καὶ εἰς διάλεξιν ἐλθεῖν. Λέγει οὖν αὐτοῖς" Μή τι προσ - φάγιον ἔχετε; Τέως ἀνθρωπινώτερον διαλέγεται, ὡς μέλλων τι ὠνεῖσθαι παρ᾽ αὐτῶν. Ὡς δὲ ἀνένευσαν μη- δὲν ἔχειν, ἐχέλευσε βαλεῖν [523] εἰς τὰ δεξιά" χαὶ βαλόν- τες ἐπέτυχον τῆς ἄγρας. Ὡς δὲ ἐπέγνωσαν αὐτὸν, πάλιν τὰ ἰδιώματα τῶν οἰχείων ἐπιδείκνυνται τρόπων οἱ μαθη- ταὶ, Πέτρος χαὶ Ἰωάννης. Ὁ μὲν γὰρ θερμότερος, ὁ δὲ ὑψηλότερος ἦν" καὶ ὁ μὲν ὀξύτερος ἦν, ὁ δὲ διορατιχώ- τερος. Διὰ τοῦτο ὁ μὲν Ἰωάννης πρῶτος ἐπέγνω τὸν Ἰη- σοῦν, ὁ δὲ Πέτρος πρῶτος ἦλθε πρὸς αὐτόν" καὶ γὰρ οὐ τὰ τυχόντα γενόμενα ἦν σημεῖα. Τίνα δὲ ἦν τὰ γινόμε- να; Πρῶτον μὲν, τὸ πολλοὺς συλληφθῆναι τοὺς ἰχθύας" ἔπειτα, τὸ μὴ σχισθῆναι τὸ δίχτυον᾽ εἶτα, τὸ, πρὶν ἐπι- δῆναι, εὑρεθῆναι τοὺς ἄνθραχας, χαὶ τὸν ἰχθὺν ἐπιχεί- μένον χαὶ ἄρτον. Οὐχέτι γὰρ ἐξ ὕλης ὑποχειμένης ἐποίει, ὥσπερ διά τινα οἰχονομίαν ἐποίει πρὸ τοῦ σταυ- ροῦ. Ὡς οὖν ἐπέγνω αὐτὸν, πάντα ἔῤῥιψε, χαὶ τοὺς ἰχθὺς καὶ τὰ δίχτυα, καὶ διεζώσατο ὁ Πέτρος. 'Ορᾷς χαὶ τὴν αἰδῶ καὶ τὸν πόθον; Καίτοι ἀπὸ διαχοσίων πὴ- χῶν ἦσαν" ἀλλ᾽ οὐδὲ οὕτως ἑχαρτέρησε τῷ πλοίῳ πρὸς αὐτὸν ἐλθεῖν, ἀλλὰ νηχόμενος παρεγένετο. Τί οὖν ὁ Ἰη- σοῦς; Δεῦτε, φησὶν, ἀριστήσατε. Καὶ οὐδεὶς ἐτόλμα ἐρωτῆσαι αὐτόν. Οὐκέτι γὰρ τὴν αὐτὴν παῤῥησίαν εἷχον, οὐδὲ ὁμοίως ἐθάῤῥουν, οὐδὲ ἤρχοντο πρὸς αὐτὸν διὰ λόγον λοιπὸν, ἀλλὰ μετὰ σιγῆς χαὶ δέους πολλοῦ χαὶ αἷ- δοῦς ἐχαθέζοντο ἐροσέχοντες πρὸς αὐτόν. Ἤδεισαν μὲν γὰρ ὅτι ὁ Κύριός ἐστι. Καὶ διὰ τοῦτο οὐχ ἡρώτων, Τίς εἴ; τὴν δὲ μορφὴν ἀλλοιοτέραν ὁρῶντες, καὶ πολλῆς ἐχ- πλήξεως γέμουσαν, σφόδρα ἧσαν καταπεπληγμένοι, χαὶ ἐδούλοντό τι περὶ αὐτῆς ἐρωτᾷν" ἀλλὰ τὸ δέος, καὶ τὸ εἰδέναι αὐτοὺς, ὅτι οὐχ ἕτερός τις ἦν, ἀλλ᾽ αὐτὸς, ἐπ- εἶχον τὴν ἐρώτησιν, χαὶ μόνον ἤσθιον, ἅπερ αὐτοῖς ἐδη- μιούργησε μετὰ πλείονος ἐξουσίας. Ἐνταῦθα δὲ οὐχέτι ἀναδλέπει εἰς τὸν οὐρανὸν, οὐδὲ τὰ ἀνθρώπινα ἐχεῖνα 8 εὖ διαθέσθαι.
ποιεῖ, δειχνὺς ὅτι χἀχεῖνα συγχαταθάσεως ἕνεχεν ἐγέ- νετο. Ὅτι δὲ οὐδὲ συνεχῶς ἐπεχωρίαζεν, οὐδὲ ὁμοίως, λέγει, ὅτι Τρίτον τοῦτο ἐφάνη αὐτοῖς, ὅτε ἠγέρθη ἐκ γεχρῶν, Καὶ χελεύει ἐχ τῶν ὀψαρίων ἐνεγχεῖν, δειχνὺς ὅτι τὸ ὁρώμενον οὐχ ἦν φάντασμα. ᾿Αλλ᾽ ἐνταῦθα μὲν οὐ λέγει, ὅτι ἔφαγε μετ᾽ αὐτῶν’ ὁ δὲ Αουχᾶς ἀλλα- χοῦ αὐτόν Ἀ φησιν, ὅτι Συγαλιζόμενος αὐτοῖς ἦν. Τὸ δὲ πῶς, οὐχ ἡμέτερον εἰπεῖν " τρόπῳ γάρ τινι παραδοξοτέ- ρῳ ταῦτα ἐγίνετο, οὐχ ὡς τῆς φύσεως δεομένης βμωμά- τῶν λοιπὸν, ἀλλὰ συγκαταδάσεως πρὸς ἀπόδειξιν τῆς ἀναστάσεως γινομένης.
Υ΄. Τάχα ταῦτα ἀχούοντες διεθερμάνθητε, καὶ τοὺς συνόντας αὑτῷ τότε ἐμαχαρίσατε, χαὶ τοὺς μέλλοντας συν- ἐσεσθαι κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς χοινῆς ἀναστάσεως. Οὐχοῦν ἅπαντα πράττωμεν, ὥστε τὸ πρόσωπον ἐχεῖνο τὸ θαυ- μαστὸν ἰδεῖν. Εἰ γὰρ νῦν ἀκούοντες οὕτως ἐχχαιόμεθα καὶ ἐπιθυμοῦμεν χατ᾽ ἐχείνας γενέσθαι τὰς ἡμέρας, ἃς ἐπὶ τῆς γῆς διέτριόε, χαὶ φωνῆς ἀκοῦσαι, καὶ ὄψιν ἰδεῖν, χαὶ προσελθεῖν, καὶ ἄψασθαε, καὶ διαχονῇσαι " ἐννόησον ἡλίχον αὐτόν ἔστιν ἰδεῖν οὐκέτι ἐν θνητῷ σώματι, οὐδὲ ἀνθρώπινα ποιοῦντα, [825] ἀλλ᾽ ὑπὸ ἀγγέλων δορυφο- ρούμενον, ἐν ἀχηράτῳ καὶ αὐτοὺς ὄντας, χαὶ ἐκεῖνον βλέποντας, καὶ τῆς ἄλλης εὐημερίας ἀπολαύοντα: τῆς πάντα νιχώσης λόγον. Διὸ δὴ, παραχαλῶ, πάντα πράτ- τῶμεν, ὥστε μὴ τῆς τοσαύτης ἐκπεσεῖν δόξης. Οὐδὲν γὰρ δύσκολον, ἐὰν θέλωμεν, οὐδὲν φορτικὸν, ἐὰν προσ- ἔχωμεν. Εἰ γὰρ ὑπομένομεν, καὶ συμδασιζεύσομεν. ΤΙ οὖν ἐστι, Ὑπομένομεν; Ἐὶ τὰς θλίψεις φέρομεν, εἰ τοὺς διωγμοὺς, εἰ τὴν στενὴν βαδίξομεν ὁδόν. Ἡ γὰρ στενὴ τῇ φύσει μὲν ἔστιν ἐπίμοχθος, τῇ προαιρέσει δὲ τῇ ἡμετέρᾳ κούφη γίνεται, τῇ τῶν μελλόντων ἐλπίδι. Τὸ γὰρ παραυτίχα ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως, καθ' ὑὕπερ- Θο.λὴν εἰς ὑπερδο.ὴν αἰώνιον βάρος δόξης κατεργά- ζεται, μὴ σκοπούντων ἡμῶν τὰ βλεπόμενα, ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα. Μεταστέσωμεν τοίνυν τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν, καὶ διαπαντὸς ἐχεῖνα φανταζώμεθα, καὶ βλέπωμεν. “Ἂν γὰρ ἐν ἐχείνοις ἀεὶ διατρίδωμεν, οὐ πρὸς τὰ ἡδέα τὰ ἐνταῦθα πεισόμεθά τι, οὐ τὰ λυπηρὰ βαρέως οἴσομεν " ἀλλὰ καὶ τούτων χαὶ τῶν ὁμοίων χαταγελασόμεθα, χαὶ οὐδὲν ἡμᾶς οὔτε δουλῶσαι, οὔτε ἐπ- ἄραι δυνήσεται, μόνον ἂν τὸν πόθον ἐχεῖ " τείνωμεν, ἂν πρὸς τὴν ἀγάπην ἐχείνην βλέπωμεν. Καὶ τί λέγω, οὐκ ἀλγήσομεν τοῖς παροῦσι δεινοῖς; Οὔτε γὰρ ὁρᾷν δόξομεν αὑτὰ λοιπόν. Τοιοῦτον γάρ ἐστιν ὁ ἔρως. Τοὺς γοῦν μὴ συμπαρόντας ἡμῖν, ἀλλ᾽ ἀπόντας, ποθουμένους δὲ, χαθ᾽ ἑχάστην φανταζόμεθα τὴν ἡμέραν. Μεγάλη γὰρ τῆς ἀγάπης ἣ τυραννίς " πάντων ἀφίστησ', χαὶ τῷ ποθου- μένῳ προσδεσμεῖ τὴν ψυχήν. Ἂν οὕτω τὸν Χριστὸν ἀγα- πήσωμεν, πάντα τὰ ἐνταῦθα σχιὰ, πάντα εἰχὼν φανεῖ- ται χαὶ ὄναρ. Ἐροῦμεν χαὶ ἡμεῖς - Τίς ἡμᾶς χωρίσεε ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; Θ.1λίψις ἣ στενοχωρία; Οὐκ εἶπε, χρήματα, ἣ πλοῦτος, ἣ χάλλος (ταῦτα γὰρ σφόδρα εὐτελῆ καὶ καταγέλαστα) " ἀλλὰ τὰ δοχοῦντα εἶναι βαρέα τέθειχε, λιμοὺς, διωγμοὺς, θανάτους. Εἶτα ἐχεῖνος μὲν ὡς οὐδὲν ὄντα καὶ ταῦτα διέπτυσεν " ἡμεῖς δὲ διὰ χρήματα χωριζόμεθα τῆς ζωῆς τῆς ἡμετέρας, χαὶ τοῦ φωτὸς ἀποσχιζόμεθα. Καὶ Παῦλος μὲν οὐ θάνατον, οὐδὲ ζωὴν, οὐδὲ ἐνεστῶτα, οὐ μέλλοντα, οὐ χτίσιν ἐτέ- ραν προτιμᾷ τῆς εἰς αὐτὸν ἀγάπης - ἡμεῖς δὲ χρυσίον ὀλίγον ἂν ἴδωμεν, ἐχχαιόμεθα χαὶ τοὺς αὐτοῦ πατοῦμεν Β1ορεπάσπι ρυϊλὶ Ξαν!]. περὶ αὐτοῦ. ὕπυ5 δΒαρροὶ αὐτό σιν. ὙΠ αὐτόν, ὅτι φησί. δα ΒΓΙΘΟΥ με οἱ αὐτό οἱ αὐτόν 4ε- ἐπάυπ) Ε586.--- Κ οἱ {γον νι ποίιμη 65: στος αἰεὶ Ῥο856 αὗτόν φήσιν ὅτι, ρτῸ φησὶν, ὅτι αὐτός. Εϑιτ. “ λίοτοϊ. τὸν πόθον ἐκεῖνον.
νόμους. Εἰ δὲ οὐχ ἀνεχτὰ ταῦτα λεγόμενα, πολλῷ μᾶλ- λον ἐχεῖνα μὴ γινόμενα. Τὸ γὰρ δεινὸν τοῦτό ἐστιν, ὅτι ἀχούοντες μὲν φρίττομεν, πράττοντες δὲ οὐ φρίττομεν, ἀλλὰ χαὶ ὄμνυμεν εὐχόλως, χαὶ ἐπιορχοῦμεν, χαὶ ἁρπά- ζομεν, καὶ τόχους ἀπαιτοῦμεν ", καὶ σωφροσύνης ἀμε- λοῦμεν, καὶ εὐχῆς ἀκριθεστάτης ἀφεστήχαμεν, χαὶ τὰ πλείονα παραδαίνομεν τῶν ἐπιταγμάτων, καὶ χρημάτων ἕνεχεν τῶν μελῶν τῶν ἡμετέρων οὐδένα ποιούμεθα λό- γον. Ὁ γὰρ χρημάτων ἐρῶν, μυρία τὸν πλησίον διαθή- σει χαχὰ, χαὶ ἑαυτὸν μετ᾽ ἐχείνου. Καὶ γὰρ ὀργιεῖται ῥᾳδίως, καὶ λοιδορήσεται, χαὶ μωρὸν χαλέσει, καὶ ὀμεῖ- ται, καὶ ἐπιορχήσει, χαὶ οὐδὲ τοῦ παλαιοῦ τὰ μέτρα διατηρεῖ Ρ νόμου" οὐ γὰρ ἀγαπήσει τὸν πλησίον ὁ τὸ χρυσίον ἀγαπῶν. Καίτοι γε καὶ [524] ἡμεῖς καὶ τοὺς ἐχθροὺς χελενόμεθα διὰ τὴν βασιλείαν φιλεῖν. Εἰ γὰρ τὰ παλαιὰ ἐπιτάγματα πληροῦντες, οὗ δυνησόμεθα ἐπιδῆ- ναι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ἡμῶν πλέον ἐχείνων " οἱ χαὶ ἐχεῖνα παρα- βαίνοντες, τίνος τευξόμεθα ἀπολογίας: Ὁ χρημάτων ἐρῶν, οὐ μόνον ἐχθροὺς οὐκ ἀγαπήσει, ἀλλὰ χαὶ φίλοις ὡς ἐχθροῖς χρήσεται.
δ΄. Καὶ τί λέγω φίλους; Καὶ γὰρ αὐτὴν πολλάχις τὴν φύσιν ᾿γνόησαν οἱ χρημάτων ἐρῶντες. Ὃ τοιοῦτος, οὐ συγγένειαν οἶδε, οὐ συνηθείας μέμνηται, οὐχ ἧλι- χίαν αἰδεῖται, οὐ φίλον ἔχει.τινὰ, ἀλλὰ πρὸς πάντας ἀπεχθῶς διαχείσεται, καὶ πρὸ τῶν ἄλλων πάντων πρὸς ἑαυτόν" οὐ μόνον τῷ ἀπολλύναι τὴν ψυχὴν τὴν ἑαυτοῦ, ἀλλὰ καὶ τῷ μυρίαις ἑαυτὸν κατατείνειν φρον- τίσι, χαὶ μόχθοις, χαὶ λύπαις. Καὶ γὰρ ἀποδημίας, καὶ ἀπεχθείας, χαὶ κινδύνους, καὶ ἐπιδουλὰς, καὶ πᾶν ὁτιοῦν ὑποστήσεται, μόνον ἵνα τὴν ῥίζαν τῶν χαχῶν ἔχῃ παρ᾽ ἑαυτῷ, καὶ πολὺ ἀριθμῇ χρυσίον. Τί τοίνυν γένοιτ᾽ ἂν τῆς νόσου ταύτης χαλεπώτερον; Καὶ γὰρ χαὶ τρυφῆς γχαὶ ἡδονῆς ἁπάσης ἐστέρηται, δι᾽ ἦν πολλὰ ἀμαρτάνου- σιν ἄνθρωποι, καὶ δόξης καὶ τιμῆς" Ὁ γὰρ χρημάτων ἐρῶν, χαὶ ὑποπτεύει μυρίους, καὶ χατηγόρους ἔχει πολλοὺς, χαὶ τοὺς βασχαίνοντας, καὶ τοὺς διαδάλλοντας, χαὶ τοὺς ἐπιδουλεύοντας. Οἱ μὲν γὰρ ἀδιχούμενοι μισοῦ- σιν, ἅτε χαχῶς παθόντες" οἱ ὃὲ μηδέπω παθόντες, δε- δοιχότες μὴ πάθωσι, χαὶ συναλγοῦντες τοῖς πεπονθόσιν, ἐπιδείχνυνται πόλεμον τὸν αὐτόν" οἱ δὲ μείζους χαὶ δυνατώτεροι, δαχνόμενοι χαὶ ἀγαναχτοῦντες ὑπὲρ τῶν ταπεινοτέρων, ἔτι δὲ χαὶ βασχαίνοντες, ὁμοίως εἰσὶν ἐχθροὶ καὶ μισοῦσι. Καὶ τί λέγω τοὺς ἀνθρώπους; Ὅταν γὰρ χαὶ τὸν θεὸν ἐχπεπολεμωμένον ἔχῃ τις, τίς αὐτῷ λοιπὸν ἐλπὶς ἔσται; ποία παραμυθία; τίς παραψυχή: α Ὑυΐρο ἐπαιτοῦμεν. 86α οοἀ. Ἰ0ὅ γεςιἰυ5 ἀπαιτοῦμεν. ἔνοντ. δ ΑΙΝ διατηρήσει.
ϑὲς Ξισς---τ- Ξεσ:Ξτ πε πιτὶ ΤΣ τ-τττιπεξ::::: 5. ΖΟΑΝΝΙΒ ΟΠΠΥΒΟΘΤΟΜΙ ΔΠΟΙΠΕΡ. ΟΟΝΘΤΆΝΤΙΝΟΡ.
Ὃ χρημάτων ἐρῶν, οὐ χρῆσθαι ς αὐτοῖς δ. νήσετα. ποτε, ἀλλὰ δοῦλος ἔσται χαὶ φύλαξ, οὗ δεσπότης. Πλείονα γὰρ ἀεὶ ποιεῖν σπουδάζων, οὐδαμοῦ ἀναλίσχειν ἐθελή- σει" συγχόψει δὲ ἑαυτὸν, καὶ πάντων πενήτων πενέστε- ρος διακείσεται, ὡς οὐδαμοῦ τῆς ἐπιθυμίας ἱστάμενος. Καίτοι γε χρήματα, οὐχ ἵνα φυλάξωμεν, ἀλλ᾽ ἵνα χρώ- μεθα, γεγόνασιν εἰ δὲ μέλλοιμεν αὑτὰ χατορύττειν ἑτέροις, τί γένοιτ᾽ ἂν ἡμῶν ἀθλιώτερον, οἵ περιτρέχο- μὲν τὰ πάντα συλλαδεῖν σπουδάζοντες, ἵνα ἀποχλείοω- μεν ἕνδον, καὶ τὴν χοινὴν ἐχχόψωμεν χρῆσιν; "Ἔστι χαὶ ἑτέρα νόσος ταύτης οὐχ ἥττων. Οἱ μὲν γὰρ εἰς τὴν γῆν κατορύττουσιν, οἱ δὲ εἰς τὴν γαστέρα, καὶ ἡδονὴν, χαὶ μέθην, μετὰ τῆς ἀδικίας καὶ τὴν τῆς ἀσελγείας προστι- θέντες ἑαυτοῖς κόλασιν. Καὶ οἱ μὲν παρασίτοις χαὶ χό- λαξιν, οἱ δὲ κύδοις καὶ πόρναις, οἱ δὲ ἑτέραις τοιαύταις λειτουργοῦσι δαπάναις, μυρίας τέμνοντες ἑαυτοῖς εἰς γέενναν φερούσας ὁδοὺς, τὴν ὀρθὴν καὶ νενομισμένην ἀφέντες, τὴν πρὸς τὸν οὐρανὸν φέρουσαν. Καίτοι γ8 οὐχὶ κέρδος μόνον, ἀλλὰ καὶ ἡδονὴν μείζονα τῶν εἰρη- μένων ἔχει. Ὁ μὲν γὰρ πόρναις [835] διδοὺς, χαταγέ- λαστος ἔσται χαὶ αἰσχρὸς, καὶ πολλοὺς ἕξει πολέμους, καὶ βραχεῖαν τὴν ἡδονήν μᾶλλον δὲ οὐδὲ βραχεῖαν " ὅσα γὰρ ἂν δῷ ταῖς ἑταιριζομέναις γυναιξὶν, οὐδεμίαν χάριν αὐτῷ εἴσονται. Πίθος γὰρ τετρημένος ἐστὶν οἶκος ἀλ.λότριος. Καὶ ἄλλως δὲ, ἰταμὸν τὸ γένος ἐχεῖνο, καὶ τῷ ἄδῃ προσεοιχέναι αὐτῆς τὸν ἔρωτα παρέδαλεν ὁ Σολομῶν " χαὶ τότε ἵσταται μόνον, ὅταν πάντων γυμνωθέντα ἴδῃ τὸν ἐγαστήν" μᾶλλον δὲ οὐδὲ τότε ἴστακαι, ἀλλὰ χαὶ ἐπικαλλωπίζεται μειζόνως, χαὶ ἐπεμ- θαίνει χειμένῳ, καὶ πολὺν κατ᾽ αὐτοῦ χινεῖ γέλωτα, καὶ τοσαῦτα αὐτὸν ἐργάζεται χαχὰ, ὅσα οὐδὲ ἐπελθεῖν λόγῳ δυνατόν. ᾿Αλλ᾽ οὐχ ἡ ἠδονὴ τῶν σωζομένων τοιαύτη " οὔτε γὰρ ἀντεραστὴν ἔχει τις ἐνταῦθα, ἀλλὰ πάντες χαίρουσι, καὶ ἀγάλλονται, οἵ τε εὖ πάσχοντες, οἵ τε ὁρῶντες. Οὐ θυμὸς, οὐχ ἀθυμία, οὐχ αἰσχύνη καὶ ὄνει- δος τὴν τοῦ τοιούτου πολιορκεῖ ψυχήν" ἀλλὰ πολλὴ μὲν εὐφροσύνη τοῦ συνειδότος, πολλὴ δὲ ἡ τῶν μελλόντων ἐλπίς" λαμπρὰ δὲ ἡ δόξα καὶ πολλὴ ἡ περιφάνεια, καὶ πλείων πάντων ἡ παρὰ τοῦ Θεοῦ εὔνοια χαὶ ἀσφάλεια" χαὶ χρημνὸς οὐδὲ εἷς, οὐδὲ ὑποψία, ἀλλὰ λιμὴν ἀκύμαν- πος, χαὶ γαλήνη. Ταῦτα οὖν ἅπαντα ἐννοοῦντες, καὶ ἡδονὴν ἡδονῇ παραδάλλοντες, ἑλώμεθα τὴν βελτίω 4, ἵνα καὶ τῶν μελλόντων ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν, χάριτι καὶ φιλ- ανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ χράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμῆν.
ὁ ΑἸ παραψυχή; ἐκ τῶν χρημάτων οὗ χρῆσθαι. ἃ Μογεῖ. τὰ βελτίω. Ν ΒΕ ΡΟΝ -οτας ΟΜΙΔΙΑ ΠΗ’.
Ὅτε οὖν ἠρίστησαν, έγει ὁ Ιησοῦς τῷ Σίμωνι Πέ- τρω, « Σίμων ᾿Ιωνᾶ, ἀγαπᾷς μὲ πλέον τούτων; ν Αέγει αὐτῷ" « Ναὶ, Κύριε, σὺ οἷδας ὅτι φιλῶ σε.» α΄. Πολλὰ μὲν ἔστι καὶ ἕτερα τὰ δυνάμενα δοῦναι παῤῥησίαν ἡμῖν πρὸς τὸν Θεὸν, χαὶ δεῖξαι λαμπροὺς χαὶ εὐδοχέμους" τὸ δὲ μάλιστα πάντων παρέχον ἡμῖν τὴν ἄνωθεν εὔνοιαν ἡ περὶ τοὺς πλησίον ἐστὶ κηδεμονία" ὅπερ οὖν καὶ ὁ Χριστὸς ἀπαιτεῖ τὸν Πέτρον. Ἐπειδὴ γὰρ τέλο; εἶχεν αὐτοῖς τὰ τῆς ἐδωδῆς, Δέγει τῷ Σί- μωνι Πέτρῳ ὁ Ἰησοῦς" Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾷς μὲ πλέον τούτων; Λέγει αὐτῷ" Ναὶ, Κύριε, σὺ οἶδας ὅτι φιλῶ σε. Λέγει αὑτῷ" Βόσχε τὰ πρόδατά μου. Καὶ τί δήποτε, τοὺς ἄλλου; παραδραμὼν, τούτῳ περὶ τού- τῶν διαλέγεται; Ἔχκχριτος ἣν τῶν ἀποστόλων, χαὶ στόμα τῶν μαθητῶν, καὶ χορυφὴ τοῦ χοροῦ" διὰ τοῦτο χαὶ Παῦλος ἀνέδη τότε αὑτὸν ἱστορῆσαι παρὰ τοὺς ἄλ- λους. “Ἅμα δὲ καὶ δεικνὺς αὐτῷ, ὅτι χρὴ θαῤῥεῖν λοι- πὸν, ὡς τῆς ἀρνήσεως ἐξεληλαμένης, ἐγχειρίζεται α τὴν προστασίαν τῶν ἀδελφῶν. Καὶ τὴν μὲν ἄρνησιν οὐ προ- φέρει, οὐδὲ ὀνειδίζει τὸ γεγονός" λέγει δὲ, ὅτι Εἰ φιλεῖς με, προΐστασο τῶν ἀδελφῶν, χαὶ τὴν θερμὴν ἀγάπην, 4 ΑΙ ἐγχειρίζει.
-- πα αἱ ἰδ} ταβρυΐ!; π05 τ ΓῸ ῬΓΟρΙΟΡ ρδοιπί85 ἃ Υἱίλ ποϑίγα βϑρλγδμηυγ οἱ ἃ ἰυ06. Εἰ Ῥδυϊὰβ αυϊάθηι ποη πιογίθη), πΟοἢ Υἱίδιη, ποη ἰηδίϑη! ἃ πθη06 [υἱυΓ8, Π6- 46 ογοϑίυγαπιὶ ἰΐδπὶ ργαροπουδὶ 608 ἀϊ!εοιἰοηΐ: τποδ δυίθηι δὶ ἰδπι!!ΠΠυπὶ φυτγὶ νἱάθαιπυϑ, ποθι, οἱ ΟἸιγῖβιὶ Ἰεφοβ οαἰσδῦνιβ. Ουοσά 5ἱ "δε ἀΐεοία ποη [6- τεπᾶὰὰ βυηί, ἰοπᾷα πιημ8 ἴδοι. Εἰ φυοά φγανα οϑί, [πο δυσίοηίο5 Βογγθϑείπηιϑ, [ποθι 68 ἤθη ἰογγαϑοὶ - πιὰ, 864 (Δοἶ6 Ῥπγβηιυβ, ρϑ)ογδπηι8, γαρίμ118, 1811-- ΤᾺ8 δχίείπηυβ, σοπεϊπεη Ὧ: πο ρ ἢ ἰτθυ5, 8} γαῖ πα [(ἐγνϑηι ἀρδἰβιϊπιυδ, ργοορίογιπι πιλχί π8π) ΡΆΓΙΘΠῚ ἀγληϑθγο ἰμ!Γ., ροουπίαγιπι οϑυ58 πε 1 ΤΠΘ ΙΔ ὕΓΟ- Γμπὶ ποδίγογυπι ουγαπι8. ῬΘΟΙΠΙΔΓΌΠῚ ΘΙ ΔΠΊ2ΙΟΥ ΠΝ ἘΠ ργοχ᾿ οἷο ἱπίδγοι π|8}8, οἱ 5'ϊ φυοηῦθ: ἰγδβ6ο- τὸν [λ6 116, οοην!οἰαθίίιγ, (δίθυπι ΔρρΡο! δῖ, ἰυγανὶι, Ρρδἱογαίε; ἤδαο υϑίογὶβ εἰΐδπι ἰδ ρ᾽5 πιοάτπ) δογυδυϊ!: 4υἱ επἷπι ἀυγυμ διηδὶ, π01} ἀπηδθὶϊ ργοσίπιυηι. Αἰ4αΐ Π05 οἰἶδηι ἰπ᾿ 008 ὈΓΟΡΙΘΡ Γαξηυπὶ οὩΟΓΌΠῚ διΠΆ ΓΟ ᾿υθοιηυγ. Νάπι 5[ υδίθγα ργσαρία δαγνδη 0, ποη ρ0- τεργίπηυϑ ἱπίγαγα ἰῃ γυδηυπὶ ΘΙ ογαπι, πἰδὶ ἀθυπάδνο- τὶν [υ5.}|2 ποδίγα ρ[ι.5 4ιιδιῃ ΠΠἸογυπι (ΑΓ αἰιΑ. δ. 90): αὶ 116 φιοχιο ἰγαηβαγαάϊπιιγ, αύδπὶ Πα δου ΐπιυβ 46- (ἐπβίοπειη ἢ Ουἱ ρϑουπίδβ ἃπιδί, Π0η πιοάο ἰμἰτηϊοι ΠΡ ΔηνΔθὶ!, βεὰ οἰΐδιη Δπιΐοΐβ αἱ ἰπἰ πη οἶδ υἱοίαγ.
4. Ῥεειπίαγκηι ἀἤο σμαπία τπαέα ρατίαι. --- Ἐραυ ἀΐοο, ἀπιϊοἱβ ᾽ Ῥεοσυηίαγαπι Διπδίογαβ ᾿ρβᾶιη αυδπάοηιθ πδίιυγαηι ἱφιογαάγυμ!. 16 πο σοβηδιίοποπι ΠΟΥΪ, Π0 οοηϑβυδίυα ἷ5 τοσογαμίυγ, ποθὴ α'ἰδίοπὶ χουθγοίιγ, ηυ}- Ἰυπὶ παθαί διηΐουπι, 561 ἐγ οπηη68 ἰπἰ πΐς0 δγὶὶ δι - ΠΟ; ΥΟΓΙΠῚ ΘΓμα 56 ΠιδχἰπΊ6, Π0]} (πἴπππ Ζιοα Δηΐ- πιλπὶ ρογάδὶ βυλη), βεὰ 4ηοὰ ε686 π}Π}ι}5 τοτηϊραὶ 50! Ἰουἀϊπίυα.5, ἸΑθονῖθυ8, πιο γογυιβ. Νάιη μΟΓΘ- ετὶπαιίοπεβ βυβείρίοὶ, ρογίοιϊα, ἐιϑἰἀ᾽88 οἱ φυϊάνὶς αἰϊυὰ, υἱ γδάϊοθιῃ πιδίογυπι βθοιπῃ ἤαθθϑὶ, οἱ πιὺ]- ἴὰπὶ πυπιθγοὶ δυγὶ. Οὐ] {10 ππογῦο φγανίυβ (πογῖι 3 Νδηὶ οἱ οεἷἶνο νοἱιρίδίδηθ. οἰπηΐ, Ὁ χαδπὶ δοϊθηῖ Βομπ68. ρΘΟΟΆΓΘ πΉΗΠ Παπ|, ρείναίαγ, ἤθοποη οἱ οΥ3 ποηόγθαυο. Εἰδινΐπι φυΐ ροουπία8 διηδῖ, ἰῃ ΠΕ ΠΊΘΓΟΣ ΠΟΙ 68 5ι|5ρ66ῖ05 Πα 6, πη 0946 Δοουβαίογοϑ, ἰῃ- ν(ο5, οαἰυπιπία!οΓο68, ἰπβἰἀἰδίογοϑβ. Εἰθηΐπὶ αΐ ἐμ: 6 Πδασμίυγ, οὐΐο μαθεηὶ, υἱροῖδ αὶ πα] ρα55ἱ βἰηΐ: 4ηὶ ποηάυπι ἰτεὶ βυπι, εἰπιθιῖ π6 ρϑιίδπίυγ, οἱ δγρᾶ 1::805 ΘΟΠΙ ΘΓ ἴοπ6 ἀιιοι!, ἢ0 6 ἰρδιπι ΟῚ Π δι15- εἰρίμμ!: ορ(ἰιπδίθδ νθγῸ δι ροιθιΐογαθ ΡΓῸ μιϊπνογίϑ σοπάϊἰοηΐ5 ποπηϊηΐ)υ8 δἰοπηδοβαπίοβ οἱ ἱπάϊφπδηϊος, τη δἐΐδηι 1118 ἰην ἀθπί6 5, ραγί [6 Γ ΘΟΓΙμΝ δι} [εἰ πιϊοὶ Εἰ μοβίθβ. οηυΐά ἀδ ποηιθυβ ἰοηιοῦ ἢ (απ (8 ΙΝ ΘΑΝΝΕΝ ΗΟΜ)}. ΠΥΧΧΝΠΙ. ἃ]. ΟΕΧΧΧΥΪ].
Ὅοαπι "αθαεὶ ἱπίπηουπι, 4ι:8 {ΠῚ ροδίδα 5668 δγὴϊ ας οοπβοίαιίο 5 φιορά γον φεγίαηι Ὁ Ῥεσιπιίδγαπι Δπιδῖοῦ 18 υπιηυδπι υἱἱ ροίετὶ!; δὰ βεῦνυβ ουδίοπαια ογίΐ, ΠΟΠ ἀοπιίηι9. Ουπὴ Θηἶπὶ Ὁ] ῸΓ6Β ϑοΆροΓ ΔοηΐΓογΘ βιυάοδῖ, παθαυδπι ροπάογο νοἱϑὲ, δοα δἱδὶ ἱρβϑὶ 6χ-- Ῥδηβαπὶ ἀδίγοδοῖ, ΘΟ ἐοπιαυ6 ρδυρογυπι ρΔΌρΟΓΪπΝι}5 εγῖῖ, υἱροῖθ αυἱ ουρίαϊδίαιη δἰβίαρο ποαυθαὶ. Αἰμο Ρεουηία: ἰ460 δυηϊ, ποη υἱ 1128 ουϑιοαΐδηπιι8, 564 15 πάπαν. Ουοι 5ἱ γϑιϊπηι5 1|185 41118 ἀοίοάογο, αυϊὰ ΠΟ} 15 πιΐβογα "118. Γἀδγὶ!, αυἱϊ εἰγουπιουγείπιυ8. δὰ δοηπγοπάδδ 115, τι. 685 οἰλυάδηηυβ οἱ ᾿Πἰάτυπι ὁθηϊ- ἢν 6 πὶ υϑυπ) δυΐδγαπιι8 } Ε8ι δηΐπὶ αἰΐὰ8 φιοαίθ ΜΔΟΓ 5. ΠΟ ΠΊΪΠΟΡ ἰδῖο. Νδηῖ ἢΐ ἴῃ ἰογγαπὶ ἀοίοὐἀϊυηϊ, 1} ἰπ νδιραη), υοἱιριδίαπι, οδτιαἰδίοηι, οἱ 51 βἰπνυὶ οἱ ἰπίαυϊιαιίϑ οἱ Ἰδβοί ἰδ βυρρι! οι δα]ϊοίιιπι. ΑἸΝ ρϑιϑβίεἰβ οἱ δάἀυϊδίοτί "5, 411} [υΐδ οἱ πιογοιγίοϊ μυ5., ξο νοι Πλπὶ μᾶγδπ6 8 Υἱᾶθ, ΟὐΠΊ δοπιοὶ γθοίδηι οἱ ο01:- δι᾿πὐἴαλη Υἱϑιη ταϊόγιηῖ, συ: δά σου 8 ἀσεί!, Αἱηκνὶ ιν δῆς δυδοῖρί!, ἤθη πιοάυ πηδ)08 Ἰυσγαπι, 56 πιϑ]ολ θη οἰΐδη), αυλην {ΠΠ|, νυορίαιδ πὶ δ 5δϑαυΐι.
Ουΐ οινπὶ πιδγοιγιοἱ 5 ἰἀγείίατ, γἱἀϊουΐ5 οὶ οἱ ἰυγ- Ρὶβ, οἱ πλ0}1 δυξβεὶρίεί 6}, οἱ νοϊυρίαϊθιν ὑγανοιῃ; ἀογῖε, πὰ }]πὶ 1 φεϑιίαπι αν αυυπι. δοίϊμπι διιΐνα Ῥετγίιιδιιηι ἐδ 4 πες αἰἰεπα (Ῥτου. 35. 31). ΑἸϊοηυΐα διίοπν ροιυ δη8 εδἰ βόπυϑ πι0} 6 ΌΓα, α᾽π5 41:6 2 γοῖη ἰμΐεγο σοπιράγαυϊ ϑδοπιοι: οἱ ἴσης 5011} σΘεβ:, εὐ διμηηίθιη νἱά δὲ οὐ 5 ππδιυηι; ᾿ἱπ|0 "6 ἴυτ:6 ηπίάαπι οοβϑαῖ, 86 ἃ πιαρὶθ Θσογηή1 Ὁ, αἱ ἰδοοιῖ ἰπ- 50}181, ΠῚαπιφης ἀδγίἀδιίυιπ ὀχ θαῖ, τοίφψας τη81}8 ἁἤϊεϊι, αυοὶ πὸ ἀσβογίθυγα φυϊάθπι ροβϑυπιιϑ. Αἱ ὁ0- γι, αΐ σα οπι Θ0η56. ὰπιυγ, τνο]υρία8. πη (αἰ ΐς οδὶ: ποήυο 6ΠῚΠ| τί σαϊοι ἢἰο πα οὶ 418; Ξβὰ οπιῆθβ ἐινυήδηι οἱ δχϑυ!δηῖ, (πὶ ἢ αυΐ θαη6 ναίθιῖ, αυδπὶ αὶ "6" να!οπίοβ νίύθηι. ΝΌΠα 'γα, πυ] 8 ΠΙΩΓΟΓ, ποι ἰυγρίτυ0, ποπ Θρργοθγία1 6}1:8 δι ΐπιυη οὈϑίάοι; 56ἀ πιυ]ὰ οσυηδοίεπι 5 [:-ὸπ|8, να! ἀ6 [Γαἱυν 8. ΒρΡ65, ΕἸογῖα πιαβπὰ βρὶβῃ όγηαυς πιδζῃν8., πι2}0Γ )οΐ "6π- γυ]δινεία οἱ βϑουγίτ 5.: ΠᾺ ἢ } ργαοἰρ [π|, 118 δι: - βρίεἶο, δδὶ ἰγᾶπαυ55ϊη}5 ροτίι!8, δαγίβαι!8 86γοιΐ- 1215. Ηοο ἰἰιληὰς οπμηΐδ οορίίδηι65, οἱ νοΙρίλι 6 τ) νῸ- Ἰυρίπε! ὀσμηράγαηπιθς, Θ8πὶ 40:8 ΠΊΘΙΪΟΡ 6δὲ δ ξήην8, αἱ οἱ ΓαϊαγΆ Θυμ δα δΔιπῸΓ θοιϑ, φγϑιῖα οἵ Βοηϊσηἑ μι Ῥοπιλιΐ πορξιγὶ 268ι} ΟἸ γι, ουἱ φίογία δἱ ᾿πιρδϑυΐανι. ἰπ βιθουΐα βαουϊόγαη). Αι θη.
ἨΟΜΙΠᾺ ΧΧΧΥ͂ΠΙ.
Ολρ. 231. νυ. 15. μην Ἔγφὸ γγαπάϊβεειι, ἀεὶ! 1 6ειιε δἰνιοπὶ Ῥοίτο: ϑδίηιοη δον, αἰ φὶς γπὸ μίμε {ἰ5 δίεῖ εἰ: Εἰίαπι, θοπιῖπο, ἴμ δοὶα ἡμῖα ἀπο (6.
1. (αγίίαθ ἐγρα ργοχίπιμπι ἢεο ργαιϊεδίπια, Ῥείνγιιδ Αμοειοίογμηι ὁ8 Εἰ ἐαριμ; ἱρεα μοεὶ ἰαρϑμπι οαμίϊον εἰ πιοαδφΐοτ. --- Μυϊα αυΐϊάεπι οἰϊα βδυνὲ 45 ροδβίηι ποθ ϑρυὰ θϑὺπι ἢαάυοίαπι ρειεῦθγο, ποϑηπθ ΘοΗβρὶ- ουο5 οἱ ργοθᾶϊοβ δα! θογα: ηοὰ δυΐθπὶ ποἰνΐβ οπι- Μ1 ΠΙΆΧΙΠ 6 ΘΙ ΡΟΓηϑηὶ ὈΘησνοϊ ηϊίλπι οοπο "21, 68.
Ῥάτμοι, ὅδ. ΠΧ.
ΡῬτοχίπηὶ οαγὰ οἱ ἀἰδοῖῖο; [4 αποὰ 4 Ῥοῖγο Οἰεγίβίιις εσἰεὶι. συπὶ οπὶπι οοπιδίδην! ἤπεπι [δεΐβδοηΐί, δ οὶ “διε δἰηιοπὶ Ῥεῖτο: δίπιοη οπα;, αἰ ἰυίς πα γίμε ἢἰδ 1 Ῥιοῖ! εἰ: Εἰίαπι, Π)οπιῖπο, (ὦ δοὶς ηπία απο (6. δ εἶϊ εἰ: Ῥαδοδ οὐέδ πιέπ8. ἘΛΟὰν 41}18. ργαοΓπι 8515, ἀδ ῃἷ5 Βυῆς Δ|]οαυΐαν 3 Εἰ πΐυ8 ταὶ ἱπίον δροϑίοίοϑ, οὁ5 4» βεϊρυίογυπι, οἱ οὐβδίυϑ {ΠΠ|8 σαραΐ: ἰάεο Ραυΐιδ ΡΓῈ «ἰϊἷ ἤυπο νίβαγυδ νϑηϊὶ. ϑίιπυὶ οβιθιάδη8 οἷ, Ορογίδ γα ἀοΐμοορβ βάεγα, 35] "0 } ἃ περαϊίυπα, [γαϊγατῃ εἰ 80 49 μγοίϑεϊυγαπι δοιμαιὶ εἶς; ποάθθ περαιοπείο οοπιπιε- πιογαὶ υεὶ ὀχργοῦγαι. Ὀίεἰς δυιίθπὶ: 81 δπι25 π|6. ἔγα- ἀταπὶ ργαδοιυγδπι βυδοῖρα, οἱ [ἐγυϑηίοθπι {ΠΠ πὶ ἅπιο- τατι, φύθιῃ δοῦρε γ Θχ θυ ΐδι!, οἱ ἀδ 40 Θαβυ]αθαβ, πιης οδἰαηάθ, δηἰϊπιδπιηυθ ἰ8πι|, 4υλπὶ 16 ΡΓῸ πὴθ Δαϊυγαπι 6686 ἀἰοοῦδβ, ἀδ ργὸ οὐίθυβ πιεῖβ. Ουπὶ ἰεὶ- τς βϑίηβὶ δἱ ἰΐογυπι ἰμογγοραῖυδ, ἐΠΠυπὶ ἰρουπν, αὶ κοογεία εογὰἷβ πονὶϊ, ἐμ ἰοδίοπι ψοοδδβοί, οἱ ἐθδις τογιῖο ἰπιογτοβαῖυβ, ἐυγυδίας 68, οὐ ργίογι εἰπιἰάι8 εδφείυθ (πηι ἴυης ἀἤίγιπαια Ἰοφυθῖυ8,, ροδίθα 5ι6- γϑίυβ 681): ἰάθ0 τυγϑι8 δὰ {ΠΠὰπὶ οοπίιιρί!. Ναὶ οὐπὶ ἀἰεῖι, 11. Τὰ οπιπία κεἰς; Ἰὰ 651, ργβδαιἶα οἱ (υἱμγᾶ. νά δη φυδηῖο ποῖον [δοῖυβ δῖ, φυϑηῖο τηοάσϑιίοῦ, θη γΓοφΆμ 6 οοη γα ΐοαπ5, εἱ δηῖα Ὁ [460 ταγἸο 5 δει: Νυιη (οτία οὐπὶ ἀπιᾶγα πΠ|6 ρυΐϊθι, ΠΟΙ) 3120 ἴ2- μ6: Ὡἱ διιῖθ δ]λιπὶ δλρι68 οἱ 556 6815, ροσϑίθ βυρεγοῖυϑ βυπὶ 7 ΤῸ ἰμίογγοραὶ, οἱ 16 Γ διάδπι ἱπηρ6- γϑϊ, υἱ οδἰεπήαϊ, φυδηι (ϑεἶδι ονίυπι ουγὰπι, οἱ 1.06 τλλχίπηιπὶ 6856 ἀιπογί ογρθὰ 86 ἀγβυπιθηίυπι. θ 6 ἈΠΊΟΓΟ ἐγβᾶ 86 {ΠΠὰπὶ Δἰ!οαιυϊαβ, πιϑτιγγίαπι φυοά Ρφββυγιιδ εγαὶ ργαϊοῖ!: ἀθοίδγαπβ 56 πὸῃ αυοά αἰΠ- ἀόγεὶ μὰ ἰυφυθίυπι 6586, δεά πηαχίπιο ἐγείογο. ὕϊ δυ- 16 δπιογὶ5 Ἔσοιηρίυπι οδἰθμάσογεὶ, ἀοοεγείᾳιιθ 410- “πού ἰρδαπη ἃπιᾶγα οροτγίἐγοί, αἷϊ: 18. μη ἐ8862 }8- πἰρν, εἰπροδας (6, εἰ απιϑμίαϑας κϑὶ υοίεϑας: οἰ" αἱ. ἐδηὶ ἐἐπμοτὶβ, αἰνὲ (6 εἰπφεπί, εἰ ἀμοενὶ φμὸ {με πον υἱδ'. Διφυὶ πος νοίεθαι οἱ ἀεβίἀδγαῦαι: ἰόθο οἱ Ἰοὺ ἱρϑβὶ πιδη οοίυπι (οοἷϊ. Οὐπὶ δυΐπὶ (γϑαυθπίογ ἀἰχὶβδοὶ, ΑΝ ὶταν πεθαηὶ ῬὉγ0Ὸ (6 ροπαηὶ (]οαη. 15. 57); εἰ, δὶ ορογ- ἐμογὶς πι6 πιοτὶ (δρμηι, πον (6 ποραδο (Μαιιίι. 26. δ0), ἀεδίἀθγαια ᾿ρβὶ οοποοβϑί!. Ουἱά δἰ δὲ τυ ἐΠαἀ, 0.Νο ἐπ “οη υἱς Ναίυγα αἰδοίιιπν οἱ οαγι 8 πεοοδϑὶ δι θπὶ ἷϊ- αἴσαι, ἰθηυϊίφυς δηϊπιδπι ἰὨΥ [ἃ πὶ ἃ ΘΟΓΡΟΓΘ δαρδγαγὶ. δια, ᾿σοὶ νοϊυπίαβ {ἰγπιϑ εἰ οομδίδηϑ οἰδοοία δγωί., Διιδηιθὴ ΠΑ ΙΌΓΔ ΓΑΙ ἐπι 6ο }]Δ. Νόπι0 Επίπὶ 5ἰπ6 ἀοογα φογρυδ ἀδροπὶ!, ἰἰὰ Ποο, υἱ ἀϊχὶ, αἱ] }6γ ἀϊδροηδϑηίς, "6 Ρἰαγίπιὶ νἱοθινίαπι δ᾽] πιογίοπὶ ἰπΐεγτεηί. ΝΑ) δὶ τοθιιβ ἰἰα ἀἰδροπβὶι5, ροῖυϊ! ἰΔηλύη ἀἰαθοίυδ ἰὰ εἴσεγε, δἰ ἱπηιπιογοβ δὰ ργοίριιἰα οἱ νογδβίπαβ ἱπιρο!] 6 Γ: οὐδὲ το ἀδοϊἀδγῖαπι ἜΓρὰ ΘΟΓρι5 δηΐπι ἰμδίίυπι 665- «61, τοι ἱ νοὶ δχ ἰδν βδίπιο ΠΊΟΓΟΓΟ δἰ δὶ πηογία πὶ ἷ!)- ἔδγγοηι, {Πυὰὼ ἰφίιυν, Ομ ἐμ ποπ υἱδ, πιϊαγαίεπὶ ἀ6- τοοπβίγαι δἤξοιυπι. ΟἋΓ γθγὸ οὐπὶ αἰχίδβεῖ, μην δέδεξ ἡμπῖον, αὐάδϊε, κηι αμίφηι δεπμοτῖς ἢ Ηρα εἰρξπίοαίυν, ᾿ρβῦιη πες ᾿υμίογειη, Π6Ο 56 }:6Πὶ 00 [υ͵856, 56 νἱ- τῦπι ρογίδοίιπι. ΟἿΓ ρτίογεπι υἱίδπὶ ἰροὶ δοπιπιοπιο- ταν! ὕικΆ οβιθηάογοι [ἃ 86 γεπὶ μα θυΐβ86. ἴῃ 8:5οι)}4- τίθυδ Θη ἢ }πγϑηΐ8 υ115, Βοποχ πὰ 18 Θ5ὶ: ἀρυὰ Πι6 ῃοῃ ἰία, δα ἴῃ βαηδοῖυϊ [ΟΥΕ 40 Τγ8]0Γ οδὶ, βίγοηυϊ- ἴδ5 ρα ϑιδη ἰοῦ, ὡίϑιθ η} οὐ ἱοὶδ αἰδγεπίθ. [1:86 ΡΟΥΤῸΟ ἀἰκὶ!, πο υἱ ᾿ΠΠυπὶ τογΓείδοσγεῖ, δε μι Θχοί!α- Γοῖ: πονδγαὶ δηΐπ) 6)}05 δπιοόγεῖῃ, ἐ]Ἰυπαυς δὰ ᾿ς Ῥεγομαρίο [οΥτὶ: δἰ 00 [υἱυγεβ πιογιὶβ τηοθάυπι 8]- ξοϊῆοαι, Ουΐα δηΐη Ρείγιδ βοιῦρονῦ ργῸ Ομγίβιο ροτὶ- οὐυἷὰ δυθίγα ουρίευαι, Οοπῇάς, ἰμαυὶὶ; [18 ἀδοϊἀογίητη ἐπῆριθθο ἰυυπι, οἱ Θὰ, 4188 ΠΟη ᾿ανϑηὶδ ρΟΓρΘ 5808 68, δοῆοχ ρδιϊατίβ. δεὶπας δυάϊογεαι ογίψοπδ ἐναηροί ει Δ ΑΙ λΡθηί...δεπεεγέβ, ὁαίθηες πιαπνὲ εἰ αἰἷκε χἶηρεῖ (6, Εἰ ἀτιζο φμο ἔμ Ἰρῃ υἷξ. ὡς 5. ἸΟΑΝΝΙΒ ΟΗΥΒΟΒΤΟΝΙ ΑΠΟΠΕΡ. ΟΟΝΘΤΑΝΤΙΝΟΡ.
ἐν ἱμε!ι: 19. ἢ ας αμίεηι αἀἰσεϑαῖ, εἰσηὶ βοαηπδ φμα νεονὶα εἰαγὶ βεαίιγεδ ἐεεεῖ θεμηι. Νὴ αἰχὶ!, Μογίιυτυβ εϑδοῖ; βει, Οἰαγι βεαίμγμς δεδεὶ ἢεμπι: αἱ ἀἰδο85, ρϑιΐ ῃγὸ Ομγίβιο, φίογίαπι 6586 οἱ βοπόγδπι. Εἰ σμηὶ ἧσο αἰπὶε- 46ἰ, αἷ!: ϑέφκετα πιθς ἮΠ]5 οϑίθπαϊι ςυγᾶτῃ οἱ "ἴδοι πὶ πιαβηυπὶ ογβὰ 'ρϑυμι. Οὐοὰ 5ἱ 4υἷ5 ἀϊχεγί!, (αν ογᾷο διλοοῦυβ 7ογοβοϊγιιογυπι ἱμγοπυπὶ δορερὶϊ 7 ΓΕδροη- ἄθθο, Ρεϊγιμη πο ἐπγοηὶ ἢυ)υΦ, δε ὰ τοἱΐι8 οΥ 5 40 - εἴογειι ἃ Ομ γίβιο εἰδιυίυπι [υ͵566. 20. οπϑεγθες ἐγ9Ὸ Ρειγμς, υἱαΐ! ἐμηὶ αϊδοϊρμίμηι, φμέπι αἰέρεϑαι 1 ἐξ, εἐφιιοπίεηι, φμὶ εἰ τεσμϑιὶ! ἐπ οαπα δα ρεῦ ρεείμε ε͵εδ; εἰ αἰαὶ!: θομιῖπε, μὲς αμειη φμίά ἢ ᾧ. φυᾶ ἀξ ολυδ8 γδουθίζυπι {απ πιοπιογαὶ ᾿ Νοιι ἂν Τα, 56 υἱ οδἰθηάδι χιδηίαπι Ροίγιβ ἢδιοίαπι Πδ- νεγϑὶ ροβὶ περδιϊοηθα. Ουΐ διΐπι τθπὸ ποη δυάεμαι ἱπιουτοβάγα, δβοὰ δἰίοσί υἱ ά [λουύγεὶ δῃηθοθαί, ᾿εΐς ργβίδαιυγαι ἰῃ [γαῖγαθ ἰαθυ. Ναησα δοίυπι 5:12 πο αἰιογὶ σοπηπλίεἶϊ, δε οἰΐῶπὶ ργῸ δ]ῖο 'ρβ Μεφὶ- βδίγυηι ἰπιόγγορδί, οἱ δοῆππα ἰδοδηῖα, {}|6 Ἰοφυΐίυν. Ἡϊς ρογγο διίόγοαπι οδίθπαϊι αιιδπὶ ἐγρὰ ἰ πὶ πα θυΐι - πᾶπὶ Ῥαίγυβ οδιπθιπ δάιϊποιυπὶ ἀπιαῦδ!, υἱ ἐχ 56- φυδαινι ᾿ἰφυοι;; ρόγᾳιδ ἰοίιιη Εγδηψε τι μς πὸ- ἐδδδίιααο οϑἰαπάϊλυγ, ποσποη ἰε Αοιΐθιι5 Α ροϑιυ]. ΓᾺ}», Αυνι οὐ πιᾶξπα ἱρδὶ ργαάίχογωὶ., ογυδῶν σοπιηιΐτα- (ῖ, πιαρὶ} Γἰ πὶ ρΓΠΟΠΙΪαΓδὶ, πιδΊογοηι ηυδπὶ σεεῖο- ΤΟΓΙΠῚ δι γα πὶ 6115 ἱπάϊοανογαι, νοΐθηβϑ Ρείγυϑ θυ, ςοπροτίοπι θαγα, ἀἰχὶι: Ηΐς ἀμίϑηι συ 5 Δῆμο δκ- ἄδιη πουίβοιπι νἱὰ ἱποδάει } Ας αὐυδπιδἀπιοάωυπι ἔπ» αὐτὴ Ἰπιογγορῶγα ποη δυάσγει, ἰλμΟ ργοιυἱ: οἷς δὲ πυης νίςοιη γοάθιβ, ρυϊδη8406 ἰρδυηι ἀθ 56 τδί!α ἧτ ἰογγοβΆγα, μος. ἀὐυάεγα, ἴρθ8 βοϊβεϊιδίυγ. Ουϊὰ ἐγβὸ ΟἸιγίϑιυβ Φὲ. δὲ δε υοίο πιαβεγα ἀἄοπεῦ ϑεηΐανι, φμὶά αὐ ιε5 Ουἷα πιᾶρῃο πιοίυβ ἀδδἰἀεγίο ἰᾳ ἀϊοοίναι Ῥείγιιϑ, φιοὰ ποίει Ὁ 80 βεραγαγί, οβδίοπάδῃβ ΟἸνεἰβίυβ αιιδη- ἰανὶδ ἰρδιμῃ ἀϊ!εοιίοα, μγυβοαιδγοιῦγ, ποπ ἰδπιδη βδυδη) δἰιϊηρογο ἀἰδοιοπαπι, 411: δὲ πῆι νοίο να- πεέγέ, φμϊὰ αὐ [67 [ν8 Ραμ ΐ6Π5 Π05 ΠΟ Φ'Ἔγα [δγεπά εν 6886, π66 ουτίοδα ἰμαυϊγουάσπι, υἱἱγα αηδπι ἰμ5ὶ ρ[α- οἰτωπι 811. Θυ͵ἱα δυΐμιν ΡΘίγα5 8ΘΠΙρΟΓ δλ( (165 ἱπίδγτο - φϑιίοποδ (δγνθπδ ργοπιριυβῆυ 8 ογδὶ, [6γϑόγαπι αὖιΝ ργωοίάοηδ, οἱ ἀοοθβ ποη 6856 υἱἱεγίυ5 ἱπηυγεπάυηι, βἷς γεδβροιιαΐι, 95. Εχὶδι ἐγθ0 δέγηιο ἰξῖ6 ἱμίεν [γαΐγεε, ἰᾳ 651, ἀϊξοίρυ!οβ, φμοά ἐΠΠ6 πον πιουαν. Εἰ ποὴ ἀϊ- αἷἱὶ Φοεμε, ΝΟ πιουίμν; δεά, δὲ υοίο ΞΕΝῈ πιπη τα εἶθ. πες νυεπίαμι, φηϊά αὐ 65 Να ριι65, ἰπηυΐ!, πιὸ ὑπο τλοὺο νϑϑίγα ἀϊβροπβαγο. ἢος δυΐδπι (οΐϑθλι, εἱ ἷπ- (οπιραδιίνυπι ἐδ πὶ πιθ πὶ ἀὔδειυπι (οΟἸ]!6γεὶ. Θυΐα Θηΐπὶ ΟΥἷ5 ᾿ΘΓΓΆΓυ πὶ οὐγάηι βυβοορίυγὶ ογηηὶ, ποι ἴδ οορυϊατγὶ 608 ορογίαυδὶ: αἰοηιΐη, τπρπυπὶ ᾿ΐη6 [ι- ταγυνη ὀγαὶ οΥγὶϊ ἀδιγίπιομία. Ομδιμο γοιη δι ἢ}: Ορυϑβ εἰδὲ οοηιπιΐϑϑιηι οϑὶ, ἢ 6 ουγα, ἰος ροΓΙΪς 6, ρὲ - ξιλ, ἀδεοογία. Οὐ οπΐν 5] νδ]ΐμι οὐμη ᾿ἷς πιᾶπογε ἴὰ ἴυ οὐν65 εἰ ργον 688.
Φοαηπες Βνανροί εα φηαηὶ εἰς α [αδίι αἰΐρημε. ---- ΕΙΣ τΐπ! σοπβιάδγθβ γδἐπῈ ἡὐδηι δἰῖ δναιβο δία ἃ [αβϑι0 δ΄ΐίδπυδ. Οὐπι ἐπίμ ἀϊβο ρυ]ογι ορὶ πίυμ 6 πὶ Παγγαββοῖ, 11|4πὶ οογτίεί, αυλϑὶ αυϊὰ Οἰννήβυ5 ἀἰχογὶῖ πο ἰπ εὶ- Ἰοσχϑγίηι: αἷϊ διίπι, Νοη αἰτὶι Ζένμα, Νοη παιοτίμτ; 04, 8ὲ ἐμὲ υοίο τπαπεῦε. 34. Π ς εεί ἡἰεεὶραίως Με, ἣν διὰ πάντων ἐπεδείχνυσο, καὶ ἐφ᾽ ἧ ἠγαλλιάσω, νῦν δεῖξον, χαὶ τὴν ψυχὴν, ἣν ἔλεγες θήσειν [526] ὑπὲρ ἐμοῦ, ταύτην ὑπὲρ τῶν προδάτων ἐπίδος τῶν ἐμῶν. Ἐπεὶ οὖν ἅπαξ ἐρωτηθεὶς Α χαὶ δεύτερον, αὑτὸν τὸν τὰ ἀπόῤῥητα τῆς χαρδίας εἰδότα μάρτυρα ἐχάλεσε, εἴτα ἢρωτήθη χαὶ «τρίτον, καὶ συνεταράχθη, πάλιν δεδοιχὼς τὰ πρότερα (καὶ γὰρ τότε διισχυριζόμενος ἠλέγχετο μετὰ ταῦτα) " διὰ τοῦτο πάλιν ἐπ᾽ αὐτὸν χαταφεύγει. Τὸ γὰρ εἰπεῖν, Σὺ οἷδας πάντα, τουτέστι, τὰ παρόντα χαὶ τὰ μέλλοντα, Ὅρᾷς πῶς ἐγένετο βελτίων χαὶ σωφρονέστερος, οὐχ αὐθαδιαζόμενος λοιπὸν καὶ ἀντιλέγων; Διὰ γὰρ τοῦτο ἐταράχθη, Μήποτε ἐγὼ μὲν νομίζω φιλεῖν, οὐ φιλῶ δέ’ ὥσπερ καὶ πρότερον πολλὰ νομίζων χαὶ διισχυριζόμε- νος, ἡἠλεγχόμην ὕστερον. Τρίτον δὲ ἐρωτᾷ, χαὶ τρίτον ἐπιτάττει τὰ αὐτὰ, δειχνὺς ὅσου τιμᾶται τὴν προστασίαν τῶν οἰκείων προδάτων, καὶ ὅτι τοῦτο μάλιστα τῆς εἰς αὐτὸν ἀγάπης σημεῖον. Εἰπὼν δὲ αὐτῷ περὶ τῆς εἰς αὐτὸν ἀγάπης, προαγορεύει αὐτῷ καὶ τὸ μαρτύριον ὅπερ ἔμελλεν ὑπομένειν, ἐμφαίνων, ὅτι οὐκ ἀπιστῶν αὐτῷ ἔλεγεν ἅπερ ἔλεγεν, ἀλλὰ καὶ σφόδρα πιστεύων. τῆς δὲ εἰς αὐτὸν ἀγάπης τὸ δεῖγμα δεῖξαι βουλόμενος, καὶ παιδεῦσαι ἡμᾶς, ποίῳ δεῖ τρόπῳ μάλιστα αὐτὸν ἀγαπᾷν" διό φησιν Ὅτε ἧς γεώτερος. ἐζώνγυες σεαυτὸν, καὶ περιεπάτεις ὅπου ἤθε.ϊες " ὅταν δὲ γηράσῃς, ἄ.1.:οι σε ζώσουσι καὶ οἵσουσιν, ὅπου ἡ οὐ θέλεις. Καὶ μὴν τοῦτο ἤθελε χαὶ ἐπεθύμει" δι᾽ ὃ καὶ δῆλον αὐτῷ τοῦτο πεποίηχεν. Ἐπειδὴ γὰρ ἄνω καὶ χάτω ἔλεγε, Τὴν ψυ- χήν μου ὑπὲρ σοῦ θήσω" καὶ, Κἂν δέῃ με σὺν σοὶ ἀποθανεῖν, οὐ μή σε ἀπαρνήσομαι, ἀπέδωχεν ς αὐτῷ τὴν ἐπιθυμίαν. Τί οὖν ἐστι τὸ, “Ὅπου οὐ θέ(λεις; Τῆς φύσεως λέγει τὸ συμπαθὲς, χαὶ τῆς σαρχὸς τὴν ἀνάγχην, καὶ ὅτι ἄχουσα ἀποῤῥήγνυται τοῦ σώματος ἡ ψυχή. Ὥστε, εἰ χαὶ τὰ τῆς προαιρέσεως ἔῤῥωτο, ἀλλ᾽ ὅμως καὶ οὕτως ἡ φύσις ἠλέγχετο. Οὐδεὶς γὰρ ἀπαθῶς τὸ σῶμα ἀποτίθεται, τοῦτο τοῦ Θεοῦ, ὅπερ χαὶ ἔμπροσθεν ἔφην, συμφερόντως οἰχονομήσαντος, ὥστε μὴ πολλοὺς γίνεσθαι τοὺς βιαίους θανάτους. Εἰ γὰρ τούτων ὄντων ἴσχυσεν ὁ διάδολος τοῦτο ἐργάσασθαι, καὶ μυρίους ἐπὶ χρημνοὺς ἤγαγε καὶ βόθρους - εἰ μὴ τοσαύτη ἦν ἡ ἐπιθυμία τῇ ψυχῇ τοῦ σώματος" χἂν ἀπὸ τῆς τυχούσης ἀθυμίας ταχέως ἂν οἱ πολλοὶ πρὸς τοῦτο ὥρμησαν. Τὸ οὖν, Ὅπου οὐ θέλεις, τὴν φυσιχὴν δηλοῦντός ἐστι συμπάθειαν. Πῶς δὲ εἰπὼν, 0τ6 ἧς νεώτερος, πάλιν λέγει" “Ὅταν δὲ γηράσῃς; Τοῦτο γὰρ δειχνύντος ἐστὶν οὐχ ὄντα τότε νέον οὐδὲ γὰρ ἦν" ἀλλ᾽ οὐδὲ γεγηραχὼς, ἀλλ᾽ ἀνὴρ τέλειος. Τίνος οὖν ἕνεχεν ἀνέμνησεν αὐτὸν τοῦ προτέρου βίου; Δηλῶν, ὅτι τοιαῦτα τὰ αὐτοῦ. Ἐν μὲν γὰρ τοῖς βιωτιχοῖς ὁ μὲν νέος χρήσιμος, ὁ δὲ γε- γηραχὼς ἄχρηστος" ἐν δὲ τοῖς ἐμοῖς, φησὶν, οὐχ οὕτως, ἀλλ᾽ ὅταν ἐπέλθῃ τὸ γῆρας, τότε ἡ, ἀριστεία λαμπρο- τέρα, τότε ἡ ἀνδραγαθία περιφανεστέρα, οὐδὲν ἀπὸ τῆς ἡλιχίας κωλνομένη. Ταῦτα δὲ ἔλεγεν, οὐ καταπληττόμενος αὐτὸν, ἀλλὰ διεγείρων᾽ ἤδει γὰρ αὐτοῦ τὸν πόθον, χαὶ ὅτι τοῦτο πάλαι ὥδινε τὸ χαλόν ὁμοῦ δὲ χαὶ τὸν 5.21] τρόπον δηλοῖ τοῦ θανάτου. Ἐπειδὴ γὰρ ὁ Πέτρος διὰ παντὸς ἐθούλετο εἶναι ἐν τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ χινδύνοις, Θάῤῥει, φησίν: οὕτω γὰρ ἐμπλήσω σου τὴν ἐπιθυμίαν, ὥστε ἅπερ οὐχ ἔπαθες νέος ὧν, ταῦτά σε δεῖ παθεῖν γεγηραχότα. Εἴτα ἐγείρων τὸν ἀχροατὴν ὁ εὐαγγελιστὴς, ἐπήγαγε" Ταῦτα δὲ ἔλεγε, σημαίνων ποίῳ θαγάτῳ δοξάσει τὸν Θεόν. Οὐχ εἶπεν, ᾿Αποθανεῖται" ἀλλὰ, Δο- ξάσει τὸν Θεὸν, ἵνα μάθῃς, ὅτι τὸ παθεῖν ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ, δόξα τοῦ πάσχοντος χαὶ τιμή. Καὶ ταῦτα 8. ΑἹ ἐπερωτηθείς. Ῥ Ροβὶ γηράσῃς 4| δάἀυπὶ ἐκτενεῖς τὰς γεῖράς σου, καὶ ἄλλος σε ζώσει, καὶ ἄξουσιν ὅπον. 5 ΑἸδιι9 ἔδωχεν.
ΙΝ ΦΟΑΝΝΕῈΜ ἨΟΜΠ,. ΚΥΧΧΥΠ. 41. ΕΧΧΧΎΙΙ..
εἰπὼν, φησὶ, 1έγει" ᾿Ακοιλούθει μοι. Ἐντεῦθεν πάλιν τὸ χηδεμονιχὸν αἰνίττεται, καὶ τὸ σφόδρα Πρὸς αὐτὸν οἱ- χείως διαχεῖσθαι. Εἰ δὲ λέγοι τις, πῶς οὖν ὁ Ἰάχωθος τὸν θρόνο" ἕλαδε τῶν Ἱεροσολύμων; ἐχεῖνο ἂν εἴποιμε, ὅτι τοῦτον οὐ τοῦ θρόνου, ἀλλὰ τῆς οἰχουμένης ἐχειρο- τόνησε διδάσχαλον. Σεραφεὶς οὖν ὁ Πέτρος βιλέπει τὸν μαθητὴν, ὃν ἡγάπα ὁ Ἰησοῦς ἀχολουθοῦντα, ὃς καὶ ἀνέπεσεν ἐν τῷ δείπνῳ ἐπὶ τὸ στῆθος αὐτοῦ" καὶ «εἸέγδι" Κύριε, οὗτος δὲ τί; β΄. Τίνος ἕνεχεν ἀνέμνησεν ἡμᾶς τῆς ἀναχλίσεως ἐχεί- νης; Οὐχ ἀπλῶς, οὐδὲ ὡς ἔτυχεν, ἀλλὰ δειχνὺς ὅσην ὁ Πέτρος τὴν παῤῥησίαν ἔσχε μετὰ τὴν ἄρνησιν. Ὃ γὰρ πότε μὴ τολμῶν ἐρωτῆσαι, ἀλλ᾽ ἑτέρῳ ταῦτα ἐπιτρέ- πῶν, οὗτος χαὶ τὴν προστασίαν ἐνεπιστεύθη τῶν ἀδελ- φῶν. Καὶ οὐ μόνον ἑτέρῳ τὰ καθ᾽ ἑαυτὸν οὐχ ἐπιτρέπει, ἀλλὰ καὶ αὑτὸς ὑπὲρ ἑτέρου προπάγει τῷ διδασχάλῳ πεῦσιν λοιπόν" χαὶ Ἰωάννης μὲν σιγᾷ, ἐχεῖνος δὲ διαλέ- γεται. Δείχνυσι δὲ χαὶ ἐνταῦθα τὴν ἀγάπην, ἣν πρὸς αὑτὸν εἶχε" καὶ γὰρ σφόδρα ἐφίλει τὸν Ἰωάννην ὁ Πέ- τρος" χαὶ τοῦτο χαὶ ἐχ τῶν μετὰ ταῦτα δῆλον" χαὶ διὰ τοῦ Εὐαγγελίου δὲ παντὸς δείχνυται τούτων ὁ σύν- δεσμος, καὶ ἐν ταῖς Πράξεσιν. Ἐπεὶ οὖν μεγάλα αὐτῷ προεῖπε, καὶ τὴν οἰχουμένην ἐνεχείρισε, χαὶ τὸ μαρ- τύριον προανεφώνησε, χαὶ ἀγάπην ἐμαρτύρησε πλείονα τῶν ἄλλων, βουλόμενος χαὶ τοῦτον λαδεῖν χοινωνὸν, φησίν - Οὗτος δὲ τί; οὐ τὴν αὐτὴν ἡμῖν ὁδὸν ἥξει, Καὶ καθάπερ τότε αὐτὸς μὴ δυνάμενος ἐρωτῆσαι, τοῦτον προβάλλεται -" οὕτω καὶ νῦν ἀποδιδοὺς αὐτῷ τὴν ἀμοιξὴν, καὶ νομίσας αὐτὸν βούλεσθαι ἐρωτᾷν τὰ χατ᾽ αὐτὸν, εἶτα μὴ θαῤῥεῖν, αὐτὸς ἀνεδέξατο τὴν ἐρώτησιν. Τί οὖν ὁ Χριστός; ᾿Εὰν αὑτὸν θέλω μέ- γδὶν ἕως ἔρχομαι, τί πρὸς σέ; Ἐπειδὴ σφόδρα κηδόμενος ἔλεγε, χαὶ μὴ βουλόμενος αὐτοῦ διασπα- σθῆναι, δεικνὺς ὁ Χριστὸς, ὅτι ὅσον ἂν ἀγαπήσῃ. τὴν ἀγάπην τὴν αὐτοῦ οὐ φθάνει, φησίν" ᾿Εὰν αὖ- τὸν θέλω μένειν, τὶ πρὸς σέ; διὰ τούτων παιδεύων ἡμᾶς μὴ ἀσχάλλειν, μηδὲ πολυπραγμονεῖν μηδὲν πέρα τῶν δοχούντων αὐτῷ. Ἐπειδὴ γὰρ ἀεὶ ὁ Πέτρος εἰς τὰς τοιαύτας ἐρωτήσεις θερμὸς ἣν χαὶ προεπήδα, ἐχχόπτων αὐτοῦ πάλιν τὴν θερμότητα, χαὶ παιδεύων περαιτέρω μὴ περιεργάζεσθαι, τυῦτό φησιν: Ἐξὴ.10εν οὖν ὁ 16γος οὗτος δὶς τοὺς ἀδειϊφρφοὺς, ἤγουν τοὺς μαθητὰς 4, ὅτι ἐκεῖνος οὐκ ἀποθνήσκει. Οὐκ εἶπε δὲ ὁ Ἰησοῦς, ὅτι Οὐκ ἀποθνήσκει, ἀ.1.1᾽, ᾿Εὰν αὐτὸν θέλω μένειν ἕως ἔρχομαι, τί πρὸς σέ; Μὴ γὰρ δὴ νομίσῃς, φησὶν, ἑνὶ «ρόπῳ με τὰ καθ᾽ ὑμᾶς διοιχεῖν. Τοῦτο δὲ ἐποίει τῆς ἀκαίρου συμπαθείας τῆς πρὸς ἀλλήλους [528] ἕνεχεν. Ἐπειδὴ γὰρ ἔμελλον τῆς οἰχουμένης τὴν ἐπιτροπὴν ἀναδέξασθαι, οὐχ ἔδει συμπεπλέχθαι λοιπὸν ἀλλέλοις " ἧ γὰρ ἂν μεγάλη τοῦτο τῇ οἰχουμένῃ γέγονε ζημία. Διόπερ αὐτῷ φησιν" Ἔργον ἐνεχειρίσθης, αὐτὸ σχόπει, καὶ ἄνυε, καὶ ἄθλει, καὶ ἀγωνίζου. Τί γὰρ εἰ καὶ βούλομαι αὐτὸν μένειν ἐνταῦθα; σὺ τὰ σεαυτοῦ σχύπει καὶ μερίμνα.
Σὺ δέ μοι χἀνταῦθα τὸ ἄτυφον ἐννόησον τοῦ εὐαγγε- λιστοῦ. Εἰπὼν γὰρ τὴν δύξαν τῶν μαθητῶν, διορθοῦται αὑτὴν, ὡς οὐ συνεωραχότων αὑτῶν ὅπερ εἶπεν. Οὐ γὰρ εἶπε, φησὶν, ὁ Ἰησοῦς, ὅτι οὐκ ἀποθανεῖται, ἀ.1.1) ὅτι ᾿Εὰν αὐτὸν θέλω μένειν. Οὗτός ἐστιν. ὁ μαθη- τῆς, ὁ μαρτυρῶν περὶ τούτων καὶ γράψας ταῦτα " χαὶ οἵδαμεν, ὅτι ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία αὐτοῦ. Τί δὴ- ποτε, τῶν ἄλλων οὐδενὸς τοῦτο ποιοῦντος, οὗτος μόνος ταῦτά φησι, χαὶ δεύτερον τοῦτο ποιεῖ μαρτυρῶν ἑαυτῷ " δοχεῖ δὲ προσίστασθαι τοῖς ἀχροωμένοις; τί οὖν ἐστι τὸ ἃ τς, ἔγουν τοὺς, μαθητάς, ἀδδυπί ἴῃ αι νης δαάν πλτα.
αἴτιον; Λέγεται ὕστερος πρὸς τὸ γράφειν ἐλθεῖν, τοῦ Θεοῦ 4 χινήσαντος αὐτὸν ἐπὶ τοῦτο χαὶ διεγείραντος " διὰ τοῦτο δείχνυσιν αὐτοῦ τὴν ἀγάπην συνεχῶς, αἷνιτ- πόμενος τὴν αἰτίαν, ἀφ᾽ ἧς ἐπὶ τὸ γράφειν ὥρμησε. Διὰ τοῦτο χαὶ συνεχῶς μέμνηται, ἀξιόπιστον ὃ ποιῶν τὸν λόγον, καὶ δηλῶν ὅτι κινηθεὶς ἐχεῖθεν, ἦλθεν ἐπὶ τοῦτο. Καὶ οἶδα, φησὶν, ὅτι ἀληθῇ ἐστιν ἃ λέγει" εἰ δὲ μὴ πι- ιστεύουσιν 5 οἱ πολλοὶ, ἔξεστιν αὐτοῖς ἀπὸ τούτον πι- στεῦσαι. Ποίου; Τοῦ ἑξῆς εἰρημένου " “Ἔστι γὰρ, φησὶ, καὶ ἄλλα πολλὰ ἃ ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἄτινα ἐὰν γράξηται καθ᾽ ἕν, οὐδὲ αὑτὸν οἶμαι τὸν κόσμον χω- ρῆσαι τὰ γραφόμενα βιδλία. “Ὅθεν δῆλον, ὅτι οὐχ ἂν ἐχαρισάμην. Ὃ γὰρ, τοσούτων ὄντων, οὐδὲ τοσαῦτα εἰ- πὼν, ὅσα οἱ λοιποὶ, ἀλλὰ τούτων μὲν τὰ πλείονα παρα- λιπὼν, τὰς δὲ ἐπιδουλὰς τὰς Ἰουδαϊχὰς, τὰς καταλεύ- σεις, τὸ μῖσος, τὰς ὕδρεις, τὰς λοιδορίας εἰς μέσον προθεὶς, χα. δηλώσας, πῶς καὶ δαιμονῶντα καὶ πλάνον ᾿ἐχάλουν, εὔδηλον ὅτι οὐκ ἂν ἐχαρισάμην. Τὸν γὰρ χαρι- ζόμενον τοὐναντίον ἔδει ποιεῖν, τὰ μὲν ἐπονείδιστα ἀπο- κρύπτεσθαι, τὰ λαμπρὰ προτιθέναι. Ἐπεὶ οὖν ἀπὸ πολλῆς πληροφορίας ἔγραψεν ἅπερ ἔγραψεν, οὐ παραι- τεῖται τὴν ἑαυτοῦ μαρτυρίαν εἰς μέσον φέρειν, προχα- λούμενος χαθ᾽ ἕκαστον ἐξετάζειν καὶ βασανίζειν τὰ γε- γενημένα. Ἔθος γὰρ ἡμῖν, ὅταν σφόδρα ἀληθεύειν δο- χῶμεν, μήποτε τὴν ἑαυτῶν μαρτυρίαν ἀρνεῖσθαι. Εἰ δὲ ἡμεῖς τοῦτο ποιοῦμεν, πολλῷ μᾶλλον ἐκεῖνος ὁ Πνεύματι γράφων ὅπερ οὖν καὶ οἱ λοιποὶ ἀπόστολοι χηρύττοντες ἔλεγον" Ἡμεῖς ἐσμεν μάρτυρες, φησιν, ὧν “λέγομεν,