πνευστα ῥήματα, οὐ μόνον τῆς Παλαιᾶς Διαθήχης, ἀλλὰ χαὶ τὰ πολλὰ τῆς εὐαγγελιχῆῇς διδασχαλίας, τδ' πτύον τὸ διαχαθαῖρον τὴν ἄλωνα, τὸ ἀποφυσιώμενον ὕ ἄχυρον, ὁ παραμένων σῖτος τοῖς ποσὶν τοῦ λιχμήτορος, τὸ ἄσδεστον πῦρ, ἡ ἀγαθὴ ἀποθήχη, τὸ τῶν χαχῶν εὔφορον δένδρον, ἢ ἀπειλὴ τῆς ἀξίνης, ἢ φοὀερῶς τῶν δένδρων τὴν ἀχμὴν παραδειχνύουσα,, οἱ πρὸς τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν μεταποιούμενοι λίθοι. ᾿ Ταῦτά μο: διὰ τῶν πρὸς τὴν σύνεσίν σου χατὰ σπου- δὴν γραμμάτων ἀπολογία τις γεγράφθω πρὸς τοὺς μηδὲν πλέον παρὰ τὴν πρόχειρον τῆς λέξεως ἔμφα- σιν ἐχ τῶν θείων ῥημάτων ἀναζητεῖν νουθετοῦντας, Εἰ δὲ τοῦ Ὡρ:γένους φιλοπόνως περὶ τὸ βιδλίον τοῦτο σπουδάσαντος, καὶ ἡμεῖς γραφῇ παραδοῦνα! τὸν πό- νον ἡμῶν προεθυμέθημεν, ἐγχαλείτω μηδεὶς, πρὸς τὸ θεῖον τοῦ ᾿Αποστόλου λόγιον βλέπων, ὅς φησιν, ὅτν Ἕχαστος τὸν ἴδιον μισθὸν λήψεται κατὰ τὸν ἴδιον" κόπον. Ἔ μοὶ δὲ οὐ πρὸς ἐπίδειξίν ἐστι συντεταγμένος. ὁ λόγος" ἀλλ᾽ ἐπειδὴ τὰ πολλὰ τῶν ἐπ᾽ Ἐχχλησίας ῥηθέντων, τινὲς τῶν συνόντων, ἡμῖν ὑπὸ φιλομαθείας ἐσημειώσαντο, τὰ μὲν παρ᾽ ἐχείνων λαβὼν, ὅσα δι΄ ἀχολούθου ἔσχεν αὐτῶν ἣ σημείωσις, τὰ δὲ χαὶ ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ προσθεὶς, ὧν ἀναγκαία ἣν ἡ προσθήχη ἐν ὁμιλιῶν εἴδει τὴν ὑπηγορίαν πεποίημαι, καθεξῆς πρὸς λέξι), προαγαγὼν τὴν τῶν ῥητῶν θεωρίαν, ἐφ᾽ ὅσον ὁ χαιρός τε χαὶ τὰ πράγματα, τὴν περὶ τούτου μοι σχολὴν ἐνεδίδου χατὰ τὰς ἡμέρας τῶν νηστειῶν.
ΟἹ ἴμ ἀΐεθυ5 7ολπίογαμη. [π| Πἢ5. Θηΐπὶ ᾿ΐο ΠΡΟ δά ᾧς Ἐν ταύταις γὰρ ἡμῖν πρὸς τὴν δημοτίαν ἀχοὴν ὁ΄ Δ0Γ65. φορυ] ἃ μ0 15 [1 οἰ θογϑίιι8. Οιοά 51 ἰεὰ- Ῥοτὶβ δραίίυ πὶ π 0018 εἰοάογῖε Υἱῖϑ5 ποβίγο αἰβροηβα- τοῦ θυ 8, ᾿οπ ρυ 5406 ΡΔοΔ πὶ οἱ (ΓΔ Ὁ} }ΠΠαπὶ, [οτ- (4586 Οξδίογἃ ρεγϑθυθιηυγ, Να πο οἴη ΠῸ}8 5416 δὰ ἀϊιη!ἀΐαην ργοσοβϑὶ! ΠΡΟΓ οἱ σοῃ ἴθι ]αιο, αγαιία Ἰ)οπιῖπὶ ποϑίγὶ ὅδϑα ΟἸνγῖβι} 51. ποθίβουμα οπιῖθυ8β ἴῃ 8:θ οι βθβοιογυπι, ΑπΊθη. ΗΟΜΊΠΙΑ 1.
Ολρ.., Ὁ 1. Οδοιίοιιιγ πιὸ οδομίο οΥἷδ δαὶ: φαὶα ϑοπα 4μπὶ πότα μα ΞΆΡΟΥ υἱπιιπι, εἰ ΟὝΟΥ ππριοπίογμηι ἐπογῖιπὶ δερτα οππῖα ατοπιαία. 3. {Ππσπεπίμηι ἐἴιι- διιπὶ ποπιὲπ ἰμπηϊι. ]ἀεἶγοο αὐἰοίοδεοπίμί αἰ εποτιηῖ 16, ὅ. ἰγαχέγμη! [6. Ῥοδί [6 ὁπῖπι οἰιττθημι5 ἐπ οὐοτθηι πησιοπίοταπι (ποτιιηι. 1πιτοά αὶ! πιὸ γθα ἐπ δμα Ρ6- πειταίϊα. Ἐχεμίίοπιις δὲ ἰαἸδαΓ ἧπ (6. δ ἰφιηιμδ μετα (κα διιρτα υἱπιηι. Τὰ αἰοαὶ! τϑοιἱιμάο.
θυϊουμπᾷιδ σΟμσγυοηῖοῦ σΟη 5.110 ῬΔ]}, σοῖο γα πὶ Ποπλΐηθπ), ᾿ἰδηα]υδπι βογάϊάυτ δἰαυυά γϑβίπηθη- ἀππ|, Θχυ δεῖ ΟΠ 6}115 δου! οηΐ θυ5 οἱ ἀρϑιἀογὶ 18, οἱ ᾿Ἰυοἰάα5 Βοπιΐπὶ ναβίθβ, 401.8168 οϑίθηαἶ ἰη ἰγδηβίί - ξυτγδιίοπα 4υ8 [Ἀςοί4 658. ἰπ πιομῖθ, ἰπά 1515 ΡῸΥ νἱτα ρυτγιτίοτῃ, ἴπη0 γοτο 4υ} ἰρδιπὶ Βοπιίπαπι δο- εἴγιιπι σϑυπὶ ΟΠ εϊδίθ. οὐ Ἐδαγίίδια, 4ιῶ οδὲ ου5 ἰηδυπιοηίιπι, ἰηάιι! 5119, οἱ 65115 οἱ σοι οντηαιὶ Δ. πη ρα! Ὀ ΠΠ δῖοι οἱ δὰ μος αἱ 51118 αἰνίπίογαβ, περὶ τούτου λόγος διεσπουδάσθη. Εἰ δὲ παράσχοι χαὶ ζωῆς χρόνον ὁ τῆς ζωῆς ἡμῶν ταμίας Θεὸς, χαὶ εἰ- ρηνικὴν εὐκαιρίαν, καὶ τοῖς λειπομένοις ἴσως ἐπι- δραμούμεθα. Νῦν γὰρ ἡμῖν μέχρ! τοῦ ἡμίσεως προ- ἦλθεν ὁ λόγος καὶ ἡ θεωρία. Ἢ χάρις τοῦ Κυρίον ᾿ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν. ΛΟΓῸΣ Α'.
Φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὐτοῦ" ὅτι ἀγαθοὶ μαστοί σου ὑπὲρ οἶνον, καὶ ἐσμὴ μύρων ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώματα. Μῦρον ἐχκενω- θὲν' ὄνομά σου. Διὰ τοῦτο νεάνιδες ἠγάπησάν σε, εἴλχυσάν σε. ᾿Οπίσω σου εἰς ὀσμὴν μύρων σου δραμοῦμεν. Εἰσήγεγχέ με ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ τα- μεῖον αὐτοῦ. ᾿Αγαλλιασώμεθα καὶ εὐςραγθῶμεν ἐγ σοί. ᾿Αγαπήσωμεν μαστούς σου ὑπὲρ οἵγον. Εὐθύτης ἠγάπησέν σε.
Ὅσοι χατὰ τὴν συμδουλὴν τοῦ Παύλου, τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον, ὥσπερ τι περιδόλαιον ῥυπαρὸν ἀπεδύσα- σθε σὺν ταῖς πράξεσι χαὶ ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτοῦ, χαὶ " τὰ φωτεινὰ τοῦ Κυρίου ἱμάτια, οἴα ἐπὶ τῆς τοῦ ὄρους μεταμορφώσεως ἔδειξε, διὰ τῆς καθαρότητος “οὔ βίου περιεθάλεσθε, μᾶλλον δὲ οἱ αὐτὸν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν μετὰ τῆς ἀγάπης, αὐτοῦ στο- λῆς», ἐνδυσάμενοι, χαὶ συμμορφωθέντες αὐτῷ πρὸς τὸ ἀπαθές τε καὶ θειότερον" ὑμεῖς ἀχούσατε τοῦ μυιν ΣΤΟΝ, ΙΝ ΟΑΝΤΙΟΑ ΟΑΝΤΙΟῈ. ΒΟΜΙΜΙΑ 1.
στηρίου τοῦ "Λσματος τῶν ἀσμάτων. Ὑμεῖς ἐντὸς Α γο8 δυάϊια πηγϑίοτίαπι Οδδιϊοἱ οδηεϊουγυπ).. γ͵ὸ8, γίνεσθε τοῦ ἀχηράτου νυμφῶνος, λϑυχειμονοῦντες τοῖς χαθαροῖς τε χαὶ ἀμολύντοις νοήμασι. Μὴ τις ἐμπαθῆ χαὶ σαρχώδη λογισμὸν ἐπαγόμενος, χαὶ μὴ ἰπᾳυδηι, ἱπατοαϊμιἱεὶ ᾿ἰπίγα οὐ ]6 βροπβὶ, ἰῃ φυοὰ ποι οδαϊξ ἰπιογίιυ5, οἱ ἱπάυϊη! ΐ ταν }5. οἱ ἴηηρ0}- Ἰυι15 οοφίταιϊοηΐδυ5. 51 φυΐβ δυίθη γρογιυτ θαι οπὶ ἔχων πρέπον τῷ θείῳ γάμῳ τὸ τῆς συνειδήσεως ἕν- Γ᾿ δηϊπιὶ οὐποχίαπι οἱ οαγπαὶοπὶ ἱπάμθι)8 60: 114110-- δυμα, συνδεθῇ τοῖς ἰδίοις νοήμασι, τὰς ἀχηράτους τοῦ νυμφίου τε καὶ τῆς νύμφης φωνὰς εἰς χτηνώδη χαὶ ἄλογα χαθέλχων πάθη, καὶ δι᾽ αὐτῶν ταῖς αἱἷσ- χραῖς ἐνδυθεὶς φαντασίαις ἔξω τῶν ἐν τῷ γάμῳ φαι- Π6ΠΊ, οἵ ποὴ ᾿ΔθΘη5 ἱπἀυπιρηίυμι οοπβεϊβηι ἀΐ- νἱηΐἶθ Θοηνθηΐθηβ ΠΡ 115, ργορτ 5 Αἰ Πσϑίυν σορὶίλ- εἰοηῖρυ5, ἃὮ ᾿πιθυϊία 41|16Π88 ϑροηϑὶ οἱ βρ0η525 γ0 065 δἰἰγα θη8 δὰ Ὀ6] 88 εἔ γαϊ]οπί ὀχ ρογίθβ Δ Ϊηνΐ δρυνομένων ἀποῤῥιφῇ, τὸν βρυγμὸν καὶ τὸ δάχρυον τ' ἀεοιίοῃο5, οἱ ΡῈ 688 ΟὈβοθηΐδ ᾿πάτει8 ρΔηιΔ5 18, ἀντὶ τῆς ἐν παστάδι χαρᾶς ἀνταλλαξάμενος. Ταῦτα διαμαρτύρομαι μέλλων ἅπτεσθαι τῆς ἐν τῷ Ασματι τῶν ἀσμάτων μυστιχῆς θεωρίας. Διὰ γὰρ τῶν ἐν- ταῦθα γεγραμμένων, νυμφοστολεῖται τρόπον τινὰ ἡ ο᾽ϊεϊδιυν Ἔχίγα 608 4υΐ πὶ ΠΡ Ε}5 165} 0121 οἱ δίδογθϑ, Ρτγὺ {Ππ͵414πη|] ᾿ς5 118 ἀο οἰ Ρ᾽ 6 ἢ8 5ιγίάογθη ἀδητίυπ οἱ [8- ΟΥΥΠπΊ48. ΗΟ (6511 ΠῸῸΓ ἰΓαοιδίη γι 5 ΘΟπί ΘΙ ῥ᾽ αἰ οη 6 πη χπιγϑιϊσαμ Οδηιϊὶοὶ οδπιϊοογαπ). Νὰπὶ ΡΘ6Γ 6ἃ αυῷ Πΐς ψυχὴ πρὸς τὴν ἀσώματόν τε χαὶ πνευματιχὴν χαὶ "Σ᾽ ΒεγΙρί 5}, ΟΓΠΔΙΌΓ 4 ΟἀΔΙΏΠΊΟ(0 Δηϊπιὰ Δπαιυδπι ἄδλον τοῦ Θεοῦ συζυγίαν. Ὁ γὰρ πάντας θέλων σω- Β δροπβᾶ, δὰ ᾿ποογρογοάηι οἱ βρί ΓΙ [1816 πὶ πηδίθγίαυθ θῆναι, καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν, τὸν τελειό- τατον ἐνταῦθα χαὶ μαχάριον τῆς σωτηρίας ὑποδεί- χνυσι τρόπον, τὸν διὰ τῆς ἀγάπης λέγω. Ἔστι μὲν δχρογίοπι Ποῖ οσυηυποιίοπειι. Νἅπι φυΐ νυ] ΟΠΠΠ6Β. 6856 5ίνοβ, οἱ υβηίγθ δὰ δρηϊ ἰομαπὶ νοῦ 8.151, 05- (οπάϊξ ᾿νΐο ροσίδοι 55 υπι οἱ θαδίπηι πηοάυπι 88}1- γὰρ καὶ διὰ φόθου τισὶ γινομένη ἣ σωτηρία, ὅταν,1 [ἴ5, εἰιπὶ ἀΐοο φυΐ ἤϊ ρ6ν ἐπαγιαΐθιη. Νϑῖμ ΠΟ Ώ}1 5 πρὸς τὰς ἀπειλὰς τῆς ἐν τῇ γεέννῃ χολάσεως βλέ- ποντες τοῦ χαχοῦ χωριζόμεθα. Εἰσὶ δέ τινες οἱ καὶ διὰ τὴν ἀποχειμένην τοῖς εὐσεδῶς βεδιωχόσι τὸν μισθὸν ἐλπίδα τὴν ἀρετὴν χατορθοῦντες, οὐχ ἀγάπῃ τὸ ἀγαθὸν, ἀλλὰ τῇ προσδοχίᾳ τῆς ἀμοιδῆς καταχτώ-.
μενοι. Ὃ μέντοι πρὸς τὸ τέλειον ἀναδραμὼν τῇ ψυχῇ, ἀπωθεῖτα! μὲν τὸν φόθον " ἀνδραποδώδης γὰρ ἡ τοιαύτη διάθεσις, τῷ μὴ δι᾽ ἀγάπης παραμένειν τῷ χυριεύοντι, ἀλλὰ τῷ τῶν μαστίγων φόδῳ μὴ δραπεδι οἰἰδιὴ 5105 ΡῈ {ἰππόγοπ, φυδπάο ἱπίαθηϊε8 δὰ Παΐη 5 ΒΌΡΡΙ οἷ ψοΠ ΘΠ 85, ΒΟρΡΑΓΆΠΙΙΓ ἃ τηδ]ο. ϑυμῖ οἰἶδπι αἰϊᾳυΐ, 4φυΐ ργορίεγ βρθῖῦ πἸ ΓΟ 8 Γροβίιδπι 115 φυὶ ρία νἰχοῦὶπί, 86 τϑοῖα εἱ ὁχ υἱγίυί(α φογυηΐ, τποη ομαγίδία θοπυηι ροββίἀθηίθβ, 564 Ἔχϑρθοίδι!οηθ γτειπαπογδ οηἶβ. 56 ὰ 41 δηΐηο ουγγὶς δὰ ρεγία- οἰἰοποπι, Ἔχ ρο!} φαΐ άοτα αἰπηογοπὶ (65ι ΘὨΐπ) 6] υδη0- αἱ 5θγυ 5 δὔροιίο, ργορίογοδα αυοά πο ῥγορίεῦ οἰδατιιαΐθπ Ρεγιηδηθαὶ ἂρυὰ ἀοπιημυπι, ργορίεν ἤδτεύειν " ὑπερορᾷ δὲ χαὶ αὐτῶν τῶν μισθῶν, ὡς ἂν μὴ - ἰ σγτοταπι Δαΐθπι τηείνπ ἤθη δυίυρίαι); ἀοϑρίοῖι δὺδοχοίη τὸν μισθὸν ποιεῖσθαι προτιμότερον τοῦ δωρου- μένου τὸ χέρδος " ἀγαπᾷ δὲ ἐξ ὅλης καρδίας τε καὶ ψυχῆς καὶ δυνάμεως, οὐχ ἄλλο τι τῶν παρ᾽ αὐτοῦ γινομένων, ἀλλ᾽ αὐτὸν ἐχεῖνον ὅς ἐστι τῶν ἀγαθῶν ἡ πηγή. Ταύτην τοίνυν ὁ καλῶν ἡμᾶς πρὸς τὴν ἑαυτοῦ -᾿ μετουσίαν, νομοθετεῖ ταῖς τῶν ἀχουόντων ψυχαῖς τὴν διάθεσιν. Ὁ δὲ βεθαιῶν τὴν νομοθεσίαν ταύτην, ἐστὶ Σολομῶν" οὗ ἡ σοφία κατὰ τὴν θείαν μαρτυρίαν μέ- τρον οὐχ ἔχει, πᾶσιν ἐπίσης τοῖς τε προγεγονόσι χαὶ ποἷῖς ἐσομένοις ἀσύγχριτος, οὖσα καὶ ἀπχαράθετος, ὃν ἔλαθε τῶν ὄντων οὐδέν. ἾΑρά με τοῦτον οἴει λέγειν τὸν ἐχ τῆς Βηρσαόεὲ Σολομῶντα, τὸν ἐπὶ τοῦ ὄρους ἀνενεγχόντα τὴν χιλιόμδην, τὸν τῇ Σιδωνίᾳ συμδούλῳ πρὸς τὴν ἁμαρτίαν χρησάμενον;.“Αλλος Σολομῶν δι᾽ ἰδπὶ ἰρ885 4υοααθ τηϑροδθ5, πθ νἱάδαιγ που 6 ἢ) ΡΙυΥγἷβ. ἔλοογα αυδπὶ δὰ 411 ἀοηδί ᾿ἰυογαη). Ὀ ΠΩΣ ϑιι16η} ὁχ ἴοῖο οογάδ δὲ Δπίπηᾶ δἱ ροιοϑίδίθ, βοὴ 4}1- αὐυἱά «ἰυἀ οχ 115 αι ἃ» 'ρ50 ἰυμῖ, 56 ἃ δυπὶ ᾿ρϑυῖα αυἱ 651 (0π8 θοπογιπι. Οἱ ἰἰά4ιι6 πο8 γοσαὶ δὰ ϑδυὶ Ρατγιϊεϊραιίομαπι, 18 ἰᾶπὸ ἰῃ δυάίίογιιην ἀπὶΠ8 διἃ- υἱέ αδοιοηθ. Θυΐ διυιΐδη ἤδη ἰοβαπὶ βαποὶΐ, ἰδ 6ϑὲ ϑυ]οῃιοη, οὐὐ8 βϑρίδιια, αἱ ἀϊνίπαπὶ 6βὶ ἰ651}- του, θη μα θδὲ ΠιΘϑυγαπι), υἱ αὐ ἐχ ΦαιῸ οοπίοντὶ ἤθη ροϑδὶΐ ουη οπιηΐθυ8 υΐ 8:68 πσόγαῃὶ οἱ φυΐ (παγὶ βαηὶ: 4ιθπι Θογπ αὐ 5 π| ΟΠΙΠΙΠΟ 18} Ιδι6ὲ. Ναπι πιθ ρυΐα5. ἀἴσογα ϑοϊοιμόπθη αυΐ παίιι8 68[ ὁχ Βούβδρδο, αὶ ἰπ τηοηίθ Οθίυ 1 παῖ} ῬἈογθβ8, 41 διἀοηΐδ πρυογῖβ ΘΟη 8.110 υδ08 6δὶ δὰ αὐτοῦ σημαίνεται, ὁ καὶ αὑτὸς ἐκ τοῦ σπέρματος ἢγ ρεροδίιπι ᾽ 564 Ρ6Γ ἢιιπο 4118 516] Πσαῖαγ ΒΟ ]ΟΙΠῸΠ, Δαδὶδ τὸ κατὰ σάρχα γενόμενος, ᾧ ὄνομα εἰρήνη, ὁ ἀληθινὸς τοῦ Ἰσραὴλ βασιλεὺς, ὁ οἰχοδόμος τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ" ὁ πάντων ἐμπεριειληφὼς τὴν γνῶσιν, οὗ ἀόριστος ἣ σοφία, μᾶλλον δὲ τὸ εἶναι σοφία ἐστὶ καὶ ἀλήθέια, καὶ πᾶν᾽θεοπρεπές τε καὶ ὑψηλὸν ὄνομά τε χαὶ νόημα. Οὗτος ὀργάνῳ τῷ Σολομῶντι τούτῳ χρησάμενος, δι᾽ ἐχείνου ἡ μῖν διαλέγεται, πρότερον μὲν ἐν Παροιμίαις, εἶτα ἐν τῷ Ἐχχλησιαστῇ " καὶ μετὰ ταῦτα ἐν τῇ προχειμένῃ τοῦ "Ασματος τῶν ἀσμάτων φιλοσοφίᾳ, ὁδῷ χαὶ τάξει τὴν πρὸς τὸ τέ- λειον ἄνοδον ὑποδειχνύων τῷ λόγῳ.
4υὶ 'ρ56 φιοᾳυα παῖυ8 δϑὶ δχ βοιηἶπ Ὀαυϊὰ ϑεοιη- ἄσπὶ σαγπθίῃ, οἱ ποθ αϑὶ ρᾶχ, αἱ 6δϑὶ υθ)ὺ8 ΓῈΧ Ι5γ86}, 4υὶ 651 ὡύϊβοαιοῦ ἰορὶὶ θ6ὶ, 40] τόγαπὶ οἴπηΐαπι σομργθβαπάϊε σοφη Οπθη,, οἰ1}115 6βὲ ἱπῆ- πιὰ βαρίθηια, ἰπ|Ὸ Ὑ6γῸ οὐ} ι|8 6556 η1|ἃ οϑὲ βϑρίβη- εἴα οἱ γοῦγίια5, οἵ φυοά νεῖ 0 ἐομνοηΐεπ5 6ΧΘΕ]- Β.ΠΏ4Ὲ6 Ποπδη οἱ ἱπι6!!Πρεηια. 15 5115 μος ϑοϊοηλὺ-, μ6 ἰδηφύληι ἰηδιγυπηοιῖο, ρ6Γ ᾿ΠΠπὶ 1018 Ἰοαυϊία, Ρνΐπιυπι ψυϊάσα ἦπ ῬγονογὈ 15, ἀοῖπάθ ἰῃ ἘσοΙα918- “βίο, οἱ ροβῖθα ἰἢ ργοροβίία ρὲ ΠΟβορλΐα σδηιοἱ ο8ηεἴουτυπι, νἱᾶ οἱ ογάϊηδ γϑιοηί οϑίοι 6115 Δ 5Οοϑ.η) αυὶ τοπάϊι 4 ροτγίξοιοποιη.
5. ὙΠΕΟΘΟΒῚΙ ΝΥΒΞΕΝΙ τοϑ Θυοπιοάο επίμι ἰπ Υἱία φυι δδὲ βθουμάαπι οὰγ- α Καθάπερ γὰρ ἐπὶ τῆς χατὰ σάρχα ζωῆς, οὐ πᾶσα ΠΟΙ, ΟΠ ΟΠ μἰ8 85125 φηῃ68 αι γαῖὶο φοιμρίδοιίυν Φρεγδίϊοῃ65, ΠΟ4 116 Ρ6Γ βία ποθ 8 Ῥγοσβαϊι νἱα ἴω ἰμβὶβ αἰδίυαι αἰ γθμ 8 - θδτ πος ἰμΐλμβ δάυ!ίοἡλικία πάσας χωρεῖ τὰς φυσιχὰς ἐνεργείας, οὐδὲ διὰ τῶν ὁμοίων ἡμῖν ἐν αὐταῖς ἡλικιῶν διαφοραῖς ὁ βίος προέρχεται (οὔτε γὰρ τὸ νήπιον τὰ τῶν τελείων ἔργα Ταὰπὶ οἱ ρεγίβοίογιιπη ἀφργθθϊίαγ ορογα; πϑο δάυ!υ5 Σ μετέρχεται, οὔτε ὁ τέλειος ἐν ταῖς ἀγκάλαις τῆς τιἃς ρογίδοίυ8 φθοίαϊαν ἴῃ αἰπΐ8 πυϊγὶεἶδ; βδά ἰῃ ὑηο- θήνης ἀναλαμθάνεται), αυοᾷι ἰδηιρογα φε[1158 65. δἰᾳυϊὰ δἰἱυὰ ΘΟΠρΡΌΘἢ5 ἃ0 σομγΘηΐ6η8: [Δ οδἰἴδη Ἰοοὲ νίθδγα 'π δηϊμηᾶ Ῥγο- ῬογΠΟπθῖ φιυδηγάδτη ἃς ΘομγοηἰδηςἾτὴ οἴω ἙοΓροἀλλ᾽ ἐν ἑχάστῳ χαιρῷ τῆς ἡλικίας ἄλλο τι πρόσφορόν ἔστι χαὶ χατάλληλον. αὕτως ἔστιν ἰδεῖν χαὶ ἐν τῇ ψυχῇ ἀναλογίαν τινὰ πρὸς τὰς σωματιχὰς ἡλιχίας, δι᾽ ὧν εὑρίσκεται τάξις ΕἾΝ. δε! ἢ] 5, ΡΟΓ 4υ85 ᾿πνθδιίξιν ογάο δὲ “οπβθάιιθπ- ὃ τις χαὶ ἀχολουθία, πρὸς τὸν χατ᾽ ἀρετὴν βίον χειραεἰ, ἀδάπορηβ Βοιμίποπι δὰ υἱτδπὶ ἀδξεοπάδηι ὁχ Υἱῦ- ἴμι6. Θυδαι ο" οαυϑᾶπι 8116 Γ δγιάϊαμι Ργονουυία: οἱ αἰΐίεν ἀἰββονῖὶ Ἐροϊοϑἰδβίββ: εἱ 4υς με Οδπηιίουη ἙΠἈπι ον ἐγδάϊιι μἢΠἸοβορὶία, υἱΓΑΠΊ4 08 Βιρογδί γωγοῦσα τὸν ἄνθρωπον. Οὗ χάριν, ἄλλως ἡ Παροι- μία παιδεύει, καὶ ἄλλως ὁ Ἐχχλησιαστὴς διαλέγεται" χαὶ ἡ διὰ τοῦ Ἄσματος τῶν ἀσμάτων φιλοσοφία, διὰ τῶν ὑψηλοτέρων δογμάτων ἀμφοτέρων ὑπέρἀοξαηιδίυπι δ] πρϊϊδῖ6. Ν ἢ 4υα» Ρὲν Ῥγουθγυα ἀᾶ- " “χεῖται. Ἡ γὰρ διὰ τῶν Παροιμιῶν διδασχαλία, πρὸς τὰν ἀοοί τίνα, [Δεἶν, οομνδηίθηΐον φίδι! δθαρίδηβ. δἀπιοηϊίοπρμι.
84 δυπὶ 4υΐ 6δὶ δδης ἰπίδῃηςᾳ νογῦα Β τὸν ἔτι νηπιάζοντα ποιεῖ τοὺς λόγους, χαταλλήλως τῇ ἡλικίᾳ τοὺς λόγους ἁρμόζουσα. Ἄχουε, φησὶν, υἱὲ, Ακαϊ, Ἰπᾳυῖι 59, Δὲ, ἰσρδα ραιτῖδ τμὶ, δἰ τι τέρείίας ἱπ- γόμους πατρός σου, καὶ μὴ ἀπώσῃ θεσμοὺς δἰἱμία πιαϊτὶς ᾿μῳ. Ὑιά 65 δχ ἰἰ5 αυᾷ ἀϊουπίατ, φυλπὶ 811 δίῃιις ἰθηθγὰ οἰἴδβ δΔηΐιηθ, φιοπιδι που!) ΠΟπῚὶ Ῥοβδίί 88. ῬΆβεδγθ, οἱ δάληυνο ΟΡυ 8. αθοδὶ τἸηδίογηΐθ ἰπϑευι8, οἱ ραίθγπα δἀπιοηἰιίομα.
ΒΘΏΒ115 δε] βημαι15 ἀδάυοαϊ δ ἰὰ φιοὰ εςι πιρ!ίυϑ.
56 οἱ ἱπεἰρίι ναγίϑιιν ἃς πη εἰ ρ! σα πὶ ἀδβογίθογα 84- ΡἰΘιεἶαπι, οἱ ᾿π6Ὰ8. μιι!ομεϊἐαάϊηΐβ ἰηϊοΓργοίαεὶ δρεοίδθιῃ 86 ἀδοογθη, υἱ Πθὴ ΔΙΙ4αα προϑββίιδί οἱ πιείυ, 564 ουρίαϊιμίε εἰ ἀφ5ίἀδγίο ἐχοϊιθίυγ δὰ θοπο- Τὰπι ρϑΓΠοἰ ρα οι θπι. Νπι ἀθβοῦίρεϊο ρα ]ο τὰ 5 Ὁ πγά 1 Οὐμπδπὶ ᾿υνθηήα) οὐ ρ ἰλίο τη δὰ ἰά αυοὰ οβἰθπα τα Ρ, δεοθπάθηβ ἀδβίἀογί δηὶ αἱ εἱϊ Ῥδγ ΟΡ 8 α΄ νυ δαι]ς. οἱ εἰεραηιία.
ὕι ἀγρο οἱ πιδφὶβ δα ξβδίυν ουρία 85 ἃ ηιαίογία!ὶ ἐγαδυοία ΔΠδοιίοπὸ Δ πιδίογία ὀχρογίθαι Βαριτάϊ- πριι}, ογμδί ἰδ ά θι}.5 Βα ρί 6πεϊς ρα ]ο γα ἀΐπο. Να- 408 50᾽υπι ογηᾶὶ Ὑγὶς 6} 5 δρθοίθηι οἱ ἀδοογθῃ), βεὰ οἰἶλπὶ 6}..8 δπιιμηογαὶ ἀϊνίε188: αυάγυπ) ανδάεὶ ἀοπηΐηυβ 4υἱ οὑπὶ δὰ δαθἰϊανεγίί. Οὐοῃβίάογϑη- ἴυγ δυίθπι αἰν 4 ἴῃ [5 ψυ8 δ 'ρβᾶ ΡΓοροηυῃ- (μΓ, Νὰπι ἀδχίογ αυΐάοπι 6βὶ οἱ ὁγηϑίιιβ ΠΡ ΕΣῚ μητρός σου. Ὁρᾷς ἐχ τῶν λεγομένων τὸ ἀπαλὸν ἔτι Γτῆς κατὰ ψυχὴν ἡλικίας χαὶ ἄπαστον, ἔτει μητρῴων αὐτὸν θεσμῶν ἐπιδεᾶ βλέπει, καὶ πατριχῆῇς νουθεσίας.
Εἰ αἱ ἱπίδηβ Καὶ ὡς ἂν προθυμότερον προσέχοι τοῖς γονεῦσι τὸ ῬΓΟΠΊΡΙΟ οἱ δ] δοτὶ δηΐπιο διίθπάδὶ ρϑγομεθι8, Ρ0]1- Κοίυγ ἐχ αἰδοῖ! η18 οἱ ογπᾶπιθηίδ ἴογα ριοεὶ!α. Εδὲ δηἶν ΟΥΠΑπιδμζα πὶ μα ΘΓ, ἰογαυΐβ δΔυγουδ ἴῃ ΘΟ] 1 γενήσεσθαι. Τοδρίεηἀθηβ, οἱ αι ἠυσυπαϊβ εχ Ποτίθιις οογοπᾶ προίίαγ. Ορογίοὶ δυίΐίθηι Ομ] ΐἶη0 50 Ἰηιο!!φογα, ὧξ͵ νήπιον, τοὺς παιδικχοὺς αὐτῷ κχατεπαγγέλλεται χόσμους ἐχ τῆς περὶ τὰ μαθήματα σπουδῆς προσ- Παιδίων γάρ ἐστι χόσμος, χρύσεος μανιάχης τῷ τραχήλῳ περιλαμπόμενος, καὶ ὁ ἐξ ἀνθῶν τινων ἐπιχαρίτων ἀναπλεχόμενος στέφανος. Νοεῖν δὲ χμὴ ταῦτα πάντως ὅπως ἂν ὁδηγήσῃ πρὸς τὸ χρεῖττον ἡ τοῦ αἰνίγματος ἔννοια. Καὶ οὕτως ὑποἐ᾿ γράφειν ἄρχεται τὴν σοφίαν αὑτῷ, ποικέλως τε χαὶ πολυειδῶς τοῦ ἀφράστου χάλλους διερμηνεύων τὴν ὥραν" μὴ φόδῳ τινὶ χαὶ ἀνάγχῃ, ἀλλὰ ἐπιθυμίᾳ χαὶ πόθῳ πρὸς τὴν τῶν ἀγαθῶν μετουσίαν διαναστῆναι. ἯἩ γὰρ τοῦ κάλλους ἐπιγραφὴ ἐπισπᾶταί πως τὴν τῶν νέων ἐπιθυμίαν πρὸς τὸ δειχνύμενον, πρὸς χοινωνίαν τῆς ὥρας τὸν πόθον ἀναῤῥιπίζουσα.
Ὡς ἂν οὖν μᾶλλον αὐτῷ τὸ ἐπιθυμητιχὸν αὐξηθείη, μετατεθὲν ἀπὸ τῆς ὑλιχῇς προσπαθείας πρὸς τὴν ἄῦλον σχέσιν, ὡραΐζει διὰ τῶν ἐγχωμίων τῆς σοφίας 4 ττδ' χάλλος. Καὶ οὐ μόνον τὸ κάλλος τῆς ὥρας διὰ τῶν λόγων προδείχνυσιν, ἀλλὰ χαὶ τὸν πλοῦτον αὐτῆς ἀπ- ἀριθμεῖται" οὗ κύριος πάντως ὁ συνοιχήσας γενήσεται. Ὁ δὲ πλοῦτος τέως ἐν τοῖς προχοσμήμασιν αὐτῆς θεω- ρεῖται. Κόσμος μὲν γὰρ αὐτῇ περιδέξιος αἰῶνες δου], οὔπὶ ἰΐα ἀΐοαι ϑοτίρίυγα 5": δοπρίμιάο υἱία Ὁ ὅλοι. Οὕτως εἰπόντος τοῦ λόγου, ὅτι Μῆχος βίου καὶ εἰ αππὶ υἱἱ διπὶ ἴῃ ἀδχίοτα εἶμ, ἴῃ 5ἰπἰβίγα δυίθῃι μλᾶμα! δος μοδἰι98 Ῥγθιϊοβαβ υἱγίαϊυ τη ἀϊν είας, 41 δίπηι! Γεβρίἐπάθηί οὑπὶ Βρίδηάοτα φίοτίᾳ. })}- εἰν ὀπίηι: 1πεἰπίξιγα ἐὐις αἰνϊεία οἱ φίοτία, Ὀεϊπάα οΥϑ 4υοαῦε ε}8 ἀἰεἰ( γεθοἸδητἴδπ) δρίγδπίθην δοπυτω οὐογεπι υδε, ἀΐθθηβ: Εὰ ογδ δι ἐργεάϊμν 7μδιδἶα, Ἰὼ 6708 ἀυΐθπι ἸΔθγὶδ, ργὸ γιθογα μδίαγα!ὶ Ἰεφοιι ἤογογα ἀΐοϊς οἱ πηἰβεγοογάΐδῃ). Εἰ αἱ Βυ}υ8 δροηβ88 ἱπυθηϊδίιγ Οἰπὶ δχ ρϑγία Ρογϑείδ ρυ!ομγὶ- ἴυ00, ἰαυάαίαγ ΄υοηιθ 6}08 ἰποαβϑυβ. Ὀιςοὶ! δηΐιῃ: [πη οἷα δια απιϑείαι, Ἐ͵ 8 φυσφια Ρυϊοβεϊυάίηὶς Ἰδυθῖθυ5 ποὺ ἀθεβὲ φυΐάοιυ πιαφηίίαάο, οὐτη 6]5 ἰηἔτη ζωῆς ἐν τῇ δεξιᾷ αὑτῆς. Ἔν δὲ τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ, τὸν πολύτιμον τῶν ἀρετῶν περίκειται πλοῦτον τῇ λαμπηδόνι τῆς δόξης συνδιαλάμποντα. Λέγει γὰρ, ὅτι Ἐν τῇ ἀριστερᾷ αὐτῆς πλοῦτος καὶ δόξα.
"Εἴτα καὶ τοῦ στόματος αὐτῆς λέγει τὴν εὔπνϑιαν τοῦ καλοῦ τῆς δικαιοσύνης ἀρώματος ἀποπνέουσαν, λέγων" Ἐκ τοῦ στόματος αὐτῆς ἐκπορεύεται δι- καιοσύνη. Τοῖς δὲ χείλεσιν αὐτῆς φησιν ἀντὶ τοῦ φυσιχοῦ ἐρυθήματος τὸν νόμον ἑπανθεῖν χαὶ τὸν "ἔλεον. Καὶ ὡς ἂν διὰ πάντων εὑρεθείη τῇ τοιαύτῃ νύμφῃ κάλλος ἐρανιζόμενον, ἐπαινεῖται αὐτῆς χαὶ τὸ βάδισμα. Φησὶ γάρ᾽ Ἐν ὁδοῖς δικαιοσύνης περι- 109 ΙΝ ΟΑΝΤΙΟΛ ΟΑΝΤΙΟ. ΠΟΜΙΜΔΊ. 10 πατεῖ. Οὐ λείπει τοῖς ἐπαίνοις τῆς ὥρσς οὐδὲ τὸ μέ- Α οΥΘπιοηίαπι δχουγγογίι ἰληχαδι ρἰαπία δἰηιδ θδὴ8 γέθος, ἶσα φυτῷ τινι τῶν εὐερνῶν τῆς αὐξήσεως βεγπιηδη8. ὕϊ δυίοπι ἰπ|6}||648 συ ρ᾽πίδ Δϑϑιιηῖ!6 - ἀναδραμούσης. Τὸ δὲ φυτὸν τοῦτο ᾧ τὸ ὕψος αὐτῆς ἰυγ εὖ αἰἰτυΔ0, Ιρεα, ἱπαμυΐε, ἐδὲ ἤφηιμπι υἱϊᾷ, προσειχάζεται, Αὐτὸ, φησὶ, τὸ τῆς ζωῆς ξύλον συοὰ εκεί αυϊάεπι πυιϊγπιεηιππι ἐΐδ φιὲ δαπι ἀρρτεῆεη- ἐστὶν, ὃ τροφὴ μὲν γίνεται τοῖς ἀγτεχομένοις, στύ- Γ ἀμπῖ; ἐδ ἀυίαπι φιΐ ἐππέμιπίμγ, οΟΙυπιη ἤγπια δῷ λος δὲ τοῖς ἐπερειδομέγνοις ἀσφαλής τὸ καὶ ἄσειστος. Νοῶ δὲ δι᾽ ἀμφοτέρων τὸν Κύριον. Αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ ζωὴ καὶ τὸ ἔρεισμα. Ἔχει δὲ ἣ λέξις οὕτως " Ξύ.ἴον ζωῆς ἐστι πᾶσι τοῖς ἀντεχομένοις αὐτῆς, [καὶ 50.118, εἴ αι βοὴ ροϊοδί ἰδθεβογὶ. ΡῈΓ υἱγαπαθς δυΐοπι ἰἱπιθ! Πἶσο Βοπιίημηι. ρ86 Θηΐπ) οβῖ υἷα οἱ [υἱεγυπὶ δὲ ἤγπιδηιδπέαη). [ἃ δυο πὶ μαροὶ ἀϊοιίοι 8 οοηίοχίι8, ζίσπεπι ὁεἰ υἱα οπιπέϑιια φμὶ ἀρρτεῆδη- «οἷς ἐπερειδομένοις ἐπ᾽ αὐτὴν ὡς ἐπὶ Κύριον ἀσφα- ᾿ς ἀμπέ εαπι. ΟΟΠΙρΡΓΟ ΘΙ ἔα ἀνα θα οεἰπὶ δε οΥἷΒ 688 λῆς. Συμπεριλαμθάνεται δὲ μετὰ τῶν λοιπῶν ἔγκω-ς ἀυοᾷας Ἰαυάϊνυι ροίοηιἷ8, υἱ ΒΕΓ Οἴπηΐδ "088 ἰπι- μίων αὐτῆς χαὶ ἡ δύναμις, ὡς ἂν διὰ πάντων τῶν ρίθδίι ἴδυβ ριυ!Ποἰιγι τυ ἀϊπ|8 βαρίθηιίς. 2.66 δηϊμι, ἀγαθῶν πληρωθείη τοῦ χάλλους τῆς σοφίας ὁ ἔπαι- νος. Ὁ Θεὸς γὰρ, φησὶ, τῇ σοφίᾳ ἐθεμελίωσε ἰηχυΐ!, δαρίδιεῖα [ὠπάαυὶ! ἰότταπι. Ῥαταυΐϊδ ΘΟ 05 ἴῃ Ῥγυάεπίία, οἱ υπυπηαιούαιθ ογαπὶ 4υ σομϑίἀΘγδῃτὴν γῆν. Ἡτοίμασε δὲ τοὺς οὐρανοὺς ἐν φρονήσει, ᾽ν 10 ἰῃ ογοαίίοηθ, ἀξάυοϊι δὰ νᾶπὶ δαρίεπίϊα:, οὯπι οτκαὶ τὰ χαθ᾽ ἕχαστον τῶν ἐν τῇ χτίσει θεωρουμένων εἰς τὴν τῆς σοφίας ἄγει δύναμιν, διαποιχίλλων αὐτὴν τοῖς ὀνόμασι. Τὴν γὰρ αὐτὴν καὶ σοφίαν λέγει χαὶ σύνεσιν, αἴσθησίν τε χαὶ γνῶσιν χαὶ σύνεσιν χαὶ τὰ τοιαῦτα. γέον πρὸς τὴν τοιαύτην συνοίχησιν, ἤδη πρὸς τὸν θεῖον θάλαμον βλέπειν ἐγχελευόμενος. Λέγει γὰρ, ὅτι Μὴ ἐγκαταλίπῃς αὑτὴν καὶ ἀνθέξεταί σου" ἐράσθητι αὐτῆς, καὶ τηρήσει σε" περιχαράκωσον αὐτὴν καὶ ὑψώσει σε τίμησον αὐτὴν ἵνα σεὶ περιδάλῃ" ἵνα δῷ τῇ κορυφῇ στέφανον χαρίτων, στεξράνῳ δὲ τρνρῆς ὑπερασπίσῃ. Ἔν τούτοις δὴ τοῖς στεφάνοις ἤδη τοῖς γαμιχοῖς νύμφην χατᾶχο- σμήσας ἀχώριστον αὑτῆς εἶναι διαχελεύεται, λέγων" ἢ Δη 5 γ8γ1}8. ποι ἰθὺ 8: ΕἈπιάδπ) Θηἰπν δῖ 6586 οἱ 88- Ρἰεπιίαπι οἱ ἰῃ16} ᾿ς ϑηιΐϑη), βθηϑιιπὶ οἱ σοδηἰ οπθιι δἱ ργυδεπιίδπι, οἱ αυᾷ βιπὶ με] 5πιοάΐ. Ροβί ἢδο δυΐοῃ ἰηοσὶρῖε ἰδπαυδηι ρΓΔηΥΠΙρίν5 ἀδάθοογα 7.- τὰ δὲ ταῦτα νυμφοστολεῖν ἄρχεται τὸν, ἰ νοοῖ δὰ οὐυβπιοάϊ! σοΠδθ Διίοπαπι, δὰ ἀϊνίηυπι τι 2] πηι πὶ 8πὶ ᾿υ}068 ἰπίυογὶ. Ὀίοϊς οηἷπὶ: Νἕ ἀϊπιξίας δαπι, εἰ τοῖϊπεϑὶ! (6: αἰ 56 ἐαηι, εἰ ὁμδίο- ἀΐοί (6: εἰγοιπιναίία εαπι, εἰ, (6 ἐπ αἰΐμηι Θτείιοί: δοπούα ἐαπὶ μὲ (6 απιρίεοίαἴαν: αἱ ἀεὶ (πο σαρῖιὶ οο- τοπαιι σταίίαγαηι, σοτοπα ἀμίδηι ἀεἰἐεΐαγιηι [6 ῬΤο- ἐεφεί. Οὐπι 5 πυριϊλ! 8 ΘΟΓΟηἶ5 Θϑιὴ ᾽ϑη ἰδη- 4υληι Βροηβδηι ογπϑδϑαῖ, [061 ἃ ὁἃ παπηιδηι 86- Ραγαγὶ, ἀϊοθηβ: θιιαπάο ατηϑωμίας, ἀπε δαιη, εἰ εἰξ ἐοομπι; οὐπὶ ἀογηιϊΐος, [6 οἰδιοάϊαί, πὲ ἰδομηΣ Θαρογ- Ἡνίχα ἂν περιπατῇς ἐπάγου αὑτὴν, καὶ μετὰ ἃ τεοίο εοἰοφμαίατ. δ Οὐπὶ ΡῈ ΓΠΘΘο εἰ 4088 δυηϊ 6}08- σοῦ ἔστω ὡς δ᾽ ἂν καθεύδῃς φυλασσέτω σε, ἵνα ἐγειρομένῳ συϊλ1αλῇ σοι. Διὰ τούτων χαὶ τῶν τοιούτων τοῦ νεάζοντος ἕτι χατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον τὸ ἐπιθυμητικὸν ἀναφλέξας, χαὶ αὐτὴν ἐχείνην τὰ περὶ δαυτῆς διηγουμένην ὑποδείξας τῷ λόγῳ, δι᾽ ὧν.΄ μάλιστα τὴν ἀγαπητιχὴν σχέσιν τῶν ἀχονόντων ἐφέλ- κεται, τοῦτο μετὰ τῶν ἄλλων εἰποῦσα, ὅτι ᾿Εγὼ τοὺς ἐμὲ φιλοῦντας ἀγαπῶ. Ἢ γὰρ ἐλπὶς τοῦ ἀνταγαπηθῆναι σφοδρότερον εἰς ἐπιθυμίαν τὸν ἐρα- στὴν διατίθησι" χαὶ μετὰ τούτων τὰς λοιπὰς ἐπάγων᾽ συμθουλίας ἐν ἀποφαντιχοῖς τισι χαὶ ἀπεριγράπτοις τοῖς ἀποφθέγμασι, χαὶ εἰς τελειοτέραν ἕξιν αὐτὸν ἀγαγὼν, εἶτα πρὸς τοῖς τελευταίοις τῶν ΙΙαροιμιῶν μαχαρίσας ταύτην τὴν ἀγαθὴν συζυγίαν, ἐν οἷς -- πηοάϊ, 6}05 4υὶ 65. δάϊιις ᾿υνοπίβ βεουπάσιῃ ἰηι6.10- τϑῖῃ ποηνίμοπι, ἰπΠαμπμπιαβδβεῖ ουρὶ αἰθιη, εἰ ἡ Δ ἰρβᾶπι διιὰ παγγδηΐοπι ογαϊίομο οϑίθπα ἰϑβαῖ, ΡῈ Ρ 405 πιλχίπηδ διίγαι!! ἀϊ]!δοιιοη 5 δυάϊοτιη Πα υἀΐπ δίῃ, μος ουπὶ 8118 ἀΐσθης: ἔσο αἰ σον 166 πιὸ αἰϊηο ὅς Βρ68 Θηἶπὶ 408 5ρΟΓΔΙΙΓ (ογ υἱ γεἀδηνοΐυγ, 8η)8- τοτοπὶ διιϊδηιογὶ διεὶς ἀεδϑίἀθγίο: δἱ οὐδ [18 Γ6]}- 4υ8 Δἀάδυχίββεῖ οοπδἰ]α, ἴῃ 4υΐθυ5414π| ἀΐοιΐβ ἐπαιη- εἰαϊον 5. οἱ πιϊἰ 6 οἰγαυ 8. ρ1195, οἱ οιπὶ δὶ μαὺϊεἴὰπὶ ἀσαιχ 5801 ρευ Θο!ΊΟΓοῖ), οἱ ἀοϊμάδ ἰῃ ἢπο Ργογογθίογυπι Ργομαη [45861 6586 θθαῖδι ὕ8η0 σοηλιῃ- οἰἰοπαπι, ἡυᾶπο πηι} 16 γ8 {115 [Οταὶβ ραγβθουι8 681 δμοοπηῖα, ἰθης δι υηρὶς ΠΠΔι δ 6ϑί ἴῃ Εσο]6- βἰδαίθ ρ}]ΟΒΟρ ἶ πὶ, 1 4} ΡῈΓ ργονογ ἰδ] 6 πὶ ἴῃς διεξῆλθε τὰ τῆς ἀνδρείας γυναιχὸς ἐχείνης ἐγχώμια, γ8. 5ιἰτἰομ πὶ 54118. ἱπιγυθιιχίβδέϊ ὯΔ ἀοδίἀδγίιμη υἱγτότε προστίθησι τὴν ἐν τῷ Ἐχχλησιαστῇ φιλοσοφίαν, τῷ ἱκανῷ διὰ τῆς παροιμιώδους ἀγωγῆς εἰσηγησα-" μένῳ εἰς τὴν τῶν ἀρετῶν ἐπιθυμίαν. Καὶ διαδαλὼν ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ τὴν περὶ τὰ φαινόμενα τῶν ἀν- θρώπων σχέσιν, χαὶ μάταιον εἰπὼν εἶναι πᾶν τὸ. ἀστατοῦν τε χαὶ παρερχόμενον, ἐν οἷς φησιν, ὅτι Πᾶν τὸ ἐπερχόμενον ματαιότης" ὑπερτίθησι παντὸς τοῦ δι᾽ αἰσθήσεως καταλαμδανομένου τὴν ἐπιφυτιχὴν πἧς ψυχῆς ἡμῶν κίνησιν ἐπὶ τὸ ἀόρατον κάλλος καὶ οὕτως ἐχχαθάρας τὴν καρδίαν τῆς περὶ τὰ φαινό-. μενα σχέσεως, τότε διὰ τοῦ "Άσματος τῶν ἀσμάτων ταὐλιη: οἵ οἴῃ ἴη 60 Πἰῦτο γεργείνοπάϊ5ϑεῖ μοπιΐπαιην δά ΄ὰ φυοὶ ἀρρᾶγοῖὶ ᾿δθϊμάΐπθιη, δὲ νϑῆυπι 6886 ἀἰχίβϑοι ψυϊἀαυ!α 68. ᾿πϑιδυὶ!α οἱ ἀρδηβίθηβ, ἀϊσθηβ, Θυϊάφυ!ϊα νοΐ οϑὲ νϑηΐίδ5: οὐ] )6ὲ αυοά 56ηϑιι σοιμρΓοϊαηαΐίυν, ῥγωίεγι πδίυγα! θη) Δι ΐπιϑΒ ΠΟΒΙΓδΣ πιοϊϊοποιν δι ρυ!ο!γἰτἰ πθι. 4υ85 ποὸπ οδαΐε 80} ϑροοίιηι. Εἰ οι 516 ΟΡ δχρυγβαββαί Δ0 "4 011π- ἀΐπο ᾳυᾷ 65ὶ δὰ [Δ αυοὰ ἀρρᾶγεῖ, ἴυπο γμεῦ Οδηι! - οὐπὶ οδηιϊοογα πὶ πιγϑίϊοα ἱπιγοάυχὶί οορίαἰϊοπαπι 84 ἀϊνίπα δὐγία: ἰπ 4υϊθυ8 ἰὰ φυΐάδηι φυοά ἰηβογὶ- δι, δὲ Δρραγαιυϑ ἢυρί148: ἰά ἀιΐοαι αιοι ἴῃ» ΤΊ το}! φίιατ, οδὶ Πυπίδηθ6 δηΐηνδ οὐ 00 σοηίοηρο- Α ἐντὸς τῶν θείων ἀδύτων μυσταγωγεῖ τὴν διάνοιαν" ἐν Σδίίο.
Ῥτορίογαδ 18 6δϑὲ ΘΡΟΠΒ08 υΐ ἰπ ΡΡΟΥΘΓΒΙΪΕ ποιηΐπᾶίυγ ΠΠ}Πυ8, οἱ δορί δπιία Ἰοσυ ἰδπθὶ βροης:, υἱἱ Ἀ)ὲο μοπῆο ἀδβροῃβοίυν οαβία νἶγρο, εἱ θ60 φφίυ- εἰπαῖυβ ἢδὲ ὉπΠῸ8 5ρ᾿ ΓΙ 158, Ρ6Γ ΘΟΠΙΘρΟΓΔιΙ ΟΠ ΘΙ οὑπὶ 60 αυρά 6δὲ ἃ} ἱπίογίἴὰ ΑΙθ πα πὶ οἱ ἱπηρϑι 1 ]6, ἀξ ἐτγανὶ σᾶγῃδ οΐδοίιι8 ϑυγα ἱπίε Πσοηιία. Οαπὶ ογρο εἷϊ αφυῶ Ἰοφυϊίυγ βρίθει, ἀἰ!ρ6 φαδηΐιπ) ροῖεβ ὁχ ἰοίο οογάδ οἱ 1οι͵8 Ὑἱγῖθυ)5, σοπουρίϑοα 4υδηίιπὶ Ῥοίαδ8 σάρογα. Αἀ60 διιΐεπι δυ δοίον ἢΐ8 φυοάι6 γοῦ- νἱ5, Απηᾶ. Ναᾳυς δηΐπὶ Τοργθθποίοηὶ οϑὶ δ ηἶβ, οἱ οἷς τὸ μὲν ὑπογραφόμενον, ἐπιθαλάμιός τίς ἐστι δια- σχευὴ, τὸ δ᾽ ἐννοούμενον τῆς ἀνθρωπίνης Ψυχῆς ἡ πρὸς τὸ Θεῖόν ἐστιν ἀνάχρασις.
Διὰ τοῦτο νυμφίος ὁ ἐν ταῖς Παροιμίσις ὀνομάξε- ται υἱὸς, χαὶ ἢ σοφία εἰς νύμφης τάξιν ἀντιμεθίστα- ται, ἵνα μνηστευσθῇ τῷ Θεῷ ὁ ἄνθρωπος ἁγνὴ παρ- θένος, καὶ χολληθεὶς τῷ Κυρίῳ γένηται πνεῦμα ἕν, διὰ τῆς πρὸς τὸ ἀκήρατόν τι καὶ ἀπαθὲς ἀναχράσεως ιϑγόημα καθαρὸν ἀντὶ σαρχὸς βαρείας γενόμενον.
Ἐπειδὴ τοίνυν σοφία ἐστὶν ἡ λαλοῦσα, ἀγάπησον ὅσον δύνασαι ἐξ ὅλης χαρδίας τε χαὶ δυνάμεως, ἐπι- θύμησην ὅσον χωρεῖς. Προστίθημι δὲ θαῤῥῶν τοῖς ῥήμασι τούτοις, καὶ τὸ, Ἐράσθητι. ᾿Ανέγχλητον γὰρ δδὲ ἱπιρδί}8 ἢ") ἰΠΟΟΓΡΟΓΟΙΒ 56 αἴδοιΐο, υἱ 54- ᾿ τοῦτο χαὶ ἀπαθὲς ἐπὶ τῶν ἀσωμάτων τὸ πάθος, καθώς Ῥίεηιία ἀϊοὶς ἴῃ Ῥγονθγθίῖβ, ἀθδ ἀπιοῦα αἀἰνί πα ρῥι]- Ἄδντυἀπ}8. ἰοβοπὶ ΙΈΓΘη5. 56 ἀ 5[π|18 φυόοχιο ρτῷ- «ορῖι 6 Γ ἤμης ρτγοροβίίυ8, ποῦ ἀδ ος ἡυάσυ!η 80- Ἰυπηπιοάο δεγθηβ σοηβ.ΠΠππὶ: Βοὰ ΡῈΓ ἀγοᾶπδ ρ}10- φησιν ἡ σοφία ἐν ταῖς Παροιμίαις, τοῦ θείου κάλλους νομοθετοῦσα τὸν ἔρωτα. ᾿Αλλὰ καὶ ὁ νῦν προχείμενος λόγος τὰ ἴσα διαχελεύεται, οὐ γυμνὴν τὴν περὶ τού- του συμθουλὴν προσάγων, ἀλλὰ δι᾽ ἀποῤῥήτων φιλοδορί δία, [6 4υ88 ἱπ16} Πσυπιυτ, σου οῖυΓΑΠπὶ (Δ ο1 68. 1} σοφεῖ, τοῖς νοήμασιν εἰκόνα τινὰ τῶν κατὰ τὸν βίον οὐὐυδάδην ἱπιδρ 18 ΘΟΓυ ἢ) 4πς ᾿που πάλ συπηὶ ἴῃ Υἱϊᾶ, τα οοπϑιϊοπάλ ἀορηιαία, ἹπλᾶρῸ δυίοπ 6ϑὶ φυϊάδμι Δρραγαίῃ8 πυρί] }18, ἴῃ 400 ἱπιίογεθάϊε ἀφο ἀογίυ πὶ Ῥυ!οδν Δ 15. πο πυπίδη0 ΠΏΟΓΘ 5ρΟΠ50 ἱπεὶρίθηιθ ἡδέων εἰς τὴν τῶν δογμάτων τούτων χατασχευὴν προ- στησάμενος. Ἡ δὲ εἰχὼν γαμικὴ τίς ἔστι χατασχευὴ, ἐν ἦ κάλλους ἐπιθυμία μεσιτεύει τῷ πόθῳ, οὐ κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην συνήθειαν τοῦ νυμφίου τῆς ἐπιθυμίας Ἰδποῦὶ ἀῤδίἀογίο, βεὰ βροηϑβιπὶ Υἶγρὸ ργυθηΐ! 5116 7}΄ χατάρξαντος, ἀλλὰ προλαμθάνει τὸν νυμφίον ἡ παρτύθογα, δυυπὶ ἰπ ΡηὈ ουπι ΡΓΟΐδγθηβ ἀδϑί δῦ πὶ, εἴ ἴῃ νου ἱβ "Δ Π θη 5. υἱ 'ῃ ΟΒΟυ Δ 40 ΒρΟΠ50 δἰᾳαυδπαο 86 οΟὔϊοειοῖ, Νἅπν αυοπίαπι Ποπὶ Βροηδθ ργοπυδὶ, Ῥαιγίάγο μα, οἱ ργορῃοί, οἱ Ἰορβ ϑἰαίογαβ, ἀἰνίμα ἀοια θένος ἀνεπαισχύντως τὸν πόθον δημοσιεύουσα, χαὶ εὐχὴν ποιουμένη τοῦ νυμφιχοῦ ποτε κατατρυφῆσαι φιλέματος. Ἐπειδὴ γὰρ οἱ ἀγαθοὶ τῆς παρθένου προμνήστορες, πατριάρχαι τε χαὶ προφῆται, χαὶ ΒρΡΟηβ85 διζυ!θγαηι, φυφ Οτγβοὶ 80]6ηὶ νορᾶγο ἕδνα, ΧΥ νομοθέται προσήγαγον τῇ μεμνηστευμένῃ τὰ θεῖα ἦιά ποιηϊπᾶπιος ἀοπαίί065 816 πιιριϊα8; ἢ Δυΐδιη διπΐ γοιη 8810 6] οἰογαπ), ΟὈ] ᾿νἱο πηδίογιπι, ρϑοοδιὶ Δ0]1}0, πδίαγος ᾿γδηβίογιηδιίο, οἷυ5 ἴῃ αυοὰ σδάϊι ἐπίογίιυθ, ἴῃ ἰὰ ἴῃ φυοὰ ποη οδάϊϊ, ἐγαπϑιμιίδίϊο, χαρίσματα, ἅπερ ἕδνα χαλεῖ ἡ συνήθεια, τὰ πρὸ τῶν γάμων δῶρα οὕτω χατονομάξουσα. Ταῦτα δὲ ἣν ἄφε. σις παραπτωμάτων, ἀμνηστεία καχῶν, ἁμαρτίας ἀναίρεσις, μεταστοιχείωσις φύσεως, τοῦ φθαρτοῦ ἀε! εἴα ραγδλαϊϑί, γεφηὶ ἀΐρηϊι88, [οι χυα ἤμα ἃ. πρὸς τὸ ἄφθαρτον μεταποίησις, παραδείσου τρυφὴ, ογοῖ. αὐτὴ πᾷς Θτρὸ ἀΐνίπα ἀοπᾶ Υἱγᾷοὸ δοοορββϑεὶ ἃ Ῥγοϊδγὶβ ραγϑηγ τ 18, οἱ (αθίυν ἀδϑιἀδγίυπι, οἱ [ἐβεϊπδὶ (γυΐ ρει Ρυ]ο τ υἀϊπὶς 6705 4υθπὶ ἀ6- βἰάεγαι, Εδπη ἀ βου] δηὶ φυφάδπι οἱ (Δ) ΠΠ1ᾶγα8. δὲ βασιλείας ἀξίωμα, εὐφροσύνη τέλος οὐχ ἔχουσα. Ταῦτα τοίνυν ἡ παρθένος δεξαμένη τὰ θεῖα δωρήματα παρὰ τῶν χαλῶν ἐδνοφόρων, τῶν διὰ τῇ΄ς προφητιχῆς διδασκαλίας αὐτῇ προσαγαγόντων τὰ δῶρα, καὶ ὁμοβεῖδίθ ρᾶγεβ, βροπϑᾶπι ἰποϊἰδηΐε8 δὰ πιλὰ8 θε5146- ". λογεῖ τὴν ἐπιθυμίαν, καὶ ἐπισπεύδει τὴν χάριν, ἤδη τίυπι. Αοςοραΐϊς οἰΐδην Βροηβι8 δι ἀυσθηθ ΟΠΟΓΙΠῚ αυοτγιυπιάδπ) ἈπηοΟΓ πὶ οἱ οἰ ἀδπ) σγϑιυγαπι. 1ἱ βυμῖ Δ 6 π) Δ} "5 ΓΔΙΟΓΙΪ ΒΡΙ ΓΙ [5, ΡῈΓ 4005 Θογναπίαγ Ἰιοπιΐῃ 65, δῖ 5361} ργομμοί, 4" βρομϑδὶ νοσς δ0- τῆς ὥρας τοῦ ποθουμένου χατατρυφῆσαι στπουδάζξουσα. ᾿Αχροῶνται αὑτῆς συνήθεις τινὲς καὶ ὁμήλικες πρὸς. μείζονα τὴν νύμφην ἐπιθυμίαν διερεθίξουσαι. Παρα- γίνεται δὲ χαὶ ὁ νυμφίος, φίλων αὑτῷ τινων χαὶ χαἀἶτα, Ἰριδπίαγ εἴ ὀχβι!δηι ΟὉ ριιγᾶπι δἱ 2} ἰμιογίιι "ν ταθυμίων χορὸν ἐπαγόμενος. Οὗτοι δ᾽ ἄν εἰσιν τὰ λει- 8:16 πᾶπὶ 405 ΘΟΠΒΙΠΠΔῖΙΓ ΘΟὨΪ ποι οηδιἢ, ΡῸΓ αυάᾶπὶ Δηἰπ)8 θ60 οοη͵υποία ἢϊ υπυ8 βρίγίἴιι5, βίουΐ αἰεὶ Δροϑβίο!υς δ".
πουργικὰ πνεύματα, δι᾽ ὧν οἱ ἄνθρωποι σώζονται, ἣ οἱ προφῆται οἱ ἅγιοι, οἱ τῆς φωνῆς τοῦ νυμφίου ἀχού- σαντες, χαίρουσί τε χαὶ ἀγάλλονται τῆς ἀχηράτου συξυγίας ἁρμοζομένης, δι᾽ ἧς ἡ χολλωμένη τῷ Κυρίῳ Ψυχὴ, ἕν πνεῦμα γίνεται, καθώς φησιν ὁ ᾿Από- τι ὲ ὑτὴς Ω στολος. ᾿ Βυγθυβ ἤἄδαια ἴῃ ῬΓΟΥΟΓ}8 ΓΟρΡΟΙΆΠ) ΟΥΔΙΪΟΠΟΙῚ: Νρί!ο ἜΓΡῸ ρογία γα θη} 0}8 δηϊπιὶ Οὔ ποχ τ οἵ σ8Γ- πδί18, νοϊὲγὶ8. πον. πιογία υπι δά ας οΟἰθη5. ἴεῖο- τοι, δὰ Β6] υἱπὰ8 ἰγάῃδὶ ἰπδριϊλ8. αἰνι πἰτ 5. ἰηϑρὶ- Ταίδγυπι δϑηϊθηι γι ΔῈ γΟΓΌΟΓΙπι δἰ κηϊ ἤοδιιο- Π6Σ: δεἀ πηιιϑαυΐδαι ρ86 ἃ 5εῖρθ0 Ἔχοθάθιβ, ΕἸΠῈ [υογὶι ὀχίτα πηι αι πιδιογία! δι, οἱ μὸν, ἱππρλι]νῖ- Πάλιν τοίνυν ἐν ταῖς Παροιμίαις ἐπαναλήψομαι τὸν λόγον - Μὴ τις ἐμπαθὴς χαὶ σαρχώδης, ἔτι τῆς νεχρᾶς τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου δυσωδίας ἀπόζων, πρὸς πὰς χτηνώδεις ἀλογίας χατασυρέτω τὰς τῶν θεοπνεύνστων νοημάτων τε χαὶ ῥημάτων ἐμφάσεις " ἀλλ᾽ ἐχόλχς ἕχαστος αὐτὸς ἑαυτοῦ, χαὶ ἔξω τοῦ ὑλιχοῦ χό- σμου γενόμενος, χαὶ ἐπανελθὼν τρόπον τινὰ δι᾽ ἀπα- Τὸ ΙΝ ΟΑΝΤΙΟΔ ΟΑΝΤΙΟ. ΠΟΜΙΜΠΙΑ 1.
θείας εἰς τὸν παράδεισον, χαὶ διὰ χαθαρότητος Ἀ Πἰἰδίειν ψιοάδπηηοάο τεοὐϊογῖ! ἴῃ ραγδάδηπὶ, εἰ μὲν ὁμοιωθεὶς τῷ Θεῷ " οὕτως ἐπὶ τὸ ἄδυτον τῶν προφαι- νομένων ἡμῖν διὰ τοῦ βιθλίου τούτον μυστηρίων χωρείτω. Εἰ δέ τισιν ἀπαρασχεύαστός ἐστιν ἡ ψυχὴ Ρυν δίοπι θ60. δ᾽ πι}15 δνδβογὶῖ, ἰιὰ μγοσδάδι δὲ Δὐγίαπι τ 51 Γίοσ πη, 40 πη ἢ06 Δρρϑγϑμηῖ [ἰῦτο. Ουοά 5] δὰ ᾿δδὸ δυάϊεηάα 511 4] 4 ΐθι8 ἱπιρᾶγαϊα5 πρὸς τὴν τοιαύτην ἀκρόασιν, ἀκουσάτω τοῦ Μωσέως ἢ Δηίμνι5, ἀυιάϊδί Μοβδιῃ 1686 Θανδηίθπ), Π6 3 πιοινομοθετοῦντος, μὴ χατατολμῆσαι τῆς ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ πνευματιχὸν ἀναθάσεως, πρὶν πλῦναι τῶν χαρδιῶν ἡμῶν τὰ ἱμάτια, χαὶ τοῖς χαθήχουσι τῶν λογισμῶν περιῤῥαντηρίοις τὰς ψυχὰς ἀφαγνίσασθαι, "Ὥστε νῦν ἰδ} δρ' γἰἐυδ]δπὶ δυάθδηλιβ δϑοθηΐδγο, ργὶυβαυϑηι εογάϊυπι ΠΟβΊΓΟΥΙ ΠῚ ἸΔΥΘΓΪ 8 νοϑίϊπιθηϊα, οἱ ὁθη- γϑηϊθητθυ8 οορφὶ δου πὶ Δδρουβίοηὶ ὕυ8 Δηϊπιὰθ δσρίδυθσίπη8. Οὐδιηοθτοιῃ πὰς, ἀσπι ἰῃ [Ἰὰς 888]- ἐν ᾧ χρόνῳ προσεδρεύομεν τῇ θεωρίᾳ ταύτῃ. λήθην 19 ἀοπίιδ σοηϊεπιρίαιίοπα, οχἰβιίπιο ορουίεγα πιριίατῶν γαμιχῶν νοημάτων ποιήσασθαι, χατὰ τὸ παράγ- γελμα τοῦ Μωῦσέως, τοῦ καθαρεύειν ἀπὸ τῶν γάμων τοὺς μυσταγωγουμένους νομοθετήσαντος " χαὶ διὰ πάντων ἀναλαθεῖν οἶμα! δεῖν ἡμᾶς τὰ τοῦ νομοθέτου Ἰΐυμ οὐ νῖ5εὶ οορ!ἰδιοπ αι, ΘΟπυθη θην ροορίο Μορὶβ, ἀυΐ Ἰορα οανὶϊ, αἱ 4υἱ ᾿πἰ Εἰ ΓΘ ΠἴῸΓ τιγϑίογὶ 8. Ῥιν} αββθμΐ ἃ ΠῈΡ118: οἵ ἴῃ δηγηΐ θυ δα βοίρογα ργδθ-- οορίᾶ ᾿οφἰ 5 διοτὶβ 605 41 ϑυηΐ ρΓγοςδδϑιγὶ δὰ βρίτὶπροστάγματα, μέλλοντας προσθδαίνειν τῷ πνευμα- 2) ἐυλίοπι πιοηίοιη 65 ῖ8., 'π 400 [δπιϊηϊπαῃ) μθηι8 τιχῷ τῆς θεογνωσίας ὄρει, ἐν ᾧ τὸ θῆλυ γένος τῶν λογισμῶν μετὰ τῆς ὑλικῆς ἀποσχενῆς τῷ χάτω καταλείπεται βίῳ. Πᾶν δὲ ἄλογον νόημα, εἰ περὶ τὸ τοι-.- οὔτον ὄρος ὀφθείη, τοῖς στεῤῥοτέροις λογισμοῖς, οἷόν οοφὶιδι οι πὶ οὑπὶ Ἀρράγαῖι πιδίθυὶα!!. τοὶ φαΐ πη υἱῖα ἰηίογίουῖ. ()υρονὶ5 δῖον ΓϑιϊοπἾ8. ΘΧΡΟΓΘ πιθηιἷβ οοηοθρῖϊο, 81 ἰῃ 06 πιοῃῖα υἱβὰ {ὑδγἰξ, τὶ- αἰ ἀϊοτίνυ5 οορί διϊοπὶ θυ 8, να αι θυβέίδηι Ἰδρὶτισι λίθοις χαταφονεύεται. Μόλις γὰρ ἂν οὕτω χωρή- 1 θάϊθυ5, οοοἰἀρίαγ. Νδπη) δῖ. φυΐάθπι Υἷχ δυάίουπιιβ σαιμεν τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος ταύτης, μέγα τι καὶ ἑξαίσιον χαὶ ὑπὲρ τὴν δύναμιν τῶν δεχομένων ἠχού- οὴς, ἣν αὐτὸς ὁ γνόφος τῆς ἀσαφείας προΐεται, ἐν ᾧ ἔστιν ὁ Θεὸς, ὁ τὸ ὑλικὸν ἅπαν ἐπὶ τοῦ τοιούτου ὅρους τῷ πυρὶ καταφλέγων Ἤδη τοίνυν ἐντὸς τοῦ ἢ ᾿Αγίου τῶν ἁγίων γενώμεθα, ὅπερ ἐστὶ τὸ ἵΛσμα τῶν ἀτμάτων. Ὡς γὰρ ἐν τῷ ᾿Αγίῳ τῶν ἁγίων πλεονασμόν τινα; καὶ ἐπίτασιν τὴς ἁγιότητος διὰ τῆς ὑπερθετιχῆς ταύτης φωνῆς διδασχόμεθα " οὕτω χαὶ διὰ τοῦ Ἄσμανοσδῦὶ πυ͵υ5 0085, φυφ τηάφηυπ οἱ νϑ᾽ 6 μ}͵Γ8- ἄἀυπὶ δἀϊξ δοπίίθηι, οἱ βΌρΓΑ Υἱγὸβ δογαπὶ 4υΐ 8118- οἰρίαηι, φυδ δηλ ἰρδα οδἰΐσο Οὐδβουτγίίαι 8. πῃ 408 ὁδὶ θοῦ, απ] ἰρηθ σοπηθυτγὶ! αὐυϊάηυϊὰᾷ 6βὶ ἴῃ μος τηοηΐία ρδγίίοορ8 πιϑίθ γι. ὅδπὶ ογβὸ ἱπργαάϊ8-- πιὰ ϑδηοίαπη βδησίογιπι, ᾳφυθὰ αυϊάεπι 65 Οδηι,- οὐπὶ οδηϊίοοτυπι. 00 πιοάυ 6ηΐπὶ ἴῃ ὅδῃοιο ββηοῖο- γαπι ἀοσοπιὰν αυλην ἀδπὶ Δθυπάδηι( 8: οἱ ἰπίθῃβίο- Π6πὶ 8Β8η0 1818 ΡῈ ΠΔης νοσθπὶ βυραγ]αιίναπι: [ἴα τος τῶν ἀσμάτων, μυστηρίων μυστήρια διδάσχειν(" οἰἴαπι ρεῦ Οδηϊίουπι οἝπιϊοοταπι, τηγβίογία τηγβίογίοἡμᾶς ὁ ὑψηλὸς λόγος χατεπαγγέλλεται. Πολλῶν γὰρ ὄντων, χατὰ τὴν θεόπνευστον διδασχαλίαν τῶν ἀσμά- πων, δι᾽ ὧν τὰ μεγάλα νοήματα διδασχόμεθα περὶ Θεοῦ, παρά τε τοῦ μεγάλου Δαθὶδ, χαὶ Ἡσαΐου, καὶ Ταπι Π058 ἀοοθτγα ργοὔίο(Γ 810} π|5 ογδιίο. Νὰπ) οὐ πὶ πε 5[η1 εβουηάιπι ἀϊν ηἰΐυς [80 ᾽ γαῖοπὶ ἀοοί γί πδηι Οδιίοα, ρ6Γ υδὲ ἃ πιᾶρηο [λυ], οἱ 188ἰᾶ οἱ ΜΟβθ, οἱ τηυἱεἰβ 41}18, ἀοοο πη» Πηᾶρη 858 ἀ6 Π60 ᾿πι|6}]}[ᾳ6η- Μωῦσέως, καὶ ἄλλων πολλῶν " τοῦτο παρὰ τῆς ἐπι- ἐγ εἴδβ: Πος ἀϊδοίπιιβ 80 "86 ἰηβοτίριίοπα, φυοά ηυδηγραφῆς ταύτης μανθάνομεν. ὅτι ὅσον ἀπέχει τῶν τῆς ἕξω σοφίας ἀσμάτων τῶν ἁγίων [τὰ] ἄτματα, τοσοῦτον ὑπέρχειται τῶν ἁγίων ἀσμάτων τὸ ἐν τῷ Ασματι τῶν ἀσμάτων μυστήριον. Οὗ τὸ πλέον εἰς χατανόησιν, ἀυπὶ ἃ (δηι,εῖ8 ὀχίθγηθ ϑλρίοηιί ἀἰβίδηι βδποῖο- τὰ πὶ δηιϊίοα, ἰδηῖπὶ δυρογαὶ Οδηϊσα ΒΔ οΙΟΓΙἢΙ μι βου πὶ αιοιί δὶ ἰπ Οφπιῖςο σαπιίσογιπ). (010 αιυά ἀπηρ} 18. λἀ πιθπιῖ5 ΠΟΙ ρΓΟ δ ηϑοπθαι, ἢδς ἰποὔτε εὑρεῖν, οὔτε χωρῆσας ἢ ἀνθρωπίνη δύναται ἱν νοηΐνα, π66 ΘΩρΟΓΕ ρυϊδδῖ ΔΕΓ5. Δ πΠΔΠἢ, π6 0 ἢἃἀχοὴ χαὶ φύσις. Καὶ τούτου χάριν τὸ σφοδρότατον πῶν χαθ᾽ ἡδονὴν ἐνεργουμένων (λέγω δὴ τὸ ἐρωτιχὸν, πάθος) τῆς τῶν δογμάτων ὑφηγήσεως αἰνιγματωδῶς προεστήσατο᾽ ἵνα διὰ τούτου μάθωμεν, ὅτι χρὴ τὴν ἰυγὰ. Εἰ ᾿ς ἀδ οδιι58, ἰά αιοὶ δι γο]οπηδηι 558ἰ- Βηστν ΘΟΥΙΠ 4185 6χ νΟρία!α Πππ|, ἀπιλίοτγίϑιῃ, ἰη- 4ηᾶπι., δοι οπθῖη 4.1 ἀοσπιδίππι Θχρ οι! οπαπι φουϊ σιιδιῖοα Ῥγολ ΠΣ τ ΠΟΥ ᾿ος ἀἰδοδιμ5. ατοι] Ψυχὴν πρὸς τὸ ἀπρόσιτον τῆς θείας φύσεως κάλλος "΄οροτίοϊ Δηϊπιαπ) οου]05 ἀοἤροηίοπι δὰ ἀϊνίπα παἑνατενίζουσαν, τοσοῦτον ἐρᾷν ἐχεῖνον, ὅσον ἔχει τὸ σῶμα τὴν σχέσιν πρὸς τὸ συγγενὲς χαὶ ὁμόφυλον, μετενεγχοῦσαν εἰς ἀπάθειαν τὸ πάθος, ὥστε πάσης χατασθεσθείσης σωματιχῆς διαθέσεως, μόνῳ τῷ πνεύματι ζέειν ἐρωτιχῶς ἐν ἡμῖν τὴν διάνοιαν, διὰ ἡ ποῦ πυρὸς ἐχείνου θερμαινομένην, ὃ βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν ἦλθεν ὁ Κύριος.
᾿Αλλὰ ταῦτα μὲν, ὅπως χρὴ διαχεῖσθαι τὴν Ψυχὴν τῶν μυστιχῶν ῥημάτων ἀχουόντων, ἱκανῶς ἔχειν φημί" καιρὸς ὃς ἂν εἴη χαὶ αὐτὰς τὰς θείας τοῦ΄ "Ἄσματος τῶν ἀσμάτων φωνὰς ἤδη προσθεῖναι τῇ θεωρίᾳ τοῦ λόγου. Καὶ πρότερόν γε τὴν τῆς γραφῆς χαταγοήσωμεν δύναμιν.) Οὐ γὰρ ἀργῶς μοι δοκεῖ τῷ τατῷ ρυ]οὨγ ἰάϊπαπι, δὰ 4ιδπι ΠΟῚ ρϑιθὶ ΔΟΟ65515), τδηΐαπι ἢΠ14πὸ διηᾶγα, συδηΐδπι ΠΔ οἱ ΘΟΥΡῚ5 9 0{π- ἀΐϊποπι δὰ [ὰ χιιοα 651 οἱ σορηϑίιπι οἱ ο]ϑάδιῃ ρ6- πογίβ, ὑνδάυοια, Δπὶπὶϊ ρογ γαῖ ο 6. 4Ἃ πη ρ81}- ᾿Ιπδίοια, αἰδο εἱ ὀχϑυϊποία οὐηηὶ σΟΥ̓ΡΟΓΑ]ΐ αὔδοιίοηο, 5010 Ξρ᾽ γτ διηδίογὶθ ἰὴ Π0}8. πΊΘη5 [γνθαῖ, 6 Γ 11- 1.πὶ ἰρπθηι εαἰοίβδοια, διὰ αυδηὶ ᾿ΔΟΙ ἢ ἀν} Πὶ 5ΠΡῈΓ 1ΟΥΓϑ γὙϑηἱξ ΟΠ ΠῸ5.
δεὰ πφὸ αυΐάοπι 585 6856 Ορίμο, δά οβίδηάρη- ἄυπι, φυδπιδάπιοάιιπη Αἰεοίθπι οροτγίοδι 6586 δηὶ ΤῊΔ ΠῚ ΘΟΓᾺΠῚ αι γοτθὰ πιγϑίϊοθ δι ἰηϊ: (ΘΠΊρυ 5 διίρῃ [8 ογὶῖ, 'ρβα5 φυοφυθ ἀϊνίπαβ νόοσθβ (δηιϊοεὶ οληιίσοτυπι πηι) ἀδάσοογα τὰ οτγδίϊοπὶβ σοη οπΊρ}8- τἰοηοηι. Εἰ ρτίπιυπὶ χυϊάδη) ΘΟΠβἰ ἀυγθηλι5. υἱπὶ ἰπφοπριϊοπὶβ. Νϑημα δπὶπι τοὶ νἱάδιυγ οἰϊοθα ᾿μδοτῖ- Α Σολομῶντι τὸ βιδλίον ἐχ τῆς ἐπιγραφῆς ἀνατεθεῖσθαι " Ριΐοπδ Ποῦ 8886 δβοτρῖιι5 ϑοϊομηοηΐ; 86ιὶ αἱ ααἱὶό ἀλλ᾽ ὥστε γενέσθαι διάνοιαν τοῖς ἐντυγχάνουσι, τοῦ Ἰεφογοπῖ, εορφίίατει! φυοά πιδρπυπι αὐυἱάρίαια εἰ μέγα τι καὶ θεῖον ἐν τοῖς λεγομένοις προσδέχεσθαι. ἀϊνίπυπι ἰπ 8 4υ85) ἀϊουπίυγ,, σοπηϊποαίατ. Νὰ Ἐπειδὴ γὰρ ἀνυπέρδλητόν ἐστι παρ᾽ ἑχάστῳ, διὰ τῆς φυσηίαπι ἀρυᾶ ἀπυπὶ αυδπιηθα, 681 ρῈγ ἴρϑυπι, αυοὰ ΄ περὶ αὐτοῦ μαρτυρίας, ἐπὶ τῇ σοφίᾳ τὸ θαῦμα, τούτου ἰρβ6 ἀδ 56 (11, τοϑεϊπιοηΐαπι, ᾿πδ ψηΐ8. 608 οὐ 5δἃ-ὀ χάριν εὐθὺς ἐκ προοιμίων ἡ τοῦ ὀνόματος" μνήμη Ρἰεπιίδιη δαιηίγδιῖο: εὰ ἀδ οᾶιι88 βίαιπὶ ἃ ργοθιηῖΐο παραλαμδάνεται" ὥστε τι μέγα καὶ τῆς περὶ αὐτοῦ ποιηΐπὶ8 δδϑυπιξυν πηθηιῖο: υἱ ᾿ἰ5. φυὶ Ἰεραπί, πιὰ- δόξης ἐπάξιον ἐλπισθῆναι διὰ τοῦ βιδλίου τούτου τοῖς ἔπυπι φυ!ά ρίαπι. οἱ φυα ἀ6 60 παθοῖιν Ορὶ πίοπο ἀΐῥ- τ] ἐντυγχάνουσιν. [Ὥσπερ δὲ χατὰ τὴν γραφικὴν ἐπιστή- παι, ρὲν δυο ΠΌτγαπι δρεγοίυγ. Θυοπιοάο 8ι116Πὶ ἴῃ ᾿- μὴν ὕλη μέν τίς ἐστι πάντως ἐν διαφόροις βαφαῖς ἡ βοίθπιϊ ρῥἰείυγα αυθάδπι) 651 οπηπὶπο τηλίογί ἰῃ ἀϊνεγεὶβ σοϊουὶ θη8, 45 ἃη1π|8195 σοπηρ!οὲ ἱπηϊιαῖ10- π6πὶ: αυἱ Δυϊο πὶ δϑρίοἷϊ δά ἱπιδρί ΠΏ, 4128 Ρ6Γ ε0- 1ογθ8 ἃγίθ οϑὶ διβοϊυίδ, ἰῃ δᾶ σοπίθιηρίδηὰ ΠΟῊ συμπληροῦσα τοῦ ζώου τὴν μίμησιν " ὁ ᾿δὲ πρὸς τὴν εἰκόνα βλέπων, τὴν ἐχ τῆς τέχνης διὰ τῶν χρωμάτων συμπληρωθεῖσαν, οὐ ταῖς ἐπιχρωσθείσαις τῷ πίναχι βαφαῖς ἐμφιλοχωρεῖ τῷ θεάματι" ἀλλὰ πρὸς τὸ εἶδος ἐπππιοόγδῖαγ ἴῃ ΘΟΙΟΥ 5 {1} 18. ἐδ ιν: 568 ἱπιιδίαγ - βλέπει μόνον, ὃ διὰ τῶν χρωμάτων ὁ τεχνίτης ἀνέδει- δι] βοίδαι (Ὀγπλδιη 4ύδπὶ οοἰοτίθιυ8 Δ Ἴδε! ΔΡΠ|6χ: Β ξεν " οὕτω προσήχει καὶ ἐπὶ τῆς παρούσης Γραφῆς, ἴϊ8 οὐἰδπὶ συηγνοηΐ ἴῃ ργβοηιϊὶ δουρί γα, ποη ἰη- τυθτῦὶ δὶ πιδίογίδη) σΟΙΟΓ πὶ αὐ88 681 ἱπ υϑῦρὶθ,, 86 Δδρίοθγο Υ6} 1} δὰ αυδηνάαπι Γαρὶβ (Οττηδπι, 4 ἴπ μὴ πρὸς τὴν ὕλην τὴν ἐν τοῖς ῥήμασι χρωμάτων βλέ- πεῖν" ἀλλὰ καθάπερ τι βασιλείας εἶδος ἐν αὐτοῖς χαθ- ορᾷν τὸ διὰ τῶν καθαρῶν νοημάτων ἀνατυπούμενον.
ἢν δοίην, δὺϊ Πα ναπι, δῖ πἰστυπν, δὺϊ Τυθγυιη, δαὶ οσφγιίδυπι, ἃιιλ Δ|4υ8. Δ]1ὰ5 σΟΙΟΡ, 8ι Πέρα ΤΟΓΌ Δ, δὶ Βρδοίεπιῦ αυς ἰπ ργοιηρία δυηὶ δἰρη- εαἰΐοπαβ, πορα 08, οἱ ὁδουϊυπι, οἱ πηρυξηίυπι), οἱ ἢ ἄλλο τι χρῶμά ἔστι τὰ ῥήματα ταῦτα χατὰ τὰς προχείρους ἐμφάσεις, στόμα, χαὶ φίλημα, χαὶ μύρον, χαὶ οἶνος, καὶ τὰ τῶν μελῶν ὀνόματα, χαὶ χλίνη, χαὶ νεάνιδες, καὶ τὰ τοιαῦτα. Ἢ δὲ διὰ τούτων ἀποτελουπίηυπι, εἴ ποπιΐπα πιθη θγογαπ), οἱ Ἰεσία] υ8, οἱ δάο- )΄ μένη μορφὴ, μακαριότης ἐστὶ χαὶ ἀπάθεια, χαὶ ἡ Ἰοβαοηλῖ, οἱ 4π δυπὶ Πα) υ5πι|οάϊ. Ουξ αὐΐοιι φεῦ ᾿δὸ οἰ οἴτν Ἰογπηα, οί θαι ἀο οἱ ἱπηραι οὶ - Ἰ ε.5, οἱ συπὶ θ60 σοπυιοιὶο, οἱ Δ] δ πδι}0 ἃ τ88, οἱ οἱ ασυοὰ 68ι γοτὰ ρυ οἤτυπι οἱ θΟΏυ πὶ ἃ 851 Π|8110.
πρὸς τὸ Θεῖον συνάφεια, καὶ ἡ τῶν χαχῶν ἀλλοτρίωσις, χαὶ ἡ πρὸς τὸ ὄντως χαλὸν χαὶ ἀγαθὸν ἑξομοίωσις. Ταῦτά ἔστι τὰ νοήματα τὰ μαρτυροῦντα τῷ Σολο- μῶντι τὴν σοφίαν ἐχείνην τὴν ὑπερδαίνουσαν τοὺς Ηκ δυηὶ πιθηῖῖβ σοῃοορίίοπ 65 εἰ ἰπι6} ρα! ἰα5, αυδο (κα ὄρους τῆς ἀνθρωπίνης σοφίας. Τί γὰρ ἂν γένοιτο τούϑοϊοπιοηὶ ἔδγυπὶ τ6ϑιἰπποηΐυπὶ ἀ6 | ϑαρί θη 4018 χϑυρογλί [ΘΓ ΪΠ08 ἢ πη Δ 58 016 11:5. Ουϊά εηὶπὶ [υοδείι δἀπλὶ Δ ἶυ5, ψιᾶπὶ υἱὐ πδίυγαπὶ ἰρβΆιη ο[ῇ- εἶαι Αθεοιοπιπι ϑυάγιπὶ Ἔχρυγαδίτί θη, ἀπ ΡΘΡ Φἃ γογθὰ 4118 ΘΟ ΠΒΘΠΏ ΙΓ 6886 ρίοηλ Αἰδοι(οηΐΡυ 5, ργωορῖι δο ἀοοοὶ ἱπιρϑι διε πὶ" ΝΟ ἐπίπι αἰεἰϊ ΟΡοΓΙΘΓΘ 6586. ἜΧίΓἃ ΘΔΤΉΪ8 1ΤηΟἷ18 Οὔποχὶοϑ δδοιϊ- Βυ58, οἱ πῃηογιὶ σάτα πιο θγὰ 408 βιιηξ βυρτα ἰοΓΓΆπι, οἱ οἵα 6886 ρΌΓυΠΙ ἃ ΥΘΥὈ 8 ρα Π611018: 86ἐ [18 91- δοῖι ἀπίπιαπι, υἱ ροΓ δὰ 4υξ Υυἱάδηιιγ 6586 ἀυβυγάα.
οἵ Ἰηάῤοοτδ, δϑρίοἰδί δὰ ρυγίιδίοπι, ῥοῦ υογθα ρδι}6- εἰοα ἱπιίογργοίδ 5 Π)6Π16Πὶ ἃ6 βθηιθηϊίδπι, ἰπ ἥυ 8 Πὶ ποῖ οδάϊε ἰηϊογίιυ8. Ηοο ηιϊάδηι ὑηυπὶ Π08 ΡῈ Ῥγυιιιία ἀοοοαὶ ογαῖῖο, αυοά ΠΟ βυπὶ διημρί 85