ῬΓΟΠΙΒ ἐδ ἴῃ ψθπίγθαι, 4υΐ συϊίογ ἰαροὶ ΡΓῸ Γἅ- Ἔἴ086; 36] ΒΟΏΟ, φιιΐ Υἱνὶ! αὰ Ὀφηΐ βου 5 ἱπηδρίηθιη. Νοὴ 46 ἰΐβ θεὰ8 ἰδζδαι βδηχὶξ ἀδι!οἰΐς, φυΐρυς ἰπ- μιῖδι Βα]!υἱπδ πδίμιγα: δὰ ργῸ δ! ἱπιϑηῖο ἀθάϊι οἱ βᾶ- Ρίδη! δ οἱ σορη ἰση 6 πὶ οἱ εἰ ἰδ π, Θυοπιοάο θηΐμα ΔυχοΓῖ5 δοη ἰΔίδπι μοῦ δὰ ψυ νϑῃιγί βιιηΐ δϑου!δηίδῦ «Νοὶ πὶ 5010 ρϑι8 υἱναῖ ἤόιιο 36.ν ἤος γεγὶ γερθὶ ἐδβὶ νῦθυπ). Ῥϑη6 θη 4}1{ι Υἱγίιιβ, ποη οἀτγηΐδυς Υἱἷβ δηϊπηβ ἢΐ Βοπῷ ΒαδίαἀἸηΐ8, οἱ Ρἰπβυδδοίϊ. ΑΠΙ8. οἰδὶς δ] πιῖ8 νἱία ΑἸΐταν, ΡΙοπδψαα γράάϊίυν οἱ δυξου!θηίᾷ. ΒΟΒΪ δηΐπι δ] ἱπιθη τι δβὶ τε ρογδῃ- εἰΔ, ραπί8 βϑρίθηι 8, ορβοηίυπη Ἰυβεῖι8, ροῖὰβ ἰα- ῬΑ ΙΒ Πα 8, νυ] ρίαβ ἤθη ὙΟΙρίΔ5 ΘὩΓηΪ8, ου͵ι8- τηοῦϊ εδί Βα ίϊυ5 αυΐ σἀρίϊαΓ 6χ 60 ηυθά 68ὲ Ἰυουη- ἄσπι, 56ἀ 6ἃ ου͵υ8 681 οἱ ποπγηδη οἱ οἴβείυπ ἰωεἰεϊα, 4υώ ἀϊοίίυΓ εὐφροσύνη: Ργορίθγθ δηΐπὶ Δρροὶ]ανὶς ΒΟ ποπιῖῃθ Θ8Π), ᾳυῷ ἐδὲ ἴῃ Δηΐπηὰ δὰ βοηυῃ οἱ ΒοῃδβίυτΆ ΔΠδοι ΟΠ θη), φυοηΐδιη 6χ εὐφρονεῖν, ᾳυοὰ ἐδβὶ Γϑοίθ ξΆρδγθ, ἢΐ οἷιιφιηρὰϊ οοηριίτυιῖο. Ορονίει Θγβο δίς φυοχαο ἀΐβοοσα θᾶ ᾳυῶ οἴίληπι ἀϊάἀ οἴ πγυ5 840 ἈΡοκίοϊο, 5;, φυοὰ θεὶ γεβηυπὴ ΠΟη εἐβὶ οἶθυβ δἰ ροῖυς, 564 [υδι18 οἱ ἱπηραι 1} 1185 οἱ βϑαιίτυσο. θυᾶ δυΐδπ) ΡΓΟΡΙΘΡ γὙο]υρίδίαπι σΟΓροΓΐ5 γθβδιηγθηῖὶ βιυάΐο δυηὶ Δ ΠΟπιΐπῖθιι5, δὰ φυηΐ δίχα ΐ πη ῬΘΟΟΔΙΟΡΌΠ), Θὲ Δηΐπης ἀϊοίγαοιίο, φυα δὰ ἰηΓογίογα δϑβιγδῃίίας ἃ βυρογηΐϑ: οὐ ΟΠμπ6 ἰπίθ νυ] πὶ ἴῃ ἢᾶς νἱΐα ἰρλυσθηθα, οοπϑυπηΐῖυν ἰῃ διυάΐο Αὐάεπαὶ οἱ ἙΟηφΡοβαπαϊὶ. θΟυὶ ΕΥζ0 ος 6886 Βοπυπι ὑμπάϊοδι ἴῃ Ποὶ οοπβρεοίυ, ἰφπο- Γαΐ 86 Βοηυπ) ἀδβηΐγα ἴῃ 60 υοά νδηυ εδὶ. ἤξο 660 αἰχί γθο8 πηδᾶἃ. σης διιΐίδῃ 565) ΟὈδίξηδ- Βυπί δάδυοία νεγθὰ ἀϊνίηα. Ὀιοῖς εηΐπι: 96. «Ῥρο- ΟΑΙΟΓΙ ἀθαϊξ οδουραιίοηρῃι, υἱ δἀάαὶ οἱ οοηρτοφεῖ, υἱ ἐγδάδι ὈΟΏῸ ἴῃ οοπβρεοία αὶ, Ηος 4υοᾳιιθ 681 γὰ- πἰϊᾶ5 εἰ ργϑριμηριίο βρίγίιυβ.» θυ δγζο ἀϊάϊείπγυς ΕΣ [80 ἰηυίοαπ) ςομηραγϑιίοπα θοηὶ δἱ ΤΏ ΡῈ ῦ ἤδῃς Ἰδοιοπδπ,, ἀθμξ πορὶς δυχἢ απ δ υἱίδηήδ φυϊάθη) ἐἃ αυξ βιιηῦ ἀδη)ηδίδ, ρϑγβοφυδπάα δαίθῃ) δὰ ᾳυῶ δυηΐ θοπη8.
τῆς τοῦ χαλοῦ χαὶ χείρονος, 5. ΟΒΕΘΟΒΙΙ ΝΎΒΘΕΝΙ διὰ τῆς νῦν μεμαθήκαμεν Α εδείξατο, ὥστε δῆλον εἶναι τὸ τῇ ἀγαθότητι ἐχ τοῦ ἐναντίου νοούμενον. Τῷ οὖν ἀνθρώπῳ, οὐ τῷ βοσχή- ματι, οὐδὲ τῷ τῇ γαστρὶ ἑαυτοῦ ἐπιχεχυφότι, τῷ λαιμὸν ἀντὶ λογισμοῦ χεχτημένῳ " ἀλλὰ τῷ ἀγαθῷ τῷ κατ᾽ εἰχόνα μόνου τοῦ ἀγαθοῦ ξῶντι" οὐ ταύτην ἐνομο- θέτησεν ὁ Θεὸς τὴν τρυφὴν, περὶ ἣν ἡ χτηνώδης χέχηνε φύσις" ἀλλ᾽ ἔδωχεν αὐτῷ, φησὶν, ἀντὶ τροφῆς σοφίαν χαὶ γνῶσιν καὶ εὐφροσύνην. Πῶς γάρ τίς τε ἀγαθό- τῆτος διὰ τῶν τῆς γαστρὸς ἐδωδίμων αὐξήσειεν; « Οὐχ ἐπ᾽ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ὁ ἄνθρωπος. » Οὗτος τοῦ ἀλη- θινοῦ Λόγου ὁ λόγος. Οὐ τρέφεται ἄρτῳ ἡ ἀρετὴ, οὐ διὰ κρεῶν ἡ τῆς ψυχῆς δύναμις εὐεχτεῖ χαὶ πιαίνεται. Αλλοις ἐδέσμασιν ὁ ὑψηλὸς βίος τρέφεται χαὶ ἀἁδρύ- νεται, Τροφὴ τοῦ ἀγαθοῦ ἡ σωφροσύνη, ἄρτος ἡ σο- φία, ὄψον ἡ διχαιοσύνη, ποτὸν ἡ ἀπάθεια, ἦδο» νὴ οὐχ ἡ τοῦ σώματος, ὁποία δὴ ἡ περὶ τὸ χαταθύ- βιον σχέσις " ἀλλ᾽ ἧς ὄνομά τε χαὶ ἔργον ἡ εὐφροσύνη ἐστίν' διὰ τοῦτο γὰρ χαὶ ὠνόμαος τῇ προσηγορίᾳ ταύτῃ τὴν ἐν τῇ ψυχῇ πρὸς τὸ χαλὸν γινομένην διά- θεσιν, ὅτι ἐχ τοῦ εὐφρονεῖν, ἡ τοιαύτη παραγίνεται χατάστασις. Χρὴ τοίνυν καὶ ἐνταῦθα μαθεῖν, ἅπερ καὶ παρὰ τοῦ ᾿Αποστόλου ἠχούσαμεν, ὅτι οὐχ ἔστιν - ἢ βασιλεία τοῦ Θεοῦ βρῶσις χαὶ πόσις, ἀλλὰ δικχαιοσύ- νη χαὶ ἀπάθεια, χαὶ μαχαριότης. “Α δὲ τῆς σωματι- χῆς ἀπολαύσεως ἕνεχεν παρὰ τῶν ἀνθρώπων σπου- δάζεται, ἁμαρτωλῶν ἐστι σπουδὴ χαὶ περισπασμὸς ψυχῆς, ἀπὸ τῶν ἄνω πρὸς τὰ χάτω χατασπωμένης, ἧς πᾶν τὸ διάστημα τῆς ἐν τῷ βίῳ τούτῳ διαγωγῆς εἰς τὴν περὶ τοῦ προσθεῖναι καὶ συναγαγεῖν σπουδὴν ἀναλίσκεται. Ὁ οὖν τοῦτο ἀγαθὸν ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ χρίνων, ἀγνοεῖ ἐν τῷ ματαίῳ τὸ ἀγαθὸν ὁριζόμενος. Ταῦτα εἶπον ἐγὼ, τῇ ἐμαυτοῦ φωνῇ. Ἐπισφραγίσει δὲ τὴν διάνοιαν ταύτην ἡ τῶν θείων ῥημάτων παράθεσις. Φησὶ γὰρ, « Τῷ ἁμαρτωλῷ ἔδωχε περισπασμὸν τοῦ προσθεῖναι χαὶ συναγαγεῖν, τοῦ δοῦναι τῷ ἀγαθῷ πρὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ. Ὅτι καί γε τοῦτο ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος.» Ὅσα τοίνυν ἐχ τῆς παραλλήλου ταύτης συνεξετάσεως ἀναγνώσεως, γένοιτο ἡμῖν βοήθεια πρὸς ἀποφυ- 6 τὴν μὲν τῶν χατεγνωσμένων, ἐφόδιον δὲ τῶν πρὸς τὸ χρεῖττον χατορθουμένων.
ΠΌΜΙΠΑ Υἱ.
Οιπηΐθυβ δφὶ ἰεπηρι18, οἱ Ορρογίυηϊἑα8 απίναγϑας Τοὶ 80} σοῖο. Ηοο δεὶ ἰηϊεἰαπ δἰοφυίΐογιιπι αυϑ οοι- θη ρΙη ἀδ ΠΟ 8 ξυηὶ ΡΓοροβίίἃ. Εβι δυΐίθῃ) δὲ Ποῃ πιοάΐουϑ ΔΒῸΓ Θσδιηγίηδιϊοηίβ, ἐδρίτυν Ἰυσγαπ), οεὲ Ορογῷ ργοίίυ. Εὐγῖα δηΐπη βΕΟρυ8 ΘΟΥΠ 48 δυηΐ ἃ ΠΟΡΙΒβ οοῃδίἀδγαῖα ἰη Ρυϊπεὶρίο 1 τὶ, πηαχί πη Δρρᾶγεΐ ἴπ ιὰς ρϑγίθ, υἱ Ρτοξθάδῃβ ΡῈ γ ὁοῃβοαυθηιίδη οξιδηβεὶ ογαιῖο. [ῃ 118 φυῶ ΡΓΘΟθββουυηΐ, ἀδιηπαϊλ βυηΐ οχηηΐᾶ [Δη- αυδλιὴ νϑηᾶ, ἴῃ αυδ δ Ποπιΐίηθ οοηίδγιας βἰυάΐιτ ΟΡ ΠΠΙυπὶ Ἰασγιιπὶ δηΐανϑδ, Οϑ:δηφιιπὶ δοὶ δηΐτῃ μ0- λυ π|, Δ4 αυοά ε5ἱ ἰπίμοηάπηι ΡΘΓ 68 πιοῃι5 οοφὶ- 1Δ1λ, {ιδ δἰἰα βιιηΐ ἴῃ οἀρίτ6, Π᾿5 δυΐθπὶ 41} σογρο- ἘΕΆτα ΡΓαϊθηάμπὶ γοϊρίαί θη), Ορροπίϊϑ δυηῖ (611- εἰῷ 4.2 δυηϊ οχ δδρίοηζία. Βδβιδί, τι βεϊδηγαϑ 4υθαιεἰ φυοά οχ ἰᾶθογε ἢ) ἐξετάσεως οὐ μιχρὸς, ΟΜΊΛΔΙΑ ζ΄.
Τοῖς πᾶσιν ὁ χρόνος, καὶ χαιρὸς τῷ παντὶ πρά- γματι ὑπὸ τὸν οὐρανόν " αὕτη τῶν προχειμένων ἡμῖν λογίων εἰς θεωρίαν ἀρχή. Ἔστι δὲ χαὶ ὁ πόνος «ἧς χαὶ τὸ ἐχ τοῦ πόνου χέρδος, τοῦ πόνου ἄξιον. Τάχα γὰρ ὁ σκοπὸς τῶν ἐν τοῖς πρώ- τοῖς τοῦ βιόλίου θεωρηθέντων ἡμῖν, ἐν τούτῳ μάλι- στὰ φανεροῦται τῷ μέρει, ὡς προϊὼν ἐπιδείξει διὰ τῆς ἀχολουθίας ὁ λόγος. Κατεγνώσθη τὰ πάντα ἐν τοῖς προλαθδοῦσι λόγοις ὡς μάταια, ὅσα χατὰ τὸν ἄνθρωπον ἐπ᾽ οὐδενὶ ψυχιχῷ χέρδει σπουδάζεται. Ὑπεδείχθη γὰρ τὸ ἀγαθὸν, πρὸς ὃ χρὴ διὰ τῶν τῇ χεφαλῇ ἐγχειμένων νοημάτων βλέπειν " τοῖς δὲ τὴν σωματιχὴν προϊσχομένοις ἀπόλαυσιν ἀντετέθη ἡ κατὰ τὴν σοφίαν τρυφή. Λείπει τὸ γνῶναι πῶς ἄν τις κατ᾽ ἀρετὴν βιώσει, καθάπερ τινὰ τέχνην καὶ ἔφοδον ΙΝ Ε(ΟΙΕΒΙΑΒΤΕΝ. ΠΟΜΙΠΙΑ ΥἹ, 608 πρὸς τὴν τοῦ βίου κατόρθωσιν διὰ τοῦ λόγου λαθών. Α δἀπιοάυπι 5[1 ὁχ Υἱγίυϊα υἱνοπάυηι, ᾳυδάδηι νοίυιὶ Ταῖτα οὖν ἐστιν ἃ ἐπαγγέλλεται ἡμῖν ἐν προοιμίοις ἡ προχειμένη τῶν λόγων ἐξέτασις, ἐν οἷς ἀποφαίνεται ὅτι τοῖς πᾶσιν ὁ χρόνος καὶ χαιρὸς τῷ παντὶ πρά- γματι ὑπὸ τὸν οὐρανόν. ΕἸ γάρ τις τῷ βάθε: τῆς δια- νοίας ἐγχύψειε, πολλὴν ἂν εὕροιτο φιλοσοφίαν ἐμ- περιειλημμένην τοῖς ῥήμασι, θεωρητικήν τε χαὶ συμ- βουλευτιχὴν τῶν συμφερόντων. Καὶ ὡς ἂν γένοιτό τις ἡμῖν δι᾽ ὀλίγων ἔφοδος πρὸς τὴν τοῦ ῥητοῦ θεω- ρίαν, οὑτωσὶ τὸν λόγον διαληψόμεθα - Τῶν ὄντων, τὸ μέν ἐστιν ὑλιχόν τε χαὶ αἰσθητόν " τὸ δὲ νοητόν τῷ χαὶ ἄῦλον. Τούτων τὸ μὲν ἀσώματον ὑπέρχειται τῆς αἰσθητῆς καταλήψεως, ἧ τότε γνωσόμεθα, ὅταν τὰς αἰσθήσεις ἀποδυσώμεθα. Τῆς δὲ ὑλικῆς φύσεως ἡ αἴσθησις τὴν ἀντίληψιν ἔχουσα, διαδῆναι τὸ οὑρανι- χὸν σῶμα, χαὶ εἰς τὰ ἐπέχεινα τῶν φαινομένων δια- δῦναι φύσιν οὐχ ἔχει. Οὗ χάριν τὰ περὶ τῶν γηΐνων χαὶ ἐπουρανίων ὁ λόγος ἡμῖν διαλέγεται, ὅπως ἂν ἀπταίστως ἐν τούτῳ διαδιῶμεν. Ὑλιχὸς οὗτος ὁ βίος, διὰ σαρχὸς ἢ ζωή. Ἐπισχοτεῖται δέ πως ὑπὸ τῶν κατ᾿ αἴσθησιν ἐμφαινομένων ἡ τοῦ χαλοῦ θεωρία. Ἐπιστήμης οὖν τινος πρὸς τὴν τοῦ χαλοῦ χρίσιν ἐπι- δεόμεθα, ἵνα χαθάπερ ἐπὶ τῶν χατασχευασμάτων χανών τις ἢ ἐπιστάθμη διευθύνῃ πᾶν τὸ γινόμενον. Τοῦτο οὖν ἡμῖν ὑπὸ τοῦ λόγου προδείχννται, δι᾽ οὗ πρὸς τὸ δέον ἡ ζωὴ κατευθύνεται.
ἃτία εἱ πιοίποάο ροὺ γαιοηθθπιὶ δοεερία δά νἱίληι τϑοῖθ ἀορειάδπι. το βυηϊ Ἔγβὸ φυᾶ Π0}8 ΡΟ] 6 6- ἴὰν 'π ργοθηΐο ργοροβὶία γθγθογαδι δχϑιηΐμδιϊο, ἰῃ φιυίΐθυ8 Ργοπυῃιδὶ 6588 ἰδπιριι8 οἱ ὁρρογιυπίδίοπι τπἰηίνογϑα Γαΐ βὰν οαἰο. 8: 4υ}β δπίπι ργοία μα διθιὰ Β6η50.3 ἰηἰγοϑραχογίῖ, ἱμνθιΐοῖ ἰπ νογθὶδ 6856 ὁθμ- Ῥτδιθπϑατὰ. πλυϊίατα ΡΠ υβορὶἶα:, ἴδπὶ οΟπίΘπιρ]8- εἶν, 4υδη} 6}0.8 4128 οι 50} δἃ 428 βυπί υΠ|ἃ. ὕιτ δυΐθιη δἰ! πουὶβ ραυοὶβ οογίᾷ Υἱά δ. γϑι9 δά οον- ιοχίιπι ἱπιο! ψαπάμπι), ἀδ 60 ἰγϑοίδγα (ἃ δρᾷγεαϊο- ΤΏ: ἔχ [18 426 δυμὶ, 41 φαϊάσπι εβὶ πηϑίογίδ!ο οἱ βαηβϊα: δἰἰυὰ δυίοαι φυοά οδάϊι δι ἰμιο ἢ Πα πιίδιι, εἱ 68[ δσρογδ πιδίουΐθ. Εχ ᾿18, 16 φυϊάεπι φιοά οδὶ ᾿ποογρογθυπὶ, Ἔοχϑυραγαί 6 η8118 ΘΟΙΏρΓ ΘΠ ΒΙ ΟΠ 6), τίυ8. Μλιογία! 6 πὶ ἃυ 16 πὶ ὨδίυΓΔΠι Β6η5118 ρρΓΘ 6 η- ἄδῃβ, ΠΟ οϑὶ 6}118 παίυγο υἱ ροβ51 ἰγδηϑίγα οὐ - 6816 ΘΟΓΡι18, οἱ ραγυδάδγε υἱ{γὰ δὰ 486 δογηυηίυγ. Θυδιῃοῦγοιῃ πΟΡΐ5 Ἰοαυ ΒΟΓπιῸ 6 ΓΟ (ΘΓΓΕΙ5 οἱ οοἸοβιϊθα8, υἱ οἰἴτα Θγγογθηὶ ἴῃ 86 Υἱία νἱνὰ- πηυ6. Μαδιογῖα}1β ἴα υἱία δβϑὶ υἱἱᾶ ΡῈ Γ οᾶγποη.. ΑὉ ᾿Ἦβ δυΐοπι 4υ85 ΡῈ Γ δϑῆβυπὶ Δρρᾶγθηϊ, οὔδει γί γ αυοάδιηπιοάο οοπίοιηρίαἴϊο 6115 φυοα 681 Ὀοπυπιὶ οἷ μιοπαβίυμ). Ορυβ 681 δγξο δἰΐφιια βοϊβηια δά )υ]- οἂπάστῃ ἰά φυοά ἐδ Ὀοπιη) οἱ ποποβίυπι, υἱ ἰΔη- 4ι8π| ἱπ «αἰ ἢο1}86 γοφυ]ὰ αἰΐψυια δυΐ δπγυ5818, 4 ι ἰοίυπι φυοά ἢϊ ἀϊτίᾳαϊ. ΑΙ ογαιίίοπα δγξῸ 0. ποθ 5 Ρτίυβ οδίεπάϊτιγ, ρὲγ φυοά νἱῖα αἰγίφίυν δὰ ἰά φυοὰ ορογίεὶ, Δύο γὰρ εἶναί φησι τοῦ χαλοῦ χριτήρια παρὰ πὸν βίον, ἐφ᾽ ἑχάστῳ τῶν ἐντῇ ζωῇ ταύτῃ σπου- δαζομένων, τὸ σύμμετρον χαὶ τὸ εὔχαιρον. Καὶ τοῦτο δογματίζει νῦν λέγων Τοῖς πᾶσιν ὁ χρό- γος, καὶ χαιρὸς τῷ παντὶ πράγματι. Νοητέον δὲ ἀντὶ τοῦ χρόνου τὸ μέτρον, διότι παντὶ τῶν γι- νομένων συμπαρατείνεται χρόνος. Ταῦτα τοίνυν τοῦ χαλοῦ τὰ χριτήρια, εἰ μὴ χαθόλου πρὸς πᾶσαν ἀρε- τῆς χατόρθωσιν ἐπιτηδείως ἔχει, οὔπω διισχυρίζο- μᾶι, ἕως ἂν ὁ λόγος προϊὼν ἐπιδείξῃ. “Ὅτ: μέντοι τὸ πλεῖον τῆς τεταγμένης ζωῆς τῇ τοιαύτῃ χατορθοῦ- ται παρατηρήσει, παντὸς ἂν εἴη χατανοῆσαι. Τίς γὰρ οὐχ οἶδεν ὅτι χαὶ ἡ ἀρετὴ μέτρον ἐστὶ τῇ μεσό- τὴτι τῶν παραθεωρουμένων μετρούμενον; Οὐ γὰρ ἂν γένοιτο ἀρετὴ ἡ ἐλλιπὴς τοῦ χαθήχοντος μέτρου, ἢ ὑπερπίπτουσα, οἷον ἐπὶ τῆς ἀνδρείας, ἧς τὸ μὲν ἐλλεῖπον, δειλία, τὸ δὲ ὑπερδάλλον, θράσος γίνεται.
διοῖλ δηΐηι ἀ10 6556, ρῬῈῦ 4υξ αυοὰ Ὀοππαι δὲ ᾿Ιιοποδίαπι 68 [πἀϊοαίαγ ἰη να, ἴῃ ἡποαμόψυδ 605 ο τι ἴπ φυξ βιυπάΐυνι ἴῃ 68 σοηί γι: ΠΘΏΙΡΘ ΒΥΠΙΠῚΘιγῖα οἱ ορρυτίυη 28. 6 60 δυϊδηι ἢ ἀδογείιη βιδίυΐί, ἀΐσδθηβ: Οιηηΐθυδ 68. ἰθπιρυ5, οἱ ορροτία- ἷιδ5 υπΐϊνογβῶθ Γαὶ, ΡΓῸ ΘΠ ρΟΓΘ δυΐαπὶ ἱπιθ! ἰβΈ γα ορογίοι πιοάσπι δ6ι: πιθηβυγαπ), ργορίοτοα αυοὰ οὐμν φυοί θὲ δογὰπὶ αυῷ ἤμπμ! ἰδπιρυδ διὰ} 6χ- τοπάλιιν. ἤξε δγροὸ 4υΐθι8 Ὀοπιμ οἱ μοπδϑίυῃ λυάϊοαπῖυν, Ὧῃ βἰπὶ Θπἷπ0 μία 84 ομμπδιὶ γοοίδπὶ δχ νἱγίι!α δοιίομοπι, ποηάϊιπι σοηβίίυ0, ἀομπας ἰά Ῥγοοδάθηβ οδίεπάδι ογαῖϊο. Οιοά δυίθπὶ νηλχίμηᾶ Ῥᾶγβ Υἱίϑ γθγο ἰηβιϊ 8 86 τοῖα φεγαῖ, θὰ Οὐυϑογνᾶ- εἰοια ροίοϑὲὶ 4υ! 0 6ι ρογϑρίοθ"ο. Θυἱ5 δηΐπι παϑοὶῖ νἱγίυίαπ 6556 πιδῃϑδυτγαιη, ἥτιδπὶ τηδι τ πιδάΐαιῃ δογυῃ αὐ [υχία Θϑιῃ ἐοηβίἀδγαηιυν ἢ ΝΟ οηΐπι Ροϊοϑὲ 6586 νἱγίυ8, οὐ νοὶ ἀδθδίῖ, νοὶ ουἱ οχςθαϊι Οὗ χάριν καί τινες τῆς ἔξω σοφίας, χλέπται τάχα τῶν Ὁ ἐοπνο 6 η8 πιδη5:Γ8, υἱ ἴῃ τηϑρι] δἱ ὀχςοὶϑὶ δηϊμαὶ ἡμετέρων γενόμενοι, διελόμενοι τὴν σημαινομένην ἐν τῷ ῥητῷ τούτῳ διάνοιαν, ὁ μὲν τὸ μηδὲν ἐλλείπειν, ἐν ἀποφθέγματι συνεθούλευσεν, ὁ δὲ τὸ λίαν ἐχώλυ- σεν" ὁ μὲν γὰρ τὸ μέτρον ἄριστον ἀπεφήνατο, ὃ δὲ “ἢ μηδὲν ἄγαν ἐνομοθέτησεν. Δείχνυται δὲ δι᾽ ἐχα- τέρων, ὅτι χαὶ τὸ μὴ ἐφιχέσθαι τοῦ ἐπιζητουμένου χατ᾽ ἀρετὴν μέτρου, τῶν χατεγνωσμένων ἐστὶ, χαὶ τὸ ὑπερδάλλειν τὴν συμμετρίαν ἀπόδλητον. ᾿Αλλὰ χαί περὶ τοῦ χατὰ τὴν εὐχάιρίαν μέρους ὁ αὐτὸς ἂν ἡμῖν ἀποδοθήσεται λόγος " ὅτι οὔτε τὸ προλαμδά- νον τὴν εὐχαιρίαν, οὔτε τὸ ἐφυστερίξον ἐν ἀγαθοῦ χρίνεται μοίρᾳ. ΤἸέ ὥνησε τὸν γεωπόνωον ἐμπιστεύ- σαντα τὴν τῶν ἀσταχύων τομὴν, πρὶν ἀδρυνθῆναι νἰγίυϊα, οὐὐ5 φυοὰ ἀδἤεϊ! φυίΐάδηι, 651 εἰπιάϊ!α8, ᾳιοά δχϑυρογαὶ δυίΐδθῃ), εδὶ δυάδεϊδ. Θυδλιμοῦγοαι δχίογηδι βαρ ἢ (85 ΠΟΠΠΜΠ}1, ἃ ποϑίγὶ5 (ογῖθ βυϊυ- ΓΑΙ, ἀϊβιεϊ συ δηῖ6 5 56 η 811} 41} ἢ ος ἰοχία 5ἰφηὶ- ἐοδίυγ, αἰἴυ5 4υϊάσπι, τὉῷ ΝΠ} ἀδδδϑοῖ σοηϑαξ ἴῃ Δρορμίοριηδία: 811π|5 νθγῸ φυρά πἰπιΐ απ) 6δὶ, ρΓΟ- μἰθυΐι. Ναπι εἷς φυΐάδιη 6856 ΠΙΘΗΒΌΓΔΠ), ΟΡ ΪΏ) 8 Πὶ Ῥγοπυηίίαν!: ΑΙ16Ὲ Γ ὙΘΓῸ πὖ π6 αυἱὰ 65561 πἰπι 8, Ἰεφ6 εδηχὶι. ΡῈ υἱγιμηα δυΐαπ) Θδιοπαϊίυγ, φιοά ΠΟῚ 4556 4υΐ ἸΠΘΏΒΠΓΔΏ) 418 6Χ Υἱγίυ!6 4 ΙΓ, ἐ8. ἐχ 15. 48 πὶ τϑρτορδῖα: οἵ οοηνοηίοπίοη ΘΣβυρογᾶγα πιοάμπι., οδί Γο)ϊεἰαπάαπι. δ οἱ ἐδ ΡΆΓΙΘ ορρογίαμ ιατ5 Ἰάσπι ΄υθῆις ἃ ποῦ ἐγαάθ- 60 5. ΟΒΕΘΟΟΒΙ! ΝΎΘΘΕΝΙ 15 Γ Σ ΒΟΠΙΡΟ αιιοὰ πόαιια 4φυοά ργαγθηῖὶ ὁρρογίαηϊ- αὶ καθ᾽ ὥραν τὰ λήϊα, ἢ ὑπερθέμενον τὴν περὶ τὸν γ16π|, ἢ6 406 αιοἀ ΠἸ τἀγι 5, θοηυτῃ σεπβεῖυγ, Ουἱὰ Ργοάθϑι δϑυίςοϊδ, εὐ! πιληαϊὰ δι ουγὰ βθοδηΐί 566- τἴ5, 5] ργϊιϑαυλπι 511 865 68 πιδίαγα, 68} βδοδῖ, Δυΐ Π|6- ἴεγὰ ἀἰεγαι, ἀοπες δχ οὐ] π8 ΟΠ χογίηι βϑπηΐηᾶ 7 [ἢ πουΐγο δηΐπὶ ἰΐα ὀχδγοθίι βιυάϊ πὶ οἱ δἰ. ἴῃ θΟΏΟ, υἱροῖα φαοά δδοαπάο ἱπιρογίαπο ρεγάδὶ ορροτγιυηὶ- ἰδιθπὶ ἰδηιροτίβ8. Ουοά ἀυΐθη) ἀϊοίυπι δὲ ἰῃ ρϑγίθ, ᾿πιθ}ρὶ Ροι68ὲ οἰΐδιπ ἰπ υπίνογβο. ᾿ἀΐρβαπι ϑηΐπὶ υδυνθηΐ! οιΐδπὶ ἷπ πανί ραιίοπ6, βἶνα φυϊδριᾶπι ργῷ- Ὑϑηογὶί Ορροτιηἰϊαίδπι, εἰν ἰαγάϊι:98 δεζββδβογίί. Ουϊά δυΐεηι ἀϊοοεηάυιη ἀ6 πιράθηϊ γί, οὰπὶ ἀδπη)- δυπὶ ἀἤδεγαί ΘχβυροΓα 0 οἱ ἀείδείυς. ἰοπιροτί8 οἱ πηθη81|Γ8ὲ, 4185 ΠΟΉΥΘΗΪΙ οὐγαιϊοηὶ ϑ6ὰ 86 4υϊἄμητον σπουδὴν, ἕως οὗ περιῤῥυῇ τῇ χαλάμῃ τὰ σπέρματα; Ἐν οὐθετέρῳ γὰρ ἐνεργὸς ἐπ᾽ ἀγαθᾷ γίνεται ἡ σπουδὴ, χαθ᾽ ἑτέρου τοῦ χαιροῦ τὴν ὠφέ- λειαν ἐν τῇ ἀχαιρίᾳ τῆς τομῆς ἀπολλύοντα. Ὃ δὲ ἐπὶ μέρους εἴρηται, χαὶ ἐν παντὶ δυνατὸν ἐστι χατα- γοῆσαι. Οἶδε γὰρ τὸ ἴσον καὶ ἡ ναυτιλία, εἴτε τις προλάθοι τὴν εὐχαιρίαν, εἴτε ἐφυστερίσειεν. Τί δ᾽ ἄν. τις τὰ τῆς ἰατριχῇς λέγοι, παρ᾽ ὅσον ἐστὶ χαὶ εἰς βλάδην ὑπερόολή τε χαὶ ἔλλειψις τοῦ τῇ θεραπείᾳ χαθήχοντος χαιροῦ χαὶ μέτρου; ᾿Αλλὰ ταῦτα μὲν. ἐάσαι χρὴ, διὰ τοῦ ἐφεξῆς λόγον, ἐν αὐταῖς ταῖς τοῦ Ἐχχλησιαστοῦ φωναῖς σαφέστερον φανερουμένου τοῦ ὑποδείγματος.
ἄδπι βιηὶ τη ϊἰορ 8, οὐτ μὲν Ιὰ αυοὰ ἀείπεορβ βϑαιήϊυρ, ἰπ ἰρβὶδ νθγοῖβ Ἐδοϊδδίδϑις δσχϑρίυμ {ἰδὲ εἰδγὶυ 8.
δε φυάτγα δπὶ μος ΠΟΪ8 ρΓϑπι888, υἱ 68 δοη- Β δἰ ἀδγεπιυβ 7 Ουοπίδαι ποαυὲ φυοὰ τηδηβυγὰ Οοἀγοῖ, δϑῖ "οῆυ), θαυ 4ᾳυο0α 651 ἱπηρογίυημπι; δοὰ ᾿᾿υὰ δϑῖ θοηυπὶ οἱ ἐσ υἱγίυϊα ἴδοίαπι, ᾳυοὰ ρῈγ υἱγυπι- 4ιι6 δοιορίε ρεγίεειοπ6πὶ. 851 οηἰπὶ υηἱ 50]1 οχ ἰΪβ διιοπ]δγείαν, γοάυυπὶ δυΐοπι πος φαγεῖν, δββοὶ ἐπαι6 εἰΐαπι φιοὰ τεοίθ φοδίιπι οϑϑαῖ ἰῃ Γαΐ χιιο. δου! δγξο οὕπὶ π08 πιοίυμῃ ἀυ 8 ρεγαβάπιυβ ρ6- ἀΐθυ8, οἱ φυϊἀρίδιη αἰίεγὶ δος ἀΐββαῖ, ἴπαι}8 Θββεῖ δὰ ουγδυῃ ἰδ οἰΐλι οὐἱϊ 81] ἀοοὶ δ, ῬΓΟρΡΙΘΓ 6}08 4υἱ 5'πιὰ! οὐπ 4[16ΓῸ ὠρεγαῖαγ, ἱπι 6. Π Πἰδίθηι: [14 δὶ ἰεπιρογὶ ἀεδὶξ τηθῆθυγα, δὺϊ ΠΊΘΗΘΌΓΙΒ ΟΡΡογιυηίία5, εὐ 60 αυοὰ Γοβίαϊ, οπληΐῃο εἰΐδη: ἰὰ ᾳυοὰ δάεδῖ, εδὶ ἰπυΐ!6. ϑεὰ οἱ ἴῃ ἸορΡΟΓα σοηνθηΐθ8 ΒΥ ΙηΘ Γία., οἱ ἰῃ ΠΙΟΉΒυΓΆ ᾿Αλλ᾽ οὗ χάριν ταῦτα ἡμῖν προτεθεώρηται; Ὅτι οὔτε τὸ ἄμετρον ἀγαθόν ἐστιν, οὔτε τὸ ἄχαιρον" ἀλλ᾽ ἐχεῖνο χαλόν τε χαὶ αἱρετὸν, ὃ δι᾽ ἀμφοτέρων. ἔχει τὸ τέλειον. Εἰ γὰρ μόνον τὸ ἕν ἐν αὐτῷ σπου- δασθείη, παροφθεέη δὲ τὸ λειπόμενον, ἀνόνητον ἔσται. καὶ τὸ χατορθωθὲν ἐν τῷ λείποντι. Οὐχοῦν χαθάπερ. δύο ποσὶν ἐνεργούντων ἡμῶν τὴν χίνησιν, εἴ τι συμ- θαίη περὶ τὸν ἕτερον, ἄχρηστός ἐστι χαὶ ὁ ἀπαθὴς πρὸς τὸν δρόμον, διὰ τὴν τοῦ συνεργοῦντος ἀσθένειαν" οὕτως εἰ λείποι τῷ χαιρῷ τὸ μέτρον, ἢ τῷ μέτρῳ ἡ εὐχαιρία, τῷ λείποντι πάντως: χαὶ τὸ παρὸν συν- ηχρείωται. ᾿Αλλὰ χαὶ ἐν τῷ χαιρῷ ἡ συμμετρία, καὶ ἐν τῷ μέτρῳ ἡ εὐχαιρία τὸ χρήσιμον ἔχει. Χρόνος οὖν ἀντὶ τοῦ μέτρου ἡμῖν νενόηται, διότι παντὸς τοῦ χαθ᾽ ἕχαστον μέτρου ὁ χρόνος μέτρον ἐστίν. Τὰ γὰρ 115 680 Ορρογίυηϊία8. ΤΟΙηρΡιι8 ΘΓρῸ ἰηΐθ!]δς- ὦ γινόμενα ἐν χρόνῳ γίνεται πάντως, χαὶ τῇ παραἀυπὶ 65ὲ ἃ πο} 8 ῥγὸ 1Ἰη6η80Γ8, ργορίογοα υοά ευ- }051}6ι. ΠΙΘΗΒΌΓΩΒ ΠΊΘΙΒΌΓα 65ὶ ἰθιηρυθ. Ουβ δηΐτὰ δυηῖ, οἰπηΐπο ἤυηι ἰη ἰδιηροΓα, οἱ οὐπὶ υηϊυβοι75- 406 δογη 408 ἤυπὶ΄ οχί θη βίοπθ, δἰ} φυοάυθ Βρδῖ τ} ἰΘπιρονὶβ ασιθπάϊυγ, πιοάϊοιπι ἴῃ πιϊπουϊ, οἱ ἐπ δπιρ!ἰοτὶ μ᾽ υδ ἰεπιροτί5. ἔδι ᾿Ἰπθηβυγα σοῃοθρίϊο- εἶδ, ΠΙΘΏΘΕΓΆ ἱΠΟΓΘΏΙΘΙΝ δρί ΓυΏ, ἸΩΘΏΒ0Γὰ μ] Ω88 Γγυοίυσοι ρογίο]οηΐ5, πιϑηβϑαγα πανὶ ρα!!οηἶ8, πν6Π- δυτἃ Δ θυΐϊαι!0η18, πη δα γα ὑπ᾿ βου) 5406 ἐἰδ[8, Ἰηδηιϊία, ρυστγι εἶα, δἀοϊαβοθηι, Ἰυνεηίυι5, νυἱ γι 5 οἱ ὁοΠ518}1}8 οἱ ργουύθοῖξ ἰδ 8, βε!θοῖ15, οἱ ϑία- ιἰ5 ἀδογορίίς. Οιοπ πὶ ἀγβὸ ποη δὲ ομηΐθυ8 ὑπ πιδηδυγα ἰθιῃροῦίϑ: ποαᾷυ8 δηἰα ἤεογὶ ροϊθεῖ, ιἱ βἰηί οἰππΐᾶ 2571|8}18 ἱπίογ 86 Τη 5.05, ΡΓΟΡΙΟΓ 80} - ͵7εοίογυπι ἀϊ Πδγθηιΐδπι: οππηΐαπι δυΐοια αι οδάυπὶ 80} πιδηϑΏΓΔΠπι, 6δὲ οοπιθηΐ8, υἱ ἀϊοσίιπι 68[, ᾿Π6ἢ- ΒΓΔ ἰΘΙΏρΡι18, ἴῃ 86 οπιηΐᾷ ΟΟὨ ΝΠ Θη8: δα ἀθ ὀϑυι58 μποη" ἀϊχῖ!, Μοπβαγα δδὲ οπιπΐθυ8, ργορίεγθα φυοὰ ἐογυπὶ 4υ8 οδάσμπΐ 51} ΘΠ 5ῈΓΆΠΙ, ᾿νᾶμη8 5}{ 23 40.8- 1118 ἰῃ 60 φυιοά 68) ρ]υβ εἰ πιῖηι8: δ6ιὶ ἰθηρυ8 ἀϊχὶι φυοὰ 6δὶ οπμμΐθιι8 πιθηϑυγα φΈΠΟΓα 8, αυ88 αυἱάφυϊα ἢϊ εἰ οτἴταν, αϊπιει αν. Ουοπιοάο δἰΐπὶ ἴῃ Βυιηᾶπο βαποῖα, ἰά φυοά «ἰδίἰ5 φι!ά6πὶ 681 ρτο- γεεις, δϑὲ ᾿πιθθο ] πὶ: ᾳιοὰ Δυΐθη) πΠοηἀ8πὶ οΟηΠΪν- πιλίς οἱ βί} }Π 15 681 φοίδιϊ8, δδὲ ἱπηπιοάογαίι πὶ οἱ ἱπβοίδης: οριἱπιὰπὶ δυΐθην δαὶ φυοά ἰηιεγ ἀυο ἰηΐεΓ- εεὐϊι, φυοὰ φιϊάδπι αἰγαιηᾳυς οδιιφογὶξ πο ἐδἰϊδηι: τάσει ἑχάστου τῶν γινομένων χαὶ τὸ διάστημα τοῦ χρόνου συμπαρατείνεται, ὀλίγον ἐν τῷ ἐλάττονι, χαὶ. ἐν τῷ πλείονι πλεῖον χρόνου. Μέτρον χυήσεως, μέ- τρὸν τῆς τῶν ἀσταχύων αὐξήσεως, μέτρον τῆς τῶν χαρπῶν τελειώσεως, μέτρον ναυτιλίας, μέτρον πο- ρεία;, μέτρον τῆς χαθ᾽ ἕχαστον ἡλιχίας, βρέφους, παιδίου, μειρακίου, παιδὸς, ἐφήδου, ἀνδρὸς, μεσήλι- χος, τελείου, παρήλιχος, πρεσθύτου, γέροντος. Ἐπειδὴ τοίνυν οὐχ ἕν τὸ ἐχ τοῦ χρόνου μέτρον τοῖς πᾶσιν ἐστίν" οὐδὲ γάρ ἔστι δυνατὸν γενέσθαι πάντα ἀλλή- λοις ἰσόμετρα διὰ τὴν τῶν ὑποχειμένων διαφοράν " χοινὸν δὲ, χαθὼς εἴρηται, πάντων μετρουμένων μέ- τρον ὁ χρόνος ἐστὶν, ἐν ἑαυτῷ περιέχων τὰ πάντα " τούτου χάριν οὐχὶ μέτρον εἶπε τοῖς πᾶσι, διὰ τὸ Ὁ πολλὴν εἶναι τῶν μετρουμένων τὴν περὶ τὸ πλεῖόν τε καὶ ἔλαττον ἰσότητα ἀλλὰ χρόνον εἶπε τοῖς πᾶσε τὸ γενικὸν μέτρον, ᾧ πᾶν τὸ γινόμενον παραμετρεῖ- ται. “Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῆς ἀνθρωπότητος τὸ μὲν προ- δεδηχὸς ἀσθενεῖ τὸ δὲ μήπω χαθεστηχὸς ἀταχτεῖ" ἄριστον δὲ τὸ μέσον τῶν δύο, ὅπερ ἂν τὰς ἑχατέρων ἀηδίας ἐχφεύγῃ ᾿ ἐν ᾧ δείχνυται, τῆς μὲν νεότητος χεχωρισμένη τῆς ἀταξίας ἡ δύναμις, τοῦ δὲ γήρως διεζευγμένη τῆς ἀδρανίας ἡ φρόνησις ὥστε εἶναι δύναμιν συγχεχραμένην φρονήσει, ἐπίσης φεύγουσαν τὴν τε τοῦ γήρως ἀδρανίαν, καὶ τὸ θρασὺ τῆς νεό- τητος οὕτως ὁ χρόνον ὁρίζων τοῖς πᾶσι χαθ᾽ ἑχάτε- ρον χωρίζει τῷ λόγῳ τὴν ἐξ ἀμετρίας χαχίαν, τό τε .
70ι ΙΝ ΕΟΕΒΙΑΒΤΕΝ. ΠΟΜΊἊΙΑ ΥἹ. Ἴ03 ὑπέρχρονον ἀτιμάζων καὶ τὸ ἐλλεῖπον ἀποπεμπόμε- Α ἶπ 400 οβίαπάυμίυΡ Υἱγεβ αυΐάδπι ἱανδηΐαι8 56ρ4- νος. ᾿Αλλὰ χαιρὸς ἂν εἴη χαὶ αὐτὴν ἡμῖν δι᾽ ἀχολού- γαίας 4} ἰπ8016πι|ἃ, ἃ δβηθοῖαε}8 δυΐδιῃ ἐμ θ6 ἐξα θου προστεθῆναι τῶν θεοπνεύστων λόγων τὴν θεω- ργυάδηϊϊα πηΐηἰπια βαραγδία: δάδο υἱ βηΐ Υἱγθβ ρίαν. ᾿ οὐπιοραγαίδ οὐὴ ργυΐοηιϊῖ, ἐσ δαυο [υρ᾽ ἐπί68 εἰ βοιβθοία 8. πῃ 61 }ΠΠιδῖα6π), οἱ γυνθηίι}5 δυάδοίδιη. 118 φυΐ ἰδ ρυ8 ἀεῆηϊ!, ΟὨΝηἢ θ8 ΡῈΓ υἱγυπι4ιθ. γογ- Μθὲ5 βθραγδαί, φυοά ἐσ πιδηδυγῶ ἀοίδεῖα οΥμιγ, υΐυ: ὧδ 4} οἱ φυοὰ ἰαπιρὺβ οχοοάϊι, νἱϊυροταί, εἱ [ὰ φιοὰ ἀεῆεὶϊ!, δπιαπάδι. ϑοά ἰδπρυβ 6βϑί σοπμβϑαυθπίαῦ ἀἀάδπαϊ ἰρϑαπι ἀἰνί εἱλὰ8. ἰηθρί γαϊουυα) γ6γ- Βογιπὶ ἙΟπι Πρ Δ ΟΠ ΘΏ.
«Καιρὸς, » φησὶ, « τοῦ τεχεῖν, χαὶ χαιρὸς τοῦ ἀποθα- νεῖν.» Καλῶς ἐν πρώτοις τὴν ἀναγκαίαν ταύτην συζυ- Ὑίαν τῷ λόγῳ συνέζευξε, αυνάπτων τῇ γενέσει τὸν θάνατον. Ἕπεται γὰρ κατ᾽ ἀνάγχην τῷ τόχῳ ὁ θάνα- τος, καὶ πᾶσα γένεσις εἰς φθορὰν διαλύεται " ἵνα διὰ τοῦ συνημμένως δειχθῆναι τὸν θάνατόν τε χαὶ τὴν γένεσιν, οἱονεὶ χέντρῳ τινὶ τῇ τοῦ θανάτου μνήμῃ τοὺς ἐμδαθύνοντας τῆς χατὰ σάρχα ζωῆς διυπνίσῃ, καὶ πρὸς τὴν φροντίδα τῶν μελλόντων διαναστήσῃ. Ταῦτα φιλοσοφεῖ κατὰ τὸ λεχηθὸς ἐν ταῖς πρώταις τῶν βιθλίων ἐπιγραφαῖς καὶ ὁ φίλος τῷ Θεῷ Μωῦ- σῆς εὐθὺς τῇ Γενέσει συμπαραγράψας τὴν "Ἐξοδον" ὡς τοὺς ἐντυγχάνοντας τοῖς ἐπιγεγραμμένοις, καὶ δι᾽ αὑτῆς τῆς τῶν βιόλίων τάξεως τὰ καθ᾽ ἑαυτοὺς παι- δευθῆναι. Οὔτε γὰρ ἔστι γένεσιν ἀκούσαντα μὴ "Εξο- δον εὐθὺς ἐννοῆσαι. Ὃ δὴ χαὶ ἐνταῦθα νενοηχὼς ὁ μέγας Ἐχχλησιαστὴς ἐπιδείχνυται, τῇ γενέσει σύ- στοιχον ἀποδείξας τὸν θάνατον. Καιρὸς γὰρ, φησὶ, τοῦ τεχεῖν, χαὶ χαιρὸς τοῦ ἀποθανεῖν. Ἦλθεν ὁ και- ρὺς, φησὶ, καὶ ἐτέχθην" ἥξει ὁ καιρὸς, χαὶ τεθνή- ξομαι. Εἰ πρὸς τοῦτο πάντες ἐδλέπομεν, οὐχ ἂν τὴν σύντομον πορείαν καταλιπόντες, χύχλῳ μετὰ τῶν ἀσεδῶν περιήειμεν, τὴν περιοδιχὴν τοῦ βίου πλάνην ἐχονσίως πλανώμενοι, ἐν δυναστείαις καὶ περιφα- νείαις καὶ πλούτοις, δι᾽ ὧν ταῖς πολυοδίαις τοῦ βίου τούτου ἐναμηχανοῦντες, οὐχέτι τοῦ λαδυρίνθου «ἧς ζωῆς ταύτης τὴν ἔξοδον ἐξευρίσχομεν, δι᾽ ὧν δοχοῦ- μὲν σπουδάζειν, διὰ τούτων ἑαυτοῖς τὰ σημεῖα τῆς ἀπλανοῦς “ὁδοιπορίας συγχέοντες. Ὡς μαχάριοί γε, φησὶ, τῶν ἀνθρώπων ἐκεῖνοι, οἱ τὰς περιοδιχὰς τῆς ζωῆς ἀπάτας χαταλιπόντες, ἐπὶ τὴν σύντομον τῆς ἀρετῆς ὁδὸν ἑαυτοὺς ἄγουσιν 1 Αὕτη δέ ἐστι τὸ πρὸς μηδὲν τῶν τῇδε τὴν ψυχὴν ἐπιστρέφειν, ἀλλὰ συντε- τάσθαι τῇ σπουδῇ πρὸς τὸ διὰ πίστεως ἐν ἐλπίσι προχείμενον. Πάλιν δὲ τὸ ῥηθὲν ἐξετάσωμεν. Καιρὸς, φησὶ, τοῦ τεχεῖν, χαὶ χαιρὸς τοῦ ἀποθανεῖν. Εἴθε χἀμοὶ γένοιτο ἐν χαιρῷ τε ὁ τόχος, χαὶ ὁ εὔχαιρος Ὀάνατος! Οὐ γὰρ ἄν τις εἴποι τὴν ἀχούσιον ταύτην ὠδῖνα, καὶ τὸν αὐτόματον θάνατον παρὰ τοῦ Ἐχ- χλησιαστοῦ νῦν ὡς ἐν ἀρετῆς χατορθώσει προδείχνυ- σθαι. Οὔτε γὰρ ἐπὶ τῷ θελήματι τῆς γυναιχὸς ἡ ὠδίς " οὔτε ἐν τῇ προαιρέσει τῶν τελευτώντων ὁ θά- νατος. Ὃ δὲ ἐφ᾽ ἡμῖν οὐκ ἔστιν, οὔτε ἀρετὴν ἄν τις, οὔτε χαχίαν ὁρίσαιτο" οὐχοῦν νοῆσαι προσήχει τὸν τόχον τὸν εὔχαιρον, χαὶ τὸν ἐν χαιρῷ γινόμενον θάνατον. Ἐμοὶ δοχεῖ τόχος ὥριμος χαὶ οὐκ ἀμδλω- θρίδης εἶναι, ὅταν, χαθώς φησιν Ἡσαΐας, ἐχ τοῦ θείου τις φόδου χυοφορήσας διὰ τῶν τῆς ψυχῆς ὠδίνων τὴν ἰδίαν σωτηρίαν γεννήσῃ. 'Εαυτῶν γὰρ τρόπον φινὰ πατέρες γινόμεθα, ὅταν διὰ τῆς ἀγαθῆς προαιρέ- σεως αὑτοὺς πλάσωμέν τε χαὶ γεννήσωμεν, καὶ εἰς 1. « ΤοΠριΒ δδί, » ἰηφυΐί, « ραγίεπάϊ, οἱ τϑηριυβ πιογίδϊ.» Ῥ]Οῆγα ἴῃ γί ποῖρίο σογβ ἤδης ἢθοδ8- βατίδπιὶ σον απχὶῖ οοπἰ υφαι! πα η), οἴ) φοπογδίί οι! 8 οΟριιδη8 πΙΟΓΙ6 ΠῚ. ῬΆΓΙΠΊ ΘΠΪ ΠΙΟΓΒ 564 υ π6-᾿ (αββαγίο, οἱ οππηἶβ φΟΠΟΓδ(Ϊ0 ἀ 550 ᾽ υἱ{πΓ ἴῃ ἰμιοτὶ- ἴυπ; υᾧἱ ργορίεγοα ηαὐυοὰ δοπ)ιποιῖίπι οβίθηβ8 δἰ ΤΠΟΓΒ Οἱ σοησγαδίίο, πη η 1066 πιοτιΐβ γὙ6}" φιοίδηι Ῥγοίυμάμπι βυηὶ ἱπηπιεγβὶ, οἱ δ ουγᾶπὶ [υἰυΓΟ Γι ἢ) ᾿δχοίιοι. Ηξο τοί ΡἢΠΟΒορ δίυν ἴῃ Ὀγί τ 8 ᾿ργὸ- τα δυοτυπὶ ἰπϑογὶριοηῖθυ8 δῖ αυοφυα δηϊΐουβ Μοβο8, αιυἱ δία πὶ οὐπὶ σεηδϑὶ, φυοα 651 ζαπαγδιίο, δἰπηὰ! αυοαυς βογρϑῖι Εχοάιϊιπι, ἰὰ 681, ἐχοθόδυπι: υἱ φυὶ δὰ ἰεροεγεηῖ αὐῶ βογίρία δυηϊ, δἰΐδηὶ ΡῈ ἰρβύα ογάϊποπι ᾿θτοσυη) 68 ἀἰδοογοηΐ αυῷ δὰ 56 ἶρθ08 ραγποπί. Νεᾳια οηΐπὶ ἤεογὶ ροϊεβὶ οἱ αυὶ Οδπαϑβίη), βθη ογδίίοπαπι ἰπᾳυδιη, δυάδϊογίί, πο Εχο- ἀυπι, ἰά 65ὲ Ἔχοδάβιι ργοϊϊπυβ οορίτοί, Ουοὰ ᾳυΐ- ἀειη ἷς φύοᾳφια τ᾿ ἀσηυπὶ ἐπι6} 6 χ 5856 Εἰ οἰ ββιθα ᾿ οδιθηδίιαν, ὧἱ φυὶ ἰῃ δοάεδιῃ ογάϊπα ροβυθεῖξ τ30Γἴοι) 400 φδι γι] πο. Τοπιρυβ 651 δἷπ), ἰηαυϊῖ, ρΡΑγίθην!, εἰ ἰθηρυδ πηογίοεπάϊ. δ, ἰπαυϊῖ, ἰοπιρυδ, οἱ ηδίιι5 81πὶ; υϑηϊδὶ ἰθηρυ8, οἱ πιοιΐϊαγ. ϑ8ὶ δὰ ἢος ἀπ νΟΓΘ1ΠΊ ΒΡ ΟΘΓΟΠΙῸ 5,0. ΓΘΙΪο.0 νἱδ ἐοι ρθηάϊο ἴῃ οἰγουΐία αὐτὴ {ΠΡ }18 Δ θυ] Γαι α5, τσ ΐ αυΐ ἴῃ ΟΥ̓ΡΘἢΣ οἰγουπιδ δῖ} ΟΓΓΟΓΘ ΠΟ51Γᾶ ΒροΠῃί6 ΘΓΓΔηΙ 68, Ροίθηιία οἱ δι ρο Γᾶ οἱ ἀν} 118, Ὀ6Γ υδ ἐπ παρ 1ςὶ οἱ νὰγία ἢ} 05 τυ πάϊ νἱα μὴ ρ! οδι}, 6 ἸΏ Βγγίπε πο υ085 νἱϊα ἐχίταπι τη πη6 ἰπναπίην8, 60 080 4ι0ἀ γε 6- τη 616 Ὁ Δ θΟΓΔΓα, οἰ διυάίυι υἱ θη δ Δ! 6 Γο, οαγίς οἱ ἃ 411 ἀ ΘΙ ΓΆΓΙ ποη ροΙαϑὶ νἱξ βίρπα οοππάθηι65. θύυδι θο6Α1), ἰπαᾳυϊ, δα πὲ ΠΠ| Βοιαΐπαδ, φυὶ φυῶ ἴῃ ΟΥ̓θοπῚ (ογυαηυΡ Γγϑιιὰ θυ 5. ἢυ}118 υἱέ γϑ οἱ ἷ5, δὰ φοΡ Θπἰαγίδιη ὙἹΓ 115 υἱὰηὶ 856 σοηίογυῃί 1 Εὰ δυ- ἰοὴ οδῖ, δὰ Π181] ὀογυπὶ αυᾷ [εἷς δυιηῖ δηϊῃηυη Ἑοηγογίογε, 80 δογὶ βιυάΐο οοιίθηάοτα δὰ ἰά ᾳφυοὰ ΡῈ Πάθδιῃ ἴῃ 806 68] ργορυϑίϊυπι. Ουοά ἀϊοίυπι εδὲ δυΐοηϊ ΓυΓΒιι5 ἐχδηϊποιηυ5. Ταπιριι8 δβί, ἰπαυΐὶ, ῬΑγίθπάϊ, δὲ ἰδ ρι8 πηογὶθηὰΐ. 1 π8π} πῈ δ φυοαμα ἀδίυγ, αἱ ἴῃ ἰδηρογα πϑθοδγ, οἱ ορρογίυῃδ Το Υ]ΑΓ] Νδο δηΐιη ἀϊχοῦῖ ἱηνοϊυῃίαγίδηι 8} 6 ρϑΓΙ ΟΠ ΘΙ, οἱ βροπίδποαπι ΠηΟΥ ΘΠ) Π06 οΟβίθι ἃ} ΕΟ εδβἰἃ- δβίθ, ἰδῃιιδη) δχ 60 δῖ γβοία υἱγι 15 δοιῖο. Νύᾳυθ Θηἶπὶ Ῥγορίογ ταν} }6 γ18 νοϊ απ 6 } Οχβίβϑεϊ! ράγιῈ5: ὨΘ4Ι6 Ππιοῖ5 δδὶ ἴῃ ἀδοράθδῃζίιη ἴθ ΓῸ Δγθὶιγο. Ουοὰ δυΐϊθη ΠΟΩ δῖ ἰῇ ποβίγᾷ ροίθϑίδίθ, 6616 υἰγιυΐίοπι ποῖ Υἱ(᾽ππὶ φυΐδᾳυδπι ἀοΠμ! ἐγὶι. [η|6]}- Ἰξεγθ δσξοὸ ορογίοι ραγίιιπη ἰθιραϑιίϊνι μι, οἱ ᾿Π0Γ- 1ὸπ 4υδ 6δὲ ἴῃ ἰθρογο. ΜΙ υἱύθιινγ τηδίιγυβ 6388 ρᾶγίυ5 οἱ ποὴ διογίἑνιιβ, φυδπᾶο, υὶ ἀϊεὶϊ Ἐδβαϊας, οὐπὶ 4υϊδρίαπι οχ θεὶ ἰἰπηογο ΓΟποΒροΓΪΐ, 8. ΟΒΕΘΟΒΙΙ ΝΥΒΘΕΝΙ ῬΟΡ δινΐννδ ἴῃ ραγίυ ἰΔθοΟΓ 8 818π| δα] υἴδιη βοιυ6ς Α φῶς προαγάγωμεν. Τοῦτο δὲ ποιοῦμεν, διὰ τοῦ δέγἷι. Νονυῖθ δῖα ἰρβὶ5 φιοιδιμηοάο ρϑίγε8. βυηι8, ἀυληάο μὲγ ΡΒορυιὰ δηϊμὶ ᾿πϑιϊϊυβαιη, ρογαιηᾳυ6 διοίιγίαιη ΠῸ8 'ρ805 ΓΟΓπι νου ηνι18 οἱ φοηυογίηιϑ, δι ἔῃ ἰυσδηι οὐϊἀογίπηῃ 8. Ηος Δυίοπι [ἀοἰιη 5 δχ 60, φυοὰ ει ἴῃ Π05 ἰρ808 δα! ἰλπι8, οἴεςι! Δ} Ὠεὶ οἱ || υἱγιαιῖθ, οἱ ἢ} ΑἸ εἰδβίμιὶ. Εἰ ΠῸ5 ἰρ508 Γυγδὶι5 ΔθΟΓίΪνο5 οαΐπ5, ὨΟ876 ἱπηρογίδοϊοβ οἱ βυῦνεπίδηθο05 Γϑι ἀΐπνυ8, φυᾶπᾶο Βοη [ογἰϊ ἴῃ πο)}»ν}8 [ογιμδίλ, βίου δἷϊ Ἀροβιοίυ5, «( γἰδιὶ ἰογια. Οροτῖει δηΐπι ἱπίοσγαμι οἱ μεγίδοί ι) 6586 πΠοπιίποιῃ Πεὶ. [16 - ξδγ δυΐδιη [Π16 Ομ Πα 651, οὐ ρογίδεϊα πδίυ γα ο0ἢ1- Ρ εἴα [υἱξ ταί!ο. 51 αιιϊβ ἜΓξῸ μδῦ υἱγίαΐξπι δε ρβ1:Πὶ εἰ ἢιίυπι (εςογί!, ρῥγαοϊαγὶ μυ}5 ογίυ5β Δεοςορίδ μος ιἰεοία!ο, 18. πουὶϊ (ΘΟ ρη5 θοηΐ ρᾶγίυ8, εἵ πιργῖο φδιάδι σοηναηΐθηίον Ενδηροίίο, φιιοά πδῖι5 δἷῖ Βο- πιο ἴῃ πππάο. (1 δυίοιν πδίυβ ὁδὶ ἢ 18 ἰγαβ, οἱ 4Π1|05 ρογάϊιἰυ 5, οἱ [δἰ 5 ᾿θηοῦγϑγ πὶ, φΟγπΊΘη νἱ- ΡέΓγδδ. Ὠ)8}8 [οἰ.5, αἱ [14 οπμηΐα, 4018 πι8] 8 1016 διιάϊ! ραγίυθ, ἰδ ΠΟᾺ ΠΟΥΪ ἰδπιρυβ υοὰ ρὶ- ξυὶϊν νἱϊλ!: δὶ δηΐπὶ ὕπιιηὶ ἰοπιριι5 ρατίθηβ δά νἱΐλπι, οἴ ποη ρμίιιγα. Θυΐ ΟΓΩῸ ργορίογ ἱπιροτίυπ)- τδίθιη ραγίι τ ΠΟΩ δῖ Δϑβθοιε8, βορϑυπι ράγιιτι ἐπίογίτυὶ, εἰ δὰ πιογίθηι βϑυξ εϑἰ δηΐπηα5 οὐδίοι τ! ο8- 08. 51 εδὶ δυίδ ρεγϑρίου μα αυδπιδἀϊηοάυπη π8- 80.) ἴῃ ἸΘΙΏΡΟΓΘ, ρεγβϑρίουσπι 4046 651 οπηπί θυ φυσπηιδάπηοάμπι πιογί πη ἰῃ ἰδ ρογα,φυθπιδάπιοάιπὶ βδηῃοίο δυὸ δά βοπᾶπὶ πηογίθπι οη6 ἰθπρυ8 ογαὶ οΡροτγίμημπηι. Οἰδιηαὶ εηἰπὶ ἴῃ δυ}8 βοτὶριΐ 5, φυοάληι- Πι040 δἀυγδης,υδπῦο ἀΐεἰϊ: « Ουοι ἀΐθ ΠΙΟΥΙΟΥ, ΡΟΓ γεβῖγαπι δι οὐ᾽διλοινοπὶ δ᾽ »61 {ΠΠυἀ: ε ῬτοΟρίοΓ 6 πλοία ΔΠοϊηυῦ αυοιϊο 55,» Εἰ ᾿ρ5] ἴῃ ποῦ 8 ᾿ρ8[8 Γγεββροῆ- διπι ποῦ 5 Πα θαϊπιυ δ. Οπιηΐηο δυΐοι ΠΟη 68ὶ ουβου- Ττυπι, φυοιηδἀπιοάυπι Ῥαυ 8 πιουυΓ αοιϊάϊα, φυΐ πυπαυδπὶ ροοσδίο Υἱνῖϊ, 411} 56 ΠΡΟ ΠΙΘΠΙ ΓΤ ΘΔ ΠΪΒ που ἴσαι, οἱ τπηοτιϊοαιίοηθπι οογρογὶ 8 ΟἿ Γϑι} πῃ 886 αἰγουπίεγι δ, 4ηὶ ΒΘ ΡΟΓ οεὐπὶ ΟΠιγίβίο ογυοϊ ρίαν, 4υἱ πυπαυδιῃ 8: νἱνῖι, βεά υἱνθηίθι ἰῇ 86 ἶρ50 μιαραῖ Ογίβίυπι, μδς πη60 [υἀ οἷο [μοεῖὶ πιοῦβ ορροῦ- ἴση, 4.25 γ6ΓδῈ Υἱ [26 Γαἱΐ σο πο ΠἰΑιγῖχ. « Εξο » ΘμΐΠ), ἰηᾳυΐί, « οεεἰάδιν, οἱ Υἵνογε [Δοΐδπι "5: » αἰ ρεγϑυλϑυηι ξασθαι ἐν ἑαυτοῖς τὸν Θεὸν, τέχνα Θεοῦ, χαὶ τέχνα δυνάμεως, καὶ υἱοὶ ὙΨίστου γενόμενοι. Καὶ πάλιν ἑαυτοὺς ἀμδλίσχομεν, καὶ ἀτελεσφορήτους τε χαὶ ὑπηνεμίους ἀπεργαζόμεθα, ὅταν μὴ μορφωθῇ ἐν ἡμῖν, χαθώς φησιν ὁ ᾿Απόστολος, «ε ἡ τοῦ Χριστοῦ μορφή.» Δεῖ γὰρ εἶναι. φησὶν, ἄρτιον τὸν τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπον. “ΓΑρτιος δὲ πάντως ἐχεῖνός ἔστιν, ᾧ. τελείως ὁ τῆς φύσεως συμπεπλήρωται λόγος. Οὐχοῦν εἰ μέν τις δι᾿ ἀρετῆς τέχνον Θεοῦ ἑαυτὸν ἐποίησε, λαθὼν ἐξουσίαν τῆς εὐγενείας ταύτης, ἔγνω οὗτος τὸν καιρὸν τῆς ἀγαθῆς ὠδῖνᾷς, χαὶ χαίρει, χατὰ τὸ Εὐαγ- γέλιον, εἰχότως, ὅτι ἐγεννήθη ἄνθρωπος εἰς τὸν χόσμον. Ὃ δὲ γενόμενο; τέχνον ὀργῆς, χαὶ υἱὸς ἀπωλείας, χαὶ σχότου; ἔχγονος, γέννημα ἐχίδνης, Β ἔχγονον χαχὸν, χαὶ τὰ ἄλλα πάντα δι᾽ ὧν ὁ ποντρὸς διαδάλλεται τόχος, οὐχ ἔγνω τὸν ζωογονοῦντα χαιρόν" εἷς γὰρ καιρὸς τίχτων εἰς ζωὴν, καὶ οὐ πολλοί. Οὗ ὁ. διαμαρτὼν ἐν τῇ ἀκαιρίᾳ τοῦ τόχου, τῇ ἀπωλεί ἑαυτὸν ὥδινε, καὶ τῷ θανάτῳ τὴν ψυχὴν ἐμαιεύσατο. Εἰ δὲ φανερόν ἐστι πῶς ἐν χαιρῷ τιχτόμεθα, δῆλον πᾶσι πῶς ἐν καιρῷ ἀποθνήσχομεν, οἷον πᾶς τῷ ἁγίῳ. Παύλῳ χαιρὸς τοῦ ἀγαθοῦ θανάτου εὔχαιρος ἦν. Βοᾷ γὰρ ἐν τοῖς ἰδίοις λόγοις, ἔνορχον τρόπον τινὰ ποιού - μένος, ἐν οἷς φησιν, ὅτι ε Καθ᾿ ἡμέραν ἀποθνήσχω, νὴ τὴν ὑμετέραν χαύχησιν" » χαὶ τὸ, « Ἕνεχα σοῦ θανατούμεθα πᾶσαν ἡμέραν. » Καὶ αὐτοὶ ἐν ἑαυ- τοῖς τὸ ἀπόχριμα τοῦ θανάτου ἐσχήχαμεν. Πάντως δὲ οὐχ ἄδηλον πῶς ἀποθνήσχει χαθ᾽ ἡμέραν ὁ Παῦ- λος, ὁ μηδέποτε τῇ ἁμαρτίᾳ ζῶν, ὁ ἀεὶ τὰ μέλη τῆς σαρχὸς νεχρῶν, χαὶ τὴν νέχρωσιν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ἐν ἑαυτῷ περιφέρων, ὁ πάντοτε Χριστῷ συ-. σταυρούμενος, ὁ μηδέποτε ἑαυτῷ ζῶν, ἀλλὰ ζῶντα ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν Χριστόν" οὗτο; ἂν εἴη χατά γς τὴν ἡμετέραν χρίσιν ὁ εὔχαιρος θάνατος, ὁ τῆς ἀλη- θοῦς ζωῆς γενόμενος πρόξενος. « Ἐγὼ » γὰρ, φησὶν, « ἀποχτενῶ χαὶ ξῇν ποιήσω" » ὡς πεπεῖαθαι ἀληθῶς Θεοῦ δῶρον εἶναι τὸ νεκρωθῆναι τῇ ἁμαρτίᾳ, χαὶ ζωοποιηθῆναι τῷ πνεύματι. Διὰ γὰρ τοῦ ἀποχτεῖναι, ζωοποιεῖν ἐπαγγέλλεται ἡ θεία φωνή " ὅμοιον δὲ τοῖς. εἰρημένοις καὶ τὸ ἑπόμενον" δἰι γεγα ἢεὶ 6880 ἀοηυπι, πηογίιαπ) 6556 ρεοοδίο, οἱ Υἱνβοδίιπι βρίγίίω. Ῥγορίογεα δηΐπ ᾳυοὰ οοεἰ- ἀεγίι, νἱνιθοαγα ργοπητ! νὸχ ἀἰνίπδ. 115. διιξεπὶ 4υ:8 ἀΐσία βιιηι., βίη! αιοαιθ εδὲ φυοὰ βαφαυίταν: ᾧ. ε« Τερυβ, ν ἰπᾳυΐϊ!, « ρ᾽δηϊδηάί, οἱ ἰθηρυβ Ὁ «Καιρὸς, φησὶ, τοῦ φυτεῦσαι, χαὶ χαιρὸς τοῦ ἐχτῖλας δυο ]οπάϊΐ ᾳφυοά ρῥἰδηιϊδίιπι 68...» ϑδεϊπιυ 4υΐβ δἰῖ ΠοϑΙΟΓ δφγίοοίδ, ἐϊ η08, Οὐ) υ8η8π| δίηυ9. Δ6ΓΙΟυ]- ἰυγὰ. Νά πὰ αυϊάθηι ἃ ΟἸιγἰβίο, "ος δυϊθηὶ ἀΐ- ἀϊείπιυ5 ἃ δοῦύο (᾿γὶϑῖ Ρδυϊυ. Ὀ οἷν οπὶπὶ Ὠοπιΐ- μ118: « Ραῖον τῶϑυβ. ἀρτίοο18 εβὶ "δ, » Αροβίο]υβ αὐϊαπὶ οὐ 5 ἀϊοὶ!: ε« θεοὶ ἀφγίου!υγα 6518 "7. » Μαᾶζηυβ δγᾷο δεγίςοϊδ βεὶ1 80 πὶ "Ὸπἃ ρμίδηίαγε. « Ριδηΐαδνίι οπίπὶ θθὺ8 ρατγϑάϊδιιπι ἰῃ ΒΕ δι δὰ Οεδπιθιῃ ὅδ: 2) Ὑδ} δυΐδη) 64 αυδ βιιπὶ ὈΘηΪ8 ςοπίγατῖα. ε Ομβηΐδ δηΐπὶ ρἰδηϊδιίο 4υλπ| ποι ρἴδη- τανὶς ΡΆΙΟΡ πιθυβ οἰ οδίϊβ, δγδἀϊοδθίιυν 59.» Ρμᾶ- Υἰβδῖοδ δῦρο πιαϊϊἶα οἱ ἰμογοάυ} 185, οἱ ἑηρσταιί δηΐπιὶ ΜΙ (στ. ιν, 10.
ΜΙ (στ. ιν, 10.
τὸ πεφυτευμένον. »θἶδα μὲν τίς ἡμῶν ὁ γεωργὸς, καὶ ἡμεῖς τίνος γεώργιον. Τὸ μὲν γὰρ παρὰ Χρι- στοῦ, τὸ δὲ παρὰ τοῦ δούλου τοῦ Χριστοῦ μεμαθή- χαμεν Παύλου. Ὁ μὲν γὰρ Κύριός φησιν, ὅτι « Ὁ Πατήρ μὸν γεωργός ἐστιν" »ὁ δὲ ᾿Απόστολος πρὸς ἡμᾶς λέγει" ὅτι « Θεοῦ γεώργιόν ἐστε.» Ὁ οὖν μέγας γεωργὸς τὰ ἀγαθὰ φυτεύειν ἐπίσταται μόνον. « Ἐφύ- τευσε γὰρ ὁ Θεὸς παράδεισον ἐν Ἐδὲμ χατὰ ἀνα- τολὰς, ν τὰ δὲ ἐναντία τοῖς ἀγαθοῖς ἀποτῶλει. « Πᾶσα. γὰρ φυτεία ἣν οὐκ ἐφύτευσεν ὁ Πατήρ μου ὁ οὐ- ράνιος, ἐχριξωθήσεται. ν» Οὐχοῦν ἡ φαρισαϊχὴ καχία τε χαὶ ἀπιστία, καὶ ἢ πρὸς τὰ. γινόμενα παρὰ τοῦ Ἴ0ὅ ΙΝ ΕΟΟΓΕΒΙΑΒΤΕΝ. ΒΟΜΙΠΙΑ ΥἹ.
εἰν.
Κυρίου θαυματα ἀγνωμοσύνη, ταῦτα τὰ φυτά ἔστι Α οΥἰπιδη δὰ 6 40 ἃ )οηἶπο [Δοὶὰ βύης πιίγδου]α, τὰ ἐχτιλλόμενα. Χρὴ γὰρ ἐπιχρατῆσαι τὸ χήρυ- 1μα τῆς σωτηρίας. « Χρὴ χηρυχθῆναι τὸ Εὐαγγέλιον ἐν ὅλῳ τῷ χόσμῳ. ν Χρὴ πᾶσαν γλῶσσαν ἐξομολογή- σασθαι ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. Ἐπεὶ οὖν ταῦτα γενέσθαι χρὴ πάντως, ἡ νῦν ἐπιχρατοῦσά τινων ἀπιστία οὐχ ἔστιν ἐχ τῆς τοῦ Πατρὸς φυτείας, ἀλλὰ τοῦ παρασπεέροντος τὰ ζιζά- νια, ἣ τοῦ παραφυτεύοντος τῷ Δεσποτιχῷ ἀμπελῶνι τὴν Σοδομιχὴν κληματίδα, Ὅπερ οὖν ἐν τῷ Εὐαγ- γελίῳ παρὰ τῆς Δεσποτιχῆς φωνῆς ἐπαιδεύθημεν᾽ τοῦτο νῦν χαὶ ἐν τῷ αἰνίγματι τοῦ Ἐχχλησιαστοῦ ἐδι- δάχθημεν, ὅτι αὐτὸς καιρός ἐστι τό τε σωτήριον τῆς πίστεως φυτὸν παραδέξασθαι, τὸ αὐτὸ τῆς ἀπιστίας ἀποτῶλαι ζιζάνιον. Ὃ δὲ ἐπὶ μέρους περὶ τοῦ χατὰ τὴν πίστιν χατορθώματος εἴρηται, τοῦτο χαὶ ἐπὶ πάδης ἀρετῆς ἀκολούθως ἄν τις νοήσειε. Καιρὸς τοῦ φυτεῦσαι, τὴν σωφροσύνην χαὶ ἐχτῖλαι τὸ τῆς ἀχο- ῥασίας φυτόν. Οὕτω καὶ διχαιοσύνης φυτευθείσης, ἀκοῤῥιζοῦται τὸ ἄδιχον βλάστημα, καὶ τὸ τῆς ταπει» νοφροσύνης φυτὸν, τὸν τῦφον ἀνέτρεψε, ἢ τε ἀγάπη βλαστήσασα τὸ ποντιρὸν τοῦ μίσους δένδρον ἐξήρανεν" ὥσπερ καὶ ἐχ τοῦ ἐναντίου δένδρον, μίσους δηλαδὴ, ἡ ἀδικία πληθυνομένη τὴν ἀγάπην χατέψυξε, καὶ τὰ ἄλλα πάντα κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, ἵνα μὴ τὰ χαθ᾽ ἔχαστον λέγοντες διατρίδωμεν, ὁμοίως νοοῦντες, οὐ σφσλησόμεθα. Πάλιν ὁ ἐφεξῆς λόγος σύμφωνος τοῖς προεξητασμένοις ἐστί, « Καιρὸς γὰρ, » φησὶ, ε τοῦ ἀποχτεῖναι, χαιρὸς τοῦ