινὰ τοῦ ἀνατιθέντος. τῷ Θεῷ τοὺς ἐπαίνους πεῤιέχει τὸ νόημα (41). Οὐ γὰρ ἄλλου τινός ἐστιν τὸ ἐπαινεῖν (43) τὸν Θεὸν, ἀλλ᾽ Αἴγεσις, φησὶ, τοῦ Δαυΐδ" ὡς ἂν διὰ τούτου μάθοιμεν, ὅτι εἰ (45) κατ᾽ ἐχεῖνον γενοίμεθα, τότε χαὶ ἡμεῖς τὴν τοῦ αἰνεῖν τὸν Θεὸν παῤῥησίαν ληψόμεϑα.
Ὁ. Ὁ δὲε Ἐν ὕμνοις ψαλμὸς, » εἰς ὑψηλοτέραν ἐμᾶς , ἀνάγει κατάστασιν, ἣν ἤδει καὶ ὁ θεῖος ᾿Απόστολος, καθὼς πρὸς Κορινθίους φησὶν, ἑαυτὸν νῦν μὲν τῷ πνεύματι ψάλλειν, νῦν δὲ τῷ νοῖ. Οὐχοῦν ἡ μὲν τῷ νῷ συμμιγνυμένη ψαλμῳδία τὸν προαποδοθέντα λόγον διερμηνεύει (44), τοῦ δεῖν (45) τὸ φαινό- , (40 σΑρρυϑμος, οι. (41) Εογία ὄνομα. (42) Αἰνεῖν, οὐ.
. (44). Ἐριβηνεύει: οὐ. (48) Τὸ δοχεῖν. Εν.
ΙΝ ῬΘΑΙΝΟ5.
μενον ἄξιον εἶναι τοῦ ᾿κεχρυμμένου, ἵνα ᾿ὴ ᾧδὴ Ἁ ἰῃ Δροιίο 6ϑῖ, Θμμε πη 488 ᾿ξοηδρδοίυΐ δχροβίλυπι ἀΐπ σημαίνῃ (46) τῷ τοιούτῳ νοήματι. Ἡ δὲ πνεύ- ματι μόνῳ κχατορθουμένη ψαλμῳδία, τὴν ὑπερ- ἔχουσαν κατάστασιν τῶν ἁγίων ἐἑνδείχνυται, ὅταν χρεῖττον ἧ τῆς διὰ τῶν φαινομένων ἐνδείξεως τὸ τῷ Θεῷ προσαγόμενον. Οὐ γὰρ ἐν δαϊς τισιν ὁ ψαλμὸς ταῖς διὰ ῥτ μάτων διαρθρούταις τῶν νοουμένων τὴν δύναμιν, ἀλλ᾽ « Ἐν ὕμνοις, ν φησὶν, ε ὁ. ψαλμός. » Τοῦτο δέ ἔστι, κατά γε τὴν ἐμὴν κρίσιν, διδασχαλία, τί χρὴ ὑπὸ τοῦ ὕμνου γινώσχειν. Μανθάνομεν γὰρ ὅτι ὁ ὑψηλὸς βίος καὶ τὸ τὰ ἄνω. φρονεῖν, χαὶ ἐχ τῶν οὐρανίων. τε χαὶ ὑπερχειμένων (41] νοημάτων ἔχειν τὸ ἡμέτερον. ὄργανον, τοῦτο ὕμνος ἐστὶ τοῦ Θεοῦ, οὐχ ἐν. δυνάμει ῥημάτων, ἀλλ᾽ ἐν τῷ ὑπερ- ἔχοντι χατορθούμενος βίῳ (48) ὅταν δὲ τὴν τῆς.
᾿επίυβ 6886 60 φυοὰ ἴῃ οεουΐο ἰδῖεῖ, υἱ΄ ργοίη- ᾿ἀδ΄ ὀδιί,ουπι ΡΕΡ ᾿ΠἸ8πὶ δβοηιἐπιΐδι δἰ κη Ποίαν. Ῥβδϊπιοάϊα διυιίδπ ααᾶ 5010 βρί τα ρογβεϊίυγ ἀχοοὶ- Ἰδηῖοπὶ βδποίογυπι βἰδίιπι ἀδῃηοπβίγαῖ, αμοὰ 56ἷ- Ἰεοῖ ἰὰ αυοά θεο. οἴδεγίυν,, τηθἰυ8 81 οπηηὶ ΠΟ, φυοά πυης ἴα τεθυβ ΔΘρβοίδὈ ἢ υὺ5 εἰιοαϑοῖ!. Νοὸπ πίνῃ ἰπ οαμι οἶδ αι υβάδιῃ εβί ρβ]πι5. αὐδ8. ΡΟ ὙΓΡΆ τόγαηὶ δυ θ)δείαγαν Υἱπὶ ἐχρίδποιι, 564 « ἰῃ «Πγπιΐδβ, » ἰμαι!ῖ, « ρβαίηνι5.» Ησο γὙθγο, υἱ 660 αιΐ- ἄδιι ἀγοίίγον, ἀοοθί πο8, αὐυἱὰ Βιγπγηὶ ποι η6 ἰηῖ6}- Ἰἰίφεπάυτη 5[1. Ὀἰβοϊπιυβ εὐἶπι, 80 πιθπὶ ἨΠΑπι νίϊανι, οἱ αι δυγβυπὶ διιὴῖ βδρόγδ, ποβίΓυπι 6 οὔβαπυνι δχ σα] δϑιθαβ οἱ βυρθγηΐδ φοξίϊαι!οπί!υ5 0 ΒΡΟΠΒ.Π) ἸΔθ6 ΓΘ, ΒΥπιπαμι, Βοἱ 6586; Υἱΐδπὶ Υυἱ 6] 1661, ΠΟῚ γοτ- «- συνέσεως » φωνὴν συγγράφοι τοῖς ὕμνοις, συμ- Β. νοότυπιὶ οἴδπεδοία εἰ βρίδπάογθ, δε 60 φυοά μὶ8 Ἰοπξς θδουλίαν τινὰ δοχεῖ μοι ποιεῖσθαι ὁ λόγος, μὴ ἀσυνέτως ἔχειν͵ τῶν εἰς. 'δοξολογίαν τῷ Θεῷ ἀνατι- θεμένων ῥημάτων " μήποτε λάθοι μὲν ἀνεξετάστῳ χαὶ ἀσυνέτῳ (49) τινὶ ὁρμῇ τὰ μὴ πρέποντα τῇ θείᾳ μεγαλειότητι ἀνατιθέντες νοήματα. οἷόν, ἐστι τὸ αἴεσθαι τοῖς κατὰ Θεὸν ζῶσιν ἐν. τῇ τοῦ βίου τούτου εὐχληρίᾳ προχεῖσθαι τὰς. ἀμοιβὰς, χαὺ τὸ νομίζειν ἐκεῖνο, χαὶ παρὰ τῷ Θεῷ χαλὸν͵ χρίνεσθαι (δθ) ὕπερ ἂγ τῇ αἰσθήσει τῶν ἀνθρῴπων τοιοῦτον δόξῃ" χαὶ πολλὰ τοιαῦτα δυνατόν ἐστιν εὑρεθῆναι γοήματα, ταῖς περὶ Θεοῦ ὑπολήψεσι παρὰ τῶν ἀσυνέτων ἀνα.- οἷιβ.» γὸχ ἈΒΟΥ ὈΙΠῸΓ ΠΥΠΊΗΪ8, ΠῚ ἀατὶ νἰἀείυτ, Π6 Γυάε8 οἱ ἱπηρου εἰ βίη ἡΠΠογιιπλ γΘΓΘΟΡΕ πὶ, αὐξ8 ,δὰ Ἀεὶ εἰοτίαπι «ἀδολπιηπάλπι (λοίαηι, Π6 [ΓΟγιδββὶβ οἰ βγουῖϑο ἱπιρεῖα 6 αὐ αἰνίπδπι. πιδρηϊ ἤςοηεΐδι ααἰηΐπια ἀδοθηϊ, ἀδ 114 ςοποὶρίαπιιδ: ουὐιδηιοαϊὶ εδὶ, «οχ 5[ἡπηάγα ἰΐα φυὶΐ βοουπάυπι θοιιπὶ Υἱνυηΐ, ἴῃ πυ}05 ἴθ [οἰ οἰτρι9. τοροβίι85 6886 γι τ θυ] 0η65; υἱ οἱ 1}- ιιὰ, ἀρ γαγὶ, θεοὶ. ἡυἀϊεῖο, Βοπυπὶ 6 γθοίιπὶ 6856, «αυοά μυπιδηΐδ. 5δδηδὶ 08 ᾿υ}υππιοάϊ 6586 δρραγεῖ; τιθέμενα (51). Σοὶ δὲ χρείᾳ συνέσεως τοῦ ἐχεῖναυ πίοπεδ 8}ν ἰδ ρίῃ ἴμ}8 γϑοθρίᾶβ. Οὐ ΔρΓΟΡΊρΓ ΟρΙ5 περὶ αὐτοῦ γινώσχειν, ὅσα μὲ μῶμον. φέρει προσ- εδί εἰ {Π0] ἰπι6}ζοινεἴα, μὲ 6, 1110 δᾶ Θινβῃ 8025, Π"38 φερόμενα. Τὸ μὲν γὰρ οὕτως αὐτῷ πρέπον εἰς -- 5] οἱ δἰἰγτἱ υδηίυγ, πυ}]8πὶ γοργθ θη βίοποπι ἁβεγοπί. ἔπαινον, χρεῦττόν ἐστιν, ἢ ὥστε ὑπὸ ἀνθρωπίνης ῦ Ναην 1 4υοὰ νον δά Ἰαυΐδπι ἰρϑῖ18 [Δεἷ!, πιλ}1:8 6ϑὲ ᾿φύσεως εὑρεθῆναι " ἡμῖν δὲ τοσοῦτον ἀγαπητὸν, οὐδὲ «ὃ δέον περὶ αὐτοῦ γινώσχειν (68) εὑρεῖν, ἀλλὰ τὸ (55) ᾿μηδενὶ τῶν ἀπεμφαινόντων͵ συνενεχθῆναι "ὅπερ δὴ "ἐπὶ τῆς αἰνέσεως τοῦ Δαυῖδ ἐνοήσαμεν, ὡς τῷ ᾿φοιούτῳ μόνῳ πρεπούσης τῆς θείας αἰνέσεως. Ταὐ- "πόν μοι δοχεῖ χαὶ περὶ τῆς « προσευχῆς » γινώσχειν, ᾿ὅταν ἀχούσωμεν, « Πρὺσευχὴ τοῦ Δαυΐδ, ν» ὡς δέον, «καὶ τὸν ἡμέτερον βίον κατὰ τὸν ἐχείνου σπουδάζειν "εἶναι, ἵνα τοῦ προσεύχεσθαι τὴν παῤῥησίαν χτησώ- μεθα, Οὕτω καὶ (64) τὸ (ὅ8ὅ), « Προσευχὴ τῷ πτωχῷ ᾿ὅταν ἀχηδιάσῃ, καὶ ἐναντίον Κυρίου ἐχχέῃ τὴν δέησιν ᾿αὑτοῦ.» Πολλὴ (86) γὰρ ἡμῖν χρεία τῆς κατὰ Θεὸν ἀνα- ᾿θάσεως, ἵνα νοήσωμεν, τίνων πτωχεύομεν " οὖ- γὰρ ἂν. "εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθοιμεν τῶν ἀληθινῶν ἀγαθῶν, εἰ μὴ "τὴν ἐν τοιούτοις (51) ἑαυτῶν πτωχείαν κατανοήσῳ- μεν. ᾿Αλλ᾽ ἔμψυχός τις γένηται, χαὶ ἐνδιάθετος τῆς ᾿ προσευχῆς ὁ τόνος, ὅταν γνῶμεν τίνων πτωχεύομεν, ᾿καὶ πρὸς τὴν ἀναδολὴν τῶν ποθουμένων ἀχηδιάσω- μεν" καὶ οὕτως ἔἐχχεῖται ἡ δέησις ἡμῶν διὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἀντὶ ῥημάτων χρωμένη τοῖς δάκρυσιν.
(46) Σημαίνητα:, εα.
41) Ὁ) ἱάδηι οοὐά. ὑπερχησμίων. 48) Βίος, οἀ.
(49) αὶ ἀσυνέτῳ οιη. οὐ.
ἢ Θυϊάτηι οοἀά. γίνεςεθαι, ὅ1) ᾿Αποδεχόμενα, εά.
οἱ δβιγιιϑίτιβ. υδην εἴ. 80 Π πιδπ8 πϑίιγα ἰηνοηὶγὶ τφυοδῖ, Αἱ η00 5 1ὰ συοά δάδο ΔΗ 801}6 οἱ ἰδβἰἀἜγοΐ!ε «681, Πὸ σοξῃοβίογα αυϊάδιη 38 δὲ, φυδηῖυπι Ὀροσίεῖ, 'αυΐρρα 408. Π666886 - 8ἰῖ - δαφυΐ 6 40:5 ΠΠ}10 πιο δβιπὶ δἰ πα 8. Ουοά - μοῦ ἰαυάαιίοηοῦν αν ᾿πι6}- φοπάυπι αἰχίπιυβ, 50} }Π16 οὕς Βυΐς 580]1 σοιμρείογα, υἱ - θεῖ Ἰδυάδβ οδηδί. ἰθπν ΡῈΓ « οΓα Ομ πὶ» ἰηι6} [60 - - ἀππὶ ἰυδῖςο, φιδπάο δυάίπιι5, « Ογάιϊο θενὰ, ν φιῆ- . οἱ Π666588 8Βϊ1, υἱΐαην ποϑίγανι δὰ ἢ Π 8 Ὑἱ(δ8 ΠΟΓΠΙδΐΝ ἰηϑεϊαοτα, αἱ [88 οἱ Πογίδίθαν ὁγαπὰϊ Ῥδυπν δοαυΐ- ῬΆΠη118. [άοπι βοηϊοπάτϊπι 681 ἀθ 14 ᾿πϑουὶ μίΐοηνρ: « Θτδίίο ραυροτῖβ, πὶ δηχίυβ [Ὁδγῖϊ, οἱ εὐγὰπὶ Π6- πη εὐαάοτῖ! ργθσθηι βη2πι. » Ορυ8 δηΐμπι ποΐβ δδὶ Ἰρᾶθπο δὰ ὈὨοιιπὶ Δ8ςθηδα, υἱ νἱάο γα ροβϑίπιυβ, ηυ]- Βυδ ορεδιπυς; πη ομἶπὶ ἀδδἰ ἀθγῖο νθγογιπὶ ΒΟΠΟΓΌΜ ΔΠΠ οἰ Ἔπιηγ, πἶδὶ ποϑίγωμῃ ἴῃ ᾿νὶς ΠΟ ΠΌΓΙ πὶ ΠΡΟ )6᾽ μοΓ- βρδεΐδιῃ ᾿ιαθδαπιι8. ΕἾ. αΐοπὶ ογαῖίο ψίν! ἀ2. να] 46- 406 ἱπίοπάϊιιγ οἱ ἰηΠαπιιδίυγ, σὰ} ΟΟἠΠΟΒΟΪΠΊ8, φιυογυπι ἱπάϊφὶ συμ)5; ἈΠΕ πι Γ] 16 οἱ ΔΗΡΙΠΊΗΓ, οὐπὶ 68 αυς μοίΐηνι5, ἀΠαγαημιγ. ΕἸ οἷς ἐδ πα μι ἀερτοοδῖῖο ποοῖγϑ, δ 1} }5 ροί 5 ΟΟμ]ΟΥ πὶ ΙΔΕΤῸῚ - 118, φυᾶπὶ νογθὶ5.
(84) Περὶ τοῦ «4. οἀ. (55) Τὸ οπι. “ Τῇ αἰᾳυοί οὐὰ, (9 Πολλῆς, οὐ Τούτοις, οὐ δ Γινώσχει, δἀ. “- 5. ΟΒΕΘΟΒΙΙ ΝΥΒΒΕΝῚ δ0ὺ κι ἰαϊογργείαινοῖο οἱ {Πυὰ - ἐθἤδιίο Μογϑὶ Βοπιϊπὶ αὶ Οὕτω νοήσεις καὶ τὸ, « Προσευχὴ τῷ Μωῦσεϊ θεῖ. » φιλεῖ ἠθη ᾿ἰεθαὶ 1116 ΡῸΓ ογϑιίοηδαι δὰ οι δουϑίίθγα, εϑὲ φυΐβ Δ Βοὺ πϑϑθὰο 5656 δνούδῃδ, 80- ἐυδ θοῖ οαῖο εθλείδιυΓ.
ΘΑΡΌΤ ΙΥ.
Δεϊπβοτριῖο, ἐΡτὸ δῖ φυΐ οοιμπμ δ δ πηίυγ,α πμῃς ταΐδὶ νἱἀδίυν Ἰιαθατα δαηϑιπὶ, δοῖϑηὶ ἀἰυϊπὰ παι τλπι οἵπηΐβ οοηνογβίοηϊς εἰ πηι αι οπἰ8 ἜΣ ΡΟΓΙΘΠῚ 68- 86; ποη δηΐοὶ 6 δὰ φιοί πιμϊαιίοηα υἱδίαγ, ουπὶ ἴῃ αὐ γογοιη ποθὴ δἰῖ σλρᾶχ π|8; δὰ ἰὰ γεγο φυοά πι6- Ἰϊὰ8 δὶ, ὑγδηδηπιυίδγὶ πόφυθδί; πᾶπὶ πα! πὶ Βορυ εδί, ρτορίεγ φυοά ἴῃ ἐπὶ πιυϊαί!ο οδάδί: ΒΟ εηἰα τοροιίταν αἰϊπ θοηυπι, δὰ ηυοά ἰγαπβοδί, τρεϊ 8, 110 χυοά ἴμ88 πανεῖ, Νο8 γ8ΡρῸ ποπιΐπεϑ ἐμ του 810} 6 οἱ δἰιεγδιίοπ ροοὶεὶ, δεουπάνιηι υἱγαπιασα ΡῈΓ [Δ υ]}- τλῖδιη οἱ υἱια ἰγδηϑπιυιδίγίοοιι ἀθίθυῖογ 5 οἱ πη δ ΟγῸ 5. τοὐθμῆυν., ἀσϊοτίογοβ, ᾳφυδη00 ἃ ὁοιμπιυπίοπο θΟΠΟ- τ ὀχοίἀΐπηι5; πη οἰΐογαβ γυγβιπὶ, αι 8πά0 λ84 ἰὰ φυοὰ πιοίϊι5 681 ρδῈὺ δοπυθγβίοηθπι γοάϊπιι5. ὅὐπὶ ἰρίτυν πὐυϊαϊίοπα μὰ ταδίυπι ἱποιἀοτίσιαθ, ορυβ ᾿ΙΔ θη 8 Βοηῃά πιπιαιίοηο, αἱ ου8 νεπεδείο δὰ [ὰ φυοὰ πιεϊϊιι8, εϑι ἐρδυφίο γα οΓ: ΒΟΟηΌ6 πιαπἰίεδίυπι ἢϊ ἐσ υϑγθὶβ αὐδὲ βυ δ ιηφυπίυν {Π||8, « Ῥτὸ ν18 αὶ οοπηπιοίουαπ- ἴυν. » ΝΟἕ οπίπὶ δοΐαμῃ ογαίο πθὉ18 δυδοὶ, γουϊδι6- μδ πϑοοββδγὶο δυδεὶρίομἀδπι 6856, δεὰ οἱ αἰϊψευ πιοάο ἱποίγαϊ!, φποιποάο τοῖα δαὶ, ἐχθιηρὶῖβ 4ηϊ- Βυδίαπι πιυϊδιίομοτα ἰλΐδαν ἔμ πιο! ἀοιμοηβ ΓΔ 5.
οἷς πόγοὸ υϑγθὰ ἰοῦ ρεϊοηἱβ βαθρηῖ: εἴη ἴπθαι, Ὶ Ῥῖὸ [8 φυΐ ἱπρινυϊαυαπίων, ἐπ εἰμι} ( δεὰ ΘΟἸ απμπ28) Ἰωκοείριίομο, θδυϊθΐ ἰπ ἐοείγπα, οὐ Φυσοοσπάϊι Μ6- εοροιδηιίοπι ϑυεία:, οἱ ϑγείδπι βοῖνθβ, οἱ οοηγοτι! ἄρα, εἰ ρεγουβεὶξ νι!οῖη 8 μαγομ ἀμοάοείπι πλ}|ϊ8..» ἄχ ἀϊςιῖβ δμΐμν τπρδη ἰδίαι ὁδὶ οζαϊίορωθ θᾶς ἀοοίγίμδμι εἰ οομεὶϊ φυοάάδμι οὐπιρτομοηὰϊ, οὐπ ἀϊοίίαν: « ἴὰ εἰτω Ἰαδογὶ ρείους, θανἀϊ ἱπ ἀοοιτίμαιω.» Νόη δηΐπὶ ἀοοίτῖποδ τοοδθυΐυτι ὐδοίαπι [υἱεδεῖ, δὶ βιΐ8, ιοιϊα 5 Ἰναΐας ογδιϊοηΐβ ποῦ οθϑεὶ ἀοόθγε. ἈΔυιὰ νέο, « ἰῃ {ἰδ ἱπδοτὶριίοὨο, » ἱπῤίοαι, βεγῳλοῃθῦλ δυὸ νϑιμοτία; ἱπάἀοἰεθ ϊίιες ἡπιρτγοδϑιιπι οἱ ἱπφοαϊρίμαλ οἰν-, εὐτοίοτοπάυαι 6688, ΝΡ ΒΙΘΒΙΟΣ ἰδ) ΔΠἱ πιῶ ΒΟΔΙΓὸ αἰ Δϑὶ, εοἰυπιηᾶ 81; οοζο. Ἐν }0 ἰπδογρ(25. οπογυπὶ ἐχφιρὶϑ. Η|πὸ δυιΐίϑια δαρρϑαϊιδὲ ποθΐβ [ογιϊψυὰο οἱ βιγθηυϊίδ8, ἐπηροσαϊουίβ βυμμι ἐσεγείίιι θαυ ἀϊ8, φιΐδυδ ἀμρ]εχ μοδίϊδυς ᾿πίογίας οἰλάδα; 8 φαίάοια ἴβῃμθ ἀρδυαιρεὶδ,, ἘΠ φἰαὐΐο βυρίαι!α. ϑγγία χυμδ ἰηίεν ἀι05 Πυνΐο8 βἰ(8 δδὶ, ἰσῃα οοπϑυπιίταν, οἱ πὲς θηϊεπλὰ ϑγτογαπὶ μᾶ- εἶο, βδἰτα τοῦ οἱ νυ] 8 ϑἰβαῦυπὶ Ὑδβίδιι τ, του} 5 τ Π ἰνς ἰτυοϊάαι8. δγιιπι δοουγδία Πἰδιογίοδπι Πᾶν- τϑιϊοποπι ρογβοχυὶ τοῖ]ς, ἰορυπι (οΓίλδ56 οἱ δυροῖ- (51) Χρήσηται, εἃ. 58) Διόλου, δ. 58) Δέξηται, οἰ. 59) Ὅτε, οὐ 60) Βελτίους, οἀὦ. 61) Ὅτε, εἰ.
ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ, » ὡς οὐχ ἑνὸν ἄλλως προσελ- θεῖν διὰ προσευχῆς τῷ Θεῷ, εἰ μή τις τοῦ χόσμου τούτου ἀποστὰς, Θεοῦ μόνου γένοιτο ἄνθρῳπος. ᾿ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄.
Ἥ δὲ « Ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομόνων » ἐπιγραφὴ τοῦτόν μοι δοχεῖ τὸν νοῦν, ἔχειν, ὅτι μόνη κρείττων ἐστὶ τροπῆς τε καὶ ἀλλοιώσεῳς ἡ θεία φύσις " οὐ γὰρ͵ ἔχει πρὸς ὅ τι χρήσεται (57) τῇ τροπῇ, τοῦ μὲν χα- χοῦ ἀνεπίδεκτος οὖσα καθόλου (58). πρὸς δὲ τὸ χρεῖττον τραπῆναι μὴ δυναμένη οὐχ ἔστι γὰρ πρὸς ὅ τι δέξεται (568) τὴν. ἀλλοίωσιν «οὐ γὰρ ἔχει τὸ Β ῥαυτῆς κρεῖττον, πρὸς ὃ μεταδήσεται. Ἡμεῖς δὲ οἱ ἄνθρωποι, ἐν τροπῇ τε χαὶ ἀλλοιώσει χεΐμενοι, κατ᾽ ἀμφότερα διὰ τῆς ἀλλοιωτιχῆς ἐνεργείας, ἢ χείρους, ἢ βελτίους γινόμεθα" χείρους μὲν, ὅταν (89) τῆς μετουσίας τῶν ἀγαθῶν ἀποῤῥέωμεν". ἀμείνους (80. ἂξ πάλιν, ὅταν (01) πρὸς τὸ χρεῖττον ἀλλοιούμενοι τύχωμεν, Ἐπεὶ οὖν τῷ χαχῷ διὰ τῆς τροπῆς συν- ηνέχθημεν, χρεία τῆς ἀγαθῆς ἡμῖν ἀλλοιώσεως, ὡς ἂν διὰ ταύτης γένοιτο ἡμῖν ἡ πρὸς τὸ χρεῖττον μετας-. δολή". καὶ τοῦτο δῆλόν ἐστιν ἐχ τῆς συμφράσεως τῶν νὸν τὸ ε δεῖν ἀλλοιωθῆναι δυμδουλεύει » ὁ λόγος, ἀλλὰ καὶ τρόπον τινὰ ὑποτίθεται, ὅπως ἄν τὸ τοιοῦ- τον χατορθωθείη, δι’ ὑποδειγμάτων τινῶν τὴν πρὸς τὸ χρεῖετον μεταδολὴν προδειχνύων.
Ἔχει δὲ ἡ λέξις τῆς ἐπιγραφῆς οὕτως" « Εἰς τὸ τέλας ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων εἰς στηλογραφίαν τῷ Δαυὶδ εἰς διξαχὴν, ὁπότε ἐνεπύρισε τὴν Μεσοτο- ταμίαν Συρίας, χαὶ τὴν Συρίαν Σοδὰλ, καὶ ἐπέστρε- ψεν Ἰωὰδ, χρὶ ἐπάταξε τὴν φάραγγα τῶν ἁλῶν δώδεχα χιλιάδας. » Δῆλον γὰρ ἂν εἴη διὰ τῶν εἰρη- μένων, ὅτι διδασχαλίαν τινὰ καὶ συμθουλὴν περιέχει ὁ λόγος εἰπὼν, ὅτι (68) « Εἰς στηλογραφίαν τῷ Δαυῖὸ εἰς διδαχήν. » Οὐ γὰρ ἂν ἡ διδαχὴ πρασέχειτο, μὴ πρὸς διδασκαλίαν τοῦ λόγου βλέποντος" ἣ δὲ (δ2) « Εἰς στηλογραφίαν » τὸ τοῦ (64) δεῖν ἀνεξάλειπτόν τε καὶ ἐντετυπῳμένον ἔχειν τῇ μνήμῃ τὸν λόγον ἐνδείχνυται, ὡς εἶναι στήλην μὲν τὸ μνημονιχὸν τῆς ψυχῆς, τὰ δὲ ἐπὶ τῆς (65) στήλης χαράγματα, τὰ Ὁ τῶν ἀγαθῶν ὑποδείγματα. Ταῦτα δὲ ἦν ἡ τοῦ ἀρχιστρατήγου τῆς δυνάμεως τοῦ Δαυῖδ ἀριστεία, δι᾽ ὧν διπλοῦν γίνεται χατὰ τῶν πολεμίων τὸ πάθος, τῶν μὲν πυρὶ δαπανηθέντων (66), τῶν δὲ διὰ πληγῆς ἐν ἀφανισμῷ γενομένων. Ἢ μὲν γὰρ υέση τῶν ποταμῶν Συρία διὰ τοῦ πυρὸς ἀναλίσκε- ται καὶ τὸ πρόσχῳρον αὑτοῖς (67) μέρος τῶν Σύρων, ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ φάραγξ τῶν ἁλῶν ἐν πολλαῖς χι-᾿ υδ) ἡ η. ἐὰ. (δὲ Τοῦ] δὲ τό, οἀ. (68) Τῆς οπι. οἀ.
(06) Παραδοθέντων, οἷ. (6 Αὐτῆς αἰϊᾳυὲ εοάϊ.
σ᾿ ἸΝῬΒΑΙ ΝΟ.
λιάσι χαταφονεύεται. ἀλλὰ. τὸ μὲν δι᾽ ἀχριθςείας τὴν Α ὕϊνυπι (υεεἰξ; φυῶ», ἐπί τα υ}1128. ἴπάθ δὰ ποε γοάξδὶ, ἱστοριχὴν ἀχολουθίαν ἐκθέσθαι, μαχρὸν ἂν εἴη, χαὶ περιττὸν ἅμα, Τί γὰρ ἂν γένοιτο πλέον, ἡμῖν δι ἀχολούθου τὴν ἔχβεσιν τῶν γεγονότων͵ μαθοῦσιν; ἀλλὰ πρὸς τί φέρει τῆς ἱστορικῆς. φνήμης τὸ αἴνιγμα, κρεῖττον οἶμαι δι' ὀλίγων προθεῖναι τῷ λόγῳ, ὡς ἂν γένοιτο ἡμῖν ἡ τοιαύτη « στηλογραφία͵ » εἰς διδαχὴν τοῦ ἡμετέρου βίου, Τί οὖν ἔστιν ὅ φημι; ὅλον τὸ ἔθνος Συρίαν ὠνόμασε, μερίζει δὲ τοῦτο εἰς δύο͵ τρήματα, ἔχαστων αὐτῶν ἰδίοις γκυρίσμᾳσι σημειού- μενος (08) - ἧ: μὲν γὰρ αὐτῶν, Μεσοποταμίᾳ Συρίας λέγεται " ἡ δὲ (69) ἑτέρα, τοῦ Σοδὰλ Συρία κατονομά;.
ζεται" χαταπίμπραται (70) δὲ καὶ αὕτη, χαὶ αὕτη.
Καὶ μετὰ τοῦτο ἐξ ἐπιστροφῆς τοῦ ἀρχιστρατήγου ἡ φάραγξ τῶν ἁλῶν, ἐν δυοκαίδεχα χιλιάσι τῷ θανάτῳ καταδιχάζεται" οὐχοῦν νοήσωμεν, ὅτι διπλοῦν ἐστι τῆς Συρίας τὸ εἶδος. Οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν εἰσι τοῖς μεσοποταμίοις (71) ῥεύμασιν ἐν χύχλῳ διειλημμέγοι" αὐτοὶ ἃς ἂν εἶεν οἱ. τοῖς καθήμασι πανταχόθεν.
περιῤῥεόμενοι. Οἱ δὲ ἀγάχρινται τῷ Σοδὰλ, διὰ τοῦ ὀνόματος τούταν τὴν τῆς ἀννιχειμένης δυνάμεως τυραννίδα τοῦ λόγου. σημαίνοντος" οὐχοῦν αὕτη Ὑένοιτο ἂν ἡμῖν τῆς πρὸς τὸ χρεῖττον ἀλλοιώσεως ἧ.
ἀδὸς, εἰ τῷ χαθαρσέῳ πυρὶ τὸ διπλοῦν τοῦτο τῆς κα- χίας ἔθνος ἀφανισθείη ". ὡς γὰρ ἢ ἀρετὴ βίῳ καὶ διανοίᾳ χαραχτηρίζεται, οὕτω καὶ ἡ κακία τοῖς δύο τούτοις ἐνθεωρεῖται" χαὶ ἡ μὲν κατὰ τὸν βίον ἀταξία, ἢ. τὰ τῶν παθῶν ῥεύματα χύκλῳ τὴν ψυχὴν δια-. λᾳαμδάνει, ἡ τῶν ποταμῶν λέγεταε. μέση, ἡ δὲ διὰ τῶν πονηρῶν δογμάτων ἀναχειμένη τῷ ἄρχοντι τοῦ ᾽ χόαμου, Σοδὰλ Συρίας κατονομάζεται. ὧν τῷ κανστιχῷ (72) τε χαὶ χαθαρσίῳ λόγῳ δαπανηθέντων, ἕπεται τὸ τὴν ἄγονόν τε χαὶ ἁλμῶααν γῆν, ἧτις ἀτρατόπεδόν ἐστι τῶν ἀντιχειμένων δυνάμεων, τῇ «οὔ ἀρχιστρατήγου πληγῇ παραχθῆναι" οὐ γὰρ. ἂν γένοιτο ἡμῖν ἡ χατὰ τῶν ἐχθρῶν νίχη, μὴ τοῦ ἄρ- χοντος τῶν στρατιῶν (76) ὑπερσχόντος τῇ χειρί. Τῇ δὲ τῶν πολεμίων ἀπωλείᾳ εἰρήνη χατὰ τὸ ἀχό- λονθὸν ἕπεται" χαὶ τοῦτ᾽ ἔστι τὸ ἀχόλουθον τῆς νί- χῆς, πρὸς ὃ βλέπουσα ἡ ἐπιγραφὴ (74), ἐνστηλιτεύει ταῖς μνήμαις ἡμῶν τὴν πρὸς τὸ ἀλλοιωθῆναι ὑφ- ἦγησιν, διὰ τῶν ἰσταριχῶν ὑποδειγμάτων τὴν. ἀπαλ- λαγὴν τῶν παθημάτων ὑποδειχνύουσα (75). Μᾶλλον δ᾽ ἂν ἡμῖν φανερὸν γένοιτο τὸ χατὰ τὴν ἀλλοίωσιν δὶ ἰοίδπὶ ΓΘΓΌΠΙ βοβίδγι"} βοῦίεδι ἀΐβοφιμυῦ ()υ8- Ῥγορίεν υιΠ 5 6886 ΔΙ ίγυγ, γον 6 ὀχριίοανε φυϊὰ ποθυὶβ μἰβίοτίοῦδ μαγγδιθηΐδ ἱπυ οι ογῸ Ἰηδίδυδῖιγ, εἱ μιά « εἰτα!} ἰηβογίριίο » οϑᾶδὲ ἴῃ υἱία: ποβίγῳ ἰῃς- βιγυοσίίοπειμ. ()υἱά ἰφίιαγ ἀΐοογα ργοροβυὶ Τοίδπη μιοπιίηυπι πδιίοηθι ϑυγίαπθ ἀρρθι!ανί!, ἀἰν᾽ϑἰίχυθ ἰῃ ἀυδ5 ράᾶγίθβ, φυδ! δὶ Ῥγορτὶΐδ ποι5 ἀἰβογὶπὶ - πδῃβ: 8]1ἐγὰ εἰἷπ Μεβοροίδιιία ϑυγία" δρρε! δίων, Αἰιογα ϑγγία ϑοθ; βυσεδπάϊια οἱ φρο οἱ Πα ᾿ Ρθδίοα γοναγβίομδ δυπμηΐ ᾿μρεγδίουὶ 5 ν8}8 5818" γαμὴ τοῦθ πρυ!ο!ίυγ,, ἀϊοάαεὶπη τ} ι15. ἱμπίον - εἰ ρ(15.. [π|6}φᾶπιυβ Ἔγρὸ ἀυρίίϊοοωι 6886 ϑ'υγίδ8 [ογμλδῖ: ὨΟΠΏΕΪΐ εμΐπὶ ἤμνίοτυ παι ουγοῖθυ8 ἰῃ οε- ᾿νε οἰγουπιήαι! βυπί, οἱ ιΐ ΒΟ ϑδηΐ 411}, 4ι.} 4008 ρδδείοποβ δηϊπιίαυθ μογίυ "αι θη 5 υὑπάϊΐᾳινα εἰγουιηαυηι; 4ἰϊϊ δυ)δ οι! δυπὶ βόῦθ, 40 ποτ δἰ ψηϊοδίατ δάνογθδι ροϊεβίδιἰβ ἰγγδημΐϑ οἱ υἱα- Ἰεωῖδ ἀοπιΐμδιῖο. ΕΥΡΟ ποθῖς δ. ρῥγίιπα υἱᾶ δὰ υδω- ταιίοιμηι ἰπ υο] 6 {ποτ δ, δἱ 'φῃς δχρυγβδηίε οἱ Ἰυςίγαηία ἀμπρ]οθη ἀπο τηδ! εἶα. ἠδίξυοι 8})0]68.-- χθι5: ιειηδἀϊηοάιυι δἢΐπὶ νἱγίυ8 νἱ 8 οἱ γδίϊομο εἰφηδίῃγ, δἷς οἱ πῃδι εἶα μὰ ἰνΐΩ ἀυδν!β ἰθθϑβ8 66 8- πίμαν; οἱ υἱδ φυϊάδηι ἢμ}5 Ἰεφίθιι5 δοίχιοία, 41:5 Ῥϑϑείοηινι ἱπηρεῖι, εἰ φυδϑὶ Πυοίι υπάΐᾳυς δηΐου οοπιρεοϊοπάϊε, 6ἱ, φυοδιηπιούο ἴῃ οἰγουξει ἱποῖα- τἀἰι, ϑγγία τηράΐα. ἱπίον ὕμν!ο5 ἀϊοίίυγ; μα συεγο Ρεγνυεγϑὶς δὲ ρργηΐοϊοαδίβ ἀοφηιαιθδδ οἱ μογδιιδοίοπὲ- θυ8 Ῥγϊποὶρὶ πυΐὰ5 πηυμπάϊ δἀάϊοία, ϑυγία 50.) ἂρ- ΡαΙἰδίας: φυΐθαρ ἀοοιείηᾶ οἱ χαϊΐοπα δὰ {Πυβίγαιίοπὲπὶ οἱ δσρυγβϑιοπὸπι ἀρία ΘΟΠΕΌΠΙριΐ5, Γοϑίδί υἱ δίου 8 οἱ βα]δυρίῃοβδ. ἰθγγα 4υς πὶ} } 6δὲ δἱιυὰ, ᾳυδῃ δάἀνογβατίογυπι, δχογοίίι}.8, υἱγίυ6 οἱ φαὐϊο βιθτηΐ ἱπιρογδίογί 5. οΟηἤοϊλίυν: Π0η ΘὨΐπὶ Υἱοιος- τἰδὰ ἃ0 ἰιοβίϊθυβ. Γαρου! ἶπθι}5.. πἰδὶ ῥυμοῦ ρδ ὀχεγοίίιι8 πιδδυ ὀχίεπέδλίι ἱμιογπθοίοπαπι δυίοιη μοβίξυπι βοαυΐίυν σοῖο ογάϊΐπο ρᾶχ; δὲ [80 6δῖ νἱ - οἰοκίας βογίοα, δὰ αυδιὺ ϑεγιρίυγα γεβρίοἰ θη ἴπ)- Ργὶπιϊῖ, φυλοὶ ἐπ οοϊυπη8, ἢ ΠΙΘΙΒΟΓΪα ΠΟϑίΓἃ Π0η}- τῃθ] Γδ!]οθο ὧδ πνυϊδιίομα, ἀσπὶ Θχθηρ 8 οχ Ὠδιοτία δἀάυςοι!8 οδίοηαϊί, ΄συοπιοίο ἃ ρογίυγθαίίο- πἶθυ8 ὀχροάϊτὶ οἱ Π )ογατὶ ροββίπιι8. Μαδρὶβ βοῦγο ἱπποίθβοοῖ πο ΐβ αἰ βοἰρ! πὰ ἀδ πιυϊδίίοη}6, 8] δι. 12- Ὠ1ι|58 41108 ἱπίεγργοῖθθ, φυοτυπὶ ἢΠ|6 αι ἀ6πὶ, « ῬΓῸ μάθημα, εἰ τοῖς λοιποῖς τῶν ἑρμηνέων (6) ἀχολου- 8 Ποτῖθυ8, » 4108, « ῬγῸ 1118 » γογεϊ!, Ιοσο ο}15 ιιοά θήσαιμεν, ὧν ὁ μὲν ε Ὑπὲρ τῶν ἀνθῶν, ν ὁ δὲ « Ὑπὲρ τῶν χρίνων, ν ἀντὶ τῆς ἀλλοιώσεως τῷ λόγῳ προσ- ἐγραψαν (7). Τό τε γὰρ ἄνθος ἐνδείχνυται τοῦ χειμῶνας τὴν εἰς ἕαρ μεταδολήν. "Ὅπερ σημαίνει τὴν. ἀπὸ χακίας εἰς τὸν κατ᾽ ἀρετὴν βίον μετάστασιν. Ἥ τε τοῦ χρίνου ὄψις πρὸς ὅ τι χρὴ γενέσθαι τὴν ἀλλοίωσιν, διερμηνεύει" ὁ γὰρ δι᾿ ἀλλοιώσεως λαμ» πρὸς γενόμενος, δηλονότι ἐχ, μέλανός τε χαὶ ἐσχο- τισμένου λαμπρόν τε χαὶ γιονῶδες εἶδος μεταλαμδά- (88) Σπμαι μενος δ: [Ὁ (10) κα εμ πῆμ τράναι; εά. Ἵ) Ποταμίοις; εἀ.
3) Φωτιστιχῷ, οὐ.
6δῖ, « Ργὸ 8, φυὶ σοι θυ: » τυη6 Θηΐπι ἢος ργοάϊι, ὁυπὶ Πΐδπ8 'π νοῦ ἤυϊαίυγ, αυοά βἰρηὶ- οδι ἰγδηβι(οποπὶ ἃ πιϑ]}|8 δὰ νἱῖδπὶ οσ υἱγίυϊθ δοίδλπι. Αἱ {Π|| ἀσρδθοῖυβ τησηοῖ, δὰ αυἱά ορογίοαϊ τοιταιϊοπδηὶ ἤογὶ: δυπὶ ἐπ πὶ, 41} τυ Δ(10Π6 Βρ[6η- ἀϊάτι5 οὔδοιυβ οϑὶ, ᾿Ιᾳυθί οχ δίγο οἵ ἐθῃθθγίοοβο δ πἶνϑαπῃ [ὈΓΠΊ2πὶ 1; Π5η14{π|π| 6556.) ΟἸπηΪ ἰρί ταν ἰηδογίριίοπα φυθ δεῖ, « Ῥγό [8 φυΪ δοηλ8- Ἀθυπίι, ».- "ος φυδδὶ ἀοουμπηαηίμππι, δοοὶρίαπυπι ἃΓ- (75) Στρατειῶν, οὐ, (14) Γραφή, εἰ.
(15) " ποδεικνύρυσα, οὐ. (10) ἙἭ ρμηνευτῶν, οὐ.
(71) Προσέγραφεν, εὐ.
5. ΟΒΕΘΟΆΠ ΝΥΒΒΕΝΙ 14 486 56ιι1 νἱγίυϊο5 Ὠεὶ οβἰδπάμππι παίυγαπι πῸη 8πι- α σιν παραδηλοῦσιν. "Ὅτε χωρεῖ λοιπὸν ἡ ἀνθρωπίνη Ρἰία5 ἴογα ἀοπιϊπαιϊοηὶ ρθοσϑιὶ οδποχίαπι; υδπὰο Βυπιᾶπᾶ παίυτα ἀ6 οξίθγο, βδοουπάσπι τα] εἰτυἀϊ- πο πηδφηϊ ἀἸη15 οἦ0.8 Ἰαυά6πὶ ἰηϑ011π6ΐ, ΠΟΠ 73: Ρᾶγναιη αυΐάάαπι οἱ δσὶϊα γεβοδηβ, 864 γοοῖβ π|ᾶ- ξπϊτασὶπα τυ νᾶπὶ ὀχαυληβ. Αἰϊ οηἰπὶ: « μαάαία ἴῃ δ0η0 ἴυ 5, ν 4φυληἋο οἰΐαπι Βα} 5. ὑπὶν ογδὶ πᾶῦ- πηοηΐαπὶ οἱ οοποοδηΐιπι ἱπιϊ δ ϊτυν να] 8. οἱ τημ}ι1- φεηἶβ νἱγίυ 5, ιιλϑὶ ογβᾶηυπὶ θ 60 [οί δρ[5 φοποϊπηΐϑαις πιοάμ] δ οἱ Ἄδοποθηϊίθι8. Νοιηΐπδι νογῸ δος ἤφξυγαία αυδάδπι Ἰοφυοπάϊ [ὈΓπιΔ « ρ541- τογίαπι οἱ οἰ παγαπ). ν Ῥοβὲ ου]ιι5. πιοάιιδιϊοπαπι, βαροβίίο οπιηΐ ἰΠ|0 αυοά (ογγοβίγ δϑί, δἱ πευίαπι γ0- εἶδα δχρέγβ, ἴῃ {ὐπιρϑπογαπι πιᾶρη 00 οαηίυ οοπβοείαι οἰ οϑίϊθει5 ομοτὶ8 ργορτγίδταπι ομογάδγι τη δύναμις κατὰ τὸ πλῆθος τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ ποιεῖσθαι τὸν αἶνον. οὐχέτι μικρὰ φθεγγομένη, ἀλλ᾽ ἤδη παριοῦσα τῇ μεγαλοφωνίᾳ τὰς σάλπιγγας (16). Φησὶ γάρ᾽ «ε Αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐν ἤχῳ σάλπιγγος. » Ὅτε χαὶ μιμεῖται τὴν τοῦ παντὸς ἁρμονίαν τῷ ποι- χίλῳ τε χαὶ πολυειδεῖ τῶν ἀρετῶν, ὄργανον ἐν ῥυθμῷ μελῳδίας τῷ Θεῷ γενομένη (77). Ὀνομάζει δὲ τοῦτο διά τινος τροπιχῆςσημασίας « ψαλτήριόν τε χαὶ χιθά- ρᾶν ὁ λόγος. ν Μεθ᾿ ὃ(718) πᾶν γεῶδές τε καὶ χωφὸν, χαὶ (79) ἄναυδον ἀποθεμένη, ἐν τῇ τῶν τυμπάνων μεγαλοφωνίᾳ ταῖς οὐρανίαις χορείαις συνάπτει τῶν ἰδίων χορδῶν τὸν ἦχον. Χορδαὶ δ᾽ ἂν εἶεν τῷ ὀργάνῳ ἐντεταμέναι (80), τὸ ἐν ἑχάστῃ ἀρετῇ πρὸς χαχίαν ἀνένδοτόν τε χαὶ ἰἀχάλαστον. Δι᾿ ὧν γίνεται ἡ χαλὴ βθηππι. Ομογάθ δυίθπι ἱπ οτὔβᾶπο δυίθηβο Πἰ 81} Β συνοδία τοῦ χυμδάλου ταῖς χορδαῖς μιγνυμένου, ὅταν ΔΙτα 4 Γἀοτίηϊ, φυδπὶ 16 ἴω φυδι!θοῖ νἱγία!α ἰηδιἴι8 τίροτ, υο δὰ πιδι εἴπ ἰπῇθοιὶ οἱ ἱποιπᾶτὶ πεαυϊί. Θυΐδυς. οπιπίδιυβ ᾿υουπάυ5 1116 ΟΥ̓ΠῚθ4 ΘΟΠΟύΠΕ 8 Ἄοδοτάϊα ρεγπιβίυβ οποϊίυτ, αυδηἋ40 δ0πὺ5 οΥπὴ8- Ἰογιιπι, πιοπίοπι δχοαὶ, οἱ ἀϊνίποβ 1105 οοίυβ 98- δαϊ; οἱ γαφυβηιεῖ; φιοὰ αυΐάεπι παϊμΐ ἰππυο το γὶ- ἀοίιν παίαγα πορίγ οὐπὶ 8η66}18 βοοίοιαίαπ), 4«'1 δαί: «δυάαία θοπιϊπαπι ἴῃ ΟΥ̓ΠΙθ4}18 Ὀ6Π6 850- πϑηϊθιβ. ν Οοηνοηίυβ οπἰπὶ 1Π|6 ἀηροιϊοῦΣ πδίαγα εὐπὶ πυπιᾶπᾶ, 4υδηὰο ἰπιληᾶ δ ἤἥποαι δυυη ρῈΓ- σεποεὶϊ, φγαίδπι ἢΠ|8πὶ φγαι γυ πὶ δοιοπΐβ πιοάιι]- τἴοποπι, αὐυίσυ ἐοηργαβϑι οἰ οἰοὶ; Βα] 106 ᾿υη 0118 νοοίϊδυβ Βαπἰφηίταιοπι Ποὶ ΒιιρῈ Γ ΟΙΠΠ65 ρεΓρθίυο εἴ- [υβᾶιι ἀδοαηίδοϊ!; Πος δπὶπὶ ΟΥ̓ θ4}1 οὐπὶ ΟΥ̓́Τ θ8]0 ςοη]αποῖῖο 5ἰσπι οι, ΟΥπιθΆ] πὶ ἀπὰπὶ 6ϑὶ ΘΟ 5118 1118 δηφοίογαπι μβαίαγα;; διίδγιιπι Οὐπι θα] υπὶ 681 τὰ- εἰοι:15 Ποπιίδαπι ογοδίυγα; βεὰ ραοοϑίαι Βᾶπο ἃὉ 114 βεραγανῖξ, 488 οαπὶ ἀδπὰο εὶ δθη ξηἰ 25 60- Ρυϊαγοτῖι, ἰαπο γοβοηϑθὶ! υἴγδααθ 'ῃ ἀπαπὶ }8πὶ 60η- ἢαία, Ὠγιηπαπὶ ΠΙὰπι, αυΐα, αἱ πάρη αἷΐ Αροϑίο- 108: « Θαιηΐβ ᾿ἰηψυα σοπἤιίοδίίυν οοἰοδιίυπι, ἰεττθ- δἰγίαπι, οἱ ἰπίδγπογαπι, ΟὨτίβιυ πη 6556 ἰῃ ρἰοτία Ρὰ- ιτἰ5}5.ν» ᾧὅυο ἴλοῖθ ἀδξοληίαθυηι Βς ογμηθαὶα δρὶ- πἰοΐιπι, 861 σαγηθη υἱοίοτγία!θ, ἰδ παυδη νἱοιογίδ ρᾶγῖδ, 00 οοπιπλυπεπὶ ͵Δπὶ οοποοτγάϊαπι, ΔὈ0 110 οἱ ΡτοΠίφαίο δἀνεγθαγίο; 400 ἀἄδρυ]δο οἱ ἰβ μι] υπὶ τοάλείο, ἐπ δβἰπαπίογ 40 οπηηὶ βρί γίϊιι, ραγὶ διὸ οἱ σοηϑῖι [Δι5 οἱ Βγπιθυβ Ὁ60 ἴπ ΟΠ τὶ φἰ ἐγ ἃὁ τῶν χυμδάλων ἦχος εἰς τὴν θείαν χοροστασίαν ἐπ- ἐγείρῃ τὴν (81) προθυμίαν. Ὅπερ μοι δοχεῖ τὴν πρὸς τοὺς ἀγγέλους τῆς φύσεως ἡμῶν διερμηνεύειν συνά- φειαν, ἐν ᾧ φησιν, « Αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐν χυμδά- λοις εὐήχοις. » Ἧ γὰρ τοιαύτη σύνοδος, τοῦ ἀγγελιχοῦ λέγω πρὸς τὸ ἀνθρώπινον, ὅταν ἐπαναχθῇ πρὸς τὴν ἀρχαίαν!(82) λῆξιν ἡ ἀνθρωπίνη φύσις, τὸν γλυχὺν ἐχεῖ- νον ἦχον διὰ τῆς πρὸς ἀλλήλους συμπτώσεως τῆς εὐχαριστίας ἀποτελέσει" καὶ δι᾽ ἀλλήλων, καὶ μετ᾽ ἀλλήλων τὴν ἐπὶ τῇ φιλανθρωπίᾳ εὐχαριστίαν τῷ Θεῷ γινομένην διὰ παντὸς ἀνυμνήσει. Τοῦτο γὰρ ἣ τοῦ κυμθάλου πρὸς τὸ κύμδαλον ἐνδείχνυται σύνοδος. Ἕν χύμθαλον, ἡ ὑπερχόσμιος τῶν ἀγγέλων φύσις " ἕτερον χύμδαλον, ἡ λογικὴ τῶν ἀνθρώπων κτίσις. ᾿Αλλὰ διέστησεν ἡ ἁμαρτία τοῦτο ἐχείνου" ὅταν οὖν πάλιν ἡ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπία συνάψῃ ἀλλήλοις ἀμ“ φότερα, τότε ἠχήσει τὸν αἶνον ἐχεῖνον καὶ τὰ δύο μετ᾽ ἀλλήλων γενόμενα, ὥς φησι (86) χαὶ ὁ μέγας ᾿Από- στολος᾽ ὅτι ε Πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται, ἔπου- ρανίων, καὶ ἐπιγείων, καὶ καταχθονίων, ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. » Οὗ γενο- μένου, ἐπινίχιον ἀλαλάξει ὁ τῶν χυμδάλων τούτων ἦχος, διὰ τῆς κοινῆς συνῳδίας ἐπὶ τῷ ἀφανισμῷ τοῦ Πολεμίου(β84) γενόμενος. Τούτου δὲ παντελῶς ἀφα- νισθέντος χαὶ εἰς τὸ μὴ εἶναι περιελθόντος, ἀδιαλεί- πτῶως (89) ἐν πάσῃ πνοῇ ὁμοτέμως πρὸς τὸν Θεὸν (86) ὁ αἶνος ἐς ἀεὶ πληρωθήσεται. Ἑπειδὴ γὰρ «οὐχ ὡραῖος (817) αἶνος ἐν στόματι ἁμαρτωλοῦ, ν ἁμαρτωλὸς ἴδπὶ ροΓβοἰνϑίυνῦ; ουπὶ Θηΐπὶ ἰΔ118 01) δἷΐ « βροοίοϑᾶ ἢ δὲ τότε οὐχ ἔσται, τῆς ἁμαρτίας οὐχ οὔσης, πᾶσα Ἰὴ ογα ρϑοιδίογ8᾽3»ν ἴυηο δυΐοπι πὸη δἰΐ (υἰυτὰ8 πνοὴ διὰ παντὸς (88) τοῦ αἰῶνος αἰνέσει τὸν Κύριον, φρορδίογ, βυθίδίο οπμπὶ ρεοοδίο, οἴππΐπο ορογίοι υἱ ΟΠπΐ5 Βρ᾽ Γἰ(15, 4υἱ ἴῃ 5δοῦ]ο ἴΠῸ εγὶῖ, Βοπιὶμπὶ ἰδυάοι. Ταῖϊϑ ἰρίιανς να δὰ θοδιίπἀΐποτι ἀοπιοηδίγαία πο- 08 εβϑι, ἃ βυθιἐπιὶ μᾶς 4υ85 651 ἰπ Ῥβαἰπηῖα ῬῬἢ050- (0) Τῆς σάλπιγγος, εὐ. ( Γινομένη, 6. (29) Τὸ δὐὰ, οἀ. 80) Ἐντεταγμέναι, εὐ.
.84) Τὴν οπι. εά. (82) ᾿Αρχαίαν οἴῃ. 6(.
Ἢ μὲν οὖν ὁδὸς πρὸς τὸ μαχάριον, τοιαύτη παρὰ τἧς μεγάλης ταύτης τῆς (89) ἐν τοῖς ψαλμοῖς φιλο- (84) Πολέμου, εὐ.
(88) Πάντως ἡ διά, εἰ.
ΙΝ ΡΘΑΙΜΟΞΒ.
σοφίας ἡμῖν ὑπεδείχθη, ἀεὶ πρὸς τὸ μεῖζόν τε καὶ Α ρ]ιΐᾶ, 4088: βΟ0ΙΠρΡ6Γ δὰ τρδΐογὰ οἱ δἱεΐογα υἱγίυιβ ὑψηλότερον τῆς ἐπὶ τὴν ἀρετὴν πολιτείας ἐπεισά- γουσα (90) τοὺς διὰ τούτων πρὸς τὸ ὕψος ὁδηγουμέ- νους, ὡς ἄν τις ἐπ᾽ ἐχεῖνο φθάσῃ τὸ μέτρον τῆς μα- χαριότητος, οὗ τὸ ἐπέχεινα οὔτε ἢ (91) διάνοια χωρεῖ στοχασμοῖς τισι χαὶ ὑπονοίαις ἀναλογίσασθαι, οὔτε λόγος δι᾽ ἀχολούθου τὸ ἐφεξῆς ἐξευρίσχει. ᾿Αλλὰ χαὶ ἡ κατ᾽ ἐλπίδα χίνησις ἡ πανταχοῦ τῆς ἐπιθυμίας ἡμῶν προεξαλλομένη τε χαὶ προτρέχουσα, ἐπειδὰν ἐμπελάσῃ τοῖς ἀνειχάστοις, ἀργὴ μένει. Τὸ δὲ ὑπὲρ τοῦτο, κρεῖττον ἢ κατ᾽ ἐλπίδα ἐστίν. Ὡς καὶ αὐτὴ διὰ τῆς θεωρηθείσης τάξεως ἡ χατὰ τὴν ψαλμῳδίαν φιλοσοφία μαρτύρεται, οἷόν τινα θύραν καὶ εἴσοδον ἐν τοῖς πρώτοις τῶν λόγων ἐπὶ τὸν μαχάριον βίον, τὴν τοῦ καχοῦ ἀναχώρησιν ἡμῖν ὑπανοίξασα. Τοῦτο γὰρ αἱ πρῶται φωναὶ τῆς ψαλμῳδίας διδάσκουσιν, ἀρχὴν μαχαριότητος λέγουσαι, τὴν τοῦ χαχοῦ ἀλ- λοτρίωσιν. Εἶτα τὴν ἐχ τοῦ νόμου χειραγωγίαν τοῖς πλανωμένοις προτείνασα, τὴν τε πρὸς τὸ ἀειθαλὲς ξύλον ὁμοίωσιν διὰ τοῦ τοιούτου βίου ὑπο- σχομένη, καὶ τὰ σχυθρωπὰ τῶν τὴν ἐναντίαν τρεπο- μένων ὁδὸν ὑποδείξασα, διὰ τῶν ἐφεξῆς ἀναθάσεων πρὸς τὸ ἀκρότατον ἄγει τοῦ μαχαρισμοῦ τὸν τῇ χει- ραγωγίᾳ ταύτῃ ἑπόμενον. Τοῦτο γάρ σοι ἐνδείχνυται ἡ τοῦ τελευταίου ψαλμοῦ διάνοια, ἐν ᾧ μετὰ τὸν τῆς χαχίας παντελῇ ἀφανισμὸν πάντα (92) ἐν τοῖς οὖσιν ἅγια ἔσται, καὶ πάντα πρὸς τὸν αἶνον τοῦ Θεοῦ συμ- φωνήσει, ἐπ᾽ ἴσης ἐν τῷ στεῤῥῷ (95) τῆς δυνάμεως τὸ πρὸς τὴν χαχίαν ἄτρεπτον προσλαθόντα, καὶ τῇ με- γαλωσύνῃ αὐτοῦ τὸν εὔφημον ἦχον οἷόν τινι μεγα- αὶ λοφώνῳ σάλπ:γγι συνεπαίροντα. “Ὅταν εἰς μίαν χοροστασίαν συναρμοσθῇ πᾶσα ἡ χτίσις, τῶν τε ὑπερ- χειμένων, τῶν τε ὑποδεθηχότων ἁπάντων, χαὶ χυμ- δάλου δίκην ἣ νοητὴ χτίσις, καὶ ἡ νῦν δι᾽ ἁμαρτίας μεμερισμένη, καὶ διεστῶσα τὸν ἀγαθὸν ἦχον ἐχ τῆς ἡμετέρας συμφωνίας ἀποτελέσει. Ὅταν συνδράμῃ τῷ ἀγγελιχῷ τὸ ἡμέτερον' καὶ ἀναλαδοῦσα (94) ἑαυτὴν ἐχ τῆς συγχύσεως ἡ θεία παράταξις, ἐπὶ τῷ φόνῳ (95) τῶν πολεμίων ἀλαλάξει τῷ τροπαιούχῳ τὸ ἐπινίκιον. Τότε γίνεται πάσης πνοῆς ὁ αἶνος εἰς ἀεὶ παρατείνων τὴν χάριν, καὶ δι᾽ αὐξήσεως πλεονάζων εἰς τὸ διη- γεκὲφ τὸ μαχάριον, ἐχεῖνο λέγω τὸ ὄντως μαχάριον" ἐφ᾽ οὗ ἀργεῖ μὲν ἡ στοχαστιχὴ περὶ τὴν γνῶσιν διά- νοια, ἀργεῖ δὲ χαὶ ἣ ἐλπιστιχὴ ἡμῶν ἐνέργεια. Δια-