βἰβϑίογα. δηυπὶ οϑί δυίθι ἰὰ αυοὰ οΟΠδ βίο γα ἤθη Ροίεβι. ΤεηεΌγι δγθο ἰῃ δὶ βπὶ Ποδιίοπδ ἰδηίιηι νὰ- Ἰδῆϊ, φυδηίαμῃ νάηιπη. 5011 ΟΥ’Ὸ ἀπίπιδ 4088 οοΓ- Ρὺ5 αἀδίφιι, οἱ εϑὲ Αγ Δ} 18, ἀὐπὶ Προς δϑρίοϊϊ!, ΜΠ} νίάθι. Ὑ γα Θηΐπ] διιηΐ (ΠΌΤ 806 Υἱδι8 ἴῃ 5051} 1015. Ὑἱ68 ἰ5ῖ08 ΔΟΓ65 δἱ ἰῃ ᾶς Υἱίδ υϑγβιι- 105 246 γὑθγβ81168, 4008 Ὡ08 ὙΟΘΆΠΙ115 1 Γ]5Ρ6Υ}!:05, ᾳυϑλιῃ [4616 εἰδοίαπι υἱ |ἰσοαὶ [ΔΘ6ΓΘ ᾿μ] αΓίδη, ἴ6- βιϊθυ8, ραϊγοηΐβ, [106}5, ἠυάϊουι ΟὈδογνδηιία, υἱ δὲ πιδίυπι [δοϊδηϊ οἱ δυπιδηὶ βυρρ! οἴαηι ᾽ Ουΐδ ποη δογυτῃ πιο δ ΠΠ|8ῖ6 πὶ οἱ νεγϑϑιῖ]8 ἰπξοπίυπι δύ ἰδπιθη ἰβεϊ οἰοὶ, δὶ σοηίδγδηίυγ οὐπὶ ἴΠ|0 οουΐο, 4πὶ 68 4υ88 ΒΌΡΓΔ 5υηΐ, ἀϑρίεἰϊ, 4] 69 ἴῃ ἐχεῖνον μεγάλοι ἐν τῇ χεφαλῇ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἶχον, καὶ πάντες οἱ ἐν Χριστῷ ζῶντες χαὶ χινούμενοι καὶ ὄντες. Ὡς ἂν οὐχ ἔστι τὸν ἐν φωτὶ ὄντα σχότο; ἰδεῖν, οὕτως οὐχ ἔστι τὸν ἐν τῷ Χριστῷ τὸν ὀφθαλμὸν ἔχοντα πρός τι τῶν ματαίων ἑνατενίσαι. Ὁ οὖν ἐν τῇ χε- φαλῇ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχων, χεφαλὴν δὲ τὴν παντὸς ἀρχὴν ἐνοήσαμεν, ἐν πάσῃ ἀρετῇ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχει (Χριστὸς γάρ ἐστιν ἡ παντελὴς ἀρετὴ), ἐν ἀληθείᾳ, ἐν δικαιοσύνῃ, ἐν ἀφθαρσίᾳ, ἐν παντὶ ἀγαθῷ. « Τοῦ » οὖν ε σοφοῦ οὗ ὀφθαλμοὶ, ἐν κεφαλῇ αὐτοῦ" ὁ δὰ ἄφρων, ἐν σχότει πορεύεται. » Ὁ γὰρ μὴ ἐπὶ τὴν λυ- χνίαν τὸν ἑαυτοῦ λύχνον προτείνας, ἀλλ᾽ ὑποδάλλων τῇ βάσει τῆς χλίνης, τὸ φέγγος ἑαυτῷ σχότος ἐποίη- σεν, δημιουργὸς τοῦ ἀνυπάρχτον γενόμενος. Μάτσιον δὲ τὸ ἀνύπαρχτον. Ἶσον οὖν ἐστι χατὰ τὸ σημαινό- μένον τῷ ματαίῳ τὸ σχότος. Τοῦ τοίνυν ἄφρονος ἧ ψυχὴ φιλοσώματός τις καὶ σαρχώδης γεγενημένη ἐν τῷ ταῦτα βλέπειν, βλέπει οὐδέν᾽ σχότος γάρ ἐστιν ἀληθῶς ἡ ἐν τούτοις ὀξυωπία. Ὁρᾷς τοὺς δριμεῖς τούτους χαὶ εὐστρόφους χατὰ τὸν βίον, οὗς διχανι- χοὺς ὀνομάζομεν, ὅπως ἑαυτοῖς τὴν ἀδιχίαν ἐξευμα- ρίζουσι, μάρτυσι, συνηγόροις, γραφαῖς, τῇ τῶν διχα- στῶν θεραπείᾳ, ὥστε καὶ τὸ χαχὸν χατεργάξεσθαε χαὶ ἐκδοῦναι τὴν τιμωρίαν; Τίς οὐ θαυμάζει τὸ ἀγχί- γοὺυν τῶν τοιούτων χαὶ εὐπερίτρεπτον; ᾿Αλλ᾽ ὅμως τυφλοί εἰσιν οἱ τοιοῦτοι, εἰ πρὸς ἐχεῖνον τὸν ὀφθαλ- μὸν ἐξετάζοιντο, τὸν τὰ ἄνω βλέποντα, τὸν τῇ χεφαλῇ πῶν ὄντων ἐγχείμενον, τυφλοΐ εἶσιν ἄντικρυς, οἱ τὴν ἐδρί!6 δοτυηι 4υδ8 γ γα δυηι; ρίδπα ϑιηῖϊ οὐδοῖ, 4υϊ ἢ, πτέρναν ἑαυτῶν χαλλωπίζοντες, τὴν σπαρασσομένην ϑυυπι οΓπδηὶ οδ]οδηδυπι, φυοα Ἰδοδγαῖυγ ἃ ἀθηιθι85 βογρϑηιί9. Ργορίεγεα δηΐπ αυοἀ δὰ αι ἰῃΐθγηὸ βιιπι, ἀβρίοἰυηΐ, δ᾽ 0] ᾿ρβ818 ᾿πηργίπιιπὶ ἀορπηδί ρ60- εδιϊ. ε Ουἱ δπΐπι αἰ 1 ἰπἰ φυϊίδηι, οὐἶί δηϊπιαπὶ διλπιὶ 7,» οἱ αυοὰ δχ [15 ἱπί6Ρ Ποιλη65 οΘηβο1}Γ μοδίυπι, 6ϑὲ αυΐϊθυβνβ γαθυ8. δάνεγβὶ 5. τ 56 γα }- Ἰυ5. Θυδπι ταὰ} δυΐειη ΓιΓβιιΒ σοηΐγα δυηῖ, 4ηὶ ΤΟΡΙ δηΐου 118 4:5 ϑ81πὶ ἴῃ «ἰἴο Θοτιδηπῖθυβ, οἱ νουϑδηίυγ ἰπ ΘΟΡΌΠῚ 488 ὙΘΓΘ 8ι11η1 ΠΟΠΙ ΠῚ] ΔΙΊ Οἢ 6, εχ βυϊπιδηίυῦ δυίδηι ἐςοὶ οἱ ᾿ηα 65 ᾿π ΓΈθυ18 πι8- τοί! υ5, φυδίδπι 86 φἰοτϊδίαν 6556 Ῥδα}ι5, ἀΐοθπ5 86 6886 βίυ](υπὶ ργορίον Οἢ τ βίυμ. Εὖυ5 δηΐτ ργὰτοῖς ὀδοῦσι τοῦ ὄφεως. Δι᾿ ὧν γὰρ τὰ χάτω βλέπουσι, τὰ δόγματα τῆς ἁμαρτίας ἑαυτοῖς ἐγχαράσσουσιν. « Ὁ γὰρ ἀγαπῶν ἀδικίαν, μισεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν, » καὶ τὸ μαχαριζόμενον αὐτῶν ἐν ἀνθρώποις, πάσης δυσπραγίας ἐλεεινότερον. Πόσοι δὲ πάλιν ἐχ τοῦ ἐναν- τίου τῶν ἐντῷ ὕψει ἀγώνων ἐμφορούμενοι, καὶ τῇ θεωρίᾳ τῶν ὄντως ὄντων ἀπασχολάζοντες, τυφλοί τι- γες ἐν τοῖς ὑλιχοῖς πράγμασιν εἶναι νομίξονται καὶ ἀνόνητοι, οἷον χαὶ ὁ Παῦλος εἶναι χαυχᾶται, μινρὸν ἑαυτὸν διὰ τὸν Χριστὸν εἶναι λέγων. Ἡ γὰρ φρόνησις αὑτοῦ χαὶ ἡ σοφία πρὸς οὐδὲν τῶν ὧδε σπουδαζομέ- γῶν ἡσχολεῖτο. Διὸ λέγει, « Ἡμεῖς μωροὶ διὰ τὸν Χρι- ΙΝ ΕΟΟΙΕΘΒΙΑΘΤΕΝ. ΗΠΟΜΙΠΑΥ͂.
«τόν'» ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν" Ἡμεῖς τυφλοὶ τῷ χάτω βίῳ, διὰ ἀδπιΐΔ εἰ δβερίοπιϊα Ὑδγβϑαθαῖιρ ἷἱπ π00 ΘΟΥΙΗΒ τὸ ἄνω βλέπειν, χαὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐν τῇ χεφαλῇ ἔχειν. Τούτου χάριν ἄστεγος ἦν καὶ ἀτράπεζος, πένης, ἀλήτης. γυμνὸς, λιμῷ καὶ δίψει χατατρυχόμενος. ᾿Αλλ᾽ ὁ κάτω τοιοῦτος, ἐν τοῖς ἄνω σκόπησον οἷος ἦν. Ἕως γὰρ τρίτου οὐρανοῦ ὑψωθεὶς, ὅπου ἡ χεφαλὴ αὐτοῦ τἦν, ἐχεῖ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔσχεν, τοῖς ἀποῤῥήτοις τοῦ παραδείσου μυστηρίοις ἐναγαλλόμενος, καὶ τὰ ἀθέατα βλέπων, καὶ ἐντρυφῶν ἐχείνοις ὅσα ὑπὲρ αἴσθησίν ἐστι χαὶ διάνοιαν. Καὶ τίς οὐχ ἂν ἐλεεινὸν αὐτὸν φήθη, δεσμώτην βλέπων, καὶ πληγαῖς αἰχιζόμενον, χαὶ βύθιον ἐν ναναγίῳ διὰ πελάγους τοῖς χύμασι μετὰ τῶν δεσμῶν συμφερόμενον; ᾿Αλλ᾽ ὅμως εἰ τὰ ἐν ἀνθρώποις τοιαῦτα, τοῦ μέντοι ἐν χεφαλῇ διαπάν- τὸς τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχειν οὐκ ἀπετράπη λέγωγ᾽ « Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ; Θλίψις, ἢ στενοχωρία, ἣ διωγμὸς, ἢ λιμὸς, ἢ γυμνότης, ἣ κίνδυνος, ἣ μάχαιρα; » Ὅπερ ἴσόν ἔστι τοῦ λέγειν' Τίς μου τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀπὸ «ἣς κεφαλῆς ἐξορύξει, χαὶ πρὸς τὸ πατούμενόν τε καὶ γήϊνον μεταστήσει; Τοῦτο δὲ χαὶ ἡμῖν ἐγχελεύε- παι τὸ ἶσον ποιεῖν, ἐν τῷ παραγγέλλειν, τὰ ἄνω φρο- νεῖν, ὅπερ ὅμοιόν ἐστι τοῦ λέγειν, ἐν χεφαλῇ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχειν. ᾿ αυοτυπὶ βίυάϊο πἷς ἰοποιγ. Ὀεἰϊ ἰίδφυς, « Νὸϑ 8ίι} ει! ρτορίον Οἰ γί βίαν 5,» ραγίπάδ ἃς δὶ ἀϊεογοί, Νοβ «οὶ ἰπ 118. 485 ρογιποῆὶ δὰ πϑης, 4 ἀθογ- 80π| δ᾽ λυ, υἱΐαπι, ργορίθτθα φυοὰ βυτβυπὶ ἀβρίοἷ- πὴ118, οἱ οοιἶο5. ΠΔθΘηιυ5 ἴῃ οἀρίι6. Ηλο ἀ6 οϑυδβᾶ γαῖ δἰ ἰθοῖο δὲ πιθηβϑ, ῬΔΡΡΟΓ, ΘΡΓΔΉΒ8, Βυ στ, [Δη16 οἵ δἰεἰ Ἰαθογδήβ. δε ααυϊ ἰῇ γθθὰβ αὐ δυηὶ ἰηΐγα ογαὶ 115, οοπμδίἀεγα 4υ818 δγαὶ ἰῇ 806 Γ- πἶβ 15, Αἀ (δγευπι δπΐ πὶ ὑ5716 ΟΟἾαπΊ δι] δίιι8, υδὶ ογδὶ 6]05 οδριι, {ΠΠ|6 Βα θαθαὶ ὁου]08, ἀχϑι 8 η9 ἴῃ ἀγοδηΐβ οἱ πηγδίογ 8, οἱ δὰ δϑρίοἰθῃβ, 4088 ἕο ΠΟ Ροδϑυηῖ, οἱ 118 86 ΟὈ]οίδη8, 4188 86Ώ- 801 8:ΡαΓαηΐ οἱ οορίίδἰἰοηθτα. Ου͵ἷβ δῖ 6 πη ΠΟΝ οχ βϑπιαϑ8οῖ οὐπὶ 6856 ΠΊΪΘΟΓΔΌ 6, Θυ πὶ υἱάθηα Β ἴῃ νἱποιι δ, οἱ ρἰαρίϑ ρὲγ ργοῦγαπι αἴδοὶ, οἱ πᾶν ἔγϑοῖδ 6888 ἴῃ ργοίιπαϊβ ἤμποιθ0}8 πιᾶτ8, οἱ ουπὶ Ὑἰπου} 5 αἰγουτιίογτὶ ἢ δδὰ ἰδπῆθη οἰδὶ (818 δβϑοῖ ἱπίογ Βοπηίηθϑ, Ποὴ ΦΥΘΡ ἰδηβθη οαυ]05, 4αοπιὶ- Πὺ8 608 ΒΘΙΏΡΟΡ ὨΔΒΟΓοὶ ἴῃ οαρὶίο, ἀΐοοη8: « θυὶν ΠΟδ Βδραγδῃϊ! ἃ ομαγί ἰδία ΟΠ Υἰβι!, φυδ ἐδὲ ἰπ ΟὨτὶ- δῖ0 δ6ϑβιιὺ ΔΠΠοἰἴ0, Δπ Δηρυϑῖϊα 3 8Δη ρογβοου Ὁ ἢ ὯΝ [Ἀπ Α Ὧη πυάἰ(28, ἃπ ρογου.π), 8η φἸδάϊι8 Ὁ » Ουοά ρεγίπαθ 681 ἂς 5ἱ ἀϊδογεῖ: 18. π|608 ΟΟΌ]Ο0δ εὔοάἀϊει ἃ οἀρί(6, οἱ ἰγδηβίογοι δὰ ἰζά αιοιὶ εοποιιεδίωγ οἱ θδὶ ἐδγγοβίγοῦ ΝΟΡΪΒ φυοαὰθ ἰος ἰυνεῖ δἰ πη! ΠΡ ἔδοογο ἀμ πὶ ργθοὶρ᾽(, 4188 δυγβιη βυηΐ ΒΆροΓῈ 78, φυοά ροτϊπάθ, 6ϑὲ ἃ. δὶ ἀϊοεγοῖ, βδθθῦθ ἾΑλλ᾽ εἰ μεμαθήχαμεν πῶς εἰσι τεῷ σοφοῦ οἱ ὀφθαλ- Βαά 5ἱ ἀϊάϊεἰπιϑ φυσπιαἀπιοάυπι βυπὶ 5 ρ θη: 18 μοὶ ἐν χεφαλῇ αὐτοῦ, φύγωμεν τὴν ἀφροσύνην, ἥτις (, ὁ0 ἰῃ 6708 ἐἀρίϊ6, [πρίαπιυβ ἰδ ρἰΘη δ, φιμθ σχότος τοῖς ἐν τῷ βίῳ τούτῳ πορευομένοις γίνεται. « Ὁ γὰρ ἄφρων, ν φησὶν, ε ἐν σχότει πορεύεται. » Αφρων δέ ἐστι, καθὼς ἡ προφητεία φησὶν, ὁ ἐν τῇ καρδίᾳ λέγων μὴ εἶναι Θεὸν, ὃς διεφθάρη χαὶ ἐδδελύχθη ἐν ἐπιτηδεύμασιν. δὲ ἀχολουθία τοῦ λόγου θεραπεύει, διὰ τῶν ἐφεξῆς εἰρημένων, τοὺς μιχροψύχως περὶ τὴν ζωὴν ταύτην διαχειμένους᾽ οἷς χαλεπόν τι τὸ τοῦ θανάτου νομίζεται, καὶ διὰ τοῦτο χέρδος οὐδὲν τοῦ χατ᾽ ἀρετὴν βίου τοῖς τὴν ὑψηλοτέραν μετιοῦσι ζωὴν εἶναι πεπίστευται" ὅτι ἀμφοτέροις πρὸς τὸ αὐτὸ πέ- ρας ἡ ζωὴ καταλήγει" χαὶ οὐχ ἔστιν ἀποφυγεῖν τοῦ θανάτου, εἰ μὴ διὰ τῆς ἀστειοτέρας χατορθωθῆνα: ζωῆς. Τὰς οὖν τοιαύτας ἀντιθέσεις ὡς ἐξ ἰδίου προσ- ὠποὺυ ποιούμενος, πάλιν καθάπτεται τῆς ἀτοπίας τῶν προφερόντων ἐχεῖνα, ὡς ἀνεπισχέπτως ἐχόντων τῆς πῶν ὄντων φύσεως, καὶ διδάσχει τὴν διαφορὰν, ἐν τίνι πὸ πλέον ἔχει ἡ ἀρετὴ τῆς καχίας" ὡς οὐχὶ διὰ τῆς ποῦ θανάτου χοινότητος ὁμοτιμίας τινὸς ἐν αὐτοῖς «ἐλπιζομένης, ἀλλὰ διὰ τῶν εἰς ὕστερον ἀναμενόντων χαλῶν ἣ χαχῶν τῆς διαφορᾶς εὑρισχομένης, Ἔχει δὲ ἡ λέξις τῆς ἀντιθέσεως οὕτως " « "Ἔγνων ἐγὼ ὅτι συνάντημα ἕν συναντήσεται τοῖς πᾶσιν αὐτοῖς. Καὶ εἶπα ἐγὼ ἐν τῇ καρδίᾳ μου, ὡς Συνάντημα ἄφρο- νος χαί γε ἐμοὶ συναντήσεται, Καὶ ἵνα τί ἐσοφισάμην ἐγὼ περισσόν; ἐλάλησα ἐν τῇ καρδίᾳ μου, διότι ὁ ἄφρων ἐχ περισσεύματος λαλεῖ, ὅτι χαί γε τοῦτο ματαιότης. Ὅτι οὐχ ἔστιν ἡ μνήμη τοῦ σοφοῦ μετὰ τοῦ ἄφρονος εἰς αἰῶνα" χαθ᾽ ὅτι ἤδη αἱ ἡμέραι αἱ δὲ ΠΟΘ ΌΓΩ 118, (Ὁἱ ἰπ 965 υἱὲδ ἀπιθυϊδηί. ε 5ὲυ}» 10.8 Θηἶπι, » ἱπαυδ, « Διηθυ δὶ ἰῃ ἐδπουγίβ. » 1η8]- Ρί6πβ δυΐθπι οδὶ, υἱ ἀϊοὶϊ ρτορ δῖα 5, φυὶ ἰῃ εογάα 800 ἀΐεῖ! ἤθη 6886 Ὠδιπι, 4} ΠΟΥΓΙΡίι18 δὲ δθοπιΐ- πϑηάυ8 οναϑὶϊ ἰῃ 8018 διιιάϊί. Θυοά φυίεμῃ δοαυίοΣ ἰῃ οοπιοχὶὰ Ογδιϊοηἶ8, 118 πηρἀ οί ΡῈΓ 6οἃ 48 ἀεϊποερβ ἀϊεία βιηϊ, 4υ1 δὲ πᾶπο Υἱιᾶπὶ δυηΐ ρυ- δ.} οἱ δϑ͵δοι! διιΐηνΐ, 40} πηογίδη στᾶνε δἱχυϊά εἰ ἀονγ }6 δχἰ δι πδηΐ, δὲ ἰά60 [18 ᾳυΐ 6χ νἱγιυἱο υἱ- γΘΠᾺ0 Υἱίδιῃ ρογϑοαυυ 0 811} πιίογα πη, ἢΪ81] ᾿ποτὶ εγεάυπι δοοδάδγα, φυσηῃΐϑιη ἰ ὀυμηἀδπὶ ἤηθη πἰΓἰ8-- 46 νἱία ἀδδίηἰδ, ποθ τρογίθ Π0}8 ὁχ 60 ᾿εεὲ εὔτπηρετα, φυοά νἱίδην ἀφάπιυϑ πιο! ἰοτθίῃ. Τα] 5 ἐγ ὸ [4οἴθῃ8 Ο]θει ΟΠ 68, ἰπαυδηι 6Χ ργοργὶὰ ρΡΌγδΟη8, οὐ] οι, οἱ φυ ταἰπίπα οοπϑί ἀδγοηΐ θογυπὶ, 4088 δυηϊ, παίυγαπι: οἱ ἀοοοὶ ἀϊΠεουοηιί2π), 6ὲ ἰῃ 4υ0- Πϑη1 6ἷϊ Υἱγίι18 Ὑ] 110 5: ΡΟΥΪΟΓ: ΠΡΙῚΡ6 αυοὰ ΠΟῊ ΡΟΥ͂ τον 8 σομμπηυπἰϊλίοπι αι θάλπη) ἴῃ οἷ8 ΒΡΘΓΕΙΙΓ Φαιυ41ὰ8: 5σ6ἃ ΡῈΓ Βοηᾶ γ6] ηἸδ!ἃ 4υξ ροϑίεδ ὀχϑροοίδπίαγ, ἱπνοπίδίυ αἰ Πεγοπἶ. ϑ 6 δυῖθιν βαθεῖ σοπίοχιιϑ9 Οὐ] οἰ οἶδ: « ΝοΥϊ ἐδὸ φυοὰ υπυς δνδπίυβ οοσυγΓγεῖ ομμηι8. 14. Εἰ ἀϊχὶ ἐφοὸ ἴῃ οογὰ δ προ: δι}: ονδμίνᾳ τὶ αὐυϑαυθ ονθηἰθὶ, ὁυγ ΘΓΕΟ Ἰη8)ΟγΓεπὶ Ορογᾶπὶ ἀθήϊ βαρ δηϊ 15. Γιοουΐι8 Βι1η ἢ εογάθ πιθο, ργορίογοα ηὐοὰ βίιϊδιι9 ἐσ δθιυιηάδηιία Ἰοαυΐίιν: Ηος 4υοηιθ 68ὲ υδηίΐιαβ. 16. Νοη εδϑὲ πιριβοῦίἃ ϑαρίθηι 8 εὐπὶ δἐυΐο ἴῃ Ὡῖογ πάῃ: φυδϑηδοαυϊάεδι πὶ (165 νϑῃϊθηίθϑ: οἵμηΐβ Α ἐρχόμεναι" τὰ πάντα ἐπελήσθη, καὶ πῶς ἀποθανεῖται ΟὈΙ γἱοπὶ πη άδιᾶ βπηΐϊ, οἱ αυθηδπι πιοὶο Ἰηογί6- τὰν βαρίθιϑ οὶ ἰπϑἰρίοηίς 7.» Ουΐθι8 Βυνη6}ϊ 86 οὐΐο ἀΐφπα εχ βιϊπη3586 οπηπίᾶ, φυογαπὶ ργὶυ8. γθ- μαοιπθηίὶ δια ἀΐο ἰοηοραῖυγ; σαμυη ἰδη4ιϑη) ΒΟ ΠῚ διηρ οοίοη5. Εἰ οπηπΐδ 86 αἰεὶ! οὐΐο μᾶϑυι 586, 415 Ἰαδογανίι δὰ βᾶπὸ υἱίδπι ἱπίιιθη8: φιιοά πἰ 1} δἰ Ὀἷ, βαἀ εἱ φυΐ ροβὶ ἰρβυπὶ [υἱυγυ8 ἐδί, οπηπῖα ΔθΟγανΐῖ, φυὶ αυοιρδάιποάυπι υἱεῖυγ [08 40 ἸΆΡΟΤΕ ρΓί8 δυπί, ρῥτορίογ (ποτὶ ἱπεογι ἀπο πὶ Ὀγδβοῖγα ἤρθη φοίαῖι. δὶς δυίεπι ἀϊοὶί δά νϑγθιηι: 17. ε Εἰ οὐΐο μδθυὶ νἱίδπι, φυοπίαπι ἰἁθογϊοϑυπὶ Ἀἀνογϑαπν 1η6 λ 681 φυοά [δοίτπι 65ὶ 8} 5016, φιοηίδπι ΟΠ πἰὰ βυηὶ γδηΐϊϊ88 οἱ αἰδοῖΐο δβρίγιιιβ. 18. Εἰ οὐΐο παθυὶ 60 υπίΐγεγϑυπι ἸΆΒΟΡΘΩ πιοῦπὶ 410 ἰδῦογο 580ῦ 8016, φυοιΐαπι αἀϊπηεῖο ρδὰπι Ποπιηὶ αυΐ ροβὶ π|8 πῖυβ οϑὶ. 19. Εἰ αυΐβ δβοὶΐ, βι ἔπ δδρίθῃβ {πτυΓιδ δῃ δβίι! 8, οἱ δῃ ᾿π8016 πίον ἀοπιϊ παυϊΓ ἱῃ οπνηὶ ἸΑΌογα αυθπὶ ἰδ οταυΐϊ, οἱ ρὸῦ ἱπὐυδιγίαπι ἐχοορὶ- (ανΐ 50} 53οἷ6 3 οἱ Βοὺ 4υοάια δβὶ νδηϊίδβ. ν ἤξεξο οὐπὶ ἀἰχίββαί, τα 4 0406 ἀεὶ! 56 δὰ ἰος Δἤδοίυπι υῖ556 δηΐπηο, ποῖρα 4ιοὰ υὑπϑαὶ οἱ βαπιάθιῃ οχὶ- διἰπηλτῖς 6586 ρΆΡί6πὶ οἱ απὶ ἐχ υἱγίιδ υἱχῖς, οἱ εἰ φυΐ δά δάπα Γεπὶ πἰ ἢ} σοπίμ! βέυάϊ!. Ναπὶ 4]- ογὶ φυίϊάσηι ἀϊοῖε 6586 ἸΔΒΌΓΘπὶ ἰπῃ βαρίοπιϊα, οἱ ἴῃ εοφηϊἴοπο, οἱ διηίπιὶ πιδρηπίιυὰΐη; 4]16Γἱ σϑγοὸ ἴῃ γα οἱ ἴῃ ἀοϊοτί 5, φυΐ δεοοδυηι ΡΓΟΡΙΘΓ οἐιάϊυ πὶ συυά ροπίξυν ἰῃ δε Υἱίδ. Εο8 ἜγρῸ 5: δὲ ἰπυΐσθιι ῬΆΓΕ5 6856 ἀθ 6 Γθ, ΠΟῚ βυϊπὶ νϑηϊ 8115, 564 οἰΐδπὶ σοφὸς μετὰ τοῦ ἄφρονος: » Οἷς ἐπάγει τὸ μέσους ἄξια νομίσαι τὰ πάντα, περὶ ἃ πρότερον ἐμπαθῶς εἶχε, τὸ μάταιον ὡς ἀγαθὸν ἀσπαζόμενος. Καὶ πάντα μεμι- σηχέναι φησὶν, ὅσα πρὸς τὴν ζωὴν ταύτην βλέπων ἐπόνησε" διότι οὐδὲν ἑαυτῷ, ἀλλὰ τῷ μετ᾽ αὐτὸν πάντα ξἐπόνησεν" ὃς τί χρήσεται τοῖς πεπονημένοις προγνῶ- ναι διὰ τὴν τοῦ μέλλοντος ἀδηλίαν οὐχ οἷός τε. Λέγει δὲ χατὰ λέξιν οὕτως" ε Καὶ ἐμίσησα τὴν ζωὴν, ὅτι πο- νηρὸν ἐπ᾽ ἐμὲ τὸ πεποιημένον ὑπὸ τὸν ἥλιον, ὅτι πάντα ματαιότης, χαὶ προαίρεσις πνεύματος. Καὶ ἐμίσησα ἐγὼ σύμπαντα τὸν μόχθον μου, ὃν ἐγὼ μοχθῶ ὑπὸ τὸν ἥλιον, ὅτι ἀφίω αὐτὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ γενομένῳ μετ᾽ ἐμέ. Καὶ τίς οἶδεν, εἰ σοφὸς ἔσται ἣ ἄφρων, καὶ εἰ ἐξουσιάσεται ἐν παντὶ μόχθῳ ᾧ ἐμό- χθησα, καὶ ἐσοφισάμην ὑπὸ τὸν ἥλιον: Καί γε τοῦτο ματαιότης. ν» Ταῦτα εἰπὼν, ἀλλοτρίως φησὶ χαὶ πρὸς τοῦτο τῇ ψυχῇ διατεθῆναι, τῷ νομίσαι μίαν εἶναι τῷ τε χατ᾽ ἀρετὴν βεδιωχότι, καὶ τῷ μηδεμίαν πρὸς τοῦτο πεποιημένῳ σπουδὴν, τὴν μερίδα. Τῷ μὲν γὰο τὸν μόχθον εἶναί φησιν ἐν σοφίᾳ, χαὶ γνώσει, καὶ ἀνδρείᾳ τῷ δὲ ἑτέρῳ ἐν θυμῷ κχαὶ ἐν ἀλγήμασε «οἷῖἴς διὰ τὴν περὶ τὸν βίον σπουδὴν προσγινομένοις. Τὸ οὖν εἰς ἴσον ἀλλήλοις ἄγειν τούτους, οὗ μα- ταιότητος μόνον, ἀλλὰ καὶ πονηρίας εἶναί φησιν. Ἔχει δὲ χαὶ αὕτη ἡ λέξις οὕτως" « Καὶ ἐπέστρεψα ἐγὼ τοῦ ἀποτάξασθαι τῇ χαρδίᾳ μου, ἐν παντὶ μόχθῳ μου ᾧ ἐμόχθησα ὑπὸ τὸν ἥλιον" ὅτι “Ἔστιν ἄνθρωπος, ὅτε μόχϑος αὐτοῦ ἐν σοφίᾳ χαὶ ἐν γνώσει, καὶ ἐν ἀνδρείᾳ, ἐπμργοθίιαι18 ἀϊοῖϊ 6886 βίριιιπι. 51. δυΐδπι Βαθοὶ ( χαὶ ἄνθρωπος ὃς οὐχ ἐμόχθησεν ἐν αὐτῷ, δώσει αὐτῷ «οηίοχίυβ:30..« Ελ σοηνογιὶ 660 υἱ τοηυπίϊγοπὶ μερίδα αὐτοῦ. Καί γε τοῦτο ματαιότης, καὶ πονηρία εοτάϊ πι60 ἱπ οπιπὶ ἰϑθογ ὯΙ60 410 ᾿ἌΒΟΓΑνΪ δὺ} μεγάλη.»
βοῖ6, 31. δὶ ΠΟπΊΟ οὐ 5 ᾿ΔΡῸΓ! βαρίθπιία, δἱ ἴῃ Ἵσοκηίἴοπα, οἱ ἷπ δηΐπι! πιδρηϊμι πο, 18 μοιηΐοϊ 4υΐ ποη ἸΑνβογανΐῇ ἱπ 'ρ5ὺ, ἀδὶ} ραγίθην διιδπν. Εἰ πος φυϊάοπι δδὶ νδηϊι28, οἱ ᾿πργο 1458 πιλξηᾶ. » 493. ε Ουοά εἴϊ ποιηΐη! πῃ οπηπΐ ἰΔθΟΓΘ δυο, οἱ ἰπ υοϊυπίαία οοτὰΐβ 50}, 410 'ρ86 ἰΆοΓαὶ 80} βοΐϑ. φΚ Οπιπο8 ἀΐδ8 6}08 δυηὶ ἀο]ογυιη, οἱ 608 Δπὶπιὶ γοχϑῖῖο, οἱ δϑγία ποεῖ ΠΟ (ΡΠ ΟΟΥ 6118, οἱ Ιοα φυοᾳαδ 681 νδηϊ28. ν [ρ86 ΓΕΓδῸ5 810] ἱρϑὶ Δ᾽ 18 πὶ οὈ͵δοιϊίοποιι φτοροηὶξἑ δογιπὶ αυΐ νἱίδαι νοϊυρίΑ- τίαπη ᾿υάϊοδπὶ ργϑϑι ἈπιΊογαπ), αυλπι δἰϊ υἱΐᾶ βιι- δἰ πβΐον, οἱ ὄντι! φυοὰ ΟὈἠ ον, υἱτυπίαυο μετ- δ6άυθη8 ἰῃ ργοργίδ ρθγβοηϑ, ποηιρα εἰ 80] υἱἱοποπι εἰ οδ]οοιίίοηοπι. Εδὶ δοἰπὶ ηυοὰ [υἱὲ οδ]εσίαη), «Ὅτι γίνεται τῷ ἀνθρώπῳ ἐν παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ χαὶ ἐν τῇ προαιρέσει χαρδίας αὐτοῦ, ᾧ αὐτὸς μοχθεῖ ὑπὸ τὸν ἥλιον " ὅτι Πᾶσαι αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ἀλγτημά- των, χαὶ θυμοῦ περισπασμὸς αὐτοῦ, καί γε ἐν νυχτὶ οὐ χοιμᾶται ἡ χαρδία αὐτοῦ. Καί γε τοῦτο ματαιότης. » Πάλιν ἑτέραν ἀνθυποφορὰν τῶν τὸν ἀπολαυστιχὸν βίον προτιμότερον χρινόντων τῆς ὑψηλοτέρας ζωῆς, προ- φέρεται αὐτὸς ἑαυτῷ, καὶ ἀνατρέπει τὸ προφερόμενον ἐν τῷ ἰδίῳ προσώπῳ διεξιὼν ἑχάτερα, καὶ τὴν λύσιν χαὶ τὴν ἀντίθεσιν. Τὸ γὰρ ἀντιτεθέν ἐστι, τὸ μηδὲν ἈΪΠ.}1 δα ἃ 6856 θοθυπὶ οχσἰ βεϊπιαπάσπι, 48πὶ φυοὰ Ὁ ἀγαθὸν οἴεσθαι δεῖν ἄλλο, ἣ ὅπερ ἄν τις εἰς ἑαυτὸν ἐπ βεἴρϑυπι φυΐδρίδπι δἀπιϊβετί!. Ηος διΐδπὶ δὶ οἷ- δὰ5 εἰ ροία8. Εἰ διιΐοι ΟὈ δοιίοηΐ Βος τηοάο ὁσουν- τιν, οἃ ἸΟῊ 6856 4υΐθυ9 ἰ0π|0 8 ἰὺν εἰ Ἰξίδιιν, βϑὰ βαρ οηϊίδηι δὲ οοφηϊ πο. Ουο δὲ υἱ Ὀοπυπὶ φυϊάοπι 5:1 ἰῃ 8 ρόπογο βιυδΐα. Θποὰ δΔαυΐοηι ῬῸΓ ογηδ πὶ βΌΒορί "Ὁ δι ἀΐαπι οἱ ἀϊ! απ 8, οδὶ δυΐαινὶ αἰ ϊοιΐο οἱ υδη 8. ϑ0 πιῖ8 δυΐοπι ἀοοίγ 8 σεγθὰ 06 πιοάο 56 Ὠᾶθδηϊ. 364: « Νοη δεῖ θοηυπὶ πιοπιΐ πὶ αυἱΐ οοπιεάεξ οἱ υἱεῖ, εἰ οβίθῃἀδί δῃΐπ)α δυὰ Ὀοηυ ἰἢῺ ἸὩΌΟΓΘ 800. 35. θυϊποιίαπι Πος Υἱάϊ οφο. )6 πιδῆυ Πεὶ 6βί, φυοὰ ᾳυΐβ οοπιοάδι οἱ μέρει αὔβαυα ἰρβο. 20. Ἠοπιίηΐ ὕοπο ἴῃ ςοπβρθοῖι δυο ἀράϊι Ξαρίοηιΐδπ) οἱ οοφη!οπαπὶ οἱ Ἰφ ἴδ πι, οἱ Ρεροαδίογὶ ἀθ}! δηχίαπι 50Ἰοἰϊαἀϊπαπι υἱ Δἀάαι εἰ χκαταδέξηται. Τοῦτο δέ ἐστι βρῶσις χαὶ πόσις. Ἠ δὲ πρὸς τοῦτο ἀπάντησις, τὸ μὴ ταῦτα εἶναι οἷς ὁ ἄν- Ὅρωπος τρέφεται χαὶ εὐφραίνεται, ἀλλὰ σοφίαν χαὶ γνῶσιν. Ὡς τοῦτο μὲν ἀγαθὸν εἶναι τὸ ἐν τούτοις τὴν σπουδὴν ἔχειν " τὸ δὲ διὰ σαρχὸς σπουδαζόμενον, περι- σπασρὸν ψυχῆς εἶναι χαὶ ματαιότητα. Τὰ δὲ ῥήματα τῆς ὑψηλῆς διδασχαλίας τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον" « Οὐχ ἔστιν ἀγαθὸν ἀνθρώπῳ ὃς φάγεται χαὶ πίεται, καὶ δείξει τῇ ψυχῇ αὑτοῦ ἀγαθὸν ἐν μόχθῳ αὐτοῦ. Καί γε τοῦτο εἶδον ἐγὼ, ὅτι ἀπὸ χειρὸς τοῦ Θεοῦ ἐστιν, ὅ τί τις φάγεται καὶ πίεται παρὲξ αὐτοῦ" ὅτι ᾿Ανθρώ- πῳ τῷ ἀγαθῷ, πρὸ προσώπου αὐτοῦ, ἔξωχε σοφίαν χαὶ γνῶσιν καὶ εὐφροτύνην, χαὶ τῷ ἁμαρτάνοντι ἔδωχε περισπασμὸν τοῦ προσθεῖναι χαὶ συναγαγεξν, ΙΝ ἘΟΟΚΕΒΙΑΘΤΕΝ. ΠΟΜΙΠΙΑ Υ.
τοῦ δοῦναι τῷ ἀγαθῷ πρὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ" ὅτι Α ἐοηβγοβθί, υἱ ἀδι οἱ ἅ] 68ὲ Ῥοπη8 ἰπ οοπβρδοῖα Καί γε τοῦτο ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος. » Ἡ μὲν οὖν διάνοια τῶν ἐφεξῆς γεγραμμένων, καὶ ἡ κατὰ τὸ ἀχόλουθον προθεωρία, αὕτη ἐστίν ἣν δι᾽ ὀλί- γων νῦν παρεθέμεθα. Καιρὸς δ᾽ ἂν εἴη πάλὶν ἐπανα- λαθεῖν τὴν λέξιν, καὶ προσαρμόσαι δι᾽ ἀχριδείας τοῖς ῥητοῖς τὰ νοήματα. Καὶ ἔγνων καί γε ἐγὼ, ὅτι συν- ἀντημα ἕν συναντήσεται τοῖς πᾶσιν αὐτοῖς, καὶ εἶπα ἐγὼ ὡς συνάντημα τοῦ ἄφρονος χαί γε ἐμοὶ συναντή- σεται, καὶ ἵνα τί ἐσοφισάμην; Τοῦτο δέ ἐστιν ἡ ἀν- τίθεσις ἣν αὐτὸς ἑαυτῷ ἀντιτίθησι, λέγων - Εἰ ἕν ἔστιν ἐπ᾽ ἀμφοτέρων τοῦτο θανάτου συνάντημα, καὶ οὖχ ἐξαιρεῖται τῆς τοῦ θανάτου μετουσίας ἡ ὀρετὴ τὸν ἐν σοφίᾳ γενόμενον, εἰς μάτην μοι γέγονεν ἡ περὶ τὴν σοφίαν σπουδή. Ἢ δὲ πρὸς τὰ εἰρημένα τοῦ λόγου Ἀεἰ. Εἰ Βοὺ φυοαυς εδί νϑηϊίδβ αἱ νοϊυπίαγια δἰ8- ο(ίο δρί γι.» Εδὶ ὄγβοὸ ΐο 86 πδιι5 Θοῦα) 4085 ἀοίποερϑ βου ρίἃ βιηϊ, οἵ [ν886 6δὲ 4ι)ὰ: δϑὶ δχ οθη- δοαυθηιίἃ ργοβον [6 η 48 σοπιθιρ]Δ[]0, φυᾶπὶ ρδιυοὶβ πῦυηο δάυχίην8. ΤΟΠΙρΡιΒ δυΐοπὶ δϑὲ ἤσῃς ΓΟΡ6- ἰεμΐ σοπίοχίυπι, οἱ γορυΐδ Δοσοπιιηοάδηάί δ6οι- Ταϊο βεηίοηἰίδπ). ΝΟΥΪ 660. φθοά ὑπ05 δτοπίιι5 06- ουγΡοῖ οἴμηΐθυ8, οἱ ἀϊχὶ δρὸ φιιοὰ 5.01} ΘΥθμ 8. ταὶ φυοαὰς οοουγΓεῖ, υτ ἰξδᾳι6 πιϑογαπ ορ6- τϑῖὴ ἀϑάϊ βαρί θη 7 Η:δο 6δ: δυΐθαι Ομ] 6 οἴ φυᾶπι ᾿ρ88 βἰ δὲ οὐ) ϊείι, ἀΐςαπΒ: 5. ἰηδϑί ἰπ αἰτίδαυθ υθη- ἴπ8. ΠΙΟΓΕΒ, Ὧ6ς Υἱγίι5 ὀὰπιὶ 4 δυδδὶς βδρίθηβ, ἃ. πιογίθ οσἰπιϊῖ, ἔγυδίγὰ τρθᾶπι ΟΟΟοᾶνΐ ΟΡΘΓΆΠὶ ἴῃ δίυἀϊο βαρίβηια. Ουθδιημδάτμηοάμππι δυΐθη [18 4.8 ἀπάντησις ποία; Ἐγὼ, φησὶ, τοῦτο περισσὸν ἐλά- Β ἀϊεία 5ιηϊ, οοουττὶξ ογδίϊο Ερο, ἱπᾳυϊϊ, Βοὺ σιν λησα ἐν τῇ καρδίᾳ μου, ὅτι ἄφρων ἐκ περισσεύματος λαλεῖ. Καὶ ὅτι γε τοῦτο ματαιότης. Ὅτι οὐχ͵ ἔστι μνήμη τοῦ σοφοῦ μετὰ τοῦ ἄφρονος εἰς αἰῶνα, Κατα- γινώσχει γὰρ ὡς περιττῶς τε χαὶ ἀκολούθως τῆς ἀντιθέσεως ταύτης ἐπενεχθείσης, καὶ ἄφρονα ὁνομά- ζει τὸν λόγον, ὃς οὐχὶ τῶν ἀποθέτων ἐστὶν, οὐδὲ ἕν - δοθεν ἐκ τῶν ταμείων τῆς σοφίας προσφέρεται, ἀλλ᾽ ὥσπερ τι περίττωμα τῆς διανοίας ἐστὶν, ἀφροῦ δίχην ἀποπτυόμενος. ΓἌφρων γὰρ ἐχ περισσεύματος λαλεῖ. Τὸ δὲ οὕτω; χρῆσθαι τῷ λόγῳ, μάταιόν τε καὶ εἰς οὐδὲν πλέον ἐστὶ, πρὸς οὐδὲν ἕτερον τοῦ λόγου τὴν σπουδὴν ἔχοντος, ἢ πεῖσαι μὴ τὰ φαινόμενα βλέπειν. Ἐχ τῶν ὁρωμένων γὰρ ποιεῖται ὁ ἀντιλέγων τὴν μά- χὴν καὶ γὰρ ὁ θάνατος τῶν φαινομένων ἐστίν. Τί δήποτε λέγων; Οὐχ ἐν τούτῳ τοῦ ἐναρέτου τε »κὶ τοῦ πονηροῦ βίου. ἡ χρίσις γίνεται, ὡς δέον μόνον τὸν πονηρὸν τεθνάναι τῷ σώματι᾽ τὸν δὲ ἀγαθὸν μένειν τοῦ σωματιχοῦ θανάτου ἀπείραστον, οὐκ εἰδὼς ἐν τίνι ἐστὶ τῆς ἀρετῆς τὸ ἀθάνατον, καὶ τίς τῶν ἐν χαχίᾳ ζώντων ὁ θάνατος. Σοφοῦ, φησὶν, ἡ μνήμη διαπαν- τὸς ζῇ, καὶ παντὶ τῷ αἰῶνι συμπαρατείνεται" τῷ δὲ ἄφρονι ἐναπεσδέσθη χαὶ τὸ μνημόσυνον. Περὶ γὰρ τῶν τοιούτων φησὶ καὶ Προφήτης, ὅτι ᾿Απώλετο τὸ μνημόσυνον αὐτῶν περιφανῶς καὶ εὐδήλως. Τοῦτο γὰρ ἡ ἤχου προσθήχη ἐνδείχνυται. Οὐχ ἔστιν οὖν, φησὶ, μνήμη τοῦ σοφοῦ μετὰ τοῦ ἄφρονος εἰς αἰῶνα " ἀλλὰ τοῦ μὲν σοφοῦ ἡ ζωὴ διαιωνίζει διὰ τῆς μνήμης" “ὃν δὲ ἄφρονα διαδέχεται λήθη. Ἐν γὰρ ταῖς ἔρχομέναις ἡμέραις τὰ πάντα τοῦ ἄφρονος ἐν λήθῃ γίνε- ῃ ται " οὕτως ἀεὶ λέγων τῷ ῥῆματι καθ᾽ ὅτι ἤδη αἱ ἡμέ- ραι ἐρχόμεναι, τὰ πάντα ἐπελήσθη.
Εἰ οὖν ὁ μὲν σοφὸς ζητεῖ σοφίαν, ὁ δὲ ἄφρων τῷ θανάτῳ τῆς λήθης ἐνηφανίσθη, πῶς, φησὶ, λέγεις ὅτι ἀποθανεῖται ὁ σοφὸς μετὰ τοῦ ἄφρονος; Διὰ τοῦτο τοῖς χατὰ τὴν ζωὴν ταύτην ἑσπουδασμένοις αὐτῷ ἀλγύνεται καὶ ἐπαισχύνεται, χαὶ μισεῖν λέγει πάντα ὅσα αὐτῷ πρὸς τὴν ζωὴν ταύτην ἐσπούδασται, ὅμοιον πάσχων ὥσπερ ἂν εἴ τις φαρμαχωμένου μέλιτος ἀν- αιδῶς ἐμφορηθεὶς ἐχ λαιμαργίας, εἴτα εἰς χυμὸν αὖ- τῷ πονηρὸν τῆς λιχνείας μεταδληθείσης, ἐν τῷ ἐμέτῳ λάδοι τοῦ ἀναχεχραμένου φαρμάχου τὴν αἴσθησιν ποῦ συνεχπτυομένου μετὰ τοῦ μέλιτος χαὶ διὰ τοῦτα Ῥογνϑοϑηϑυη) ἀἰχὶ ἱπ οογάδ πη60: βίυ]18 ΟΣ δι ροΓ- δυυπάδηϊϊα Ἰοχυΐίιγ. Ηος φυοᾳας 651 γδηϊίδ8. Νόη 68ὶ πιοπηοῦία βϑρίθη 8 οὑπὶ βίυ]10 ἔπ Φίδγμιμ. Βαπιπδὶ δμἷπὶ ἤδηῈ ΟὈ]ΘοΙΟηΘη), αὐ ΒυρΘΓΥΔΟΔΏΘ6- Εἴ ΠΟῚ ΘΟΠΒΘ υΘ 6 Ὁ 1Π1Δῖληη), οἱ ΒΘΓΠΊΟΠΘΙ γοοδὶ ἰπδὶρίθπίθπι, ααἱ ἤθη 68ὲ ἐσ γϑοοηάϊι5, πρᾷιθ 6χ- Ργοιηίίυν ὁχ ἐμ όγηΐς ϑδρὶ ΘὨ 25 ροηυλΓ 18, βοεὰ οϑὶ τηθηἰ8 νοὶ} φυοάἀάτῃ Θχογοιμθμίιπι, υἱ φαΐ ἰη- 5.8 Βριυτη25 ἐχρυδίυγ. δ.(υ]υ8 Θηΐτὰ ὁχ βιιρογαθυη- ἀδηῖία Ἰοχυΐίυγ. 5:6 δυΐδπὶ υἱἱ Βουπιοη6, νᾶπαπὶ 6ϑὶ, εἱ ηἰμ αὔεγι οοπιπιοάϊ, οαπὶ 68 ποι 5ἰϊ δ᾽ υἀ ἴη.- δ([ἑαϊαπὶ ἴῃ Ὦος ᾿ἰῦγοΟ, φυλπὶ υἱ ρεγβυδάδαϊ ποι. ἰηἰυογὶ Θὰ 4υδ᾽ Δρράτοηϊ. Νδῃ αυἱ οοιίγδάίοἰξ, ο0π-- ἰοπάϊε ὁχ ἰἰβ φυς υἱάδηϊυγ: οχ 115 δηΐπὰ αι νἱάθη-. ἴυγ 68ὲ πιοῦβ. Ουἱϊάπδηι δυΐοπι αἰοἷ! ὃ Βοηδ οἱ 506- Ἰεγαίξ Υἱίββ ποῃ ἰῃ μος δβὶ [υἀϊείυπι, ᾳυδδὶ οροῦ- ἰογοὶ βοϑίθϑέιπ ΒΟ πὶ ποτὶ σογροτα: Ὀθπυπὶ δυΐθῃ) ΤΆ ΠΟΓΟ ΘΧρουίθπ ΠΙΟΓΙΪΒ σοΓρογίβ, αἱ φυΐ ποβοϊδϊ. ἐη φυοπδϑιὴ δἰῖ1 Υἱγίμ 18. ἱπηπὶ ΟΥ4}1185, οἱ αυθηδηι δἷῖ πιοῦβ δογιηι φαΐ νἱνυηὶ ἴῃ Υἱ0. Νάπι βαρίθηιὶβ ᾳυϊάθηι, ἱπαᾳυΐδ, πηδπιοσία υἱνῖς ἴῃ ρεγρθίιυηι, οἱ Β1Π| ΟἸ ΠῚ 5 νῸ ὈΠΙΝΟΓΒΟ Θχθπάϊγ: ουπὶ βίυ! 0 διιΐοπη Θχβίϊη συ αν 6}08 Τηδπιοῦῖα. 6 ο)υδιποάϊ δπΐπι Ποππἰθυ8 αἰΐ οἰἰδιῃ Ῥχοριιοῖδ: ΡΠ πι6- ΤτοοΥῖδ δοῦυδὶ ΟἸΆΓΟ Δὲ π)δηϊίαδι6. δοηΐ δηΐπὶ ἢ0ς ἱπάϊοαι δα)δθοιο. Νοὴ εδϑὶ δῦῷο, ἱπαᾳυΐϊί, πηδηιουὶδ. δδρίθηιβ ουπὶ 5110 ἴῃ φίδγμυπι: δεὰ βαρίθπι! 8 αιάθηη Υἱίᾶ π᾿ Φἰθγπαπ) ᾿ϑδηφὶ Ρ6Σ ΠΠΘΙΠΟΓΙΔΙ: βία! υτ δαυΐδιη Θχοὶρὶὶ ΟὈ]νίο. ἢ γρηϊθηινυ5 δπΐηι ἀΐεθυβ αυουμπαια βυηὶ 8ι0}11, πηδη ἀδπίιν ΟὈΠ νίοηὶ: ΒΟος νϑῦθο γϑὶυι! ἀΐοεπβ, φυοά υἱ [8π| ἀϊδ5 γϑηΐθῃ- 65, πηιδπάλιίϑ διιπὶ οπχηΐα Οὐ γἱοηΐ.
δ᾽ δγξο βδρίθῃηβ αυϊάθηι αυφοῦῖς βαρ Θμἰίδπι, δέ0}- ἴυ5 δυίοιη ἀδἰοίυν ποτ ΟὈν]οπἶβ, φυοπιοάο, ἰμ- αυἱι, ἀἰοθ ποῦ γυη] 6556 βϑρίοπίθηι οαὺ βιυΐο ἢ Εἰ Ἰάφο ἀΐοὶ! 86 ἀοίεγα οἱ δῦ θΈβΟ γα ρΓΟΡΙΟΓ δὰ ἴῃ 4ιυς διιαπι βιυάΐυια ροβυ! ἴῃ ἢδς νἱῖα, οἱ ἀΐοὶξ 86 οὐΐδ56 ομμηΐᾶ 4υογαπὶ ᾿ρ56 ἴῃ μδς νἱῖᾶ βιυάΐο ἰ6π6- Βαΐαγ, υὐ ουἱ υδυναπίγοί ραγίπάθ, δίαιιο οἱ αυἱ πιραϊοδηηθηι' π|66 ραΓΐι50 Ῥγὰ ἰῃρ! να ἱπιργυ άδη- τον ἱπιρ!οῖυ8, ἀδἰπά 6 ἴῃ Ὠ)δπ) βάρόγοιη οἱ πηυϊδίᾶ ἀυϊεράϊπα, ἴῃ νομηθηο δοοὶρὶδὶ βθηβαπὶ ΡδΓιηϊδϑε. πιραϊοαπιθμῖ), αυσὰ δἰπημ} ουπὶ πιθῖ}Ὲ οχρυϊίυν: εἰ.
εἶδ βαιίο!35 ρῈΓ πηδαϊοαπηδηΐαπι 5 Ὀγ γ ὶ δι π)- εἐὔυηι. λο ἀδ οαυ58, οὐπὶ Ποὴ 0846 δὰ 54ιἰοἰδι6 πὶ 66 ἴῃ [ΐ5 ἱπιρ!6586ῖ, ιυς (Δοίαηι δὰ ἀ 6 οἶ45, φυδΓιυπὶ βιιαΐο ἐοηοθαῖογ ἰη νοιΐλυ οομίεβϑϊοπΐ8, ἰδ τ δπὶ αἰϊαυλπι τϑηδπὶ οἰ δι ἰδίοπ), Θογ πὶ 408 ἐφεγαῖ ργοῦγυμι 8ἃ0 ἀδάδουβ οὐΐο Β4ῦδη8 εἰ Δροπιΐπδπϑ, οἰαπιδῖ 86 ἰΠ]λπ οὐἶ886 υἱίδηι, δὶς ἀΐοθηβ δὰ υδγ- θυπὶ: « Εὶ οὐΐο Βαρμὶ νἱίδη), αυΐᾶ πιδίυπὶ δάνογ- βμ1 Π|6 68ῖ, Ορι5 ᾳυοὰ [Δοίιπὶ 651 81:10 5016.» Νόῃ δηΐηι, ἰπαυϊῖ, υ} 4}1}, β6 ἃ πιΐδ! ᾿ρϑὶ (υἱ πιδ!υ8 [15 φι8 Γοεἱ 500 φο]6. ΜΊΠ ὁπ ἢ 81} 8ῖ4ι δογαπὶ αφυδ ἴδοιἃ Βυηὶ: δ6ἀ ορὶηἷο ἀγδηῖ οπλἷα ᾿ῃ 41: δι π41π| 60 - [ογοῦϑμι, οἱ ἱπιροίυ5 ἰἰθεγὶ γθιγιὶ οἱ οδἱοοιοηΐ8. Οιρπΐᾷ δμἷπὶ γι 85 οἱ νοὶ] υπιϑγίᾶ δἰθοιΐο βρίγιιι.8, 5. ΟΒΕΘΟΠΙΙ ΝΥΒΘΒΕΝΙ ᾿ [460 βγΟρίοΡ Δ ΔΓΟΥ8 ππϑπιογἶδπὶ μοὶ οὐἀογὶξ: αυο- Α τῇ μνήμῃ τῆς ἀηδίας μισῶν τὸ μέλι - ὅτι πλησμονὴ διὰ τοῦ φαρμάχου τὴν ἀνατροπὴν κατειργάσατο. Τούτου χάριν, οὐ μέχρι χόρου τῶν πρὸς τρυφὴν σπουδαζομένων ἑαυτὸν ἐμπλήσας ἐν τῷ τῆς ἐξαγορεύ- σεως ἐμέτῳ, χαθάπερ τινὸς δηλητηρίου ποιότητα τὴν ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις αἰσχύνην σιχχανθείς τε χαὶ βδελυξάμενος, μισεῖν βοᾷ τὴν ζωὴν ἐχείνην λέγων οὑτωσὶ κατὰ τὴν λέξιν, ὅτι ε Καὶ ἐμίσησα τὴν ζωὴν, ὅτι πονηρὸν ἐπ᾽ ἐμὲ τὸ ποίημα τὸ πεποιημένον ὑπὸ τὸν ἥλιον. » Οὐ γὰρ ἄλλῳ τινὶ, φησὶν, ἀλλ᾽ ἐμαυτῷ γέγονα πονηρὸς, οἷς ἐποίησα ὑπὸ τὸν ἥλιον. Ἕστηχε γάρ μοι τῶν γενομένων οὐδέν - ἀλλ᾽ οἴησις ἦν πάντα τὰ σπουδαζόμενα, χαὶ ὁρμὴ προαιρέσεως. Τὰ γὰρ πάντα ματαιότης, χαὶ προαίρεσις πνεύματος, φησί, Καὶ ἄλλος λέγει μίσους ἀξίαν εἶναι τὴν ὧδε σπου-- ἐαφυΐ!, Εἰ 4116γ ἀϊεὶ! οἀΐο 6856 ἀΐφηυαι φυοά ἰμ ας Β δὴν, ὅτι μὴ ἑαυτῷ τις, ἀλλὰ τῷ μεθ᾽ ἑαυτὸν πονεῖ, δοπίεγιυν βιυάίυτ), 404. φυϊβρίαπι πο 53ἰ0ὲὶ, βεὰ οἱ αυΐ ροβῖ 86 [μΐυγι5 68ῖ, ἰλθογαὶ φυοάδυηφιδ ἴῃ δα γι! ΔρΓΪ βίυἀϊο οἴὔδοογίι, πᾶν}, ρογία5, ργοΙδς ΓᾺ5 ἃρ πηιαρηϊἤοδῷ ργορυρηδουίογιπι οἱ δα βοϊογυιῃ βιγιιοῖυταβ, υϑϑίϊθ08, δι γία δὲ ἔυγγοβ, ρυ ΘΟ ΓΔΒ ρΟΓ- εἴουδ, πιο} 65 Δ8ϑιγρθηίαβ, οἱ αυὶ ἰη οοἰοηάα ἰθογγᾷ βυδβεὶρίυηΐυν ἸΔΒΟΓΕΒ5, ΟἸΙΏΠΘ Ζ6Π115 ΠΕΠΊΟΓΔ, ρΓγᾶ38- 4υ6 διη(δηἰβδίμηδ, εἱ υἱμδῖδ, φυβ ἰδιϊτυἀϊπα βυπὶ ηϑίαγ πιδγίβ, εἱ δὶ ᾳυϊὰ δἰ οὐυδιμοῦί Ἰαθογαὶ 4υϊοιηᾳιθ Ἰδθογανογὶῖ, Γγαϊτὰγ δυΐθαι χαυΐ ροβὶ [}- "μαι νἱίδπι δρὶϊ, Ἱποδγίαπι δὲ δυΐίθα ὐτη Υ πῃμαίογίδπη σορίδ8 δ᾽ ορΡ68 511 εἤεοίυτυβ. Νόοη δδι δπίὶπὶ φυογιυ θεῖ, δορι οι δ οαυ δὰ ἀδπλ6 γα βαπϑυπ) δὰ (δοϊδη νη) μβᾶγιιπὶ γόγυῶ ρορομ αι). Ουοά αυϊάθαι 6504 ἱπφυΐϊ, [εο! οἢ δϑρίὶοηιϊΐαπι. Οὐπὶ δἰ υἰββοπὶ δπΐηὶ νοὶυτὶ ηυδηηάδιη ριΠ]υπ|, πδίυγαο ἀρροι! ΟΠ 6 πη Ἰΐίθαγα ἴῃ ἰμίογίογιθυ8 ρᾶγυμροῦ ἐχϑυ γα δηΐπιὶ πηοίΐ!ι5, Θϑ1 ζυγδὺβ Γεργθβϑϑὶ Βα θδηΐβ γατ!οηΪ8, οἱ 6}05 δ0}- [εεἱ ρμοιοθίαι!, Ουΐβ, ᾿μᾳυϊ, 861 δὴ ἴΠ6 φυοᾳυ αὐἱ ροδὶ πο8 ἴῃ μἰ8 {πδγί!, νοἱαρίδι ἱπιρογαθῖι, οἱ ΒΟοη ἶρβ6 Ροϊΐυ 9 βεγνίεῖ, υϑ] χυοάάδπι πιδηοὶ- Ρίυπι, νοϊυρίαι 8 ροιεϑιαιὶ 66 83:0 π6η58 Ρτορίογῦ- θᾶ, ἰηφυΐί, 60 υπίνεγθαηι ἸΔΌΟΓΘιΝ ππϑυηι οὐΐο ἰιᾶ- Ῥυϊ, φυδί ἰδθογο 80} 5016: φιοῃίδη) διμπη ἀϊμι!ι0 Βοιηίη! φυΐ ροβί πὶ πϑίιι8 δδῖ, Ουἱβ διιίδθηι βοὶϊ βδρίθῃβῃδ ογ: Δη βἰυ 8, οἱ δὴ ροϊθϑίδίοπι ὁχοῦ- ΘΦΕΪ ἴῃ οπιηΐ ἸΔθογα π|60 4ιι6πὶ ἰδθογανὶ, δὲ πιθᾶ ὅπερ ἂν ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ κατὰ σπουδὴν ἐνεργήσας τύχοι, νεώρια, λιμένας, τὰς λαμπράς τε χαὶ πολυ- τελεῖς τῶν ἐπάλξεών τε καὶ οἰχοδομημάτων χατα- σχευὰς, προπύλαιά τε χαὶ πύργους, καὶ χάλλη στοῶν, ἀναστήματά τε, τάς τε χατὰ γῆν φιλεργίας, ἄλση παντοδαπὰ, χαὶ λειμώνων χάλλη, χαὶ ἀμπελῶνας μιμουμένους τὰ πελάγη τοῖς πλάτεσι, καὶ εἴ τι ἄλλο τοιοῦτον πονεῖ μὲν ὅσπερ ἂν τύχῃ πονήσας, μετέχει δὲ ὁ μετ’ ἐχεῖνον ἐπιδημῶν τῷ βίῳ.
ΓΑδηλον δὲ εἰ μὴ χαχίας ὕλην τὴν περιουσίαν ποιήσηται. Οὐ γὰρ πάντων ἐστὶ τὸ γνώσεως ἕνεχεν εἰς τὴν τῶν τοιούτων πεῖραν χαθεῖναι τὴν αἴσθησιν. Ὅπερ ἐγὼ, φησὶν, ὑπὸ σοφίας πεποίηχα. Κατ᾽ ἐξ- ουσίαν, οἷόν τινα πῶλον, τὴν τῆς φύσεως ὁρμὴν μι» χρὸν ἀφεὶς ἐπισχιρτῆῇσαι τοῖς χάτω πάθεσι, πάλιν ἀνεστόμωσα τῇ τοῦ λογισμοῦ ἡνίᾳ, καὶ τῇ τούτου ἐξουσίᾳ ὑπήγαγον. Τίς οἷδε, φησὶν, εἰ χἀχεῖνος ὅσ- τις ποτὲ μεθ᾽ ἡμᾶς ἐν τούτοις γενόμενος, ἐξσυσιάσει τῆς ἀπολαύσεως, καὶ οὐχ αὐτοῖς μᾶλλον χυριεν- θήσεται, οἷόν τι ἀνδράποδον τῇ δυναστείᾳ τῆς ἡδονῆς ὑποχύψας; Διὰ τοῦτο, φησὶν, ἐμίσησα ἐγὼ σύμπαντα τὸν μόχθον μου ὃν ἐγὼ μοχθῶ ὑπὸ τὸν ἥλιον" ὅτι ἀφίω αὐτὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ γενομένῳ χατ᾽ ἐμέ. Καὶ τίς οἶδεν, εἰ σοφὸς ἔσται ἢ ἄφρων, καὶ εἰ ἐξουσιά- σεται ἐν παντὶ μέχθῳ᾽ μου ᾧ ἐμόχθησα καὶ ἐσοφισά- δὴν ὑπὸ τὸν ἥλιον; Ταύτην γὰρ οἶμαι τοῦ ῥητοῦ τούἰησθυδιγία ΘχΟΟβΊμΑν! 50} 5016 5 Εχἰδιΐπιο Θπίπι 6886 ἢ) τοῦ εἶναι τὴν ἔννοιαν, τὸ μὴ πάθει αὐτὸν πρὸς τὸν Βυης βοηϑυῃ ἢμ)υ5 ἀΐει!, φυσά ποι) ἰΐφυδ δηΐῃιὶ ΡοΓιυγραίίοης ἀδαρδυβ 5ἰ1 δὰ ἴδῃς νυἱίδηι υο] υρῖα- Γίϑη), δρὰ δὰ ὁδηι νομοῦ φυλάλαι ΓαιΐοΠ6 8: ρί6ῃ- εἰ, μἱ φυΐ οἱ ἱπιρογϑη8 6.8 [ὑδγίς ραγίίςαμϑ, βοὴ ϑυῖεπι ρΆΓΘηΒ 608 ᾿πΠρΡο ΓΟ. Ου͵5 ἜΓξ0 βεῖϊ, ἰη- αυΐϊ, δη φυὶ ρο8, π|8Ὲ 6δῖ (υτυγυ5, δου ΠῸΝ ρᾶΓΘ- ῬὈὲι ἱπιροτίο, φυξ 6ὁβὸ ᾿ἰδθογαυὶ ποὴ ΡῈ γ αἰϊᾳυδιῃ δηΐπηΐ ροτιυγθαιοποπι, Βα ρεγ βαρ θη ᾽ Ρ6γ ἢο6 δηἷπὶ φυοά Ἰλθογόμι ποηλίῃανΐί, ἀ6!1οΔ8 βρη! βεδί, υοά ρὲῖ υἱπ), υδὶυἱὶ φυοάάδπι ἀἰΠὶς!]α οαγίϑπιθη, »ψανϊδἷ! γοϊυριδι!5 ραγιϊεἰραιίοπαιν. ΕΦΊοο ἐγρο, ἰη- 4υΐϊν, ἰη νδηΐβ πυπιογείυγ. ΡΟΓΓΟ δυΐθπὶ δ] οι 40 - 406 4} ὁχ εἶ φυδ δὶς δυηῖ, ἀΐοῖς δπίπιδπὶ δυϑιὰ τοηυπῃοΐα886, 6[ ΟΓΔΙΙΟΗ6 ἰά φυοὰ 5:0] γα}! δ'ξηίςαϊ, ἀπολαυστιχὸν βίον χατολισθῆσαι, ἀλλά τινι λόγῳ σο- φίας ἐπὶ τοῦτο ἐλθεῖν, ἐν ἐξουσίᾳ ποιούμενον τὴν μετουσίαγ, καὶ οὐχ αὐτὸν ὑπὸ τῆς δυναστείας ταύτης χαταχρατούμενον. Τίς οὖν οἷδε, φησὶν, εἰ μὴ ἐξου- σιασυήσεται ὑπὸ τούτων ὁ μετ᾽ ἐμὲ, ἅπερ οὐ διὰ πάθους ἐγὼ, ἀλλὰ ὑπὸ σοφίας ἐμόχθησα; Δηλοῖ γὰρ διὰ τοῦ μόχθοψ ὀνομάσαι τὴν τρυφὴν, ὅτι βεδιασμένως οἷόν τινα δυσχαταγώνιστον ἄθλον τῆς ἡδονῆς τὴν μετουσίαν προσήχατο. Καὶ τοῦτο οὖν, φησὶν, ἐν τοῖς ματαίοις χαταριθμείσθω. Καὶ ἄλλῳ δέ τινι λέγει τῶν ὧδε, τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἀποτετάχθαι, χαὶ φανεροῖ τῷ λογῳ ὅ βούλεται. Διαδέδληται γὰρ πρὸς τὸν τῆς ὀρθῆς χρίσεως ἁμαρτάνοντα, ὅτι βλέπων ἐναργῆ τῶν ἐναντίων βίων τὴν διαφορὰν, ἐξ ὧν ὁ μὲν περὶ τὴν ἀρε- ΙΝ ΕΥΟΠΕΒΙΑΒΤΕΝ. ΠΟΜΙΠΑΥ͂.
ξὴν πονεῖ, καὶ πρὸς οὐδὲν ἀνθρώπινον τὴν ἐπιθυμίαν κα [ηϑἰπιυ!αῖιδ δαίτη (οἱ ἀρυὰ δυπ φαΐ ἃ γϑοίο ἃθεῖκατάγει, ὁ δὲ ἕτερος, χατὰ τὸ ἔμπαλιν, πόνον μέν τινα τῶν ἐναρέτων οὐχ ὑπομένει, μόνοις δὲ τοῖς σω- ματικοῖς μόχθοις ἐγχατατρίδεται. Ὅταν οὖν τις πρὸς τοῦτον φέρει τοῦ χαλοῦ τὴν ψῆφον, παρορῶν τὸν ἐν τῇ σοφίᾳ προέχοντα, οὐ μόνον ματαίαν, ἀλλὰ χαὶ πονηρὰν τὴν ἄδιχον ταύτην ἀποφαίνεται χρίσιν. Λέ- γει δὲ τοῖς ῥήμασιν οὕτως" « Καὶ ἐπέστρεψα, » φησὶν, « ἐγὼ τοῦ ἀποτάξασθαι τὴν χαρδίαν μου πρὸς τῷ ἄλλῳ μόχθῳ, ᾧ ἐμόχθησα ὑπὸ τὸν ἥλιον. » Τί οὖν ἐστιν ὃ ἀπεταξάμην; Ὅτι ἔστιν ἄνθρωπος, ὅτι μόχθης αὐτοῦ ἐν σοφίᾳ χαὶ ἐν γνώσει χαὶ ἐν ἀνδρείᾳ, χαὶ ἄλλος ἄν- θρωπος οὖδὲν ἐν τοῖς τοιούτοις πονήσας, Πῶς οὖν τις ᾿ τὴν μερίδα τῆς προτιμήσεως τῷ τοιούτῳ προσθήσει; ἔχου Καὶ ἄνθρωπος γὰρ, φησὶν, ᾧ ἐμόχθησεν ἐν αὐτῷ, ταὶ ἠυἀϊοῖο, φυοά οὐπὶ νἱάδγει ουϊἀθηίθηι οομίγαγῖο- Τυτι Υἱίῶ ββθηογυπὶ αἰ Πεγθηιίατ, ὁχ αυΐθιιβ ΔΙ Ί6γαιν φυϊάεπι νεγϑϑίυγ ἰπ Υυἱγίαίθ, οἱ δά ηυ]δτη τοι ἢνι-- ταδηδη) δαἀυο!ὲ ουρὶἀϊδίθηι: ΔΙΠΘΓα ΠῚ, Ὑ6ΓῸ σοπίτὰ ποη δβυβίίμοι φυΐάοπι αἱ πὶ ἸΔΡΟΓῈπὶ ΘΟΓΙῚ αὐ ξοτγιηίυν ἐσ νἱγίυϊ: υγβδίῃγ διιῖθπὶ ἴῃ 8018 [4 00- τῖθυδβ Διὰ σοΓριι8 ρεγιϊποπιθυ5. Οὐ αι ϑρίαπι ἐγζο οἱ θομῃὶ οἱ ᾿ιοηοϑίὶ ἀδι οδ]ου απ), διιπὶ ἀδβρίοἰθῃς φυὶ δηί(θςο! δ βαρίθπιϊδ, ἤ0π 50[ πὶ νΔηδπι, 86] οἰἶδπι ἱπιργουδπὶ ἤδη0 ἰπ͵ υϑίαπι ρτοηηηιΐδί βαπίθη- εἴδη). Ὀίεῖι δυίοπι }18 Ὑθγθὶβ: « Εἰ οοηνοτίί, » ἰη- αυἱϊ, ε« 650 Θ0Γ πιϑιιπ), υἱ γοπυπίϊαγαῖ Α]}1 Ἰδυοτὶ, 4υθιὴ Ἰἰαυογανὶ δὺν 5016. » Οιϊά δβϑὶ οὔβοὸ φυοὰ τοηυπιίανὶ ἢ Εϑι Ἰομ0, οὐ͵ὺ5 ἸΔΠῸΓ 681 ἰπ 58- τουτέστι, τῷ βίον μοχθήσαντι ἐν τῷ ἀγαθῷ, δώσει Β ρίεηιία οἱ οοφηϊίοης εἰ δχδοὶϑὶ δηΐπηὶ υἱγίαϊο, δὲ αὐτῷ μερίδα αὐτοῦ, ἀντὶ τοῦ, ἐν ἀγαθοῦ μοίρᾳ τὸν ποιοῦτον βίον ὁρίσεται. ᾿Αλλὰ ματαιότης, φησὶ, τοῦτο χαὶ πονηρία μεγάλη. Πῶς γὰρ οὐχ ἔστιν πονη- ρία μεγάλη, ὅταν γινώσχῃ τὴν ἐγχειμένην τῷ ἀν- θρώπῳ περὶ τοὺς μόχθους σπουδὴν χαὶ προαίρεσιν; Τοῦτο γάρ ἔστιν ἐν οἷς φησιν, ὅτι Γινώσχει τῷ ἀνθρώπῳ, ἐν παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ, καὶ ἐν τῇ προαιρέσει καρδίας αὐτοῦ, ᾧ αὐτὸς μοχθεῖ ὑπὸ τὸν ἥλιον. Τί οὖν ἐστιν ὃ γινώσχει; Ὅτι πᾶσαι, φησὶν, αἱ ἡμέραι αὐ- τοῦ ἀλγημάτων, καὶ θυμοῦ περισπασμὸς αὐτοῦ. Καί γε ἐν νυχτὶ οὐ χοιμᾶται ἡ χαρδία αὐτοῦ. Τῷ ὄντι γὰρ τοῖς εἰς τὸν πειρασμὸν τοῦτον τὴν ψυχὴν ἀσχολοῦσιν, ἐπαλγὴς μὲν ἡ ζωὴ, οἷόν τισι χέντροις ταῖς τῶν πλειόνων ἐπιθυμίαις τὴν χαρδίαν μαστίζουσα " ἐπ- ὠδυνος δὲ ἡ περὶ τὴν πλεονεξίαν σπουδὴ, οὐ τοσοῦτον οἷς ἔχει εὐφραινομένη, ὅσον ἀλγυνομένη τοῖς λεί- πουσιν, οἷς μερίζεται νυχτὶ χαὶ ἡμέρᾳ ὁ πόνος, χαταλλήλως δι᾽ ἑχατέρας αὐτῶν ἐνεργούμενος, τῆς μὲν ἡμέρας δαπανωμένης ἐν μόχθοις " τῆς δὲ νυχτὸς ἀποπεμπούσης τῶν ὀμμάτων τὸν ὕπνον. Αἱ γὰρ τοῦ χέρδους φροντίδες τὸν ὕπνον ἐχχρούουσιν. Ὁ οὖν πρὸς ταῦτα βλέπων, πῶς οὐ χαταψηφίζεται τῆς σπουδῆς ταύτης τὴν ματαιότητα; Διὰ τοῦτο προστί- θησι τοῖς προειρημένοις, ὅτι χαί γε τοῦτο ματαιότης" πάλιν ἄλλης ἀντιθέσεως χαθάπτεται " τὸ δὲ ἀντιτιθέ- μενον τοῦτό ἐστιν" 4:18 Βοπιο 4υΐ ἰῃ 8 πἰ8 Ἰαδογανΐ!, Ουοιιοάο ογχο αυϊδᾳυιλπι ὈΓΐμπ88 Ποηογὶ5 ραγίθβ οἱ ἐγίθυσι ἢ ἤοιμο δηἶπι, παι, 4α] πο ἸΔρθογαυνθ ἴῃ 'ρ50, 6 εβὶ, οἱ φυΐ ποη ἰαβογανῖι ἴῃ θομο, ἀδθὶὶ οἱ ρᾶγίοπι βυδπι, ΡΓῸ 60 αιιοὰ 68ϊ, βαηο υἱίδπὶ ἰῃ Βοπὶ ἰοουπὶ τοίδγοί. β6ἀ δος 65ί, ἰπαυϊῖ, νδηΐίᾶ9, οἱ πηᾶφηἃ ἱπιργο ἐἰΆ8. Ουοπιοαο Θηΐπν ποη δδὲ πηᾶβηᾶ ἱπιργοθ 5, ᾳφυλπάο Ἄοοφηοβοίι βιυάΐαπι οἱ ΠΠθ6γᾶπὶ οἰ δοιο 6 πὶ αυς ἰπ68ὲ Μμοπλίηὶ δά ἰαύογαϑ ἢ Ηος ϑηΐπὶ εϑι δὶ ἀϊοὶ!: Οοφηο- δβοῖΈ ποπλῖΐ ᾿π ομηηὶ ἰάθογα 510, οἱ ἴω ᾿ἱθογα οἰθοιΐο- Ὧ6 οογάϊβ δυΐ, 408 'ρ86 ἰΔθογαὶ δυὺ 5016. θυἱά 6βὲ Ἔγξο ᾳιοὰ οοξποβοὶι ἢ Οπαά οπιπεβ, ἱπαυϊϊ, ο͵υβ ἀϊεδ5 βυηὶ ἀοϊογιπ), οἱ 6}05 δηϊπιΐ γαχδίίο οἱ ἀἰβιγα- οἰἶο. Ουἰποίίαπν ποοῖα ποι) ἀογπιὶί οογ 6}0υ8.. ἈδγογΆ δηΐπὶ [15 φυογαπι πὶ πιὰ Ὑογβάίι ἰῃ ᾿ς (δ πίδι 006, Υἱἱᾶ αυϊάθδηι 6δὶ ἰανοτίοβα, νϑὶαἱ! αυ θυ δάδπι βιΐπλὰ- 118, ρίαγα παροπάϊ οὐριαἰδιίθαβ οογ Παρθιἰδηθ: ἀοΐϊοτα δυίεπι οἱ πιο δβιία ρ᾽θηυπ) ὁδὶ ρυγα μαυδπαϊΐ βίυάἀίΐυπι, ποη ἰδηΐυτ) φαυάξδη8 [18 αι8 παραὶ, φυδη- τυ ἰγἰϑία ΟὉ θᾶ αι ἀδδυηΐ, φυΐθυβ ποοῖυ οἱ ἱπίθγ- ἀΐαὰ ΙΔρον ἀϊνίἀϊταν, οἱ φυΐ ρεγ υἱγυπιᾳυ δογαπὶ πῃ. 86 ἰηγΐοο πὶ ἜχογοθαιΓ, οὐπὶ ἀΐα5 φυϊάοτι ἐοηβυπι8- τὰν ἰπ ΙΑ θοτῖθυ8.: ποὸχ δυΐδπὶ βοῃηηυπὶ ἀπηδηάδὶ 80 06 0}18. ϑοπιππι Θηΐπὶ δα ρο!πηὶ ἀδ ἴθογο 50] }1οἶτὰ- ἀϊποβ. Ουἱ ἐγροὸ δὰ πδο δβρίοἷϊ, φυθηιδἀπιοάυπι ποη. εοηἀδιμηϑὶ νληϊδίδπ) 6708 5ἰυἀἱ! ἢ Ετ ἰάδα 8 ἀϊς ἰΐ8.
ᾳυοὰ οὐ]ϊείτυτ: Εἰ τὸ ἔξω ἡμῶν ἐν τοῖς ματαίοις ἀριθμεῖς, ὦ δι- Ὦ δὲ 4ιο( Οχίγα Π05 6ϑὶ, ἰῃπ Ὑϑη}8 ὨΠΠΊΘΓΔΒ, Ὁ ῥΓθαδάσχαλε " ὅπερ ἂν εἰς ἑαυτοὺς ἀναλάδωμεν, οὐχ ἂν εἰχότως καταγνωσθῇ ὡς μάταιον. ᾿Αλλὰ μὴν ἡ βρῶ- σἰίς τε χαὶ ἡ πόσις ἐν ἡμῖν αὐτοῖς γίνεται. Οὐ τῶν ἀποδλήτων ἄρα τὸ τοιοῦτόν ἐστιν, ἀλλὰ θείαν τις εὐ- ἐργεσίαν τὴν τοιαύτην χάριν ὁρίσαιτο. Αὕτη τῆς ἀντιθέσεως ἡ διάνοια " τὰ δὲ ῥήματα τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον" « Οὐχ ἔστιν ἀγαθὸν, » φησὶν, « ἐν ἀνθρώπῳ, ἣ ὃ φάγεται καὶ πίεται, καὶ δείξει τῇ ψυχῇ αὐτοῦ ἀγαθὸν ἐν μόχθῳ αὐτοῦ. Καί γε τοῦτο εἶδον ἐγὼ, ὅτι ἀπὸ χειρὸς τοῦ Θεοῦ ἐστιν, ὅτι τις πίεται πάρεξ αὐτοῦ. » Ταῦτα ὁ τῆς λαιμαργίας συνήγορος ἀνθυπο- φέρει τῷ διδασχάλῳ " ὅτι δὲ πρὸς ταῦτα ὁ τῆς σο- φίας ὑφηγητὴς τῷ ἀνθρώπῳ φησὶ τῷ ἀγαθῷ - ἡ δὲ «οὔ ἀγαθοῦ προσθήχη πάντως καὶ τὴν διαστολὴν ἐν- ΟΘΡΙΟΥ: ηυοά ἰῃ Π05 'ρ808 ΔΟΟΘΡΟΓΙΠΙΙ8, ΠΟ Ἶυγα ἀμπιπα ει υἱ νάπυηι. Αἰφυΐ ἴῃ ΠΟΡΪ5 68: εἶθιι8 εἰ Ῥοίυ8. ΝΌη 651 Ἔγζο ΠΟο γα) εἰδηάυμ), δε ἀἰνίηαπι Βοα 6580 Βεποἤοίυπι 681: δἰαϊυπάϊηη. Ηϊο οδὶ βοῆβυβ οδ]εοιϊοπίδβ. Ὑογθὰ δυίαπὶ ᾿Ὸ6 πιοάὺ Βαρεπί: «Νοη δδὺ νοπυηι,» ἰπᾳυΐξ, «ἴῃ Ποιμΐπα, ηἰδὶ φυοὰ δΙθεί εἴ δοπηοάδὶ, οἱ οϑίαπάσι Δηϊπι. διι88 θοπυπὶ ἰπ ΔΡΟΓΘ 8ι0. Εἰ μος οογί6 γἱάϊ 690, ᾳφυιοὰ 5'1 ἃ πιᾶηυ Ὠεϊ, ᾳυοὰ ᾳυϊδβρίαπν οοπιοάϊε οἱ ὈΝ1 1 πα ἰρ50.» θυΐ5- Ρίαπι δυΐεπι ρϑίγοηυ δ᾽ συ 8 μος ΟΡ) οἱϊ ργροθρίοτϊὶ. Αἀ ῶοὸ δυίδπι ἀΐεὶ( ἀοοῖοῦ βαρ οηιἶε, μΒοπιηἱ θοῦο. Βοπί. δυΐϊοπι δά δοιῖο οἴοἰ οπιηΐποὸ ἀἰβι! πο Ι0Π6Πὶ, υἱ 51 πιδηϊἐβίαιη, φυοὰ Ροπίϊαι! ἰμ|6 Πα! υΓ 6589 φοπῖγαιΐαμι. Ποιμ πὶ ἐτεθ, ἤθη Ρϑοιαΐ, η64"6 οἱ αυὶ 95