ἐχ διαχληρώσεως, τὸ μὲν ἀνατίθεται τῷ Θεῷ, τὸ δὲ τῇ ἁμαρτίᾳ ἐχπέμπεται ἐπὶ τὴν ἔρημον. Διὰ πάντα οὖν ταῦτα χαὶ τὰ τοιαῦτα, τούτου τοῦ ζώου τὸ ἧπαρ εἰς τὴν τοῦ αἵματος ἔνδειξιν παρελήφθη, δι᾽ οὗ τῶν ἐπιθανατίως νενοσηχότων ὁ ἀποτροπιασμὸς τοῦ θανάτου ἐγένετο, διὰ τῆς ἐχ νεχρῶν ἀναστάσεως ποῦ Κυρίου ἡμῶν, ἣν σημαίνει τὸ χενοτάφιον. ᾿Αλλὰ χαιρὸς ἂν εἴη, χαὶ τὸν ἐν τῇ ψαλμῳδίᾳ νοῦν διὰ βρα- χέων ἐπιδραμεῖν, ἔχοντα οὕτως" Μερίζει τὸν λόγον ἧ προφητεία. Ὁ μὲν γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς τὸν Θεὸν γίνεται, ἐκ τοῦ χοινοῦ τῆς φύσεως προσαγομένης" ὁ δὲ πρὸς ἡμᾶς ἐκ τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν ἀναδεξαμένου τὸ πάθος. Τὰ μὲν οὖν ὑπὲρ ἡμῶν, ἐστὶ ταῦτα" « Ἐξ- ελοῦ με,» λέγων,« ἐχ τῶν ἐχθρῶν μου, ὁ Θεὸς, χαὶ ἐκ τῶν ἐπανισταμένων ἐπ᾽ ἐμὲ λύτρωσαΐ με. Καὶ ἐκ τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν, χαὶ ἐξ ἀνδρῶν αἱμά-- των, οἵ ἐθήρευσαν τὴν ψυχήν μου, » χαὶ ἐπέθεντο ἰσχυρῶς, οὐδὲν παρ᾽ ἡμῶν προπεπονθότες χαχόν. Οὐ γὰρ ἥμαρτόν τι χατ' ἐχείνων, οὐδέ ἐστιν ἀνομία τις παρ᾽ ἡμῶν ἐπὶ βλάδῃ τῶν ἐχθρῶν ἐνεργηθεῖσα, ἐφ᾽ ἧ καὶ παροξύνονται. ἔΆνευ ἀνομίας ἣν ἡμῖν ὁ πρῶτος δρό- μος. ᾿Αλλ᾽ ἰδοὺ τὰ πάντα, φησὶν, οἷά ἐστι. Ἴδε καὶ πρόσχες τοῦ ἐπισχέψασθαι. Καὶ μὴ ἀναδάλῃ διὰ φιλανθρωπίας κατὰ τῶν πεπλημμεληχότων ἐχδίχῃ - σιν. « Μὴ οἰχτειρήσῃς,» γὰρ, φησὶν, ε« πάντας “τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν. » Εἶτα μετάγει τὸν λόγον ἐπὶ τὸ ὑπερχεέμενον πρόσω- πον, χαέ φησιν ὡς ἐχ προσώπου τοῦ τῆς εὐχῆς ἐπαχούνεγίι, 5108 Ποβί68 δι νββρεγᾶὰπι οοηνογβιπι ἰγὶ. Ουοά Ὁ σαντος, ὅτι οὗτοι οἱ ἐχθροὶ εἰς τὴν ἑσπέραν ἑαυτῶν ἐπι- ΠΙΒΙ] αἰϊαὰ 65ι, φυδπὶ ἰρθοβ ἰβ ἰθηβῦγδδ δχίθγί γα 8 ἐχρυΐδβυπι ἰτὶ: Πᾶπὶ γ ΒΡΟΓᾺ σΔ] 1 ]5 ργπείρ᾽ υπὶ 65ι εἰ ρει εχ. « Εἰ (Δπιοῖῃ ραιϊοπίυγ υἱ ἐ8π68.» Θυΐθυ8 φηΐμ 5810{}8 υἱϑιϊουπη ΠΟ διρραιϊξ, [05 Ποοθβδγὶο φΟΠΒΘΠΠΘΙΌΡ οχ ἴβπιο ραηυγίᾳ Ὀοαοται. 5.6 δϑυγίὶῖ ἴῃ ἰπίδγηο ἀἷνθβ ἀϊνίηο ἀδδβιίίπιυ5 τότ, οἱ αυΐϊὰ αὖ .νῖ8. Βοηΐ5 ἱπιραγαίυ5 ογαὶ, ἰά6ο ΠἈπηπ8 115 Ἔχαγο- , ἨΒιαῖαν", 566 οἱ ε εἰτουϊθαπί οἰνιαἴοι,» ἰηφυΐ!. Ουἱ 1216πὶ δυ ] είληη 86 η 6 ΕἸ 8π| ΔΓΌΙΓΟΥ. Οὐπὶ οἴηπο ἰὰ 4υοιὶ δ) εἰδδάσιμη οἱ ἰπυ1}6 6βὲ δά νἱνδπι!υπὶ υβιυιη), εἰϊεϊαϊυς οχίγα εἰν (Δίοπι, βίνα οδάδυον {πογὶϊ, δἰνα 4υϊά αἰϊυὰ οογγυρίυιη, 5ἰν6 ξγδΎ ἢ 5 ΘΟΘηυηι, οἶγοα στρέψουσιν. “Ὅπερ οὐδὲνᾶλλο ἐστὶν, ἢ ὅτι εἰς τὸ ἐξώτερον σχότος συνελασθήσονται. Ἢ γὰρ ἑσπέρα σχότους γίνε- παι ἀρχῇ τε χαὶ μήτηρ. «Καὶ λιμώξουσιν ὡς χύων.»Οἷς {ὰρ οὐκ ἔστι σωτηρίας ἐφόδιον, ἐξ ἀνάγχης ἢ ἐκ τοῦ λιμοῦ τῶν ἀγαθῶν ἐπαχολουθήσει ταλαιπωρία. Οὕ- τως ἐλίμωξεν ἐν τῷ ἄδῃ ὁ πλούσιος, τῆς θείας δρόσον ἔρημος ὥν᾽ καὶ διὰ τὸ ἀπαράσχευον τοῦ τοιούτου εἶναι, τῇ φλογὶ κατεφλέγετο. ᾿Αλλὰ χαὶ ε« Κυχλώσουσι πόλιν,» φησίν. “Ὅπερ τοιοῦτόν μοΐ τινα νοῦν ὑποση- μαίνειν δοχεῖ. Ἐπειδὴ πᾶν τὸ ἀχρεῖόν τε χαὶ ἀπό- ὄλητον, ὡς πρὸς τὴν τῶν ζώντων χρῆσιν, ἔξω ῥέ- πτεται τῆς πόλεως, εἴτε νεκρὸν χαὶ διεφθορὸς, εἴτε δ0δ ΙΝ ΡΘΑΙΜΟ5.
δυσώδης τις κόπρος" περὶ ἃ ὑπὸ τῆς τοῦ λιμοῦ ἀνά- Α αυ:8 ργῷ [διηϊβ πηαρη]υ1π6, οᾶπο5 Οσευρϑίο5 ἰπχχῆς οἱ χύνες ἐξευρίσχονται, τῷ ῥύπῳ τῷ ἐχ τῆς πόλεως ἐχδαλλομένῳ ἐμδιοτεύοντες " διὰ τούτου τῶν ἐν ἀρετῇ χαὶ χαχίᾳ ζώντων τὴν διαφορὰν διδάσχων ὁ λόγος, ἐν τῷ τῆς πόλεως διασημαίνει αἰνίγματι" πόλιν λέγων, τὴν ὑπὸ τῆς ἀρετῆς συνῳχισμένην εὐ- πρεπῇ τε χαὶ εὐδιάθετον πολιτείαν " τὰ δὲ ἔξω τῆς πόλεως, τὴν ἐχ τοῦ ἐναντίου παραθεωρουμένην χα- χίαν δηλοῖ, ἐν ἦ πᾶσα ἡ τοῦ ἀστειοτέρου βίου ἀπο- θολή τίς ἐστιν δυσώδης ἁμαρτία, ἣ ἔχ τε τῆς σήψεως τῶν σωμάτων, καὶ ἐχ τῆς ῥυπαρᾶς χόπρον συνίστα- μένη εὑρίσχεται. Οὐχοῦν τῆς μὲν πόλεως οἰχήτωρ ἐστὶν, τὸ μέγα χαὶ τίμιον χρῆμα, ὁ ὄντως ἄνθρω- πος, καὶ τὸν ἐξ ἀρχῆς ἐπιδληθέντα χαραχτῆρα τῇ φύσει διὰ τοῦ βίου μεμορφωμένον ἔχων. Ὁ δὲ περὶ γεηΐτε ᾿ἰςοῖ, νογβδηΐ68 ἰῃ βογάϊθυβ σίγα ἀσρθπὶ ἐνρ- μὲ 8011|8; ργορίεγοα δογυτι 4] εὐπὶ Υἱγίυϊο, εἰ 60- γὰπι 4υΐ ἰπ βου θιι5 τἱνυηὶ, ἀἰβογίπιθπ ἱπύϊεδτα σοΐθηβ οταίίο, ἰὰ εἰνιιλ118 φηϊπιδῖα δι ρηϊβοαῖ; εἰνὶ - τί δηΐπὶ ποιιίπαὶ ᾿Π]ὰπὶ νἱνθηὰϊ γϑιϊοποπὶ, 4 ἃ υἱγίυϊο φυλϑὶ ἰποοἰ τυ, οἱ δὰ οπιηθπὶ ἀδοθηιἾ8πι Γ6- οἰαπηυε ογάἀϊποπι οοπίοτιραίυτ. Αἱ 405 ὀχίγα εἰνὶ- ιδΐίδπι δαπί, 9᾽ση ]οᾶηι ορροβίίδαι νἱτίυι! τη) 11 8π|, ἐπ αυᾶ ἰηγθηΐγα 681 ΟΠ ΠοΠὶ βταυθοϊθηιίδη Ρδοοδίϊ, φυδεὶ υγθδιΐονὶβ Υἱἱας τοϊτ οπία!η, δίγθ ὃχ ρυίγα- ἀϊπο δογρογυπι, δῖνα δσ ἱπιπηυπὰο σμῸ ςοπἤοίυγ. Θυοείτο εἰν ἰδ115 ἱαοοία οχἰπιυπι φιϊἀάδπι 65 οἱ γὙ6- πογαπάυπι, γεγο ποθ, δυπα06, 4υδπὶ 80 ἰἱπίι0 παῖιγα ἰπργεβδιπὶ δοοδρὶϊ ΟΠ αγαοίογοπι), ἰρθᾶ Υἱιὰ τὰ ἕξω τῆς πόλεως ἀναστρεφόμενος, χύων ἐστὶν, καὶ Β 5ιιὰἃ ΘΧρΓΟΒΒΙΠῺ ΟἰΓουΠ ΈΓ η5. Αἱ 40] 8686 ἴῃ ἰϊβ οὐκ ἄνθρωπος, ὥστε φανερὸν εἶναι παντὶ, πῶς χρὴ διαχρίνειν τοὺς χύνας ἀπὸ τῶν χατὰ φύσιν ἀνθρώ- πων, οὐχ ἐχ τοῦ σχήματος λέγω τῆς τοῦ σώματος διαπλάσεως, ἀλλ᾽ ἐχ τῆς χατὰ τὸν βίον διαφορᾶς. Ὁ γὰρ τῆς ἐναρέτου πόλεως ἕνοιχος, ἀληθῶς ἐστιν ἄνθρωπος εἰ δέ τις περὶ τὴν δυσώδη ἀχολασίαν, ἣ τὴν περιττωματιχὴν πλεονεξίαν, ἦν χυρίως ἄν τις ὀνομάσειε χόπρον, ἣ περὶ τὰ ἄλλα τῆς χαχίας εἴδη τὴν σπουδὴν ἔχοι, ἔξω τοῦ χύχλου τῆς πόλεως ἐχείνης πλανώμενός τε καὶ περιέρπων, βοᾷ χαθ᾽ ἑαυτοῦ τὸ χύων εἶναι, μεταπλασθείσης ἀπὸ τῆς εἰς τὸν Θεὸν ὁμοιότητος, ἐπὶ τὸ χυνῶδες τῆς φύσεως. Νοεῖς δὲ πάντως διὰ τῶν χυνῶν τὸν ἀρχέγονον χύνα, τὸν σαρ- χοδόρον τε χαὶ ἀνθρωποχτόνον, χαθώς φησιν ἦ Γραφή.
Καὶ τὰ ἐφεξῆς τοῦ ψαλμοῦ διαγράφει τὴν χυνώδη ζωήν. ᾿Αντὶ γὰρ τῆς ὑλαχῇς φθόγγον τινὰ διὰ στό- ματος αὐτῶν γενέσθαι λέγει, χαὶ ἀντὶ τῶν χυνοδόν- τῶν ῥομφαίαν τοῖς χείλεσιν ὑποχεχρύφθαι φησὶν, οὕτω λόγων τοῖς ῥήμασιν ε« Ἰδοὺ ἀποφθέγξονται ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, καὶ ῥομφαία ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτῶν. » ᾿Αλλὰ τὰ φοδερὰ ταῦτα τοῖς τὸν Θεὸν ἐν ἑαυτοῖς ἔχουσι γέλως ἐστίν. « Σὺ » γὰρ, φησὶν, « Κύ- ριος», ἐχγελάσῃ αὐτούς" ἐγὼ δὲ τὸ χράτος μου πρὸς σὲ φυλάξω. » Καὶ μετ᾽ ὀλίγα προμηνύει τὴν ὁρισθεῖ- σαν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοῦ ἰδίου πλάσματος οἶχονο- μίαν. Φησὶ γάρ’ Μὴ ἀποχτείνῃς αὐτοὺς, ἀλλὰ κατά- γαγε αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ ὕψους τῆς χαχίας εἰς τὸ ἐπίπε- δόν τε χαὶ ὁμαλὸν τῆς χατὰ Θεὸν πολιτείας. Ὅπερ δὴ χαὶ Παῦλος ὁ μέγας, καὶ ὁ Βαπτιστὴς Ἰωάννης ἐποίησεν. Ἐν Παύλῳ μὲν, καβαιρουμένου παντὸς ὑψώματος, τοῦ χατὰ τῆς θείας γνώσεως ἐπαιρομέ- γου " ὑπὸ δὲ Ἰωάννου, χατὰ τὴν προφητείαν Ἡσαΐου, παντὸς ὄρους, χαὶ βουνοῦ πρὸς τὸ ταπεινὸν χατα- σπωμένου. Δι᾿ ὧν μανθάνομεν, ὅτι τῶν μὲν ἀνθρώπων ἀφανισμὸς οὐχ ἔσται, ἵνα μὴ τὸ θεῖον ἔργον ἀχρειωθῇ τῷ ἀνυπάρχτῳ ἀφανιζόμενον. ᾿Αλλ᾽ ἀντ᾽ αὐτῶν ἀπο- λεῖται ἡ ἁμαρτία, καὶ εἰς τὸ μὴ ὃν περιστήσεται. « ἹΑμαρτία » γὰρ, φησὶν; ε στόματος αὐτῶν χαὶ λό- ἴος χειλέων αὐτῶν. » Καὶ ὑπερηφανία, καὶ ἀρὰ, χαὶ 48 εδῃ. τιν, 44. 11 Οοι, χι δι αυᾷ οχίγα οἰν ἰδίοπὶ βυπῖ, οσουραῖ, οδηΐ8.6δῖ, ΠΟῚ ποπῖο, αἱ ργοϊπάἀδ οπιμῦθυ5 ρίαπιπὶ δἰϊ, αυὰ ταϊϊοηβ ἀϊβοογῃογα ορογίθαί οᾶπαβ, 40 18 αὺΐ παίυγα δυπὶ Βοπλΐπ68: ποι δηἷπὶ ἀϊβογίμθη μ0ς οχ δΠϊοία ΠΟΓΡΟ- τἷβ ἰοσπιὰ ραίεπάμηι εϑὶ, βοὰ εχ αἰ γοπῖϊδ Υἱίϑα 4υϑηὶ νἱναηι. Ναπι χυὶ εἰ γἰιδι18 νἱγία!ο ργαά 85 ἰπ|ιδθϊια- τοῦ εβί, [16 νοῦ μόιιο 6βί. Θυοά 81 αυΐβ οἶγολ δι - ἄδηι ἰπιοπηρογδηιίαπι, δυῖ οἶγοᾶ βυρογυδπι ουρίαΐ - τϑίοπι, 4υδπὶ αυἷ8 ργορτία ποπιμδγεγὶ! οὥπυηι, γοὶ ἰῃ Αἰ 8 ἐπιργοθίιϑεῖ5 ξοπονίθυδ βιυάίαπι οἱ ἰπἀπβι γίδπι ΘΟ] Ἰοοϑι, οσίγα δαιθἰίαπι οἰνίτι18 1118 ΟὈΘΓΓΔΠΒ, ͵8 ἀδ 5βεῖρβο οἰδγϑ νοϑδ ἰθβίδίυγ, 86 ΘΔ Π6Πὶ 6556, ᾿ΓΔΠ5- [ουημδίδ 18, φυᾶπι οαπὶ Π60 μΔθεῦδὶ, εἰ πη πἀΐη6 ἴῃ ἐδηϊπϑί παίυγαμι. Νβο 68, φυοὰ ΡῈ 6ΔΠ68 Δἰἴπ1π| Ὁ {πιοἰ!φ88, υδπὶ ργίπιδναπι ἢΠΠΠ πὶ οᾶποπὶ, οαγπῖνοτυηὶ οἱ μιοπιϊοάδπι, αἱ ϑογίρίαγα Ἰοφυίίυν 5. Ἀδιϊαυδ ἰεἴάδπι ρβαϊτὶ ἀθβογί νηὶ ἐδηίπαπι νἰ δπι. Νπ) Ἰοοο ἰαϊγαίυβ βοπυπὶ αιιοπιάδπι εχ ΓΘ ἰΠοταπὶ Ρτοάϊγε, εἱ ἸΙοοο ἀδπίλιπι οδπίπογαπι ρἰδάϊ πὶ 51} Ἰδυ5 δογαπι ἀθϑοοπάϊιαπι ἀΐοὶ!. 5:6 δηΐπλ γ γᾶ 5686 μᾶθδηὶ: «Εεοα ἰοᾳυσπίυν ἰῃ ογα 5μ0, οἱ φΙ Δ 85 ΠῚ ἸΔὈϊ15 δογυηι.» 86 ἰογυ σα μμ86 τίβιι8 βυπὶ 1118, υΐ θδιπὶ βδουπὶ πδθοηΐ; δἷϊ δηΐπι: «ΕΠ υ, Ὠοπιΐπο, ἀοτγίἀθῖ8 605; 640 νϑγὸ [ογεϊενά νοπὶ πηθᾶπι δὰ ἰ6 ουδιοάϊδιη.» Εἰ ροβί ρᾶυσἃ ρ δι φηϊῆσδι ἀοἤηϊίδηι ἃ Ὅ60 ΒΌρ6Γ δὺο ριηεηῖο Θοοποπλίδηι οἱ ἀϊδροϑὶιϊο- ποῖ; ἀἰεῖϊ οδηἰπι: Νὰ οεοἰάα5 608, δεὰ ἀοίνγαϊιθ 105 80 δἰεἰυἀΐπα πια! εἶδ ἰπ ὩΘαυδὈ!]οαὶ εἰ ρίαπδηι [Πἰᾶπὶ υἱνϑηὰὶ ταϊϊοπθηι, 48 βδουπάσπι ἴϑευπὶ ἰπϑιἰ{υ]}- τον: αυοά εἱ Ῥαυϊὰδ πιδβῆυβ 16 ἃροβίο!υ5, εἰ Ζοιηποβ Βαριϊβία (εεογυπῖ: Ραυ]ὰ8 φυϊάοπι 4] ἀ6- βιγυχί τ οιηπαπὶ αἰ πἀΐηεπὶ ἐχ οἰ θλ 6πὶ 86. δάνεγϑιιβ δοἰδηιίαπι [6] "ϑ; ϑοάπη68 ψ τὸ βουυπάμπι ᾿5δϊδ ρτο- Ρῥβεῖίαπι, Οπιπαδ ἸΠΟπί68 εἰ (0168 Βυμαν} οἱ εοπρίδηανί!, Εχ αυΐϊθυ5 ἱπιο} Πρ! υ}0}5 ἰρβοόγιμν Π0- πιϊμαπι πὸπ ἴογα Δθο Ἰοποπι, πὸ ἀἰνίημ Οριι8 Ἰθα6 τοάδαιυν, δἱ τοδὶ ἴθ πἰμ απι, δὰ ΙοςῸ Ἰρβογυπὶ ρογὶ οἷ! ραοδδίιπι,, δὲ ἴῃ πἰμΙΠατ οοηγετιθ- (τ: « Βεοϊοίυπι οτἶβ δυγαιη,, » ἱπαυϊ!,, « οἱ δ6 γῇ Ἰουΐοναπι ἰρβογαπι εϑΐἴ » δυρογθία, Θσβθογδιῖο, δὶ πιοηάλοϊῃπι, «ἰπ ἰγᾷ οοπδυμμμδίίοιλδ Ὡ0Ω ΘΙ ΠΠι. ἃ θυα οὐδὲ διδρηαα ποὴ (σεεὶπε: « (ὐξηοβοομί,, » ἰω- Α ψεῦδος, ε ἐν τῇ ὀργῇ τῆς συντελείας οὐχ ὑπάρξουσιν. ν αυΐξ, « φυία Βοὼ5. ἀοτηθαθίαν δουθ, οἱ ἢοίμα 1ΘΡΓῶ., » Β0ὰ θπἰδὸ υϑημδδ ΓΟ] ἰοί8 τροἰ εἶα, οἵ αἰθ Ππέμπι γθείοῦ Ὠοιμίπιιβ δεῖ, οὰπὶ θὰ αὐ πυης πημ]ιἰ6 ᾿πηρεγαὶ ἰηϊχυϊία5, ἀ6 τηράϊΐο 1οοίυγ, θεῖπάα ΓαΓϑ18 βουξθοπθηι Γορεῖϊξ ὧδ οδη ἰθὺ [18 φυΐ « δὰ ψεϑρδγδπι δοῃυθγί αν, » 4υΐψι6 Θδιτίθηΐ τοοτὸ ἐϑῆθ!η,, οἰν βδίθηαυς εἰγουϊυπέ; τρϑη δία πη 87. υἱθεας ἐσ [86 βογιιοηΐ ἰἰϑγαι 96...ποιηΐ ποθ ἰῃ ]- (ογυῖγθ, δαὶ Βο;ο, 560} πη8]0.7 ἰῃ 400 μυπὸ δυηΐ, ἴοτο ἰίάθ μοβί Βαης υἱίδῃι: φυΐ δηΐπι ἤὰπὸ ἰπ ἡπιρίείλίο, ᾳμϑδὶ ἰξ εἰτουϊ δαιραϊλὶ, θαυ ἰῃ 118 εἰνίίδιε ἀερὶς, παι Βυπιϑηθ) ΟΠ ΔΓΔΟΘΡΘΏΣ ἣ! ρΓθν Ρηὰ υἱῖδ ουϑιοὐϊ!, δεἀ οβοτγαίιη, οδηΐβαυθ οἰϊοίτυν ναϊαπίδξα οἱ ργοροβίία; ἰδ δῦ πιπα ἃ βυρεγηα οἷνὶ- τλίε ὀχείά6η8., οπιδίυπι Βοποόγιμι ροαυγία οἱ [δδηθ Ῥυκίεσιγ, Αἱ αυὶΐ οοπίγατία υἱοὶ, ῥγοοσουϊψιο (αἱ ΑΙ Ῥβδιπιϊβία ἰοαυΐίυγ.}), εἀς νἱειυῖθ ἰη υἱγίυ- (πὶ ᾽".» υἱοιοείδπιαις δ᾽ίδηι δ ἃ ρογηιυίδί, 5, «δε- τδὴο, » αἰϊ, « (ογειτυἀϊηὶ ἰυ25; ἀχϑυίδῦο πηδῶ πνῖ- βεθτὶ οογϊατη ἰπληι, » φυοαίαπι δοίυδ. 65. δόλιον οἱ Τοίυβίιπν πρϑαια,, εἰ ἢ6 ἀθοοὶ φίογίδ ἰπ βϑεθῦ]α βθρου- Ἰοσαπη. Απιθα.
"9 βρ8]. υχχχηῖ, 8.
"9 βρ8]. υχχχηῖ, 8.
Ὧν μηχέτι ὄντων,ε Γνώσονται,» φησὶν, « ὅτι ὁ θεὰς δεσπόζει τοῦ Ἰαχὼδ, καὶ τῶν περάτων τῆς γῆς. » Μη- δαμῶς γὰρ ὑπολειφθείσης χαχίας, πάντως ἔσται τῶν περάτων δεσπότης ὁ Κύριος, τῆς νῦν βασιλευούσης τῶν πολλῶν ἁμαρτίας ἐχ ποδῶν γενομένης. Εἶτα πάλιν[τὸν] αὐνὸν ἐπαναλαμδάνει λόγον περὶ τῶν ε ἐπιστρεφόντων εἰςἑσπέραν,»χαϊλιμωττόντων ὡς χυνῶν, χαὶ ἐν χύχλῳ παριερχομένων τὴν πόλιν " δηλῶν, οἶμαι, διὰ τῆς τοῦ λόγου ἐπαναλήψεως, ὅτε καθ᾽ ἑκάτερον οἱ ἄνθρωποι χατά. τε τὸ πονηρὸν καὶ τὸ κρεῖττον, ἐν οἷς ἂν υὖν γένωνται, ἐν τοῖς αὐτοῖς καὶ μετὰ ταῦτα γενήτονται. Ὁ γὰρ νῦν δι᾿ ἀσεθείας κύχλῳ περιπατῶν, μὴ ἐμδιον τεύων τῇ πόλει, μηδὲ τὸν ἀνθρώπινον ἐπὶ τοῦ ἰδίου βίφυ χαραχτῆρα φυλάσσων, ἀλλὰ ἀποθηριούμενος διὰ «ἧς προαιρέσεως, χαὶ χύων γενόμενος, οὗτος καὶ τότε «ἧς ἄνω πόλεως ἐχπεσὼν, ὃν λιμῷ τῶν ἀγαθῶν χο- λασθήσεται. Ὁ δὲ νικητὴς τῶν ἐναντίων καὶ προϊὼν (καθώς φησιν ἑτέρωθέ ποὺ ὁ Ῥαλμῳδὸς ) ε ἐχ δυνά- μεῳς εἰς δύναμιν, » καὶ νίκην διαμειδόμενας, « "λσο- μαι,» λέγοι, ε τῇ δυνάμει σου, χαὶ ἀγαλλιάσομαι τὸ πρωΐ τὸ ἔλεός σου. » Ὅτι ἐγενήθης ἀντιλήπτωρ μον, χαὶ καταφυγή μου, καί σοι. πρέσει ἡ δόξα εἰς «οὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν.
ΤΟΥ͂ ΑΥ̓ΤΟΥ͂ ΕἸΣ ΤΟΝ ΕΚΤῸΟΝ ΨΑΛΜΟΝ, ΠΕΡῚ ΤΗΣ ΟΓΔΟΗΣ.
ΕΥΌΒΡΕΜ ΙΝ ΒΕΧΤΌΝ ΡΒΑΙΜΌΜ, ΡῈ ΟΟΤΑΤΑ. ἱμδυγεῃίο 5:12η0 ἰπίοσργοίθ.
θΘυΐ βοουμάσῃι ρτγορμειίοδαι Βεποήϊοιοϑοῖα οχ Οὲ ἐκ δυνάμεως εἰς δύναμιν πορευόμενοι, χατὰ υἰτγίυϊο ἰη υἱγιαίθιν ὑτορτοάϊαπίυν, δίψυθ ργβοίαγοβ τὴν προφητιχὴν εὐλογίαν, καὶ τὰς χαλὰς ἀναδάσεις ΔβΟθη808 ἰῃ σογάΐθει8 δυΐϑ ἀϊδροηθηὶ ν᾽, οὐ 4}ὁ- 4ιιπὶ θθηθπα ἰη1 6] δοἴι Δρργεβοηδεσγίηξ, ΡῈ δυδὶ δὰ 5υ δ)! ΐογοπι ἰμ 1616 οι πὶ 4υδ8ὶ πηβηυ ἀυουπίων; ΡῈ 4ῦδπὶ Δηΐπ)δ ΘΟΒΠΟΪ ΙΓ Δ806Π508 ἴῃ 50] π|6: αἴφηιο 8 4υὶ 86 ροῦ δὲ δὰ 4υ βιπῖ ΡΥΪΟΓΆ, 356 δχ- κοηάϊι "5, πυηαιλπὶ ἃ ΒοηΔ δϑοθηῃβίοῃς οϑβδδεί, ἀυπι 56 ΡῈ Ρ ΡῈ ἰη(ο!] ες. 88] π|65, δὰ δα ρθγπο- ταὰπὶ ἀυοϊίυῦ σοηϊοι ᾽διΙοποπὶ οἱ απ πιδ ὐϑγϑί ομ ΘΙ. 1Πς ἀϊχὶ, γαῖγαβ, δὰ υ08, βαχσίο ρβ881π|0Ὸ πηϑῃΐθπ) Δα θ6 8, εἱ ποοδϑβαγίδη) οὐ Ϊπβ οϑηϑεαμ θη 8] ἐθγπθηβ8, ΄υσπιδἀπιοιϊπὶ ροϑὲ ΘΔ 4085 Πφγοα δῖ 6 πὶ φοπϑεαυϊαγ, ἀθ Οοίαγα π0 0158 ΒΘ γπιῸ δἀεοῖα8 531}. Ῥγογβιι8 δυίαπι πιγϑιεγίυπὶ Οοἰαν ᾽" ποη ἰφποτγαῖίβ.
ἐν ταῖς ἑαυτῶν καρδίαις διατιθέμενοι, ὅτ᾽ ἄν τινος ἀγαθοῦ νοήματος δράξωνται, χειραγωγοῦνται δι᾽ ἐχείνου πρὸς ὑψηλότερον νόημα δι᾿ οὗ γίνεται τῇ ψυχῇ ἡ ἐπὶ τὸ ὕψος ἀνάδασις. Καὶ οὕτως ὁ ἀεὶ τοῖς ἔμπροσθεν ἐπεχτεινόμενος, οὐδέποτε τῆς ἀγα- θῆς ἀνόδου παύσεται, ἀεὶ διὰ τῶν ὑψηλῶν νοημά- πων πρὸς τὴν τῶν ὑπερχειμένων χατανόησιν ὁδὴ- γούμενος. Ταῦτα εἶπον, ἀδελφοὶ, τῷ ἔχτῳ τῶν ψαλ- μῶν προσέχων τὴν διάνοιαν, καὶ βλέπων τὴν ἀνα- γχαίαν τῆς τάξεως ἀχολουθίαν, πῶς μετὰ τὴν Κλη- ρονομοῦσαν ὁ περὶ τῆς Ὀγδόης ἡμῖν προσετέθη λάγος. Πάντως δὲ οὐχ ἀγνοεῖτε τὸ τῆς Ὀγδόης μυστήριον. Οὐ γὰρ δὴ πρὰς Ἰουδαϊχὰς ὑπολήψεις εἰχός ἔστιν ὑπο- Νοὺ δηΐπι υἱΐχυς οοηγοπὶς ποηαΠ]ογὰπὶ πιδπίομι δὲ Ὁ φέρεσθαέ τινων τὴν διάνοιαν" οἱ περὶ τὰ ἀσχήμονα δυάφοτγαμ ᾿Δθαβοογα οἱ γαρὶ ορίηίοηθ8, 4υΐ δά ἴῃ - τοῦ αώματος ἡμῶν τὰ μεγαλοφυὲς τοῦ μυστηρίου τῆς (θύογᾶδ ΘΟΥΡΟΥΪ5 ποϑιγὶ ρᾶγίεβ, τβγβίου! Θονα Ὀγδόης κατάγοντες, τὸν τῆς περιτομῆς νόμον, χαὶ Ἦ Ρρα], ὑχετι, 6:-3. 2 ΡὨΠΙρΡρ. πὶ, 15.
ΪΝ ῬΒΑΓΜΌ5.
61 τὸ μετὰ τὴν λοχείαν χαθάρσιον, καὶ τὰ τοιαῦτα λέ- Α σχοε!!δπίῖαπι ἀδάιοοπί68, εἰγουπιοϊ βίον εἰ ροβὲ γοῦσι τῷ ἀριθμῷ τῆς ᾿θγδόης καταμηνύεσθαι, Ἡμεῖς δὲ παρὰ νοῦ μεγάλου Παύλου μαθόντες, ὅτι ὁ νόμος πνευματικός ἐστι, χἂν ἐν τοῖς μνημονευθεῖσι νόμοις ὁ ἀριθμὸς οὗτος ἐμφέρηται, νομοθετῶν καὶ τῷ ἄῤ- ῥέενι τὴν περιτομὴν, καὶ τῇ γυναιχὶ τὴν ἐπὶ χαθα- ριαμοῦ θυσίαν " οὔτε ἀποδάλλομεν τὸν νόμον, οὔτε ταπεινῶς ἐχδεχόμεθα,, εἰδότες, ὅτι ἀληθῶς τῇ ὀγδόῃ Ἥννεται ἡ ἀληθινὴϊπεριτομὴ, διὰ τῆς πετρίνης μαχαί- ρᾶς ἐνεργουμένη. Νοεῖς δὲ πάντως διὰ τῆς τεμνούσης τὸ ἀχάθαρτον πέτρας, αὐτὴν τὴν πέτραν ἥτις ἐστὶν ὁ Χριστὸς, τουτέστι, τῆς ἀληθείας ὁ λόγος" χαὶ ὅτι τότε παύεται ἡ ῥυπῶσα τῶν τοῦ βίου πραγμάτων ῥύσις, τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς μεταστοιχειωθείσης πρὸς τὸ θειότερον. Ὡς δ᾽ ἂν πᾶσι γένοιτο δήλον τὸ ἐν τοῖς «οιούτοις νοούμενον, σαφέστερον, ὅπως ἂν υἱός τε ὦ, τὸν χόγον ἐχθήσομαι. Ὃ “τοῦ βίου τού- τοῦ χρόνος ἐν τῇ πρώτῃ δημιουργίᾳ τῆς χτίσεως διὰ μιᾶς ἐδδομάδος ἡμερῶν συνεπληρώθη" ἤρξατό τε γὰρ ἀπὸ «ἧς πρώτης ἡ “τῶν ὄντων δημιουργία, καὶ τῇ ἑδδόμῃ συγχατέληξε τὸ πέρας τῆς χτίσεως.« Ἐγέ- νετο» γὰρ « ἡμέρα μία,» φησὶν, ἐν ἧ τὰ πρῶτα ἐγένετο" καὶ οὕτως ἐν τῇ δευτέρᾳ τὰ δεύτερα, καὶ ἀχολούθως ἕως τῶν ἕξ ὅκανΐα..Ἢ δὲ ξδδόμη πέρας γενομένη «ἧς κτίσεως, ἐν ἑαυτῇ περιέγραψε τὸν συμπαρεχτϑι- γόμενον τῇ κατασχευῇ τοῦ κόσμου χρόνον.
«ιοὰ ἱπίεγίιη ἀμπὶ Βηηᾶτ5 οΡοϑγοῖιγ, ἰγαπϑοῦθαίυ, Ὡς τοίνυν οὔτε οὐρανὸς ἐξ ἐχείνου γέγονεν, οὔτε κι ἕτερον τῶν τοῦ χόσμου μερῶν προσετέθη τοῖς ἐξ Ῥαεγρογίυπι ρα βολοπ186 ἰαβοπι, ἃς [4118 ἀΐουης δυΠΊΈΓΟ Θοίαγο βἰρηϊβειτί. ΝῸΒ ἀυῖοπ) ἃ πιᾶψπο Ραυΐο ἀοοι!, χυοὰ Ἰὸχ 5ρί γι (0.818 δῖ 3", οἰϊαπηδὶ ἴα τροηογϑιϊβ ἰδρίθυ8 Ὠΐς πυπηθτι8 ΘΟΠ ΘΔ, ργῶ- δου θθη5 εἱ τηϑ80 010 οἱγουπηοϊδίοποιη, οἱ πιιήϊογὶ Ῥαυν βου οη8 ποπιΐπθ βδογίβοίυπι δὲ Οδἰδιϊοπὸπι, παπὰς ᾿ Ὁ Π δίχυο 8] 6οἴδ τηοπίθ 6ἀπὶ Δἀπιϊεπιυ8, δοϊδηΐοβ φυοὰ ῥγοοῦ ἀσδὶο οοἴαγο ἀΐδ γϑγὰ εἶγ- ουπηοἰδίο Βαϊ, φυξ ΡῈ Ἰαρίἀδυπι ου]ίγυπὶ ἀὐἀπηΐηΐ- δι γαίυγ. [π|6}618 δια πὶ ῬΓΟΥΓΒιΙ5 ΡῈ Ἰαρίἀδπι αυὶ ἰμρυγαπὶ οἱ ἱπιπιυπάυτ βεϊπαϊι, ᾿ἰρϑυῶ Ἰδρίάδπι, χυϊ οδὲ Ομ γι βίυ8 35, [06 6δί υϑυ 8:18 86 ΓπΊο, οἱ φαοὰ ἴυπο Βυπηδπᾶ Υἱίδ δὰ αϊνίηίογεμ οἱ δυξυδιϊογθιῃ (ογηδῖη ἰγδάυοία, ἢ! οἴ 5οτά 18 Ποβοιοτιιπὶ υἱ δὰ αυχυβ. ὕτ᾽Ἀ᾽ δυΐδηι οπηΐ τις ταδί οδίι πὶ 841, αιοά ῬΟΡ 1411 ἰη16}]ΠἸχϑίαγ,, τοί ἀδ 408 ἀρίτυν, ΡΓῸ υἱγῖ- Βυ5 ἀρογίίυ8 ἀχροηδπι. ΒυἿι15 υἱτῶ ἰαπιρι5 ἴῃ γί πᾶ 114 ἰπδιϊυιοης ογολίαγα Ρ6Ρ ἀηδη) ἀΐοτὰπι βΒορι!- ΔΉ ΔΤ ΘΟ Ρ]εΐυπ| 68ὲ, ΝΠ) οἱ ἃ ἀΐθ ρυπιἃ γϑῦυηὶ υηϊνογβασυη ορἠδοίυπηΒ ἰπδιἰαἰ πὶ 651, οἱ οὐ δορί πη ἢηΐβ ογοδι οι}8 {1 35, «Ἐδοῖαδ 68[ » δπίπι, ἰησαϊὶ, « ἀΐοβ απ,» ἴῃ 410 ργίπη [Δοῖδ βιπιῖ: δίαυθ ἴία ἰῃ βθουπάο, δϑοιηὰλ: 86 ἀδίποορθ υὑβᾳὺὲ δὰ βοχίυη, υμίνογβα. βοριϊπι8 δὐ (δ) οὐπὶ Ἰογγΐηι8 ἐγοαϊϊουΐβ ἐσ δι 886, ἴῃ 86 οἰγουπηβοῦ ρβὶῖ ἐοπηρυϑ» ὔι ἰφίυν ποῦς οσοἴπμι οχ ἴΠΠ0 ἰαπιρογα ἰδείυηι, ποαυθ πιυπὰϊ 4]140.8 ρᾶγ5 118 4πῷ 80 ἰηΠ0 [Δοῖᾶ ἁπροσδεὴς χαὶ ἀμείωτος ἐν τοῖς μέτροις ἑαυτῆς δια- μείνασα" οὕτως οὔτε χρόνος ἄλλος ὑπὸ τὸν τῇ παρα- σχευῇ τοῦ χόσμου συναναδειχθέντα ἐγένετο ἀλλὰ κεριωρίσθη τῇ ἑδδομάδι τῶν ἡμερῶν ἡ τοῦ χρόνου φύσις. Καὶ τούτου χάριν ὅτ᾽ ἂν ἐχμετρῶμεν ταῖς ἡμέραις τὸν χρόνον, ἀπὸ τῆς μιᾶς ἀρχόμενοι χαὶ τῇ ἐδδόμῃ τὸν ἀριθμὸν καταχλείοντες" πάλιν ἐπὶ τὴν αἱαν ἀναποδίζομεν, ἀεὶ διὰ τοῦ χύχλου τῶν ἑόδομά- δων ἀναμετροῦντες ὅλον τὸ τοῦ χρόνου, διάστημα" ἕως ἂν παρελθόντων τῶν χινουμένων, χαὶ, παυσαμέ- νης ποτὲ τῆς ῥοώδους χινήσεως, χαθώς φησεν ὁ ᾿Από- στολος, ἔλθῃ τὰ μηκέτι σαλευόμενα, ὧν μεταδολὴ καὶ ἀλλοίωσις οὐκέτι ἅπτεται. ἐν τοῖς αὐτοῖς ὡσαύτως ἀεὶ πρὸς τοὺς ἐφεξῆς αἰῶνας διαμενούσης ἐχείνης τῆς δυροῦ γοὶ αϑθπα ἀἰϊπιϊπιποηΐβατε Ἔχροῦς ἰῇ 8υϊς τηοάΐβ ΡΘΓΠΊΔΠ6Π5Β οΓΘΔίΙΓὰ: ἰϊᾶ ὨΘΑΊ ᾿δΠΙΡῸ8 6χ- δι: ἀὺπῦ αἰϊυὰ μτῶῖοῦ ἰά, αυσά υπὰ οὐπὶ [ΔὈτί- οδέίοπε πιαπαϊ ἀθβἰ σιιδίαπι ὁδὶ, δὰ ἀϊογυμη βαρίϊ- ῬΏΔΠΔ (δ ρΡΟΥΪ8 πδίυτα ἀδῆηϊϊα 6βῖ. Αἰαιδ πᾶς ἀθ 48:58, οὕπὶ ἀἰοθυ8 ἰδ ρυ8 τηρίϊπηαγ, Δ ὑπὸ ἰηοΐ- Ρίοηιθβ εὐ ϑδριΐ πο ὨυΘΓαπι σΟποΙυἀοπί68, Γυ ΓΒΕ, δ ὑπιυὴ γοφγθ πη}, ΡῸΓ ΔΠΙ δ᾽ 10 Π| 86 Ρ. ΓΠΙΔΉΔΙΊΙΠΙ, β6ηροῦ ἰοίιηη ΘΠ ρΟΥ 8 βρϑιϊυ πὶ ΓΘ οἰ 6πί68, ἀοπδα Ῥνβίογ 15 118 4028 πιουθηῖυν, Πυχοαῦς τησίυ, υἱ ἰη-. ατήϊ Αροβίο!υβ "7, αἰἰφυάηὰο σαβϑϑηβθ, Ὑδπογίηὶ 6, αὐ ποι δῃριΐυ8 Πυοίυδηιί, εἴ αφίϊαπίυγ: αὐ ἀείποθρβ δ᾽ ἰδγδί[ο τησίδιϊοαυβ ποη ἀπιρ 5 ἃ ἴης ἴπ οἰβίίδπι, δοάθπι πιοὰο 86 προ ῖ ἴῃ βεαυθηιῖα βθευδ πτίσεως, ἐν ἧ γίνεται ἡ ἀληθινὴ περιτομὴ τῆς ἀν- ἢ πιάποη!6 [18 ογεδίογα, ᾿ῃ 48 ὙΘΓᾺ ὨΠΠΙΔΠο5 δίαιτα θρωπίνης φύσεως ἐν τῇ τῆς σωματικῆς ζωῆς περίαι- ρέσει, καὶ τὸ ἀληθινὸν χαθάρσιον τοῦ ἀληθινοῦ ῥύπου. Ρύπος δὲ ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία, ἡ συναποτιχτομένη τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει (ὅτι «ἐν ἁμαρτίαις ἐχίσσησέ με ἡ μήτηρ μου »), ἦν ὁ τὸν χαθαρισμὸν τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ποιησάμενος, τότε εἰς τὸ πᾶν ἐχκχαθαίρει, ἐξαναλίσχων ἐκ τῆς τῶν ὄντων φύσεως πᾶν ὅσον αξ- ματῶδές τε καὶ ῥυπαρὸν καὶ ἀχρόδυστον. Καὶ οὕτω δεχόμεθα τὸν περὶ τῆς Ὀγξδόης νόμον, τὸν χαθαέροντά τὸ καὶ περιτέμνοντα" διότι τοῦ ἑδδοματικοῦ παυσα- μένου χρόνου, ἐνστήσεται ἡμέρα ὀγδόη μετὰ τὴν ἑδδόμην᾽ ὀγδόη μὲν λεγομένη., ὅτι μετὰ τὴν ξδδόμην εἰγευμηοίϑο ΡῈΓ δάἀδπιρ(Οη8 πὶ ὙΥἱίδὲ ΘΟΡΡΟΓΆ 8, δὲ συγ ρυγὶ ἤοΔ1]0 σθγάταπὶ βογάϊυπι ἢϊ. δογάδδ δυΐθπὶ Βοχιΐἶβ Ρθοοδίαπι Θδῖ, φυοὰ ὑπ οαπὶ Πυπιϑηὰ οἀΐ- ἡ ἘῈῚ πδίυγδ, φαοηΐδη) εἰμ ρα ο α119 ὁΟποορίξ Π|6 πιϑῖ 6 5 τιθὰ 5:» αυοά ροοοδίππ) 18 ψἱ ρυΓΙ Ποδ.ΙΟΠΘ τ. ρ6 0. οϑίογυπι Ὠοβίγογιπη σοηΐδοίϊ!, ἑαης πῃ υπίτογϑυηι 6Χ τ Ρυνραῖ, ἀΟβυτ)6ῃ8 ἃς [016 Π5 ὁχ τόγιιπὶ παίυγα αυ14 - φυϊά γνοὶ ογαθπίυτη τοὶ βουνά υπ ναὶ Ῥγαρυκοδυηι -οπῖ, Αἴχιια ἰξα δεοὶρίτπηαβ ἰδδοῦ ἀ8΄ Θείδνδ: 40:8 Ιὰσ μυγχοὶ ραγίίογ εἰ εἰγευπιοϊάδὶ, Ῥτογίογεα χαρὰ δοριΪπιϑηδεὶο ἸΘρογο ἢπίῖο, ροβὶ βερεϊιπυπι ἰηθῖ3- Βὶι ἀΐοβ οεἴδνυ; φυΐ οοἰαναβ ᾳφυϊάθιη ἀἰοϊ ΠΥ, αν]ᾶ 5. ἀΒΈΘΟΘΕΙ ΝΥΘΕΝΙ Ρυϑὶ βοριΐπιιπι 6χβί 861}; πυπιεγὶ ὙΈΓῸ νἱ οἰ 5ϑἰ υἀΐποπὶ Α γίνεται, οὐχέτι δὲ τὴν τοῦ ἀριθμοῦ διαδοχὴν ἐφ᾽ ἑαυἦν 8686 ΠΟ. 4018 δἀπιϑιεῖϊ. ἴ)ηυ.8 δηΐτὰ ἴῃ Ρ6Γ- Ροΐυυπι ἢυὰ υπαυλπὶ ποοίυγηδ οαἰ βίης ἀϊγοηιρίυθ Ρογαγδηθὶ. ΑἸΐυ8 δπἰπὶ δὐηὶ οἴβοῖς 50]; φυΐ γϑγᾶπὶ διιὺ (ἰφογα ἰυσαπὶ δαΐι, φυΐ ροΞίοδαυδπι ΠΟΡΪ5 βαπιαὶ ΠΠυχατῖι, ὧἂὐ ἰπαυϊὲ Δροδίο!ιβ ᾿", ἀδίποορβ οὐοᾶϑιι ποη οςοιΠ δῖ, 564 οπηηΐα ᾿ἰ᾿επιϊπαι γε 6 Υἱ 808 81)- Ρίεχυβ ρογρδίιαπι ρᾶγίιγ ἃς Υἱοἰβϑίἰἀ }8 ΟΧΡΟΓΘ Ἰυπηδη ἀἰΐξηί5 ἱηβεπογαῖ, οἰΐδπὶ ἰρβοβ, 4υΐ {118 1π|- λη1η15 ραγ οἱ ρα 8 (υδΥῖπι, 4|108 "0165 οἰ ΠΟΘ ΠΒ: 406 Π1- δἀιηοάυμα ἰπ Ενδηρειο ϑϑῦηο ἀἱοὶ!; « Τυης [υ8ιὶ {υ]φοθυηὶ αἱ 50] 5.»
Αυοπίδπι ἰφίΓ ἴῃ ΒυρογΙοΥΪ Ρ5810 Ργὸ δᾶ, 4188 μαγοαϊαίδα σαρὶϊ, Βα θηαπι [δοἰϊ: ΠΡ 85 δυΐδι ἴη Θεῖδνα ἀΐψη!5 γεροβὶϊ δίᾳφυβ γθοοῃά ἃ 6ϑι: αἰχιια ΐη 86 ᾿υδίυῃ φυοφυο) υὐϊοίυπι Βοὶ, υμἱουΐχυθ ἀ, φιο ἀϊ- ἔαου (ἀοΓῖϊ, (γί θυ ἢ 8 οχθγοδίυγ: γθεῖα Ῥγορ νοῖα οὐπὶ τοροηίίοπο θεἴδνς, ἀς ραπίϊεηιΐᾶ 5ἰπ)ὰ} ἰπι0} 56 Γπιοσ π6η. ()υ 8 δ πὶ ἰογγὶ Ὀ1118 [υἀΐοἰ! ΟΠ γῖϑιὶ τοοογάδιι 5, ΠΟη 5ἰδίίϊηι ἴῃ ΘΟ βοἰθη ἐλ 508 4υδλδὶ σοηνθ! ἢ τα Γ, ΔῈ ογγοῦα οἱ Δηβογα Ποὴ ΟΟηϑι ΓΘ ἰ(υΓ Ὁ δίᾳυρ οἰΐαπὶ 8] Υἱῶ τη 6118. 4ιιᾶπὶ ἀδίογίι5 δοίϑε δὶ δὶ σοῃβοίυδ 5ἰῖ: διίδηιδη δὰ δχδοίδη αἰ} φοηιίλιη οἱ τίφογοηι υὐ οἰ ϊ γεϑρίοἰθηβ, ἰῃ 400 πιΐῃίπιϑ 4υοάη6 οὐ!ρῶ ἰῃ 4υ8- βἰίοπθπὶ δάδυοσυηίαγ, 86 ρΓΟΓδυ8 Θχϑρϑοιλ[0}6 ἴ6Γ- τὶ ΒΠυπ ραηδγυῶὶ Ρογθογγοβοὶῖ, ἱσπόγδηβ αυϊδηδπι δὶ )υ 16} ὀχ! τὰ5. οἱ δυθηΐυβ (ΐυγιι5. οἷ!. ΙάοςῖγοῸ 4ιιδδὶ ἰῃ οου 8 Βα θ6ι8 (Θεγ 1} 1ὰ δυρρ εἶα, σε μθη- πλὴν ἢ ΠΔπ οἱ ᾿ἸΘ ΘΟ Ὀτοβυπὶ ἰζπαηι, οἱ οοηβοίθηιϊ το γτη Πυαυδπὶ δ οΥγθπίοπὶ 5 αυΐ ΔΠἰΠιδΔΙῊ 5ΘΙΡΟΓ ς Ῥυάοτα βυφί!αὶ, ἂς τγϑοογάδίϊοπα πι8]6 δοίξδ Υἱίδδ οὐποίδίυβ τοηονδῖ δίαυθ γοηἰεξγαῖ: 960 }8πὶ 80ρ- Ρίεχ {ἰ, ογϑῆβ8 πϑιΐῃ ᾿|0 ἔυγογο ἰγδάδίυγ δι φυξβιῖο- μθ} οἱ ἱπάϊοίυα, ποὺ ΡῈ {Π|Π8πὸ ἰγϑι δα δα δὶ δὲ οδϑιϊραιίο ργοριεῦ ἀεἰϊοια 3 (ηᾶι 8 ἰϊ8 αυΐ 906. 08 Οδδίϊψαιϊτίοπα (ΘΡΓΙ 1118. ἢ} 8 δυρρ!οἱΐ σοη- ἀδημηδίΐ δαηΐ, (Ἰγογὶβ 6888 Ορι8 οἵ ἰγῷ ῥυυίοίτπι Πυἀ δα ϑιπιαῖατ). Αἴηια ἰἀοῖγοο αυδδὶ 78ιη ἰὴ 40- Ἰοτῖθυιβ δίᾳις ογυοίδιίθυβ οομδιϊυἱυ5, ἀοϊαπίϊυπι Ὑοοδβ ἰηϊλίυνγ, 4υΐθδυβ {ὙΓῸΡ 6556 νἱάθίιιγ οἱ ἰγᾶ, αυϊάφυϊὰ δά ρυμίεπάυπι ᾿ηρίο5 δά θείαν. Ὀιοὶς ἰείϊυν: ΝΟ Ἔχϑρθοῖο ἀθῆθο δχ ἴΠ|0 ([ὌΓΟΓΟ ΡῸΓ [6 Γ- τὶ 118 Πα με} ἀθ πα οςου!οτγυπὶ ἀοἰςἰογωπι αυφϑιῖο μαθδαῖαγ, 868 ργοσουρο ταναϊδίίονια δίᾳυθ Βροη- ἰἅπ6ᾶ ἐομῃ[688ἴ0π6 παορϑβί(δίθπι χ {Π|ὰ ἰγὰ τοὐπὶ ἰπ- Ροπϑηάδπι. Θυοά ογυείαίιϑ (Ἀεἷξ ἰῃ 1115 φυὶ γογθ6- Ῥδπίυζ, ἰην 18 οἷβ οοουλίἃ 8.6] πιδηϊ 658 [δοίθη 8, Ἰά ἃ 86 ρ80 ἰἰβαγυπὶ δυϑιγίτπι (Δοἱῖ, δαίρδαπι ΡῈ μαπίεπιίαπι οἱ ΠΔρ6} 1] Δπ5 οἱ ρυῃίδπδ, ρυθ ἰοδπβ408 ἀἴφυε ἀϊνυ!φδπβ ἰῃ οΟΟυ} {18 ἀθβοοπάϊίαπι ροοοδῖυπι. πὶ ἀϊχίδβϑαὶ ἰφίίαν, « Νβαυθ ἰπ {πγογα ἴυο ἀγαυδ8 τὴ8, ποᾷὺθ ἰπ ἰγὰ υ8 οδριΐβεβ π|6,» σΟΙφΓυΘηϊοῦ ἀείπεορβ σοηίυρίΣ δὰ πιϊδοτοογάϊαπι, ποη ἰδίῃ ἰῃ ἸΙθογαπὶ νοϊπίδίεπι οἱ δγοἰερίαπν, φαδηὶ ἴῃ ᾿πῆγπι!- δηἰπὶ πδίατεδ ολυβᾶπι ΠΊΔΪΪ σοηίεγοηβ. [ἢ νἱε8 πὶθ μαῖτπ), ἰπαυ!ῖ, πιϊδετϊ οογάϊα οὐγὰ; δχ ἰμῇγπιἠ δια εηΐπη ἱποίάϊ ἰπ πιογθυπν. Ομ παάπὶ αυΐδηι ἰπιἰγηχὶτᾶ8 νι Μδι}ν. νην, 13; Νλγο. ιχ, 43, 45.
τῆς δεχομένη. Μία γὰρ εἰς τὸ διηνεχὲς παραμένει, οὐδέποτε νυχτερινῷ διαιρουμένη ζόφῳ. Ἄλλος γὰρ αὐτὴν ποιεΐζ ὁ ἥλιος, ὁ τὸ ἀληθινὸν φῶς ἀπολάμπων᾽ ὃς ἐπειδὰν ἅπαξ ἐπιφανῇ ἡμῖν, καθώς φησιν ὁ ᾿Από- στολος, οὐχέτι ἐν δυσμαῖς χρύπτεται, ἀλλὰ πάντα τῇ φωτιστιχῇ ἑαυτοῦ δυνάμει περιπτυξάμενος,διηνεχές τε χαὶ ἀδιάδοχον τοῖς ἀξίοις τὸ φῶς ἐμποιεῖ" χαὶ αὐτοὺς ποὺς μετέχοντας τοῦ φωτὸς ἐχεΐίνου, ἄλλους ἡλίους ἀπεργαζόμενος, χαθώς φησιν ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ ὁ Δό- γος, ὅτι ε Τότε οἱ δίκαιοι λάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος. » Ἐπεὶ οὖν ὑπὲρ τῆς Κληρονομούσης ἐν τῷ προλα- θόντι ψαλμῷ τὸν λόγον πεποίηται, ἡ δὲ χληρονομία ἐν τῇ Ὀγδόῃ τοῖς ἀξίοις ἀπόχειται, ἐν ταύτῃ δὲ χαὶ Β ἡ διχαία τοῦ Θεοῦ γίνεται χρίσις, ἐχάστῳ τὸ χατ᾽ ἀξίαν νέμουσα' καλῶς ὁ Προφήτης τῇ περὶ τῆς Ὁγδόης μνήμῃ τὸν περὶ μετανοίας συνεισήγαγε λόγον. Τίς γὰρ τῆς φοδερᾶς τοῦ Χριστοῦ χρέσεως μνήμην λαδὼν, οὐχ εὐθὺς ἐν τῷ συνειδότι τῷ ἰδίῳ σπαράσσεται, καὶ φόδῳ καὶ ἀγνοίᾳ συνέχεται; χἂν πρὸς τὸ χρεῖττον ἑαυτῷ συνεγνωχὼς τύχῃ τὸν βίον, ἀλλ᾽ οὖν πρὸς τὴν ἀχρίδειαν τῆς χρίσεως βλέπων, ἐν ἦἧ καὶ τὰ λεπτότατα τῶν παροραβάτων εἰς ἐξέτασιν ἄγεται" χαταπτοεῖται πάντως τῇ τῶν φοδερῶν προσ- δοχίᾳ, οὐχ εἰδὼς εἰς ὅ τι αὐτῷ τὸ τῆς χρίσεως χατα- λήξει πέρας. Τούτου χάριν ὡς ἂν ὀφθαλμοῖς λαδὼν τὰ φοδερὰ χολαστήρια, τὴν γέενναν ἐχείνην χαὶ τὸ σχο» τεινὸν πῦρ, καὶ τὸν ἀτελεύτητον τῆς συνειδήσεως σχώληχα, τὸν ἀεὶ μυζῶντα τὴν ψυχὴν δι᾽ αἰσχύνης, χαὶ τῇ μνήμῃ τῶν χαχῶς βεδιωμένων τὰς ἀλγηδόνας ἀναχαινίζοντα" ἤδη τοῦ Θεοῦ ἱχέτης γίνεται, δεόμε- νος, μὴ τῷ θυμῷ ἑκχείνῳ παραδοθῆναι πρὸς ἔλεγ- χον, μῆτε διὰ τῆς ὀργῆς ἐχείνης ἐπαχθῆναι αὐτῷ τὴν ὑπὲρ ὧν ἐπλημμέλησε παίδευσιν. Τοῖς γὰρ χαταδι- χασθεῖσι τῇ πιχρᾷ παιδεύσει τῆς φοδερᾶς ἐχείνης χολάσεως, θυμοῦ ἔργον νομίζεται χαὶ ὀργῆς ἡ διά- χρίσις. Καὶ διὰ τοῦτο, ὡς ἐν τοῖς ἀλγεινοῖς ἤδη γι- νόμενος, τάς τῶν ὀδυνωμένων φωνὰς ὑποχρίνεται, οἷς θυμὸς εἶναι δογεῖ χαὶ ὀργὴ τὸ ἐπὶ τιμωρίᾳ τῶν ἀσεθῶν ἐπαγόμενον. Λέγει τοίνυν, ὅτι Οὐχ ἀναμένω ἐχ τοῦ θυμοῦ ἐχείνου διὰ τῶν φοδερῶν μαστίγων γε- γέσθαι μοι τῶν χεχρυμμένων τὸν ἕλεγχον' ἀλλὰ προ- λαμθάνω τῇ ἐξαγορεύσει τὴν ἐκ τῆς ὀργῆῇς ἐχείνης Ὁ ἀνάγκην. Ὅπερ ἡ ὀδύνη ἐπὶ τῶν μαστιγουμένων ποιεῖ, ἀχόντων αὐτῶν τὰ χρυπτὰ τῆς ἀνομίας ἐμφανῆ ποιοῦσα" τοῦτο ποιεῖ ἀφ᾽ ἑαυτῆς ἡ προαίρεσις, ἑαὺ- τὴν διὰ τῆς μετανοίας μαστίζουσά τε καὶ χολάζουσα, καὶ δημοσιεύουσα τὴν χεκαλυμμένην ἐν τοῖς χεχρυμ- μένοις ἀμαρτίαν. Εἰπὼν τοίνυν, ὅτι « Μήτε τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με, μήτε τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με, » ἀχολούθως καταφεύγει ἐπὶ τὸν ἔλεον, οὐ τοσοῦτον εἰς προαίρεσιν, ὅσον εἰς ἀσθένειαν φύσεως, τοῦ καχοῦ τὴν αἰτίαν ἀνάγων’ Ἐν χαχοῖς γεγονότα, ἐλέῳ θερά- πευσον᾽ ἐξ ἀσθενείας γὰρ ἦλθον ἐπὶ τὸ πάθος. Τίς δὲ ἡ ἀσθένεια; Ἐξηρθρώθη τὰ ὀστᾶ μου, χαὶ διελύθη ἀπὸ τῆς μετ᾽ ἀλλήλων ἁρμονίας. Ὀστᾶ δὲ λέγει, τοὺς ΙΝ ΡΘΑυΜ05.
04 « Ἴασαί με, Κύριε, ὅτι ἐταράχθη τὰ ὀστᾶ μον. » Καὶ ἑρμηνεύει τοῦ λόγου τὸ αἴνιγμα, δι᾽ ὧν ἐπήγαγε τοῖς εἰρημένοις, ὅτι « Ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα.» Τί οὖν ἀναδάλλῃ, φησὶν, πρὸς τὴν ἴασιν, σὺ Κύριε; ἕως πότε οὐχ ἐπάγεις τὸν ἔλεον; οὐχ ὁρᾷς τῆς ἀνθρωπί- νης ζωῆς τὸ ὠχύμορον; Πρόλαδε τῇ ἐπιστροφῇ τῆς ψυχῆς μου τὸ ἀναγκαῖον τῆς ζωῆς ἡμῶν' μή ποτε τοῦ θανάτου ἐπιλαδόντος ἀργῇ πᾶσα πρὸς θεραπείαν ἐπέ- νοια. Οὐχέτι γὰρ ἕσται ἐν τῷ θανάτῳ ὁ διὰ τῆς μνή- μης τοῦ Θεοῦ θεραπεῦσαι δυνάμενος τὴν ἐχ καχίας αὐτῷ γενομένην νόσον. Διότι ἐπὶ γῆς μὲν ἰσχὺν ἡ ἐξομολόγησις ἔχει" ἐν δὲ τῷ ἅδῃ, τοῦτο οὐχ ἔστιν. Εἴτα ὡς εἰπόντος τινός " Πῶς χαλεῖς ἐπὶ θεραπείαν τῶν πλημμελημάτων τὸν ἕλεον; ποίῳ τρόπῳ τὸ Θεῖον ἱλεωσάμενος: οὕτω φησὶν, ὅτι « ᾿Εχοπίασα ἐν τῷ στε- ναγμῷ μου, χαὶ ἐχπλυνῶ τὴν ἐξ ἁμαρτίας στρωμνὴν τῷ τῶν δαχρύων ὕδατι. » οοηνρηϊοη(ίυς ἰπίο 8686 ξομρᾶβα ἀΐββο!υια. 858 δυίοῃ ἀϊεὶϊ 5δη88 οἱ οοηδβίδηϊα8 οορ (80 ] 068 δὲ νὰ εἰοοϊδιΙοη 65 ΔΠἱΠπη8Ππὶ σΟη ΠΓΙηϑηΐ65. « ϑΔηλ τη6, θ0- ταΐπθ, φυοηἰδπ) Ο558 πιθὰ ᾿πΓθαῖὰ βυπῖ.» Αίᾳυθ ἰη- ἰοΓρτγοίϑι0Γ ΒΟΓΠΊΟἢ 5 ἱπυ Ἰ ΒΟ Γι πὶ ΡΥ 6ἃ, 48 ἀΐοι 5 δ. 0) υμφῖς, νἀ οἰ!ςαι, « Απΐπιᾶ ἢἰθὰ ἰυγθαίδ οβί νὰ]άθ.» Ουἱὰ ᾿φίιιτ ἀϊετγβ, ἰπχυΐ, βαπδιϊοηθη τι, Ποηιΐπε ἢ φυουδαυδ ἰάπάδπι πιϊβοτίοογάϊδιη ποη δἰ 697 8η- πη Υἱά68 4υδπὶ Ὀγουΐβ φνΐ, {ιιδπὶ ργροὶρ 5 [Αἰ Υἱἱδ ἸΠπ]Δ Δ 5117 ργοσοιρα δπἰπιᾶπὶ τηθᾶπὶ 60η- γογίθηο υἱϊϑὲ ΠΟΒΙΡα ὨδοΘϑβϑ ἴδῃ), Π6 ΟὈΠ} ἸΠΟΓΒ ἰΔιιἀθ 1} ΠῸ5 ἱπναβοῦῖ, οπηηΐβ δὰ οὐγαπάυπι δχοορὶ- - ἰδῖ4 γαῖ ΠᾺΠ5. υ5115 81. ΝΟΠ δηΐπὶ διηρ 18 οἷς ἵπ τρογίθ, φυΐ ποῦυθυπὶ εχ υἱἰοβίιαῖθ δία ποαυϊϊΆ Β οἰνὶ φοπιτδοίαπι Ρ6Γ τοοογἀδιίοπθι) Ὠαὶ ουΓᾶγα ροΒ81}, αιοπίαπι ἴῃ ἰδγτὰ αιΐάθπι ΘΟ 6 5510 υἱγαβ μδθαῖ: ἴῃ Ἰπΐοτηο δυΐθηαὶ πο ἰἰἰάεπ).. θεϊμάς πυλϑοὶ Δ] 4υΐβ αἰχίββϑοί: Ουοπιοίο συγαπΐβ ἀδ] οι Ἷ 5 πλ5ογοογ πὶ ἔπη ρ]οΓ 5 ἢ 408 Γαϊΐοηθ ππηθη ἀϊνίπυμπι ρἰδοδϑιὶ ἢ ἰϊᾶ ἀϊεῖι, «μΑρθογανΐ ἰπ φαπιϊυ ππεο, οἱ Ἰδεγγηηλγυπὶ Πιιπηῖ6. οἰαϑιη ὁχ ρθοῦδίο οθηδίγαιϊιπι ἰδοϊαπ 33. » Διὰ τί ταῦτα; Ὅτι ἐν θυμῷ, φητὶν, ὁ ὀφθαλμός μου ἐταράχθη, χαὶ διὰ τοῦτο παλαιός τις χαὶ ἐῤῥυτιῶν ἐγενόμην, τοῦ θυμοῦ τοῦ παρὰ τῶν ἐχθρῶν μοι ἐγ- γενομένου τῇ ψυχῇ τὴν σηπεδόνᾳ ποιήσαντος. Εἰ δὲ θυμὸς μόνος τοσοῦτον ἐμποιεῖ φόδον τῷ δι᾽ αὐτοῦ πλημμελήσαντι, πόσῳ μᾶλλον εἰχός ἔστιν ἐν ἀπο- γνώσε! γενέσθαι τῆς σωζούσης ἐλπίδος, τοὺς μὴ μό- νον τὰ ἐχ τοῦ θυμοῦ πάθη τῷ ἰδίῳ βίῳ συνεγνωκότας, ἀλλὰ χαὶ ὅσα ἐπιθυμία ἐργάζεται, καὶ πλεονεξία, καὶ τῦφος, χαὶ φιλοτιμία, καὶ φθόνος, καὶ ὁ λοιπὸς ἐσμὸς τῶν ἀνθρωπίνων χαχῶν; Διὰ τοῦτο πρὸς τοὺς παντοδαποὺς ἐχθροὺς ἀποστρέψας τὸν λόγον, ε ᾿Από- στῆτε,» φησὶν͵ ε ἀπ᾽ ἐμοῦ, πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν. » Δείχνυσι δὲ τῷ ἐφεξῆς λόγῳ τὴν ἀγαθὴν ἐλπίδα τοῦ ἐχ μετανοίας προσγινομένου ἡ μῖν χατορ- θώματος. Εὐθὺς γὰρ ὁμοῦ τε τοὺς ὑπὲρ τῆς μετανοίας τῷ Θεῷ προσήγαγε λόγους. καὶ εἰς συναίσθησιν ἐλθὼν τἴςς τοῦ Θεοῦ περὶ αὐτὸν εὐμενείας, δημοσιεύει τὴν χάριν, καὶ τῇ δωρεᾷ ἐπαγάλλεται, λέγων" «Εἰστήχουσε Κύριος τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου " Κύριος τὴν προσευχὴν μου προσεδέξατο. » Ὥς ἂν οὖν εἰς τὸ διηνεχὲς αὐτῷ τὸ ἀγαθὸν παραμένοι, τὸ ἐκ τῆς με- τανοίας αὐτῷ προσγενόμενον, χαὶ μὴ δευτέρας πάλιν μετανοίας χρείαν ὁ βίος λάθοι " ἀποστραφῆναι τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ δεῖται δι᾽ αἰσχύνης μαστιγουμένους. Ὁ γὰρ αἰσχυνθεὶς ἐπὶ τῇ τοῦ χαχοῦ ἐγχειρήσει, παι- δαγωγῷ πρὸς τὸ μηχέτι τοῖς αὐτοῖς συνενεχθῇναι τῇ αἰσχύνῃ χρώμενος, τῆς τῶν ὁμοίων πείρας εἰς τὸν ἐφεξῆς χρόνον ἀφέξεται. Αὕτη τῆς ἀγαθῆς ἀναδάσεως ἢ ἀχολουθία, Ὃ τέταρτος ψαλμὸς τὸ ἄῦλον ἀγαθὸν ἀπὸ τοῦ σωματιχοῦ χαὶ σαρχωδεστέρου διέχρινεν " δε', τοῦ τοιούτου ἀγαθοῦ τὴν χληρονομίαν ἐπηύξατο " ἕκτος τὸν χαιρὸν τῆς χληρονομίας ὑπέδειξε, τῆς ᾿ΟΥ̓δόης μνησθείς" ἡ Ὀγδόη, τὸν τῆς κρίσεως ἐφανέρωσε φόδον " ἡ κρίσις, τοῖς χαθ᾽ ἡμᾶς ἁμαρτωλοῖς προλα- δεῖν τῇ μετανοίᾳ τὰ φοδερὰ συνεδούλευσεν. Εἶτα, ἡ μετάνοια, ἡ χατὰ λόγον τῷ Θεῷ ποοσαχθεῖσα, τὸ ἐξ Ηδο ᾳυδπιοῦγοῃι ᾽ Ουοηΐδηι ἰῃ ἔμγογα οἱ ἰγασυῃ- ἀΐα, ἰηφυΐί, ἰυγθαῖυβ 651 οουϊυ5 πιευϑ8, δίχιιθ ἰἀοῖγοο γϑίυβίι8 αι ἀδπὶ ἃς πιάτο άτ8 (Δείυ5 δι πὶ, αυΐρρα οὐπὶ ἴυγΟΓ, οἱ ἰγδοιηαΐϊα ρ6Γ ἰπἰ πλῖοο05 ἰπ πιὸ θ6η6- Ταῖδ δηϊπηδπη) ρυΓοἀΐη6 ἰπίδοογί: δίαφυια σογγυροῦὶ. Θυοὰ 5ἱ ἴυτος οἱ ἰγδουπάϊα 5014 ἰδιιίιπ) ἰΘΓΓΌΓΟΠῚ οἱ, φυΐ ρΡῈῦ δᾶπὶ ἀοἰἰφυογὶῖ, ἱβουι, αυϑηῖο τηϑρὶβ γογὶβ᾽ πἢ}] 6 εδι 84] υῖδπὶ ἀαβρογδίιιγοβ 6586 608, 4υ] ποη πιοὰ0 Ρ6Γ ἰγδουηάΐδπι ἰῃ Υἱῖα σΟμμΠἼΒΒΌΓυ, γ ΘΓ πὶ ΟἰἶΔπὶ ΘΟΓυ ΠῚ; 48 ουρίἀἰ 85, 4 ἴγδυβ δἴι8 Δα, αυδὲ [48{08, 48 ΔΠΊὈ 10, ας ἰην ἀΐα, 4φυδ τοϊϊαυσπι πυπιλπογι Υἱτογαπι ροτροίγα! οχἃ- πη, ροοσαίοσυμ 510] σοηβοὶϊ δυπὶ ἢ Ἰἀεῖγεο δά ὙΔΥΪΪ φοποῦΐβ ἰηϊ πιΐ 605 ΑΨΕΓΒΟ Β6ΓΠΊΟΙΘ:ε ὨΪΒοδα 6, » ἰπαυΐ, ε ἃ πιθ, Οπηη68 (υἱ ορεγδιίηΐ ἰπίφυ αἰ 6 πι3. » Οπίεπάϊε ϑυΐδιη Ὀγοχίπιθ βααυθηϊὶ ὙΟΡΘῚ ὈΟΠΔΠῚ Βρ6Πὶ 80 06881}18 ῬΓΟΒΡΟΓΙ Π0}5 δσ μοβηϊθηιϊ8 ΡΓο- γυϑιΐθηιῖ5. ϑίδιϊπι δηΐπὶ βἰπιυΐ δἴχια υοῦθα 60 ρτῸ Ραπίιϊοηιία οδίυ!, οὐπὶ θαηονοοπιίαπι οἱ ΘΓβΆ. 58 βθηϑὶῖ, τἀπὶ φγαϊϊϑπι ἀΐνυϊξαὶ δ. ργωάϊοδὶ, εἰ οὉ ὄοπυπι δ᾽ ἱ ρμἰδςοί δίχι Ἰϑίαῖυν, ἀΐοαπϑ: ες ἔχαυ- ἀϊνῖι θοπιῖπυβ νοῦοπὶ ἀδργθοβϑιίοπίβ πιθῶ: 0-- πιίηυ8 οτγδιίοηθπὶ πηθᾶπὶ διιβοθρὶῖ, » ὕΓὲ ἰρίτυν ἰπ ρογροίυυπι ἀρυὰ 86 πιᾶποδὶ 14 α"οά ὃχσ ρωηΐ- Ὁ ἰοπιία θοπαπὶ ἱρϑὶ δοοθδϑίῖ, ἃ. υἱΐα ποὴ ΔΙ [6γὰ ΓΓ- 8ὺ5 ΡΟηϊίον εἶα οριι8 μαρδαῖ, οταῖ, - υἱ ἱπϊπηϊοὶ βυΐ Ρυάογα οδβιίψαι! ἀνοτιδηΐυν. Νπὶ συΐ οὐ ἰὰ ψυοά πιλϊαι (ΔΘΘΓΘ ιιϑι8 δἷῖ, δγαθυΐ, ρυαάοο 4ιιδεὶ τποάοδγδίογο υἱθηβ δά 06, π6 διηρ᾽ 5 ἰἰδάθηι π|8}18 οοηῇίοιοίυγ, ἃ ἰοπίδιίοπα δἰπιϊ πὶ ἴῃ Ροβίθγυπι ΔὈδιϊποὈϊῖ, ΠΟ θοπ8) Δβοθηβίοηΐβ ΘΟηβοαμομ ἷ 68. Ουϑεῖυβ ρβϑίπηιβ ἱπηπιδίογαο ἱποογρογουπιαυθ θ0- ἢυπὶ ἃ ΘΟΓροῦθῸ οάγηθυχις ἀΐβογονῖ; αυϊηίυς, αἰυϊπιοάϊ Βοπὶ μεργθα απ) ργθοδίιβ οδὶ; ϑαχίυ5 Θεϊδᾶνα (δοι8 πιοπίίοπθ, ἰδιρυς πεγθάϊιδ[8 οβίρη- αἴ; Θοίανα ἰυάϊεὶ! ᾿αγγόγοπὶ δπίθ οου05 Ροϑιι}ῖ» Ἰπαϊοίαπι π08 ρϑοοδίογαβ ἀάῃοηυϊ,, υἱ ροπίϊοηια ΠῚ 5. ἘΠΕΘΟΒΆῚΙ ΝΥΒΒΕΝΙ. 846 κονγ δ} ργωνοηίδπιυβ; ἀοΐπὰδ ρα Ὠἰ ΘΠ Δ οὐπὶ Α αὐτῆς ἡμῖν γινόμενον χέρδος εὐηγγελίσατο, εἰποῦσα, γλιϊοπο θ60 ομἹδῖα, ἰυογυπι, φυοὰ δχ δὰ πιαχὶβ ὅτι «Εἰσήχουσε Κύριος τῆς φωνῆς τοῦ μετὰ δαχρύων ποδὶβ ορπτίηφί!, ἀδηυμπιίανια, οαπὶ αἰχίξ: « ἔχαυά!-ὀ πρὸς αὐτὸν ἐπιστρέφοντος. »Οὗ γενομένου, ὡς ἂν πρὸς υἷι θοπιίπ8 γοοοπὶ οὐπὶ ἸΔΟΓΥΩΝ8 86 δά δὺπὶ 60η- τὸν ἐφεξῆς χρόνον ἀμετάπτωτον ἡμῖν τὸ ἀγαθὸν πα- υϑγίθηι5. » θ00 ἴδεῖο υἱ Ὀοπυπὶ {Πα ὰ ἴῃ ροδίογυπὶ ραμένοι, τὸν ἀφανισμὸν τῶν ἐχθρῶν νοημάτων δι᾽ μοδῖϑ ἐΠΔθοίδοίδίυ ἃς 8.4 815 ρογιηδποδῖ, ογαῖὲ αἰσχύνης γενέσθαι παραχαλεῖ ὁ Προφήτης. Οὐ γὰρ Ρεγορβείδ, υἱ ἰηἰπισογαπι βοηβθυπι ἴφια οορίίαιο- ἔστιν ἄλλως ἐχθρόν τι χαὶ παράνομον νόημα χατασδε- Βυπ| ΡῈ ρυάοτοεπι 400} 1ἰῸ οοπίίηφαι. ΝΟ επἰπὶ σθῆναι, μὴ αἰσχύνης αὐτοῦ τὸν ἀφανισμὸν ἐμποιού- [ἴδ γαιίοηθ ἰπἰπηΐοιιβ ΑἸ χαΐβ οἱ ἰπίφυμβ δηΐπιὶ οοη- σης. Χάσμα γὰρ γίνεται διὰ βάθους ἐφτηριγμένον, ξορίαβ 86 δεπβὺ8β δχϑιίίηφυϊ ροίαβι, ηἶδὶ ρυὰοῦ οεἷυθβ ἡ ἐπὶ τοῖς χαχῶς βεδιωμένοις αἰσχύνη, δι᾽ ἑαυτῆς ΔὈΟΙ᾿ἰ οποη ᾿πίγίηβοου οἰεοοτί!. Ηΐϊδιὰβ οπΐπι 4116 τοῦ ἀνθρώπου τὴν ἁμαρτίαν ἀποτειχίζουσα. Εἴπω ἀερταββυβ δίᾳιβ οοηίγ 5 ρυὰοῦ ΟὉ υἱίδϑηῃ τηᾶἷῖδ οὖν, ὅτι « Αἰσχυνθείησαν χαὶ ἐντραπείησαν σφόδρα δοῖδπι δχϑίϑιϊ!, 8} ποπεΐπὸ ροοσδίαπι γὙοὶυϊ υγΓὺὸ πάντες οἱ ἐχθροί μου.» Ἐχθροὶ δὲ δηλονότι οἱ οἰχιαχοὶ Ρδὺ 6656 ἀϊγπιρη8 δίφυδ ἀϊδοϊαἀεπβ. Ὠϊοδηιυβ ἰς]--ὀ αὐτοῦ, οἱ ἐχ τῆς χαρδίας ἐχπορευόμενοι, χαὶ χοιτπτ, « Εγυθεδβοδηΐ οἱ ΓΟν ΓΙΑ ΠΕ ῸΓ γα μδ ΘΠ 6 Γ Οπμ68 νοῦντες τὸν ἄνθρωπον " ὧν διατάχους ἀποστραφέντων ἐπί πιϊοὶ ποῖ. ν ᾿πἰπηϊεὶ δυίθη,, νυἱἀ σοὶ ἀοπιεδιϊοὶ Β μετ᾽ αἰσχύνης, διαδέξεται ἡμᾶς ἡ ἐλπὶς τῆς δόξης, ἡ εὖνι5, φυΐ εχ οογάδ ργοσδάυηϊ οἱ ἱπᾳυϊπδηι μοι. εἰς αἰσχύνην μὴ χαταλήγουσα, χάριτι τοῦ Κυρίου " γ.6 ἢ, 4υΐθι5 (οἰ ΟΡ (6 οὐπὶ ρυάοτγα ἀνογβὶβ, οχοϊρίει ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. ᾿Αμήν.
ΠΩ8 8068 δ! οΟΥ͵δδ, 4085 Ποη ἀδδίμϊξ ἰπ ρυάοτοην, βταιία Βουν πὶ, ουἱ φίοτϊα ἰῃ δφουϊδ βιδουϊογυη,, Αμλδῃ.
ΤΟΥ͂ ΕΝ ΑΓΙΟΙ͂Σ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ͂ ΝΥΣΣΗΣ ἘΞΗΓΗΣῚΣ ΑΚΡΙΒΗΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ἘΚΚΛΗΣΙΑΣΤῊΝ ΤΟΥ ΣΑΛΟΜΏΝΤΟΣ.
5. σΒΕΘΟΆΠ ΝΥΒΘΕΝΙ ΑΟΟΌΒΑΤΑ ΕΧΡΟΒΙΤΙΟ ΙΝ ΕΟΟΙΙΕΒΙΑΘΤΕΝ ΒΘΑΓΙΟΜΟΝΙΒ.
Οεδδηο Ἠδεγυοίο ἱπιογρεεῖδ.
ΒΟΜΠΠΑ 1, ΟΜΙΛΔΙΑ Α΄. Φετῦα Εοοίδείαεια βιϊὶ θαυϊά, τερὶς Ιεταεί Βίετο- ς Ῥήματα Ἐκκλησιαστοῦ υἱοῦ Δαδὶδ, βασιλέως δοἰψπιΐδ. ἸΙσραὴ.1 ἐν Ἱερουσαλήμ.