οι ΘΠΕΘΟΆΙΠ ΝΎΘΘΣΝΙ δέδ εἴτι δῖ, δι }6 40}0 ὑπ οῖι5 65.; δὶ ἘΠ ἢν ὙῸ] πππ πὶ Α σχόμεθα. Εἰ γὰρ ἕν τι τούτων λείποι, τὸ τοῦ Χριστοῦ γιογαων ἀδϑὶι., ΟΠ γδιὶ πυπιθ ΠῸΠπ δι 5ἰδιιι, 110}0}8 ἰσίιιιν ποαῖθῆ φυᾶηάο ἰπ ΡΠ ΔγΘιΓὰ μοϑῖγα Θχδ! (Ἀ1Γ, Ἰιος 65ἱ, ᾳυᾶηάο ἱπ δηΐπιὰ ποβῖγα ῥδὲγ Παέιῃ Ἔχογί!υ: {πὴῖ βιΔΓοίγα ΒΟΓΠΊΟΙΪΒ Θϑῖ δηΐη8.), ὕπο ΠΟὨ[δ5{ἰπὶ δἀνογϑαγυ8, αυὶΐ πο58 ᾿ῃβδαιίΐίίυγ οἱ ᾿πηροιῖϊ, ἱπιϑγὶῖ οἱ οὐσυπῃδὲῖς, οὕ}08 ἰηογίτα5 ἰπ Πση0 δος ἀϊ 1, Ουλγα οὐ αυΐβ ἴπ τοπῖρογα (υρὶϊ Ποϑίδιν (41 πη 4}- δι 6δϑί παῖυγα.,, τα Πἰρίασ νόγοὸ ἢϊ πιδ]ογ ἢν ἀὰΧ8 οἱ βυρροι δ: ΐης Ππῶ: ε Θυοηΐαπι πηυ Πρ} |σα1ὶ δυπὶ 4] εγἰθυΐδηι ἢ16, πὴ} ᾿ηδυγριηὶ δάνθγδυμι μ6 4 “,} εὐ [Ἰὰ φοπυ5 αἸϊα, ια8 ἴῃ ρβ88}1)0 1110 5656 ξοπδδαυμη- ταν), απο ἢἂϊ αυ 5] ἐμ ἴσαι ν]οιογίς: ἰδιπροβεῖνα Θη ἸῺ} δὺ ποβίίθιι5 {π| 28 οαιι5ὰ δχβ 51} νἱοιοῦία 8} Ἰοσ 05 τοροτίαίῃ. Οτοοῖγοα ρϑαί λυ 5. φαΐ δοιψαΐτιγ, ἤδη ἰῃηἷ5 ρυξηι αδὶ νἱοίογία, φυροιηδάιιοάμην 5ιιργὰ πὶ οϑιοηάίπνιϑ; οἰμηπ6 βθηηὶ ἀυ]ο απ 6π) νἱοιοΥ δ 408 δυβίανογι", πιοχ 1125 οἱ [15 υἱοιοῦί ἃ}0 ἢοβιίΐθυ5 το οῖον τοίεγμηλιγ [ἢ ρτία δηΐπὶ νἱοίογία, ἀἰἴπν]- 2 μ 0.8 [᾿0}05 νι τ που Δι} 8. οὐ ἢ οηἷ5. ἀμ]- πι88, ργῴνδι εἶν ἴ (6, δίαιι δίθο ἀοῃλυἱῖ οοτγροιὶβ ἀαδοοριοηδιη οἱ ᾿ἰυάϊ να, ἰποϊπαιῖϊο διὰ ηϊοίίοτα. Ὠδανιδιῖ8 δηΐὰ 1118 4υ φυγυηὶ νδηϊίαίοι, οἱ Αἰ σαπι πιοπἀδοΐυπι,, οοπιπλαϊδβιϊ νο]υ ρίαι 68. γογιλμὶ ηπὲ5 81} δβρϑοίυπι οδάπηϊ, οὐπὶ ἀοϑἰθδγῖο γόγυπι, αι οευ]ο8 εδυρίυηι.
[πη βαφιυθηιϊ Ὀ981η)0 "5 8113 γαιϊ πα νἱηοἶθ. Οἰπὶ δεΐπη ἀυο βίης φυΐ ρτὸ πγϑάϊιδιθ νου 8115. τη Ῥυφηληι; ἴΠ0 αυΐάθπι ΟΝ) οἸοἠϊ6 ἰοζαπι, ἴς γθγῸ Βάδιι; ᾿υδῖ18 ἀφοποίμοία Π],2| ποριοοιὸ ἰΠυ, ιηγΐι νυἱοιογῖσ ργοιιΐα,, υἱ ργοϊπἀδ ρΌΓι5 δηΐπηι 85 βίδίυβ 511 νοϊυν ογίιϑ 501158, φὰϊ Ε{ῸῚ ἃ το υγὶβ. ΓΘ - εοάρφηιὶ αἰϊἀουϊὰπι ἀἴογλϊ, 4υο ρβδ]Π}15. « ΠΙᾺΠΘ »», ποιηΐμλί; αἱ οἷς υἱοϊογί ἐχ νἱοϊογὶ δι ]6ῖδ8 τᾶ80ἱ - τ, ΒΘ ρ6Γ δὰ ἰὰ αιοά πιδΐι5. οἱ {Ππ5ἰγίι8. 6δι νἱ- οἰογία ἰγορἢδῖ8. δἰ ογμδπι 18 ργοκγ ΠἰΘμ 1 θι18. Ἀυτγβιι 414 νἱοιονία ογάϊπθ ουηβοαιυίίυγ, Ῥον 6ἃ αυα ργϑοοββογιηῖ, ραγίᾶ. Νδπι αυἱ ᾿νδΓοι ἢ] 61 πὸ- ἴδιὴ [δοΐ!, ἢ}16 οδιἴδιι ε Οοίανα δ᾽ » τηοιΐἰϊ, αιαὲ οἱ ἢηΐβ εβὶ ργαβϑηιῖβ υἱἵθ, οἱ ργποίρὶυπὶ ονΐ Γυϊυτὶ. Ῥτγοργίυιη νογὸ « θοΐλνα.» δϑῖ, πὸῃ Δπιρ 05 50- πιϊηἰβίγαγα 118 4] ἴῃ 'ρθα ἀόσυπὶ, οΟΟΔ5᾽ μη ηι; ρ6Γ-- γεῖγδηδϊ θοηᾶ νοὶ πιαἰδ, βδὰ χυξεουπαίι 4119 ορο- Γιπὶ βοπιῖπα ἰδ Βρδγβογὶί, ᾿Πογαπὶ ἰδὲ πλδηΐρυ]οδ εαρῖι. Ουλιηοῦγεπὶ ᾿ς Ραμ ἰΘητπὶ ἀρογα ῥυρεὶ (φιοὰ ἴῃ ἰπίδγπο ᾿υὐιϑιιοάϊ βιυάϊο πὶ} ἀπιρ 5 Ἰοεὶ τϑἰοῖαπ) 511) διιπ, φαΐ ΠῚ5 ᾿ρ518 υἱοίογ! 8 χοῦ - αἰαῖ 65ῖ. γόγυμδηΐηνογο ἰζοναπ δὰ ρυρπᾶϑ ἀεδοσιι ογαῖῖο, Γυγθι5 ὑπαὶ πο5 δὰ ἰδηίδι ον) ἐποιγϑυβ. [ἀ6η) δηΐ ἰιοϑιῖ5, Αὐβδίοη 1|1|6, 4υδϑὶ ὧχ ποθὶβ ταπδίυβ, ἀθπο "6!!Π ἢ ὃχ πο ὶβ γαίϊη!6- ξταῖ, υδῖ ΘΑ} 18. ἠοϑίγῃ οσυρ᾽ ἀσπὶ ἀνθγιϊς ποβίγα ἀὸ 80 τὰ ρον ουγὰ οἱ βο!]οἰλυὰο, νοὶ ροιαβ δι υ5ιαΐαπι Ποὶ. ΝΠ οδειβὰπὶ Γοὶ [6] οἰ 16 Γ φοδίς ρτο- Ῥίον νϑγθὰ ΟΠ 5179 60 δϑϑίρῃπαὶ, οἰχι6 φγϑιίδ5 ἃ- εἶι. ϑ6ὰ [οτγιβδὶβ βιυρογίυι [ἀδγὶ ἢ ΔοουΓαι}8 ἐσρόπογο γα ϊθ, φυοπιοᾶο (Ἰν5], ἐαπὶ δηιίευ8. θὰὄνομα οὐχ ὑφίσταται. Τοῦτο τοίνυν τὸ ὄνομα ὅταν ἐν τῇ ἡμετέρᾳ ὑψωθῇ φαρέτρῃ " τοῦτ᾽ ἔστιν, ὅταν ἐν τῇ ψυχῇ ἡμῶν διὰ πίστεως γένηται ( φαρέτρα γὰρ τοῦ λόγου ἐστὶν ἡ ψυχὴ), τότε ἀναιῥετυχον γίνεται τοῦ ἐπανς ἱσταμένου ἡμὶν χαὶ διώχοντος, οὗ ὁ ἀφανισμὸς ἐν τῷ ξύλῳ. Διὰ τοῦτο μετὰ τὸ φυγεῖν ἐν τῷ χαιρῷ τὸν ἐπανιστάμενον (ὃς εἷς μέν ἐστι τῇ φύσει, πλῆθος δὲ γίνεται τῇ χαχῇ συμμαχίᾳ), καὶ εἰπεῖν, «Ὅτι ἐπλη- θύνθησαν οἱ θλίδοντές με, καὶ πολλοὶ ἐπανίστανται ἐπ᾿ ἐμὲ,» χαὶ ὅσα ἐχ τοῦ ἀχολούθου ἡ ψαλμῳδία περιέχει: τότε γίνεται ἡ τοῦ νιχᾷν ἀρχή. Ἡ γὰρ εὕ- χαιρὸς ἀπὸ τῶν ἑπανισταμένων φυγὴ; «ἧς χατὰ τῶν ἐχθρῶν νίχης αἰτία γίνεται. Διὰ τοῦτο ἡ ἐφεξῆς ψαλμῳδία, « Εἰς τὸ τέλος, » τὴν ἐπιγραφὴν ἔχει. Τέλος Σ παντὸς ἀγῶνος ἡ νίχη ἐστίν " χαθὼς φθάσας ὁ λόγος ἡμῖν περὶ τούτων ἐτεχνολόγησεν " χαὶ ἐπειδὴ ἂν ἅπαξ τοῦ νιχᾶν γεύσῃ, ἐπάλληλοι νίχαι χατὰ τῶν ἐχηρῶν κατορθοῦνται. Ἐν γὰρ τῇ πρώτῃ νίκῃ, τῶν χατὰ τὸν βίον ἡδέων πρὸς τὰ τῆς ψυχῆς ἀγαθὰ δι- αμιλλωμένων, ἐν σοὶ ἐχράτησεν τῆς ὑλιχῆς ἀπάτης ἢ πρὸς τὰ χρείττω ῥοπή. Καταγνοὺς γὰρ τῶν τὸ μά- παιον ζητούντων, χαὶ ἀγαπώντων τὸ ψεῦδος, ἠλλάξω τῆς περὶ τὰ φαινόμενα προσπαθείας τὴν τῶν ἀοράτων ἐπιθυμίαν.
Ἐν τῷ ἐφεξῆς ἄλλον τρόπον νιχᾷς. Δύο γὰρ ὄντων τῶν ὑπὲρ τῆς ἀληθείας, χληρονομίας διαμαχομένων πρὸς ἀλλήλους, χαὶ τοῦ μὲν προδαλλομένον τὸν νό. μον, τοῦ δὲ τὴν πίστιν - ὁ δίκαιος ἀγωνοθέτης δοι δίδωσιν χατ᾽ ἐχείνου τὰ νιχητήρια. Ὥστε σοι τὴν χαθαρὰν τῆς ψυχῆς κατάστασιν, ἀνατολὴν ἡλίου γενέ“ σθαι, ἀφεστηχότι τοῦ σχότους, τὸν ὄρθρον ἐπάγοντος, Ὃν ε πρωΐαν ν ὀνομάξει ἡ ψαλμῳδία. Καὶ οὕτως ἔστιν ἀεὶ εὑρεῖν νίχην ἐκ νίχης τῷ ἀθλητῇ προσγινο- μένην, πρὸς τὸ μεῖζον πάντοτε καὶ περιφανέστερον προϊόντων τῶν ἐχ τῆς νίχης χατορθωμάτων. 11] άλεν ἑτέρα διαδέχεται νίχη κατὰ τὸ ἀχόλουθον, διὰ τῶν προδειχνυμένων χατορθουμένη. Ὁ γὰρ τὴν χληρονο- μίαν γνωρίσας, αὐτὸς καὶ τῆς « Ὀγδόης » μέμνητα! " ἥτις πέρας τε τοῦ ἐνεστῶτος χρόνου γίνεται, καὶ ἀρχὴ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος, Ἴδιον δὲ τῆς ἐ Ὀγδόης,» τὸ μηχέτι καιρὸν εἰς παρασχευὴν ἀγαθῶν ἣ χαχῶν ἐνδιδόναι τοῖς ἐν αὐτῇ γινομένοις ἀλλ᾽ ὧν ἄν τις ἑαυτῷ χαταθάλληται διὰ τῶν ἔργων τὰ σπέρματα, τούτων ἀντιπαρέχειν τὰ δράγματα. Οὗ χάριν ἐν» ταῦθα ἐνεργεῖν νομοθετεῖ τὴν μετάνοιαν (ὡς ἐν τῷ ἄδῃ τῆς τοιαύτης σπουδῆς ἀπραχτούσης), ταῖς αὐταῖς: νίκαις ἐγγυμνασθέντα. Πάλιν ἀπαλείφει πρὸ; ἑτέρους ἀγῶνας ὁ λόγος " πάλιν ἀλείφει τῇ τῶν πειρασμῶν προσθολῇ. Ὃ αὐτὸς γὰρ πολέμιος ὁ ᾿Αθεσσαλὼμ ἐχεῖνος ὥσπερ ἀναγεννηθεὶς ἐξ ἡμῶν, αὐτὸν τὸν πόλει μὸν τὸν ἐξ ἡμῶν ἐξαρτύεται, ὃν ἀποτρέπει φονῶντα καθ᾽ ἡμῶν ἡ ἡμετέρα περὶ τοῦ πράγματος εὐδουλία, μᾶλλον δὲ ἡ παρὰ τοῦ Θεοῦ συμμαχία. Τῶν γὰρ χατορθωμάτων αὐτῷ χρηστῶν διὰ τῶν λόγων Χουσὶ, τῷ Θεῷ τὴν αἰτίαν ἀνατιθεὶς, ταύτῃ τὴν εὐχαριστίαν τὸ Ῥφηϊ, νι, ἅ, ᾿ δέ9 ἀχριθείας ἐχτίθεσθαι " πῶς πιστὸς ὁ Δαδὶδ ὧν ἐν τοῖς ὑπασπισταῖς, οὗτος ὁ Χουσὶ ἐν τοῖς φίλοις τοῦ ᾿Αδεσ- σαλὼμ χαταμίγνυται, χαὶ πιθανώτερος γίνεται τῷ τυράννῳ τῆς τοῦ ᾿Αχιτόφελ συμθουλῇῆς. Ὅθεν συνέδη τούτου χατὰ τὴν εἰσήγησιν τῆς γνώμης καταχρατή- σαντος, αὐτὸν ὑφ᾽ ἑαυτοῦ χαταπνιγῆναι, τὸν χατὰ τοῦ Δαδιὸ τῷ ᾿Αὐεσσαλὼμ συμδουλεύσαντα. Αξιον δ᾽ ἂν εἴη προσαγαγεῖν τῷ χατ᾽ ἀρετὴν βίῳ καὶ τὰ τῆς ἱστορίας αἰνίγματα. Πῶς ἡ σώζουσα ἡμᾶς γνώμη, ἀγχόνη γίνεται τοῦ ἀντιχειμένου " ἡ ὃὲ σωτήριος αὕτη γνώμη, ἡ μὲν τῇ ἱστορίᾳ, ἡ δὲ τῇ ψαλμῳδίᾳ ἐγγέγρα- πται. Ἡμῖν ὃΣ σχοπός ἔστι τὸν ἐν τάξει τῶν ψαλμῶν εἱρμὸν χατανοῇσαι, δι᾽ οὗ τῷ ἀγαθῷ προσαγόμεθα. Οὐχοῦν τὴν ἐνταῦθα γνώμην τὴν ἀναιρετιχὴν τοῦ ἐπιθουλεύοντος ἡμῖν “χατανοήσωμεν. ’ Τίς οὖν ἔστιν αὕτη; τὸ ἴσον εἰς κακίαν ἡγεῖσθαι ἄρχειν τε ἀδικίας χαὶ ἀμύνεσθαι τὸν ἀπάρξαντα. τιμᾶται γὰρ ἑαυτῷ ἐσχάτων, καὶ τῆς χαθ᾽ ἑαυτοῦ τιμωρίας ὁριστὴς γίνεται, εἶ εὑρεθείη χαχοῦ τὸ χα- χὸὺν, ὥσπερ ἐν συναλλάγματι, διαμείψας, καὶ ἀντι- δοὺς τοῖς προπὰρεσχημένοις ὃ ἔλαθεν. Καὶ οὕτως μετὰ τοὺς ἀγῶνας τούτους, πάλιν νιχητὴς ἀναδεΐ- κνυται. Διαδέχεται γὰρ ἐπιγραφὴ, τὸ « Ὑπὲρ τῶν ληνῶν,» προδειχνύουσα τέλος. Τὸ δὲ τῶν ἀγώνων πέλος, νέχη ἐστίν. Πάλιν δὲ τὴν « Ὑπὲρ τῶν ληνῶν » ἔννοιαν ἐξαπλοῦσθαι τῷ λόγῳ, περιττὸν ἂν εἴη, ἱκανῶς ἐν τοῖς χατὰ τὸν ἴδιον τόπον ἐξητασμένοις προδηλωθεῖσαν. "Ὥσπερ δὲ μετὰ τὴν πρώτην ἐκ τοῦ ᾿Αθεσσαλὼμ φυγὴν ἐν τῷ διαχρῖναι τῶν ἀληθινῶν,ν πραγμάτων τὴν ματαίαν σπουδὴν, ἀξιοῦτα: τῆς νίχης " οὕτως καὶ νῦν μετὰ τοὺς ὁμοίους ἀγῶνας, τῷ « Ὑπὲρ τῶν ληνῶν» λόγῳ συμμάχῳ πρὸς τὸν ἀντίπαλον χρώμενος, νιχητῆς γίνεται διὰ τοῦ χαταλῦσαι τὸν ἐχθρὸν ἅμα καὶ ἐχδιχητήν. Ὃς διὰ τοῦτο χαὶ ἐχθρὸς καὶ ἐχδιχητὴς ὀνομάζεται, ὅτι αὐτὰ τὰ πρὸς ἀμαρ- κίαν αὐτοῦ δελεάσματα, πιμωρία τοῖς αἰσθανομένοις ἢ πιχροτάτη ἐστί χαὶ δι᾽ ὧν ἐφέλκεται πρὸς τὴν ποῦ χαχοῦ χοινωνίαν ἐν ἀπάτῃ τὸν ἄνθρωπον, αὐτὸ ἐχεῖνο τὸ χαλεπώτατον τῆς τιμωρίας εἶδός ἐστιν. Οὕτως ἑρμηνεύει τὴν διάνοιαν ταύτην ὁ θεῖος ᾿Από- ὅτολος, εἰπών, ὅτι « Τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμθάνοντες. » Τίς πεποίηται. Περιττὸν δ᾽ ἂν εἴη τὰς ἱστορίας σοι δι᾿ Α νἱ4ἰ5. οἱ βιεἰϊ5 Ἔ58οῖ, ἰοίδγηια δάὐυίογοβ οἱ ἀδίδῃ- Ἀπὸ Βογεϑ8, δη)ξεἶβ Α βαϊοηΐς δι πλβοθαῖγ, δ᾽ δυο οηη- 8᾽ΠΠ 1} ἀγγδηπο οομάἀ οἰ Ὀ 5 νίϑμιι 5'ῖ, φυδιῃ Αοἰνΐ-. τορ!6}15 1: τ απ ά46 ἰδοίατα 651, αἱ οὔπὶ σΟμ 5} Ππ|πὶ {Πξἔυ8 Ρτϑναιυΐββαὶ, ἰβ 4υὶ οοπινἃ θανιάδπι ΑἸ ϑαϊοηὶ οοῃ- δια ἀεξάοται, ἃ δοΐρβο ργϑίοοδίυβ ἱπίογιογίι. δ φυυηι ρόττγο (ἀογῖν Ὠἰδιοτίς διΐδπι φηἰρπιαῖα οἱ ἰηνοίιογα δὰ νἱϊπι υἱγίυτὶ δάυϊοίδη) {ΠΠπἰδιταηά αι Δ θθαγα, χυοιμοὰο νἱάἀο!ἰοαὶ πηθη8. οἱ ουρἰιαιΐο, 4υ25 ΠΟ5 Θοηβεγγεί,, ἰδηθοιι5 Δ νογβαγὶΐ {91: 541ι- ἰΑγῖδ, ἰπάυλη), | Ω)61}8 δἱ βϑιίθηιί, φυδ ρϑγιΐ πὶ Ἰἰβιογί, ρᾶγίϊην ρβϑὶ πηοάϊ ᾿ποπαμιθη}8. ΘΟη8]-- δπαιὰ ει. Νοθὶβ δυΐθπὶ ργοροβίιαιν ὁδὶ γδθηθιι οι ηΐβ, φαΐ ἴῃ ρβ41π|ῖ5 ἀρρᾶγεὶ, 4υὸ δι] μοπεβία- ἰθπὶ ἀσοίπαγ, ρεγβογιίαγὶ. ἰρίτὰγ ἴῃ ργβοηιὶ δ᾽υά Β ἰμιθ Ποῦ οοπ ἀδθδῖπιβ, αυλπὶ τηδηίθιῃ οἱ 56}- ἰοηίαηι ᾿|]8πὶ αυς ἰη5᾽ ἀϊδίογαπι ποβίγιπι ἱπιθεϊμξ.
θυ ἰρίταν ᾿5ι8 3 Εοάίθιη ἰοθο τϑρυίᾶγθ δυσίογοη ἰηἰ αι} 4118, δὲ δυιείογαπὶ υἱοῖδοὶ γυδ!]6: ἰρ88 δηΐμι 8686 ΘΧΙΓΘΠ)Ϊδ ρΟρηΪς υἱοϊδοϊίυγ, οἱ δάνδγβιιβ 86- ἱρϑυτῃ φῷπᾶπι 5:0] ἀδεογηΐς οἱ ἀθῆμι!, 8] γεὶῃϊ οχ πλυΐια ρϑοίίοη6 οἱ σοπίγδοῖα ηνϑίυϊη θ8]0 ΘΟπΊρρη- 581, ἴδια αιήθυ5 ἰἴξοίι5 6δὶ ἰη γί 8, ἐμ} γᾶς. τὸς Ρέπαϊξ. (υᾶγε ροβὲ ἰδία σογίδιμί ΠᾺ ΓΌΓΒῸΒ Υ]ΟΙΟΓ ρΓΘ- πυπίϊαϊυ5 5ἰ1. ϑϑαυΐίυν δηΐπὶ ἰμδογίριο: ἐ Ργὸ ἰογου- Ιαγίθυδ,» φυξ ἤπθπι ἀδιηοηβίγαι. ΕἸπὶ8 δυΐδιη οογιδένίπυπι νἱοιϊογία ἐβϑὶ, Αἱ βυρόγἤυππι Γυδεῖϊ ἀ8 Βδῆϑι. ἱπβογίριϊοηΐἷβ, ε Ργὸ ἰογουϊαγίθυβ,» [δὶ 8 ἀϊϑριιΐαγα, οὐην ἀδ δ 74π| βιὶβ ἰοοἰβ αὐιηάδ ἀϊείυπι 8ἰῖ, Ῥογγὸ χυδπιαἀπηοάϊῃ ροϑὶ ρτίπιϑιη ἃν Α"δβᾶ- Ἰοπα Γπφζᾶη), ἀπηι νᾶμα βίυάϊαπι οἱ ἐδ θιὴ 0ρ6- ΓᾺΠ) ἃ γογίβ οἱ βογ 18 Π6 5018 δἱ γϑίνιιβ ἱπιογποβοῖι, ν]Ἱοίογίϑ5 ΟΥ̓ πλΘπ 15 ἰηβἰ σηϊψγ: [ἃ δἱ ἤμη6 5ἰμ}- θι5 Θσδοῖΐβ ριιβηΐβ, ογδιίοπθ ἐ Ῥγὸ ἰοσου αγίθι8, ν νϑὶυΐ δυχὶ αιγίςθ, οοηίγα δάνογβαγίαιη 908, νἱοίοῦ ἐνδάϊϊ, 60 φυοὰ ἀδ]ανδιὶς μοβίθπι βίπιμ! οἱ ραγβθοι!- ἰογοπὶ, αυΐ ον 1 οἰἴδπι Ι05118. οἱ ὑἱτογ, ποπιηδίιγ, φυΐα ᾿ρϑἰυ8 δά ρεροαίαπη {Π6ΟΘΌγιΒ Δοογ βϑίιῃα ἀ6- ξυδιάᾶπιίθι8 δυηΐ ρῶπϑ, οἱ δὰ αυΐθυ8 δὰ πια!ἰιϊα ΟΦημΠἸΟἢ ὁπ ΠΟ Π65 ἀθαθρίο8 ρογιΓΑ ἶ, αΓανΐ8- Αἰτηΐ δυρρ! οἰ! δρθοΐθπι ᾿ασδμιῖ, Ηρο πιοάο βδηβιμ Βυης δχροιῖν ἀϊνίπυβ Αροβίοίυδ, οὐπὶ δἷϊ: « Εος 4υ8π| ΠΙΘΓΘηΪΙΓ τηογοθάθι δγγογὶβ, ἴῃ βοιῃθι μ5ἰ8 δοοίρογε 753,» Ουἱά δηΐπι δά δαρρίίοἴαι) ρτγαν ιβ ας Ὑὰρ ἂν γένοιτο κρὸς τιμωρίαν ἄλλη χαλεπωτέρα Ὁ “οείτατῖ χυθαὶ, φυὰπὶ {Πὰ πππημ πη εἴα ἀοποπαβίαἐπίνοια τῆς κατὰ τὴν ἀσχημοσύνην ἀκαθαρσίας, ἣν ἐν ἑαυτοῖς κατεργάζονται οἱ τῆς ἀσχημοσύνης ἐρ- γάται; Ὁ οὖν καταλύσας ἐν τῷ ἰδίῳ βίῳ τοῦ τοιούτου τὴν δύναμιν, ὃς τιμωρεῖται τὸν ἐν χαχίᾳ γενόμενον δι᾿ αὑτοῦ τοῦ μετασχεῖν τῆς χαχίας, ὑρᾷ τοὺς ἀν- θρώπους, καὶ τὴν τῶν οὐρανῶν ὑπερχαθημένην με- γαλοπρέπειαν, χαὶ τὸ τῇς φύσεως ἀξίωμα, τίνων τε ἄρχει χαὶ τίσι συντεταγμένη ἐστίν. Τῷ γὰρ αὐτῷ χαὶ ἐπὶ τῶν ἀλόγων ἡγεμονεύει, χαὶ τοῖς ἀγγέλοις διὰ συγχρίσεως παρισουμένη μιχρὸν ἐλαττοῦται. Τοίνυν λόγος ἐστὶν δι᾽ οὗ γίνεται ἡ κατὰ τούτων ἀρχὴ, χαὶ πρὸς τοὺς ἀγγέλους οἰχείωσις. Πάλιν᾽ ἐχδέχεται νίχης ἑτέρας τρόπος, ὅταν ὑπερδὰς τὰ πηθηΐυπὶ οἱ ἀδάθοι9, φαοὰ ἴῃ 56εἰ ρ5)5 οἰπείυηι ρτο- γί εἰ ἀδιδοογίβ δὔδβοιογαβ ἢ Ουἱ δγροὸ υἱμ8 98 ἰῃ- βίἰτυτ0 νἱπὶ 6͵116 Ἔπεγναῖ, ψυΐ πιδ! {185 ΘΟ πη ΠΟ Πα δ᾽ δὲ δοη]υποίαπι πᾶς ρ58 ρᾶγιϊεἰραιίοπα ρυπὶϊ, Π|6. δἰ Ἰιοπηΐηθβ, δἱ {ΠΠ3πὶ υβ βιρ6Γ ΘΟ]05 ἀνθ δϑὲ τη βη! Ποοηιἴ8πι, ἀἰβηἰ᾿δίοπιαι6 ἡδίαγο, ψυῖθι5 ἴῃς Ρεγεῖ, δἱ οἵ 4.8 6} α5ά6πὶ 511 οἰ βϑϑὶβ οἱ ογαάϊηΐϑς, ἐοοπιφηρίαίιν. Εδάδιν δπὶπι ρᾶγίθ οἱ ἀοπιϊπίπηι ἰπ θγυῖα Βαθεὶ, οἱ ουὐπὶ Δηςε}18 οομηραγαιίοηδ ΟΟἸ ]Δ(υ.8 Ρϑυ]υλεπι 1118 ᾿πίδγίοσ οοπδρίοἴταν. διὸ ἰίδααα οβί, 408 οἱ Ὀγυϊίβ ἀηἰπιδηινι8 ργααϑῖ, οἱ οαπὶ δηροὶὶς πεοροβδίϊἀΐηθ αυδάαπι ἰυπρίτατ. Πἰυγϑὺβ αἰϊα υἱ- οἰοτία βρθοίαῦ βιιοοράϊι, φιδπάο πο 4υς δυὺ 85Ρ6- εἰυπα ἐδδυδι δι ρογάγοβειβ, γϑίϊοπεπὶ ἴῃ ἌΤΟΔΠΔ οἱ Α φαινόμενα τοῖς ἀποῤῥήτοις ἐμύατεύσῃ τῷ λόγῳ.
τοῦσηίϊδ ἰηεοῦίβ; ἢ 18 Ὑ γδ ΓΔϊΪῸ δδϑὶ, βδαϊίβαθ6 ἦδιι ργιϑοθάδηξίθι5 νοι ον 5 δκογεί δὰ τ ργὸ ὁπ 0]}- εἰ. ΕἸ} "5 ν Ρ58}118, β6 6 ΟΠ ΒΌΔΙ σΟΠΞΟΠΑΠΙΠ86 οἱ βιυά᾽δᾶπὶ ΘΟΒ ΘΠ ΔΙ ἸΟη δ: ἐΕΓαπι4866 ΠῚ ῸΠπ| αν ἴῃ οὐσυο νϑϑη κα οἱ σαρ ἐδ 5 ΠΟΪ8 ἰη8 ΔΙΌ Γ, φρο γα, πα {π8 ἀπηρ 85 Ποδι} συηίγα ἧο8 δ] οΓγδιπὶ τοι παυδίαγ Θοοδβίο., «οἱ ΠΟ ἀρροηδί 0} {ἃ τηϑλρπὶ- 4 δγο ΒΒ ΒΟ δα β6Γ (ἐγγαι.» Τυπς ὃχ υἱοί Υ δ, 4ι8 δεϊποδρϑ τἰδὶ οὔ γδηϊί, πη) οΥἱ ἐγφα θδυτ ἐὐὴ- τορία βαυσία ἀϊοὶς: ἐ 1η Βοσηηθ ἘΘη ΠΟ". ΤῦΣ - 416, ἴῃ ὃ 4υς βεαυίΐίυν Υυἱοιογίϑ, Γυγϑαβ ἰὴ ἠϊ6- πιοῦΐδηι γονδο8 τ Θοἰδυλη; » ἰπ 40} « ᾿ἰησυ 8 ἢΒ- ξηϊϊοαυα ρεηίϊι5 ἀδδιγυείαν, εἴ Ἰαϑ8 ἄο]084, 9} οἱ οπιπὶς ἐοδίγα θ6Βπὶ ἰβδηΐὰ 15. ΟΟΠΕΟΓΥΒΡΟΝ ον γ6 00 ἃ φοπεγαιίίομθ μϑὲ ἴῃ φιβοσ! πὶ, ἀμ] ἴα εἰροαίηι κ- Β φίειδι!5. ποη διμδυ δεῖ, δε γεοίδπι ἰῃβπίυηβ υἱα1η, ἤνδην θ6ὴ8. ἩΘΌΪΒ ΠΟΥᾺΠῚ ΡΓΘΙΥΙ,, Υἱ δ Πὶ το ΠΊ πὶ ἐϊ φτἱνεπίοηι. ΕἸ αὐἱὰ Ὀρπϑ δοΐ βἰπόυ]α δΥ ΡΠ οὐδ, οὐ πὶ ἤθ85 παοίδηι8 ᾿ἸΓΌ ΠΟ οπἷ8 ααλϑὶ Ισοο 8]- Ιϑῖ8 8ι1η1 58ιὲ}58 βυροῦαιιδ [10] ὀδιδδδηϊ υἱδῖῃ αυὰ ῬΕΙ͂ Ῥβλ πο ὁγάϊοὴ) οἱ ἰηδονὶρι0η65 Δ ἰὰ αὐυσά Νοπαπὶ εἰ γεοϊ τῇ δδὲ ἀοάποανία ἢ ΟΠ ράῦιπιὶ δά ἤλης οὐδ ἰπ|6}Π1|ςοπι πὶ ἐοηδυόέπιό 114, αὐιλπὶ 80ΡΓᾺ ρυγτηϊβίπηυ5, ἱπ5ΌΥΓΡ Δ ΌΤΆ ἐκ ρ! Δ: 0.8.
ΟΑΡΌΤ ΧΙ]. . Εἰηΐία ρυίτηδ δός! πὸ ἈΒοΘπΒΙ ἢ 5 ἈΕῚ Ῥϑϑ! δβ, τηθηῖῖο. ΑΙ εν τϑηθη ἰπ ἰπ!10 ἀεβπίιυν Ἠεαιαάο, δ} ἰπἰεἰυπὶ οπὶπι ἔπψα εἰ ἀνογβῖὶο ἃ πι8]0 ἰῃ μδδιὶ- ἀὐαάΐπδ πιμῃδγαθδίαν, Αἱ εἰς Βολια ργαϊοαία Ὀοὴΐ εἰ τϑοῖ οορηϊο. Βοηΐ γεῦσ Ὠλίυγδ, νοὶ δὲ ἀυοὰ δχοοϊδηι5 ἢοὰ, τοὶ ποηίδῦ, γδὶ ἐορὶ ἰδταπ) Γδροεὶτὶ φοίδδι, Ὡ1} 6δὶ δὰ, αυληι υππεηίιι5 Ὠὲϊ ΕἼ]ι5, 4υἱ ὀμπὴ ἀΐνεβ δβθθὶ, ΡΓΌΡΙΟΡ πὸς ἰδοῖυ8 δδΐ 6φ6- πι8. α}8 ἰθ οῶγπο οφάδίαϊδιῃ Ενδηρο) εἶδ δογὶ- φιῖβ πο δ ἀοιηϑηβιγαίδη!, ογαι0 ποῦ υ00 ρα ϑῖρη- βοδί, ουτὰ Ὀοδίυτα ργράϊοαϊ, 4] ἀοΌ Δ ἰπ|0} Πβ 6 ἡ - 112 μαυρεγίϑι δι 1114π| ἐὀχηῤδοῖ!, φυὶ ραυροὺ ἀυϊάοπι ὁγδὶ βδουηύιπ) βοῦν! (οὐ πὶ, Ὀϑν δ οἴιι8 ἀυΐοη 56- εὐπάϊηῃ ἀἰν 4115 πλίιγαηι. Ερδήυ5 δηΐαὶ οἱ ρᾷ- ΡΕΥ ργίροὶϊρίο ἰν18 ροϑὶ πιο ϊα που παίιν; δἱ ἴῃ (26 δββοίοηἶβ δά ἀϊῦ: « Βόηοάΐοιυ5 δοἠνίηυ5 θ 6118 βέδϑὶ ἃ βιβουϊο ἴῃ βου!απὶ, δὲ, ἠδὶ. » Ουἱ ἰξίταν ἴῃ πδδς Αἰεἰτυλϊηθπὶ οναβὶϊ, [16 Δ) Ογᾶπὶ Δ8οθηδίθπϑα ἱπεῖρίι. Ναγη τοὶ οῖο ράϊγα ὕογο, αὶ μ6Γ ἈγγΓοζ8}- εἰὰπὶ βασορθ οί β᾽ἱ πδυγρανί!, οἱ ὁ 1ά 'φπα οτ- πρία8, δὲ ἂν ἰατυ ΔΟΒΟΓρίι5, οἔ 50} ἰδγγαπι ργορίοτ Βιοίογα ἈθάϊτιΒ 65ὶ 15, νθγὸ οἱ Ἰἰερ {πιο ΡΔιγὶ 86 ρεῦ ἢ- ἄξηι δὐθρίδῃ ἀν} δοπὶ ΔλἿ||, πο ἰξηάγυδ, αυληῖο ἀἰβογίπιὶπο ἀΐϊδίοηι θὲϊ ΠΙΙΙ τὰ ἤογὶ, οἱ ΠΠΐαπι ἀό- βεοτΒ ΟΟΓδ Ποιηἰ πανὶ. Αἀδρίυβ ἀγξοὸ ἤπαῖα υἱεοίο- τί, Βἰππα] δ [ΔΤ 66 Π8 ἀυδηΐα 5 ἰπίογ πῆς εἰ πηΔ᾽ϑγὴ ΠΙΌΤΏ Ραϊγοὴἠϊ αἰ δ δ ἢ11ἃ, ὁοηδιπιρίοψυ8 ἰὴ 5 εἰ ἀδνόνγατο 60 φισὰ [δα Πι 65 εἱ γεπαπδι πὶ, ΤΏΟΓΕ ἐν υΏ, 4015 Γερί }1ἃ ΟΠ ϑιπιόγο υἱβ ἰῃ- Ἴ Ρςα). ιχ, 1.
Ἴ Ρςα). ιχ, 1.
Υ[ϊὸς δὲ ὁ λόγος, χἂν ἑκανῶς ἤδη γένη ταῖς προλαδού- σαις νίκαις ἐγγυμνασθεὶς, « Ὑπὲρ τῶν χρυφίων τοῦ Υἱοῦ » Ψάλλεις, διὰ τῆς εὐαρμόστου τε καὶ ἐμμελοῦς θεωρίὰς. Καὶ πάλιν νιχήσας τὸν ἔν χρυφίοις ἐν- εδρεύοντα καθ᾽ ἡμῶν θῆρα, ὥστε μτχέτι τοῦ ἐχθροῦ τὸ χαθ᾽ ἡμῶν χαὔχημα περιλειφθῆναι (ε Ἵνα » γὰρ ν᾿ μὴ προσθῇ ἔτι τοῦ μεγαλαυχεῖν ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς Ὑῆἧς »}" τότε διὰ τῆς ἐχ τοῦ ἀχυλούθου σου κῤησγι- νομένης νίχης, τελειοτέραν τὴν εἰς τὸν θεὸν πε- ποίθησιν ἔχων λέγεις" « Ἐπὶ τῷ Κυρίῳ πέποιθα. » Ἐν τῇ ἐφεξῆς νίχῃ, πάλιν τῆς ὁ Ὀγδόηξ»ν μεμνήςῃ, ἐν ἢ ἐξολοθρεύεται μὲν ἡ « μεγαλοῤῥήμων γλῶσσα, καὶ πὰ χείλη τὰ δόλια, ν χαὶ ἢ χατὰ τοῦ Θεοῦ μανίβ" φυλαχθήσονται δὲ ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ εἰς τὸν αἰῶνα, οἱ μὴ ἐν χύχλῳ τῆς ἀσεδείας συμπεριπα- τοῦντες, ἀλλὰ τῆς εὐθείας ἐχόμενοι, ἣν ἐνεχαίνισεν ἡμὶν ὁ Θεὸς. ὁδὸν πρόσφατον χαὶ ζῶσαν. Καὶ τί χρὴ τὰ καθ᾽ ἕχαστον διεξιέναι, ἱχανῶ; σοι τῆς ἐφόδον ταύτης τὴν ἐπὶ τὰ χρείττω πρόοδον διὰ τῆς τῶν ψαλμῶν τάξεώς τε καὶ ἐπιγραφῆς προδειχννούσης - οὐ μικρῶς ἡμῖν πρὸς τὴν τοιαύτην συμθαλλομένης διάνοιαν τῆς προδληθείσης τοῖς ἔμπροσθεν λόγοις τῶν ἐπιγραφῶν ἑρμηνείας.
ΚΕΦΆΛΑΙΟΝ 18΄.
ΚΕΦΆΛΑΙΟΝ 18΄.
Ἀλλ᾽ ὅτι συνεπεράνθη τὸ πρῶτον τμῆμα τῆς διὰ τῶν ψαλμῶν ἀναδάσεως. ἐν τῷ τεσσαρακοστῷ πάλιν ἡ τοῦ μαχαρισμοῦ ἐπανάληψις γίνεται, ἄλγους τοῦ λό- γον παρὰ τὴν, ἀρχὴν ὁριζομένου ἡμῖν τὸ μαχάριον. Ἐν γὰρ τοῖς πρώτοις, τὸ ἀποστῆναι τοῦ χακοῦ μαχάριον ἣν - ἐνταῦθα δὲ τὸ ἐπιγνῶναι τὸ ἀγαθὸν μαχαρίζεται. Ἡ δὲ τοῦ ἀγαθοῦ φύσις. ἣ εἴ τι καὶ ὑπὲρ τούτου δυνατόν ἐστιν ἐξευρεῖν ῥῆμα ἣ νόημα, οὗτος ὁ μονο- γενής ἐστ: Θεὸς, ὃς δι’ ἡμᾶς ἐπτώχευσεν πλούσιος ὥν. Οὗ τὴν ἐν σαρχὶ πτωχείαν τὴν διὰ τῆς εὐαγγξ’ λικῆς ἱστορίας ἡμῖν ἐπιδειχθεῖσαν ἐνταῦθα προμὴ νύει ὁ λόγος, μαχαρίζων τὸν μετὰ συνέσεως τὴν πτωχείαν ἐχείνην γνωρίσαντα. Ὃς πτωχὸς μὲν κατὰ, τὴν τοῦ δούλου μορφὴν, εὐλογητὸς δὲ χατὰ τὴν τῆς θεότητος φύσιν, Πένητα γὰρ αὐτὸν χαὶ πτωχὸν ἐν προοιμίοις τῆς ψαλμῳδίας ὀνομάσας ὁ λόγος, ἐπὶ τῷ Ὁ τέλει τοῦ τμήματός φησιν" ε Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ εἰς τὸν αἰῶνα, γέ- νοιτό, γένοιτο. » Ὃ τοίνυν ἐπὶ τοῦτο φθάσας τὸ ὕψος, ἑτέρας ἀναδάσεως ἄρχεται. Καταλιπὼν γὰρ τὸν πα- τέρα τὸν Κορὲ, τὸν δι᾽ ὑπερηφανείας ἐπαναστάντα τῇ ἱερωσύνῃ, χαὶ διὰ τοῦτο χαταπρησθέντα τῷ πυρὶ, χαὶ χαταχωσθέντα τῷ χάσματι, χαὶ ὑπόγειον ἐξ ἁμαῤτίας γενόμενον, τῷ ἀληθινῷ Πατρὶ ἑαυτὸν εἰσ- ποιεῖ διὰ τῆς πίστεως. Συνεὶς ὅσον ἐστὶ τὸ διάφορον Θεοῦ τέχνον γενέσθαι, ἢ τοῦ ἀποστάτου Κορὲ υἱὸν χρηματίζειν. Τυχὼν τοίνυν τοῦ τέλους τῆς νίχης, χαὶ γνοὺς ὅσον ἐστὶ μεταξὺ τούτου καὶ τοῦ πονηροῦ πατρὸς τὸ διάφορον, διαφαγών τε χαὶ ἐξαναλώσας ἐν ἑαυτῷ πᾶν θηριῶδες καὶ ἰοδόλον νόπυα κατὰ τὴν ΟΝ ΡΒΔΙΜΌΒ.
ὅ5δι τῶν ἐλάφων φύσιν, οἷς ἀφανιστιχὴ τῶν ἑρπετῶν Α πδί4 Υἱκεῖ, ἐπιίδέιΓ 51} φησάθ σογϑεπι, δὲ ἀὰ ἀϊσυνουσίωται δύναμις, μιμεῖται καὶ τῷ δίψει τὸν ἔλαφον, καὶ πρὸς τὰς θείας πηγὰς, αὕτη δ᾽ ἂν εἴη θεία φύσις, διψητικῶς ἔχει, ἡ μία τε οὖσα καὶ ἐν τριάδι θεωρουμένη. ε Ὃν τρόπον » γὰρ, φησῖν, « ἐπεποθεῖ ὁ ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων, οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρὸς σὲ, ὁ Θεός. » Εἶτα παραμυθεῖται τὴν δίψαν συνεχομένην τῇ ἐπιθυμίᾳ, καὶ σπεύδουσα τοῦ ποθουμένου τυχεῖν, καὶ τὴν ἐν ὀλίγῳ τῆς τῶν ἀγαθῶν μετουσίας ἀναδολὴν ἐν συμ- φορᾷ ποιουμένη λέγει κατά τε τὸ μέσον, καὶ ἐπὶ πέλει τῆς ψαλμῳδίας" τ Ἵνα τί περίλυπος εἴ, ἡ Ψυχή μου; » καὶ, ε "Ἐλπισον ἐπὶ τὸν Θεόν" » ὡς ἀληθῶς ἡμῖν τὴν ἀγαθὴν ἀπόλαυσιν «ἧς θείας ἐλ- πίδος ἐγγυωμένης. Καὶ οὕτως ἐπὶ τὸ ἑξῆς πρόεισιν, Υἱποβ [θπί68, 4008 οαυϊάθια ἐρβαπὶ ἀἰνίπδηι βϑίν- Τῶμι 6880 ὩΓΒΙΕΡΟΥ, 86 δδίαϑης (ογίυΡ, χα φδιυ τα πὰ ἀιήάσεη ὨυΠΠ61Ὸ οδέ, οἱ (ΔπΊ6 5 ἰῃ ΤΠηΐᾶδο διὺ- βἰβίϊξ, Αἷξ δηΐπι: «Θυοινοὐπιοάυνῃ ἀδείδεγαὶ οεν- τυ δὰ (οπί08 ἀσυλγαπι, [Δ ἀεϑίἀογαὶ δηΐηνα τηθὰ δά τὸ, Βουδ 77. ν» Πείπὰβ ΒΟ Δ Ὁ βἰεἶπι οαρί δίκαι! οὐ- Ῥυϊαῖλπι, [(δδιϊπδηβαυα ἰά χυοὰ ἀρδίάθγανοι οθη- βεησὶ, αἱ γεὶ οχϊφυδπι ἀϊ!αιοποήν, χὰ ΒΟπΘΡαΜὶ {ξόγυπ ΘΟπηπου ΟΠ ΘΠ} ΠΠΟΓΘΙΗΓ, ἰῃ ἀδ)η0 Ῥοπθηϑ δἷῖ οἶγοα πιεάΐυϊη, οἱ δὺυὴ μι Ῥδάμαὶ: « θυᾶτὰ ἐν δι158 68, δῃἰπιᾶ πιθὰ 7.» Εἰ: τ ϑρογὰ ἔνι Πθο, νίδῃ- αυδη υἱάοιἰοδὶ υογα αυϊοιΐβ {τοί αἰνὰ 8ρ68ὲ ποδΐβ ΡΟἸΠοθαίυτ. ϑίοφοα δά ἰά αυοά δθαυίμαν ρτο- ἐεαϊε 15, ταδὶ ρ6ῈΓ αἰ νίμαπν δἰίαγα ἀθπιθ αγθη 5 6Πἐν ᾧ διὰ τοῦ ϑείου θυσιαστηρίου γίνεται νέος - καὶ ἢ) οἰΐυν, "οἱ 'π ϑοφιεβία τυγθὺβ ἢ]ος φυΐ βδῆπθ ἃ Οονὲ κατὰ τὸ ἑξῆς πάλιν τοὺς ἐχ τοῦ Κορὲ τὸ γένος χατ- ἄγοντας, νιχητὰς ἀπεργάζεται" δειχνὺς ὅτι οὐχ ἀμθλύνει τῇ δυσγενείᾳ τῶν πατέρων, ἡ παρὰ τῷ θεῷ εὐδοκέμησις, Καὶ ἐν τῇ ψαλμῳδίᾳ δὲ ταύτῃ τῷ θεῷ τῆς τῶν ἐχθρῶν καθαιρέσεως ἀναθεὶς τὴν αἰτίαν, ἐν οἷς φησιν « ΓἜσωσας γὰρ ἡμᾶς ἐχ τῶν θλιδόντων ἡ μᾶς, καὶ τοὺς μισοῦντας ἡμᾶς κατήσχυνας" » μετέρ- χεται εἰς τὴν τοῦ ἀγαπητοῦ ᾧδήν. Ἵν' οἱ πρότερον ἐχ τοῦ ἀποστάφου γενόμενοι, εἶτα νικηταὶ τοῦ πονηροῦ καταστάντες, διὰ συνέσεως εἰς τὸ τῆς νέχης φθάσωσι «ἕλος. « Εἰς τὸ τέλος » γὰρ ε εἰς σύνεσιν ᾧδὴ ὑπὲρ τοῦ ἀγαπητοῦ. » Ἐν ἧ καὶ διδασχόμεθα, τίς μέν ἐστιν οὗ ὁ θρόνος ἐξ ἀϊδίου ἐπιστατεῖ τῶν ὄντων. Τίς δὲ παρ- θένος νυμφοστολεῖται αὐτῷ πρὸς συμθίωσιν, οὐχ ἄλλως ἀξιουμένη τῆς τιμῆς ταύτης, εἰ μὴ τοῦ πατρὸς αὐτῆς λήθην λάδοι., Καὶ ταύτην ἀναθεὶς τῷ ἀγαπητῷ τὴν φδὴν, πάλιν ἐπινίκιον ὑπὲρ τῶν υἱῶν Κορὲ διέξεισιν, διὰ τῶν ἀποῤῥητοτέρων προάγων τὺν λόγον. « Ὑπὲρν γὰρ « τῶν χρυφίων ν» ἐστὶν ἡ τῆς ψαλμῳδίας ἐπαγ- γελία. Ἐν οἷς ε ἦχον ὑδάτων, καὶ χίνησιν ἐθνῶν, χαὶ βασιλέων χλῆσιν, χαὶ σάλον γῆς » διελθὼν τῷ λόγῳ, καὶ ἐ τὸν Κύριον πάσης δυνάμεως μεθ᾽ ἡμῶν » εἶναι εἰπών.
Δι’ ὧν ἀπάντων τὴν διὰ σαρχὸς προαγορεύει τοῦ Κυρίου ἐμφάνειαν. Ὅτι ἠχεῖ μὲν ἡ φύσις, μετα- θαίνει τε χαὶ ὄρη τὰ γεώδη τῆς καχίας φρονήματα, ἀκίνητα εἶναι δοχοῦντα τοῖς πάλαι χαὶ ἀμετάθετα. ὋὉ δὲ τῆς εὐφροσύνης ποταμὸς εὐφραίνει τοῦ Θεοῦ (γδμαῆὶ υἱοίογαβ τοάαϊξ, οβίθπάθπθ ποὴ οδβουγητὶ ἱξμ δι! 816 ραίγυπι οϑἰ εν ἐδίθαν οἱ αἰ ογίδπ), αὐϑιη φυῖς δριιά θθυπι οδίίποι, βπηυϊαυδ μος ρββδ! πο Ῥεγειβρίογπηι οϑιίιμη οδυδὰπη Π60 ἀβογίδιβ 5 νοΐ: ε [θογαβεὶ δηἰπὶ πῸ8 ἀ6 ΔΗ ββηι νι. ἢθς οἱ οὐϊεηίθβ 308 δοη[αἀΐδιϊ 17᾽, » ἰταηϑὴ! δά ἀθοι] ἐδηκίουπι, αἱ 4αΐ ῥγΗΒ ἀδθαυίοτο μυΐγο ργορινίί, ἀείπάς υἱοίογεβ βοβιὶβ πιδ βοΐ δθοι δβιιηξ, Ῥγ ἰμιθι!θοίαπν ἰπ ἤποιη υἱοιοτίο ρεγυθηήδηι. εἰν ἤἥμθηι, δ ἱμιοιδοῖαπι, ἐπηιὶουμ ῥγὸ ἀἰϊδσίο 89.» οἷΈ δηΐ!η ἰηβογίρε!9 Βαῃεῖ. θΘυο ἀσκεί οἰΐδην αυΐς 5ἰῖ ᾿ΠΡΟηα 8, 4υἱ 4 αίθγηο γβθθυβ ργωβίἀδί, δὲ δά αυε8 υἱγρο δὰ σοπῃδογιίυπν ἱρδὶ αυδ8, δροηδβᾶ αυιδεαῖυν, ἤθη δ᾽ δον 06 ΒοΠΟγα ἀΐφηδ εἱδὶ ρϑίγθπη δυσὶ οὐ υἱβοῦίις, Ιιοσφυδ ἀ]6οι9 ολπίϊουπῃ ΘΟΠΒΒοΓϑΝ 8. οἱ ἀδάϊςαπεα, ΓΌΓΒΙ8 Θρίπἰοἰθη ἰαχίϊ, οἱ ἐχβααίυγ ρνο 8}5 Οὐτό, ΒΘΕΓΙΏΟΠΘ ΡῈΓ ΔΡβίγβίογα ἰηβίίυἱο: θεῖ δηΐπὶ ε Ργὸ ἈΓΟΔΗΪΒ.» ρβϑὶπιὶὶ δυΐ 8 ἃγρυπιοπίιπη οἱ Βαπηη1ἃ; εδὲ «ε ϑοῆυπι ἀφυδγυπηι, οἱ ἰυτυδίσἤθιη βθηένιπι, οἱ τοθυπὶ γνοσδίϊομθιη πηοίαπΊ 4118 ἸΘΓΓ » ἀδβογίί!, « Βομηΐπυπιηνδ οπιηίβ υἱγίυ 5 ΠΟΙ ΒΟ ὰ Π 6556, » 3856- νογαΐ, Ουΐδυδβ οιπηΐδυ8 θοπιίηΐ ρὲ ΘΆΓΗΘΩΙ πιη65|8 - τίοποιη ρα οὶ, φυδπά πδίυγα φυΐάθη τοϑοηδὶ: ἰγαπβθιηΐ γ61]Ὸ οἱ ἐΓΔηΒίογυη υΓ, ΠΠΟΠ 65, ἢ00 οδί, ἰεγγοᾶ 86η88 οἱ οορίλίΔ, 408 οἰΐτη Υἱ ἀθθη ιν μι - ΤῊ Ὁ 18 δὲ Ἰοο0 ἐράθγα ποβείϑ. 1, ιΠ8 αὐίδπὶ ἢπ:- τὴν πόλιν, χαὶ τὸ ἑαυτοῦ σχήνωμα ἁγιάζει ὁ Ὕψιστος" ἢ) νἱιι8 ἰδοι[Ποαἱ εἰν! Δίαπὶ οὶ οἱ ἰἀθογηδου! νη δυμπὶ χαὶ ὅσα τῆς ἀχολουθίας ἔχεται ταύτης, δι᾽ ὧν τοῖς αἰνίγμασι τούτοις προαγορεύει ὁ λόγος τὰ χρύφια. Πά- λιν ἐφ᾽ ἑτέραν μεταδαίνει νίχην ὁ λόγος, ἧ πάντα ἐπιχροτεὶ τὰ ἔθνη χαὶ ἐπαγάλλεται, διότι ε« ἀνέδη ὁ Θεὸς ἐν ἀλαλαγμῷ. » Σαφὴς δέ σοι πάντως ἐστὶν ὁ τῆς ἀναδάσεως λόγος, διὰ τῆς ἑρμηνείας τοῦ Παύ- λου, ὅς φησιν, « μὴ εἶναι δυνατὴν ἀναδῆναι, εἰ μὴ πὸ καταθῆναι προχαθηγήσατο. » Ὃς ψάλλειν μετὰ συνέσεως πάντας ἐγχελεύσας, μεταδαίνει τῷ λόγῳ πρὸς ὑψηλοτέραν κατάστασιν, « τὴν δευτέραν τοῦ Σαθδάτου ν» ὑπόθεσιν τῆς ᾧδῆς ποιησάμε"ος, Αὕτη δὲ εἰ μὲν κατὰ τὴν πρώτην σύστασιν θεωροῖτο, οὐρανοῦ τ Ῥεῖ. χὰ, 2. ἾἜΡΩ2). χυιι, 3, ὅ, 6. Τὴ 84]. βατμβοι,. ἀμ. ΧΠΙΡΝ.: βδηοἢοδι Αἰκἰποίπιυδ, οἱ ἰἰα αι δὶ δδηνήθπὶ ογὰ- εἰοπ 8 8616 π) ρογιϊποηὶ, φυΐθυα ἰδπαιᾶς, ὡρηΐϊξηινα ιἰ5, οἱ ἱωηνοϊ ποτὶβ πυπηύνις ρΓΘ στ Γ ϑγοδπὲ. Ἀυγβὺβ δὰ δἰΐίδῃι υἱοίογίαπι 8686 ἐοηίογέ, ουἱ δρρίδι- ἀυηῖ οπιηθ8 βοηί65, οἱ 5610} Ἔχϑυϊίδηϊ, (αἷὰ « Δ866η- {τι θευβ ἐπ ἡ διίοπα. ν ΡΊδι ρόγγοὸ (ἰδὲ (μοὶ Δβοθηβίομἑβ πιθηιΐο ρὲ ῖ ᾿ρβϑἰυ8 Ρλυ]ὶ ἰπἰογρτγαίαιο- ποιη, 4ιιϊΐ αἰοὶξ: « ὅ6γὶ Ώ0ἢ ρο586, υἱ 4υ18 δϑβεοηάδὶ, ηἰϑὶ ργϑοδβϑβοῦὶδ ἀδϑοθνβυβ ",.» Ηξ8ς ουπὶ 8} οπηπίθυ5 1η(6}ΠᾳΘηΐογ δὲ βαρίθηιθγ. ἀῤοδηίαγὶ ᾿υ8ε͵556ὶ, οΓὰ - εἰοηθπὶ δὰ βυδὶἐπιίογοια μοι ἂπη βιδίαιη ἰγϑι εἷς, « ϑδεοευπάα ϑβαῦθαι 53, » ργὸ δγβιπιεηῖίο οἀμπιϊοὶ 18 5. ΟΆΕΘΟΒΙΙ ΝΎΒΒΕΝΙ οοηδεϊίαϊδ. θυ 5ἱ δὰ ργίπιδην γεγάπι ργοογθδίϊοποπι α τε χαὶ στερεώματός ἐστι κατασχενὴ, καὶ τῶν ἐπουτοίδγδίυν, πἰ ἢ} οϑὲ αἰ ἃ, φυᾶπὶ οΟΘΙΐ οἱ Πγπιδηγδηϊὶ εὔδεοιίο, οὐἰεβι μα ἀφυδτιπὶ ἃ» 8415 ἱδγγεθιγὶ-- Βυβ ἀϊδογοῖίο. β'π δυίοπι 84 Ενδηροιία τη τοδρί οἶδ, Υ6Γ6 ἰρβ6 6βὲ, φυὶ ΘΟ πὶ ΠΟΡΐ8 οοηαϊἀΐί, Νάη σοἴμιτὶ ἃ Πδ0 θγινλιθθηΐυ Δρρο ίαγ, Ῥδυ]υ8 δυΐθπ) ΡΥ Βειηλπιοίυτῃ δἰ μ αἰ υἋ αυδπὶ ἐἸἀ6πι 1, ΟὨ γι βίυπι ἱπιο!Πἰφὶι. Τυης δηΐπὶ Π0}5 νθγὰ βεουπάνιῃ βάθια εὐναὶ ογοαῖιπ δϑὲ 55, οὐπὶ βΆθθαι1 ΟὐδουΓὶι88 ρΓῶ- τότ}, Πυάχυς Πάο6]6 οἱ ΔοοΘρΡΙΔὈ 16 ἀοοἱ 411 πηγϑίουίυτη 6'υ5 φυὶ ρνϑἀθϑιπδίιι5 6δι ΕἸ 08 Ὠεὶ ἴῃ νυἱἰγίμίο, βοουμάυπι Βρὶ γι τυ πὶ 58 η0 8 Δι] οηΐ8; τηγϑοίογί απ, ἰπ- 4υλπι, ΓοδυΓγθοοη8 ἐχ πογίυἷ8 Ποπιίηΐ ποδίτὶ 368. 4υϊ νόγὲ δϑὲ πιᾶβηυ8 θ6ι8 οἱ ἰΔ0υ.4}08 πἰπιΐ8; οἱ 5:π1ἃ, 4 ἰοίο ἀδουγβυ ῥϑαὶπη08 1116 οοηίἰποὶ.
Οὐαβπιοάϊ ϑαηὶ « ἀϊνίπα οἰνῖ!Δ8, » φυδηὶ οἱ « ταρυ- (θαι ΡδπῈ Γπηἀδῖαπη » Ὠοπιϊηαί, οἱ ὑπίγεγβδ ἰθυγΓϑ8 Θσϑιυ!διίομοβ, οἱ πιοηῖ68 510η, ἀ6 408 υγθ8 τπλχὶ πη δὐἀιτηΐγα θα φυϊἀάαπι ἐγδάϊξ, φυοὰ 4ιι85 Οἰΐπὶ ε Ἰαΐτ5 Δφιίοηΐβ » ογαῖ, πῦῃς [Δοί8 81 ε οεἰνὶ!28 γερὶβ τηδρηΐ: » φυοάφυδ « Ποὺ 'π ἀοπιῖθα8 65 σοβπο- ΒΟΔΙῸΣ:» Ιηδηϊ65ῖ6 ΡῈΡ ἢ ἘσοΙο δἰ: ΟΠ ἰ βι 18 Π8 βίδίιπι οἱ ἀϊρηϊ ἴοι ἀεπίζηληδ. Νάπι ὕογθ4}18 ρᾶτΒ ΛΟΓΓΩ αχ 1118 ὁδὶ, 415 δυθίθυ8 Ρεγρϑίυβ υὑγβοηίαγ, οἱ [εἶφοτα, οἱ φ6|0, 5ῖη6 δρίθδμάοτγθ, ὄὅχσρογβαιυδ γδύϊΐο- Γυπ βοἰδγίυμῃ: Οὐ ᾽ά δἀνογβαγὶα 118 ροιοδί8β 84ιι]- Ἰομΐβ ποιπηΐπα ἀεδποίδιυγ, ἴρίίαγ χυδ οἰΐπι ἀά 84υ}10- πθηὶ γνϑγρεῦαί; ἱπ|ο, αι ἰρδίιϑ ἰδίυ8 δγαῖ, ἴα ἰγδηϑίαια ἃ ἰθηθυγίοοβα αἱ αἰσί α νἱϊα, οἰνὶι85 θεοὶ - ἂϊ, δὲ γοφὶβ Βδ) 4010, οὐ}8 ἴῃ ἀοπιῖθυβ Ποιι5 «οφῃοβοίϊυγ. Βάρεις νοορᾶὶ ὡάϊυ) οἰΓουπηβογὶ- Ῥιϊομοπ), οἱ δἰζτιιπι [οσῆα οἱ βρϑεοὶθ φυϑάγδηρι]α.: 4αυϊθυβ ἰἀπαυληι ἰμνοϊ μογ5 φυϊθυδάδπι ἰηδίπυδι ἢτ- 288 οἱ 6χοθ 588 Υυἱγία πὶ ἰυΓΓ65 ἱ πη Π|0 068, 4118 ἴῃ βδῃοίογα πὶ τη Θηιἰρὰ5 σΟηδρίεἰππίαν 428] 8018 Βιῖβοθ νἰνθηδὶ φϑηδγίθι 65 σοφποβοδίαυῦ: Βοαυᾶ 4 βαφυπίυγ οὐπὶ ργβάΐοι18 ΘΟηβοπδηϊ: ΠΟ γΓ6- ξϑιϊ πηι βδυηὶ ἴῃ ἰρϑα γϑβθβ ἰδυγῶ: ἤθη θη ΐπ ΒΟΓΘΟΓΙΜῺ, δ6 τόρ) ΟΟηΥΘηΐι8 Οἰν (816 π} {}|8Ππ| Βαθϊαί, « φυϊ, ν» ἰπᾳυϊϊ, ε νἱάδηϊ68. ἰνδδς δι ἰηιίγαι! 5}Π|. » Οδυβδιηαι8 δα γαῖ οη8 δάαϊ!. Νὰπι αυΐ Ῥγΐα8. εἰν ᾿δῖδπὶ ἤρηΟ ἱπάϊξις ἰηοοϊοθαηῖ, φυδπάο ογϑὶ ἰδίιι8. 9υ ]οπὶθ, {1 ε σοηλαγθϑιὶ, οἱ οοπιιηοῖ! δυηΐ, δἰ γιοῦ Δρργθιιθπάΐί 608. ν Νὰς {ΠΕΠῚΟΡ ἰδηίυπ), 564 οἱ πιο] 6ϑ1125 5:π1658 ἀ0] οί θυ5 ραγίυτίοη- εἰυιη. θυ οπηΐα δάγνδγϑιια ἰβδίοσ δνβρηΐββα αἰοὶϊ ἃ δρὶ εἶτα υθμδπιθη!! φαΐ (υφίεν88 ἤᾶυα5 ΘΟ ηφἰϊ, αυὲ ἱπιργοῦο τηᾶγὶ.0.}08. Υἱδὲ ἰῃπαίδηϊ. ε [ἡ βρί γα οἰ θηλοπεὶ ΟΠ 6 ΓΒ ΔΥΘΒ Τὶ δἰ.» ΡΟγτΟ ουἱ αυοἀ ἰπ Δροβίοίογυπι οἰ 8 ργούίίυπὶ 6ϑί, πιθιμουὶα ἤθη 6χ- οἰάνι, 1|6 ποη ἱξπογαῖ βρί εἴτ πὶ {ΠΠπὰπὸ νεβοπιθηίθπι, αυἱὶό αἰπείρυ!} 8 ἰπ οσΘπδυύῦ!ο ΟοηβΓοβαῖ!8 ἐοϑηΐτ5 68ὶ δ΄; ψιυίψυδ ργορμοιίδπὶ δοπ οἰΐοηις Ἰορὶϊ, 8 Ρδγερίου δχριογαίυιη μαθοῖ, οαηὶ 4} ἃ θ60 ἀεβεί!, φυῶγογα Ὠδνοπὶ ἰῃ ΤὨδΓθί8 ουηΐοπι "δ. Ποϊηὰθ 56γ- ΟΠ 6 ἀιιδ8ϊ ἴπ ἀυ8 ραγβοηῶβ ἀϊδιγίθυϊο, ἴῃ ρτγίοτὶ- θὲ5 φυϊάθδν ρδγβοηλμ οἱ ᾿ιαθὐίαπι 6᾽05 ἱμάυϊ, φυὶ ρανίων ὑδάτων ἀπὸ τῶν ἐγγείων διάχρισις. Εἰ δὲ πρὸς τὸ Εὐαγγέλιον βλέποις, ἀληθῶς αὕτη ἐστὶν ἡ τὸν οὐρανὸν ἡμῖν χατασχευάσασα. Ὁ γὰρ οὐρανὸς τὸ στερέωμα παρὰ τοῦ Θεοῦ ὀνομάζεται. Ὁ δὲ Παῦλος νοεῖ τὴν εἰς τὸν Χριστὸν πίστιν τὸ στερέωμα. Τότε γὰρ ἡμῖν ὄντως χατὰ τὴν πίστιν οὐρανὸς δημιουρ- γεῖται, ὅτε παρῆλθεν ἡ τοῦ Σαδδάτου χατήφεια“ καὶ ἐγένετο ἡμῖν πιστὸν τὸ μυστήριον τοῦ ὁρισθέντος ΥἹοῦ Θεοῦ ἐν δυνάμει κατὰ πνεῦμα ἁγιωσύνης, ἐξ ἀναστάσεως νεχρῶν Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, ὅς ἔστι τῷ ὄντι μέγας Κύριος χαὶ αἰνετὸς σφόδρα. Καὶ τὰ ὅσα κατὰ τὸ ἀχόλουθον ὁ ψαλμὸς περιέχει, ε τὴν θείαν πόλιν ἐχείνην, » ἣν ε καὶ ὄρος εὔριζον » ὄνο- μάζει, χαὶ πάσης γῆς ἀγαλλίαμα, καὶ Σιὼν ὄρη. Ἐφ᾽ ἧς μάλιστα τὸ πάντων παραδοξότατον ἐχδι- ηγεῖται, ὅτι ἡ ποτὲ οὖσα ε πλευρὰ τοῦ βοῤῥᾶ, » νῦν γέγονε ε πόλις τοῦ βασιλέως τοῦ μεγάλου. » Καὶ ε ὁ Θεὸς ἐν ταῖς βάρεσιν αὐτῆς γινώσχεται" » σα- φῶς διὰ τούτων τὸ χατὰ τὴν Ἐχχλησίαν θαῦμα μηνύων τῷ λόγῳ. Τὸ γὰρ βόρειον χλίμα τῆς γῆς τῶν κατεσχιασμένων τε χαὶ χατεψυγμένων ἐστὶν, ἀλαμπὲς ἀεὶ μένον, χαὶ τῶν ἡλιαχῶν ἀχτίνων ἀμέ- τοχον. Οὗ χάριν, ἡ ἀντιχειμένη δύναμις ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ βορείου διασημαίνεται. Ἧ τοίνυν ἕνοι- χοῦσά ποτε τῷ βοῤῥᾷ καὶ οὖσα αὐτοῦ πλευρὰ, αὕτη μεταταξαμένη ἀπὸ τοῦ σχοτεινοῦ τε καὶ χατεψυγμέ- νου βίου, Θεοῦ πόλις γίνεται, χαὶ βασιλείας ἐνδιαί- τημα. Ἧς ἐν ταῖς βάρεσιν ὁ Θεὸς γινώσχεται. Βάρεις δὲ λέγει, τὰς τῶν οἰχοδομημάτων περιγραφὰς ἐν τε- τραγώνῳ τῷ σχήματι, δι᾽ ὧν τὰς ἑδραίας, καὶ ὑψηλὰς τῶν ἀρετῶν πυργοποιΐας, τὰς ἐν ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀγίων θεωρουμένας, παραδηλοῖ δι᾽ αἰνίγματος, ὡς μόνοις τοῖς τοιούτοις βίοις τοῦ Θεοῦ γινωσχομένου " χαὶ τὰ ἐφεξῆς συνῳδὰ τοῖς προαποδεδομένοις ἐστίν. Συνήχθησαν γὰρ ἐν ταύτῃ οἱ βασιλεῖς "οὐ γὰρ δονλευ- όντων, ἀλλὰ βασιλευόντων συνδρομὴ τὴν θείαν ἐκείνην συνοιχίζει πόλιν. ε Οἴτινες, » φησὶν, «ε ἰδόντες, οὔ- τως ἐθαύμασαν. » Καὶ πὴν αἰτίαν διηγεῖται τοῦ θαύ- ματος, ἐπειδὴ οἱ πρότερον κατοιχοῦντες ἀναξίως τὴν πόλιν ταύτην, ὅτε ἣν πλευρὰ τοῦ βοῤῥᾶ, « ἐταράχθη- σαν, καὶ ἐσαλεύθησαν, χαὶ τρόμος ἐπελάδετο αὐτῶν.» Καὶ οὐ μόνον τρόμος, ἀλλὰ χαὶ πόνοι μιμούμενοι ὠδῖνας τιχτούσης. ἽΑπερ πάντα φησὶ χατὰ τούτων Ὁ γεγενῆσθαι ὑπὸ τοῦ βιαίου πνεύματος, τοῦ τὰ πλοῖα τῆς ἀποστασίας συντρίδοντος, τὰ χαχῶς τῇ θαλάσσῃ ποῦ βίου ἐπιπολάζοντα. « Ἐν πνεύματι » γὰρ, φησὶν, « βιαίῳ συντρίψεις πλοῖα Θαρσεῖς. » Ὁ δὲ τῆς τῶν Πράξεων ἱστορίας τὴν μνήμην ἔχων, οὐχ ἀγνοεῖ τὴν βιαίαν πνοὴν τὴν ἐν τῷ ὑπερῴῳ τοῖς μαθηταῖς γνω- ρισθεῖσαν. Καὶ ὁ τῇ προφητείᾳ τοῦ Ἰωνᾶ προσεσχη- χὼς, γινώσχει πάντως, ὅτι ὁ τοῦ Θεοῦ ἀποστὰς ζη- τεῖ πλοῖον τὸ ἐπὶ Θαρσεῖς ναυτιλλόμενον. Εἶτα ὥσπερ δύο προσώποις ἐπιμερισθεὶς ὁ λόγος, ἐν μὲν τοῖς προλαδοῦσιν τὸ τοῦ προαγορεύοντος ὑποδύεται πρόσ- ωπον, ἐν δὲ τοῖς ἐφεξῆς, τὰς τῶν ὑποδεξαμένων τὸν λόγον φωνὰς ὑποχρίνεται. Λέγει γὰρ συντιθέμε- 57 ΙΝ ΡΒΑΙΔΙΟΒ.
νος τῇ ἀληθείᾳ τῶν προηγουμένων, ὡσανεὶ παρ᾽ ἄλ- Α οτγδιίοπε Δἰίάυο8 ἰδπαιᾶπι ἀυχ δηιβοθάϊε; ροδίθα λου τινὸς τὰ εἰρημένα μαθὼν, ὅτι, « Καθάπερ ἠχού- σαμεν, οὕτως χαὶ ἴδομεν. Ἐν πόλει Κυρίου τῶν δυνάμεων, ἐν πόλει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. » Διὸ καὶ παρα- χελευομένους ἀλλήλοις ἐποίησεν τοὺς ἐν ἡδονῇ θεα- σαμένους, ἃ ἠχούσαμεν. Ἡ δὲ παραχέλευσις ἦν, τὸ, «- Κυχλώσατε Σιὼν καὶ περιλάθδετε αὐτήν. Διηγήσα- σθε ἐν τοῖς πύργοις αὐτῆς. θέσθε τὰς χαρδίας ὑμῶν εἰς τὴν δύναμιν αὐτῆς, καὶ χαταδιέλεσθε τὰς βάρεις αὐτῆς "» καὶ ὅσα χατὰ τὸ ἀκόλουθον περιέχει ὁ λό- γος.
Μετὰ τοῦτο δὲ δι᾽ ἀχολούθου εἰς πᾶσαν τὴν γῆν διαφοιτᾷ τοῦ λόγου τὸ χήρυγμα, χαὶ ὥσπερ ἣν πρὸ «ἧς συγχύσεως τῶν γλωσσῶν χεῖλος ἕν πᾶσιν χαὶ μία φωνή " οὕτω καὶ νῦν πάντα τὰ ἔθνη, χαὶ ἡ οἱ- χουμένη πᾶσα χαὶ πάντες ἄνθρωποι μία γίνονται ἀχοὴ, χαὶ χαρδία μία, ἑνὸς τοῖς πᾶσιν ἐνηχοῦντος τοῦ λόγου. Πᾶσαν γὰρ κατὰ ταὐτὸν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἐχχλησιάσας, καὶ θέατρον ἕν τὸν κόσμον ὅλον ἑαυτῷ περιστήσας, χοινῇ τοῖς πᾶσιν ἐμθοᾷ τὸν λόγον" « ᾿Αχούσατε, λέγων, πάντα τὰ ἔθνη, ἐνωτίσασθε, πάντες οἱ χατοιχοῦντες τὴν οἰχουμένην, Οἵ τε γηγε- γεῖς χαὶ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων χαὶ πλουτῶν τις ἐν ἡμῖν, κἂν πενόμενος τύχῃ.» Ταύταις γὰρ ταῖς τρισὶ συξυγίαις πᾶσαν γενικῶς διαλαμθάνει τὴν κατὰ τὸν βίον τῶν οὐρανῶν διαφοράν. Ἐν τῇ πρώτῃ συξυγίᾳ, ἔθνη λέγει πάντα, χαὶ τοὺς χατοιχοῦντας τὴν οἰχουγΌ068 δι θδεχυδηϊιπι Γγαργιββθηϊδί. ἰμ αι} 6πῖπ), 8.550 816 Π8 γϑιαϊΐ δογὰπὶ αὐ βυργαάϊοία βυηΐῖ, ᾳυδβὶ 40) 4110 φυοάϑηι! 4υ85 ἀΐχαγαι, ἀϊαϊεἰβδβεῖ: « θυειηδἀπηοάυμῃ δυάϊνίπηι5, οἷς οἱ υἱάϊπιιβ, ἴῃ οἷ- νἱιαῖθ Βοηλΐηὶ νυἱγίυΐυπι, ἴῃ οἰνίιαια Ὠεὶ ποβιγὶ. ν᾿ θιι8 ἀδ οδυδᾶ ἰηιγυάυχὶ! οἰἴλπι τηπῖιο 586 σοΠογίϑη- 1ὲ5, 105, φαΐ οὐ ἀρ]εοίδιίοπα νἱάδγαηι, φις 80- ἀϊεγαηὶ, (ομογίδιϊο δυΐίαπὶ μυ} 5πιοάϊ 65ὶ: « (Ἰγουπ- δία ϑδίοῃ, εἱ φοιιρὶ οι. πλϊπὶ Θᾶπι, μϑγγαῖθ ἴῃ τυγεῖ- Βυδβ 6.5, Ρομἶ16 οοΓάἃ γΘΒίΓ8 ἰῃ υἱτῖα!6 6}118, οἱ ἀϊβίτί- Βυΐια ἀοῃμι8 65, » οἱ σφίεγα αι ᾿ἰθἱάδπι βϑαιυιπίυτ, Ῥοβι 6 ἀϊιπάϊι ργαάϊοδιίοποπι βυδηὶ πῃ ἰυΐιτη 1τογγάγιπι οΥθεῖη, οἱ αυριηδάπιοάμπι Δηϊ6 οοη[ιβίο- πθηὶ ᾿ἰηρυάτυπι Οπιηΐ θυ ἀγδὶ τμτιπὶ 1 έτπῦ οἱ ὉΠ ὙΟΥ, δ. δ ΠΌΠΟ ΟΠΊΠ68 φΘηΐ65, οἱ (οἴι8 ΟΡ 8, οἱ οὔποθ ὨοΙμΐΠ68, ἐΐϊυσπι ὑπὰ8 νοϊυς δυάΐιυ5.,, οἱ πηυπηὶ ΟΟΥ, ιπ8 ΟΓΔΙΪηΠ6 Οπηηΐθι15, οἱ διἱ Οπιπ65 ἰῃ- δοῃδηίθ. (ΟἸ]δοία δπΐπὶ ἀπυπὶ ἴῃ Ἰοσιπὶ ἰοίά Πν- Τη8η8 β80οἰοίδί6, ὕηο04ι6 488] {Π68{Γ0 6χ ὑπιηΐθι8 οΓΓΑΓῸ ΠῚ οτἱβ Θχδίγυείο, οἰππίθ118 ρΔΓΙΘΓ βογηϊο- ποθ ἱΠΠπὶ ἱπιοπᾶὶ: « Αὐάΐα μ56. οἴηπ69 ϑδηῖ68, δυιγίθι5 Ρογοϊρί(6, ΟΠΊη65 4υΐ Πα 8118. ογθαπι, αυΐ- 4068 ἰοντίροπα οἱ {Π}] Ποπιΐηυπ), 5[ πλ} ἴῃ ἀπυπ), ἀνα 8 οἱ ρδυρεγ δ5. ν Ηἰβ διΐην γί θυ5 οοπ) υραιοπὶθυ5 οἱ ογάϊπὶθυ8 φΘΠΟΓΔ (1 Π) ΘΟ] Εχ 8 Θδῖ Ομληθι ἀΐνοῦ- βἰἰΐθιη, 4065. ἴῃ ἢδο νἱῖα τῃογί] τιπὶ ἀρρᾶγοῖ. Ναπὶ Ῥγίιηο ογάϊπε νοῦδὶ οππηθ8 φθπίοδ, φυΐφυο παρ δηὶ μένην" ὡς τοῖς μὲν ὀνόμασι τῶν ἐθνῶν, τὰς περι- Ὁ ὑγθεην, αἱ φοπίϊαπι φυϊάεπι ποιμίηθ οἰτουπιβογίριῖογραφὰς τῶν τόπων σημαίνεσθαι " τῷ δὲ ἐφεξῆς λόγῳ, τοὺς τῶν τόπων οἰκήτορας. Γηγενεῖς δὲ εἰπὼν χαὶ ἀνθρώπων υἱοὺς, τοὺς σαρχώδεις τε χαὶ χοϊχοὺς χαὶ ἀλογωτέρους διαχρίνει ἀπὸ τῶν σωζομένων, καί τινα ἐν αὐτοῖς χαραχτῆρα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἐχόν- τῶν. Ἴδιος δὲ χαραχτὴρ ἀνθρώπου, ἡ πρὸς τὸ Θεῖον ὁμοίωσις. Ἢ δὲ χατὰ πενίαν τε χαὶ πλοῦτον ἀνισό- τῆς τοῦ βίου, τὸ γενιχώτατόν ἐστιν αἴτιον τῆς ποιχί- λης τε χαὶ πολυειδοῦς τῶν ἐν ἀνθρώποις πραγμάτων ἀνωμαλίας. Τίς οὗτος ὁ ἐν τοσούτῳ χαὶ τηλιχούτῳ ἀχροατηρίῳ δημηγορῶν; Τίς ἄλλος, ἣ ὁ μαρτυρῶν ἐν αὐτῷ, ὅτι σοφίαν λαλήσει χαὶ σύνεσιν: λαλεῖ δὲ αὐτὰ, ὁ ἔχων Πνεῦμα σοψίας τε χαὶ συνέσεως, τὴν μεγάλην ταύτην χάριν, τὴν ἐχ προσοχῆς καὶ μελέτῆς χατορθουμένην. Οὐ γὰρ πρότερον εἶπεν ἀνοίγειν ἢ . τὸ στόμα, πρὶν ὑποχλῖναι τὴν ἀχοὴν τῷ παραδάλλοντι λόγῳ " « Τὸ στόμα μου, » φησὶν, «ε λαλήσει σοφίαν, χαὶ ἡ μελέτη τῆς χαρδίας μου σύνεσιν. » Καὶ πρῶ- τὸν ε χλινῶ εἰς παραδολὴν τὸ οὗς μου, » καὶ τότε « ἀνοίξω ἐν ψαλτηρίῳ τὸ πρόδλημά μου. » Τίς οὖν ἡ σύνεσις, καὶ τί τὸ πρόδλημα; Οὐχ οἶδεν, φησὶν, ἡ τοῦ Θεοῦ χτίσις πονηρᾶς τινος ἡμέρας χατασχευὴν, ὡς μαρτυρεῖ τῆς κοσμογενείας ὁλόγος, ἀλλ᾽ ἡ ἁμαρτία τὴν ἀγαλλιάσιμον ἡμέραν, φόθου χαὶ τιμωρίας ἡμέ- βὰν ἐποίησεν, ἣν ἐξῆν μὴ φοδεῖσθαι, εἰ μὴ ὁ τὴν “πτέρναν ἡμῶν ἐπιτηρῶν ὄφις, ᾧ ὄνομά ἐστιν ἡ ἀνο- υἱα, χύχλῳ τὴν πορείαν τοῦ βίου διέλαδεν, τῷ ἰδίῳ