ἱπηρϑιὶ 188 ἰπ που φυοᾳι ρΡεγίοοίδ [ποῦὶϊ. Ηπς δσοορίίανϊπηυβ ἴῃ ἰΠυ4: 44)ωμγαυὶ νον, βίδα Ζετιιδα- ἰδπι, ἐπ ροίοειαίϑμ8, οἱ υἱτίμεΐδιια αστὶ, εἰ εχοϊιεις εἰ εαρετοὶεοὶ [αεἰαιἷς ἐπατίμαίεπι, ἄοποο νεἶδί. Ἡυοι εἰ αἰίφυα δ᾽ἴα ἰἠνδη δ βεπιοηι8, 402 πιλρΐ5 80- οοἀδὶ δὰ νοὶ δίθπι δογὰπι αυ8ὲ 4υδγυπίυν, δοοορία οὶ ρρδίίδ, οἱ σγαῖ 88 ἀβθπηι8 οἱ 4φυὶ τονοϊϑὶ οὐ - οὐ πηγοίορίδ Ρ6ῈΓ βαποίυπη ϑρίγ ἔτ πὶ, ἰῃ ΟὨτίδο δεδα, 46 πὶ ἀδοοὶ ει0Πλ ἷπ βϑουϊα βου ]ογύπ), Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ πρέπει ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν ’“ Απηεη. Β αἰώνων. ᾿Αμήν. . ὉΜΙΛΔΙ͂Α Ε΄’.. Φωνὴ ἀδελριδοῦ μου. Ἰδοὺ οὗτος ἤχει πηδῶν ἐπὶ τὰ ὄρη, διαλλόμενος ἐπὶ τοὺς βουνούς. “Ὃ- ΠΟΜΙΠΙΑ Υ. Ὅμρ. τι, ἡ. 8. οα ραιϊγιοίἰς πιοὶ. Ἐποα ἠΐς υϑπῖξ Φαΐαπε ἐΉΡΤα πιοηίοξ, οἰ ΡΕΥ σοἰ68 (γαπεὶ ἰόπ8. 9. 51- μοιός ἐστιν ἀδελφιδός μου τῇ δορκάδι, ἣ γεδρῷ ἐ τ πμ!ῖς εδὲ ραιτμει ς᾽ πιειιδ σαρτεα, αμὲ ἠϊπημίο φοτυοἐλάφων ἐπὶ τὰ ὄρη Βωιθήλ. ᾿Ιδοὺ οὗτος ὀπίσω τοῦ τοίχου ἡμῶν, παρακύπτων διὰ τῶν θυρίδων, “ἐχκύπτων διὰ τῶν δικτύων. ᾿Αποχρίνεται ἀδελ- φιδός μου, καὶ.έγει μοι" ᾿Ανάστα, ἐλθὲ, ἡ πλη- σίον μου, καλή μον, περιστερά μου. Ὅτι ἰδοὺ ὁ - χϑιμὼγ παρῆλθεν, ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν, ἐπορεύθη ἑαυτῷ. Τὰ ἄνθη ὥρθη ἐν τῇ γῇ, καιρὸς τῆς τομῆς ἔρθαχε, φωνὴ τῆς τρυγόνος ἠκούσθη ἐν τῇ γῇ ἡμῶν. Ἢ συχῆ ἐξήνεγχον ὀλύνθους αὐτῆς " αἱ ἄμπελοι κυπρίζουσιν, ἔδωχαν ὀσμήν. ᾿Ανάστα,- γάηι, δυμεν πιοηιος Βαίήεί. Εσοο ἠϊΐε δία! ροδὲ ρματὶε- ἔδπὶ πιειπὶ, Ῥγοϑρίοϊοπε ΡΗΩ͂ [ἐπόδίτας, ἀρραγδης Ῥογ εαποείίος. 10. Βειροπάεί γαίϊτγιιοίἷϊς,, εἰ ἀϊεῖξ πεμὶ: διιτσε, υδπὶ, ρτορίπχια πιδα, μμίοῆτα πιέα, οοἰμπιϑα πιεα. 11. Ομοπίαπι ἐγε6 πίεηις ρτγιίετῖϊι, ἐπιϑοῦ αδὶϊξ οἱ 86 τεορερίς. 18. ΕΪοτὸς υἱεὶ εἰπ| ἱπ ἕοττα, ἰεηῖριις ρμιιαἰοπὶς αἀυεπῖξ. οι πιτιατῖς απάϊία ἐεί ἱπ ἰόττα ποδίτα. 1δ. Εΐσας ργοίμ στοδδος 406. Ψί(ο6 βοτεπὶ, ἀϑάεγπι οάογέηι. ϑμγθε, υεπὶ, Ῥτορίπψια πιθα, ρείοίτα πιεα, 14. Οοἰμπιϑα πιφα., ἐλθὲ, ἡ πλησίον μου, καλή μου, περιστερά μου. ( ἐπ ιερηιῖπε ρείγ ἡμαία ρτοῤριρπαοσμίαπι. Οείεπαα Ἦν σκέπῃ τῆς πέτρας, ἐχόμενα τοῦ προτειχίσμα- τος, δεῖξόν μοι τὴν ὄψιν σου, καὶ ἀκούτισόν μδ τὴν ῥρωγήν σου, ὅτι ἡ φωνή σου ἡδεῖα, ἡ ὄψις σου ὡραία. Πιάσατε ἡμῖν ἀλώπεχας μικροὺς ἀφαγίζοντας ἀμπελῶνας. Καὶ αἱ ἄμπελοι ἡμῶν κυπρίζουσαι. ᾿Αδελφιδός μου ἐμοὶ, κἀγὼ αὐτῷ, ὁ ποιμαίνων ἐν τοῖς χρίνοις, ἕως οὗ διαπγεύσῃ ἡμέρα, καὶ κινηθῶσιν αἱ σκιαί, Ἀπόστρεψον, ὁμοιώθητι σὺ, ἀδε.1ριδέ μου, τῷ δόρχωνι, ἣ κεδρῷ ἐλάφων ἐπὶ ὄρη κοιλωμάτων.
Τὰ νῦν προτεθέντα διὰ τῆς ἀναγνώσεως ἡμῖν ἐχ τῆς τοῦ “Λσματος τῶν ἀσμάτων φιλοσοφίας, καὶ εἰς ἐπιθυμίαν ἄγει τῆς τῶν ὑπερχειμένων ἀγαθῶν θεω- ρίας, καὶ λύπην ἐντίθησιν ἡμῶν ταῖς ψυχαῖς, ἀπόπιϊιὶ [αοἷοπι “μαπὶ, ἐἐ [αὐ πιὸ απαϊΐτο υοσέπι ἐμαπι. γοχ οπὶπα μα 6εὲ ἀμίοὶς,, εἰ [αοἷθ6 {πα ἀέοοτα. 45. Οαρίια ποϑὶς νμίρεε, φμῷ δαπὶ φιίάοπι ματυώ, ἀοηιοίϊ μη αμίοπι υἱπέας: βοτεπί ἐπῖπι υἱπέα ποείγα. ἰθ6. δοά μαίϊνιεί8 πισις πε, δὲ 600 εἰ, φμὶ γαεοῖξ ἱπίον {ἐἰα. 11. Ποπεὲο ρεγδρίγατί! ἀἷεδ, εἰ πιοία [{ποτὶπὶ ὑπιϑτα. ουοτίεγα οἷΐο, 0. ρη- ἐγμοίΐδ,, εἰς εἰπιδ 5 σαργεῶ,, αμὶ Δἰππ ΝΟ οὐτυοτμπι διρτα πιοπίθε σοποανοϑ.
θυᾶ μὲν Ἰϑοιίοποπι ΠΉΠΟ πΟ8. βυπὶ ργοροβίϊἃ ΣΧ ΡΒΠοβορ ἶα (δῃιὶοὶ οἀπίϊοογυπ), Δάάἀποιπὶ οἰΐδπι ποθ 18 ἀοδίἀογίαπι σοηἰοιρ Αι οη}8 δογα πὶ ΒΟποΓαπὶ 4υῶ βιιργὰ δυπὶ, οἱ δηϊπιῖβ ποβίγὶ8 γι υἀΐηθια Ὑνωσιν ἐμποιοῦντα τρόπον τινὰ τῆς τῶν ἀλήπτων Ὁ ἀἴεγιηϊ, αὐ οἴΠοῖς υἱ φυοάαπιπιοάο ἀεβρεγεπιυϑ ἀθ 118. πθῆϊο Ῥεγοὶρίϑηἀΐβ φυϑὸ ΠΟ. ροβϑυῃί ὁ01})- κατανοήσεως. Πῶς γὰρ ἄν τις ἀλύπως διατεθείη σχο- πῶν, ὅτι ἐν τοσαύταις ἀνόδοις ὑψωθεῖσα δι’ ἀγάπης πρὸς τὴν τοῦ ἀγαθοῦ μετουσίαν ἡ κεκαθαρμένη ψυχὴ, οὔπω, καθώς φησιν ὁ ᾿Απόστολος, χατειληφέναι δο- χεῖ τὸ ζητούμενον; Καίτοι γε πρὸς τὰς ἀνόδους ἐχείνας βλέπων, τὰς προδιηνυσμένας ἐν τοῖς πρὸ τούτων λόγοις, ἐμαχάριζον αὑτὴν τῆς ἀναδάσεως, ὅτε πὸ γλυχὺ μῆλον ἐπέγνω τῆς ἀχαρπίας τοῦ δρυμοῦ διαχρίνασα, καὶ ὡς ἐπιθυμητὴν αὐτοῦ τὴν σχιὰν ἐποιήσατο, χαὶ τῷ καρπῷ χαταγλυχανθεῖσα, ἐν τοῖς ταμιείοις τῆς εὐφροσύνης ἐγένετο. Οἶνον δὲ ὀνομάζει 1 Ερμεβ. μἹ, 42, Ργβοπάϊ, Ουδιηδἀπιοάυπι ἐπἰπὶ πο φργα ἰεγαΐ φυϊδρίαπι, δὶ Ἤεοπϑίἀογοῖ, φυοά ἰπ ἰΔηι5 ἴῃ δἰίυιη 800 1818 δδοθηβίοπίθυδ ΡῈΓ ἙΠογ ἰδθπ), δά θοΠΐ ρᾶΓεἰεϊραίίοποπι, ρυγραία Δπΐπιϑ, ποπάυπι, δἰευὶ αἷς Ἀροβίοία8 ", σοι ργθμθπάϊ886 υἱάθίυν ἰά φυοὰ αι- τίίυν ἴ ᾳυδησύδπι ϑρίοἴδἢ8 φυΐάεια οογίς δὲ 25 Δδοθηβίοπθθ αυδ [Ὁδγυΐ ρογϑοίξ ἰδ ργίογθυ5 ἀδ βύρογπο 4βθθῆβι οδπὶ ἀποοραπι θοαῖδπι, αυϑη60 δϑηουῖε ἀυ]ο6 πηδίυπι, ᾿ρ51.1Π| ΒΕΡΆΡΔΠΒ ἃ 51}ν5 5[6- τἰ αι 6, οἱ ἰδηφυᾶπι σοπουρίϑοδπάδπι 6705 ρυίδθαι 5. σΒΕΘΘΆΙ ΝΥΒΒΕΝΙ͂ 6556 πη θγατα; οἱ {τποίυβ ἀυϊοοάϊπο ἤδεία, γι Α τὴν εὐφροσύνην, ᾧ ἡ χαρδία τῶν μετεχόντων εὐφραίἰπ Ἰφει γὰποιζαϊενάε: Υίμυπι δυΐδη) ποιηϊπαὶ Ιαὐκίδαι, φυοὰ ἰοεἰΠσαὶ οοΥ δογὰπὶ 4υΐ βυπὶ 68 Ραγιϊεῖρεβϑ, δὲ ἰδηφυδη ἰπ οΒαγδίο οΟΟοϑία, [Ὁ}]-- οἰτὰγ υηϑυδηι18, ροΙηογαμτι ΟροΓΪΘη10 γα] δῖαν, οἱ τδηχυϑπὶ πῃ οογάδ δοοορίδ ομαγίαι15 βδφίτϊ8, τυγ- 58 ἰρ88 ᾳυοαὺυς ἰπ τπηδηΐδυ5 δαρ τ γ ἤϊ Ἰασυϊυπ δὰ ΒΟΟρΡυ πὶ γὙογῖ (8115 ἀϊγθοίαιπι ἴῃ τηδηΐθυ8 ΡοΐΘἢ 5 7". Ηδο εἰ φυξ δυπὲ Βυ)υδιμοά! ἀβρίοἰθηβ, ὀχ βεϊπηᾶ- θδπὶ δᾶπη, 40 εγδὶ δάθο βυβθ]αίϑ ἴῃ ἰίυπ), δρ- ΡΓΘΒοπάϊ856 βυϊηπλιπὶ θα δι {πἀ}π|8. 56, υἱ νἱάδιυγ, αυῷ ῥγῖυβ διιηῖ ρεγδοίβ, βυῃὶ δάδιις ργοοιηΐα 85- 6 6Ώ8ι138. Οπηη68 οηΐπι 1148 ΔΒΟΘηβίοπμθ8, ΠΟ μ0- τοϊηδὲ ὁοη!οπιρἰ Διϊοπθαι οἱ ουϊἀθηΐθηι νοῦ 1118 Θ0η}- Ῥιομοπβίοπθηι, βοὰ ὑοοθπὶ αὐὰ8 αυἱ ἀδοίἀδγαίαγ, - Β θεῖσα, καθὼς περὶ τοῦ μεγάλου Παύλου μανθάνομεν, 4υα Ρεὲῦ δυάϊΐιπι ΘΧρΓΙ παϊτΓ π᾿ Ὀγοργίριδι!θι8: ποη δυο πὴ ΠΙδη([8 ΘΟΠΙΡΓΘ δ ηϑίοπα σοφηοϑβοίίην οἱ ἸαιΠἰοαὶ 15. 8ὲ ἐγκο ᾿Π|8 ἴῃ δἰία πὰ ὑβ4ι6 8460 ονβοῖᾶ, δίουι ἀϊδαίμηυβ ἀ6 πηᾶφῃο Ῥαυϊο, φυΐ βιιρ6ὺ (γδ8 ΦΟοβ αἷς δυθ δῖι8, ποπάμπ) δεουγαΐα ΘΟΙρΓΟ- μαπαΐββο οβίθηίαν ἰὰ ᾳυοὰ οοπδίἀογαίυν: αυϊὰ φοηδοηίδηδυπι, 69ὲ ΠΟἷ8 υϑυνοηΐγα, δυΐ ἰῃ φυΐθυ8» ΠΔΠὶ 6886 Π05 Γαρυΐδγα, 4υἱ δά Δάγίογιπι οοπίοΠρ]4- κἰοη!β νοϑιΐθυϊα ποπάυ πὶ ργορα δοοδββίιηυβ [16εἱ δυίΐδπι ΡῈ ἃ 4υ:8 Δ0 ἰρ58 ἀἰοία βυπὶ υἱάθγα αιιϑῃ 51. οομνίοηιρίαιι ἀἰΠ06 αὐυοά πυξγίίυγ, Κα ρα- ἐγιεἰϊς πιεὶ, ἰπαυΐ,, ποὴ ἴογαια, ποὸῃ [δοίδ8, ἤθη βἤχυγα οχργθββᾶπὶ δίῃ θη8 πδίυγα) 605 ηιοὰ αυπίιυν, βοὰ γοχ, πιδεὶβ δἴδβγθηβ δοη θοϊΓαηι, 4υλη ἤνπιδη οοβηἰ ΟΠ θη), 4ι}5 5ἰῖ 18. 4] Ἰοφυϊίυν.
νεται, χαὶ ὡς ἐν τῇ ἀγάπῃ ταχθεῖσα τοῖς μύροις στηρί- ζεται, διαληφθεῖσα τῇ τῶν μήλων περιδολῇ, καὶ ὡς ἐγ- χάρδιον δεξαμένη τῆς ἀγάπης τὸ βέλος, πάλιν ἐν ταῖς χερσὶ τοῦ τοξότου καὶ αὐτὴ βέλος γίνεται πρὸς τὸν τῆς ἀληθείας σχοπὸν, ἐν ταῖς χερσὶ τοῦ δυνατοῦ εὐθυνομένη. Ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα βλέπων, ποῦ ἀχροτάτου τῆς μαχαριότητος ἐπειλῆφθαι τὴν διὰ τοσούτων ὑψωθεῖσαν ἐλογιζόμην " ἀλλ᾽, ὡς ἔοιχεν, ἔτι προοίμια τῆς ἀνόδου τὰ προδιηνυσμένα ἐστί, Πάσαι"ἢ γὰρ τὰς ἀναθδάσεις ἐχείνας οὐ θεωρίαν τινὰ καὶ κατά- λογον ἐναργῆ τῆς ἀληθείας, ἀλλὰ φωνὴν τοῦ ποθου- μένου κατονομάζει, διὰ τῆς ἀχοῆς χαραχτηριζομένην τοῖς ἰδιώμασιν, οὐ διὰ τῆς κατανοήσεως γινωσχομέ- γὴν καὶ εὐφραίνουσαν. Εἰ οὖν ἐχείνη «τοσοῦτον ὑψω- ἘΝ τοῦ ἕως τριῶν οὐρανῶν ὑπεραρθέντος, οὕπω χατει- ληφέναι τὸ προχείμενον δι’ ἀχριθείας ἐνδείχνυται " τί παθεῖν εἰκὸς ἡμᾶς, ἣ ἐν τίσιν εἶναι λογίσασθαι, τοὺς μήπω τοῖς προθύροις τῶν ἀδύτων τῆς θεωρίας Καὶ ἐγγίσαντας; ἜἜξεστι δὲ τῶν δι᾽ αὐτῆς εἰρημένων, κατιδεῖν τῶν ζητουμένων τὸ δυσθεώρητον. Φωγὴ ξου ἀδελφιδοῦ μου, φησὶν, οὐκ εἶδος, οὐ πρόσωπον, οὗ οὐ χαραχτὴρ ἐμφαίνων τοῦ ζητουμένου τὴν φύσιν, ἀλλὰ φωνὴ, στοχασμὸν μόνον ἐμποιοῦσα, ἣ βεδαίωσιν τοῦ ΐ φθεγγομένου, ὅστις ἐστίν. Ὅτι γὰρ εἰχασμῷ μᾶλλον ἔοιχε τὸ λεγόμενον, καὶ οὐχὶ ἀναμφιθόλῳ τινὶ πλη- ροφορίᾳ τῆς χαταλήψεως, δῆλόν ἐστιν ἐχ τοῦ μιᾷ τινι διανοίᾳ προσφυῆναι τὸν λόγον, μηδὲ πρὸς ἕν εἶδος ὁρᾷν, ἀλλ᾽ ἐπὶ πολλὰ φέρεσθαι ταῖς ὁπτασίαις, ἄλλο Ουοά οπἷπι ἰὰ ᾳυοά ἀϊεϊίυγ ῥγορίὰαβ δοοούαϊ δὰ ( τε βλέπειν οἰομένην, χαὶ οὐ πάντοτε τῷ αὐτῷ παραοοπ]θοἰαγδη), ΄ᾳυδηι δὰ οογίϑη) οἱ μευ] (α΄ Δπὶ σοτ- Ῥγομθηβίομθηι, 6σ ἢος ΡεΓβρίοιπι ὁδὶ, φυοὰ ποη πῃ υὴἃ αυδρίαπ) ἢφτοαν ὑοῦ! οορί(διΐοπα, που ὑηδπὶ δδρίοἰαϊ [Ὁγηλπ), βοά δά τηι}125 [6γαῖ ιν Υἱ- δίοπθϑβ, πιοάο δος τηοᾶὰο ᾿ἰἰυὰ 86 τΥἱάδτα δχὶβίὶ- ΤΩ8ΔΏ8, Θὲ ΟΠ 86 ΠΡ6Γ ἴῃ δϑάθῃι ροιπιᾶηοαὶ ἤρφυγα 6)05 φυοὰ 651 ΘΟΙΡΓΟΙΘπβαπι, Ἐδοδ ἐπὶπι, ἰπφυϊ!, δος υδπῖΐ, ὯΘῚ 8ἴΔη8, Π64116 ΡΟΓΠΊΔΠ6η5, υἱ Ρ6Γ ἀϊαϊαγηδπ) πιδηβίοποιῃ ροβϑὶϊ ἃρῃοβοὶ ἢ 60 αυἱ Βπχίβ ᾿μυθξυῦ Οοι}15, δοἀ 868 ΔὉ οαυ8 ΒΓ ΡΙΘΠΒ, Ῥγυδαᾳυδπι δὰ ρεγίεοίδπι γοπὶδὶ οοβπίτοποπῃ: δαί- ἐαπς οπΐπι, ἰηφυϊ!, διροῦ πιοηίος οἰ ἰγαπδὶ θη εοἰ 65.
μένουσαν χαραχτῇρι τοῦ χαταληφθέντος, δῆλον ἐχ τῶν λεγομένων ἐστίν. Ἰδοὺ γὰρ, φησὶν, οὗτος ἥκει, οὐδὲ ἑστὼς, οὐδὲ παραμένων, ὡς διὰ τῆς ἐπιμονῆς γνωρίζεσθαι τῷ ἀτενίζοντι, ἀλλ᾽ ἀφαρπάζων ἕαυ- " τὸν τῶν ὄψεων, πρὶν εἰς τελείαν γνῶσιν ἐλθεῖν " Πηδῶν γὰρ, φησὶν, ἐπὶ τὰ ὄρη, καὶ τοῖς βουνοῖς ἐφαλλόμενος. Καὶ νῦν μὲν δορχὰς γνωρίζεται, πάλιν δὲ νεδρῷ προσειχάζεται. Ὅμοιος γὰρ, φησὶν, ἀδα.- φιδός μου ἐστὶ τῇ δορκάδι, ἣ γεδρῷ ἐλάφων ἐπὶ υο τῷ ὄρει Βαιθή.1. Οὕτως τὸ ἀεὶ χαταλαμθανόμενον,, ἄλλοτε ἄλλος ἐστὶ χαραχτήρ.
Εἰ μυης αυϊάθπι αχἰβιπιλίυῦ ΟΔρΓΘΔ, ΓΌΓΒΙΒ δυΐθπ) ἃς δἰ πη] αίυγ Ὠἰπηυ]0 οογνόγαπι. δὲπιξίς δε, Θμἶπι, ἱπααΐ!, ραιγμείὶς πιδεις σαρτεα, αμὸ ἥππμίο σετυοτισι διροῦ πιυπίος Βαϊιποί, ᾿ιὰ φυοὰ ΒΘΙΡΟΓ ΘΟΠΙΡΓΕ Ι6ἢἀἰϊυν, 6δι δ᾽ϊ88 αἰϊα ἤρυγα.
δος βαηὶ 48 πιϊμβὶὲ δὁχ 60 Ββδϑηϑδι αυΐ εβὲ ἰῃ Ὦ Ταῦτά ἐστιν ἅ με κατὰ τὴν πρόχειρον ἔννοιαν εἰς Ῥτγοπιρίυ, αἴδγυηι πιοἰεδβεϊδπι, οἱ οποία ι αἱ ἀ68ρ6- τοῖη ῥίεθ οἱ ρεογίδοίβ ροβϑθ 858664ι φοῃηργε!θη- δ'οῃθ πὴ ΘΟΓῸΠῚ 488 διργὰ ϑβιηί. γΟΡΟΠΙΘ Εἰ γε ΓῸ ἰοπίδηάυπι ο5ῖ, ἴῃ θευπὶ ρὲ οοἰοοαῖα, αυΐ ἀεὶ νογθυπὶ ονδη φο σδηϊίθυ5 Υἱγίυ6 τυ} 18 77, ἴῃ Βογΐὶα αἰϊψαα ρθῦ σοηβθαιθη8 δἀδρίαγα οοηί θα ρ αι ΟΠ 6 πὶ 8. φυδ8 σΟργοββηβα βυπὶ ἰπ(6}Ἰφοηια. γος ρα- ὁγμείίς πιεῖ, ἱπαυΐ!, Εἰ βίδίϊπι δυθἠυηχίς: Εδοο ἠΐα νομί. Οὐυϊὰ ἐγβο ἱπ δΐ5 ἰπι6} εἰ πιι8 ἢ Ργωνίἀθηὶ [ογίδββο αυΐβ ἀϊοία δυμὶ μὲς Ενδηφοίϊαην πιδηϊ[6818- λύπην ἄγει, ἀπόγνωσιν ἐμποιοῦντα τῆς ἀχριδοῦς τῶν ὑπερχειμένων χατανοήσεως. Πλὴν ἀλλὰ πειρατέον ἀναθέντας τῷ Θεῷ τὴν ἐλπίδα, τῷ διδόντι ῥῆμα τοῖς “ἡ εὐαγγελιζομένοις δυνάμει πολλῇ, προσαρμόσαι τοῖς προχατανενοημένοις ἐν εἱρμῷ τινι δι᾽ ἀχολούθου τὴν θεωρίαν. Φωνὴ τοῦ ἀδειϊρφιδοῦ μου, φησίν. Καὶ εὐ- θὺς ἐπήγαγεν" ᾿Ιδοὺ οὗτος ἥκει. Τί οὖν ἐν τούτοις ὑπενοήσαμεν; Προθλέπει τάχα τὴν διὰ τοῦ Εὐαγγε- - λίου φανερωθεῖσαν ἡ μῖν τοῦ Θεοῦ Λόγου οἰχονομίαν τὰ εἰρημένα, τὴν προχαταγγελθεῖσαν μὲν διὰ τῶν ΤΊ 94). ὑτγι, ἴ2.
ΙΝ ΟΑΝΤΙΟΑ ΘΟΑΝΤΙΟ. ΗΟΜΙΠΙΑ Υ.
προφητῶν, φανερωθεῖσαν δὲ διὰ τῆς χατὰ σάρχα τοῦ Α ἴδπ) πορῖβ8 Ὠεὶ ΥΕΓΌΪ ἀΐβροηβαίίοπαπι, 4ι5 Ρδὺ Υἱοῦ θεοφανείας. Μαρτυρεῖται γὰρ τοῖς ἔργοις ἣ θεία φωνὴ, χαὶ συνάπτεται τῷ λόγῳ τῆς ἐπαγγελίας ἡ ἔχόασις, χαθώς φησιν ὁ Προφήτης, ὅτι Καθάπερ τἠχούσαμεν, οὕτω καὶ εἴδομεν. Φωνὴ, φησὶ, τοῦ ἀδελφιδοῦ μου, τοῦτό ἐστιν ὃ ἡἠκχούσαμεν. ᾿Ιδοὺ οὗτος ἦκχδι" τοῦτο ὃ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐδεξάμεθα. Ποιιλυμερῶς καὶ πολυτρόπως πάλαι ὁ Θεὸς 1αλήσας τοῖς πατράσιν ἡμῶν ἐν τοῖς προφήταις" αὕτη ἣ τῆς [φωνῆς ἀχοή " ἐπ᾽ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Υἱῷ. Τουτέστι τὸ εἰρημένον, Ἰδοὺ οὗτος ἤχει ἐπιπηδῶν τοῖς ὄρεσι, καὶ κατὰ τῶν βουγῶν διαλλόμενος, προσφυῶς χαὶ χαταλλήλως τῇ τε δορ- χάδι χατά τινα ἴδιον λόγον, χαὶ πάλιν τῷ νεδρῷ τῶν “ ἐλάφων, καθ᾽ ἑτέραν ἔννοιαν ὁμοιούμενος. Ἡ δορχὰς σημαίνει τὴν ὀξυωπίαν τοῦ τὸ πᾶν ἑπιδλέποντος. Φασὶ γὰρ τοῦτο τὸ ζῶον ὑπερφυῶς δερχόμενον, ἐχ τῆς ἐνεργείας ἔχειν τὸ ὄνομα. ᾿Αλλὰ μὴν ταὐτόν ἐστι τῷ θεάσασθαι τὸ δέρχεσθαι. Οὐχοῦν ὁ ἐφορῶν τὰ ὁ πάντα χαὶ ἐπιδλέπων, ἐχ τοῦ θεάσασθαι τὰ πάντα, Θεὸς τῶν πάντων ἐπονομάζεται. Ἐπειδὴ τοίνυν Θεὸς ἐφανερώθη ἐν σαρχὶ ὁ ἐπὶ χαθαιρέσει τῶν ἀντιχειμέ- νων δυνάμεων ἐπιφανεὶς τῷ βίῳ, διὰ τοῦτο δορχάδι μὲν ὁμοιοῦται, ὁ ἐχ τῶν οὐρανῶν ἐπὶ τὴν γῆν ἐπιδλέ- - ας " νεδρῷ δὲ, τὰ ὄρη χαὶ τοὺς βουνοὺς διαλαμθά- νων τοῖς ἄλμασι" τουτέστιν, ὁ χαταπατῶν τε χαὶ χαταλύων τὰ πονηρὰ τῆς τῶν δαιμόνων καχίας ὑψώ- ματα. "Ὅρη μὲν γὰρ λέγει, τὰ ἐν τῇ χραταιότητι αὐτοῦ ταρασσόμενα, ὥς φησιν ὁ Δαδ)ὃ, Τὰ μετατι- 2 θόμενα ἐν καρδίαις θαλασσῶν, χαὶ τῶ συγγενεῖ «όπῳ τῆς ἀδύσσου γαταδυόμενα. Περὶ ὧν πρὸς τοὺς μαθητὰς εἶπεν ὁ Κύριος, ὅτι Ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόχχον σιγάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ (δεικνὺς τῷ λόγῳ τὸ πονηρὸν ἐχεῖνο καὶ σεληναῖον -- δαιμόνιον), ὅτι ΓΑρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασ- σαν. Ἐπειδὴ τοίνυν ἴδιον τῆς νεδρῶν ἐστι φύσεως τὸ ἀναλωτιχὸν τῶν θηρίων, καὶ τὸ φυγαδεύειν τῷ ἄσθματι χαὶ τῇ τοῦ χρωτὸς ἰδιότητι τὸ τῶν ὄφεων Ὑένος" διὰ τοῦτο δορχάδι μὲν ὁ ἐφορῶν τὰ πάντα ὡμοίωται" νεδρῷ δὲ ἐλάφων, ὡς πατῶν τε καὶ ἀναλί- σχων τὴν ἐναντίαν ἐνέργειαν, ἣν ἡ τροπιχὴ σημασία ὄρη καὶ βουνοὺς χατωνόμασε.
Ῥγορίιοί88 φυϊάσπι Ὀγίυ8 [|| Δηπαπίῖαια, πηδηϊ68ιδία δἰιϊϊθπ) ΡῈ’ Ὀοπιὶηὶ! ἴῃ οϑῦηθ Δρραγί ΟΠ θῖι. Νϑλι ἀδ νοῦῦ αἰνίῃα ἰ6ϑ8ι}πιοηίνπὶ (ἀγα οὶ Ορογ8, οἵ νϑῖθὸ ῬΓΟπιββἰοαἶβ ΘΟ πες υγ ονοπίυ8, βίου αἰεὶ! Ργο- Ριιοῖδ: δίομε αμαϊυϊπιιις,, εἷς υἱαΐπιις 15, γοχ γμα- ἐγμεϊϊς πιεὶ, ᾿πα]υ, ΠΟ 6ϑὲ αυοά Δῃάϊν!πιι5. ΕξοΟ δὶς υεπῖ!; ὮοΟ φυοὰ οου8 δοςορίηηι5. δέ ατὶ πὶ πιαιἰδφια ηιοαϊς οἰὲπι εις ἰοσμίις γαϊτῖϑιις πο- δἰγὶς ἐπ ργορἠοιὶς ἐ ἤδδΟ δδὶ διά! 0 γοοὶβ: ἐπὶ πο- οἱδεὶπιὶς ἀἴοϑιι5 ἰοσμῖι8 ὁδὶ ποθδὶς ἱπ ΕΠ ΠΟ 1". ος εδὲ ἰά ᾳυοὰ ἀϊείυπι εδι, Εεοε Πὶς υοπὶί δαίίαης διρτα πιοπίοδ, εἰ γεν οοἰΐες ἰγαπεὶ ἶοπ8: ἀρροβίία 86 “0η- ΟΠ ΘηΙΟΓ οἱ ολργθῶ χ ργορτγία δ᾽ἴχυδ γδίϊοπο, οἵ ΓΌΓΒΙΒ ἰπηυ]ο σογνογιτῃ Αἰΐϊο Βθηδι: Δ551 π|ῖι18.
Β ὕάργοᾶ βἰφηϊῆοαι υἱδὰβ δουμηθη οἱ ρογϑρίοδοϊἰδίθηι ο͵υ8. φυὶ οπμηΐα ταβρίοἶ!. Αἰυπὶ οπίπι Βο6 Δπ|η)8] αρτορία οἱ τηϊγαπάνπι ἴῃ πποάυπι ἰπίι6Π8, ΠΟΠΊΘΗ ΒΒ ΟΓ οχ ορδγδιίοῃθ; δορχάς δίῃ ἀϊοίτιΓ, ἀπὸ τοῦ δέρχεσθαι, φιοὰ 68ὶ νἱάετα. Αἴᾳυ! δέρχεσθαι ἰάθη) 6δὲ ᾳυοά θεᾶσθαι, φυοὰ 5ἰξηϊῆοαῖ ἰάδπι φιοά νἱάθγο οἱ δδρίςογθ. θυΐ Ἔῦξοὸ οπηηΐα δβρίοἱ! εἵ ἰμιυδῖυν, οχ 60 ᾳυοά οπιηΐα ἱπιυδαΐυτ, ποὴρε ἀπὸ τοῦ θεᾶσθαι ποιηϊηδῖυν Ὠοὺβ υηϊνογβογυ. Οὐοπίαπι ἜΓ6Ὸ Ὠδιι5 πὶ σᾶγῃ [υἱέ πηδηϊοδίδιυβ, φαΐ δὰ δάνογβαγὶ 8 46- Ἰεπάδϑ ροϊεϑίδιθβ ἴῃ πηυπὰο ἀρράᾶγυΐῖ, ργΟρίθΓεᾶ ἃ5- δἰ πι δῖ οάρτγθθθ, υἱ φαΐ 6 (0}18 ἰπ [οΓΓἂπη ἀβρ6Χ6- τίς. Ηϊπηυϊο ἀὐυΐοπι σεγνόγαπι), φαΐ Ἰποηι68 οἱ 601168 58 {Π05 σοι ργεμδηάϊξ, μος δῖ, φυΐ σοπου!οαὶ ἴγϑι- ᾿ εἰίφυα οἱ δυδγῖς ᾿πηργοθδ5 Υἱα!} ἀφοιποπυπι δἰ 64]- η68. Νάπι πηοπίο85 αὐϊάαπι ἀϊοὶ! 605 4} σοηίαΓθΔῃ- ἰυγ ἴῃ οὰβ [ογιυἀϊπ6, υἱ ἀϊοῖς θανὶἀ, Ουΐ ἰγαπδ[θν ταπίων ἱπ ΠΟΥ πιατὶς, οἱ αυἱ 'π οοφπαΐυπη εἶδ Δυγδδὶ Ἰοουπι ἀδιμαγφυπίυν δ. 6. αυΐρυς ἀϊτὶς Βομλπι8 818 ἀἰβοῖρι8: δὲ Λαϑεαι5 βάθηι εἴσω! σταπιιπι δἰ - παρὶς, αἰοειῖς παῖς πιοπίὶ (μος σογθο οβίθπάθῃβ ᾿Πυἀ παργοθαπι 86 ἰυπᾶγο ἀφηπιοπίυπ): Εσιο ον εἰ το)ιοϊίον ἐπ πιάτα "". Οὐοηίαπι ἰμ ἐϑὶ ργοργίαπι πϑίυγε ἰπηπυΐογιπι οογνόγααι, υἱ οἱ ἈὈ6 085 ἐ0η- ϑιυπηδηΐ, οἱ δἰἰτὰ οοἸογίβαι 58] ργοργϑῖδίθ βεῦρβϑης- 168 υφοηΐ, ῥτορίογθδ σἄργεῶ αυϊάοπι 855: ]ἴυ αυΐϊ οππηΐα ἱπίυαῖυν; πἰππαΐο ἀυΐαπὶ σογυΌγυπ,, υἱ 4υΐ οσοπουϊοεῖ οἱ οοηδυτηδί δἀγογβαγίαπι ορδγαϊϊοπθαι, 4υᾶπὶ ἱγορίοδ δἰ ψηἰ βοδίίοπο ποι παυ ΠΙΟΠ168 οἱ Γέγονε τοίνυν ἡ τοῦ νυμφίου φωνὴ ἡ διὰ τῶν )γὺ Ευϊξ ΘΓβῸ γοχ βροηϑβὶ ρεῦ ργορβείαβ ἴῃ φυΐθαβ θθι8 προφητῶν ἐν οἷς ἐλάλησεν ὁ Θεός" χαὶ μετὰ τὴν φωνὴν ἦλθεν ὁ Λόγος, ἐπιπηδῶν τοῖς ἀντιχειμένοις ὄρεσι, καὶ τῶν βουνῶν χαθαλλόμενος, πᾶσαν ἐχ τοῦ ἴσου τὴν ἀποστατιχὴν δύναμιν ὑπίχνιον ἑαυτῷ ποιῶν, τή, τε ὑποδεεστέραν, χαὶ τὴν προάγουσαν. Τοῦτο γὰρ τῶν βουνῶν ἡ πρὸς τὰ ὄρη διαστολὴ ὑπαινίττε- ται, ὅτι καὶ τὸ ἐξέχον ἐν τοῖς ἀντιχειμένοις ὁμοίως τῷ ὑποδεδηχότι χαθαιρεῖται, ἐν τῇ δυνάμει τε χαὶ ἐξουσίᾳ πατούμενον. Ὁμοίως γὰρ χαταπατεῖται ὁ λέων τε χαὶ ὁ δράχων, τὰ ὑπερέχοντα, ὅ τε ὅφις χαὶ ὁ σχορπίος, τὰ δοχοῦντα χαταδεέστερα. Οἷόν τι λέγω" Ἐν τοῖς ἀχολουθοῦσιν αὐτῷ ὄχλοις ὅρη, δαιμόνια, ἣ 80 ῬρᾺ], χων, ὅ.
80 ῬρᾺ], χων, ὅ.
εϑὲ Ἰοσυΐυβ: οἱ ροβὲ υοοθπὶ γεηἰϊ Ἄεγθυπι, 54}16Π8 ΒΌΡΓΔ πιο [68 ΔάνοΓβ08, δὲ ἴπ 00|168 ἐΓΔΠ5}Π]6ἢ 8, 6Χ Φαυο οἰθηθῖι 408 ᾽ν 'ρβο ἀείδεϊ! ροϊοδίδίομι 5:0] γοά 688 8:0] Θοίδπι, ἰ8π| {018 6δΐ δυ ρουΐοῦ, φαδ) (υ δ: δδὶ ἰη[ογίου οἱ πιΐπον. Ηος δοΐπι συ θἱπάϊοδὶ (ΟἸ]υπιὶ ἃ πιθηϊθυβ ἀἰδεγεηιία, ᾳφυοά ἰὰ φυοά Θὀχοο ἰπίο δἀνεγβαγίοβ, ϑάυθ ἀδϊθδίαγ, εἱ δδάθπι υἱγίυ! 6 80 νοϊεβίδίθ οοπουϊοδῖυν, δίαυθ ἰὰ ᾳυοὰ 68ὲ ἰηἰετίυ8. ΘΔ ον οπΐπι οομου]οδηῖ 160 οἱ ἀγδοο, 4υὶ δπιϊποηΐ, δἴ4ι6 βϑῦρθῃβ οἱ βοογρίιβ αυὶ γ ἀθπίαγ ἰηζοτίογοβ. ΕσΘΠΡΙ φαπ58: [ἢ ἰυγθΐβ αυδ ΘΠπὶ 56- 4υθρδπίαν ὀγδηΐ τηοπίο8, ἀφιιοπθθ, δὺϊ ἰᾷ βυπᾶ- Βοξῖα, δυΐ ἴι γορίοπθ Οδγαβοποότυμ), δαΐ ἰῃ 4}118 Α ἐν ταῖς συναγωγαῖς ἦν, ἣ ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Γερασηνῶν, του! εΐα Ἰοοΐ8, 4] τ χε θαπιυγειοχιοι ευδηίιγ δάνογβυς Βιυπιδηλπ) πδίιγαηι. Εχ 118 δυιηί οἱ ΘΟ 68 οἱ πηοηίαδ Θχοο ]οπία8 οἱ ἰηίεγίογοϑ, ϑοὰ πἰπηι δ σογνογα πὶ φυΐ οοπδυπιῖϊς βογρθηίθθ, εἰ 40] οἰΐδπ ἀϊΐϑοίρυ!ος Ρογῆεῖϊς ἰπ παίυγαμη οογνόγυπι, απ ἀἰϊείϊ: δεάὶ νοδὶς γο(ὀδίαίεπι σαἰςαπάϊ δΕΡΕΥ δόγρεπίθε οἱ δογ- Ῥίοε δ΄, ἴῃ ΟΙΙΠ68 δχ δῆυ0 ρἰδπίαπι ἱπιμἐτ1, μσος εἰ υξᾶπ8, οἱ 40 εἷ8 δά 4118 ἐγφῃ8:6Π5, υἱ ΡῈ Πῆ50 δρρᾶγοδὶ πηαϑηίς 40 δότγιηι αυΐ ἰπ αἰταπὰ ΤΟΠ πίυΓ ὃχ σἱγίαί 6, πο Δρ 5 ΟὈβοιιΓαῖα ἃ ΘΟἢ Ἶθι18. νὴ}. Υἱάδηῖυγ οπὶπὴ πιοηῖο5 Βδῖμ6] ἐχ ἱπίδγργείδιίοηθ ποιλἰηΐβ, οβίθῃθγα ὀχοθιβᾶπη οἱ ΤΟΙ Θδίοπ) Υἱίδηι. Νάδπ ἀοιηυηι θεοὶ ἤδῃς δἰρηϊβοῦγο ἀϊοιοηρηι, ἀϊ- εὐηὶ 1 φυΐ δοίαηι Πηφυδιι Ηδυγαπι. Ὠ εἶ! άημο, ϑιρεν πιοπίες Βείῆοί. Ἐρ5 υἱάϊε μυγφαίῃβ οἱ ροτ- Β δρίοαχ δηΐπι:β οου 5, 4υΐ ουπὶ ἀϊνί 8 1118 βα!ἶθδυβ αυἱ ὕμηι δάνογϑυβ δίάνθγβοβ 60 1168, βίη! ἴγϑῃ- ΗΠ; εἰ ἀθ ἰθπιρογα αυοά ροδίθα δδβὲ [αϊγυπ), ἰλπαυδηι ἀ6 )8Π| ριββεηίθ νεγὰ [λοὶΐ: ῥγορίεγϑα 4104 ε'ῖ ὁογία εἱ ἱπάυθίιαι8 48 δρεγδίυγ φγαιία, ΒΡΟΙῺ ἰδηαι8π) Ορυβ ἴλη) [λοίαπι ἰπίυθηβ.
Ὁϊεῖς δηΐπι,᾿, ᾳυοά ᾳυΐ; ΒΟΒΪ: οοἰοτιδί6 δαϊίαὶ δάνογδυϑ τηοῃί68, οἱ ἃ 6ΟΙ Π δυ5. ἴῃ 601|168 ἰγδη- 51, δοίρϑιι οβίθηαϊι ἱπιμῃοθ]οιη, Ροϑὲ ρανίθίθιη ΤηΔηρη8, οἱ 6χ οάποο 8 νοῦ [Δοίθη8. 5:5 δυϊθη Βαροὶ (οχίυβ: κοῦ πῖο εἰαΐ. ρμοξὶ ρατὶείθηι πιείιηι, Ῥτοδρίοἰεηιδ ΡΕΡ [ἐπθείγαδ, ἀρραγένιδ μὲ δαποοίίος. Αἰφιθ αυοὰ σοτγρογαιίϊεγ αυϊάδα; ἀδβογὶ αν 40 ογϑιίοπθ, δϑὶ οὐυδιποάϊ: ἀπ βροηβᾶ ἰπῖι8 οὐϑίο- ὑϊοηίθ ἀοιηυπι, ΡῈΓ ἰδποβίγαβ διηλίου αἰἰββοῦὶξ, οἱ ραγίοία ἱπίογηδι ΐο υἱγυπιᾳυθ δγοθηίθ, οἰϊγᾶ ] 10 ἱπιρόκϊηδηλυπι, δι ϑ6γιηοπὶβ σοιμπλυηΐς- ιἴο, ΡΟΓ ἰδπαϑίγαβ αυϊάθῃν 56 ἀδινἰδηῖς οἂμί!α, ΡῈΓ ΘΆΠΟ6Ι105 δυΐίθριη 4υἱ βιιπι ἴῃ [δηοβιγίβ, ἱπίετίυβ οὐυ]ο ἀεβρίοἰεπία. Απαρορίοα δυΐθπι οΘοπιδηρίαιο βοαυΐιυγ δϑηβιτν ργΐυδ Ἔχϑολπαίυ. Υἱα δηΐπὶ 60} - βοαυθι 5 Βυμηδηᾶπὶ Παίυγαπὶ 60 οοπ]υποίδιι γοὐάϊι ογδιῖο, ῥγίποιιπι «υϊάδιηῃ ἰρβᾶπὶ {ΠΠ βίῃ 8 ῬῸΡ ργορίιοίδ8 οἱ ργωροθρίδ ἰ6ς15. δῖ. δηΐπὶ ἰη.6}ὶ- 2018, [ΘΠΘδίΓΔΒ αυϊάοιη ργορμοίαβ, ηπἰ Πρ ἰῃ- μοάυουπί: σαποοί 08 δυΐϊεπι, ἰοφαϊυπὶ ργοερίο- γὰπιὶ ΘΟΠπηθχίοιθηι: ΡῈΡ 405 ΔΙΏθΟ ἰπίγο 5810] ἢ ἐν ἑτέροις τόποις πολλοῖς, κατὰ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ὑψούμενά τε χαὶ χορυφούμενα. Ἐχ τούτων ἦσαν βουνοὶ καὶ ὄρη ὑπερέχοντές τε χαὶ ὑποχείμενοι" ἀλλ᾽ ὁ νεδρὸς τῶν ἐλάφων, ὁ ἀναλωτιχὸς τῶν ὄφεων, 7 ὁ καὶ τοὺς μαθητὰς εἰς τὴν τῶν ἐλάφων χαταρτιζό- μενος φύσιν, ἐν οἷς λέγει, ὅτι Δέδωχα ὑμῖν ἐξου- σίαν τοῦ πατεῖν ἑπάνω τῶν ὄφεων καὶ σκορπίων, πᾶσιν ἐπίσης ἐπιδάλλει τὸ ἴχνος, ταῦτά τε φυγαδεύων, καὶ μεθαλλόμενος ἀπὸ τούτων πρὸς ἕτερα, ὡς 10 διὰ τούτων τὸ μέγεθος τῶν κατ᾽ ἀρετὴν ὑψουμένων ἀναφανῆναι, μηχέτι τοῖς γεωλόφοις τῆς χαχίας ἐπι- σχοτούμενον. Τὰ γὰρ ὄρη Βαιθὴλ ἔοιχεν ἐχ τοῦ ὀνόματος τῆς ἑρμηνείας, τὸν ὑψηλὸν καὶ οὐράνιον ἐν.
δείκνυσθαι βίον. Οἶχον γὰρ Θεοῦ σημαίνειν τὴν λέξιν ταύτην φασὶν οἱ τῆς Ἑδραίων φωνῆς ἐπιστήμονες. Διό φησιν, Ἐπὶ τὰ ὄρη Βαιθή.2Δ. Εἶδε ταῦτα ὁ χε- χαθαρμένος καὶ διορατιχὸς τῆς ψυχῆς ὀφθαλμὸς, ὁ τοῖς θείοις ἐκείνοις ἅλμασι τοῖς χατὰ τῶν ἀντιχειμένων γεωλόφων γινομένοις συμμεθαχλόμενος" καὶ περὶ 1 τοῦ χρόνου ὕστερον γενησομένου, ὡς ἤδη παρόντος ποιεῖται τὸν λόγον " διὰ τὸ πιστόν τε χαὶ ἀναμφίδολον τῆς ἐλπιζομένης χάριτος, ὡς ἔργον τὴν ἐλπίδα βλέπων.
Φησὶ γὰρ, ὅτι ὁ χατὰ τῶν ὀρέων πηδῶν εὐχινήτῳ τῷ τάχει, καὶ εἰς βουνοὺς ἀπὸ βουνῶν μεθαλλόμε- νος, στάσιμον δείχνυσιν ἑαυτὸν χατόπιν τοῦ τοίχου γενόμενος, καὶ ἐχ τῶν διχτύων τῶν θυρίδων διαλεγό- μενος. Ἔχει δὲ οὕτως ἡ λέξις " ᾿Ιδοὺ οὗτος ἔστηχεν ὀπίσω τοῦ τοίχου ἡμῶν, παρακύπτων διὰ τῶν θυ- ρίδων, ἐκκύπτων διὰ τῶν δικτύων. Τὸ μὲν οὖν σωματιχῶς ἐν τῷ λόγῳ ὑπογραφόμενον, τοιοῦ- πόν ἐστιν ὅτι ἔνδον οἰχουροῦσαν τὴν νύμφην διὰ τῶν θυρίδων ὁ ἐραστὴς διαλέγεται, χαὶ τοῦ τοίχου κατὰ τὸ μέσον ἀμφοτέρους διείργοντος, ἀνεμπόδι- στος γίνεται τοῦ λόγου ἡ χοινωνία, διὰ μὲν θυ- οίδων τῆς χεφαλῆς παραχυπτούσης, διὰ δὲ τῶν δικτύων τῶν ἐν ταῖς θυρίσι πρὸς τὰ ἐντὸς τοῦ ὀφθαλμοῦ διαχύπτοντος, Ἡ δὲ κατὰ ἀναγωγὴν θεω- ρία τῆς προεξητασμένης ἔχεται διανοίας. Ὁδῷ γὰρ χαὶ ἀχολουθίᾳ προσοιχειοῖ τῷ Θεῷ τὴν ἀνθρωπίνην -- φύσιν ὁ λόγος, πρῶτον μὲν αὐτὴν διὰ τῶν προφητῶν χαταυγάζων χαὶ τῶν νομίκῶν παραγγελμάτων. Οὕ- τως γὰρ νοοῦμεν, θυρίδας μὲν τοὺς προφήτας τοὺς τὸ φῶς εἰσάγοντας " δίχτυα δὲ τὴν τῶν νομίμων πα- ΤΊ “᾿ δρίοπάον υϑεὶ Ἰυπηπίβ. Ροβὶ μ8ς ϑυιίδθπι ἐβὶ ρογίεείδ [γ) ραγγελμάτων πλοχήν " δι᾽ ὧν ἀμφοτέρων ἡ αὐγὴ τοῦ.
Ἰυοἶδ {Πππ|πᾶι10, φυλπάο ἀρράγιι νϑγὰ ἰυχ [15 φυὶ δοίης ἰπ ἰθμο ΓΒ δὲ 'ῃ ὑπιθγὰ πιο 8, ΡῈ Γ 60ῃ- ἰοπηρογαίίοπθη) ΕἸ πὶ Ποδίγᾶ πϑίυτα. Ρυγίυςφ οΓβῸ δρίοπάογοβ ργοριιδίίοδγαπιὶ ἰμ.6 φΘηὯΓα πὶ 8ηϊ πη28 {Πυςαϑοο 68, ΡῈΓ ἃ ΠΟΡΪ8 τηθηῖ6 ἰηιθ! ]6ο(λ8 [ἘΠ6- 8ιΓᾺ8 οἱ οδῃοοῖίοβ, ἱϊπιν ἰυηϊ ἀφο οτίαμι νἱάθηάὶ δβοίδπι βὺ" ἀΐο. θεΐπάθ εἰς ἰά ᾳφυοὰ ἀοδίἀδγδέιιν ργο- φοὐϊὲ 24 εβεοίυπι.
Αὐυάΐδιιυς διίαπι φυξδηδηι ἀοὶί Εοοἰ 65:2 18 φαΐ ΠΟ Πἄυμι ἐδι ἰαῖγδ ρατίεἰδπι, "οἀ δίδί μοῦ (δ διΓΔ8 "Π]δπ 4}10- 486 η8. Πεεροπάεί ἐπιπε, ἱπαυὶί, ραίγεοίὶς πιδις, εἰ αἰεὶ!
ΦΊυς. χ, 19.
ἀληθινοῦ φωτὸς ἐπὶ τὰ ἐντὸς παρεισδύεται. Μετὰ ταῦτα δὲ ἡ τελεία τοῦ φωτὸς ἕλλαμψις γίνεται, ὅταν ἐπιφανῇ τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν τοῖς ἐν σχότει χαὶ σχιᾷ καθημένοις, διὰ τῆς πρὸς τὴν φύσιν ἡμῶν συν- αναχράσεως. Πρότερον οὖν; αἱ αὐγαὶ τῶν προφητι- χῶν τε χαὶ νομιχῶν νοημάτων ἐλλάμπουσαι τῇ ψυχῇ διὰ τῶν νοηθεισῶν ἡμῖν θυρίδων τε καὶ διχτύων, ἐπιθυμίαν ἐμποιοῦσι τοῦ ἰδεῖν ἐν ὑπαίθρῳ τὸν ἥλιον. Εἴθ᾽ οὕτως τὸ ποθούμενον εἰς ἔργον προέρχεται. ᾿Αχούσωμεν δὲ οἷα πρὸς τὴν Ἐχχλησίαν λαλεῖ ὁ μήπω ἐντὸς τοῦ τοίχου γενόμενος, ἀλλ᾽ ἔστη διὰ τῶν φωταγωγῶν αὐτῇ προσφθεγγόμενος. ᾿Αποχρίγεται ΙΝ ΟΑΝΤΊΟΑ ΘΑΝΤΙΟ. ΠΟΜΙΠΔ Υ.
γὰρ, φησὶν, δΑδειφιδός μου, καὶ 1έγει μοί" ᾿Αγά- Α πιϊδὲ; δωτρε, νεηΐ, Ῥγορίπημα πιεα, Ῥειίοίιτα πιδα, οοστα, ἐλθὲ, ἡ πἪλησίον μου, κωϊή μου, περιστερά μου. “Ὅτι ἰδοὺ ὁ χειμὼν παρῆλθεν, ὁ ὑετὸς ἀπῆθεν, ἐπορεύθη ἑαυτῷ. Τὰ ἄνθη ὥφθη ἐν τῇ γῇ, 61 Γχαιρὸς τῆς τομῆς ἔρθακε. Φωνὴ τῆς τρυγόνος ἠχούσθη ἐν τῇ γῇ ἡμῶν. Ἡ συκῆ ἐξήγεγχε τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς. Αἱ ἄμπελοι ἡμῶν κυπρίζουσιν, ἔδωχαν ὀσμήν. Ὥς γλαφυρῶς ἡμῖν ὑπογράφει τὴν τοῦ ἕαρος χάριν ὁ πλάστης τοῦ ἕαρος, πρὸς ὄν φησιν «ὁ Δαβὶδ, ὅτι Θέρος καὶ ἔαρ, σὺ ἔπλασας αὐτά" λύει τὴν τοῦ χειμῶνος κατήφειαν, παρεληλυθέναι λέγων τὴν χειμερινὴν σχυθρωπότητα, καὶ τὴν τῶν ὑετῶν ἀηδίαν. Λειμῶνας δείκνυσι βρύοντας καὶ ὡραϊζομέ- νους τοῖς ἄνθεσι. Τὰ δὲ ἄνθη ἐν ἀχμῇ εἶναι λέγει, ζχαὶ πρὸς τομὴν ἐπιτηδείως ἔχειν, ὡς ἐς στεφάνου πλοχὴν, ἢ μύρων κατασχευὴν ἀναιρεῖσθαι πάντως Β τοὺς ἀνθολόγους " ἠδύνει δὲ τὸν χαιρὸν ὁ λόγος, καὶ ταῖς τῶν ὀρνίθων ᾧδαῖς χατὰ τὰ ἄλση περιηχούμε- νον, τῆς ἡδείας τῶν τρυγόνων φωνῆς ταῖς ἀχοαῖς : προσηχούσης. Συχῆν δὲ λέγει καὶ ἄμπελον, τὴν ἀπ᾽ αὐτῶν γενησομένην τρυφὴν, τοῖς φαινομένοις προοι- μιάξεσθαι" τὴν μὲν τοὺς ὀλύνθους ἐχφέρουσαν, τὴν δὲ τῷ ἄνθει χυπρίζουσαν, ὡς κατατρυφᾷν τῆς εὐωδίας τὴν ὄσφρησιν. Οὕτω μὲν οὖν ἁδρύνεται τῇ εὐπογραφῇ τῆς ἐαρινῆς ὥρας ὁ λόγος, τό τε σχυθρω- πὸν ἀποθάλλων, καὶ τοῖς γλυχυτέροις ἐμφιλοχωρῶν διηγήμααι. Χρὴ δὲ, οἶμαι, μὴ παραμεῖναι τὴν διά- νοιαν τῇ τῶν γλαφυρῶν τούτων ὑπογραφῇ, ἀλλὰ δι" αὑτῶν ὁδηγηθῆναι πρὸς τὰ δηλούμενα διὰ τῶν λογίων , πούτων μυστήρια, ὥστε ἀνακαλυφθῆναι τὸν θησαυρὸν τῶν νοημάτων, τὸν ἐγχεχρυμμένον τοῖς ῥήμασι Τί οὖν ἐστιν ὅ φαμεν; Πεπήγει ποτὲ τῷ τῆς εἰδωλολα- τρείας χρυμῷ τὸ ἀνθρώπινον, τῆς εὐχινήτου φύσεως τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὴν τῶν ἀχινήτων σεδασμάτων φύσιν μεταδληθείσης. “Ὅμοιοι γὰρ, φησὶ, γένοιντο οἱ ποιοῦντες αὐτὰ, καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ᾽ αὐτοῖς. Καὶ τὸ εἰχὸς ἐν τοῖς γενομένοις ἦν. Ὥσπερ γὰρ οἱ τὴν ἀληθινὴν Θεότητα βλέποντες, ἐφ᾽ ἑαυ- τῶν δέχονται τὰ τῆς θείας φύσεως ἰδιώματα" οὕτως ὁ τῇ ματαιότητι τῶν εἰδώλων προσανέχων, μετεστοι- χειοῦτο πρὸς τὸ βλεπόμενον, λίθος ἐξ ἀνθρώπου γινό- μενος. Ἐπειδὴ τοίνυν ἀπολιθωθεῖσα διὰ τῆς τῶν εἰδώλων λατρείας, ἀχίνητος ἦν πρὸς τὸ χρεῖττον ἧ φύσις, πεπηγυῖα τῷ τῆς εἰδωλολατρείας χρυμῷ, ἱκπιϑα πιθα. Ομοπίαηι ἔσο ἤϊοπις ρταίενιϊ!, ἐπιϑὲν αὐϊδ!, εἴ δε γεοφρὶ!. ῬΊοτες υἱεὶ διπί ἵπ ἰόττα, ἰεπιρὰς Ῥαιαιοπὶς αἀνοπὶί. οι μιγίατὶς αὐάϊία δδὶ ἵπ ἰοττα ποεῖτα. Εΐσιδ Ῥγοίμ Ν στοθ808 διο5. Ῥὶι65 βοτεμι, ἀδ- ἀεγμπὶ οάοτεπι. Ὁ 4μλπι) οἰδφαπίοῦ Π08. ἀ6 βου ΥΟΓῚ5 ΘΠ ηἰ δῖε πὶ ΟΓΘΔΙΟΥ τοῦῖβ, οἱ ἀϊοὶϊ αν: “Ἐειαίδηι εἰ νον, μι βπαὶειξ δα "5, ϑο ᾽ν! ΒΙ ΘΠ (γ5(1- εἴδπι, ἀϊοοη 5 [γ8η511586 ΒΙ θΘΓΉΔΠ τη οι 8π), οἱ ἴπ- δγίυμι πιοϊεβιίδην. Οβιοπιϊι ργαίδ βοδίοηιία εἰ ἀθοο- Ταῖδ ΠΟΡΙθι8. ΕἸΟΓΟΒ δυΐδη) ἀϊοὶ( 6556 'π 500 Υἱοῦ, δὲ [ᾶπ| 6886 ἰοπιροδιῖνοβ δὰ ρυϊαπάιπηι: μετ πάδ 86 δ ρῥίεχυπὶ οογοπῶ δῖ ὑηφαθηι! ΘΟΠΙρΡΟΒΙ ΠΙΟΠΘΙῺ οπλμΐῃο 104πὶ ᾿ξ φυὶ ἰεβιηὶ Πογο5. Τοπιρυθ δυΐεπὶ Ἰδιίυβ γοδαϊς ογαιίο, ἀυΐυτη φυοᾳιιδ οληιἴθι8 ἴῃ 5- Υἱβ Γεβοηδηιθυ8, δυᾶνὶ γύοα [υγίυΓυ πὶ 50 ηΔη16 ἴῃ δυγίθιι5. ΕἸουπ δυΐθη ἀΐοὶ! οἱ υνἱΐθπη, αὐ 6χ εἷβ (αὐτὰ δυπὶ ἀδἰ Ἰοἶ85 ἴῃ 118 485 ἀρράγειμ δχογα!β: ἢΠ|ᾶπὶ αφυϊάοθιι φγοςβο5 Ῥγοἀιυοθηίθῃ, ἴδης δι [6 1 Θἀθδηίοπ) ἤογοβ, υἱ ἐχ θοπὸ οὐογὰ γυο]ιρίδίοηι δϊα- εἰπὶ ρεγοὶρίαὶ οἀογαίυβ, Αἰφυθ 5ἷς φυϊάδπι ᾿υχυγίαὶ Οτϑί!ο ἰῃ ἀθβογί θη Ὑθγηο ἰδ ροΓα, οἱ {γἰ βι ἴδια ΤΈρΟΙΙΘη5, οἱ Ἰυ ΒΘ ΠΡ ὙΘΓΒΔη5 ἴῃ ποι πα 8 ΒΆΓΓᾶ- τἰοπίνυβ. Νοη ορογίοί δυο, υἱ ἀγθὶίγον, οοφίία- τἰοηδιη ΡΘΓΠΊΆ ΘΓ ἴῃ δῖ5 Ἰπου!θηι}5 ἀεβογὶριἰοηΐθυ5, 860 ΡῈΡ 688 ἀδάυοί Δά 64 418 Ρ6Ρ ἰέδα Εἰοαυΐα 8]- Επἰ δοδηΐυγ πιγοίογία, αἱ ἀρογίλιγ 1Ππ6βαι γι ἰη- 16 Πφοπιίαγαπι, φυὶ οοου!ϑῖιν ἰη σογθὶβ. Ουἱὰ 65 ἜΓ60 αυοά ἀϊοΐπιι5} Ετίρογα ἰΔο]οἰαιτία αἰϊψυδιάα ΘΟΠΟΓΟΥοΓΑὶ φθηυ8 Πυμηᾶπυπι), πλ0 οι πα! Ὠ8- ἴυγὰ οοπγογβα δὰ Οὐ {π|π| ΓΘ πὶ ἱπηΔ ΟὈ ἘΠ πη. δὲηι!- (ες οδῃἶπὶ, ἱπαυϊί, βαπί, φιιὶ [αοἰμπὶ ἰπ,6ὲ οπιπες φυὲ εοπβάεππιε ἱπ οἷς δ, (ΟΟπβαηίδηθιπὶ Δυΐίδη) 6γἂϊ ἢ δ56᾽ ᾿τἃ ἤογὶ. Θυοιμοάο δπίπι αυἱϊ νογἂπὶ δβρίοίπηι Ὠὶν!-- ἱ πἰϊαΐδηι, ἰῃ 86 δοοίρίυπι ἀϊνίηθα πΆΓΙΓΩ ᾿γοργὶθ- 1 [Δι68.: [18 φυΐ 5ἰπημ!Δογογαπη αἰϊθμάεναι νδαϊίδι], εἀΓΔ ϑ ογμδυδίυγ ἰη ἰά ᾳυοὰ «ϑρίοἰεθαίαΓ, ἰΔρί8. Ἰδοίυβ. οχ μοῃηΐπθ. Ουοπίαπι 660 αυδ Ρ6Γ οὐ]ίυπι, Ἰάἀοϊογιιπι Ἰαρίάἀυεγαϊ, δά ἰά ᾳιοά δ6δὲ πιο ἰυβ δγδῖ, “πη Π2018 πδίυγϑ, οΟποροῖδ [γίσογο ἰάο οι γ 8 - ἃ ἀ6 οἂυβὰ ὈΓΟΡΙΕΙ ἈΒρεγᾶπιὶ ἢΔὴς ἰδ δπὶ ΟΥ̓ ΓΙΣ ΟἹ 7υ8ι1185, οἵ νὸν οοὶῖ, αχου ἀΐαποὸ νϑπίο μδης 50]-. δηί6 φἰδοίαπι, βίη} ουηι οΥ! γδάϊογαπι [ουθηίο.. ἰφυϊάᾳυϊὰ 681 δυδ]᾽δοίνην, αὐ δρὶεἰτα Ἔχοα]οίδοίυβ υὶ - φούτου χάριν ἐπανατέλλει τῷ χαλεπῷ τούτῳ χειμῶνι [Ὰ ρὲγ φεία ἰιοπιο ἰαρίἀπογαί,, οἱ [οἱυ8 ταὐΐο Ὑοτθὶ, ὁ τῆς διχαιοσύνης ἥλιος, χαὶ ἔαρ ποιεῖ, τοῦ μεσημ- : ὀρινοῦ πνεύματος, τοῦ τὴν τοιαύτην διαλύοντος πῆξιν, ἅμα τῇ ἀνατολῇ τῶν ἀχτίνων ἐπιθάλποντος ἅπαν τὸ ὑποχείμενον " ἵνα διαθερμανθεὶς τῷ πνεύματι ὁ διὰ ᾿πποῦ χρύους ἀπολιθωθεὶς ἄνθρωπος, καὶ ὑποθαλφθεὶς τῇ ἀχτῖνι τοῦ Λόγου, πάλιν γένηται ὕδωρ ἀλλόμενον εἰς ζωὴν αἰώνιον. Πγεύσει γὰρ, φησὶ, τὸ πγεῦμα αὐτοῦ, καὶ ῥνήσεται ὕδατα στρεφομένης τῆς πέ- τρας εἰς 1ίμνας ὑδάτων, καὶ τῆς ἀκροτόμου εἰς πηγὰς ὑδάτων. Ὅπερ γυμνότερον πρὸς τοὺς Ἰου- δαίους ὁ Βαπτιστὴς ἀνεδόησε, λέγων τοὺς λίθους ᾿ τ. Μδιῃ. πὶ, 9.
ΕΡΌΤΒΌΒ ἤδι 4640. 58}16Π8 ἴῃ Υἱ(8π| φίθγιδπι δδ, Εαὐὲὲ [ ϑαΐπι' δρίνἔμειδ εἦμ8, ἰπφυΐϊ!, εἰ ἥμόηὶ ἀφ 55, εοπ- ἰϑοόῦϑα μεῖτα ἴῃ ἰαζιις. ἀφμαγηῆι, εἰ τὰρὲ ἐπ [ον 68 ἀφμαγμηι 57.» Ου04 αυΐάδπ) ἀρογἶυ5 ἀυἀ 19 Βαριϊοια : εἰαπιανΐ!, ἀΐοδηβ, Ἰαρ[ἀ65 6556 βιιβοί(πάο5, υἱ ἤδνρηὶ ΔΕΠ ραϊγίδγοθεα ΑὈγα:5 85 οἱ 455181]} ΡῈ} υἱγέι- ἰοπ|, Ηξο δῦβοὸ ἃ ὕεγθο δυὰϊι Ἐφο] δῖα, Ρ6Γ [Ἐπὲ- ΒῖΓΔ5 ΡΓΟρΡΠΟΙΪοα5 οἱ ᾿ἰερα]ὲ8 σϑπ6}]05 80ο Ρί6Π8Β Βρεπάογοπι υϑγ δι18.: ουπὶ ΘΟΠβἰδίογοι ἀροιγΙ Πϑ8 Ρᾶγίθ5 ἰγρίουβ, ἰοχ, ἰπαῦϑπ), αυφξ ἴδοϊθθαὶ υπ}- Ὀγᾶπ) (υἱυγοῦυπὶ ὈΟποΟΥ, π0η δυίοι! οβίοηάοθαὶ ἐρθπὶ ΓΟγιπὶ ἱπηρίποπι, ροβί αυδηὶ δίαρθαὶ νϑγὶξ8. Α τούτους ἐγείρεσθαι, εἰς τὸ γενέσθαι τέχνα τοῦ Παμιφσαι8 ἤρυγοθ, ργίπηυ πὶ φαΐ 6 πὶ ΡῈΓ ργορ ἴδ γ6γ- Βυπὴ {ΠΠπ|5ιγδη5 ΕσΟΙ 6δίδ: ροβίϑα δυιΐθμι Ενδηρο!! πιὰ- πἰ[δβίδιίοπα σοπϑυπιθίθ ΟἸηθ ὑπ δΓδιίςϑη ἤψυγθο ν᾽ βίομ ΡΟ 4υᾶπι ἀδϑίγυϊτυν φυϊάδπι ραγῖο5 ἰὨ 6 ΓΏ16- ἀΐυ5, Θοπ᾽ πρίν διιΐδπι φυΐ 65. ἴῃ ἀοηηο 86. ]}8Εἱ φῖΠ6- Τοῦ, δάδο υἱ ποη Διηρ [8 ορυ5 Παρθθαῖ, υἱ οἱ {Π- οοβοϑί ρ6ῈΓ [δ ηΘΒ.ΓΆ8, οἴη ᾿ρ8ᾶ ᾿πχ Υ6ΓᾺ ΡῈΡ γδάϊοβ Ἔνδη6 ] 1005 ΟἸηἶἃ αυῶ δυηΐ {ΠΠπιϊποῖ, Ῥγορίογοδ γογθυμι οἰαπηαὶ Ἐοἰαβί ΡῈΓ [6 παβίγαβ, οί 568 6|1805, οἱ ἀΐοθῃβ: ϑυγᾷα ἀυξδ Ἰᾶρβᾶ 65 ἰπ ἰυὐτίοο Ῥθεύδιὶ σῶῆο0, 4υξ ἃ Ββεγρθηία [υ͵δι} ἱπηροά 4, εἱ φρο ἀϊβιϊ ἴῃ ἰογγᾶπι, οἱ (υἰϑι1 ἴπ ἰάροὰ ἱπορ δα! θη, δυΓρα.
τριάρχου, δι᾽ ἀρετῆς ὁμοιούμενα. Ταῦτα τοίνυν ἀχούε: «οὔ Λόγου ἡ Ἐχχλησία, διὰ τῶν προφητιχῶν θυρί- δων χαὶ τῶν νομιχῶν διχτύων δεχομένη τὴν τῆς ἀληθείας αὐγὴν, ἔτι συνεστῶτος τοῦ τυπιχοῦ τῆς δι- δασχαλίας τοίχου, τοῦ νόμου λέγω, τοῦ τὴν σχιὰν ποιοῦντος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, οὐχ αὐτὴν τὴν εἰ- χόνα τῶν πραγμάτων δειχνύοντος, οὗ χατόπιν ἵἴστα- και ἡ ἀλήθεια ἐχομένη τοῦ τύπου" πρῶτον μὲν διὰ τῶν προφητῶν ἐναυγάζουσα τῇ Ἐχχλησίᾳ τὸν Λόγον" μετὰ ταῦτα δὲ τῇ φανερώσει τοῦ Εὐαγγελίον πᾶ- σαν τοῦ τύπου τὴν σχιοειδῇ φαντασίαν ἑξαναλίσχουσα, δι᾽ ἧς χαθαιρεῖται μὲν τὸ μεσότοιχον " συνάπτεται δὲ ὁ ἐν τῷ οἴκῳ ἀὴρ πρὸς τὸ αἰθέριον φῶς, ὡς μηχέτι διὰ τῶν θυρίδων χρείαν ἔχειν περιαυγάζεσθαι, αὐτοῦ τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς διὰ τῶν εὐαγγελικῶν ἀχ» τίνων τὰ ἔνδον πάντα χαταφωτίζοντος. Διὰ τοῦτο ἐμθοᾷ δ'ὰ τῶν φωταγωγῶν τῇ Ἐχχλησίᾳ ὁ Λόγος, ὁ ἀνορθῶν τοὺς κατεῤῥαγμένους, λέγων - ᾿Ανάστηθι, δηλαδὴ ἐχ τοῦ πτώματος, ἡ τῷ αἰσχρῷ τῆς ἁμαρτίας ἐνολισθήσασα, ἡ συμποδισθεῖσα διὰ τοῦ ὄφεως, καὶ εἰς γῆν πεσοῦσα, χαὶ ἐν τῷ πτώματι τῆς παραχοῆς γενομένη, ἀνάστα.
Νοη ϑυϊοπὶ {0} ϑιΠΠοἷ:, παι, ἃ ἴαρβα βοίυπι Β Οὐχ ἀρκεῖ δέ σοι τὸ ἀνορθωθῆναι, φησὶν, ἐχ τοῦ ετὶρὶ, βθὰ οἰΐδπὶ ργοβγθίδγα ΡῈ υνἱγίυϊυπη ργοίο- εἴπη, ουγϑυπὶ ΡΟΓΆΘ6 5 ἰπ υἱγίυϊ6, Οὐοά αυΐάεπι ἀἰάϊοίπιυβ ἴῃ ΡᾶΡΔΙγΕ60. ΝΟΒ δο]τπ). οηἶπὶ οοὶϊ γοθυπη αὐ [0111 οηυβ {ΠΠἀ Ιδοιἱ, βοὰ δἰΐδην ἰρβυηι ἦυθοι δινθυϊαγα δ. Ο0 πιδ υἱάθίυν δοτίρίυγα, Ρ6Γ ἰγδηβοιη 8 πηοίιπι, 5 σηἰ ἤσδγα Ῥγοφγοβϑυπ οἱ ἀπρπιεμίαπι ἴῃ θοπο ᾽ν. δέίγσο, ἰηαυΐ!, οἰ νοηΐ. Ο νυἱβ 5818 οἵ ἱπηρογὶὶ 31 Εϑβι γϑνογὰ νὸχ υἱγίιιπϊξ τοχ Π)εἰ, υἱ ἰηᾳυῖ! Ρβα)] π)ἰβία: Ο μοπέαηι δοσο ἀαϑὶϊ νοσοπὶ δαπι, υοσέπι υἱτιμιὶδ: οἴ, 1046 αἰαὶ! οἱ [αοἰαὰ ξμηῖ, ἐρδ6 πιαπάαυΐξ δἰ ογεαία ξμπί. ἘσοΩΘ ἢυσπς αυοάυα αἰχὶι [δοθηι: ϑμγρα δἰ υϑπὶ: οἱ βιδιΐπι δά ορυβ8 ἀθ- ἐσοείλαν φυοά ἰυθοῖαν. Νὰπι βί πιι! ἀίχυο δοοορὶϊ νἱπι Ὑεγθὶ, διαὶ οἱ δϑ58ἰβ[ϊ, οἱ δὰ ἰυπιδπ ργορα δοοοάϊί, Ὸΐ ἰοϑἰδίι!β 6δὲ ἶρ86 4υΐ 68π| γοσᾶνϊ!, ομῃ δὶς ἀϊ- χἰββοὶ ογθαπι: διγσε, υοπὶ, ρτορίπηια πιεα, οοἰιπιϑα πιέα, Ου͵β 681 ΐο ογὰο βϑγηοηΐβ ἢ υςπιδαπηοάτπι οομεταοῖ δἰίθγυ Δ]ογὶ ἢ φυσπιδάπιοάιπη σοπβοῦνᾶ- ἴπ ΡῈΓ βουίθπι, ἰδ 4υ8π) ἐπ 4]14110 ἸΟΓ4υ 6, 5ϑηϑιπι οοπδοαυσηιία 1 Αὐαϊι [πβϑυπὶ: γ γ00 ΘΟΠβΓΙΙΑῸΡ ἃ ΤΟΒΟΓΔΙΌΣ, Θχοϊίδίυγ, δοοοάϊι, δρργορί παυδῖ, Ῥυϊοῦγα γεἀάϊυγ, ουπεπ θα ποπιϊπαῖαγ. Θυομμοάρ Θηΐμι ροίοϑι ἤογὶ αὐ ἰῃ Βρθοι!ο Ρυ]ΟΠΟΓ δῖ ἅ85ρ6- Εἴ, 81 ἤθη ριον Δ] τ} 5 ΓΟΓα 5 Δοοοροῦὶ 5ἷ- "ϑυἸδογυηὶ 1 Εγσο δεπιὰηϑ 4Ό0416 παίαγ Βρ6ειι- ἴθπ ἤθη ρτίι8 δναϑὶὶ ρυ ]οἤγαπι, αιᾶπη Ρυ]ΟὮ ΓΟ Δρργορί παυλνῖϊ, οἱ ἰη[ογπηδίιπι [αἷς ππδρίπο ἀἰνπε με ς γι υἀϊηΐα. Θυοιμοάο δοἷπὶ βαγρεπίῖϊ9 Βᾶθυὶ! Ἐρδοίθαι φυδησΐα ἢυπιὶ δουϊ!, οἱ «ἃ ἔρβιπι ἀβρασὶϊ: τοάθπι ποά0 ροΞκιυὰλη) δυγγοχίϊ, οἱ ΒΟΠαπι δἰ ἃπῖθ Οου]ο8 ροϑυΐι, αἴαι υἱεῖο ἐδγρα νϑγιϊῖ, σΟηἰογπιϑίον οἰἴδην 1} δά αὐυοά δϑβρίοἰϊ, Αϑρίεἶς δυίαπι δὰ ρεὶπιὰ- τἷδὰ οἱ δχοιμρίαγοια ρυ]ο γι ἀΐπεπὶ: οείθγα τη 'εοἰυμηθα Ρυϊομγίιυάο οδῖ. Ῥγορίογθα ὁ πὶ [υοἱ Δἃρ- ΡΡορὶ παυδεὶξ, Ἰὼχ οἴδοίίιν. ἴ Ἰὰς 6 διυΐοπι ἰΔπαιϑη.
) ἰΐαρο εἴηφουδίυγ βρθοίθβ οο υπνθ85, {ΠΠ|πι5, ἰμψυδπ πτώματος, ἀλλὰ χαὶ πρόσελθε διὰ τῆς τῶν ἀγαθῶν προχοπῆς, τὸν ἐν ἀρετῇ διανύουσα δρόμον. “Ὅπερ δὴ χαὶ ἐπὶ τοῦ παραλυτιχοῦ μέμαθήχαμεν. Οὐ γὰρ διανίστησι μόνον ὁ Λόγος τὸ ἐπιχλινίδιον ἄχθος ἐχεῖνο, ἀλλὰ χαὶ περιπατεῖν ἐγχελεύεται. Ὅπερ μοι δοχεῖ τὴν πρὸς τὸ χρεῖττον πρόοδόν τε χαὶ αὔξησιν διὰ τῆς μεταδατιχῆς χινήσεως σημαίνειν ὁ λόγος. Ἀγάστα οὖν, φησὶ, καὶ ἔξεῖθε. Ὥ προστάγματος δύναμις ὄντως φωνὴ δυνάμεώς ἐστιν ἡ φωνὴ τοῦ γε Θεοῦ, χαθὼς ἡ ψαλμῳδία φησὶν, ὅτι Ἰδοὺ. δώσει τὴν φωγὴν αὐτοῦ, φωνὴν δυνάμεως. Καὶ, Αὐτὸς εἶπε, καὶ ἐγεγήθησαν " αὐτὸς ἐνετείλατο, καὶ ἐκτίἡ σθήσων Ἰδοὺ καὶ νῦν εἶπε πρὸς τὴν χειμένην, ὅτι Ἁγάστηθι᾽" χαὶ, ὅτι Πρόσε.1θε" χαὶ εὐθὺς ἔργον τὸ πρόσταγμα γίνεται. Ὁμοῦ γὰρ τὸ δέξασθαι τοῦ Λόγου τὴν δύναμιν, καὶ ἵσταται, χαὶ παρίσταται, καὶ πλησίον γίνεται τοῦ φωτὸς, Ἰὼς ὑπ᾽ αὐτοῦ τοῦ καλέ- σαντος αὐτὴν μεμαρτύρηται, οὕτως εἰπόντος τοῦ Λόγου: ᾿Αγάστα, ἐ.θὲ, ἡ πλησίον μου, καλή μου, περιστερά μου. Τίς ἡ τάξις αὕτη τοῦ λόγου; Πῶς ἔχεται τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου; Πῶς σώζεται χαθ᾽ εἱρμὸν ὥσπερ ἐν ἁλύσει τινὶ τὸ τῶν νοημάτων ἀκό- λουθον; ᾿Αχούει τοῦ προστάγματος " ἐνδυναμοῦται τῷ λόγῳ, ἐγείρεται, προσέρχεται, πλησιάζει, χαλὴ γίνεται, περιστερὰ ὀνομάξεται. Πῶς γάρ ἐστι δυνατὸν χαλὴν ὄψιν ἐν χατόπτρῳ ἰδεῖν, μὴ χαλῆς τινος μορ- φῆς δεξαμένου τὴν ἔμφασιν; Οὐχοῦν χαὶ τὸ τῆς ἀν- θρωπίνης φύσεως χάτοπτρον, οὐ πρότερον ἐγένετο » γαλὸν, ἀλλ᾽ ὅτε τῷ καλῷ ἐπλησίασε, χαὶ τῇ εἰχόνι ποῦ θείου χάλλους ἐνεμορφώθη. Ὥσπερ γὰρ τὸ τοῦ ὄφεως εἶχεν εἶδος ἕως ἔχειτο ἐπὶ τῆς γῆς, χαὶ πρὸς αὐτὸν ἀφεώρα" χατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, ἐπειδὴ ἀν- ἐστη, χαὶ τὸ ἀγαθὸν ἔδειξεν ἑαυτὴν ἀντιπρόσωπον, χατὰ νώτου τὴν χαχίαν ποιησαμένη, πρὸς ὃ βλέπει, κατ᾽ ἐχεῖνο καὶ σχηματίξεται. [Βλέπει δὲ πρὸς τὸ ᾿ ἀρχέτυπον χάλλος " περιστερὰ δὲ τὸ κάλλος. Διὰ ΜΆ. κα, δ; Μαγο, τι, 16. 39 Ρρα], ὑχυι, 9..." Ρρ1]. χτχιν, 9.
ΙΝ ΟΑΝΤΙΟΑ ΟΑΝΤΙΟ. ΠΟΜΊΠΙΑ Υ͂.
κοῦτο τῷ φωτὶ προσεγγίσασα, φῶς γίνεται. Τῷ δὲ αὶ ὁΟἸυηιῖκε, ευὐι8 5ρθοείεδ δἰ ξηϊ βοανὶί δἀνοπίαπι βδης τὶ φωτὶ τὸ χαλὸν τῆς περιστερᾶς εἶδος ἐνειχονίζεται,. ἐχείνης λέγω τῆς περιστερᾶς, ἧς τὸ εἶδος τὴν. τοῦ ἁγίου Πνεύματος παρουσίαν ἐγνώριφεγ.
ϑρίχιιυβ.
Οὕτω τοίνυν αὐτῇ προσφωνήσας ὁ λόγος, ἐα Ουπι οΓξο 8ἷς δᾶπὶ Δ] υ 8 6556ὶ ΟΥΔΙΪο, οἱ ᾿ρβδπὶ ὀνομάσας αὐτὴν, καλὴν μὲν διὰ τὸ πλησίον, περι- ἢ στερὰν δὲ διὰ τὸ κάλλος, "καὶ τὰ ἐφεξῆς διεξέρχεται, οὐχέτι λέγων χρατεῖν τοῦ χειμῶνος τῶν ψυχῶν τὴν χατήφειαν. Οὐ γὰρ ἀντέχει πρὸς τὴν ἀχτῖνα τὸ κρύος. ᾿Ιδοὺ, φησὶν, ὁ χειμὼν παρῆλθεν, ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν, ἐπορεύθη ἑαυτῷ. ἸΠολυώνυμον ποιεῖ τὸ χαχὸν, χατὰ τὰς διαφορὴς τῶν ἐνεργημάτων ὀνομα- ζόμενον. Ὁ αὐτὸς γὰρ καὶ χειμὼν, καὶ ὑετὸς, χαὶ σταγόνες, καθ᾽ ἕχαστον τῶν ὀνομάτων πειρασμοῦ τινος κατὰ τὸ ἰδιάζον σημαινομένου. Ἐν γὰρ τῷ χειμῶνι, τὰ τεθηλότα μαραίνεται, τὸ ἐπὶ τῶν δένδρων κάλλος, ὃ διὰ τῶν φύλλων φυσιχῶς ὡραΐζεται, ἀποῤ- ὁεξῖ τῶν χλάδων, χαὶ τῇ γῇ χαταμίγννυται. Σιγᾷ τῶν μουσικῶν ὀρνίθων ἣ μελῳδία, φεύγει ἡ ἀηδὼν, ναρχᾷ ἡ χελιδὼν, ἀποξενοῦται τῆς χαλιᾶς ἢ τρυγών " μι- μεῖται πάντα τὴν τοῦ θανάτου χατήφειαν, νεχροῦται ὁ βλαστὸς, ἀποθνήσχει ἡ πόα. Καὶ ὥσπερ ὀστέα τῶν σαρχῶν χεχωρισμένα, οὕτως οἱ χλάδοι τῶν φύλλων γυμνωθέντες, εἰδεχθὲς θέαμα γίνονται, ἀντὶ τῆς προσούσης αὐτοῖς ἐχ τῶν βλαστῶν ἀγλαῖας. Τί δ᾽ ἄν «ἰς λέγοι τὰ χατὰ θάλασσαν πάθη, τὰ διὰ τοῦ χει- μῶνος γινόμενα; Πῶς ἐχ βυθῶν ἀναστρεφομένη χαὶ διοιδαίνουτα σχοπέλους καὶ ὄρη μιμεῖται, πρὸς τὸ ὄρθιον σχῆμα χορυφουμένη τῷ ὕδατι; Πῶς ἐφορμᾷ