ἴυγ. Ουἱ επίπι ἰΑρίἀ6 ἐοιηρογαπίίε ἱπιρυθίοαπι ργος, δίθγηΐ! ἐοφίδιϊίοηδαν, 418 ΡΕΓ γοϊρίδι 65 ϑλγιῃ δι ὶ ἐξωὶ πιαϊογίδπι δυρρεάίίδε, {ΠἸδι0 [δεῖυ διιραγαι, οἱ ἴῃ πιᾶηυ 86ηροῦ [ὉΓῚ ἀγπιᾶ. [ἃ οἰΐαπι 0 58 ἢϊ ἸΔρὶ8 φάνογβυβ ἰηλυδε εἰμι, {Πλπαῖχυθ ρογίημ!, οἱ βογνδίυῦ ἴω βίηυ ευ8 4φυὶ δἀπιέδί!. Εοάδπιὶ πηοὰο οπηηΐϑ α188 ἀδ ὁ0 ᾳυοά εδὲ πε! ἰμιο ἰσυπίαν, οὐ ἀδίογίονδ' Ρεγίπιυηΐ, ἐἴ ΠΟΩ δερδγϑηϊγ ΔὉ 60 αἱ ἐκ νἱγίι6 88 ξεῦὶι. Μοὰ αι άδη) βειίθηιία ορογίεὶ ἰἰ ἴῃ ἰδηιρογα ἴΆρογα ἰαρίά6δ8, οἱ ᾿π ἰδίηρυγα “οἰ ἴξογα Ἰαρίἀ65, υἱ οἱ ΒΘΠΙΡΟΡ θΟπῸ8 ΠΡ Δ8πηι8 Ἰλοίυ5, δὰ ρτοδιχαιᾳ αια βυηί ἀειεοτίογα, εἴ ποθὶβ πυιηαιιδη) ἀοἰἰοἰδὶ οὐιβηιοάΐ διπόγαη οορία. Ουἱ δυίδιη ἀδίποορδ βοαυΐγΓ γ0Ὁ- Βογυπὶ σοηίοχίι8, ἀοἢηϊί ἰδρυ5 οἱ ἱππροτίυδ ἰδέ οη ἀφθονίαν. Ἡ. δὲ ἐφεξῆς χατὰ τὸ ἀχόλουθον ἐγχει- Β ουλυπάδηι οϑη!ρίεχι8.
μένη ῥῆσις, περιλήψεώς τινος καιρὸν χαὶ ἀχαιρίαν ὁρίζεται..
Ἔχει δὲ ἡ λέξις οὕτως « Καιρὸς τοῦ περιλαδεῖν, καὶ χαιρὸς τοῦ μαχρυνθῆναι ἀπὸ περιλήψεως.» Ταῦτα δὲ οὐκ ἂν ἄλλως γένοιτο ἡμῖν χαταφανῇ τὰ νοήματα, μὴ τῆς λέξεως πρότερον διὰ τῆς Γραφῆς νοηθείσης " ὥστε γενέσθαι δῆλον ἡμῖν, ἐπὶ τίνος οἷδεν ὁ θεό- πνευστος λόγος τῇ φωνῇ κεχρῆσθαι. Ὅ μὲν οὖν ὁ μέγας Δαδ)δὸ διὰ ψαλμῶν διεσήμανε, χαὶ βοᾷ λέγων " «Κυχλώσατε Σιὼν, χαὶ περιλάθετε αὑτήν" » αὐτὸς δὲ οὗτος ὁ Σολομῶν, ὅτε τὴν ἐνδιάθετον ἐποίει συζυ- γίαν τοῦ ἐρωτιχῶς πρὸς τὴν σοφίαν διατεθέντος, τά πε ἄλλα φησὶ, δι᾽ ὧν γίνεται ἡμῖν πρὸς τὴν ἀρετὴν συνάφεια, καὶ τοῦτο ἐπάγει" « Τίμησον αὑτὴν, ἵνα σε ς περιλάδῃ. ν ΕἸ οὖν Δαδ) δ τὴν Σιὼν ἡμᾶς παραχελεύε- ται περιλαμδάνειν" Σολομὼν δὲ τοὺς τετιμηχότας τὴν σοφίαν παρ᾽ αὐτῆς εἶπε περιλαμθάνεσθαι, τάχα «ἧς προσηχούσης ἐννοίας οὐχ ἁμαρτάνομεν, μαθόντες τὸ πρᾶγμα, οὗ εὔχαιρός ἐστιν ἡ περίληψις. Τὸ γὰρ Σιὼν ὄρος ἐστὶ τῆς: Ἱεροσολύμων ἄχρας ὑπερφαινό- μενον. Ὁ οὖν ταύτην σε περιλαμδάνειν προτρεπό- μενος, τῇ ὑψηλῇ πολιτείᾳ συμφνῇ εἶναι παραχελεύε- και ὥστε εἰς αὐτὴν φθάσαι τῶν ἀρετῶν τὴν ἀχρό- πολιν, ἣν τῷ ὀνόματι Σιὼν παραδηλοῖ δι᾽ αἰνίγματος, Ὃ δὲ τῆς σοφίας ἐσσυνοιχίζων, τὴν παρ᾽ ἐκείνοις ἐπομένην περίληψίν σοι εὐαγγελίζεται. Οὐχοῦν χαι- ρός ἐστι Σιὼν περιλαμδάνειν, καὶ ὑπὸ τῆς σοφίας περιλαμδάνεσθαι, τοῦ μὲν ὀνόματος Σιὼν τὸ ὑψηλὸν 5]. δυίοπι Ὠδθεῖ οοπίοχλυδ: 5. ἐ Τοιηρυβ ε5ΐἴ 0Ώ» ΡΙεεἰοηἀϊ, οἱ (δπιριιβ ὁδί ργοουΐ 86 σοιπουθμϊ. ἃ οομρίεχυ.» Νοα γι ϑδυίθηι) βθῆδιι8 ΠΟΡΪ8 Δ[1{ὲ οἰδγυβ, 4υπ) οἷ οοπίοχιυβ Ρ6Γ ϑογίρίυγαδ (υογὶς Ῥυΐυπ ἰπιο!!δοῖι5, αἱ πΠΟὈΪ8 ἢλ! ρεγβρίουσπι ἰῃ 480- μδπὶ αἰνίηἰτυ5 ἱπδρίταῖα ϑογρίυγα σνόσο υἱἱ φβεΐδὶ. Αἰᾳιια πιᾶξηυβ φυἰάο πη) θαυ ὰ μος ἰῃ Ῥϑβαϊπιΐρ βἰξηΐ- (ἰεὰνῖι. ΟἸδπιδὶ οπΐπὰ ἀΐσδηα: « Οἰγουπιάαϊς ϑίοη, δὲ σοπρ οοιπιίπὶ θᾶπὶ 3.» ἢΐο ρ86 δυΐδθπι ϑα!οπιοη, 4ιλπ60 ἱπίγίβοοιβ ροφίιδπιὶ (Δοίο αὶ ΘΟΠ ποι ΟΠ 6πὶ οἷυ5 ΄υὶ διηογὲ οδρίυ δγαὶ βαρ ϑηις, οἱ 418 ἀἱοὶξ, ΡΟ αὐ θὲ ποδὶ. οὐπὶ υἱγίυ! δοηυηοίίο, εἰ θα δι) υπφῖῖ, Ἠοπογὰ ἰρβᾶπὶ, υἱ 16 οοπιρουίδίυν. δὶ ἐγεο αν μιθεῖ η08 ϑίοι δοπιρίθοι!: ϑδἰοπιοῦ δ0- (οπ ἀϊοὶξ 609 φι Βοπογάγυης βαρίοηϊίδηι, ἰρδπι φοΙῬ 661} Ἴ, ἃ οοηνοηΐδηῖα 56η8ι [ὉΓ16 ΠΟ 8Ρ6Ι͂Τα- ἴηι8, δἰ γὸπὶ αἰάϊ οτίπιιβ ουὐ͵υ8 6δὲ ἰοπιροδίϊνυδ ἐοιρίοχυβ, ϑίοη δπίπιὶ ποη8 68 Η]ΘΓΟςΟἸ γηιογυπι, υΐ δι!ρ6 Ὁ ἄγεθ) δπιΐποὶ. Ο.υἱ ἐγσο δάδπογίδιυγ υἱ ὁΔπὶ ςονρΙοεἰαγίβ, [θεὲ αἱ δυθ τηΐ νἱῖδ ἀφοηάξ γδιίομο οοαίθβ628, ἱ ρογυεη 85 δι ᾿ἰρϑδπὶ ἅγοθπ Υἱγίυ(υπι, φυδηὶ 8ι ποιμίῃθ ϑίοῃ 5 φη σαὶ ἰῃ τπὶβπιαῖθ. Ουΐ Ἔγεο ἰοουπὶ Ὠαθΐλᾶτα νυ} ϑαρίοπείδηη, εὐ αυὶ ἀρυὰ 1105 βοφυίθυς δπηυηιδὶ {01 οοπηρίεχυπι. δι ογξὸ 1 η!ρυ5 σοπιρίοοἰοπάϊ ϑ5[0ι,, οἱ ἰαπιρυβ υἱ η08 “0ῃ}- Ρεοίδίυν ϑ ρἰοηα, ποιΐης ᾳυϊάδη βίο οἐἰοηάδηϊο «ἧς πολιτείας ἐνδειχνυμένου, τῆς δὲ σοφίας πᾶσαν Ὁ 501 πιϊἰάῖοπὶ Υἱ(ϑ8 ἀφθηἀ88 Ταϊϊοπὶβ; 5 ρί θα δυΐϊοηι ἀπὸ μέρους τὴν ἀρετὴν δι᾽ ἑαυτῆς σημαινούσης. ΕἸ τοίνυν ἐγνώκαμεν διὰ τῶν εἰρημένων τὸ τῆς περι- λήψεως εὕχαιρον, διὰ τῶν αὐτῶν ἐδιδάχθημεν, τίνων ὃ χωρισμὸς τῆς συμφυῖας ἐστὶ λυσιτελέστερος. Κα:- ερὸς γὰρ, φησὶ, τοῦ μαχρυνθῆναι ἀπὸ περιλήψεως. Ὁ πρὸς τὴν ἀρετὴν οἰχειωθεὶς, τῆς πρὸς τὴν χαχίαν σχέσεως ἡλλοτρίωται. ε Τίς γὰρ χοινωνία φωτὶ πρὸς σχότος, ἣ Χριστῷ πρὸὺς Βελίαλ; » Ἢ πῶ: δυνατόν ἐστι δυσὶ χυρίοις ἐναντίοις δουλεύοντα, εὔνουν ἀμφο- τέροις γενέσθαι; Ἡ γὰρ τοῦ ἑνὸς ἀγάπη, μῖσος τοῦ ἑτέρου ἐποίησεν. Ὅταν οὖν ἣ ἀγαπητιχὴ διάθεσις περιποιῇ τὸ χαλὸν, τοῦτο δέ ἐστι τὸ εὔκαιρον, ἐπ- ΣΧ ρᾶγίβ οἤηθηὶ ρὲῦ 88 υἱγίυϊειη δἰρηπιἤοδηίθ. δὶ οΥὔξῸ ΡῈ 68 41:8 ἀἰοία δυιηΐ οορηονίιη5 ορρογίυ- μἰϊαῖθν οὐϊημίοχυβ, ΡΘΓ δὰ ἴρ84 αἰάϊεϊπλι8, ἃ 4υΪ- Ὀυβηδηι ΒΕ ραγϑίίο [1 ὑ{ΠΠ|ὁΓ ἐοηιποιίοιε. Τορυδ 6δῖ δπΐπι, ἰηαυ}, ἰοῆφο ἤογὶ ἃ οορίοεχυ. Θαυὶ νἱγ- ἴυϊὶ 65ὲ σοπ)υποῖιι5 πδοςβϑιἀΐη6 86 (Δ0ΠΠγδῖθ, οδὶ δἰθπδίυ8 ἂν ρᾷ αὐ οὐπὶ Υἱίϊο 6βὲ νδθὶιυἠϊΐηα. «θυ 681 οηΐπι βοοίθια ἰοἱ οὐ 16 6 ὈΓ8, 881 Οἰεγίβῖο οὐπὶ ΒεΙία! "᾽ν Αὐἱξ φυοπιοάο βογὶ ροΐοϑι, αἱ 41 ἀμοθι5 ἀοηνϊ δ βεγνὶδ ςΟΠ ΓΆΓΙἢΒ 8}1 υἱγίβ4 16 μνβηθνύοίυβ "Ὁ ὕη}τ|8 οηΐμη ἀϊ!οοιῖο οὐΐαπι οἴδεῖ! δἰτο- τίυβ. Ουδιάο ἐγροὸ ἀϊ!οοιϊοπὶς αὔεοιϊο δἰ ἱ νἱπάϊοωι 5. ΟΔΕΘΟΒῚΙΙ ΝΥΘΘΕΝΙ ἰὰ φυφὰ ἐδὶ ὑσπππὶ οἱ Ββοποείμμι, δος δυίοιη ἐβί ὁρ- Α ηχολούθησεν ὄντως ἡ πρὸς τὸ ἀντιχείμενον ἀλλοτρίω- Ῥογίυημαν οἱ (ειθροδιίνιπι, νοῦ θαυ Εν 8] οπαιὶθ ΔῸ 60 φυοὰ εἱ δΔάνεγδαδίῃγ. 81 τθγὸ ἀἰ]δχίδιὶ ἰθπηρ6- γαηπίίδιη, ἰὰ αυοὰ δάνεγβδιαν οἀΐδιὶ. 5' δὰ ρυτγίιδίοπι δου! Δϑρἰ εἶδ δηγδίογ 5, οὐϊειϊ βε σοὶ [δίογομι οιδηΐ. δὶ ῬοΠῸ δι μιοβίδιὶ, ἰοηφα οἰππίηο δὺ δἀϊιδεδίοπα πιᾶϊ! ἰ6 τειρονίδεὶ. Θυοά οἱ «ιιΐδ εἴπη σοπιρίεχυδ ἰᾳηϊβοδίυπι ἀϑάνοαι! «ἀ οοιηρίοχιπι ἀϊνιἰάγυαι, ἰά ηιοφιιρ οβιοπάϊι, αιιεηδπι δἱπὲ ἀπιρίοχαηὰο ἀἰν!ιία, οἱ φυᾶγυπι ἀϊνἰεἰαγυπι διηρίοχηβ 51 ἀπιδπἀλπάιϑ. Νονὶ (πεβαυτιπν αυΐ τηᾶρη0 δίυάϊο φυφνί(υγ, ποπιρα δαπὶ 4υΐ 681 ΔΌΒΟΟη805 ἴῃ ΔρΤῸ ᾽ δ) ποη οὑπὶ 4υ] δρ- Ρᾶγοὶ οβηπίθι5. ΝΟΥΪ Γυγϑα8 ἀν! 188 40: ΒΑΡΟΠΙῸΓ φ«οπίεπιρίαΐ, ὩΟῺ 688 αὐυδὲ Βραγδπίυγ, 86 4υδ 86 οὔκεγυπι οου}18. Ἦος ἀοοοὶ νὸχ Αροϑίοὶί, ἀΐοθῃβ: σεις. Εἰ ἀληθῶς τὴν σωφροσύνην ἠγάπησας, ἐμίσησας ἂν τὸ ἀντιχείμενον. Εἰ πρὸς τὴν καθαρότητα βλέπεις ἐρωτιχῶς, ἐδδελύξω δῆλον ὅτι τὴν τοῦ βορδόρου δυσωδίαν. Εἰ τῷ ἀγαθῷ προσεχολλήθης, ἐμαχρύνϑης πάντως τῆς τοῦ πονηροῦ προσχολλήσεως. Εἰ δὲ χαὶ πρὸς τὴν τοῦ πλούτου περιδολὴν ἄγοι τις τὸ τῆς περιλήψεως ση μαινόμενον, δείχνυσι καὶ οὗτος ὁ λόγος “ποῖον πλοῦτον ἀγαθόν ἐστι περιδάλλεσθαι, χαὶ ποίων χτημάτων περιδολὴν ἀποπέμπεσθαι. Οἶδα θησαυρὸν σπουδαζόμενον, τὸν χεχρυμμένον ἐν τῷ ἀγρῷ, οὐχὲ τὸν πᾶσι φαινόμενον. Οἶδα πάλιν πλοῦτον ἀτιμαζό- μενον, οὐ τὸν ἐλπιζόμενον, ἀλλὰ τὸν ὀφθαλμοῖς προ- φαινόμενον. Διδάσχει τοῦτο ἡ τοῦ ᾿Αποστόλου φωνὴ» λέγουσα" « Μὴ σχοπούντων ἡμῶν τὰ βλεπόμενα, «Νόοη οοπίἀδγαπιθυ.5 ΠΟ 8 πῶ υἱθεηίυν, 564 402 Β ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα" τὰ γὰρ βλεπόμενα πρόσπο Υἱάδηίυγ: 4υς δαἶπὶ νἱἀδηΐιγ, δυηὶ ᾿ορογὰ]ἰᾶ; 4υξ διιΐοπι Π0η υἱἀδηίυγ, δίογπα "".» δ. Πδὲ6 ἱπίο!]6- χἰπιυβ, δὰ οἰΐδπι αι ἀοίποορϑ βεαυθηῖυν, ΡῈΓ ἰδὲ ἢᾳ 6! Π που πιιι5.
β. «Τιπιρυ8 εϑὲ δηΐπι, » ἰπαυῖ,, ε φυπηοηάϊ, εἱ ἰορυ8 ρερϊσπθϊ. » Ουἱ δπΐπι δχ 118. 4028 ὁχδηηΐ δία δυηϊ, ἰηϊεϊ χοῦ! ἃ αογυῖ οοιρίοχα 56) υηβ6Γα ϑεΐρβυπι ἀεθδϑὶ, εἴ οεὐπὶ υΐθιι5 ορογίεδι 86 ουπ͵)υη- ἔδοτε; ἑορπῃοβοοὶ οἰΐαπι φυϊὰ φυκγοπάιπιπι δἰ1, εἰ 4υ0- ΤῸΠ) Δ 95}0 5ἰϊ1 ᾿πογυτι. ε Τορυ5 δὶ δηΐπι, » ἰπηυἱδ, « ἀυττγοπαϊ, οἵ ἐοπιριῖ5 δι 6 Ππ6]. » Ουΐά εδὶ ΕΓ50 αὐυοά πιὸ φυξγογα ὁρογῖθὶ, υἱ ἰ6πι|ρι15 ἀβϑθαυ δ (0η- σοι ΐθηβ Ὁ 568 φυϊάπδηι ᾳυϊάθπι φυδετὶ οροτίοδὶ, ἴὨ- ἀΐϊελι ῥγορίνοιϊα, ἀΐοθηβ: « θυδτίια οπιίπυπι, οἱ «οπϑιπιδπιηὶ 3». » Ελ Γυγβιι5: « Ουφεῖίε Βοιηΐηασπι, οἱ ἰὴ ἰηνοπϊοπάο δυπὶ ἱμνοοδίς, οἱ ᾿Ἰϑ οἴ ΟΟΥ 4υ:- τοπιίυι Ὀυπιηυ 15. » ΟΟΖΠΟΥ ΘΥβὺ ΡῈΓ 6 αυὲ ἠϊοία βυηι, ἰά χφαυὰ φυδτεπάθπηι 6βῖ: εὐ)08 ἱπυθη- το 691 ᾿ρϑπι 56 ΠΏ ΡῈ Γ αυξγογθ.. Νοη οπὶπὶ δἰϊυά οὶ αυξτεῖα, οἱ 4|1υἀ ἰηνεπίγα: 86 δχαυϊΡρεπάϊ ᾿ποΓα πὶ δῖ ἰρβυπὶ φυγεγα. ΥἹβ οἱΐδπι βεῖγε ὁρρογίν δι οπιῦ Θυυὰ εδβῖ τοιηρυς φυῶγοπάϊ Βοινΐπυηι ἢ ΒΡανΟΓ ἀἴοῸ εἰ εοπιραπάϊο, ἰοἰὰ υἱῖᾶ. ἴῃ νος Θηΐπι 5010 δία} τοπιρυ8 6δὶ τοῖαπὶ δβιυδίαπι. Νοπ οηΐπὶ σΕγ0 δ᾽ίφυο 8. ἀοῆηΐιο ἰοπρογο θοπιηυπι 4ιθγογα θοηυπῃ δῖ, βθὰ ἤθη οὐββᾶγα Φυξγεγα, [06 δϑὶ νεγὰ ὀρρογίιηϊ- 185. « Οοὐυ!! » δηΐπὶ « πιοὶ, » ἰπαιϊῖ, 4 βϑροῦ δὰ θοφιίπυμι ᾽ν.» ΥἹάεβ χυᾶπι αἰ] βθηιεῦ δογυϊδίυγ οουϊυβ φυοὰ φυκτίιαγ, αἱ φυΐ πὰ ]8πὶ δἰ ἀδὲ γεπηΐδ- δἰοιιθπι, πεῆυδ υἱϊαπι οἦ05 φιοὰ φιιγίιαγ ἰη!ογνα]- Ιυπὶ, ποαυδ υἱϊαιη ταϊαχαιίομοπι οορἑ δι η}5 Ὁ ῬῸΓ δαϊδοιίοπειι ἐμΐμ δ)05 φυοά 6δὲ βϑιηρεῦ, οδιεηαϊι Ῥεγροίαυμν,, οἱ φυοὰ πυηφυᾶπὶ ἱπιογπιγ, δία - ἀΐαμν. δι) 6 δυΐαπὶ ἰπι6} Πφάπιυ5 οἱ ἰδηιρυϑ ρεγ- ἀοπάϊ, Ἰασταπι 6656 [υἀοληι68. ἰἸυἀ μογάεγο, φιυά εἰ 4υΐβ πανεδῖ, ἰὰ ἢ} ἀαπιηυπι αδεγί. Μα]ὰ ρονβο5- εἷοὸ ἐβῖ δυαγιεἶα; δϑίῃ δγφὸ ρεγάδπι8. Μα]υπὶ ἀθρο- βἴίυπι εβί δοοδρία ἰπ]υγίς γοοογάδῇϊο. [ἃ ἐγβο δηι- ιἰδϑιυ5, Μιαϊδ ροββοεβίυ δοΐ εἴγεπδῖα ἰἰθίἀο: ε͵υ8 πνασχὶΠ)8 δηΐα δἰΐοβ ραυρογίαδι ἐπι ἰΘΠΘΆΠΙι5, υἱ ΡΘΓ ο)υδβιποῦι ραυρογιδῖδαι γοφηλὰ Ἰυμογ ΓΔ οἴδιιι5. ε Β68- χαιρα" τὰ ὃὲ μὴ βλεπόμενα, αἱώνια. ν» Εἰ ταῦτα γενοήχαμεν, καὶ τὸν ἐφεξῆς λόγον διὰ τούτων νε- γοηχότες ἐσόμεθα.
ε Καιρὸς γὰρ, » φησὶ, ε τοῦ ζητῆσαι, χαὶ χαιρὸς τοῦ ἀπολέσαι. » Ὁ γὰρ νοἦσας διὰ τῶν ἐξετασϑέντων, τίνων προσήχει μακρύνειν ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς περιλή- ψεως καὶ τίσι συνάπτεσθαι" γνῴη ἂν, τί τε προσήχει ζητεῖν, καὶ τίνων ἡ ἀπώλεια χέρδος ἐστίν. ε Καιρὸς γὰρ, » φησὶ, « τοῦ ζητῆσαι, χαὶ χαιρὸς τοῦ ἀπολέσαι.» Τί τοίνυν ἐστὶν ὅ με ζητῆσαι χρὴ, ὥστε ἐπιτυχεῖν τοῦ χαιροῦ τοῦ χαθήχοντος; ἀλλὰ τί μὲν ζητεῖσθαι δέον ἡ προφητεία δείχνυσι, λέγουσα " « Ζητήσατε τὸν Κύριον, χαὶ χραταιώθητε" » χαὶ πάλιν" ε Ζητήσατε τὸν Κύριον, χαὶ ἐν τῷ εὑρίσχειν αὐτὸν ἐπιχαλέσασθε, καὶ εὐφρανθήτω χαρδία ζητούντων τὸν Κύριον. » “Ἔγνων τοίνυν διὰ τῶν εἰρημένων ὅπερ ζητῆσαι χρή" οὗ ἡ εὕρεσίς ἐστιν αὐτὸ τὸ ἀεὶ ζητεῖν. Οὐ γὰρ ἄλλο τὶ ἔστι τὸ ζητεῖν, χαὶ ἄλλο τὸ εδρίσχειν - ἀλλὰ τὸ τοῦ ἐχζητῆσαι χέρδος, αὐτὸ τὸ ζητῆσαξ ἐστι. Βούλει χαὶ τὴν εὐχαιρίαν μαθεῖν, τίς χαιρὸς τοῦ ζητεῖν τὸν Κύριον; συντόμος λέγω, Ὁ βίος ὅλος, Ἐπὶ τούτου γὰρ μόνον ἧς καιρὸς τῆς σπουδῆς ἐστιν ἦ σπουδὴ πᾶ- σα. Οὐ γὰρ ἀποτεταγμένῳ τινὶ χαιρῷ χαὶ χρόνῳ ἀφωρισμένῳ τὸ ζητεῖν τὸν Κύριον, ἀγαθόν ἔστιν " ἀλλὰ τὸ μήτε ὅλως διαλείπειν ἀεὶ ζητοῦντα, τοῦτό ἔστιν ἀληθὴς εὐχαιρία. « υἱ » γὰρ ε ὀφθαλμοί μου, ν φησὶ, ε διαπαντὸς πρὸς τὸν Κύριον.» Ὁρᾷς πῶς ἐπι- 0 μβελῶς ἐρευνᾷ ὁ ὀφθαλμὸς τὸ ζητούμενον, οὐδεμίαν ἄνεσιν ἑαυτῷ διδοὺς, οὐδέ τι διάλειμμα τῆς τοῦ ζη- τουμένου κατανοήσεως; Τῇ γὰρ τοῦ διαπαντὸς προσ- θέσει, τὸ διηνεχές τε καὶ ἀδιάλειπτον τῆς σπουδῆς ἐν- εδείξατο. Ὡσαύτως δὲ νοήσωμεν καὶ τὸν τοῦ ἀπολέσαι χαιρὸν, χέρδος εἶναι χρίνοντες, τὸ ἀπολέσαι ἐχεῖνο, οὗ ἡ ὕπαρξις, ζημία τῷ ἔχοντι γίνεται. Καχὸν χτῆμα ἡ φιλαργυρία᾽ οὐχοῦν ἀπολέσωμεν. Πονηρὸν ἀπόθετον ἡ μνησιχαχία" οὐχοῦν προώμεθα. Ὀλέθριον χτῆμα ἡ ἀχόλαστος ἐπιθυμία" τούτου μάλιστα πρὸ τῶν ἄλλων ποωχεύσωμεν, ἵνα διὰ τῆς τοιαύτης πτωχείας, τὴν βασιλείαν χερδήσωμεν. « Μαχάριοι » γὰρ « οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, » δηλαδὴ οἱ τοῦ τοιούτου πλούτου πενό- Ἵ2 ΙΝ ΕΘΟΒΕΒΙΆΒΤΕΝ. ΠΟΜΊΓΙΑ ΥἹΙ, 13 μενοι, καὶ τὰ ἄλλα πάντα τοῦ διαδόλου κειμήλια, μα- Α (ἰ » ειΐε φηπί 4 μΔΌΡΕΓΕδ δρί γι 18, » υἱδείϊοιῖ καριώτερον μὲν, τὸ μηδὲ τὴν ἀρχήν τενα χτήσασθαι, ἵνα καθόλου ἀκτήμονες τῶν μολυνόντων γενώμεθα. Καλὸν δὲ οὐχ ἧττον τῷ προληφθέντι τῇ πονηρᾷ χτί- σε: τὸ ἀπολέσαι τὰ τοιαῦτα χτήματα, καὶ εἰς ἀφανι- σμὸν ἀγαγεῖν. ᾿Αλλὰ τὸ μηδὲ ὅλως ποτὲ ἔχειν τῶν τοιούτων μετηυσίαν, χρεῖττον ἣ χατὰ τὴν ἀνθρωπί- νὴν φύσιν ἐστὶ, τὸ δὲ λαθόντα ἐξαφανίσαι, τούτου καὶ ἡ τῶν ἀνθρώπων δύναμις τὴν ἰσχὺν ἔχει. Διὸ τὸ μηδὲν ἐσχηχέναι τῶν τοῦ ἀντικειμένου χτημάτων μόνου τοῦ Κυρίου ἐστὶ, τοῦ μετασχόντος ἡμῖν τῶν αὐτῶν παθημάτων χωρὶς ἁμαρτίας. «Ἔρχεται γὰρ, ν» φησὶν, « ὁ ἄρχων τοῦ χόσμου τούτου, καὶ ἐν ἐμοὶ εὑφίσκει τῶν ἰδίεον οὐδέν. » Τὸ δὲ δι᾿ ἐπιμελοῦς μετα- μελείας ἑαυτὸν ἐχχαθῆραι,, τοῦτο χαὶ ἐπ᾿ ἀνθρώπων πῶν δι᾽ ἀρετῆς ἑαυτοὺς λαμπρυνόντων ἔστιν ἰδεῖν. ᾿Απώλεσεν ὁ Παῦλος τὸ πονηρὸν χτῆμα τῆς ἀπιστίας, διὰ τοῦ ἐνεργοῦντος ἐν αὐτῷ τῆς προφητείας τὴν χά- ριν " πλήρης τοῦ θησαυροῦ ἐγένετο, ὃν ἐζήτησεν. ᾿Απώλεσεν Ἡσαΐας ἐν τῷ χαθαρσίῳ τοῦ θείου ἄν- θραχος πᾶν ῥυπαρὸν, χαὶ ῥήῇμα, χαὶ νόημα " διὰ τοῦτο ἐπληρώθη τοῦ ἁγίου Πνεύματος. ᾿Απόλλυσι πᾶς ἐν τῇ μεταλήψει τοῦ κρείττονος πᾶν τὸ πρὸς τὸ ἐναντίον νοούμενον. Οὕτως ὁ σώφρων τὴν ἀχολασίαν ἀπόλλυσι, τὴν ἀδιχίαν ὁ δέχαιος, τὴν ὑπερηφανίαν ὁ μέτριος, ὁ εὔνους τὸν φθόνον, ὁ ἀγαπητιχὸς τὴν ἀπ- ἐχθειαν. “Ὥσπερ γὰρ ὁ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ τυφλὸς εὗρεν ὃ μὴ εἶχεν, ἐκ τοῦ ἀπολέσα: ὃ εἶχε" τῆς γὰρ τυφλό- τητος ἀφαιρεθείσης, ἡ τοῦ φωτὸς ἀντεισῆλθεν αὐγή " καὶ ἐπὶ τοῦ λεπροῦ, τοῦ πάθους ἀφανισθέντος, ἡ τῆς ὑγείας ἐπανέρχεται χάρις " χαὶ ἐπὶ τῶν ἐχ θανάτου ἀνισταμένων ἡ νεχρότης τῇ παρουσίᾳ τῆς ζωῆς ὑπ- ἐχώρησεν" οὕτως καὶ ἐπὶ τῆς προκειμένης ἡμῖν φιλο- σοφίας οὐκ ἔστι τι τῶν ὑψηλῶν χτήσασθαι, μὴ τὴν περὶ τὰ γὴϊνά τε καὶ ταπεινὰ σπουδὴν ἀπολέσαντας. Ἐν γὰρ τῷ ταῦτα εὑρίσχειν, ἀπόλλυται ἡμῖν τὰ προ- «ιμότερα" καὶ τὸ ἔμπαλιν, ἡ τούτων ἀπώλεια, τῆς πῶν τιμέων εὑρέσεως πρόξενος γενήσεται. Ταῦτα παρὰ τῆς τοῦ Κυρίου φωνῆς μεμαθήχαμεν" « Ὁ εὑ- ρὼν τὴν ψυχὴν αὑτοῦ ἀπολέσει αὐτὴν, χαὶ ὁ ἀπολέ- σας τὴν ψυχὴν αὑτοῦ ἔνεχεν ἐμοῦ, εὑρήσει αὐτήν. » Τὸ γὰρ ἐν τοῖς χατὰ τὴν ὕλην ασπουδαζομένοις τὴν ψυχὴν εὑρεθῆναι αἴτιον γένεται τοῦ ἐν τοῖς ἀληθινοῖς ἀγαθοῖς αὐτὴν μὴ εὑρεθῆναι " χαὶ τὸ ἔμπαλιν, ἢ τού- 4υἱ βκυηΐξ (δἰίαπι ορειὶ ἀϊνιἰαγαη,, οἱ δἰΐδα θρὸϑ οηδποα ἀΐδθο!! Βοδιίαβ αυϊάδπι εδὶ π6 οπιηηΐμο αυΐάοιη ροβοίἀθγα, υἱ δογυπὶ αὐ Π05 ἰπαυίηδη!ί, οδγοδπὼβ Ομ πΐῃ9 ροδβαδβίοπὸ. ΝῸπ πιΐηυβ 8υ- ἴθπὶ θοδιιπὶ 6ϑὲ εἱ χυθηι πηδὶΔ ἰηναβϑὶϊ ροβϑοϑϑὶὺ, Γ68 δ) υδαιοάϊ 485 Δ ἶρδ0 ροδϑίἀδπίυν ρμογάεγε, οἱ οἸηηΐηο ἀδίογα. ϑεὰ δογυπὶ αὐ ἀ6Π| 0 6556 ΟΠ Βί ΠΟ Ῥαγιϊοίρα8, πιοῖϊ8 δδὲ, αυδπὶ υἱ ἰὰ ονθηΐγο ροδεὶϊ πη δῆδ5 παῖαΓαο, 86ἀ οὐπὶ δοσορογίὶ ὁ δυοίεγα, ἰὰ βἰίυπι 68. 'π οπηΐη8 ροίεδίαί6. 50]10.5 ἰίαψη8 οϑὲ θομηΐηὶ πἰδὲῖ αθυΐθ86 θογαιν 4005 μοθεί οἱ δάγυθ- 85. 4] ΘΑΓΕΠπὶ ἀ085 Π05 ρϑϑ5εὶ δυπμεβ δ βδοιίο-- πύηὶ Γὐϊ ρατῖίοορϑ ργίον ροοοδίιν. « δ διΐι δωΐην.» ἐπῳαὶς, « ργίποορθ δυ)μ8 ταυπάϊ, οἱ ἴα λὸ Βὲ!ἐἱὶ ἱπνοηΐξ ἐσ ργορεῖϊα ᾽5.» βαοίφϑι δυΐοιῃ φροτ ἀϊ]ὶ- ξοηΐοῖῦ Θχρυγβάγα ρα Βἰξεμεαπ), δ06 φυοᾳθθ ἰἰοθῖ συἱάσγα ἴῃ ᾿οπιπίθυ8 4υΐ 56 ἱρβοβ ἐ!υβίτανι νἱγίυ!1- Βυ5. Δηοῖ! Ραυΐωθ πιδδῃ ἱπογοάυἰδι᾽5 ροββύβαίο- ΒΟ Ῥ6Γ ΘΠ 4υἱ ἴῃ 'ρ80 Ορογωῖυν φγαιϊδαι ργορβα- εἶδ: ρῥἰέπυβ δυίΐίοιμ [υἱλ (Παβδστο 466η) ηυδδὶϊι. Ρεγάϊεϊε 5485 ἰπ ἀϊνίη! οἀγθοηΐβ ρυγξαιίοηο υϊά- αυἱά ἴῃ 86 δγαὶ βογάϊάυσῃ, οἱ γδγθυιη, οἱ οορὶ(ίμη). Ῥγορίεγοα τορίοἰι8 ἔωἱξ δδηοίο ϑρίγίιει. Ῥεγάΐι αι - Ἰῖθει ἰὼ οἦὰς φυοά 651 πιοϊυς ρϑτιεἰραιίοηα, υϊά- αυἱά ἱπιο! ρἰίιν οἱ 6556 σοπῖγδγίπ). 510 ἰδ ραγδηδ βογοϊε ἰμἰοπιρεγδη δα), ἐπβέυβ ἰωὐ δε 118π|, πιοά6- δῖ118 δ: ΡοΓθ δ), μθβουοΐ 8 ἰηνίἀΐαπ, 4υὶ δὐἰ οδᾶ- Τὶ δία ργϑάϊιυ5 ἰπἰπλοίε[45. Θυοπιοῦο θηΐπι αυ] ογδὶ ὁἄου ἰῃ Ενδηζαίίο, ἰηνδι ηαυοά ποὰ ἐιαθε αι: διυϊδία δηΐπι οδδοίϊδία, 6}8.5 Ι000 βυοιαδϑὶῖὶς δρίθινον Ιαυῖϑ; εἰ ἴῃ ἰεργοβο, δυϊδίο βόγο γοάϊι ταὶ 88- πἰ δι ς οἱ ἰῃ 18 ᾳυΐ βυγζιηὶ ἃ πιογίυἷδ, δάἀνοηϊοηίθ ν᾽ ΠΙΟΓΒ Γϑοράϊι: [ἃ οἰϊδι ἰὼ ῥγοροδὶια πος ῬὨΙοδορ να, βογὶ ἤθη ροϊεβϑί υἱ δἰϊᾳυϊὰ ρμοδβείμοδιιγ δου) 4ὑδ δυηΐί ἐχοοίδα, "δὲ σϑῦιιαὶ [θη το- πᾶταῦλ οἱ δυπι υπὶ διυάϊυπ, δπιϊδουίιηι5. ἔπ ἐπα ἱηνθπίθάθο ρδρθυπὶ ποὺΐδ αὐ διε μι- ἰληιίογα. Εἰ οοπίγα θοῦυμ δπιΐβδὶὺ Ῥγουιγωθίς ἰηνοηιομθῶ γογυσπὶ ῥγαιϊοδβαγαπι).. ἤφο ἀἰάϊοὶπμι!8 ἃ νοῦο θοιηΐηὶ: ε Ουἱὶ ἰπνεηὶξ δηϊπηδπ) βυῶ, ρυγάοε 681}: εἵ αυἱ ρμογέϊἀϊ δηΐπμαπι βδυ8πι) ργορίογ τμ6, ἰπνθιΐθὶ ἰροᾶπὶ “"Ἷ. » Θιοά δηΐη ἱμνεηΐδ [6 λημ ἃ ἴῃ ἰἰ φυοτιπὶ δια ἀΐπ πῇ (ΟΙοομίωΓ ἰῷ μπιαιογία, οδυδὰ 65 ιἱ ἰρϑ8ῶ ποῃ ἰνοηϊδίυγ ἴῃ γὙοσὶβ ΒΟ 5. δὶ τῶν στέρησις καὶ ἀπώλεια, τῶν ἐλπιζομένων ὕπαρξις 1) ὁοπῖγα, Θογυμ ρεΐνδιϊο οἱ δι) ββίο, εἰϊοίγ βυ δίληγίνεται. ε Τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος ἐὰν τὸν κότμον ὅλον χερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ; »- Και- ρὸς, ν φησὶ, ε τοῦ ζητῆσαι, καὶ καιρὸς τοῦ ἀπολέσαι.» Εἰ τοίνυν ἔγνωμεν τί ἐστι τὸ ζητούμενον χέρδος, ὃ διὰ τοῦ ἀπολέσαι τὰ χαχῶς κτηθέντα εὑρίσχεται, τὸ μὲν ζητήσωμεν, τὸ δὲ ἀπολέσωμεν " τὰ καλὰ ζητήσωμεν, τὰ χακὰ ἀπολόσωμεν. Καλῶς δὲ καὶ προσφυῶς τοῖς πρρεξητασμένοις καὶ ἡ ἀχολουθία τῶν γεγραμμένων ἐπάγεται. Φησὶ γάρ᾽ « Καιρὸς τοῦ φυλάξαι καὶ καιρὸς τοῦ ἐχθαλεῖν.» Τί φυλάξαι; Δηλονότι τὸ εὑρεθὲν ἡμῖν ἐχ τῆς ζητήσεως. Τί ἐχδαλεῖν; Ἐκχεῖνο πάντως, οὗ ἡ ἀπώλεια λυσιτελεῖν ἐνομίσθη. Ἐγένετό σοι νόημα εἷλ δογυμ) 49 Βρεγδηΐιγ. ε Ουϊὰ δηΐπι ργοάεϑι ἰιο- ταϊηὶ δἰ 1ολυπι πηυπάυπη ἰυσγοίαν, ᾿ΔοίυΓαη) διυΐίθιν [λοϊδι δηΐπις 157.» --- - ΤδΙηριι5 6δῖ, » ἰβαυῖ, ε ανε- τοπαΐ οἱ ἰδπρυ8 δϑὶ δι 6 παϊ. » 8:1 δγζο βείμιιῳ φυία 5[1 Ἰυσγι φυοά φυφγίέυν, φιοῦ χαϊίθιν ἐχ 60 ἰμνεπίιυγ,υοά ρογίεγίη! 4υδδ πιδ]8 ροβϑεδδᾶ [Ἰ ΘγῶΠὶ, ᾿Ππ4 αυϊάδπι αυφῦδηη8, 06 Ὑ6ΓῸ δι Διη8 Βοηᾶ φυφῆϑιηυ8, ἢ18]Δ δπιἰλλπλι5. [ἰδοῖ6 δυΐοιῃ οἱ ΔρΡΟΒΙ!6 ἰΐδ 4υὲ ῥγίυ8 δύμιϊ Θχδηιϊηδία, βυμ)υῃρίιυν ουπϑοαυρηίία δοτιιπι 4029 βογὶρία διηΐ, Ὠιοὐϊ δὐέα, « Τεπηρυβ 68] δογνυδηάὶ, οἱ (θη ρι}8 δϑῖ οἡεϊομαϊΐ. ν» Αυ1 δογνϑιμὶ! 3 [ἃ οἰ Ποοὶ ἀπο ἃ ποἷδ ἱπνερέυ; 5. ΟΒΕΘΟΗΠ ΝΥ͂ΞΘΕΝΙ Ἴι ὅϑι ὁχ ἱπαιάβίοπ6. Θυ]ὰ εἰ εἰ οπάϊ ᾽ 1Δ δα! ]Π]ςοί ουὐυ8. Α δεξιὸν, εἰσῆλθεν ἐπιθυμία τοῦ ἱδεῖν τὸν Θεὸν, ἐδίψη- ΔΠ)8δἰοηθιη οχ βΕἸ πιϑίυ! 6ϑὲ ΘΟ ΘΓτ. Ογι 681 {0 Ῥθοπᾶ ςογϊίαιίο, (6 ἰηδοοϑῖι ἀρδίἀδγίυπι τυἱἀθη] θευτη, 5ἰεἰτῖι διΐπιὰ ( δά Πδαιῃ [Οτίθτα, νίναιη "ἢ, εἰδὲ οτία δδί ἀρρϑίη!ο υἱ 65965 ἴῃ δι 5 θοπιηΐ: Δίγία δυΐθπῃ θοπιίηὶ ϑιηΐ. π|60 ἀυϊάδπι ἡ] οἷο, τὶγ- ἰυ(65 οὐϊη 4ηΐθυ8 Πα ΓΑΙΟ, οἱ ψφυϊευῃαιδ 86- υΐιυν τα(ἰοπθην. {8 ουδίϑαϊ, πα {ἰ0] οἴπαληι ὄϊνὶ- εἰ πιυπάδγυμπι πιθι 8 ροϑβοββίοημπ).. [ηργοά Ὁ «αυπρίδιη ΘΟμΝ ΓΆΤΑ οορίἰαι10, ἰδμαφυδθ [ὉΓ ΠΟ Ἡδηϊεδι}5, 4υ8 τθυη ας ρτοῆιραι σορὶ Διΐοπ 68, δᾶ εϑὶ οὐϊεϊα ᾶ εἰ ἃ Ιηθη16 διηδηάλιϑλ. [ἢ 68 δηΐπι ἀ6- τυγθαηάδ, ἴι0 σΟηβογνϑὈΐΓ ΠΟΡὶ5 Βοπογυ |6- βδῦγυϑ. δὶ δυο ΠΟ [ΘΓ α͵δοία αὐ ρογάΐι, ἢ 1} Ἰυετγὶ ροδοίδεθίπιυβ, ἰδίτομυπι 401 τσ γο5 οβοὐϊυηι ἐηβἰἀ 5 αἰ ΠΠ|αοπεῖνυβ (δου ΔΈ! θυ5.
Ουοηΐδηι εΥὔζο ἰδθρυ8 αυφγοηάϊ! ἐϊάϊοΐηνιδ, « Οππηΐβ αὐϊοπ 4υΐ αυθΥίϊ, ἰηνθηΐς 19: ») υἱὲ ραΓπ)8- ποδὶ αιοὰ ἱπναπέππι 6ϑῖ, ἐπθϑάυγο Αἰ] ψοπίθιη 41}- 4υλπῆ ἱϊῃροπᾶπιυβ ουδίοἀΐλπ)!. « Οπιπὶ, » ἰηφυϊξ, « ουδιοάΐα 56γνᾷ (ΠΟΥ τ πὶ ν᾽, » υἱ ροβί4ιιαπι), ἰη-- νϑηογί8, ουδιοαϊδϑ ἱηνοπίδηη φΓαιΐδιη, υἱ, Ἔχ ΠΡ! οὐδ, αυἱ δὰ ἤάεπι) Δοοαβ8β1, ρυ γί 6} ΠΥ πὶ. μῈΓ ἰσψάσγαι. 56 τν4}0Γ 651 ΙΔ0ῸΓ ἴῃ οἰϑιοάϊΐεη60 ᾳυοὰ δοςορὶι, ᾳυᾶλπὶ ἴπ ἱπνοηίθηάο αυοὰ ποη Πδρθιι]ϊ. Θυοιποάο δγρο ἀϊξευϑηλιι5 Ποἢ 4|14}0 1ΘΠΊΡΟΓΟ οἷγ- εὐπιϑογ δὶ ορρογίυπίτδίο) ἱπυθηϊοπάϊ, 864 ἰοἰδηὶ υἱϊδπν 6556 ὉΠῸΠὶ (6 ΠΊΡῚ15 0 Π85 ἢ}π|5 ἰῃ αι 5: 1108: ἰιἃ οἰἶδη) ἐαπιρυ8 ουϑιοάϊοε ἰοΐδπὶ υἱξωι πηριϊγὶ ργο- πὐπεΐαπιι8, ὁ ἀ6πὶ νοῦ Θ ργΟρ οιἶ5 πὰς αὐ 408 86- ἀυοῖα, φυς ἀἰεῖξ: « ΟΟΥΠ πιδὶ βθηνρθν δι] θοπν πηι: αυοπίπι ἰρ86 δυθ θὲ ὁχ ἰλφιιθο ρθάθβ η608 5. » 1 ἴος δηΐη ροιογΐηλι5 ΠΟ Ὁ 8. ἰμίοργδι οἱ ἰηϊδοί!η) ΘΟΏΒΟΓΥΑΓῈ ὈΟΠᾶπὶ ρυϑδ5θββίοποπι, αποὰ )οιπὶ βί8- τὐλπλϑ ΠΟΘΙ ΓΆΓΙΠῚ ΓΟΡΓΆ Οἰδίο! 6. )υληο δπΐμι οοι} τηδΐ βοπιρογ Γυδγίν δὰ Βοιπΐηαι, σης πὲ μὲ} Ροίδγυπε οὔϊοογα ᾿ἰΆαιοὶ δάνογβαγι!, ΡῸγ 05 |6 το ταν ἰπ51 4188 18 48 δ}η1 δηΐιπΒ ρΓο 88. « Νὺῃ ἀ68, » ᾿παιῖΐ!, ε ἷπ οοππηιοι θη πὶ ροάθηὶ ἴυυπὶ, οἵ ποῖ! ἀογην υἷε 4υΐ συείοὐϊ ἰ6 35.» Ἐδὶ ΕΓΖῸ ργΏ56η58 σοπιοχίυβ σΟηβΘΠ 68 οἱ 4] ργϑςθ5- βἰῖ. 16 1851} 4 ΕΓΘΓΟ αἱ ἱΠΥΘΙΪΔΠ}15: Πἷς βιιϑά οί οὐϑιοαΐτο πὸ ρογάδιηι8. Μοάιι δυῖ6Π) βογυδηθὶ θ0-- πᾶ 6ϑι ἴῃ δ᾽ εἰ 15 118. 4υ85 ἐμ} 6 Πρ πίυΓ δ οοηίγα- τίο; φυοπιοάο ορρίάυπι φαρά οὐδίἀοιαγ, ἰυΐυ5 οὐ - βἰοάϊίυν 6]6ςει}8 ργοάϊιοτίυι5: φυδηάϊι υΐδι βυπὶ ἰπίυ8, πηλρ}5 ἰπβίαἰδηῖαν ἃ 4υΐ Ιαΐθηϊ, φυϑι 1 αὶ δπι δρεγιὶ Ποβίθβ. Τ ηρι5 δὶ δΐπ), ἰπαυϊῖ, ουδίο-- ἀϊοπάϊ, εἰ τϑιπρυ8 40] εἴη].
υοὰ δυιϊὸη) ἀείποορδ βϑαυίδν, δηϊπιαπὶ δά τηδ) το (ὁ γοῦυ8 αἰ ολὐμπηῖϊ 580} ἰπ16}- ξοηιίδι ἠδάασεϊ! ρΒ]Ποβορμίαπι. Οϑιοηάϊ, επίπι ααοὰ υπἰνογβίιδ8 οδὲ 5ἰθὶ ἱρβὶ σοι! ηθη5, πὸ ἙΟΠΙΡΆξΟ δογιπὶ αὐ οδάυμπί 50} ἱπιε} }Πξοηιίϑηι, Μ}Π]δπὶ μα θοὲ βοϊυιοπόπι, 56 ὰ 651 αιδά πὶ ΘΟΓΙΠπὶ αυξ 5συηϊ, ἰπίο γ 86 ἰηνίοαπι οοηδρίγαιΐο. Νϑαιο 40- δε Ἶ5511η| οϑὲ πηϊνοῦβαηι Δ δὰ 4ιι85 681 δδοῦιπ 60ησεν ἡ ψυχή σου πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ἰσχυρὸν, τὸν ζῶντα, πόθος ἐγένετό σοι τοῦ ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ Κυρίου γενέσθαι " αὐλαὶ δ᾽ ἂν εἶεν τοῦ Κυρίου, κατά γε τὸν ἐμὸν λόγον, αἱ ἀρεταὶ, αἷς συναυλίξεται ὁ λόγος, καὶ πᾶς ὁ τῷ λόγῳ ἑπόμενος. Ταῦτα φύλαξον, ὡς μὴ διαῤῥυῆναξ σοι τὸν πλοῦτον τῶν χαθαρῶν τῆς δια- νοίας χτημάτων. Παρεισδύεταί τις λογισμὸς ἐναντίος, οἷόν τις λαθραῖος χλέπτης ἀφανισμὸν τῶν χαθαρῶν νοημάτων ποιούμενος, ἐχόλητέος οὗτος χαὶ ἀποπεμ- πτέος τῆς διανοίας. Ἐν γὰρ τῷ ἐχεῖνον ἀπώσασθαι, δι᾽ ἀσφαλείας ἡμῖν ὁ τῶν ἀγαθῶν θησαυρὸς φυλαχθή- σεται. Εὶ δὲ μὴ ἐχδληθείη ὁ λυμαινόμενος, χέρδος οὐδὲν ἔσται τῆς χτήσεως, ἐν τῇ τῶν τοιχωρύχων ἐπι- Β ξουλῇ τῆς εὐπορίας ὑποῤῥεούσης.
Ἐπειδὴ οὖν ἐδιδάχθημεν τὸν χαιρὸν τοῦ ζητεῖν, « πᾶς δὲ ὁ ζητῶν εὑρσίχει, » ὅπως ἂν τὸ εὑρεθὲν παραμένῃ, ἀχριδῇ τινα τῷ θησαυρῷ τὴν φρουρὰν ἐπιστήσωμεν. « Πάσῃ φυλαχῇ,» φησὶ, « τήρει σὴν καρδίαν, » μετὰ τὸ εὑρεῖν τῷ φυλάξαι τὴν εὑρεθεῖσαν χάριν " οἷον εὗρεν ὃ προσελθὼν τῇ πίστει τὴν διὰ τοῦ λουτροῦ καθαρότητα. ᾿Αλλὰ μείζων ὁ πόνος ἐν τῷ φυλάξαι ὃ ἔλαθεν, ἣ ἐν τῷ εὑρεῖν ὃ οὐκ εἶχεν. Ὥσπερ οὖν εἴπομεν μὴ χρόνῳ τινὶ τὴν τοῦ ζητεῖν εὐχαιρίαν περιορίζεσθαι, ἀλλὰ πάντα τὸν βίον ἕνα χαιρὸν εἶναι τῆς ἀγαθῆς ἐχείνης ζητήσεως " οὕτω καὶ τὸν τῆς φυλαχῆς χαιρὸν πάσῃ τῇ ζωῇ μετρεῖσθαι ἀποφαινόμεθα" τὴν αὐτὴν φωνὴν τῆς προφητείας καὶ νῦν παραθέμενοι, τὴν λέγουσαν " ( «οἱ ὀφθαλμοί μου διαπαντὸς πρὸς τὸν Κύριον" ὅτι αὐτὸς ἐχοπάδσει ἐχ παγίδος τοὺς πόδας μου.» Ἐν τούτῳ γάρ ἔστι τὸ ἄσυλον τὴν ἀγαθὴν κτῆσιν ἡμῖν φυλάττεσθαι, ἐν τῷ τὸν Θεὸν φύλαχα τῶν ἡμετέρων ποιήσασθαι. Ὅταν γὰρ οἱ ὀφθαλμοί μου ὧσι διαπαν- τὸς πρὸς τὸν Κύριον, τότε ἄπραχτοι γένωνται τοῦ ἀντικειμένου αἱ παγίδες, δι᾽ ὧν ἐχεῖνος τῶν ἐν τῇ ψυχῇ τιμίων τὴν ἐπιδουλὴν τεχνάζεται. « Μὴ δώῃς,» φησὶν, «ε εἰς σάλον τὸν πόδα σου, χαὶ οὐ νυστάξει ὁ φυλάσσων. » Οὐχοῦν ἀχόλουθος ἡ παροῦτα ῥῆσις τῷ προάγοντι λόγῳ. Ἐκεῖνος ἐχέλευσε ζητεῖν ἵνα εὕρω- μὲν, οὗτος φυλάσσειν συμθουλεύει, ἵνα μὴ ἀπολέσω- μεν. Ὁ δὲ τοῦ φυλάττειν τὰ ἀγαθὰ τρόπος ἐστὶν ἐν τῷ ἐκδάλλειν. τὰ ἐχ τοῦ ἐναντίου νοούμενα " ὥσπερ ἐπὶ τῆς πολεμουμένης πόλεως ἀσφαλεστέρα γίνεται ἡ φρουρὰ τῶν προδοτῶν ἐχδληθέντων " ἕως δ᾽ ἂν ἐντὸς ὦσι, μᾶλλον ἐπιδουλεύουσι τῶν φανερῶν ἐχθρῶν οἱ λανθάνοντες. Καιρὸς γὰρ, φησὶν, τοῦ φυλάσσειν, χαὶ χαιρὸς τοῦ ἐχδάλλειν.
Ἢ δὲ ἐφεξῆς ἀκολουθία τοῦ λόγον εἰς μείζονά τινα τὴν περὶ τῶν νοητῶν φιλοσοφίαν τὴν ψυχὴν ἄγει. Δείκνυσι γὰρ ὅτι συνεχές ἐστι τὸ πᾶν ἑαυτῷ χαὶ οὐχ ἔχει τινὰ λύσιν ἡ ἁρμονία τῶν νοητῶν, ἀλλά τίς ἐστι σύμπνοια τῶν ὄντων πρὸς ἄλληλα. Καὶ οὐχ ᾿ ἀπέσχισται τὸ πᾶν τῆς πρὸς ἑαυτὸν συναφείας, ἀλλ᾽ ἐν τῷ εἶναι μένει τὰ πάντα τῇ τοῦ ὄντος δυνάμες περιχρατούμενα. Τὸ δὲ ὄντως ὄν, ἣ αὐτὸ ἀγαθότης “9 Ῥεδὶ. χυῖ, 3. 9 Μαίιν. νη, 8. " Ργον, τν, 95, 5) Ῥεα]. χσιν, ὃ. 5 Ρβα]. οχχ, ὅ ΙΝ ΕΟΟΜΕΒΙΑΘΤΕΝ. ἨΟΜΙΕΙ͂Α ΥἹΙ.
ἐστὶν, ἣ εἴ τε ὑπὲρ τοὐτότις ἐπινοεῖ σημαντιχὸν τῆς Α ιποιίοηα, Β6ἀ ἴῃ οββοιξία πιλποπί οἰηηΐα, υἱ 408 ἀφθάρτου φύσεως ὄνομα. Πῶς δ᾽ ἄν τις εὕροι ἐχείνου ὕνομα ὅπερ ὑπὲρ ὄνομά φησιν εἶναι ἡ θεία τοῦ ᾿Αποστόλον φωνή; πλὴν ὅτιπερ ἂν εὑρεθῇ ὄνομα ἑρμηνευτικὸν τῆς ἀνεχφωνήτου δυνάμεώς τε χαὶ φύσεως, ἀγαθόν ἐστι πάντως τὸ σημαινόμενον. Τοῦτο τοίνυν τὸ ἀγαθὸν ἧτοι ὑπὲρ τὸ ἀγαθὸν, αὐτό τε ὡς ἁληθῶς ἔστι, καὶ δι᾽ ἑαυτὸ τοῖς οὖσι δέδωχέ τε χαὶ δίδωσι τὴν τε τοῦ γενέσθαι δύναμιν καὶ τὴν ἐν τῷ εἶναι διαμονήν. Πᾶν δὲ τὸ ἔξω αὐτοῦ θεωρούμενον, ἀνυπαρξία ἐστί. Τὸ γὰρ ἕξω τοῦ ὄντος ἐν τῷ εἶναι οὐχ ἔστιν. Ἐπεὶ οὖν ἀντιθεωρεῖται τῇ ἀγάπῃ ἡ χα- κία' Θεὸς δὲ ἡ παντελὴς ἀρετή " ἔξω ἄρα τοῦ Θεοῦ ἡ καχία, ἧς ἡ φύσις, οὐχ ἐν τῷ αὐτὴν εἶναι, ἀλλὰ ἐν πῷ ἀγαθὸν μὴ εἶναι χαταλαμθάνεται. Τὸ γὰρ ἕξω τοῦ ἀγαθοῦ νοήματος ὄνομα, τὴν καχίαν ἐθέμεθα: Β οὕτως ἀντιθεωρεῖται τῷ ἀγαθῷ ἡ κακία, ὡς ἀντι- διαιρεῖται τὸ μὴ ὃν τῷ ὄντι. Ἐπεὶ οὖν τῷ αὐτεξουσίῳ τῆς ὁρμῆς τοῦ ἀγαθοῦ ἀπεῤῥύημεν" ὥσπερ οἱ ἐν φωτὶ μὴ ὄντες σχότος λέγονται βλέπειν" ἐν γὰρ τῷ μηδὲν βλέπειν ἐστὶ τὸ σχότος βλέπειν“ τότε ἡ ἀν- ύπαρχτος τῆς χαχίας φύσις, ἐν τοῖς ἀποῤῥνεῖσι τοῦ ἀγαθοῦ οὐσιώθη, ἥτις ἕως τότε ἐστὶν, ἕως ἂν ἡμεῖς ἔξω τοῦ ἀγαθοῦ μεν. Εἰ δὲ πάλιν ἡμῶν ἡ αὐτεξού- σιος τοῦ θελήματος χίνησις ἀποῤῥαγείη τῆς πρὸς τὸ ἀνύπαρχτον σχέσεως, χαὶ συμφυείη τῷ ὄντι" ἐχεῖνο μὲν τὸ ἐν ἐμοὶ μηχέτι εἶναι ἔχουσα, οὐδὲ τὸ ἐν ἐμοὶ ὅλως ἕξει. Καχὸν γὰρ ἕξω προαιρέσεως ἐφ᾽ ἑαυτοῦ χείμενον οὐχ ἔστιν. Ἐγὼ δὲ τῷ ἀληθῶς ὄντ: ἐμαυτὸν προσχολλῆσας τε χαὶ πρησράψας, ἐν τῷ ὄντι μένω, ὃ ἀεί τε ἦν καὶ εἰς ἀεὶ ἔσται, καὶ νῦν ἔστι. Ταῦτά μοι δοχεῖ τὰ νοήματα ὁ τοῦ ῥῆξαι καιρὸς, χαὶ ὁ τοῦ ῥάψαι χαιρὸς ὑποτίθεσθαι, ἵν᾽ ἀποῤῥαγέντες ἐχείνου ᾧ κχαχῶς συνεφύημεν, προσχολληθῶμεν ἐχείνῳ,, οὗ ἀγαθὴ ἡ προσχόλλησις. ε Ἐμοὶ γὰρ,» φησὶ, ε τὸ προσ- χολλᾶσθαι τῷ Θεῷ ἀγαθόν ἐστι, τίθεσθαι ἐν τῷ Κυ- ρίῳ τὴν ἐλπίδα μου.» Εἴποι δ᾽ ἄν τις καὶ πρὸς ἄλλα πολλὰ τὴν βουλὴν χρησίμως ἔχων, οἷον,ε ᾿Εξάρατε τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν. » Ταῦτα χελεύει ὁ θεῖος ᾿Απόστολος τὸν ἐπὶ τῇ παρανόμῳ μίξει χατεγγψωσμέ- νον, τοῦ χοινοῦ τῆς Ἐχχλησίας πληρώματος ἀποῤ- ῥαγῆναι χελεύων, ε Ὡς ἂν μὴ μιχρὰ,» φησὶ, εξζύμη τῆς τοῦ κατεγνωσμένου καχίας, ὅλον τὸ φύραμα τῆς ἐχχλησιαστιχῆς εὐχῆς ἀχρειώσειεν.» Τὸν δὲ ἀποῤῥαγέντα διὰ τῆς ἁμαρτίας, πάλιν προσάπτει διὰ τῆς ἢ μετανοίας,λέγων᾽ εἼἽνα μὴ τῇ περισσοτέρᾳ λύπῃ κατα - ποθῇ ὁ τοιοῦτος. » Οὕτως οἷδεν εὐκαίρως τε ἀποῤῥῆξαι τὸ σπιλωθὲν μέρος τοῦ τῆς Ἐχχλησίας χιτῶνος " καὶ πάλιν εὐχαίρως προσράψαι, ὅταν διὰ τῆς μετανοίας ἐχπλυθῇ τοῦ μολύσματος. Καὶ πολλὰ τοιαῦτα ἔστιν ἰδεῖν, ἕν τε τοῖς ἀρχαιοτέροις τῶν διηγημάτων, καὶ ἐν τῷ καθ᾽ ἡμᾶς βίῳ, ὅσα ἐν ταῖς Ἐχχλησίαις οἶχο- νομικῶς ἐπιτελεῖται. Οἴδατε γὰρ τίνων ἀποῤῥηγνύ- μδθα, καὶ τίσιν ἀεὶ προσραπτόμεθα. Τῆς γὰρ αἱρέ- σεως ἀποσχιζόμενοι, τῇ εὐσεδείᾳ διαπαντὸς ἐνραπτό- μάθα’ τότε ἄῤῥηχτον βλέποντες τὸν τῆς Ἐκχχλησίας χιτῶνα, ὅταν ἀποῤῥαγῇ τῆς πρὸς τὴν αἵρεσιν χοινωἐοπιϊμοδπίυγ οὗυβ φυυά 65ι ροϊθοδίδίθ. ᾿ἃὰ διίθιῃη αυοά τετα εβί, δυΐ 68. ἰρ58 ΡῈγΓ 86 θοῃ (45, δυΐ δἰ πϑίυγα ἴῃ 4υδπὶ ποη οδάϊξ ἰηξετί 8 πιὰ ρὶβ δἰ ρηϊῆ- ολιϊνυπι ποίθθη ροϑϑὶξ ἱηνθηΐτί. Ουπιδάπιοάυπι υ- τοπὶ 1}. ἱπνθπὶ γί ροβδοὶ ποίη, αιιοά. 6886 διιργᾷ ποιρϑι αἰεἰϊ ἀϊνίπα νοχ Ἀροϑβίοὶἱ "7 (φίογυμῃ φιοά- οὐυπααθ ἰπνδδένπι {ποῦς Ποιηδπ ΧΡ ἰοΔ 8 ἱποῆλ ]- 16) ροϊοδίδίοπι, οἱ παίυγϑηι, ὈΟΠΌΠπι 6581 ΟΠππί ΠΟ 8]- ξυϊθοαίυπι. ἢθο οΥᾷ0 φυοά ε8ὲ ρδθῦ 86 θοηυπ,, 561] 4υοά 6581 βιργα θοπυπι, οἱ ἰρβϑιιιη νεγα οδῖ, ΡῈ 88 ἀεάϊι οἱ ἀδὶ ᾿ΐ58 φυς βιιηΐ [Δου]λίοπι, οἱ εἰξυδηίαγ, δὲ υἱ ρογπηδποδηΐ ἴῃ 65βθηία. Θυἱἀαυϊά Δυ16πὶ ΘΧΙΓΆ ἰρϑύμ οομϑί γα, 60 τοάϊ σι υἱ ΠΟ ΟΟποὶ βίαῖ. θυοά φοείπι 68ὲ οχίγα ἰὰ φιοά δβῖ, πο 6βϑί δββϑϑηιὶᾶ. Θυοπίδην οΥᾷῸ αἱ ομαΥί δι δάνογβαπι σοηβίἀθγαῖυγ νἰείαπι: θαυ δυΐοπι εβὶ μεγίδοϊ οἱ ρ[διια 80 50- [υἱὰ νἱγῖυβ: οχῖγα θοῦ! Θγρὸ δβὶ νἱιΐιπι, ου͵υ8 πδίυγα ποη ἴῃ 60 φυοά ἰρβυπὶ 5ἰϊ, 564 ἴῃ 60 φιοά θυπαπὶ ΟῚ δἱϊ, οομργομεπάϊυγ. Νάπι αχίγα Βοπὶ ποιίοποιι Υἱεῖ: ποπιθη ροδυΐπιιβ: ἰϊὰ σοηβίἀθγαίυγ αἰτυπι 6886 δάνθγβυπι. θ0.0, υἱ ἰά φυοά ποῖ! 6δί, 40 60 φυοὰ 6δὶ, ἰΔηφυδιὴ εἱ Δἀνεγβϑῦηι, ἀϊβι ρα τ. Ῥοβιᾳφύδλπι γάγὸ ᾿ἰθογα ἀγθὶιγ} ποβίγὶ Δρροιἰοπς ἃ ῃῸπο δχοίἀΐωυδ; αυοπιοὰο 4! ποη δυπί ἰπ Ἰυςθ. ἀϊουπίυν νἱάογο τεμοΌΓ88: ἰάοπιὶ δοἰπὶ νδ]οῖ ηΐ} νἱάθγο, φυοά ἰΘΠΘΌγαβ υἱάθγο: ἴᾳς 4188 ποη ο0ῆ- βἰβιῖι Ὑἱεἢ} αῖαγα, ἴῃ 118 αι ἃ θοπὸ ἀοϊυχογυηί, ἀ- οορὶϊ οββθπιίδηι, 4 ἰαπάϊυ 6πῖ, φιυδιϊα Π05 6χ- Ὁ ττῷ θονυμ βυπιαύ. δ᾽ δυίΐθιη Πποϑίθγ γυγϑὺ8 ᾿ἰθ6 Ὁ γοϊιπίαιϊβ τηοῖυ5 δηβοϊμἀδίαγ δὖ δὰ δια ἀΐπὸ, 4085 ὁδι 1} οὐπὶ 60 ιιοά ποη ᾿ροίεβϑῖ οοηβίβίεγο, οἱ οὐπὶ 60 4ιιοά 6β8ῖ, οοηὐιπραίαγ οἱ οοδ᾽εβοαὶ: ἰ}- {Δ φυϊάδπι φιοά 681 ἴῃ π|6, 6856 πο} [νὰ 6 Π8 Δ πὶ- Ρ Πι5, πος φυορά 6δὶ ἰπ πι|6 φυΐάδπι ᾿Δθ 1 οπηπῖηο. Μαίυυν οηἶ οχῖγα θόγαπὶ διθιιγίαιν, ἴῃ δεῖρεο ποη 68ῖ κἰϊιπι. Εἶχο δυίδπι οὐηὶ οἱ φιοὰ νογ δϑβί Δα βογίιη, οἱ 6 οἱ δϑϑυδγίηι, πιᾶη60 ἰπ 60 ψφιοῦ εβί, φιοά οἱ 5δῃιρεῦ δγδῖ, δἱ Βθπιρογ οἱὐἿι, οἱ μα δεῖ. "ΠῚ λϊἱ υἱάδίυγ 6556 56ῃ51:18 Εὖ18 4ιιοά 65, Τοιηρυ8. δϑὲ γιπιροπάΐ, δἱ ἰθπιρὰ8 οοηϑιοπάϊ, υἱ δὺ {ΠΠ᾿ 0 δὐυγιυριὶ οαΐ μα] Δα] βίπηι5, 1} τἀμαγεα- πὰ οσαΐ νουμι οϑί δά γεγο. « ΜΉ απ ΐπ), » ἰ- υΐι, ε«Ό6ο δάϊιφεγεγα θοηληι 6δί, ΡΟΠΘΡῈ ἴῃ )οπιΐπὸ 8061} πιϑᾶπ δ.» εἰ ροβδυη! πυ}ἃ ἡυοαι 81:8 Διὶ οοπβι πὶ ἀδηάϊππη δοοοιμηοάαίδ, αἱ: ε ΤΟΙ Πα ἱπδίτ ἃ νυθὶθ ἱρ5}5 ᾽. » το [αὶ αἰνίηυ5. Αρο- βἴοἰαβ, [06 Π5 δυμη, 4ιΐ ἀλη παῖα 8 ογαὶ ΠΕΙΆΓΙΪ σ0Π- ἢ οὐθίταβ, ἀυγαπιρὶ ἃ σοπηηαπὶ ἐοηνοηῖα Εοοἰεβί, «πὸ ράγνυπι, ἱπαυΐ!, Γεγιμθπίαπι Υἱ 6}05 φαΐ ἔπ6- ται ἀλπιπαίιι5, ΘΟ ἐβί αϑι σα Γα Π) ρΓΘΟιπῚ ΘΟΏΒΡΕΓ- ἰομθ) ἰοίδιη γοάάδι ἱπι Ποῖ 7. » Εὰπι δυίοπι αυὶ ΡῈΓ ροοοδίυμ {ιθγαὶ ἀθνθρίυβ, ΓυΓΘῸ8. 8581} ΡῈΓ Ραηϊιοητίαιη, ἀἰοθηβ: «Νὰ εἰπιία εἰ β( 1 Δ050Ὁ- υοδίυγ ἰ5. 4 651 Ὠυϊυδιιοάϊ ᾽5..» {ἃ πονὶὶ εἴ ὁρ- Ρογίυηθ δυγαιηρογο ραγίαπι οοπιπηδου λίπ 1 πἰ (88 Ραηϊ οηείατα 4} ἱπφαίϊπαπιοπίο [Γἀϑτὶ! δυ]υϊλ. Μαϊια δυΐθπὶ 6) υ5πη 041 ᾿ἰοει νἱάδγα ἴδῃ ἴῃ δηϊᾳυϊα "δΓ- γιϊοιΐνυ8, 4υδπ ἰῃ ἢδς ῃοςίγα Υἱῖα, ΄χυς αοοπο- παΐοΘ ἄυηι ἣν φοο θα 5. ϑοἰε5 δηΐπη ἃ φυΐθυ5 80» ΤΟΡΑΪ βυλυβ, δὲ φυΐθυ8 Δβϑυΐπναγ. ΑἸ δοϊβδὶ διιΐτω ἃ} Ἰιαμρεβϑὶ, ρίεἰδιΐ Δ. υδυῶβ τοι φίου! ρμαγρείυο ἰηφυΐ- λυ; ἤυῃς ἱμεμδῶίος ἰηιΔοίδηι ΕΘΟΙδείββ ἐμ πίοϑ αν ἀργυρίυν. β56ά εἶνα ΘΟμνοΠίΘΠίοΓ οθηϊοπιρἰαἰίοηΐ, Ἰὰ φυοὰ ἀϊΐοίιπι οεἰ ΡὨΠ Φορμίων: δἶνε ἀδίο οοθὴ ᾳυοά 68ὲ οοπάυοὶμ!!α, υἱ 4υὶ οἱ ἴῃ ἰδρογ ΘᾺ ἃ ΤΟΓΒῸΒ ΘΟΙΜιηραὶ 68 4ιΟΓιπὶ μ}15 οβὶ η10.
Νὺβ δυίΐεμη μογραπιυβ δί δᾶ ᾳυῶ ἀθίποορβ 56. Β υυπίυν ἰπ ὀφηίοχίυ, ρὲ 4υῶ μοὶ νἱἀδίαν ογδίῖο ΡῈΓ βυδ!!πηϊογθιι οοηξίάἀογαια ΡὨΠ]οδορ απ, τη8]0- Τοῦ οὐπλ ψϑγθὶβ μάθογα οοηναοηίοθμιίδη.. Ρείοτὶ δηΐ Ιο60 ςοἸοοϑιυτ δδὶ ἰδηρε5 τλσοπάϊ, οἱ ροεὶ οἰἸοπίξεπὶ ἀδάΐ! τοπήρυ8 ἰοφυεπάϊ, Θυδηάο ἐγίο οἱ ἐς φυϊθυιβηδπι 6βῖ Ὠιθ!ἴδ ἰδρογοῦ Ὠίχογὶς υϊδρίδια ἐσ ἰΐ8 ψυὶ 84 πιογδδ δερίείυηι, 586 06 δἰ θυ ΐαπι 6556 ἀδοθπείυ8 δογιβοηθ, αἱ “υοιμοίο ἀϊδοογαὶϊ Ρου]υ8 Θρρογμη ἰδέα πὶ 8.16 η {1} δὲ φογημοηΐβ, δἰᾳυδληάο αψίάομβ ἀξξεγβθῶβ ἰδςεγο: δἰίφιδηἀο δυϑιη ΡθΓ- τοἰτἰθη ἰοφυΐ. « Οπιπὶς βδγπιο ππϑ]8 δκ γα γββέγο ΒΟη μγοάεαδι "".» Ηξο δβὶ ἰὸχ εἰϊθηιὶ. βιὰ οἱ 4υΐ8 8ῖῖ: θοηυς δύ κεὰϊ βοδιίοπθῃ Βιεῖ, υὐ ἀοι φεαιίδπι δυαίδηι θυ: Βος 68ῖ ἰδπηρὰβ Ἰοφυεπάϊ. ε« Μυϊΐεγοα ἰδόδδηιὶ ἰπ Θες 6518.» Βυγθυς ἀδφάϊι [ΘΠΙΡι18 5[- Ἰαπεῖο. « 51 φι!ά δυΐδπὶ νοϊυμὶ ἀΐβοογα δχ ἰἰϑ ᾳυῷ ποβοίθηξ, ἀοιωΐ πιϑγῖ 08 βυ085 ἱπίεγγοβαηὶ δ΄.» Ἀυγ- 808 οϑἰεηαϊ ορρογίυπίιδίοπ) βαγῃιοηΐβ. ςε Νοὶ 16 Ἰῃθη τὶ ἴπιὲΓ νῸ5 ἰηνίςθπὶ "». » Ηξξο 4αυοφιιθ 68ὲ 8ἰ- Ἰθμε ορροτγίμηϊδ5. «[μοφυδιιν γογίἰδίδπι υπυ8- 4υΐϑηυδ οὑπὶ ργοτίπιο 500,» Βυγδιβ ἀδίυν ρο- ἰε8[48 ἰοφυεπάΐ. Μα]ια εἰΐαπὶ Βυϊυβιιοάϊ! Αδετνὶ Ροδϑβυηὶ ἐχ γβέεγὶ δογίρίιγα. ε θι σομϑβἰδίογοϊ ρ66- (ΔίΟΓ δάγθγβιπι πι8, οὐυδυγάα!, δὲ παι ἰδίας δι, εἴ 51υἱ ἃ θοηΐβ "", οἱ ἰδηυδπι βυγάμβ ποη δυάί8- θᾶπι, οἱ Ἰδηαθβδη πηυΐι8 Ποη δΡδυΐθἢ8 οὅ διιυηιὶ "}.» Μυιυς. Π᾿ αυἱ δά γοίδγθηιδ 'πᾶ]Δ δβὶ ἐπρηιοῦ } 18; 'η υΐθυβ διίδι υἱοπάυηπι δοὲ ΒΕΓΠΊΟη6, δρογίξ ἴῃ ῬάγΔΡΟ 8 08 8ιπ|, Ἰοᾳ αἱ τὰν Ρτγορυβίτἰοπ65, ἱπιριεὶ 95 δίιιηι διὰ, Πηρυϑηι διϑτ [οὶ οΔ] απ) πὶ. 86 οὰπὶ βὲπϊ ἱπηυπιογδθ 4 αυα ἴῃ δονίρίυτα βυπὶ Φχθιηρῖδ, αυἰϊ! ορυβ 681 φι}ΠΠ6 Ὁ ἅβ6γα ἰπ ᾿Ϊ6 ἀ6 4υΐθυ8 εοηβίδι ἢ Ουοὰ διιΐξδη) δπί6 μος πιὶηὶ Ργϊυτλ ἷπ ὁ5 γεηϊϊ, υἱροίο φιοά ἰδΔοοπάϊ εδἱ Ιοφιδπάϊ ορ- Ρογίυ᾽[Δ8 σοῃνεηΐδι σΟΠ ΘΙ Αἰ οαΐ, αι ἀδία εϑὶ 46 τυρίυγα δὲ διιΐατα, ἰᾳ γοῖο ΓυΓδὰβ βυπΊογθ, εἰ Ρϑυεὶβ ἀΐξογο. Νὰιῃ δὲ {Π|ς εὐ πὲ 4υ» τηλῖ6 δοηίΓα- τίο δάἀϊμιεδβογαὶ, δηΐπιδηι Δυγὶρυΐββοὶ ογϑῖϊο, δὰ 6)υ8 αὐοιὰ γεγὰ δϑὶ μηΐοῃθπὶ θαι ἀδάυχίς μοῦ δἀμ:εβίο- Βϑα), ψιοὰ αυϊάδπι ογαίίοπδπν ὀσοδαϊι: φυα φαυΐ- ἄετι ἀΐεια βιιπὶ ἴῃ 8 4υ8 ῥγαφδάιηι. Ηἰς δυΐθπ Ρτορίεγθα πὶ υἱάρίυν. ργίογὶ Ἰοςο ροβί(ιιπ| 6588 ἰάσογα, φυρά {ΠΠἃ αι0] οπιμδ Ποπθη βυρεγαΐ οἱ " Ἐρίδοδ. τν, 49. 341 (ογ. χιν, ὅ4. Χχχνῃ, ἰ4. 3} Ῥᾳδ). ἰχσνι, Φ].
5. ΟΒΕΘΟΒΙΙ ΝΥ͂ΞΘΕΝῚ ἘεοΙεδίδο, δὲ γβυς ΟΡΡΟΓΙΙΠΘ Φ88116Γ6, 4υδηὰο ρὲ αὶ νίας, ᾿Αλλ᾽ εἴτε χατὰ τὴν προεξετασθεῖσαν ἡμῖν θεωρίαν φιλοσοφεῖ περὶ τῶν ὄντων ὁ λόγος, εἴτε τὰ τοιαῦτα διὰ τῆς συμδουλῆς ταύτης παιδεύει, κατὰ πάντα τὸ ἐπωφελές τε χαὶ χρήσιμον περιέχει ἡ ῥῇσις, ἐν καιρῷ τε ἀποῤῥηγνῦσα ὧν πονηρὰ ἡ συνάφεια, χαὶ χατὰ χαιρὸν πάλιν συνάπτονφα ὧν ἑἐπωφελής ἔστιν ἡ ἕνωσις.
» 4υδηάο ἃ σοιῃπιμηΐοπα ὀδμὴ ποδὶ [αθρὶς αυϊδρίδληι υὼ μυΐυβ ἃ ποῦίβ [υἱὲ ὁχαπιϊηδία, ἀθ 8 ηυ8 5υηὶ 5:0 ἀδ μἷβ δγμάϊι, ουῃηΐῃο Ἵοοπίϊποι ποηΐοχίι5 ἰά θγαπηραῖ, φυογυχῃ πιαὶα εδὶ οθημΒἰδιϊ0, οἱ 'ῃ ἰθΉροτο Ἡμεῖς δὲ πρὸς τὰ ἐφεξῆς τοῦ λόγου προέλθωμεν, δι᾽ οὗ μοι δοχεῖ μᾶλλον ὁ κατὰ τὴν ὑψηλοτέραν φιλο- σοφίαν θεωρηθεὶς λόγος οἰχειώσεως πρὸς τὸ ῥητὸν ἔχειν. Προτέταχται γὰρ ὁ τοῦ σιγᾷν καιρὸς, χαὶ μετὰ τὴν σιγὴν ἔδωχε τὸν τοῦ λέγειν χαιρόν. Πότε οὖν, χαὶ περὶ τίνων τὸ σιγᾷν ἔστιν ἄμεινον; εἴποι τις τῶν πρὸς τὸ ἦθος βλεπόντων πολλαχῇ τὴν σιωπὴν εὐσχημονεστέραν εἶναι τοῦ λόγου, οἷον χαθὼς δια- χρίνει τῆς σιωπῆς τε καὶ τοῦ λόγου τὴν εὐχαιρίαν ἁ Παῦλος, ποτὲ μὲν νομοθετῶν τὸ σιγᾷν, ποτὲ δὲ ἐπι- τρέπων τὸ λέγειν" « Πᾶς λόγος σαπρὸς ἐχ τοῦ στά- ματος ὑμῶν μὴ ἐχπορευέσθω. ν» Οὗτος σιωπῆς ὁ νό- μος ἀλλ᾽ εἴ τις ἀγαθὸς πρὸς οἰχοδομὴν τῆς πίστεως, ἵνα δῷ χάριν τοῖς ἀχούουτιν, οὗτος τοῦ λέγειν και- ρός᾽ « Αἱ γυναῖχες ἐν ταῖς ἐχχλησίαις σιγάτωσαν" ν Ο πάλιν ἔδωχε τῇ σιγῇ τὸν χαιρόν. « Εἰ δέ τι μανθάνειν