SigPhi · Gregory of Nyssa

Opera (Patrologia Graeca vol. 44 — incl. De hominis opificio, De vita Moysis)

Page 91 of 127

γον, ἢθ56 ἀπίπιΐ δὔδοιίο εορίοβα οοπϑρίεἰδίας. Ειδηΐμ νίάογα εδὶ 608 4ΐ ποῆ ρεγίδοια νἱγίυϊ6πι οοἴυπί, πὸ 4υΐάεπι [1108 δηΐπιΐ τπογθο πιογίυοβ 4886, 56 ἰῃ οδδίοΥ8 υἵνογα: αιδπιδδιιοάμπε υἱὰθ- 208 ΠΟΠΠυ 08 ἱπιθῃυρογϑηιίδηι, υογὶν φτϑιΐϊα, ἰῃ οὶ ρ8ὶ8 4ῃ 8] πιογία τηυ βαγθ, βο πιβμο δβἔυάϊο 58- Ῥεγθίδην δίαγο, υεὶ δυὰ φυοθάδπι νἱδΐθπν Δπίπιο Ῥαγηϊοίοδυπι: υϑρϑὶ ργλείδ, οτερ ἀϊδίοπι ὀρημν, νοὶ ἰγδουπαΐδηι, νοὶ δη)ἱἸυηοπη, γ6ὶ αι! ὰ 4 υἀ οὐυ800 ξοπογίβ. αυοὰ ἄυπηι δάβδις πιδία νἱνὶ! ἱπ δείπιθ. ἤεγῖ ποη ροίεβὶ υἱ αυΐβ ἀΐφί!ο05 8008 ΒΙΥΤΓΙΆ Τα Βα 108 οβίοιάδι, Νοη δηΐπὶ αἰυςοὶ ἰῃ οπιηΐθυθ δι να 8, δὲ δοιοπῖθυ5 Θχϑιϊποῖο πλ, εἰ αυφύληπι 80 60 νου ΔΡΑ] πιο. Αἱ οὐπὶ ἀΐφ εἰ Θὁπιῆθ 8 πεμιδιηοάξ τπγγγῆᾶ, 4η85 ἢἰς ἱπ| 6} Πφ τὰν, γορίδεὶ δυπί, ἔθνη υδγο, οἱ βυγρὶε δηϊπια, οἱ δάϊίυ Θροπ80 ραϊείδεϊ!. ῬΓΟ- ΡίοΓοα [τ βᾶῃ δὲ πιλζηῦβ [6 Ῥαυΐυδ τοοίὸ ἰη16}16- εἴα Βοπιίηΐ γοῦδ δἰϊ, ἤθτὶ ΠῸἢ Ρ0886 υἱ δρίοϑ ῥτῸ - νεηἰαὶ, εἶδὶ ργῖυ8 πηοτία σγαπαπὶ αἀἰδδοϊναίυγ. Ο)υἱ-. δυθ ἐπ γεγυϊθ δης ΕοοΙ 8135 ἀοειγιαπι ἰγδὰ δ, ΟΡοτγίαγα πἰπηΐγιπι ἀπίδ Υἱἕδπι ργβοθύθγα ΠΟΓίοιν,. υοά οφιογοφιὶ ἤογὶ παποϑῖ, υἱ υἱἱᾶ δἷξ ἐὴ ]Ιοθἢνὶ -- Π6, ηἶδὶ ρ6Γ πιογίϑη ἱπργεάίδιυτ"ο. Νῶπι εὐπὶ πδίυγα βἷῖ ἀυρίοχ ἰπ ποΐ5, 4΄ιογα βυς, ἐπι! Πφοπάϊ νὲ Ργ όϊια, Ιονΐβ; δι γᾶ Ἵγαββᾶ, ἰθυγοα πηδίθγῖθ Θθηα ΒίΔη8, ζγαΥΪΒ; ΟἸΠΠΪΠΟ 660 6586 6δ᾽ πῃ πάρε υ{8- 486 ἱπιροίαπι ροου! γοπὶ εἴ ΔυΠουγ πίοι 80 δ᾽ίογα 6886. Νδ ιιοά ἱπι6} Πα πιῖ νἱπὶ Βα μεὶ δὲ 'ξνῈ θδὶ, ἡμῶν δύναμίς τε καὶ προαίρεσις, δι᾽ ἑαυτῆς ἐμποιεῖ καὶ ἢ ροουϊϊατγί(εν 18 σοιηραγαίυπι 6δῖ, αἱ δυγδιπὶ ἰοπάαι: τόνον τῷ χάμνοντι χαὶ ἀτονίαν τῷ χατισχύοντι. Ἕν ᾧ γὰρ γένηται μέρει, τούτῳ δίδωσι χατὰ τοῦ ἄλλου τὰ γνιχητήρια, Οὕτως ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ ἐπαινεῖται μὲν ἁ “πιστὸς καὶ φρόνιμος οἰχονόμος " οὗτος γά» ἐστι, χατά γε τὸν ἐμὸν λόγον, ἡ χαλῶς τῶν ἐν ἡμῖν ἑπιστατοῦσα προαίρεσις, Ἐπαινεῖται γὰρ ὅτι τρέφει τὴν οἰχετίαν ποῦ δεσπότου, διὰ τῆς τῶν ἐναντίων νεχρώσεως " ἧ γὰρ ἐχείνων φθορὰ, τροφή τε καὶ εὐεξία τῶν χρειττό" νων ἐστί. Κατηγορεῖται δὲ ὁ χαχὸς δοῦλος ἐχεῖνος, ὁ διὰ τοῦ τοῖς μεθύουσι συνεῖναι, πληγαῖς αἰχιζόμε - νος τὴν τοῦ Θεοῦ οἰχετίαν. Πληγὴ γάρ ὅστιν ὡς ἀλη: θῶς κατὰ τῶν ἀρετῶν, ἡ τῆς χαχίας εὐημερία. Οὐχαυοά γόγὸ βγανα οδὲ, ἀδᾷυδ πηδίθεϊα Ἵγϑ888 οϑῖνα βίαϊ, ΒοΏΡΟΓ ἀδόγδυπὶ νογρὶϊ δὲ πιουθίηγ, Οσ2ΓΟ. ΟὐΠΊ ἃ ΠΑΡᾺ πἷ. σΟΠΙραγϑίᾶ β'ἷπι, υἱ πιοῖὶυ9 ε0η- ἀγαυτῖοβ Βα θαυ: ἤδτὶ βοαυὶδ υἱ τοῖα ᾿ϑνοδὶ δ[(6-. γῥαϊῃ, πἰϑὶ ἰοῦ 8 ἡδίιγ8 βηοῖα5 ἰδηριθαὶ. ϑι8ι5. ϑιυιΐίΐίαπι πιϑῦΐϊο ἱπίον υἱτδαιθ 1000 (Δου!α8 ἰὼ ἴπ πο 5. ᾿ἴθαγα, οἱ δηΐπιὶ οἰθειΐο, ἴ8πὶ ἐγπι δίθοι 80 τόθυν Ἰδηφυσηι, φυᾶπὶ ργνα ϑοθηιὶ εἰο αίθιπ, ἱπάϊι. Ναπὶ ουΐου! ἰδηάδηι ματι 8680 δϑιμχοσὶι, 11Π| δὐἀνογβαϑ 4᾽16γῶπὶ υἱοίοτγίαπι ἰαγαυν, 5:9 ἰπ Ἐνδηκοιίο Ἰδυιάαιυν β6}18 ἂς ργβάθηβ {Π|6 ταὶ ἴδηι - 1ἰατῖ8 δἀπιδι! δίγαίον, φυὶ φυϊάθαι 6861 (υἱὐ εαυϊάνυλ βίαίυο ) Δηπιΐ ποϑίτγί δἰ θοῖο, 8 ργιβοίλγα ἴῃ πῸ- Α οὖν χαλῶς ἔχει τὸν προφητιχὸν ζηλώσαντας λόγον, Ὀῖ8 συπὶ ἱμρογίο ργϑοδῖ. [δυθδίυγ δπἷπιὶ, φυοὰ Ἰιονὶ βδυὶ [8π}18πὶ δἰαὶ, ἰάψυς πθοδπάο δάνογβδηίϊα. Νδνι ΠΙογαπν ἰπίογῖιι8. Αἰ πηι πι οδὶ, οἱ 58}{85 πιοιίογυπ). Οσοπῖνα ν]ἀρογαῖον ἰβπᾶνι! Π|6 Βοῦνι5 δ᾽, 4πὶ ργορίογρα 4ποἀ οὐπὶ ἰοπυ} 6 π8 νογϑαίυγ, Ὑοῦ- γνογίνυ5 θεῖ (2π8πὶ σοπιυπιεἰἴοβ6 δἤϊοί!. ΝΆΠὶ σ6ΓΘ υἱγίιι5 ναρυΐϊαῖ, οὐπὶ υἱτὰ Πογθηῖ. ΟΠ Δργορίοῦ Τϑοίο (Ἀοίυγί δύπιι5, 8ὶ νογθιπι {Ππι6 ΥΔ[18 ᾿πγλ ται! 5", τηδιυ ἰδ πι ΠΟὈΐ8. ᾿ογϑ ΘΟμ δι (6 πιι}8 84 ἰπιογ - οἰδιάυμν ὁπλη 68 ρεοοδίοΓ68 ἰογγ, εἰ δὰ (οἰϊδηάυιῃ 6 οἰνίιαις δαὶ ( αι οἰν25 διΐιμα 6βὶ ) οππϑβ Τἃ- εἰοοϊμδιίοπα8 ἀεϑίρθδηίθβ ἱπίφυ ίαῖαπι, φαδγιῖη ἴῃ "- πρωΐαν ἑαυτοῖς ποιεῖν, διὰ τοῦ ἀποχτεῖναι πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς, τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐχ πό- λεως Κυρίου (ψυχὴ δὲ ἡ πόλις) πάντας τοὺς λογισ- μοὺς τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν, ὧν ὅλεθρος ζωὴ γίνεται τῶν ἀμεινόνων. Οὕτως οὖν διὰ τοῦ θανά- του ζῶμεν, ὅταν τῶν ἐν ἡμῖν, καθώς φησιν ὁ Προφή- τῆς, τὸν μὲν ἀποχτείνῃ, τὸν δὲ ζωοποιήσῃ ὁ Λόγος ὁ εἰπών" Ἐγὼ ἀποκτενῶ, καὶ ζωοποιήσω. Ὥς χαὶ ὃ Παῦλος ἀποθανὼν ἔζη, χαὶ ἀσθενῶν ἐνίσχυε, καὶ δε- δεμένος ἐνήργει τὸν δρόμον, χαὶ πτωχεύων ἐπλούτιζε, καὶ πάντα χατεῖχεν ἔχων οὐδὲν, πάντοτε τὴν νέχρωσιν τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέρων.

«ὐγίία5. πιο! ογυιη υἱία 6βί. ᾿ἰδῴάὺ6 ἢος πιοίο ρδὺ πιογίαπι υἱνίπιιι5, οἴιπὶ 68 αυ8 βιιηΐ ἱπ ΠΟδΪ5 (ᾳυεπι- δὐπιούυσπι Ργορίιοία ᾿ρφυΐϊζαγ ) ρατγιΐπ) οοεἰάϊ Ὑαγθυπι, ραγιΐα υἱνί σαὶ, εἰευς 'ρβὸ ἰπαᾳυϊ: Ε9ο ἐμ- ἐογβεῖανε εἰ υἱυίβεανο 5. (υο ρδοίο Ραυΐιβ οἰΐδπν ᾿πογίυυβ νἱνεῦδί, ἐπ 6 οἰ} 8 υἶγοβ Βλθεθαὶ, υἱποῖυβ ουγδυπ) ρογἤοίουαι, ραυρογίδιο ργθβθὺ8 αἀἶναβ ογδὶ, πἰ δὶ} εὰπὶ μαδογοῖ, βαϑαῦαὶ οπιηΐα, βοιροΓ πιογιϊἢ- φαλθιθν δέθὰ ἰῃ ΘΟΓΡΟΓΟ 550 οἰγουπιψοβία δι, οἱ βθ ΡῈ Γ υἱίδπιὶ οἷ ἰῃ 86 ἀθοϊαγαθαὶ.

Βπίένεγο δὰ ἰὰ, φυοὰ ρῥγοροδίίυπι "οἷ 68ὲ, Β ΓΕΥΟΓΙΔΠΊΟΥ: πἰμνἶ τ ΠῚ ΔΩ ΠΔΠῚ ΒΓ πΠΊΟΡΙ ΘΙ 6 πιοτία Ταδυγξεγα. ΝᾺΠι) δὶ πη τηογί δίῃ, ΒΘΠΡῈΓ πιᾶποὶ Ἰηογίιἃ, πεηυ6 Υἱῖδδ σαρᾶχ δϑῖ. Αἱ πιογίδηο νυἱίδηι φοπβοαυίΐίαγ, οανΐ πιογία! ἰαῖϊα ἀεροδβίίδ. Αἰᾳιι8 Ἰιδδὸ ποὶβ ἀοοίγίπα ἐσ ἀΐοίο ἷς ργουροβίιο ουμπῆνγ- πιϑίυγ, οὐπὶ δίς [ο4υ Ὁ Βροπ88: διιγγέσὶ ἐφμίάεηι, Ὧι ἀρεγίτοπι σοσπαίο πιέο. Μαπιις πιε διϊ ἰαγμπὶ τυττίαηι, αἰσὶιὶ πιοὶ πιυττῆς ρίοιϊ. κ᾿ πλγγγμδπὶ πηογιῖβ 6886 ΒΥΠΊΡΟίυπ), ποιὸ ἀυθίϊατὶ! ἐοτγαπι, αυΐ βδογὶβ ἰῃν {το γ]8 νογϑαιὶ δυηὶ. Θυἱ ΟΓΞῸ ΠΙΟΓΒ δΧ πιογία Π05 δβιιβοϊίαι, ἀ6 60 Γεφυίΐίγογο αυοβιίαπὶ ΟΓ8- εἰοησηι ἰυσυϊοπιίογοι ἁγυϊΐγοῦ. ἤδαυθ πὺ8 ἰὰ 6χ- Ῥομπδπιὺδ, ργουδ ἃ ΠΟΐ5 ργϑϑίδγὶ ρμοϊογὶ!, ογάϊΐπθ- 406 ἴῃ δς ἰγδοίδιίοηα ργογγεάϊθπηγ. μπᾶ 60:5 θοιι5 σοπάϊάἀοτὶὶ, ναϊάθ ργιβοίαγα 6586 δ, (οπιπιθη- τλγιυ8 ἀ6 ογία πηυποΐ ἰοδἰαίυγ. Εχ γεϊϊᾳυο δυίοπι τοῦ ναῖἀθ ργαβοαγαγι πὶ ΠΌΠΊΘΓΟ δἰἶδπ) ἤοη)Ὸ δγαὶ, γϑὶ ροίίυ8 18 Ιοηθ6 βυργὰ σφίθγα ριυ]ο γι ἐυ ἀΐϊπο ογπϑδίυβ ογαί. υἱὰ δηΐπὶ δἰϊυ 6886 ίδην ρυ!ε γυπὶ Ῥοκβὶϊ, φυδιὰ εϑὶ πε! [(ἀδι85 ᾿Δθ6 ρυϊομη υἀϊηΐδ δἰ λυ 40 1 δλπὶ δἱ οὔμηΐδ [Ὅ6 ΓΘ ργζοίαγα νδὶάθ, δίᾳφιο ἰμίον εδίεγα οπιμία, νοὶ ροίλιι8 βιργα οπιμίᾶ Ἰιοιῃο: βαυὰ ἀυ)6 πιοῦβ 'ἰπ ὨοΘμλἷπ6 Ποη ἐγαΐὶ. Νβο δπΐπὶ ργαοίδγαι αι ϊἀά!πὶ [υ͵δδοὶ ΒΟπΊΟ, δὶ {γἰβίθπη ἢΠυπὶ πιοῦιϊβ ομαγδοίθγοπι ἰδθι58εῖ. ΕἸ ΠΥΘΓΟ σαν φίογηδ Υἱίϑβ βἰ πη δοῦαπι Οἱ δ᾽} ΠΠυ0 65βεὶ, Γεγογα ρυ οι οΓ δγαΐ, δοὺ ναϊὰς αυϊάθιη ρα] ἢ 6, ἢἷ- - Ιατὶ υἱία ἐμαιδοίδγα οοἰϊιοποδίδί 8. Θυΐη εἰ ραγδάϊ- δὺ5 Π|6 αἀἰνίπιιβ οἱ ραῦ ἀγθογσαμπιὶ [δγδοϊ(δίθπὶ νἱίδηι Ρτγοίεγευαὶι, οἱ νπεδηθαίαπι θεὶ υἱίδβ ἰὰχσ δγδῖ, υδ8 δοα μιογ τι πὶ ΒΟπλ πα πὶ ΡΟ Ποαυδίι. Οὐπὶ διυΐοιι ο586ῖ ἰπ πιρο ραγδάϊδὶ ᾿ἰξηιπὶ ἐΠυὰ, φυοά νἱῖα5 (ἐγηχ εγῖ: αυἱάυϊὰ ἰληάδπι ἀδ 60 βἰδίυδηάυπι 5ἰῖ Ἰΐφηο, ουὐυ8. ἔτυεσία8 ὀχβίβιϊ! νἱϊα. [{άδων ᾿ἰξηυπι Ιει γα, ου}) 5 Ἰγαοίυ5. δίπιυϊ οἱ θοῦ οἱ πλδίτι8 ὥμιβδθ ργοηυμιίδιυν, ᾿ηθἀ]0 ἴῃ ραγαάΐδο εγαῖὶ. Αἱ οῃΐ βεγὶ ποαυϊῖ, υἱ ἰῃ ἸΙοοο πιαχέπιθ πιδάϊο ᾿ἰφηὶ8 ἀυοθυδ δβραιυπι (υοτὶϊ. Νάπι υἱγυπὶ ἰΔπάδηι σοποῦ- ᾿Αλλ' ἐπὶ τὸ προτεθὲν ἐπανέλθωμεν " ὅτι διὰ θανά- του ἡ Ψυχὴ ἐχ τοῦ θανάτου ἀνίσταται. Ὡς ἂν γὰρ μὴ ἀποθάνῃ, νεχρὰ διὰ παντὸς μένει, καὶ τῆς ζωῆς ἀπαράδεχτος. Ἔχ δὲ τοῦ ἀποθανεῖν, ἐν ζωῇ γίνεται, πᾶσαν ἀποθεμένη νεχρότητα. Καὶ τοῦτο ἡμῖν ἐχ του προχειμένου ῥητοῦ βεδαιοῦται τὸ δόγμα, οὕτως εἰ- πούσης τῆς νύμφης " ὅτι ᾿Αγέστηγ ἐγὼ ἀγοῖξαι τῷ ἀδελφιδῷ μου. Αἱ χεῖρές μου ἔσταξαν σμύρναν, οἱ δάχτυοί μου σμύργης πλήρεις. Θανάτου δὲ σύμδολον εἶναι τὴν σμύρναν οὐχ ἄν τις ἀμφιθάλλοι τῶν ταῖς θείαις ὡμιληκότων Γραφαῖς. Πῶς οὖν ὁ θά- νατος ἐχ τοῦ θανάτου ἡμᾶς ἀνίστησιν, ἐπιζητεῖν οἷ- μαί τινας τὸν περὶ τούτου λόγον εὐχρινηθῆναι σαφέ- στερον. Ἐροῦμεν τοίνυν ὅπως ἂν οἷόν τε ἧ, τάξιν τινὰ δι᾽ ἀχολουθίας ἐπιθέντες τῷ λόγῳ. Πάντα ὅσα ἐποίησεν ὁ Θεὸς καλὰ λίαν εἶναι ὁ τῆς χοσμογενείας λόγος μαρτύρεται. Ἐχ δὲ τῶν λίαν χαλῶν ἦν χαὶ ὃ ἄνθρωπος" μᾶλλον δὲ πλεῖον τῶν χαλῶν χεχοσμημέ- νος τῷ χάλλει. Τί γὰρ ἂν ἕτερον οὕτως εἴη χαλὸν, ὡς τὸ τοῦ ἀχηράτου χάλλους ὁμοίωμα; Εἰ δὲ πάντα χαλὰ λίαν, ἐν δὲ τοῖς πᾶσι, ἢ χαὶ πρὸ ἁπάντων ὁ ἄνθρω- πος ἦν, οὐκ ἣν πάντως ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ὁ θάνατος. Οὐ γὰρ ἂν καλόν τι ὁ ἄνθρωπος ἦν᾽ εἴπερ εἶχεν ἐν ἑαυτῷ τῆς τοῦ θανάτου χατηφείας τὸν σχυθρωπὸν χα- ραχτῆρα. ᾿Αλλὰ τῆς ἀϊδίου ζωῆς ἀπειχόνισμα ὧν χαὶ ὁμοίωμα, χαλὸς ἦν ὡς ἀληθῶς χαὶ λίαν καλὸς, τῷ φαιδρῷ τῆς ζωῆς χαραχτῆρι καλλωπιζόμενος. Ἧν δὲ χαὶ αὐτῷ καὶ ὁ θεῖος παράδεισος, διὰ τῆς εὐχαρ- πίας τῶν δένδρων βρύων ζωὴν, καὶ ἡ τοῦ Θεοῦ ἐντολὴ ζωῆς ἦν νόμος, τὸ μὴ ἀποθανεῖν παραγγέλλουσα.

"Ὄντος δὲ κατὰ τὸ μέσον τῆς τοῦ παραδείσου φυτείας «οὔ τὴν ζωὴν βρύοντος ξύλον, ὅττι ποτὲ χρὴ τὸ ξύλον νοεῖν ἐχεῖνο, οὗ ὁ καρπὸς ζωή" καὶ τοῦ θανατηφόρου δὲ ξύλου, οὗ χαλὸν ἅμα χαὶ χαχὸν εἶναι τὸν χαρπὸν ἀποφαίνεται, καὶ αὑτοῦ χατὰ τὸ μέσον ὄντος τοῦ παραδείσου" ἀδυνάτου δὲ ὄντος ἐν τῷ μεσαιτάτῳ τοῖς ξύλοις χώραν γενέσθαι" ὁπότερον γὰρ ἂν δῶμεν ἐξ ἀμφοτέρων ἐπέχειν τὸ μέσον, χατὰ πᾶσαν ἀνάγχην τὸ ἕτερον τῆς τοῦ μέσου χώρας πάντως ἐξείργεται.

ΙΝ ΟΑΝΤΙΟΑ ΘΟΑΝΤΙΟ. ΗΟΜΙΠΙΑ ΧΠΙ.

Πρὸς γὰρ τὸ περιέχον, ἡ ἀχριδὴς τοῦ μέσου θέσις Α ἄδηιι5 πιοιΐαπι οὈιίπυΐ856, δἰίοτιιπ παοδβδᾶσίο ἠδ χαταλαμδάνεται, ὅταν ἱστὰς ἀπανεαχόθεν΄ τοῖς δια- στέμασιν ἀπέχῃ τοῦ πέρατος. Ἐπειδὰν τοίνυν ἕν δι᾽ ἀχριθδείας ἧ τοῦ χύχλου τὸ μέσον, οὐχ ἂν γένοιτο μὴ- χανὴ τοῦ αὐτοῦ μένοντος χύχλου, δύο χέντρα κατὰ τὸ μέσον χώραν εὑρεῖν. Εἰ γὰρ ἕτερον παραθείη χέν- τρον τῷ προλαδόντι πρὸς τοῦτο, χατ᾽ ἀνάγχην συμ- μετατεθέντος τοῦ χύχλου ἔξω τοῦ μέσου τὸ πρότε- ρὸν γίνεται τῆς τοῦ χύχλου περιοχῆς τῷ δευτέρῳ χέντρῳ περιγραφείσης. ᾿Αλλὰ μὴν ἐν τῷ μέσῳ φησὶν εἶναι τοῦ παραδείσου χαὶ τοῦτο καὶ τοῦτο" καίτοι ᾿ ἐναντίως πρὸς ἄλληλα χατὰ τὴν δύναμιν ἔχοντα, τό τε ζωοποιὸν λέγω ξύλον, χαὶ οὗ ὁ θάνατος ἣν χαρπὸς, ὅπερ ἁμαρτίαν ὠνόμασεν ὁ Παῦλος, εἰπών" ὅτι Καρ-.

πὸς ἁμαρτίας ὁ θάνατος.

.

Μοῆσᾳι ἄρα προσήχει διὰ τῆ; τῶν εἰρημένων φι- λοσοφίας τοῦτο τὸ δόγμα, ὅτι τῆς μὲν τοῦ Θεοῦ φυ- τείας τὸ μεσαίτατόν ἐστιν ἡ ζωή’ ὁ δὲ θάνατός ἔστιν ἀφύτευτος καὶ ἄῤῥιζος, ἰδίαν οὐδαμοῦ χώραν ἔχων" τῇ δὲ στερήσει τῆς ζωῆς ἐμφυτεύεται, ὅταν ἀργήσῃ τοῖς ζῶσιν ἡ μετουσία τοῦ χρείττονος. Ἐπειδὴ οὖν ἐν τῷ μέσῳ τῶν θείων φυτῶν ἐστιν ἡ ζωὴ, τῇ δὲ ᾿ ἀποπτώσει ταύτῃ ἐνυφίσταται ἡ τοῦ θανάτου φύσις" διὰ τοῦτο χαὶ τὸ θανατηφόρον ξύλον, ὁ τὸ δόγμα τοῦτο δι᾽ αἰνιγμάτων φιλοσοφήσας ἐν τῷ μέσῳ εἶναι τοῦ παραδείσου λέγει, οὗ τὸν χαρπὸν εἶπεν σύμμιχτον ἔχειν ἐκ τῶν ἐναντίων τὴν δύναμιν. Τὸ γὰρ αὐτὸ χα- λόν τε εἶναι καὶ χαχὸν διωρίσατο, τῆς ἁμαρτίας, οἶμαι, διὰ τούτου τὴν φύσιν ὑπαινιττόμενος. Ἐπειδὴ πάντων τῶν διὰ καχίας ἐνεργουμένων ἡδονή τις χα- θηγεῖται πάντως, χαὶ οὐχ ἔστιν εὑρεῖν ἁμαρτίαν ἡδονῆς διεζευγμένην, ὅσα τε διὰ θυμοῦ, καὶ ὅσα δι’ ἐπιθυμίας γίνεται πάθη" τούτου χάριν χαὶ καλὸς ὁ χαρπὸς ὀνομάζεται κατὰ τὴν ἡμαρτημένην τοῦ χαλοῦ κρίσιν, τοῖς τὸ καλὸν ἐν ἡδονῇ τιθεμένοις, τοιοῦτος δοχῶν- πονηρὸς δὲ μετὰ ταῦτα τῇ πιχρᾷ τῇ βρώσεως ἀναδόσει εὑρίσκεται, κατὰ τὴν προοιμιώδη φωνὴν, ἥ φησι, μέλι τῶν χειλέων τῆς χαχίας ἀποστάζειν, ἢ πρὸς καιρὸν μὲν λιπαίνει τὸν φάρυγγα, μετὰ ταῦτα δὲ πιχρότερον χολῆς τοῖς χαχῶς γλυχανθεῖσιν εὐρί- σχεται. Ἐπειδὴ τοίνυν ἀποστὰς τῆς τῶν ἀγαθῶν παγ- χαρπίας ὁ ἄνθρωπος, τοῦ φθοροποιοῦ καρποῦ διὰ τῆς παραχοῆς ἐνεπλήσθη " ὄνομα δὲ τοῦ καρποῦ τού- του ἡ θανατοποιὸς ἁμαρτία" εὐθὺς ἐνεχρώθη τῷ χρείττονι βίῳ, τὴν ἄλογον χαὶ χτηνώδη ζωὴν τῆς ΄ θεϊοτέρας ἀνταλλαξάμενος. Καὶ χαταμιχθέντος ἅπαξ τοῦ θανάτου τῇ φύσει, συνδιεξῆλθε ταῖς τῶν τιχτο- μένων διαδοχαῖς ἡ νεχρότης. Ὅθεν νεχρὸς ἡμᾶς διε- δέξατο βίος, αὐτῆς τρόπον τινὰ τῆς ζωῆς ἡμῶν ἀπο- θανούσης. Νεχρὰ γὰρ ἀντικρύς ἐστιν ἡμῶν ἡ ζωὴ, τῆς ἀθανασίας ἐστερημένη. Διὰ τοῦτο ταῖς δύο ταύ- ταις ζωαῖς μεσιτεύει ὁ ἐν μέσῳ τῶν δύο ζωῶν γινω- σχόμενος" ἵνα τῇ ἀναιρέσει τῆς χείρονος, δῷ τῇ ἀχη- ράτῳ τὰ νικητήρια. Ὥσπερ τοίνυν τῷ ἀποθανεῖν τῇ ἀληθινῇ ζωῇ ὁ ἄνθρωπο: εἰς τὸν νεχρὸν τοῦτον μετδ λοι. νἱ, 25. ὅδ Ῥγον. Υ, ὅ.

δϑάδιῃ ἰοοο δχεϊυδμυν. Εἰθαΐπι ἀδ δὰ, 28 ταπὶ'. - υδαν διθίυμί, δοουγαῖι8 τπθἀϊϊ δἰιυ5 ἀ}16 ᾿ηι16}-- εἰίαν, οὐϊη Ὡαυϑ! νυ. 8.0 οπμπΐ ρᾶγία ἰπίεγυ8 δὺ δσίγοπιο δροβϑῖ. Ουᾶτα δὶ ἁὑπυϊὴ ἰπ αἰγοι!ο πιρἀΐυπι δοουτάϊθ 5ἰδίυδιιγ, ἢδτὶ πὰ νδίίοηβ ροίβϑι, υἱ δοάεπι πιδηοηΐο οἴγου!ο, οαπίγα ἄυο ἰοόυπι ἰῃ πιδ- ἀΐο τερογίαπι. Νῶπι δὶ ρυϑίδν ἰὰ δδηίγυιῃ, υοά ϑοπιοὶ βίδιυΐιπι οί, αἰἰυὰ βιδίυδίυγ, πεύθββθ δδί δὕπι 60 οἰγου!υπι οἰϊαπι αἰΐυπὰ δίδίυΐ, δίᾳι ἰϊᾶ ῥεΐαθ ππαὰ δοηίγυπὶ 6 πιράϊο δχεϊυάίιν, δ ἧι οἰγοι! οομίγαπι ἢΠυἀ αἰίδγαπι οἰγοι πιθοῦ θοηῖ6. Αἱ δηίπὶ πιδάϊο ἰῃ ραγϑΐβο ἴϑιι 96 υδῶν {ΠΠπ [υ͵δλὸ ἀϊείταν, φυδηάυδπι δββοὶ 'π υἱγοῆι Υυἱβ μίδη6 60η- ἐτατὶο, ἴῃ ᾿ρῃο, ἰηφυδπ, υἰνηίοο, οἱ αἰΐθγο ου͵υ8 Β ἰγυοίυβ τηογβ εγαΐ, φιοὰ ρεσοδίυα ἀρροϊϊανῖ! Ῥαι- 18, οεὐπὶ δἷϊ: ἔσμοιις ρμεοοαιὶ πιοτε ὅδ, ἴος ἰφίτιν δηϊπηδάνογιθπάυπι 68. ἐσ [ιδο. (οἰἃ δοπππιοηίαἰίοπο, υἱϊαπὶ ἴῃ ῥἰδπίδίίοπα Ὀεὶ ἰοθθ εἷ- ἴδπὸ (υ͵5.6 πιδχίιηθ πιράϊο: πιοτίθηι γ ]Ὸ [1.1 Ρἰαπιδίδαι (ἰἴ886, ποαθ 8 γδάϊοθβ δρὶβ8ὲ, βθαι6 Ιο- οὐπὶ υδαυδηι ροουπίατοιι ὨΔΌαἶΒ86, 86} ΡῈΡ ῥγΐναω- τἰοποπὶ υἱΐρ δοηβοτὶ, οεὐπὶ υἱία ργϑάϊι! ραγιϊεῖροα 6586 ὑὈοηὶ ἀδϑίπυπί. Ουλαιοῦγθαι οὐ πιο ΐο αἰνὶπ85 ἱπίον ρίδηίδβ Ἰοθο υἱία βὶῖ, ἀθ ου)ι8 τυΐϊηὰ πιοιῖὶ» παίυτα ἀχδίδιϊς: ἰἀεῖγου 5 φυὶ ἀοοίγίπαιι ᾿Δῃς ΡΘΓ ηυάδτα νεϊυξ φπίρπιδία ἰγδάϊάϊ!, δἰΐαμι ᾿ἰξηδιι ΠΠυὰ Ιου ἴδγαπι 6586 ἴθ τηθάϊο ραγδάϊβὶ αἱῖ, ου͵υ5 (γτυοίαπι πάθογα υἱπὶ φυδπιάδπι ὁχ ΘΟΗ ΓΑΓΙ 18. πιϊδίαη δοπιπιοπιοταί. Νἅπὶ ἰάθοι οἱ Ποηυπὶ οἱ πιΔ}.})} 6586 ἀεβηΐι, μϑοοδιὶ (αἱ οαυϊάθαι ορίποῦ ) παίμγαπι οὔβουγα πορΐ8 ἀδβογίθθπβ. Νδιὰ υΐδ νοϊιρία5 41|:- ἄδην ἴῃ οπιηίΐθιιθ, 4υ8 ἱπιργονδ φογυπίυγ, οἸμμΐη0 Ῥγϑοοῦϊι, ποαι γερογῖγὶ ρϑιοδίυμι αΠΠ πὶ ροίεϑὶ ἃ νοϊρίϑι δευποίιπι, βἰνθ αἱ ὰ ΡῈΡ ἰγδου μην βίτα ρεὺ "ἰδ ἀΐπεπὶ ἀδδίβποῖιγ: ἐἃ ἐδ οδυβᾶ [γιοίι5 μἷς δἰἰδπν ρα οοῦ ΔρρΕ δῖα γ, αυΐρρὸ 4υΐ ἀδεργάναιο ἡιάϊεῖο 1818 6866 υἱἀδαίυγ 18, υΐ θομαμι ἦ ν0- Ἰυρίαια ροιυπί, 58εἀ ἀείπάθ πνᾶ]}5 ἐσ 8ιμδ γὼ οἷυὶ ἀϊχοδιίοπα γορογίιυγ, δοουπάμνηιν πὰ ΠὈγὶ Ρτονογ- νἱοδίιπν νεγθαπι, αυο ἀϊοίϊαν πιοὶ ἀδ 1401} τοι εἰ65 ἀϊει!!ατο 6, αυς αυϊάοιῃ δὰ ἰδηιρὰβ ἱμημθοιοῖ φυϊίυγ, 564 ἀδίποορβ [6|16 δπιδγίοῦ ἱπνθηϊητυν ἰΐδν αυἱ πιαὶΒ ἀυ!εοάϊποια ἰἰααι Ρογοθρογίηι. ἐϊδαυθ Ὁ Ροβίᾳυαμη ΒΟπΙΟ ἃ Γγ1Π οὐπηΐθ θα ῃογῖ5 ΒΟ ΟΓΌμΩ εορίβ ἀϊδορβϑὶῖ, 86 ἴγυοία ἱπιουίτ ἢ Δθθγθιια ΡῸΓ ἱποθδάϊοηιίαπι βδίιγαίιι8 δδι ( ουἱ (γασθυ ποπιθῃ δβῖ ρϑοοδίυπι Ἰοι ἴδγαπι.), βίδιϊπι δὰ ργϑβιδηιίονοπὶ νἱίαπι φιοὰ διϊπεῖ, πιοῦίθ πιυ!ιϑι8. ἐδί, τγδιἱοηΐϑ σροτία ἃς Ὀγυία οὐπὶ ἀν᾽ ποτ Υἱιῶ οομηπιυίδια. Εἰ φυΐα β6πιοὶ ἐπι πιϊϑουδγαί 86 ΠΊΟΓ5 ΠΑΙ Γᾶ ΠΟΛΙΓδΣ, απἃ οἴιη ᾿ροὶβ οογυπι 4υΐ ργοΟΟγΘΑθΔΏΠΙΡ βιιςορββίο- εἰθυθ πιοτία!ϊι88 ροηθίγανί. 00 ἰμοίσπν εἱ ΔΙῚ πο8 δχείρεγαι πιογίυδ, ᾿ρ88 φυοάδηιπιοάο Υἱῖᾶ ποϑίγα πιοσία ρογοπιρία. Νὰπι βαινὰ ἀν} 16 Υἱἱᾶ μοβίγα πιοῦίυα δεῖ, οὐπὶ ἱπιπιον 8} }{816 Θροἰϊαῖδ 51. ᾿ιλφυς ἰηίδυ Βῶϑοα ἄμλ8 υἱϊα8 πιεδΐο ((ιαϑὶ ἀδρὶ! Ιοοο, 40, 5. ΟΒΕΘΟΒῚ ΝΥΒΘΕΝΙ ἰμδὸγ ἀυδς νυἱέδα ξοβποδοίἑωγ, υἱ ρογεπιρία ροΐίογα, α ἐπεσε βίον" οὕτως ὅταν ἀποθάνῃ τῇ νεχρᾷ ταύτη χαὶ ἱβίονυ8 δχρεγιΐ τἱειϊογίδιη ἰγσίθαδι. θυοδιμαάηιοάυπι ἰξίταν Βο)Ὸ ἀυ1 γδγὰβ Υἱῶς πηογίτις, ἰῃ πηογίυλπι Ββδῃς υἱίαπι ἱπεί ἀΐξ: 8 οὐπι Βυΐο τπιογίυδε Ὀγι5αυα Υἱίῶ ππογίθαγ, υἱοὶ εβὶ πὶ δϑίογηυτ υἱνεπιὶ νὴ! γοϑίὶ- ἰυΐυγ. Θυο δι, αἱ οχίγ οπιμοι ἀνθ ἰδιίοπεπι ρο- δίλυηι δῖ, ΠΟ ρ0586 π08 θδδῖδπι {185 νἱίδπὶ οοη- βδαι!, πἰϑὶ ρϑοοδίο πῃουϊδπιαγ, Εὰ ἀθ σδιι88 ἰγδιὶὶ- ἴμπὶ ἀγβυ 16 Θδὶ, δοάδηι Ἰ060 ἰπ πηράΐο ραγβδάΐβο - ἔπυι υἱγυαυθ 6566: ᾳαοὰ αἰΐεγααν ἰδ ἃ παίιγα 511, δίβθγυπὶ δὰ [4 φυοὰ ργίει8 δχϑίβδίϊξ, ρὲ ρεῖταω- εἴοπεπι δοσοάδι, Νὰπι οχ εθάθιη ἰῃ ἰίδιῃ ρὲ [γυΐ- τἰοπαπὶ οἱ ῥγίνδαιϊοποη), ἢΠὲ οοπιηπιυίδιϊο νἱῖ ἃς πΟΓΕΪ8: οὐπὶ φυί πιολίυ8 65ὶ ΒΟΠΟ, Υἱνῖϊ "πδ]ο: εἰ αυΐ πιοτίι5 δ5ὲ ἴῃ υἱιἱοβίίαις, δὰ σἱγίυνθαι σονὶςχτηνώδει ζωῇ, πρὸς τὴν ἀεὶ ζῶσαν ἀντιμεθέσταται. Ὡς ἀναμφίδολον εἶναι, ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τῇ μακαρίᾳ γενέσθαι ζωῇ, μὴ νεχρὸν τῇ ἁμαρτίᾳ γενόμενον. Οὗ χάριν ἐν τῷ αὑτῷ χατὰ τὸ μέσον ἑκάτερον τῶν ξύλων εἶναι ὑπὸ τοῦ λόγου πεφιλοσόφηται" ὡς τοῦ μὲν ἐχεῖ φύσει ὄντος, τοῦ δὲ ἐπιγινομένου τῷ ὄντι διὰ στερή- σεως. Ἐχ γὰρ τοῦ αὑτοῦ ἐπὶ τὸ αὐτὸ διὰ μετουσίας καὶ στερήσεως, ἡ ἀντιμετάστασις γίνεται χαὶ ζωῆς χαὶ θανάτου. Ἐπειδὴ ὁ νεχρωθεὶς τῷ ἀγαθῷ, ζῇ τῷ χαχῷ;, καὶ ὁ νεχρὸς ἐν χαχίᾳ γενόμενος πρὸς τὴν ἀρετὴν ἀνεδίωσεν. Οὐχοῦν καλῶς δείχνυσι τῇ σμύρνῃ πλήρεις τὰς ἑαυτῆς χεῖρας ἡ νύμφη, διὰ τῆς ἐν πάσῃ χαχίᾳ νεχρότητος ἀνισταμένη, πρὸς τὸ ἀνοῖξαι τῷ Λόγῳ τὴν εἰς ἑαυτὴν εἴσοδον. Ζωὴ δὲ ὁ Λόγος ὃν εἰσ- Υἱδεῖϊ. Ουδργυρίογ ρυϊοῦγε βροπδα ᾿ϑπῶβ δυὰς Β οιχίζεται, Πρὸς τοσοῦτον δὲ μέγεθος ἐπαρθεῖσα διὰ μαγτγῖ ἃ ρ]ς 45 οβίθβαΐξ, εὐτὰ Υἱεἱΐς οαμηὶ να 8 πιογίυα δυγβαΐ,, τ γεγο δϊιυπι ἰῃ 66 ρμϑιοίλείαί. Εἰ γόγθυπι αυοά ἰπίγομηί 1, ἴρβα υἱία οδὶ. Τδηίϑιη Ὑϑγὸ δὰ 300} }π||,δίθμη ἴῃ 15, ἐυς οοποίἀογανίπμιο, δυδοίδ δηίπιἢ, 415 δὰ Ὀδάμπι δροεῖαὶ: ποπάυηι (ἃτῶν θεωρηθέντων ἡμῖν ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ὁρῶσα ψυχή" οὕπω, χαθώς φησιν ὁ Παῦλος, οὕτως ἔγνω, καθὼς δεῖ γνῶναι, οὐδὲ λογίζεται χαθ᾽ ἑαυτὴν χατειληφέναι" ἀλλ᾽ ἔτι πρὸς τὸ ὑπερχείμενον τρέχει, τοῖς ἔμπροσθεν ἑαυτὴν ἐπεχτείνουσα.

πνεη, υἱἱ Ραυ]8 Ἰοφαίιυν, [18 οορπονίε, φιδιιδἀπιοάυπι ορογίοί, πΘ4υ 8 86 ΘΟΠΙργο μα πάΐβϑα ἀγοϊιγαίυγ δ΄: δε δύμυς δὰ ἑυρεγίοτα ουγτγὶ!, οπήέθηο δὰ δὰ, αυδ ἀηΐ6 δε ἰιδνεῖ, Ηος Θπίμι αἱ ἀ6 ἰρθὰ βίδίυδηνιθ, γουθογαπ) ἀδὶη- (ορδ δΒο4θοπείινπι βεγί68 πιοβθὶ. Αὐλίδέἰα, ἱπαπίι, νιαπῖδμε οἰαμεῖτο, ἀρετμὶ ἐημϊάφπι εορπαίο πιεο. Αἀ- ἐϊι οἰίαιν, Ργιϑιεγὶ οοσηαίιε ηισιις, απὶῆια τησα ἐργέβεα ὁεὶ αὐ δέγηιονδηὶ εἶπας. Θυΐθυθ ποὸ5 ἀσοοεῖ, ἢ 6886 πού] ροΓεϊρίε!αί ροί(εδίδίοπι ᾿ΠΠ|Δπὶ ἐχοοὐδθηίθιῃ ΟΠΠΘΠ) πηδηΐεῖ8, πἰπίγυ ποῆ κυδςὶ- δίοτε ἴῃ 115 4ιια μαγοδροτίβ ᾿ 56. μοί ποημδάιυϑηι 4υΐεβοογο βοΏρῈ ἰπαυΐγοηίθπι δ ἐφυΐὰ διε ρ!ίυ9 ε0, πυρὰ δοιπεὶ σοπιργε!δπάογὶβ. Εἰθπΐπρ 4υα πηγγιμὰ Ρίεπα (δοῖἃ 6β8ῖ, οππῃίθυδηι Υἱξ38 ϑέυαἰ!5 (4:8 ἤξυ- γϑι6 ἀΐίιο5 νοςδὶ) τοι βεδιιπν ἰῃ 86 πηδ]ιην Ἰυάᾳὶ- ει, Βροπίδηοιιμι Ὑἱγία18 συ] ἐπὶ δὰ ᾽ρθ Γα ἀεπιθ1»- εἰγαί, φυοά δχ 86 τηδμὰδ ἱρβὶῃ8 γγγμδπ) ἀΐβι ἀπὲ: μαο ἐφίἔυ διε ρῖββδθ Ἰβϑμυ8 8088 οἰδαδίτυπι Αἰϊ, ἢυο ἐβῖ, ορογᾶ 808 ῬγΓΟρῈ δοδϑϑεῖββα δὰ δηφιιβίυ {ΠΩ} εἰ βἰγίοίαπε δα ίυην: οὐ}ι5 οἴανοαι Ὑ γυυπι ἰρβυπὶ ἰγϑάϊβ εἶθ, 4υὶ Ῥοίγο ἰ"ηΐ 85 διηὶ, Αρογὶι δυίθη δἰ δὶ γορῃὶ οβέϊυ πὶ ρδγ 256 ἀὰο, πἰπθίγυμ ΡῸΥ πιαπα9, 4ᾳυ2 Ορεῦππὶ ἐἰβηἰ Ποδεϊοπθθ πάθεηι, οἱ ρδῦ οἰαυ- έγυπι ὑἀεἱ. Νδιῃ ΡΘΓ Βόδο ἀιι0, ρ6Γ ἐόδιν, ἰηχιιᾶπι, ἩἯ γὰρ ἀχολουθία τῶν ἐφεξῆς λόγων ταῦτα νοεῖν περὶ αὐτῆς ὑποτίθεται" ᾿Επὶ χεῖρας τοῦ κιλείθρου ἥγνοιξα ἐγὼ τῷ ἀδειφιδῷ μου. Καὶ ἐπήγαγεν, ὅτ: ᾿Αδελριδός μου παρῆλθεν" ἡ ψυχή μου ἐξῆλθεν ἐν όγῳ αὐτοῦ. Διδάσχει γὰρ διὰ τούτων ἡμᾶς, ὅτι ἐπὶ τῆς πάντα νοῦν ὑπερεχούσης δυνάμεως εἷς κα-. ταλήψεώς ἐστι τρόπος, τὸ μηδέποτε στῆναι περὶ τὸ χατειλημμένον᾽ ἀλλὰ τὸν ἀεὶ ζητοῦντα τῷ πλείονι ποῦ χαταλειφθέντος μὴ ἴστασθαι. Ἡ γὰρ πλήρης γενομένη τῆς σμύρνης, πᾶσι τοῖς τοῦ βίου ἐπιτηδεύ- μασιν (ἅπερ δαχτύλους τροπιχῶς ὀνομάζει) τὴν πρὸς τὸ χαχὸν ἐπισημαίνουσα νέχρωσιν" χαὶ τὸ ἑχούσιον τῆς ἀρετῆς διὰ τὸ οἴχοθεν ἀποστάξαι τῶν χειρῶν τὴν σμύρναν ἐνδειξαμένη, ἄψασθαί φησι τὰς χεῖρας ἑαυτῆς τοῦ χλείθρου, τουτέστι, τὰ ἔργα ἑαυτῆς ἐγγί- σαι λέγει τῇ στενῇ τε χαὶ τεθλιμμένῃ εἰσόδῳ, ἧς τὸ χλεῖθρον ἐγχειρίζει τοῖς κατὰ Πέτρον ὁ Λόγος. ᾿Ανοί- γει τοίνυν δι᾽ ἑχατέρων ἑαυτῇ τῆς βασιλείας τὴν θύ- ρᾶν, διά τε τῶν χειρῶν, δι᾽ ὧν τὰ ἔργα δηλοῦται" καὶ διὰ τοῦ χλείθρου τῆς πίστεως, Δι' ἀμφοτέρων γὰρ τούτων, ἔργων τε χαὶ πίστεως λέγω, ἡ χλεὶς τῆς ΘΕ ΟΡΟΡΆ, Εἰδνΐίβ γεβμὶ ποθίβ ἃ ϑθγπιοη Ῥαγαίιγ. ἢ βασιλείας ἐν ἡμῖν ὑπὸ τοῦ λόγου χατασχευάζεται.

Οὐτη ἐΡϑὸ δρεγλγεὶ δά ϑχεδιβρίι Μοβὶς (δείΐϑιη 46- δἰἀδγαιὶ δἱς πηδηϊ [δβϑίδηὐδὴϊ δἰ, αἱ θδι Δφινόδοογα Ῥοϑβϑὶ: (ὑπ Ὑ6ΓῸ ρετγοθριίοπθαηι 6}.8 ργωίογ ἰ8 4υἱ αυαηεραίυγ. Αἰι επίπι: γιοῦ ςοζοαίυβ πιο, μου ᾿||6 αυϊάδπι γα οῖα ἀδβογίδηιθ βϑάυ θη ἰρβιπὶ δηΐιπα, 864 δὰ βοίρϑυπ) διἰγαι ἴα, Απίηια πιέα, ἰη- 4υἷι, ἐὐγόδδα, εεὶ αὐ ΦφΥΝΙ ΟΠ 614. Ὁ (6ο6ῃ ἐ|- ᾿δην εβγεβδίομθιῃ, 4υϑιὴ δργοάϊμιγ ἀπίηνα ϑεγιμοηθπὶ ξοουία Βοιηΐηυ8 ουδίοαϊες ἰησγαβδυηι ἔα οἱ εὐγεβείοποπι ἰυδπι, ἰῃαυὶ Ῥγορίιοία "δ. ΝΙοἰγυτν Γα- ΥΕΓΔ 50 {Π|Π δβὶ, 4φυφ ἀἰβιίδ ἃ Πὲὸ οὐυδίοὐϊιυν, ἐξτγεθδῖο μαγίιον οἱ ἰωβγοββίο. Νῶπι οβγοβϑίο ἐχ 60, τι ΡΠΠῚρρ. ᾿ν, 15. 58 Ῥβδὶ], οΣχ, 8.

Ὅτε τοίνυν ἤλπισε χατὰ τὸν Μωῦσέα γνωστῶς ἐμ- φανισθῆναι ἑαυτῇ τοῦ βασιλέως τὸ πρόσωπον" τότε παρῆλθε τὴν κατάληψιν αὐτῆς ὁ ποθούμενος. Φησὶ γάρ' ὅτι ᾿Αδελφιδός μου παρῆλθεν οὐ χαταλιπὼν τὴν ἑπομένην αὑτῷ ψυχὴν, ἀλλὰ πρὸς ἑαυτὸν ἐφελ- χόμενος. Ἡ ψυχὴ γάρ μου ἐξηιλθεν ἐν ᾿όγῳ αὐτοῦ. Ὦ μαχαρίας ἐξόδου ἐχείνης ἣν ἐξέρχεται ἡ τῷ λόγῳ ἑπομένη ψυχή! Κύριος φυλάξει τὴν ἔξοδόν σου χαὶ τὴν εἴσοδόν σου, φησὶν ὁ Προφήτης. Αὕτη ἐστὶν ὡς ἀληθῶς ἡ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ φυλασσομένη τοῖς ἀξίοις, ἔξοδός τε χαὶ εἴσοδος. Καὶ γὰρ ἡ ἀπὸ τοῦ ἐν ᾧ ἐσμεν ἔξοδος, τῶν ὑπερχειμένων ἀγαθῶν εἴσοδος γίνεται.

ΙΝ ΟΑΝΤΙΟΑ ΟΑΝΤΊΟ. ΒΟΜΊΜΑ ΧΙ.

Ταύτην οὖν ἐξῆλθεν ἡ Ψυχὴ τὴν ἔδοδον, ὁδηγῷ κε- Α ἶπ αὐὸ δαπλιιδ, ἸΠθ 8510 6δὶ δά ΠΟΠΩ ΒΡΓΆ Π05 ΡῸ χρημένη τῷ Λόγῳ τῷ εἰπόντι, ὅτι ᾿Εγώ εἰμι ἡ θύρα, καὶ ἡ ὁδὲς, καὶ͵ ὅτι Δι’ ἐμοῦ ἐών τις εἰσέλθῃ, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξαλεύσεται, οὐδέποτε τοῦ εἰσιέ- ναι λήγων, οὔτε τοῦ ἐξιέναι παυόμενος" ἀλλὰ παύεται διὰ προχοπῆς εἰς τὰ ὑπερκείμενα εἰσιὼν, χαὶ ἀεὶ τῶν χατειλημμένων ἕξω γινόμενος. Οὕτω παρῆλθε τότε χαὶ τὸν Μωῦσέα τὸ ποθούμενον ἐχεῖνο πρόσωπον τοῦ Κυρίου καὶ οὕτως ἡ ψυχὴ τοῦ νομοθέτου ἀεὶ ἔξω ἐγίνετο τοῦ ἐν ᾧ ἦν, ἑπομένη προϊόντι τῷ Λόγῳ.

Τίς γὰρ οὐκ οἷδε τὰς ἀναδάσεις ἐχείνας͵ ἃς ἀνέδη ὁ Μωῦσῆς, ὁ ἀεὶ μέγας γινόμενος, χαὶ μηδέποτε ἱστάμενος τῆς ἐπὶ τὸ μεῖζον αὐξήσεως; Ἠὐξήθη χατ᾽ ἀρχὰς, ὅτε τῆς τῶν Αἰγυπτίων βασιλείας ὑψηλότε- ρον τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ ἐποιήσατο - μᾶλλον ἑλόμενος αυγχαχουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ. ἣ κρόσχαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν. Ηὐξήθη πάλιν ὅτε χαταπονοῦντος τὸν Ἑδραῖΐον τοῦ Αἰγυπτίου, θανατοῖ τὸν ἀλλόφυλον, ὑπὲρ τοῦ Ἰσραηλίτου ἀγων»- ζόμενος. Νοεῖς δὲ πάντως ἐν τούτοις τὸν εῆ΄ς αὐξήσεως πρόπον, μεταδαλὼν τὴν ἱστορίαν εἰς τροπιχὴν θεω- ρίαν. Πάλιν ἑαυτοῦ μείζων ἐγένετο, ἀπεριήχητον τὴν ζωὴν φυλάττων, διὰ τῆς ἐν τῇ ἐρήμῳ φιλοσοφίας ἐν χρόνῳ πολλῷ. Εἶτα τῷ πυρὶ τῷ ἐπὶ τῆς βάτου φωτέ- ζεται, Γυμνοῖ πρὸς τούτοις τῆς νεχρᾶς περιθολῇς τὰς 5βἰἴ8. ἤδλης ἰδία οριεββιοποίῃ οβγαββὰ δϑὶ δἰ Πιᾶ, ὙΕΡθΟ υδὰ ἄτα, ᾳφυοά ἀϊχί!: Ε9ο δἴπι εἰ υἱα, εἰ .φδιΐμηι; εἰ φμὶδ μὲν πιὸ ἱπρτεάϊαίιτ, ὶς εἰ ἱπρτεαϊείετ 4ἱ ἐργοαϊοιμν δ: Δ αὐ πυηφύληι ποὸ ἱμρτγοαϊιπάϊ Βος οὐγεάϊιιμαάϊ ἤηδπὶ [Δοΐαὶ: βοὰ ἀφβίπαὶ μὲ ργοίϊ- οἰθῶθο βυρογίογα δϑὶ ἱπῷγο5808, οἱ ΒΟΙΏΡΕΓ σίγα ἰ8 γοβοίυγ, 485 Ἃμογη ἃ 86 ΘΟΙΡΓΘΘη88. δὲο 0} ἢ Μοβοῶι φιοαῦς [Δοῖ65. ἢ᾿ὰ Ὀοπιί πὶ ἀδδίἀεγαῖδ ργα- 1ογϊ: δὶς δ) υβάδηι Ἰορἰϑ!αιογὶβ δηἰπιὰ 86 ΠΙρΡΟΓ ὀχίγα Ὁ] ρεορφγοάϊοθαϊαγ, ἴῃ φυ0 ογαΐῖ, βειμθηὰο Ὑεγῆυη Ῥγϑςθάθπβ.

Θυὶδ οΐηλ ἱξπογαί σγαάιβ 1105, 4096 οοηδοσηέϊι Δοβαβ, αυὶ δαΙΏρΟΥ πι8}0 γοἀἀθραΐαν, οἱ πυπαυδηι ργοποϊυπάϊ ἀπρρ 8 ὕποπι [οἰ 6417 ΜΆ)0Γ (Δοῖυ8 εδὶ ἱπίιῖο, οσαπὶ ΦΕεγρίϊονιιπι ΓΟβηΟ 80 πϊι5 Ορρτο- Ὀγίυπι ΟΝ γέϑιὶ ἀμοογοῖ: ἂσ 1)οῖ οὐπι ρφρυΐο ἅΠΊΪκχὶ μιϑ Ἰεῖ, φυδπῖ ἰοπηρογατίδηι ρεοοδίΐ ἐγυϊξ᾽ ποι ἰνὰ- θέτο. Ἀυγβιμῖ πιὸ [Ἀσει8 δϑὲ, οὐ ΦΕργριίο ἢο- Ῥγαυπι αἰδίξεπεθ, Ποπεΐποιν Δ᾽ δηαπι ἃ ἡδίϊθῃ 6 5ι8ἃ πιογίο πιυ δῖ, ᾿βγδοι μουν μγορυβπδηβ. ΕἸ ᾿πι6 Πρ ῖο οἴδίπο ἱπογθπμθηίί πιούσ ᾽π 5. οΘοπβί ογαΐδ ἔχι- ΓΔία μἰδίογία. Βυγβῦπι ΠΔ]ΟΥ βεῖρ80 ἢξ, οὐ ἰοηφ0 ᾿ΘΠΊΡΟΓΘ ΡῈΓ αοπιπιοηίδιοηδπι ἴῃ βοϊϊπάϊηθ Υἱίϑι ποπιηΐ νυ ἱφποίδιι ἁϑοροῖ. θϑίμάδ δ ἱβᾷπθ, αυἱ δγαί ἴῃ σιιθο, [Ππ9ἰταίυν. Θοουηῃάνμα Βοος ῥγρίον "0- οἱ γδάΐοϑ θαι δ μοτοδρίαδ οἰΐαπι δυάϊμιθ ἰρβίυδ ἑαυτοῦ βάσεις " ἀναλίσχει τῇ ῥάδδῳ τοὺς Αἰγυπτίους (, (υἱφοτα φιοάδπι ρεγίυπάδκυν. Αὰ τ Πεθς ρϑάθα βυθ8 δράκοντας " ἐξαιρεῖται τῆς τυραννίδος τοῦ Φαραὼ τὸ ὁμόφυλον "ὁδηγεῖται διὰ νεφέλης " διαιρεῖ τὸ πέλαγος" ὑποδρύχιον ποιεῖ τὴν τυραννίδα " γλυκαίνει τὴν Μαῤ- δάν" πιαίνει τὴν πέτραν " ἐμφορεῖται τῆς τῶν ἀγ- γέλων τροφῆς " τῶν σαλπίγγων ἀχούει " τοῦ χαιομέ- νου ὄρους χατατολμᾷ " τῆς ἀχρωρείας ἅπτεται " τὴν νεφέλην ὑπέρχεται ἐντὸς τοῦ γνόφου γίνεται ἐν ᾧ ἦεν ὀθεός" τὴν διαθήχην δέχεται ἥλιος γένεται ἀπροσ- πέλαστος τοῖς προσεγγίζουσιν, τοῦ προσώπου τὸ φῶς ἀπαστράπτων. Καὶ πῶς πάσας ἀναδάσεις αὐτοῦ ἄν τις καὶ τὰς θεορανείας ἐξέλθοι ποιχίλας τῷ λόγῳ; ᾿Αλλ ὅμως ὁ τοσοῦτος, ὁ τοιοῦτος, ὁ ἐν τοσούτοις γενό- μενος, χαὶ διὰ τοσοῦτον πρὸς τὸν Θεὸν ὑψωθεὶς, ἔτι ἀπλήστως ἔχει τῆς ἐπιθυμίας τοῦ πλείονος, χαὶ τοῦ κατὰ πρόσωπον ἰδεῖν τὸν Θεὸν ἱχέτης γίνεται. Καί- τοι μαρτυρήσαντος ἤδη τοῦ λόγου, τῆς χατὰ πρόσ- ὠπὸν αὐτοῦ ὁμιλίας ἠξιῶαθαι. ᾿Αλλ ὅμως οὔτε τὸ ὡς φέλῳ προσδιαλέγεσθαι " οὔτε ἡ στόμα χατὰ στόμα γινομένη αὑτῷ πρὸς Θεὸν ὁμιλία, τῆς τῶν ἀνωτέ- 'βιὸν αὐτὸν ἐπιθυμίας ἴστησιν. ᾿Αλλ᾽ Εἰ εὕρηχα, φησὶ, χάριν ἐνώπιόν σου, ἐμφάνισόν μοι σεαυτὸν γνωστῶς. Καὶ ὁ τὴν αἰτηθεῖσαν χάριν δύσειν ἐπαγγειλάμενος, ὁ εἰπὼν, Ἔγνων σὲ παρὰ πάντας, παρέρχεται αὖ- τὸν ἐπὶ τοῦ θείου τόπου ἐν τῇ πέτρᾳ ὑπὸ τῆς θείας χειρὸς σκεπαζάμενον ᾿ ὥστε μόγις ἰδεῖν μετὰ τὴν πάροδον αὑτοῦ τὰ ὀπίσθια, Διδάαχων, οἶμαι, διὰ τού- τὼν ὁ λόγος, ὅτι ὁ ἰδεῖν τὰν Θεὸν ἐπιθυμῶν, ἐν τῷ ἀεὶ αὐτῷ ἀχολουθεῖν ὁρᾷ τὸ ποθούμενον, καὶ ἣ τοῦ προσώπου αὐτοῦ θεωρία ἐστὶν ἡ ἄπαυστος πρὺς αὖ- "] οδάλυογοβο ἰσσυμηοηῖο ἀθηυδλὶ; Βάσι!ο ἀγαοορθα Ἀεγριΐοβ δθϑυιηΐι; πδιοποπὶ δυ8πὶ Ῥβαγδοηΐδ 1γ- γϑημ δ ᾿ἰθοεγαὶ; ΡῈΓ πυθδι διόγαπι ἀϊοῖον 65]; ἀἰνί ἀΐτ πιᾶγα; ἱγγταμπίἀθπὶ ἀοιμογαῖι; δ᾽ ανσιαπι ἀυ}- οοῃ γοάαϊι; βατυιη πο [ι; δηροίοτγιυτῃ οἰνο δδίυγα- ἰὐυγ; δια ῖς ἰαδ8; διιάδονοῦ πιοηύθπι ἀγἀθηπίθη 60ῃ- β6οοηάϊι: ἴῃ νογιίοοπῃ ρογνθηὶϊ; θα πλ δι!; 64- εἴποηι ἱπίγαῖ, ἰῃ 4υᾶ ἰλδυ8 δγδὲ; [οδυ5 δοοίρίι; δὶ 801, ἀυπι Γαἰραπ8 6 νυἱίι ᾿πθη οπιεεῖ!, δά χιοι δοοδάογε ργορίυ8 πόηιο ροδεοί. Εἰ φυὶ ἰδβάθηι 8[1- ηυ͵β ΟΠ 68 ἰρβίυβ ϑϑόθηβιβ γατίαβϑαιθ Ὠεὶ ρδίθίι- αἰΐοποβ νϑυθὶβ οπαπιογεῖ ἢ ΝΠ πεΐ5 Υἱν ἴδηι η5 86 ἰα15, αυἱ Δ πε] 5 τεὶ"15 ἱμιογίααγαὶ, οἱ υδηϊ6 δέεο ἰμ ϑυ θη δὰ θθυπὶ ρεπείγανοραί, ἰμβδιίαυ με} Ὁ διηρίΐοτα οοπουρίϑεϊς, Δὲ ΒΙρΡ οἶ6Γ ρϑδϊ!, υἱ θουπὶ [λοἷδ ροδβϑὶβ ἱπιυν τ. Αἰφαὶ ͵χπὶ 8δπ86 ἰδβίδιδ ἴμογαι δογίρειγα, ἰδοίαπι οἱ ἔιδ56 σορίϑια οσοηγνογβϑι οι οὐ θ60 (6 ἴλεϊα δά (Ἀοίθν. ΝΙ αἰ ]οπιίπυβ ποααθ ἰὰ αυοὰ σοἰοφιογοίυγ μὴν θ 60. φυαδὶ ϑπιΐοι8 οὐδι . ϑιβΐοο, που 4φυοὰ [Δπιξϊ αγιιοῦ οὐ! 60 σοηγνογβᾶγοίαν, ἱπμΐθογα ουρἑ ἀιοτὰ 6}υ5 ρμοιογαὶῖ, υἱ α]16- τίογα ποῇ δτροίογοί, δ] φγδίίδιῃ, ἰπαυἢ, ἰπνθηὶ ὁ0- Ταϊῃ ἴα, ραϊοῖλοί ὁ πη ἰοίρουπι ἰτ8, υἱἱ ΔΘ ΠΟθΟΟΓΟ 16 Ῥοββίι9. Εἰ 15. φυὶ κτδιίϑπι αν ἱρϑὶ (δείυγυμι 8 ΡΟ! Ποοίαν, υἱἱ τορϑίι8 γαῖ (Θὰπὶ αηϊάδιη ἀϊοογεί, Νουὶ ἰε εἰρτα οπιῖος 39). ργϑείδγῖ οὐ ἰη ἀϊνΐπο ἸοτῸ ἰπ ροῖγα, μπϑηὰ ὀϊνὶη (δοίη: [τὰ υἱ νἱχ βοαῖ ἰγδη8- ἰΐαπι ροϑβίουίογα αὶ εοπμϑρίοογοει. Ουΐθυβ νογρὶδ. εἴ ἐαυίάαπι «γι ΐροῦ, ἀοοθλυ, δι {0} νἱάστο Ἰγευπὶ ουρίαϊ, ἀδδίἀογ! οοπηροίαπι Ποῦ βαρ 86- Α τὸν πορεία, πρόσω διὰ τὸ χατόπιν ἕπεσθαι τῷ Αόγῳ «θηάο, οἱ ἀϊνίπε (δεϊοὶ σοπίεπιρίαιίο οδὶ δά. θδυπὶ πυπηυδηὶ ἰπίεγγυρῖα ρῥγοβγοϑδίο, 45 ἔθ ἀδμῃ ποθὶβ ργϑοῖδγα βυςοθάϊ, εὐπὶ ογθυπι ἃ ἰοΓθῸ 86- ψυΐινεγ, 510 ἰσίίυγ ἤυὴς οἰἶδπὶ ροβίρααιδπι Ἀπ 18 ΡΘΡ πιοῦίαπι βυγγοχὶ!, ροβϑίθδαυδι τιγγγ ὰ ΓΟρΙΘΙΆ 68ῖ, ροβίδδ αυδπι ΡῈΓ ΟρΟΓᾺ πιδηυ8 δἀπιονὶ! οἰδυβίγο, 86ῆυ6 ἱπίγοπιβϑυγοιῃ ἀοβιἀδγδίιιπὶ Βρθγανῖ, ἰυπὶ ἀδιηυπὶ ἰ|Π|6 φυϊάοιη ρτγίογὶῖ, πῶς γεγο οφγοάϊιυ, γονθιιπὶ ἰδηξεηβ, αυοιὶ δὰ υἱἱαγίοτα ἀμοίξ.

Θυκ δυϊδπι βεαυυπίυν νογθᾶ, πιδ8]5 οἰΐδπὶ σ0η- ἢτιπιδηὶ οοπδί ἀογαἴδπι ἃ πο ἷ8 Πδοίθπυ 5 δο 6 η(1ΔΠ|: Π0η σοβποβοὶ πϑίμγο ἀὐνῖ πα πιδξηίυἀΐ!λδπὶ ἰπ ρετ- εἰρίονο, δοά ἰῃ 6δὸ φυοΐΐ οπθηθπ) ἱπιαρὶ παι Ομ δῖ ἃς υἱπῦ, 4ὰ 4υἱ εοπιργοδαπάϊίιγ, ργοεγοαὶ, Νλπι η02 εχίγα πδίιγαπὶ βύυϑη) οθγοβ858 81) ΔηΪπι|8 6ϑὶ, "6 8ὺ υἱἱὰ τὸ οοπδυδία ἱπιρεάϊδίυγ ἰπ οοξηϊίοπα τογυπὶ δ Οου]05 ἤθη οδάδηϊίιπι: π6416 ἱπαυΐ- τοπϑΐ δος, φυοὰ ποι! ἱπνεοηίϊοθαῖ, ἐποηλ (Δοἷ!, ποθ νοοᾶγα ἀεβιἱ, ᾳυοά οαἰεγογαὶ ποπνπἰ5 οδογγὶ υοθοο Ρυϊοδί. ϑὲς δηίηι αἱ!: Ομωςεὶοἑ διπι, δὲ ποπ ἱπυεπὶ ἐμηι. Ναῦ 400 μδείο ἰηγοηϊγὶ ροδβϑοῖ, φυοά πυ τὸβ πορυΐθ οορηϊίξ οδἰθπάσγα ροββιμ 3 πολι [ὈΓΠΙΩ, ΠΟ ΘΟἷοΓγ, ποι! αἰγουπιϑογὶριΐο, ποὴ αυδηϊ 88, ποη Ἰοσυδ, ποη συγ, ΟΠ σΟΠ] οἴ ΓΔ, ΠΟῚ 8551 }0,᾽ ΠΘἢ ΡΓΟΡΟΥΙο, 86 φυοίΐ 86 ΠΊΙΡΕΓ ΘχῖγΆ πη πθπ ροΓ- φοριϊοπ5. νἱᾶπὶ ροϑίλυπι, ΘΟΙΙΡΓΘΠ ΘΙ βίο δι ρδγνο- βιϊχαμείυπι ρίαπο (υφὶ!. Ῥγορίοτολ, ἰπηιῖ!, αυκεδί τὶ χατορθουμένη. Οὕτω τοίνυν χαὶ νῦν ἡ ψυχὴ, ὅτε ἀνέστη διὰ τοῦ θανάτου, ὅτε ἐπληρώθη τῆς σμύρνης, ὅτε προσήγαγε τῷ χλείθρῳ διὰ τῶν ἔργων τὰς χεῖρας, χαὶ ἐσοικίσασθαι τὸν ποθούμενον ἤλπισε " τότε ὁ μὲν παρέρχεται, ἡ δὲ ἐξέρχεται, οὐχέτι μένουσα ἐν οἷς ἣν" ἀλλὰ τοῦ Λόγου ἐπὶ τὰ πρόσω προηγουμένου ἐφα- πτομένγ,..

ποη ΠΡ ΐ 18 ΠΙΔΠΘΠ8 ἰῃ [ΐ5, ἰπ αυΐθι8 δγαὶ, "δοά Ὁ δὲ ἐφεξῆς λόγος μᾶλλον ἡμῖν βεδαιοῖ τὴν προ- θεωρηθεῖσαν διάνοιαν, ὅτι οὐκ ἐν τῷ χαταλαμδάνε- σθαι τὸ μέγεθος τῆς θείας γνωρίζεται φύσεως, ἀλλ᾽ ἐν τῷ παριέναι πᾶσαν χαταληπτιχὴν φαντασίαν χαὶ δύναμιν. Ἡ γὰρ ἐχόᾶσα ἤδη τὴν φύσιν ψυχὴ, ὡς ἂν μηδενὶ τῶν συνήθων πρὸς τὴν γνῶσιν τῶν ἀοράτων χωλύοιτο " οὔτε ζητοῦσα τὸ μὴ εὑρισχόμενον ἵσταται, οὔτε χαλοῦσα τὸ ἀνεχφώνητον παύεται. Φησὶ τάρ" ὅτι ᾿Εζήτησα αὐτὸν, καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν. Πῶς γὰρ ἂν εὑρεθείη, ὃ μηνύει τῶν γινωσχομένων οὐδέν; οὐχ εἶδος, οὐ χρῶμα, οὐ περιγραφὴ, οὐ ποσότης, οὗ τόπος, οὗ σχῆμα, οὐ στοχασμὸς, οὐχ εἰχασμὸς, οὐχ ἀναλογία" ἀλλὰ πάσης χαταληπτιχῆς ἐφόδου ἐξώτε- ρου ἀεὶ εὑρισχόμενον, ἐχφεύγει πάντως τὴν τῶν ζη- τοὐντωνλαδήν" διὰ τοῦτό φησιν, Αὐτὸν ἐζήτησα, διὰ τῶν εὑρητιχῶν τῆς Ψυχῆς δυνάμεων, ἐν λογισμοῖς χαὶ νοήμασι “ χαὶ πάντως ἑξώτερος ἦν, τὸν προσ- εὐγισμὸν τῆς διανοίας διαδιδράσχων. Ὃ δὲ παντὸς ἐὐιῃ ΡῈΓ διὶιοὶ (Δου] 165 οᾶ5, αὐ ἰπνδιϊεπάϊ νἱ (, γνωριστιχοῦ χαραχτῆρος ἑξώτερος ἀεὶ εὑρισχόμενος, Ρυβά 5 δυηΐ, ρ6ὺ γαιοοϊπαιίομαβ οἱ σοφίαι! θη 68; ἂι οχίγα [886 ομἶὰ ροδίίΒ γαῖ, Δ 60 68511Π) Πη6Π1 18 φγορίογεπι εοἰδιρίθηβ. Ουἱΐ νεγὸ βεπιρθῦ γαρουῖιυγ οἴμηΐ ποῖὰ οἄγογο, ἐδ αυὰ ροβ8ϊῖϊ ἀφηποδβοὶ, 4110 ρᾶοίο αυεαὶ 8 ρεὲῦ ἱπάϊοδιίοηοπι Αἰϊψ πὶ γοσυ ρεγείρὶ Ἠδλῃς ον ἐεδυδδπ ὁχοος ταὶ φυϊάδπ) νἱπι νοοδθυϊογιμι οἴηΐβ βεπογίβ, δά δχρ ἰοδιίοηθηι Βοηΐ 6}08 ἱποῖα- ἈΝ} 8, 86 ἀ δηΐαι οπιηΐδ νἱδ ογδίἱοηΐβ, 408 αι! εἤεν- ἔυγ, ἱπίογίοῦ δβί, οἱ πυϊπίιπα τυϑυϊδίθπι ὅδυάγο σ0ἢ- Υἱποίιυν. Ἰάείγοο αἱϊ: γοοανὶ αυϊάδπ) (φυδιέυπι Ροίν!) Ἔἐχοοφίιδπάο νοοθβ φυΐθυ5 ἰπ 6 {2}8 118 θεῶ- αἰιυάο ᾿οπιπιοηβίγαγοίυν; δἱ 116 τη} 0Γ δγαὶ, αυδιη ηαὶ ρὲγ [88 δἰ ψηὶ βοδιίοπθβ ἱπάϊοαγὶ ροββεὶ. Εδοεὶϊ μος διδροηυπιοῖο οἰΐδπι πιάθηυβ [Π|6 θανίά, πη 15 πῶς ἂν διά τινος ὀνομαστιχῆς σημασίας περιληφθείη; Τούτου χάριν ἐπινοεζ μὲν παντοίαν ὀνομάτων δύναμιν εἰς τὴν τοῦ ἀφράστου ἀγαθοῦ σημασίαν, ἡττᾶται δὲ πᾶσα φραστιχὴ λόγου δύναμις, χαὶ τῆς ἀληθείας ἐλάτ- των ἐλέγχεται. Διό φησιν “ Ἐγὼ μὲν ἑκάλουν ὡς ἐδυνάμην, ἐπινοοῦσα φωνὰς ἐνδειχτιχὰς τῆς ἀφρά- στου μακχαριότητος " ὁ δὲ χρείττων ἦν τῆς τῶν ση-- μαινομένων ἐνδείξεως. Οἷον δὴ ποιεῖ καὶ ὁ μέγας Δαδὶδ, πολλάχις μυρίοις ὀνόμασι τὸ Θεῖον χαλῶν, χαὶ ἡττᾶσθαι τῆς ἀληθείας ὁμολογῶν. Σὺ γὰρ, φησὶν, ὁ Θεὸς, οἰχτείρμων, χαὶ ἐλεήμων, μαχρόθυμος, χαὶ πολυέλεος, χαὶ ἀληθινὸς, καὶ ἰσχὺς, χαὶ στερέωμα, χαταφυγὴ, καὶ δύναμ':ς, καὶ βοηθὸς, χαὶ ἀντιλήπτωρ, χαὶ χέρας σωτηρίας, χαὶ τὰ τοιαῦτα. Καὶ πάλιν ποπιηίδυβ Ναπιθα ἀϊνίθαπι οοπιροι δηβ, δὸ πἰμἰϊο- Ὁ ὁμολογεῖ ὅτι ὄνομα αὐτοῦ ἐν πάσῃ τῇ γῇ οὐχὶ γινώπιϊ5 Ὑϑῦ Δι θη 86 01) 8586641} (αἰείιν. Τὰ, ἷἴπ- αιδῖ, Ποὺ 68, π᾿ βογαίου, ἰοηραηίπιυϑ, Πλ 15 "αὶ - βογϊοογϊ, νορὰχ δ᾿, ἴὺ τόθυγ, βνπιδιπθιίιπι, ΓΟ- Γυξίνν, νἱα, δαὐυΐϊοῦ, ορίἐυἱαῖογ, οογηα 5α]υιὶ8 55, δἰίδψυβ.81. Ἀυγδαπὶ αν ά ἰἀδπὶ (Δἰδίμ ΠΟΠΊΘ ο᾽5 ἴῃ ἰοία ἰΘγγὰ ΠΟΙΙΠῚ ΠῸΠ 6886, 86ιὲ (δηΐυπι 6486 ἴῃ δὐηνιγαϊΐοπθ. ἡ μαμπι αἀπιϊταδίϊθ, αἰϊ, ποπθπ ἱμμῆὶ 4:ι ΡΕ πρηϊσετεαπι ἰέγγαηι δ 1 δὶς οἰἶαπὶ αὐ Μδμποον ἱπᾳυΐ! ἰ5 φυὶ γαιϊοἰηίινι οἱ ἐδ θ᾽ δάευαι, εὐ ἐμ εγιοφαίυξ ἀδ ΠΟΙ Π6, γεβροπάεὶ: [4 αυΐάθαι ἐδὶ δάἀν γα 6 πλΐΐ, 86 500} 1 πιὰ 5 αιιλπὶ οὐ 8 6586 ἐδραχ διιγὶβ ῃυϊδηιὰ ροβϑὶ! "". Ργορίογοα [6 οἰϊαπη δηΐπιὰ συοοδὶ Ὑεγ αὶ 4υληίπὶ μοιοβί, Β66 ροίαβι σχεται, ἀλλὰ θαυμάζεται. Ὡς θαυμαστὸν γὰρ, φησὶ, τὸ ὄνομά σου ἐν πάσῃ τῇ γῇ! Οὕτως φησὶ καὶ πρὺς τὸν Μανωὲ ὁ περὶ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ χρη- ματίσας, ὅτε ἢρωτήθη περὶ τοῦ ὀνόματος, ὅτι θαυ- μαστόν ἐστι τοῦτο χαὶ χρεῖττον ἢ ὥστε ὑπὸ τῆς ἀν- θρωπίνης ἀκοῆς χωρηθῆναι. Διὰ τοῦτο χαὶ ἡ ψυχὴ τὸν Λόγον καλεῖ μὲν ὡς δύναται " δύναται δὲ οὐχ ὡς βούλεται. Βούλεται γὰρ πλέον ἣ δύναται “ οὐ μὴν οὐδὲ τοσοῦτον θελήσεται, ὅσον ἐχεῖνό ἐστιν, ἀλλ᾽ ὅσον βουληθῆναι ἡ προαίρεσις δύναται. Ἐπεὶ οὖν ἀνέφι- χτός ἐστιν ὁ χαλούμενος τῇ τοῦ καλοῦντος ὁρμῇ, διὰ «οὔτό φησιν’ Ἐχάλεσα αὐτὸν, καὶ οὐχ ὑπήχουσέ μου.

ιΔπίυπι ααδηίαπι γι]!: φυΐρμε 4ι ρ᾽υ8 ν6{, αυδπὶ ροδβδὶϊ, ἰπη0 π6 ἰδηΐυπι 4υΐάοπὶ γ6}]6 ροίεδί, ηυϑθπίυπι 4“ λιιάϊς. χη, 18.

ν᾿ ΙΝ ΟΑΝΤΙΟΑ ΟΑΝΤΙΟ. ΠΟΜΙΠΠΑ ΧΙ. ἰυἀ οεἰ, βοὰ φαδηίαπι ἰοἱο δηϊπιὶ βιυάϊο νοὶ ϊα μοίεβί. [118 4116 οὐ 18 4υΐ νοσαΐ, Δ856αιιΐ βἰυἀΐο 860 γοοϑἕυαλ ποθὴ ροβεβὶϊ, ἰάεῖγοο ἀϊείτυν, γοσαυὶ ἐμιπ, οἰ ποθ αμάϊϊ! πιε. “Ὅσα δὲ τοῖς εἰρήμένοις ἡ νύμφη προστίθησι, χᾶἂν αὶ θυ δυΐῖθπι ΡΟΓΓῸ [ν8 86} 1ςἷῖ βροη88, «υδηχαδπι σχυθρωποτέραν χατὰ τὸ πρόχειρον ἔχῃ τὴν ἔνδειξιν" ἀλλ᾽ ἐμοὶ δοχεῖ πρὸς τὸν αὐτὸν σχοπὸν. βλέπειν, καὶ τῆς τῶν ὑψηλοτέρων ἀναδάσεως ἔχεσθαι. Φησὶ γὰρ, Εὔροσάν με οἱ φύλακες οἱ κυκλοῦντες ἐν τῇ πό- .ει. ᾿Επάταξάν με, ἐτραυμάτισάν με, ἦραν τὸ θέριστρον ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ φύλακες τῶν τειχέων. Ταῦτα γὰρ ἴσως δόξει τισὶν ὀδυρομένης μᾶλλον, ἥπερ εὐφραι- νομένης εἶναι τὰ ῥήματα, τὸ ᾿Επάταξαν, καὶ ἐτραυ- μάτισαν, καὶ ἦραν τὸ θέριστρον " τῷ δὲ ἀχριδῶς ἐπεσχεμμένῳ τὴν τῶν λεγομένων διάνοιαν, μεγαλαυ- χουμένης ἐπὶ τοῖς χαλλίστοις εἰσὶν αἱ φωναί. Οὕτως δ' ἂν γένοιτο ἡμῖν χαταφανὲς τὸ λεγόμενον" Μιχρὸν πρὸ τούτων ἐν τοῖς κατόπιν, χαθαρεύειν αὐτὴν παν- «ὃς προχαλύμματος ὁ λόγος μαρτύρεται, ἐν ᾧ φησιν ἐκ προσώπου τῆς νύμφης, ὅτι Ἐξεδυσάμην τὸν χιτῶνά μου, «πῶς ἐνδύσομαι αὐτόν; Ἐνταῦθα δὲ πάλιν ἀφῃρῆσθαι λέγει αὑτῆς τὸ θέριστρον. Περι- δόλαιον δὲ νυμφιχόν ἔστι τὸ θέριστρον, συγχαλύπτον μετὰ τῆς χεφαλῆς χαὶ τὸ πρόσωπον, καθὼς καὶ περὶ τῆς Ῥεδέκχας λέγει ἡ ἱστορία. Πῶς οὖν ἡ γυμνω- θεῖσα παντὸς περιδλήματος, ἔτι τὸ θέριστρον ἔχει, ὅπερ νῦν αὐτῆς ἀφαιροῦνται οἱ φύλαχες; Ἧ δῆλον διὰ τῶν εἰρημένων ἐστὶν, ὅσον ἀπ᾽ ἐχείνου πάλιν ἐπὶ τὸ ὑψηλότερον διὰ προχοπῆς ἀνελήλυθεν; Ἡ γὰρ ἀπεχδυσαμένη τὸν παλαιὸν χιτῶνα, χαὶ πά- σῆς περιδολῆῇς χαθαρεύσασα, τοσοῦτον ἑαυτῆς γί- νεται χαθαρωτέρα, ὡς συγχρίσει τῆς ἄρτι γενο- μένης αὐτῇ χαθαρότητος, μὴ δοχεῖν ἀπεχδεδῦσθαι