Θἰπη ον που αφαϑίπιϊ 16 γι} ἰπβουριϊοποῦι δαπηάδπὶ ΟἿ οδυϑᾶπ) 7υάειι5 ποπ γαοὶρί!, 4888 ΠΪ5 ν 6 γ8 00η- οορὶᾶ 65ῖ, « θανὶ ἀϊ ἀιιαγῖδ ϑδυθαιὶ 8᾽π6 ἰοῦ ριοηα δρυὰ ΠΟυγο5. » Οπίογιπι πιγϑίοτί αι, αυοά ἴῃ πος ρβαίμιο οθπ- εἰπείαιγ, Θοοποιηΐδιη ρϑββίοηἷ5 οχρ σαὶ. (ὐυϊῃ δ ἢ Βοπιῖπυβ αυΐηια 840) αι} ἃ 104 ρῥγοάϊι8. 5[1, ἴῃ ὁ, φυ πᾶῃα ἀΐεπὶ δηϊθοθαϊι, 15 ααἱ ἰοίαπι πνεη- ἀυηι βεῖρβο τδάδινϊ!., ἃ ργοάϊίογα φυοἠαπιπιοάο νοιάϊιι8 οεὶ; δἷς δπὶπη οἱ 4 ρτγορίιοίδ Ζεγοιμ (δοίη ἰος ποιηΐπαῖι!", οἰ αἷϊ: « Εἰ δοοδρογυηῖ τεὶφίντα ἀγρδηίθοβ ργοιίαπν ἀρργοιϊμι! "᾿ς...ΕΟ δυΐοπι δομβι]ἶο, υἱ πὶ ρόγϑιϑθο, νοπι τ, αἱ Π08 50} Ρδοοδίο νοπαάϊιο5, βιὰ γοπαϊίοπα οἰμαϊ, Ουδιῃοῦγαπι ργωνίἀθηβ Ργορίιεῖλ, ἰὰ αυοὰ {πἰπγαιη δαὶ, γᾶ ηυδάδπι ἴῃ [Δοίπιια ἡΠνὰ οοποίίδιιγ, θούπὶ αἱ εἰοπ 5 ἢΐαπι νοοϊδη8, οἱ εὐ ὀχδμοίαγ, 48ἱ ῬΓΟρΡίοΓ 05 ᾿πΠἰδίυβ 68ι, οοπηοηθηϑ, 0 γοὰ δί βυροι5 ἀϊκηδλην τειγι υμοπθι, μ6 ἰὰς 80:4. πη! 12 ρ!ονοπ- μι ΡΘεοδίογεβ; δὶ 4108 οἰλπιδῖ, δι! 05. οἱ ἱποὶ- υἱδηϊδ5. ἴΠ05 ἀρρε δια, 4πὶ 6715, 41} Δρραγυΐ, (10) ϑωγματίζειν, εἀ.
(73) Περιδαλόμενος, οὐ. (15) ᾿Ανθρωπίνην οηι. δι. (14) Δέχεσθαι, εἰ.
Ὡσαύτως χαὶ τοῦ τρίτου μετὰ τὸν ἐννενηχοστὰὴν διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν ὁ ἙΘραῖΐος τὴν ἐπιγραφὴν οὐ παραδέχεται" ἔχει δὲ ἡ λέξις τῆς ἐπιγραφῆς οὕτω: " « Τῷ Δαυῖδ, τετράδι Σαθθάτων, ἀνεπίγραφος παρ᾽ .Ἑθραίοις. » Τὸ δὲ ἐν τούτῳ μυστήριον, τὴν περὶ τὸ πάθος οἷ» χονομίαν προαγορεύει. Τῇ γὰρ πέμπτῃ τοῦ Σαδδά- του τῆς προδοσίας παρὰ τοῦ Ἰσύδα [(70} γεγενημέντς ἐν τῇ πρὸ ταύτης ἡμέρῃ ὁ πάντα τὸν χόσμον δι" ἑαυτοῦ] λυτρούμενος, ὑπὸ τοῦ προδότου τρόπον τινὰ πωλεῖται" οὕτω γὰρ καὶ παρὰ τῆς προφητείας Ἴε- ρεμίου τὸ γεγονὸς ὀνομάξεται " « Καὶ ἔλαθον τὰ τριάχοντα ἀργύρια τὴν τιμὴν τοῦ τετιμημένου, ν Διὰ τοῦτο δὲ, οἶμαι, πωλεῖται, ἵνα τῇ ἑαυτοῦ πράσει τοὺς ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας πεπραμένους ἐξαγοράσῃ. Ὅθεν προϊδὼν ὁ Προφήτῆς τὸ ἐσόμενον, θυμῷ τινι πρὸς τὸ Ὁ γενόμενον διεγείρεται, θεὸν ἐχδιχήσεων (77) αὐτὸν ὀνομάξων, χαὶ ὑψωθῆναι τὸν δι᾽ ἡμᾶς ταπεινωθέντα παραχαλῶν, ἀποδοῦναι τοῖς ὑπερηφάνοις τὴν κατ᾽ ἀξίαν ἀντίδοσιν, ὡς ἂν μὴ ἐπικαυχοῖντο (78) οἱ ἁμαρτωλοὶ τῇ χαχίᾳ. Πρὸς οὺς βοᾷ, ἄφρονας αὐτοὺς καὶ μωροὺς ὀνομάζων, τοὺς μὴ παραδεξαμένους τὴν τοῦ ὀφθέντος (15) Δέ αδά. οὰ.
ἊΝ ΕἾ: οπι. οὐ, (7107 ὕπεῖβ ἰβοι θα πο δαργοῖ δὰ. 71) ᾿Ἐχδιχήσεως, οὐ. δι 18) Ἐπικανχῶνται, σἀ.
ἸΝ ΡΘΑΙΜΟΘ..
Θεότητα. “Ἰδίον γάρ ἔστι τοῦ ἄφρονος, ὡς ἑτέρωθέφησι, Α ἀἰνϊηἰϊαιοπὶ ἰηβοίδηίιν. Ναπι ἱπδὶ μί θη 5. ργορτίιῃϑ πὸ τὸν ὄντα Θεὸν μὴ εἶναι λέγειν. Βοᾷ δὲ πρὸς τοὺς τοιούτους, ὅτι ε Σύνετε, ἄφρονες ἐν τῷ λαῷ, χαὶ, μω- ροὶ, ποτὲ φρονήσατε. » Τίς ὁ φυτεύσας τὸ οὕς; τίς ὁ πλάσας τὸν ὀφθαλμόν; τίς ὁ παιδεύων τὰ ἔθνη; τίς ὁ γινώσχων τοὺς διαλογισμοὺς τῶν ἀνθρώπων; διὰ τούτων γὰρ οἶμαι πάντων τὸν Προφήτην τὰ χατὰ τὰς ἐάσεις μηνύειν θαύματα, δι᾽ ὧν ὀφθαλμοί τε ἐπλάσ- σοντὸ διὰ τοῦ πτύσματος χαὶ τῆς γῆς πηλουργούμε- νοι, χαὶ ἀχοαὶ τρόπον τινὰ τοῖς ἐστερημένοις τῆς αἰσθήσεως ταύτης διὰ τῶν δαχτύλων ἐνεφυτεύοντο. Καὶ ὅσα ἐν τῷ χρυπτῷ τῶν νοημάτων ἐλάνθανεν, παρὰ τοῦ βλέποντος τὰς ἐνθυμήσεὶς αὐτῶν διελέγετο. Ἐπειδὴ τούτοις ἐμδοῶν οὐχ ἠχούσθη, πρὸς τὸν Κύ- Ῥιον ἐπιστρέφει τὸν λόγον καΐ φησιν « Μαχάριος ἄν- θρωπος, ὅν ἂν παιδεύσῃς, Κύριε, χαὶ ἐχ τοῦ νόμου δου διδάξῃς αὐτόν "ν» ὡς τοῦ νόμου χαθ᾽ ἑαυτὸν ὧφε- λοῦντος οὐδὲν, εἶ μή τις θεία διδαχὴ τὸ ἐγχείμενον αὐτῷ μυστήριον σαφηνίσειε" χαθὼς εἶπεν ὁ αὐτὸς οὗτος προφήτής, ὅτι « ᾿Αποχάλυψον τοὺς ὀφθαλμούς μου, καὶ χατανοήσω τὰ θαυμάσιά ἐχ τοῦ νόμου σου. » Ἢ τάχα μαχαρίζει τὸν ἐξ ἐθνῶν τῷ πνευματιχῷ νόμῳ πιστεύοντα, ὃς ἄνθριυπος ὧν τὸν ποὸ τούτου χρόνον, σαρχιυδης τε χαὶ συμπαραθεὄδλη μένος τοῖς χτήνεσιν, ἐν τῇ παιδεύσει τοῦ θείου νόμου, τῆς χα- πάρας εἰς εὐλογίαν ἀναλυθείσης, μακάριος γίνεται. Ὅτι αὐτῷ μὲν ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τῶν πονηρῶν ἡ ὀργὴ πραΐνεται, ἐχείνου δὲ ὁ (79) βόθρος ὀρύσσεται" εἶτα μικρὸν ὑποδὰς, τὸν σχοπὸν λέγει τῆς χατὰ χὸν (80) ἄνθρωπον τοῦ Κυρίου ὀϊχονομίας. ε Εἰ μὴ ὅτι Κύριος ἐδοήθησέ μοι, παρὰ βραχὺ παρῴχησε τῷ ἅδῃ ἢ ψυχή μου. » Ἡ γὰρ βοήθεια τοῦ Κυρίου, οὐχ ἀτῆχεν ἡμᾶς τοῦ ἄδου παροίχους εἶναι. Καὶ ὅτι χατὰ τὸ πλῆθος τῶν ἐχ τῆς ἁμαρτίας ὀδυνῶν, ἀνχέῤῥοπος ἐγένετο ἡμῖν ἡ ἰατρεία παρὰ τοῦ ἰατρεύοντος" ἐν ᾧ τι (805) καὶ μεῖζον φιλοσοφεῖ, τὸ μὴ ἐξ ἀϊδίου εἶναι τὸ χκαχὸν δογματίξζων. Φησὶ γὰρ, ὅτι ε« Οὐ συμπροῦ- ἐσταίσοι θρόνος ἀνομίας, ὁ πλάσσων κόπον ἐπὶ πρόσ- καγμα. ν Τοῦτο δέ ἐστιν, ὅτι Θὺ συνθεωρεῖταί οι ἣ πῆς χαχίας ἀρχή. ᾿Αρχὴ γὰρ ὁ θρόνος, ὁ τὴν ἁμαρ- τίαν χτίζων διὰ προστάγματος. Δι’ ὧν τὸ μὴ ἐξ ἀϊ- δίου τὴν κεχίαν εἶναι, μηδὲ εἰς ἀεὶ παραμένειν αὑτὴν ἐνεδείξατο. Ὃ γὰρ μὴ ἀεὶ ἕν, οὐδὲ εἰς ἀεὶ ἔσται. Καὶ τὸν τρόπον τῆς τοῦ καχοῦ ἀναιρέσεως διηγεῖται, εδῖ, φυσὰ 4110] ε΄}, Δβϑθυθγῶγα διιπὶ, 40} γνογά Ῥδιι8 δεῖ, 0) 6586; 401}018 ργοϊμάθ δοοϊαπιδϊι: « [η16ΠἸ 16, Ἰῃϑρίοπιοβ ἴῃ ρορηΐο, οἵ, δ[11), 811- υδηθο βἀρῖ16.» Θιυ15 681, αι] ρἰϑηίαν! διγοιῃ αυΐβ 4] δηχίϊ οσυπηι 3 αυ}5 ὁγαἀϊς ρορυ]65 7 4υ}5 δδὶ, αὶ! οσρμποβείϊ οοφί(διίοι65 μοπιΐηαπι 3 ΗἾΒ. οἵα- πἶθυβ Ρυΐο Ῥγορίνοίδηι δἰ σηϊ ἤσαγα τ Δ 118 ἱπ 54- πδι ον 5 ρογαροπα δ ραϊγαῖα, αυᾶηὰο οὐοὐ} ΡῈΓ δρυΐαπι οἱ τοργαπὶ {ΠΠΠΠ| ταίοττηα υάηῖιν οἵ γεδηρθ- βδπίιν, φυδηάο δι 118 9|1Χ110 τπσιϊο 115 4υ! ᾿θ6 568 ρτίναι! ογδηΐ, ΡῈΓ αἷδίιο8 χυλϑὶ ἰπ56Γ6ΡᾺ - τον, οἱ φυδπάο 68 αυῷ ἰπ σοι Ἰαιεθαηι, ἀπίμὶ 86η88, ἃ 60 4 δἰηφυϊοτυπι σορἰ(διϊομ68 Υἱοὶ, ἐπ ϑρογίυ τ ᾿γο]ἂῖδ βδιϊηΐ. Αἱ οὐπὶ [ι|8. ἀοο τ Δη5 ὀχδυ- ἄϊτι8 ποη δϑδοὶ, δὰ Ὀοπηίπι 86 γποη6. ΘΟηνοῦ80 ἰπαηὶὶ: ε Βοϑίι8, {πὶ ἰὰ δγυθίογῖὶβ, ῬΘομμ6, οἱ ἀδ Ἰοφα ἰυΔ ἀοουδιῖβ δὰ πὶ, » 4υαϑ8ΐ ἰὲχ ΡῈ Γ 86 πἰψ} Ῥγοβὶὶ, πἰϑὶ ἀϊνί δ δἰΐχυϑ ἰμβει 10 δά ΐτυηὶ ἰῃ ᾿ρ88 βθπϑα πὴ πιδηϊ(δδῖοῖ: φιριηδάπηοάππι [νΐς ᾿ρ86 ργο- Ρἰιοία ἰδϑίϑιυ 5 δόΐ, «ε ἔδνοίβ, » ἰπι4υ 68, ε οου] 08 τΏ608, οἱ σοηϑ᾽ 46 γᾶ} μι ΓΑ ἃ 6 ἰεζα ἰυ4 δ,» Υγεὶ [οὐἱ85518 ὑδδίτιπὶ ρα ]οδὶ ἱΠΠπππὶ, 41} δχ φειμίθυ5 δρί γίταα ἸΘ οἱ ἀ556ηϑιπὶ ργ οί, (υἱ συπὶ δη(οδοίο (οπηρονα 6856ὲ ἤθ!0 ολγπὶ δαιϊοίι8, ᾿μπ 5456 βἰπ}18.; ἴῃ ἰπβιϊἰοήο ἰορὶ5 ἀϊνί 5, ἀχϑεογαιίοια π᾿ Βοπαάϊοιϊοη δια οομμπιιίάιδ, μοδίυϑ οἴ οί αν; 4υο- πΐδπὶ ἱροὶ αιιϊάθην ἰγὰ ἃ ἀΐθῦυβ π|8]}8. πι ἰρ8ι0Γ ΔΙιοεσὶ σθγὸ ἴον! (οὐϊιιγ. Ὀεΐπάθ ρδυϊα πὶ ργοθοπιῖπο βυδοορί 18 νογθὶβ: ε Νίβὶ ᾳυΐὰ Πομιΐηύϑ δάανοῖ ᾿8, ραυΐο τῆΐηυϑ 'θ ἰηίεγηο ΠδὈϊαβέοι δαΐηα πηθὰν ν Αὐχ αν δαΐπὶ Πουνΐηὶ ποι ρόγιῖ- δἷξ ποδ ἰὨ[ὈΓΠῚ ᾿Π0Ὸ]458 6586; Β΄} 06 8556 Γ, π}6- εἰτυάὲπὶ ἀο]οτγιιπι, 4] ὁχ ροοοδὶῖ8 ΠΑβϑουη(Γ, 8ητ2- Ἰ6πῦ πιρϊοϊπαπὶ ἃ πιοάϊοο ραγϑίδηι 6556. {} εἱ ἐτδηθΐυ5 αὐ ἀδπὶ ἱππ, οὐπὶ νοΐ ἀοξιναᾶία 410 - ἀλπὶ βἰδῖαϊι, πηϑ}τπὶ ΠΌΠ 6586 Ὁ δίογησ. ΑἸΐ δηΐων: «Νοπ λάϊιωγεῖ (ἰδὲ βοάδβ ἱπίψυϊ(διῖθ, χυΐ Περΐ5 Ἰαθογαπι ἰμ Ῥγθοαρίο. » ϑθηβυβ δϑὶ: Τϑοιηι πη 8 τοοηβί δγαῦὶ οἱ οοπεὶρὶ πϑηυΐϊέ πιὰϊ! γγϊποῖρίυιη Ῥεϊποϊρίυπι δηΐπὶ ἰπι6 ΠΡ ποπιὶπδ 5605, 4185 Ῥοσοϑίαπι ΡῈ ργοερίυπι οἤιοὶ!. (γυΐδι.5 οβίοπάϊι, μοοσαίυπι ποᾷυ ἃ} ὅδί6ΓΠΟ 6586, Πεάυ6 ἴῃ 616 Γἐν τῇ τῶν Ἰουδαίων χατὰ τοῦ Κυρίου μιαιφονίᾳ, τὸν ἢ). πιιπὶ Ῥογοονογαιάγυπι. Θαθα ΘὨΪπὶ ΠΟΠ ΒΟ ΠΊΡΟΓ ογαῖ, ἀφανισμὸν τῆς χαχίας προαγορεύων. Λέγει γὰρ, ὅτι ᾿ « Οὗτοι μὲν θηρεύουσιν ἐπὶ ψυχὴν διχαίου, καὶ αἷμα ἀθῶον καταδιχάσονται.» Τοῦτο δὲ ἐμοὶ σωτήριον γί- νεται. Ὁ γὰρ χαταδιχασθεὶς τῷ θανάτῳ Κύριος, διὰ τούτου γίνεταὶ μο! καταφυγή. Καὶ οὗτος ὁ Θεὸς εἰς βοηθὸν (81) ἐλπίδος τοῖς πεκιστευχόσι χαθίσταται, ὃς ἀποδιδοὺς ἐν τῇ δικαίᾳ χρίσει τὸ χατ᾽ ἀξίαν ἑχάστῳ, ἀφανιεῖ τὴν πονηρίαν τῶν ἡμαρτηχότων, οὐχὶ τὴν φύσιν. Οὕτως εἰπὼν τῇ λέξει, ε Ὅτ’ καὶ ἀποδώσει αὖ- 79} ᾿χείνῳ δέ, οὐ, (80) Τόν οι. εὐ.
ἰά ποᾷια Βα πΊροῦ τὶ; πιοάπιπιηι6, 400 πη] πὶ 200- Ἰοίαγ, δχριϊοδῖ: ἴῃ δυάέοτυπι ραγγί οἰ 10, ιιοά ἷπ δοπιΐπυπι δἀπιίβογαηί, ραοοαλι! δυο οποαν ργϑάϊσ σ6η5: οὐπὶ ἱπαι!: « Οδρίαθυπὶ ἰπ δηϊπιδηι λυ δίΐ, οἱ βαηφυΐίηϑηι ἱπποσδηίθιι οοηἀδιαθυηῖ. » Αἱ Ποῦ πὴΐεΐ (ἰ 5] 18 οαυ88. Ὠοπιίηι5. Θΐπὶ τοτία ἀϑπη- παία5, ἴος ᾽'ρ50 τοίυσίιπι η}ΐ} οἰδοϊίυν; οἱ ἰδι6 θευσ ἴῃ δαϊυϊοτίιιεν βροὶ ογϑ θη ῖθιι8. δοπϑιϊ αὐτί τ, οΐ ᾿π 0 ὑπεῖο ἡυάϊοῖο, υπἰ σι φιθ ᾿ΓῸ τποτῖιῖ5 τεἀάθηδν (81) Βοήθειαν, ἐδ.
5. ΟΔΕΘΟΘΗΙ ΝΎΒΘΕΝΙ ΔθΟΙΘὈἱϊ δὲ ἴῃ πἰμίϊαπι τοάϊφοὶ τηδι"ἰ8πὶ ρεςοϑίο- Α τοῖς Κύριος τὴν ἀνομία» αὐτῶν, καὶ κατὰ τὴν (83) Γυπι, ποὴ πίυγδιη; 815 δηΐηι δὰ συδγθιπι ἃἰΐ: « Ουοηΐδη) τοἀάοὲ {16 οπιίπαϑ ἱπὶ ᾳι δίθηι δογυπι, οἵ ἴῃ τῃδ]ϊεῖα δογυπὶ ἀϊδρεογάδί 1105 Ποπιίηυ8 6115.» Θυΐδυ3 δἰφηϊ πολι, 605 4] πῦπο ῥθοσλίο ἰηδί πὶ ϑιιηΐ οἱ οοπῆφυγαι!, ἀδδίγυσίαμι ἱγὶ; ἢδπὶ ΄υλμὰο 108 |Δ ποη οτὶϊ, (ἢ ὨΘ4116 18 4υΐ πηδ! 125 φυδδὶ [ογδη ροτίί, ἀυγατγα ροϊεγί!. Ῥεγὰ 8 ᾿φί ιν πιδ) εἶα, 6) 8416 Πφυγα ἴῃ πα}0 ροηϊ 05 ἀγα οἴα, ΟἸΏΠ68 56- οὐπάσυμη ΟΠ γἰβίυπι [ΟΓΙ δ έιπαγ, οἱ ἴῃ ΟΠ θ1}5. 18 εὐ] φοὈῖῖ (οτγπια, αι ἃ} ἰπίεἶο μϑίαγα ποβίγϑὲ ἱπάϊ ἃ {ὑεγϑι. ΟΑΡΟΌΤ ΙΧ.
Ροκβὶ πο δὲ 4118 ργοςβ!!, ᾿πϑίλιο ογἀΐπθ, ππ|0 πονηρίαν αὐτῶν ἀφανιεῖ αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεός " ν» ση- μαίνων διὰ τῶν εἰρημένων, ὅτι οἱ νῦν τῇ ἁμαρτίᾳ μεμορφωμένοι ἀφανισθήσονται. Τῆς γὰρ χαχίας οὐχ οὔσης, οὐδὲ ὁ χατ᾿ αὐτὴν μεμορφωμένος ἕσται " ἀπολομένης οὖν τῆς καχίας, χαὶ ἐν μηδενὶ τοῦ τοιούτου χαραχτῆρος ὑπολειφθέντος, πάντες χατὰ Χριστὸν μορφωθήσονται, καὶ μία πᾶσιν ἐξαστράψει μορφὴ, ἡ ἐξ ἀρχῆς ἐπιδληθεῖσα τῇ φύσει.
ΚΕΦΑΛΑΙ͂ΟΝ θ΄.
Μετὰ ταῦτα πρόεισι χατὰ τὸ ἀχόλουθον, μηδενὶ τλμϑῖ60 ἰΠ5ΓΓΟΠΙΘ ΠΟ 6 η5, 864 ργοργία νοοα Β6ι6 δ τῶν μουσιχῶν συγχεχρη λένος ὀργάνων, ἀλλὰ διὰ τῆς βοῃδηΐθιῃη ἰδνάθιη θδὲ0 γοροπθηβ. ἱπαυΐὶ δπίη: « ἴμλυ8 οδηιίεἰ ἰρϑὶ Πανὶ δὴ: » φυθὲ ἰπϑογὶρη]ο ἀρυά Ἠδθτθθοβ ποὴ Ταρογίιιγ. Ῥγονοοαῖ οηΐπ διά ίογαβ δὰ σοπιηηΐοποπν οσχβυ]διίοπβ, οἱ δὰ 0 1Δι10- ποιὰ νἱοίοτί δυ8 ΘΟηδβοηϊδηθδιῃ, «ε Υρηἶ 6,» ἱπᾳυϊΐξ, « δσβιυ θπηυ8 Ὠοαλῖηο, 0 }]6πιὰ8 60 584! υἱᾶτὶ η0- 5[Γ0. » 50} ὕπθϑην ριδνίογθῃ) οἵ Ὑδ]θι) ΟΥΘΣη φυδπιάδπι ΘΟΠΙΠ)} ΠΔι10Ώ61 ΘΟΠΙΓᾺ ἱπογθάυϊοϑ δὰ 7 πη- εἶἰι, φυΐ ΡΘΟΥνΟΓΒΟ ογϑηΐ ροοίογο, φυδάγασίηία Δηηΐς ἙΟΠΟΓΑΙΟΠἾ5 ἰὴ ἀδβογο, αυΐθυ8 θεπαοίλοίογοιι ἰγγιδρυηῖ, φυΐηι6 ροεῖοα οὈἰδίδπι ρον Εναηραϊἰυϊη τοι βϑἰομθηὶ ροοοϑίογαπι Γεβρυθγαηξ; 4υΐυι5 116 6- ναὶ (ἐε51 Βοάϊο δυάϊγα νο]υ͵ββθιΐ νοσϑῖῃ ο͵ι5, » υΐ ἴῃ Βυῆς ἰρηρου 5 8ἰδίιηι νοπἰδ, εἰ Ὲχ 86 ρ ἰθγηᾶ 11 εὐ δηί(θβθου τὶ πιαρη ἤσοηι δὰ [ΘΠ ρογδ 6.) παινὶ τ» η) ἀθβοθη 11) ΔροΥΓ6 δ᾽ ὃ] ἱρ55 Ἰῃφγοβδαπι δ τοαυΐδιῃ;; 864 ογγογθῃ οἱ ἱπογοάιδίθι, ἰλη- 4υλπη) ἀυοεβ 56ΙΏρΡῈΓ 866} δυηΐ, ἴδπ| ρῥγΙοΥ θυ 5 4υλπὶ Ροβίογιοσῖθυ8 ἰωηρογίθυ5; ΡΓΟρΡίογοα ἃ θ60 8ΔῸ ἰησγθϑϑδὰ ἴῃ ἢΠ|Δ1 Ταυΐθπὶ, αδἰΐδπὶ [το υγαη 40 ἐπιογροβῖϊο, σοὶ υδὶ βαηι. Θαυοπηοῦο οπίῃ ἱπίτγοίγοηὶ 'π γϑαυΐθιῃ, 4υΐ νοϊθηίοβ ᾿ἰθαπίθβαυθθ 86 ἃ 6 π6- ἀϊοίίοης Δραϊἰεπάγυηι 1ὰ αυοά ἰπἴγα ἰοϑίαίυ ρ58] πλιι8 ἠοπαροβίιηυϑ φυΐη- (υϑ, εἴ 'ρμ86 ΠΘὈΓαοῖ8 πι}1ὰ ᾿πβογ ριΐοηα ῥγθαοίδίυξ. ΝοΡί5 δυίΐοπι ὁδὶ ρβδίηνιβ [116 οδηιίουηι Π60 οδηϊ8- ἴυπὶ ρμοϑί γϑἀϊία τι ἐχ σαρίἰν! 416, φιλο γοϑα! σαῖα ΠΡῸΣ ἰδίας φωνῆς τὸν εὔφημον αἶνον διὰ τῆς δῆς ἀνατι- θεὶς τῷ Θεῷ. Φησὶ γάρ’ « Αἷνος ᾧδῆῇς τῷ Δαθίδ. » Καὶ αὕτη δὲ τοῖς ἙἭ δραίοις ἡ ἐπιγραφὴ οὐχ ἔστι. Πρυχαλεῖται γὰρ τοὺς ἀχούοντας εἰς χοινωνίαν ἀγαλ- λιάματος, χαὶ εἰς ἀλαλαγμὸν ἐπινίχιον, ε Δεῦτε, » λέγων, ε ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ: ἀλαλάξωμεν τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρι ἡμῶν. » Καί τινα πρὸς τῷ τέλει χαταφοριχωτέραν ἀπειλὴν χατὰ τῶν ἀπιστούντων ἔχει, τῶν τὴν αὐτὴν ἐπιδειξαμένων χαχόνοιαν, ἕν τε τοῖς τεσσαράχοντα ἕτεσι τῆς ἐν τῇ ἐρήμῳ διαγωγῆς, ἐν οἷς τὸν εὐεργέτην παρώξυναν, χαὶ μετὰ ταῦτα τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ Εὐαγγελίου χατάπανσιν τῆς ἁμαρτίας μὴ προσδεχόμενοι " οἷς ἐξῆν ε σήμερον ἀχούσασι τῆς φωνῆς τοῦ » δι’ ἡμᾶς εἰς τὸ σήμερον εἰσελθόντος, καὶ ἐχ τῆς προαιωνίου τε (85) καὶ ἀξ- δίου μεγαλειότητος εἰς χρονιχὴν γένεσιν καταδάντος, ἀνοῖξαι ἑαυτοῖς τὴν εἴσοδον τῆς ἀναπαύσεως. ᾿Αλλ᾽ ἀεὶ τὴν πλάνην χαὶ τὴν ἀπιστίαν ὁδηγὸν ἑαυτῶν προδαλλόμενοι, ἕν τε τοῖς πρώτοις χαὶ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα χρόνοις, ὄρχῳ τῆς εἰσόδου τῆς εἰς τὴν κατά- παυσιν τοῦ Θεοῦ ἀπεχλείσθησαν. Πῶς γὰρ ἂν εἰσέλ- θοιεν εἰς τὴν χατάπαυσιν, οἱ ἑχουσίως ἑαυτοὺς τῆς εὐλογίας ἀλλοτριώσαντες; Οὕτω καὶ ὁ (84) μετὰ τούτους ὁ πέμπτος χαὶ ἐννενη- χοστὸς, τοῖς μὲν 'Εδραΐζουσιν ἀνεπίγραφος λέγεται" ἡμῖν δέ ἔστιν δὴ μετὰ τὴν ἐπάνοδον τὴν ἐχ τῆς αἷ- χμαλωσίας τῷ Θεῷ ἀσθεῖσα, ὅτε ἀνῳχοδομήθη διαλυεϑὶ ἀΐββοί υἱὰ πδίυγα ποβίγῃ [δργίοᾶ: βἷο δηἰπι ἰη- ἢ θεῖσα ἡ τῆς φύσεως ἡμῶν κατασχευή" οὕτω γὰρ ἡ βεγριίο δὰ νϑγθαπὶ Πδυδὶ: « μ8ι.5 οαηίοἱ, ᾳααδηάο ἀσπιυ5 τἀϊΠςαῖ8 6ϑὶ ροβῖ οαριἰνἰᾶι6 πὶ, ᾿Π ΒΟΥ ριοη6 δρυὰ ΠοΌγΩΟ5 οᾶγθη8. » ( ρϑ8]1Π|115 5.δι}π| πιγβ6-- τίυνα Νονὶ Ταβιϑπιθηι! ἀπηυηιίαϊ, οὐπὶ αἷϊ: « (Δπίδῖα Ὀοπνΐπο οδηϊίουπι ποτυη.» ΜαγῖιΟ ἀυΐοπ) ρβδ!μηὶ ἢυ} 05 ἰμδογίριίο ἀρυὰ ΗΘρυγῶο5 Ομ εἰν, αι ροβὶ Ενδη- ΒεἰἸοᾶ5 υοςθβ, 4ι88 ᾿μ᾽ [10 ρϑβϑ)ιηΐ ργωπιΐϑί!, δὰ 6ο5 4] ἐχ δαπίϊθιυβ βυηΐ, Θοηνογ ἐγ ΡΥΟρΙνοῖϑα βογιπο: « ἈΠογίρ Βοιπίηο, ραἰ γα φεπιίυπι; ἴδγια θοπιΐμο δ Ῥᾳ8Ι. ΧΟΡ 564.
(83) Τὴν οι. δὰ, ιδὅ) Τε οχι. εἀ.
τῆς ἐπιγραφῆς ἔχει λέξις " «Αἷνος ᾧδῆς, ὅτε ὁ οἶχος χοδομήθη μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν, ἀνεπίγραφος παρ᾽ Ἑόθραίοις. » Εὐθὺς δὲ τὸ τῆς Καινῆς Διαθήχης μυστή- ριον ἐν προοιμίοις ἡ ψαλμῳδία εὐαγγελίζεται, λέ- γουσα" «ἼΑσατε τῷ Κυρίῳ ᾧσμα καινόν, ν Εἰχότως δὲ ἡ ἐπιγραφὴ τοῦ ψαλμοῦ τούτου παρὰ τοῖς Ἑ δραίοις σεσίγηται, ὅτι μετὰ τὰς εὐαγγελιχὰς φιννὰς, ἃς ἐν προοιμίοις τῆς ψαλμῳδίας πεποίηται, πρὸς τοὺς ἐξ ἐθνῶν ἐπιγράφει τὸν λόγον ἡ προφητεία λέγουσα" (84) Ὁ οπι. δὰ ΙΝ ΒΒΑΒΜΟΒ..
« Ἐνέγκατε τῷ Κυρίῳ, αἱ πατριαὶ τῶν ἐθνῶν, ἐνέγ- Α φἰθτίαιῃ οἱ Βοπογαπι,. οἱ δάογδία Ὠομπηίηυ ἰπ διτίω χατε τῷ Κυρίῳ δόξαν καὶ τιμὴν, καὶ προσχυνήσατε τῷ Κυρίῳ ἐν αὐλῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ, (8ὅ) χαὶ ἄρατε θυσίας χαὶ εἰσπορεύεσθε εἰς τὰς αὐλὰς αὐτοῦ. » Καὶ πᾶς ὁ ἐφεξῆς λόγος τοιοῦτός ἐστι, τὴν ἐπὶ τὰ ἔθνη τῆς εὖὐλο- γίας μετάστασιν προαγορεύων. « Εἴπατε» γὰρ, φησὶν, « ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὅτι Κύριος ἐδασίλευσε" » χαὶ λυ- θεῖσαν ὑπὸ χαχίας τὴν οἰχουμένην χατώρθωσεν, ὥστε ἀσάλευτον εἰς τὸ διηνεχὲς μένειν ἐφ᾽ οἷς (80) ε Εὐ- φραίνονται οἱ οὐρανοὶ, καὶ ἀγάλλεται πᾶσα ἡ. γῆν σαλευομένῳν τῶν θαλασσίων ὑδάτων σὺν τῷ ἰδίῳ πλη- ρώματι. ν» Δι᾿ ὧν τροπικῶς τὴν ἐναντίαν ἐνδείχνυται δύναμιν, ταραττομένην τε καὶ ἀστατοῦσαν ἐπὶ τῇ ἡμετέρᾳ ζωῇ, ὅταν οὐρανοὶ γενώμεθα τὴν δόξαν τοῦ. Θεοῦ διηγούμενοι, ἣ (81) γῆ διὰ τῆς τῶν ἀρετῶν ΒΔΠΟΙΟ 6708; » οἱ (0.2 408 5640} ΟΓΔΙΪΟ 6) εδπηοα!- 6δὲῖ, υἱ. θα πο ϊοιἰθηῖβ δά φοηιε8 (ΓΔ δ᾽ ιοηθηι ἀ6- πιοηϑιγθῖ: ἰμαυὶϊξ Θηΐπι.: « Ὀοἶ 6 ἴῃ φθιιίθιι8: Ουΐα δον Γοφηδυΐι; » ἰοίΔ 4116 ΓΟΡΙΠῚ ἘΠ γε γβ ἰδίθπ) δὺ ἱμργοθιδίρ ἀθδιγυοίδι Γεδίαἱ!, αἰ ἰη ροίθγυπι Ῥογρδίυο ἱποοπέιιδδᾶ σοηβίοιδί, ὁ0 αυῶ «],αίδη- ἀν ΟΟἸΪ, οἱ ὀχϑυϊδί. οδιηΐδ ἰθγγᾶ, Θοπη ποι 8 Δ4ηυ}8 ΤΩΔΓΪ8. οἴη 808 μἰοιϊ ἀἴη6. » Ουΐ νι. ἐγ π 5] αἰοπ6 ᾳιδίδπι δουηϑἷ8, Δάνογβαγίδη) ροϊθδβίαϊοιῃ δἰ ρηὶ- ἢοαὶ, τυπθαΐδηλ 80} ο 61 οἱ 000 πιοίδπὶ δυρ6} υἱίδ: ποβίγα, φυδηθὸ πο5 φιοάδιῃπιοάυ οὐἰΐ [Δ61] φ]οΥίϑαι θεἰ Θμδιγάπιιβ, 4υἱ ἸΒΓΓᾺ 80π18 Ρ6Γ Υἱγίαϊπι [61 εἰ ναῖοπι θομϑάϊοιϊ: ἀϊοῖ! οηΐπι: ε Μονδϑίιιν πρῶτ...εἰ ρθη ϊυάο 6͵08. »1ϑἴδν! νϑγο. ἂἰϊ 6 ΘΔ ΠΙΡΟΒ; » ΜῈ" χαρποφορίας εὐλογουμένη. ε Σαλευθήτω ν» γὰρ, φη- Β οϑξηροβ ΘΑΒΔὈΙ]6πὶ ἰ δια νἱτία 5 νἱλπ) δἰ φηϊοδηε..
αὶν, « ἡ θάλασσα, καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς. ν» Χαρή- σεσθαι δὲ τὰ πεδία λέγει. Τὸν ὁμαλὸν ἐν ἀρετῇ βίον. πεδία λέγων, οὗ καὶ ὁ Ἡσαΐας ἐν τοῖς ἰδίοις λόγοις ἄλλῳ μέμνηται τρόπῳ, ἀναπληροῦσθαι μὲν χελεύων τὰς φάραγγας, καταστέλλειν δὲ τοὺς βουνοὺς, χαὶ τὰ ὄρη. Ὅπερ οὐδὲν ἕτερόν μοι δοχεῖ, ἢ τὰς ἐλλείψεις «: χαὶ ὑπερπτώσϑις τῶν κατ᾽ ἀρετὴν ἐπιτηδευμάτων. θεραπεύειν βουλόμενος, ταῦτα λέγειν, ὥστε μήτε δι᾽ ἐλλείψεως τοῦ ἀγαθοῦ τὸν τῆς ἀρετῆς λόγον χοιλαί- νεσθαι " μήτε ἀνωμαλεῖν διὰ τῆς ὑπερπτώσεως, εΧα- ρήσεται» γὰρ, φησὶν, ε τὰ πεδία, καὶ πάντα τὰ (88) ἐν αὐτοῖς. » Παραπλησίως δὲ χαὶ ὁ μετ᾽ αὐτὸν ψαλμὸς οὐ παρεδέχθη τῇ τῶν 'Ἑδραίων ἐπιγραφῇ, διότι τὰ ἡμέ- ο τερα λέγει, χαὶ τῆς ἡμετέρας γῆς τὴν κατάστασιν τῷ λόγῳ εὐαγγελίζεται. ᾿Ανατίθησι γὰρ τῷ Δανῖδ᾽ τὴν ψαλμῳδίαν ἡ ἐπιγραφὴ, οὕτως ἔχουσα « Τῷ Δαυῖδ, ὁπότε ἡ γῇ αὐτοῦ κατεστάθη. » Τὸ δὲ «ε αὐτοῦ » δηλονότι, οὐ πρὸς τὸν Δαδὶδ, ἀλλὰ πρὸς τὸν θεὸν τὴν σημασίαν ἔχει. Ἡ γὰρ πρότερον διὰ χαχίας ἀποστᾶσα γῇ, νῦν διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ Θεοῦ ἔσχε “ὃ στάσιμον. Ἢ μεῖς δὲ πάντες ἐσμὲν ἡ γῆ τοῦ Θεοῦ, αἱ πρότερον ἐν τῷ ἀγαθῷ ἀστατήσαντες, χαὶ διὰ κοῦτο ἐν χατάρᾳ γενόμενοι" μετὰ τοῦτο δὲ τῆς χατ- ἄρας ἑξαιρεθέντες, χαὶ τῆς ἐν τῷ ἀγαθῷ πάλιν ἐπι- τυχόντες στάσεως. Καὶ τοῦτο εὐθὺς ἡ ἀρχὴ τῆς ψαλμ- ῳδίας εὐαγγελίζεται, ὅτι ε τοῦ Κυρίου βασιλεύσαντος, ἡ γῆ εὐφραίνεται.» Ὡς ἂν εἴ τις λέγοι, ὅτι τοῦ ἡλίου λάμψαντος ἡ γῆ φωτίζεται" οὕτως ἐπιχρατούτης τοῦ Κυρίου τῆς βασιλείας, ἐν ἡμῖν ἐστιν ἡ εὐφροσύνη «ἧς βασιλείας, Ἔχει δὲ ἡ λέξις οὕτως" « Ὁ Κύριος ἀθασίλευσεν, ἀγαλλιάσθω (89) ἡ γῆ ἐφρανθήτω- ααν νῆσοι πολλαί. »Καλῶς τὰς ψυχὰς τῶν ἐν τοῖς πει- μβασμοῖς τὸ ἑδραϊόν τε καὶ ἀμετάθετον ἐπιδειχνυμέ- γῶν, νήσους ὠνόμασεν, ἃς πάντοθεν μὲν διαλαμθάνει ἣ "ἧς χαχίας ἅλμη, οὐ μὴν τοσοῦτον ἰσχύει προασπί- πτουσα, ὡς χαὶ σάλον τινὰ τῷ παγίῳ τῆς ἀρετῆς μποιῆ- ααἱ' εἴτα διὰ μέσου τούτων τὸ ἀθεώρητον τῆς θείας (90) (85) Οπνηΐὰ σϑγρὰ δὰ αὐτοῦ ομῃ. οἀ. ϑι Ἧς ᾳυϊάδη οοὐά.
(ὐυ)υδ οἱ Ι8α88 81} ἰῃ βογῃ)οηΐθι8 4110 πιθᾶο π|6- - εὐ, οὐπλ 006. τορ!οτὶ σαὶ θβ, οἱ σομρὶμϑγὶ ΘΟἸ 65 οἱ πιοηίθ8 ὅδ: αιοά τ Πΐ πι1}0 ᾿4}10 ΟΟΗ 81 0.- ἀἰχίβ586 νἱάδῖυγ, χυλη) υἱ οβίοπάογοὶ, ἱπ. νἱγιιεἶ β.. διυἀϊο ἐχοθόδυπιὶ ἀσίξοίαπι4μ6,. Β6ι. αἰ υ πὶ οἱ ρᾶ-- Γι πΊ, «ἰᾳοηϊογ ἀιιομἀθμάυμπη 6586, αὐ ποά06 μὲσ ἀε[δοίαηι Ὀοηΐ, νἱγίι 15 Γαι ΟΠ 6πὶ αυδ5ὶ ἀκολνοηυδ,. δι ὀχ δηΐδηιιδ: Π6641}6 οἰδπι) Π6ῈΓ δχοόββυπι γαὼὄδγα ἱμφαυδίοιη Θοηθημαν: ἀΐοίῖ Θηΐ: « [268 Ὀυμίυν σαι, οἱ οπμηΐα (85 ἰπ οἷἰ5 δυηί. » πλοῦ οἱ 5. αἱ βααυίίιν ρϑϑὶπιυβ δ᾽ ἃ0 ἢο-- νειὰ 5 γερυίδιι8 εϑι, 00 αιοά ὨΟβΙΓΆ5 Γ68, (6 ΓΓΙΒ- 4.6 ποδίγϑδ οοηδιϊυϊοηθι ἀδοδηϊοῖ, οἱ Δηηππηιίοι. Ἰμϑογίριιο δηΐηι ρβϑ!ποάϊδιη μδης ἱροὶ Πανὶ δἰιγὶ-. νεϊί, φυδ δἰ 86 ιδἰνεί: ε ᾿ρϑὶ θανὶ ἀ, φυδη60 (ογγ8. 6}08 ταϑιυϊλ 6δι. » πὰ νογο, « 6}118.» ποη, δά. θανὶά, δεὰ δὰ θουπὶ τγοίεγοπάσπ, οὶ. Νῶπι ἰθγγᾷ, 4085 ἃπίδα ΡῈΓ πιδ {ἰ8πὶ ἀοίδοογϑί, πυπς Ρὲῦ Βεὶ οοφπίοη6 πὶ δία 6 πὶ βογίθμ οἱ οοπα ἰοηθπι ὨδοίΆ.. 681, ΝῸΒ Ὑ6ΓῸ ΟΠ)η65 θ6ὶ ἰθγγᾷ διυπδ, ἀεί ρῥγὶαδ. ἴῃ θΟηῸ ἰῃϑίδ 168, οἱ ργορίδγθα ἰῃ τηδοἀϊοιοηδιῺ οοη͵θοιῖ Γαἰηυβ; ροβίθα υδ]Ὸ τῃϑ])δαϊοίϊίοπα βοὶυιὶ Τυγϑὺ5 σοηδίδῃι68 οἱ 58{40}168 πῃ "οη0 οἴεεσιϊ βυπιιδ,., δὲ βος ἰπίτϊο βίδιϊπὶ ρβαϊπιοάΐᾳ ἰβια δηπυπίίδί, φυσι « θομιΐηα τοξηϑηΐθ ὀχϑι! εἰ ἰΔΓΤΆ: » αυδοὶ 4υ}5 ἀΐ- οδὲ, υὐδ ἰυσδηῖα 5016 ἰοῦσα {ΠΠπϑίγδίαγ., δἷς ργϑνῶ-- Ἰθμῖθ γταφῃο θοπιίηΐ, ὀχ βίο! ἢν πουῖβ -")μουπα δ 5 ΤΟΘΗΪ; γογρθᾶ ὙΘΓῸ δἷ6 86 ἸΏ θ6ηὶ: « Βομηΐπυ Γθ-- ϑηανῖ, οχϑυ] δὶ τοῦτ, ἰϑιθπίυγ ἰπδυ δ ΠλΜ}185...Ῥυϊ!οῦγα δηΐπιδβ, αυδ ἰἰοδὶ τοηιῃοη 118. ἀρ Δι, βίδὈ} Πιθ οὐ ἢγιοϊευἀΐϊαπὶ τοι ηθηξ, « ἰηδ8υ}48 ν Δρρειϊανὶ!, φυὰ8 υπαΐφυς αυϊάθιι οἰγουμππὰδὶ ηιδ]ὲ- τ.ζ5 βαϊδυᾷο, βοὰ ἰδληίυπι δἰαρδιι 8110 πὸῃ ΡοίθεΙ,. αὖ φϑίιι δἰΐφιο νἱγίυι5 οοηϑίδηιίδηι ἰδρείδειεί.. ))είβάθ μοῦ δὰ αυδδ ἰπιογί θεοῖς, πδίαγϑηι Θχ γα 0Π)-- Αἰυπι ἀβρθοίυπι ροβίίϑπι ηιδῖ8 οἱ οι φἰηἶβ ἰηνοϊμο- ΄ Ἔτὸ αυσάληι) ἀδδβογι υὶ: εἰγαν δα 6}115,» δ μιυ] ιθ ἰοττ ὈΠΠ6 πὶ 114} δροείθιῃ οϑβίβηαΐι, αυδπάο νϑηδγίξ, πἴὶ υπίουΐφυα Γαροπάδι ῬΓῸ πιϑγὶεἶ8, οὐπὶ δἰῖ: ε ᾿φπὶ5 ἴῃ οοπδβροοίυ 618 Ργωςράει οἱ ᾿μΠαπιβηδθὶε ἴῃ οἰγοιίτι ἰπἰπιῖ205 6}08. » Ῥοϑίοα ξναπροιίοαπι Ἰυσαπὶ, ἰποίδφις οἰ δἰ οη ΘΩι ἀειηοηβίγαιϊ, (αἰ ξυγὰ ΔρρΕ}]8Π5 ἀἰνίποε ργαϊοδι!οπἰ8 ΘΟΓΠΊΟΠ68, ΄ΠὉ] Ρ6Γ ἰοἴπηι ἰδγγάσυπὶ ΟΥΡῈπῚ οὔδι!- φοηι. Ὀἱεἰϊ δπΐπι: « ΠΙυχθγυηὶ οογυιβοδίίοπεθ οΥγθὶ (ογγδ, ν» αἰιυἀϊμοπηι6 ΕναΠρο Ιοογαπὶ τηγϑίογίο- Κὺπὶ 5οα δ ηἰἰὈιτι:8 γογθ8 οβιεπάϊ!, οὐπὶ ἃἰ[ξ: « Δη- πυηιἰανογιιηῖ οΟἰΐ }υδι}ἰὰπ 6͵0.85, οἱ νἱάδγαηϊ ΟΠ) Π 68 Βορ φιογίδιῃ 6}08.» Ἐνδγβδίοηθπι υθγῸ ἰαοίογυπι οἱ δὺο! οποπν 0} 5εοιηοάϊ ἀδοοριϊοπ5 ρτϑάϊχὶὶ [19 γογθὶϑ: ε« Ὁοη[ιπἀδηΐι Οπμη65 αυἱ δΔἀογαπῖὶ δοι!ριϊδ. ΟΒΕΟΘΟΆΙΙ ΝΥΒΒΕΝΙ. «Νυδὲβ δΐπὶ οἱ οαἸσο ἰὴ Α φύσεως ἐν τῇ νεφέλῃ χαὶ τῷ γνόφῳ δι᾽ αἰνίγματος ἀποσημαίνει (31) ὁ λόγος. « Νεφέλη γὰρ, » φησὶ (92) « χαὶ γνόφος χύχλῳ αὐτοῦ, » καὶ τὰ φοδερὰ τῆς" ἀν- ταποδοτιχῆς δυνάμεως ὑποδείξας, δι’ ὧν φησιν, ὅτι « Πῦρ ἐνώπιον αὐτοῦ προπορεύσεται (95), χαὶ φλογ!εἴ χύχλῳ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ,» ἐχχαλύπτει τὴν Εὐαγγε- λιχὴν φωταγωγίαν, ἀστραπὰς λέγων τοὺς τοῦ θείγυ κηρύγματος λόγους, οὗ χατὰ πάσης τῆς οἰχουμένης ἐχλάμπουσιν" ε«Ἔφαναν » γὰρ, φησὶν, εἰαί ἀστραπαὶ αὐτοῦ τῇ οἰχουμένῃ" » χαὶ τὸ ὕψος τῶν Εὐαγγελι- χῶν μυστηρίων τῷ ἐφεξῆς ὑποδείξας ἐν τῷ εἰπεῖν, ὅτι ε ᾿Ανήγγειλαν οἱ οὐρανοὶ τὴν διχαιοσύνην αὐτοῦ: χαὶ εἴδοσαν πάντες οἱ λαοὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ. » Τὴν τὰ τῶν εἰδώλων χαθαΐίρεσιν, χαὶ τὸν ἀφανισμὸν τῆς τοιαύτης πλάνης προαγορεύσας, ἐν οἷς λέγει" « Αἰ- Ἰἰ8, εἰ φιΐ φἰοτίαδπευν ἴῃ δἰπιυ!δοτῖβ. » Μοχαιβ, νὸ- Βὶ σχυνθήτωσαν πάντες οἱ προσχυνοῦντες τοῖς γλυπτοῖς, Ἰυῖ οπιπίυμη Βοπογυπ δι ρηδουϊυπι, δἠ εἷς Βοπιῖηὶ ΡΟΓ σᾶγποιι Δβϑθπρίδπι ἰηίοῦ ἢοιηΐηο 8 Δρραγίι[0- ΟΠ: «υχ, ν» ἰπυΐε!8, 4 ΟΥγᾳ 681 [π8ῖ0, οἱ γεοιΐ5 αογάα ἰιἰᾶ. » ΒοοΙΘ ῬΟΓΓῸ οἱ ἰηφοπίοβα βθηυθηιῖβ ρβδ!ηιΐ "', 4! δὲ 'ρ86 ἱπβογιριίοηθ οϑγαὶ, ἰηἰἰσπν οἴπὶ ἢΠπ6 λυ 5. σοππδειυν. ΕἸ υϑάσπι οηΐπι ροία ΠΕ} οδι, υἱ οἱ αβῖο ἰὰχ ἃς ἰφι[{ἰ4, ἱπογοάμ!5 δυΐαπι ρ] 6 ἰγὰ οἱ ἱπαάϊφηδεῖο ογίϑίυν. ἱπαμἱϊ οηΐπη: « θοιμίπμ8 Γ6- θηλνίι, ἰγαβοδηΐυγ ρΟρα. ν Ουΐ8 ἰϑί6, αιυὶ τερηανὶϊ δοπιΐπυβ, δΔηβο οδπὶ οἱ ἰΘΓΓΘϑιγρι ΠαίυΓΔΠῚ δυρ6ξ-- δ 5515 7 Ναπι ρ6γ Οἰογ πὶ Θχοο δ εἶὰ μοί βί8}15 ἘΠῚ 8 βαρτα πιυηάππι ἴμπς οὐθείς δἰ σι Ποδίυν: οὐ - ἦυ5 γεξηπηι, [4 αιιοά πια]α οδαὶυἱ!, ΓΌΓΒΙ5 ἀϊβϑοϊ νι. Νοη επΐπι ἰὰ ᾳυοά οοἰοδί6 ἰῃ ποῦ ΐ5 δβί. 568 ἰάἀ ψιοὰ 1οΓΓΟΒίΓῈ 651, σΟπιηονδὶ, υἱ ᾿εδίλιυν [18 ᾿ρβ818 νϑγ- υὶς: « Οιυιΐῖ 5665 βιιρς Οδογυθίπι: πιουθαίυν (6 Γ- ῬΑ. » ΒεΙαυα οἴη, Π6 Θχροϑιοη8 δομεἰϑ18 βεγὶθ δἰἰψυϊὰ πηο 6511: δϊογαιπ. ἤοο ἰδπίυμν Δι 146- εἴην, οηηΐα δὰ υπυπὶ οὐ πη οι πότ ἰδπάσγα, ᾿8416 δ ἤπεπι ρϑαϊπιὶ. Ταβίδιιν δηΐπὶ ἰβίιπὶ Ὠου πὶ, ημἱ τορηανϊῖ, πη ΠΟΌΪ5 ργίην πὶ ἈρράΓιι 856, 864 τηδηϊεβίυπι [0556 πιᾶρηΐ ἠοπΐ ἰδ οἱ οοἰευγί ἰδιϊς Ῥτορ δῖ!: Οὐ [Δ Μοβίβ πιδηιὶπὶ! εἰ Αδγοηΐβ, οἱ 88 - τὴ86}18; φυογυπὶ 40} 61 ργορῖον ρῥἰεἴδίθι ἴῃ Ἰλθυπὶ οἰλτυβ ἐδ οἱ πηθηΓΆ 5. Δα) οἷ! δυίθιη οἱ οο- Ἰυπιπδιῃ πε δὶβ, ἰπ αυὰ θευ5. οὐπὶ {Π|8 Ἰοφυσυδίυν, ἄοοαπ5, πἰοὶ (αΠογ, ἰπογαά 108, η6 δὰθο Δ)! ογγθᾶπὶ εγοάογο Ὀοὶ δὰ ᾿ιοπιΐθ5 δνδηίυπι. Νδμι Ποι8 116, 9 αυΐ της ἰῃ οΟΙυπηπδ μ0}8 Ἰοσυΐι8 6δὶ, ρυδίθ8 πη8 - εἰ(εδίαῖι 8 δδί 'ἰπ σᾶγη6. [2416 δὶ αυΐ8 ἱπαϊιδπὶ 4580 ἀἶοαϊὶ ΔΓ ΠΕΠΊ, Ρ6Γ 4081η που 5 θ6ι}5 Ἰοφιιαίμγ, 15. Ὡ64116 ΘΟἸυπιπαιη πμ 8. εἶψιλιη [υ͵886 ἀδδθγαὶ οροτίει: φυϊὰ οπῖπι ἰπ ᾿ρ88 εἰ υδπιοιΐ ογαῖ, υἱ ἀἰξπᾷ οοπεεγοίαγ αἰνία πηϑρη ἰσοη4 3 81 διίθιῃ ἢΐΠ ἃ ἢάε αἰΐεπυπι νἱἀδέιν, δυάςῖ5 θδυπὶ ἰη ΟΟἰ πη 111» μὲδ Ἰοσυίΐαπι δ55ὲ; που 'π σᾶγηα ἰοοιΐαμῃι 6886, ἐπαΐξπυηι υἱάοθγὶ ἀθθεὶ, ργθδογε πὶ οὐπὶ οἱ ᾿5α85 5: ῬΩΔ]. ΧΟΥ.ὉὉ πε οἱ ἐγχαυχώμενοι ἐν τοῖ; εἰδώλοις αὐτῶν, ν» ἐπάγει τῶν ἀγαθῶν τὴν σφραγΐδα, τὴν διὰ σαρχὸς γενομένην τοῦ Κυρίου τοῖς ἀνθρώποις ἐμφάνειαν λέγων" ε« Φῶς “ἀνέτειλε τῷ διχαίῳ, καὶ τοῖς εὐθέσι τῇ χαρδίᾳ εὖφροσύνη. » Καλῶς δὲ καὶ προσφυῶς ἡ τοῦ ἐφεξῆς ἀνεπιγρά- φοῃ ἀρχὴ πρὸς τὸ πέρας ταύτης τῆς ψαλμῳδίας συνάπτεται. Ἧ γὰρ αὐτὴ δύναμις, τῷ μὲν δικαίῳ φῶς τε χαὶ εὐφροσύνη γίνεται, ὀργὴ δὲ τῷ ἀπι- στοῦντι λαῷ. « Ὁ Κύριος » γὰρ, φησὶν, « ἐδασίλευσεν, ὀργιζέσθωσαν λαοί. » Τίς οὗτο; ὁ βασιλεύσας Κύριος, ὁ τῆς ἀγγελικῆς τε χαὶ οὐρανίας ὑπερχαθήμενος Κύ- ριος; Διὰ γὰρ τῶν Χερουδὶμ τὸ ἐξέχον τῆς ὑπερχο - σμίου δυνάμεως ὁ λόγος ἐνδείχνυται, οὗ ἡ βασιλεία Ὁ διάλυσιν τοῦ χαχῶς συνεστῶτας «ποιεῖ, Οὐ γὰρ τὸ οὐράνιον τῶν ἐν ἡμῖν, ἀλλὰ τὸ γήϊνον εἰς σάλον ἄγει, οὑτωσὶ λέγων τῷ ῥήματι, « Ὃ χαθήμενος ἐπὶ τῶν Χερονέίμ." σαλευθήτω ἡ γῆ. » Καὶ τὰ ἐφεξῆς παρ- ἴημι, ὡς ἂν μὴ πολὺν ὄχλον ἐπάγοιμι τῇ ἀχολουθίᾳ «ἧς ἐξηγήσεως " τοσοῦτον εἰπὼν, ὅτι πάντα πρὸς ἕνα χαὶ τὸν αὐτὸν σχόπον βλέπει μέχρι τοῦ τέλους τῆς ψαλμῳδίας. Διαμαρτύρεται γὰρ ὅτι οὗτος ὁ βασιλεύ- σας Θεὺς, οὐ νῦν ἡμῖν πέφηνε πρῶτον, ἀλλὰ χαὶ τοῖς ὀνομαστοῖς τῶν προφητῶν ἐμφανὴς ὁ αὐτός ἔστι. Διὸ Μωύσέως μέμνηται, χαὶ ᾿Αἀρὼν χαὶ τοῦ Σαμουὴλ, ὧν ἕκαστος ἀπὸ τῆς εἰς Θεὸν εὐσεδείας περίόλεπτός ἔστι χαὶ ἀοίδιμος, Προστίθησι δὲ τῷ λόγῳ, καὶ τῆς νε- φέλης πὸν στύλον, ἐν ᾧ πρὸς αὐτοὺς ὁ Θεὸς διελέγετο, ἢν οἶμαι, τοὺς ἀπίστους διὰ τούτου, μὴ ξενί- ζεσθαι πρὸς τὴν δι᾽ ἀνθρώπου γενομένην ἡμῖν τοῦ Θεοῦ ὁμιλίαν. Ὁ γὰρ τότε ἐν τῷ στύλῳ τῇ; νεφέλης λαλήσας Θεὸς, μετὰ ταῦτα ἐφανερώθη ἐν σαρχί. Ὥστε εἴ τις ἀναξίαν λέγοι τὴν σάρκα τοῦ δι’ αὐτῆς ἡμῖν τὸν Θεὸν λαλῆσαι, οὐδ᾽ ἂν τῷ στύλῳ τῆς νεφέλης τὴν ἀξίαν προσμαρτυρήσειεν. Τί γὰρ ἐν αὐτῇ τοιοῦτον, ὡς τῆς θείας μεγαλειότητος ἄξιον κρίνεσθαι; Εἰ δὲ πιστὸν τοῖς Ἰουδαίοις ἐστὶ τὸ ἐν στύλῳ νεφέλης τὸν Θεὸν λαλῆσαι, μηδὲ τὸ ἐν σαρχὶ αὐτὸν λελαληχέναι ἄπιστον ἔστω ᾿ ἄλλως τε χαὶ τοῦ Ἡσαῖου τὴν σάρχᾶ (94) Προπορεύεται, οὐ.
διὰ τῆς νεφέλης νοήσαντος" ριος κάθηται ἐπὶ νεφέλης χούφης. » Καὶ τοὺς ἑπομέ- νους αὐτῷ πάλιν ὁ αὐτὸς προφήτης ὀνομάζει νεφέλας, ἐν οἷς φησιν" « Τίνες οἵδε, ὡς νεφέλαι, πέτανται; » ὡς διὰ τῆς τῶν νεφελῶν ὁμωνυμίας, τὸ συγγενὲς τῆς τοῦ Κυρίου σαρχὸς πρὸς τὴν λοιπὴν τῶν ἀνθρώπων φύσιν ἐνδείξασθαι. Πρὸς τοῦτον οὖν τὸν Θεὸν, τόν ποτε μὲν διὰ νεφέλης, μετὰ ταῦτα δὲ διὰ σαρχὸς τοῖς ἀνθρώποις λαλήσαντα, φησὶ προϊὼν ὁ Δαυΐδ. «Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, σὺ ἐπήχουες αὐτῶν, Ὁ Θεὸς, σὺ εὐἵλατος ἑγίνου αὐτοῖς, χαὶ ἐχδιχῶν ἐπὶ πάντα τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτῶν. » Ὡς δ᾽ ἂν μή τις πρὸς τὴν οἰχονομίαν βλέπων εἰς τα- πεινά; τινας χαὶ ἀνθρωπίνας ὑπολήψεις περὶ τὸ Θεῖον κατολισθήσειεν, ταύτην ἐπὶ τέλει τῆς ψαλμῳδίας ἐπά- γει τὴν φωνὴν, πρὸς ἡμᾶς τρέψας τὸν λόγον" « ὙΨοῦτε Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, χαὶ προσχυνεῖτε τῷ ὑποποδίῳ τῶν ποδῶν αὐτοῦ, ὅτι ἅγιός ἔστιν.» Τὴν δὲ διάνοιαν τῶν εἰρημένων, ταύτην εἶναι ὑπονοοῦμεν, ὅτι, Ὧ ἄνθρω- ποι, μεμήνυται μὲν ὑμῖν, ὡς δυνατὸν δέξασθαι τὴν ἀνθρωπίνην ἀχοὴν, τὰ θεῖα μυστήρια. Ὑμεῖς δὲ διὰ τούτων ὁδηγηθέντες πρὸς τὴν εὐφεδῇ͵ θεογνωσίαν, ὅσον χωρεῖ ὑμῶν ὁ λογισμὸς, τοσοῦτον τοῦ Θεοῦ τὴν δόξαν ὑψώσατε, εἰδότες, ὅτι ὅσον ἂν ὑπερταθῇ ὑμῶν ἡ διάνοια, καὶ πᾶσαν παρέλθῃ ὑψηλὴν φαντασίαν ἐν ταῖς περὶ Θεοῦ ὑπολήψεσι, τό τε τὸ παρ᾽ ὑμῶν εὑρι- σχόμενον καὶ προσχυνούμενον, οὐχ αὐτὴ ἡ μεγαλειό- τῆς τοῦ ζητουμένου ἐστὶν, ἀλλὰ τὸ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν «αὐτοῦ " τὸ ὑποδεδηχὸς διὰ τούτου χαὶ χάτω κείμενον τῆς διανοίας ἡ μῶν, συγχρίσει τῆς ἀνεφίχτου χαταλήψεως, διερμηνεύων.
Εἶτα μετὰ τοῦτο οὐχ ὀλίγων ἐν τῷ μέσῳ παρ- εθέντων ψαλμῶν, ἐν ἑκατοστῷ τρίτῳ, ὄν πολλοστὸν ἐν τοῖς παρ' Ἑδραίους ἀνεπιγράφοις ἔδειξεν, διαῤῥήδην θεολογεξ τὸν μονογενῆ Θεὸν, ἐχείνῳ τῆς τοῦ παντὸς συστάσεως ἀνατιθεὶς τὴν αἰτίαν. Λέγει "γὰρ ἐπὶ τῆς τοῦ χόσμου χτίσεως, τοῦ Δαδὶδ ὄντα τὸν ψαλμὸν τοῦτον, ἀνεπίγραφον εἶναι! παρ᾽ Ἑόραίοις. Σημαίνει δὲ τὸ ἐκείνους τὸν σχοπὸν τῆς προφητείας ταύτης μὴ παραδέχεσθαι. Ἔχει δὲ ἡ ἐπιγραφὴ οὕτως" « Τοῦ Δαδὶδ ἐπὶ τῆς τοῦ κόσμου γενέσεως, ἀνεπίγραφος" παρ᾽ Ἑδραίοις. » Τοῦ δὲ ψαλμοῦ τούτου τὴν διάνοιαν ἐπὶ καιροῦ ἐχθησόμεθα. Νῦν δὲ ἡμῖν ἐξαρχέσει τοσ- οὔτον εἰπεῖν, ὅτι ἡ αὐτὴ αἰτία, ἡ χατὰ τὴν ἀπιστίαν λέγω τῶν Ἰουδαίων, καὶ τούτου τὴν ἐπιγραφὴν ἀπαᾳ- - ράδεκτον τοῖς Ἑδραίοις ἐποίησε.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 1’. Χρὴ δὲ μηδὲ τὸ διάψαλμα παραδραμεῖν ἀθεώρητον. Τοῖς μὲν οὖν πρὸ ἡμῶν μεταδολὴν τοῦνοήματος, ἣ προσ- ὠπου͵ ἢ πράγματος, σημαίνειν ἐνομίσθη τὸ διάψαλμα" ᾿ ἡμεῖς δὲ τάς ςε τῶν Πατέρων ὑπολήψεις οὐκ ἀποδάλ- λομεν, καί τι καὶ παρ᾽ ἑαυτῶν ἐννοῆσαι, πρὸς τὴν τοῦ ῥητοῦ τούτου φημασίαν, οὐ χατοχνήσομεν. Τοιαύτην . οὖν τινα τοῦ διαψάλματος χατελάθομεν τὴν διάνοιαν, ὅτι προϊούσης χατὰ τὸ ἀχόλουθον τῆς ψαλμῳδίας, ἥτις (38) Πμερς 5. Ηΐοτοι. Ερίδι, αὐ Μαγοοιίαπι.
66 δοπηΐπυ5 βοάεϊ ἱπ ἤυθ6 Ἰονΐ ὅδ. » Εοϑαιθ αυἱ [1- Ἰυπὶ βοφυυπίυν τυγϑὺβ ἰάδηῃ Ῥγοριιδῖα ἢι|068 πο- τηΐηδὶ, οὐπὶ 811}: « Ουΐπᾶπι ἰδβιϊ, φαὶ ἃ! πιθ68 νο- Ἰαηὶ 5.3.) ὕ1Ὁ᾽ ΡῈ Γ νοοδρθυ!υπὶ πὰ 8, οοξπδίϊοηθιι Ῥοιαϊηΐε οΔγηΐβ οὐπὶ τοϊΐχυᾶ ποιηίημπι παίαγα ἀε- πιομβίτεί. Αἀ παςς ἰφίταν Πδυ πὶ, φυΐ ῥγίυβ φυϊάειῃ Ῥὲγ πύρθαν, ροβίθα ΥΘΓῸ ΡρῪὺ ΘΆΓΠΘΩΙ Οἰ1πὶ ΒΟπΪ ἰθιι Ἰοσυῖιβ 681, δἱἷΐ ῥγοργαβϑι: ογδίϊοηΐβ αν: ε ἢ0- τοΐπο θου5 ποβίοσ, ἴῃ ὀχδυβίθθαϑ 6085: δι, ἴιι Ρτγορί τ. Γαἰδιϊ οἶδ, οἱ υ]οἰβοθηβ ἴῃ ΟἸΠη68 δἀϊηνεη- 1|0Πη68 ΘΟΓΕΠῚ. » ὕιτ ηἰδὶ φυΐδ ἱπ Θοοπομηῖδηι ἀἰνι δπὶ οἱ ἀἰϑρθηβὰ- «ἴοι δι ΟΟυ08 οοηνογίδι, ουπὶ ἤΘΩ6556 5ἰξ 'π ἢυπ)ἃ- μ89 4ιδλδάδηι οἰ ἰηάΐμπδς ἀδ Π60 οσορφί(Διίοηεβ. ἱποῖ- 8Β ἄδγα, 356 διυιΐοπι δ ἤθη) ροδὶπιΐ δα θἱξ, βευηυπη δὰ 105 δοηγοῦθο: ε Εχαϊίαιο δοίμηΐπιι θοαπὶ Ποβίσιμ, οἱ δάογδι βολθδι πὶ ρθάσιῃ 6}ι.8, 4υοπίαπι 538:- οἴυπι 65ι. »"δθηϑυι ᾿υ}8 ἰοεἱ ἢμης 6586 ἀΓθὶ ΓΑ: ΤΏ}, 4υδ8ὶ ἀΐοαιὶ: Ο τἸηογίδ]ο8, γο)ἷβ φυΐάοπι 4υ8η- ἀπ Διά ἰζυ5. ᾿μπηδη δ ροΓοΐρογα ροίοδι, ρϑιοίδοιᾳ βυπί ἀϊνίπ τυγϑίογία: γ08, [8 4υ881 δὰ ρίδι 6: οοφοϊίοησπι ἱπαπυάιιοι!, φυδηίιπι δηΐπηιϑ Ὑεβίαγ οδρί!, τδπίμπι ρἰονίαιη Πεὶ οχίο!!ἶιθ, οοτιὶ φυοὰ ΄υρ δἰιἰὰ5 εορίίλιίο Ὑϑϑῖγσα 8686 οἰθναγὶῖ, οἱ ομ ποτ αυδηΐυνην δ ἐχοοίβαιη Θαἰ δε πιαι πον ἀ86 Π60 811|06- φανογίς, ἰϑιπθὴ ἰὰ αυοα ἃ γοθὶβ ἱπνθηΐμυν οἱ δάογα- ἀυγ, ποη ἰρθἃ εὖ15, 4υ1 φυφγα δῦ, τολφηὶ Ποσπίἃ ὁδί, 864. ἰλη(ππηπιοο 5 δ θ δ υπὶ ροάυηι 6] 05: Ρ6Γ ς τος δἰ φη ἰσδη8 τμθη 15 αἴ οορ δι} 0π|5 ποβιγῶ 50 πη }5-- ἡ βἰοηθηι οἱ ἰδπαἱ αἴθ, σοπηραγαίίοῦα {Π|Ππ|5 πα} δίυἀἷο δϑϑδφιδηι ΘΟ ρΓΟΠ ΘΒ οηΪβ.
Ῥοδβιθᾶ ποὴ ρϑιυιοὶβ ΟὨἶδ515 ῬβἰΠ)15 ἴῃ εϑηϊαβίπιο τογιῖο, 4μοιη οἴΐδπι τοίογι ἢ ΘοΓ αι βυιηόγαπι, αυΐ δρυά Πεῦγοβ ἱπβοτὶ ριϊοπθ ολτθηὶ, ἀϊβογία ργααϊοαὶ τπἀπίψεπαπι {Ππὶ θδὰπι, οἰφιθ Ν}ι5 υπἰνεγβὶ σομαϊι! οϑυβδηι ἀβϑίψηδι. Ὀ[οἷϊ διΐηι ἰἢ τ] ΟΓΘΔ Ϊ0Π6 ρ88" τπθπὶ θαμς αν ἀΐθ 6556, οἱ ἰηβογριίοπο δριυ 116- Ὀγῶοβ ποι ργποίδνὶ. ϑἰξηϊῆεαι δυίθπὶ ἢΠΠ05 δύσρυπὶ εἰ ρτοροβίταπι αὖι.5 ργορί νοι ποιὶ γερο. 516 γο τὸ 86 δρδὺ ἱπβογίριϊο: ε Ιρβίυ5 θανὶ ἃ, ἰπ τθυπαΐ οτθᾶ- (ἴίοπα, ᾿πβογ μι] οι 15 Ἔαρογ9 δριιά Ηδῦτοβ. » Ἦπ}8ε ῥβαϊπιΐ βϑηβαπι 00 ἰ000 δἵ (δπιρογ ἐχρομοίηυϑ.
᾿Νυπς 5818 οδὲ [νος Ἰηοπυ1586, δαπιάδῃλ οαυδᾶπ), ἰπ- Ὁ ετοὰυϊαίοπν, ἐπααληι, δι φόγαηι" 6 ἴδ ο1556, ιν '- βου ρι οι 6 πὶ ΠΟ πρη δἀμϊογοηϊ.
ΟΑΒΌΤ Χ.
Νεᾷυδ αὐ 511 ἀϊαρβαϊπια ἱπάϊδουιδδιπὶ ΓΟ πα Ό 6 γα οροτίεί. 1}18. ᾿φίθυν φαΐ πο5. δηιθοδϑβογιυηι, νίϑυπι - ρδὲ ἀἰαρβαϊπια βἰ σποᾶγθ νοὶ" πιυϊδιϊοηθηι οοδ᾽.8- ᾿ ἰοηΐ5. 56ῖῖ φομβ 11, νοὶ ρογβοπῶ,γ6ὶ Γοὶ. ΝῸ5. νθΓῸ Ῥαδίγυπι ορϊπἶοπα ποι δι θονα (94), ποῃ ουποίδθί- ἴθι Δ φυΐὰ οἰΐδιῃ τ ποὺΐ8 ἀθ νοσαλ! Ὠυ}8 5ἰ- φηϊοδιίοπα Ἵσοορίίαγθ. Πα) υβηιοαΐ ἰφίλυγ αυλά λιν ἀς ἀϊαρβαϊπηαῖς δχἰδιἰπιδιίοπο ἱπιθυιὶ βαπηυθ, εὐδὶ δὃ» 5. ΟΒΈΕΘΟΒΙΙ ΝΥΒΘΕΝΙ δι ταγϑαὶ Β0 εἰ ογάΐπα, ρϑαϊ σού ρτγοοοάρῃϊς, δΐᾳ ἃ ἐγένετο μεταξὺ προφητεύουτος τοῦ Δαδὶδ, ἑτέρα τοῦ φυαάλν ἰπί6 Ὁ ΡΓορβοίμμάιϊιπι οἱ οβηοπάσην, ἃ ϑρὶ- ἤϊυ 5δηεῖο ἢΠυπίγδιὶο, οἱ υρὶυἱ δἀἀἰϊαπηθπίυπι φυοι]- ἀδπὶ σο Ἂβιῖξ ἐραηἰοηἷ5 νϑηΐγοι, δὰ υἱ]}1Δῖοπι 60- τυπὶ 401} ΟΥΔΟΙΪΩ ᾿ν8ς ταρορίιγὶ ογαπὶ, ραϊηρπῷ διιδπὶ νυ 6 πὶ ΠΥ], Βραίίυμν Δπΐπ)0 ἀδθαὶ οχοϊρίοπάϊ «οφηϊ!οπὸπιὶ οροἰαβίϊ πὶ ἈΓΟΔΏΟΓΙΙΝ 8. αἰ Υἱπδ ἢ] υηι}- πδιίοῃα πιίββαπι. Εἰ χυειπδάἀπιοδι πη ΠΟΠΩΏ}, ἀσυπὶ γεὶ ἰτ6Γ δῖ) αὶ [ΓΔοἰυηΐ, γ6] ἔπ σοην ΥἱἿ5 εἴ σοηγθηί- αἰθυβ δἰπι} ςσοἰοφυυπίυγ, 5] δχ ἱπιργονΐϑο 530ῃ18 αυϊδρίϑπι δὰ δυγὸ8 δοοἰἀδὶ, δογαρίο 6 γι! 6, δηϊ- πὲ οἱ οορ ἰιίοποπι δὰ δχοϊ(δίυπιὶ βιγορίἐυη ο0η- νογίιηΐ, οκἰαπιφιρ φυοάδηηπιοάο ρὸν ημ!δίθιη φυτὶ- νυ ἰφγαίυμιιν, αἱ δὰ δοπυιῃ 60 ἰπέθηϑίωῃς ἰπίθη- ἀδιὶ, ἀεῖμ δοάδιο βίγορί τα, ΒΘΟΓΠΙΘΠ68 πιο ΓΓΙΡίΟ 8 γεϑηπηπῖ: δὶς δἱ τηᾶϑηι5 αν ὰ ϑρὶ γί] βᾷῃοιο ἴῃ ΟΓΆΟ18 ΡγΟ ἢ 15 ϑυ Ὠβογυΐθη8, 46 αἰ ϊςογαΐ, ῬῪὲγ πιείοὐΐδηι Ἔχ ρ] αθαΐ, εἰ 51 φι!ά ἰῃῖθγ Ἰοφυδα- ὐυπι οὐἰοοοθαίυν, σθάδπθ οἱ αυΐ βρι γἰ (416 γ΄ ἀυάΐ-- ἴυηι πιο 118 ᾿ἰπϑοηδθδί, Δ η(ΠΠ|406 5ἰνίΘη58, οὐπῃ ἀ - νἱπὶβ οορὶ ΟΠ θυ 8 Γυγοι9 Τρ οἴτ5 6586ῖ, ἐ85 ῃ8ῃ- ἀφθδὶ; ΔορθρίοβαυῈ 5ΘγιΌΠ 65 πιοϊράϊα οἱ σοπορῃι- Ῥς εμῖβ δλάαριαυαι, Ἐ8Ὲ ἰξίταγ ἀϊαρβα!πιᾶ, εἱ ψμῖβ Ιὰ ἀφιηοπᾳ φοπηργοιδαάθγε γε], οαβ5δῖ0 δὲῃ φυΐοᾷ Θεγρρϑηῖρ ἰπιθγ ρϑδ]ςπάμπ) [Δοΐ3, λὰ τϑορρίοπϑὶ ἀϊνὶπἰξυφ πιῖδβῷ ᾿ΠἸυβιγαιοηΐ8. Υδ] γϑοῖυ5 ἀϊα- ῥΡβδίπια Βοο πιοάο αυΐβ ἀοῇῃίνευϊι, δὶ ἀϊεδῖ, οββα ἀοειτίηδηη 4 ϑρί για βδῃςίο Δπίπηθ 'ῃ Οσομ 0 ἰῃ - δρίγβίαπι, τηρίοάΐα ρεὺ δἰτεπιίοηεπι δὰ β4η0 ἰπβίγιιἁγίου Πνεύματος ἔλλαμψις, χαὶ προσθήχη τις τοῦ χατὰ τὴν γνῶσιν χαρίσματος, ἐπ᾿ ὠφελείᾳ τῶν δεχο- γψένων τὴν προφητείαν " ἐπέχων ἑαυτοῦ τὴν φωνὴν, καιρὸν ἐδίδου τῇ διανοίᾳ δέξασθαι τῷν νοημάτων τὴν γνῶσιν τῶν γινομένων ἐν αὐτῷ παρὰ τῆς θείας ἐλ- λάμψεως. Καὶ ὥσπερ πολλάχις τινὲς ἢ ἐν ὁδῷ συμ- βαδίζοντες, ἢ ἐν συμποσίοις τισὶν, ἦ ἐν φυλλόγοις μετ᾽ ἀλλήλων διαλεγόμενοι, εἴ ποθεν ἀθρόως Ἦχησις καῖς ἀκοαῖς προαδάλοι, παυσάμενοι τοῦ λόγοι πρὸς τὰν ἦχον τῇ διανοίᾳ συντείνονται, σχολὴν παρέχοντες 'δι᾿ ἡσυχίας τῇ ἀχοΐ τοῦ γνῶναι τοῦ ἤχου τὴν δύνα - μὲν, εἶτᾳ παυσαμένης τῆς προσηχούσης φωνῆς, πά- λιν τῶν πρὰς ἀλλήλους ἔχονται λόγων " οὕτως ὁ μέγας Δαθὶδ ὑποφητεύων Πνεύματι, ἅτε φθάσας μεμαθήχει, Ϊ διεξήει τῇ μελῳδίᾳ" χαὶ εἴ τι μεταξὺ λέγων ἐπεδιδά- ἢ σκετο, ὑπόχων τῷ πνευματιχῶς ἐνηχοῦντι τὴν τῆς ψυχῆς ἀχοὴν, καὶ κατασιγάζων τὸ μέλος. ὧν ἂν πλὴν ρῆς ἐγένετο νοημάτων, ταῦτα διεξήξι πάλιν ἐνείρων τῇ μελῳδίᾳ τοὺς λόγους, Ἔστιν οὖν τὸ διάψαλμα, ὡς ἄν τις ὅρῳ περιλαδὼν εἴοι, μεταξὺ τῆς ψαλμῳδίας γενομένη κατὰ τὸ ἀθρόον ἐπηρέμησις, πρὸς ὑποδοχὴν τοῦ θεόθεν ἐπιχβινομένωῳ νοήματος. Ἢ οὕτω μᾶλλον ἄν τις ὁἀρίααιτα τὸ διάψαλμα εἶναι διδασχαλίαν παρὰ τοῦ Πνεύματος τῇ ψυχῇ χατὰ τὸ ἀπόῤδητον ἐγγινο- μένην, τῆς περὶ τὸ νόημα τοῦτο προσοχῆς τὸ συνεχὲς «ἧς μελῳδίας ὀπιχοπτούαης. Ὡς δ᾽ ἂν μὴ γυμισθείῃ «τοῖς πολλοῖς σημεῖον γίνεσθαι τὴν σιωπὴν τοῦ ἐπιλε- λοιπέναι τὸν πραφητεύοντα τὴν τοῦ ἁγίρᾳ Πνεύματο;