SigPhi · John Chrysostom

Opera (Patrologia Graeca vol. 59 — Homilies sobre l'Evangeli de Joan)

Page 48 of 180

2. τ ΟΑτγίοικε φεγϑΐθ μία!μγ ἠμηιν δας. Ἑαάφηι ἐραὶ Ῥαιγίσιδ φοίεείαξ. --- ἰδῆ π06 ἡιβίληιῃ Βεῦφυθ εὐπφευεηίει οΔΌδΑ Ν), ΟΌΓ ΠΕΙΏΊΡΟ γοΓ 8 υἱδίογ ἰνμμὶ- ἤδας, ἀΐοεγα ροεδυμηδ, ΠΟΏΡΟ φαρά 5656 ἀεπιἰ δὶ, ποεῆδο ἐοοελί υἱ πιοάεοιο ἀφάπιυ8, 5[060.6 ΠΟΒΙΓΩ 58- μοοιῖΐ ρεουίοδι: φυοὰ οἱ ἰρ56 40ἱ ἀφοίαγαι ἐἷβ υϑγθίϑ: ἥκςε απίενη ἀϊεο μἱ νος ξαϊοὶ εἴ (υ. 54). Ουα Θηΐπὶ δὲ δοσηπίς (δϑιἰπιοπίαπι οοπίυμ!!, δυο, οΠιΐ880: φαοὰ τοΣροϊἰσὐΐοο δα ἱπάΐβπαιη δγαϊ; οαυδᾶπι Οὐν Υἱ ΐὰ τεγῦα ρῥγοίυϊεσίιί, δάϊοεῖε; ποῖρο, ας αμέξηι ἀἶοο, κί νοῦ εαἰοὶ εἰεδ. 05 δυίε:8 ἀσὶ ἀἰοὶεἰδ ἰρϑὰπι πδοὴ ΒΑθΘΓΘ φαδδόεευ αὐ Ῥαίογ ροιοδιδίθ, φυΐά ἀΐςει 5 οὔτ δυ- ἀϊοτιεὲς Πα ἀϊοοη!οα, 86 ρΆΓΘΙἢ ᾿ᾶῦογ ρϑίογῃς νἱειαίεαι, ροι(εδίδίοπι, κἰογίϑηι ἢ ΟἿ οὐπιάοπι οχίαία Βοιοόγεαι, δὶ, υἱ γοβ ἀἰεἰε8, ἰσῆφα ἰεογίογ 65. σα ξαἰκα ἀϊτίαεε βοη ᾿οπίεια5, Δ) οὶ!: Οκὶ πορ ποπογῖ- και ΕϊΆκπι, πον κοποτίβοαι Ῥαίγεηι, πιεῖ πεϊεῖ! ἰέμηι. Υ όει" φυοαιθάο ἰοπονῦ ΕἸ οὐπὶ οι ογα Ῥαιγὶδ οορυ- είν} δι φυϊά μος ἀΐοεὶ αἰϊφυὶΐδ. [( οἱ ἰῃ δροβίο νϑδεπουδ: ()κὲ νοεῖ ἐμεοὶρί!, ἰη4υΐ!, πι6 διδεὶρὶ!. ϑοὰ ᾿|- ἴῶε τεγνογιηι γεϑ οἱ δἰ δὲ ῥεορείδδ ἰγϑείδι, εἰ ἰά60 δἷς Ιυφαίέωτ; ἰνὴο νογὸ εἷς ἀΐοὶ!, φαΐα δϑὶ ὑυηὰ δυ βιδηι!ᾶ, τδΔ εἰ οί. ΑἸοηαΐα υϑγοὸ Δροδίο δ ἤθη ἀϊχῖϊ, αἱ ᾿0- πβοείϊδειηιί. Εἰ γε δυίδηὶ ἀἰϊχί!, (μὲ πθη Ἀονοτίβοαι Εἰ- ἕω͵ ποπ δοποείβεαι! Ῥαίτειι. τι εἱ ἐσ ἀθοθυ5 γερὶ- [5αδ 211εἴ ἐοπίσπιοῖ! δἰθεϊαίαν, ἰη Δ]Π6Γυπὶ εἰἰδπι οδα εὐυϊσερε!!δ, πιλχίπιοαυθ δὶ ἰ6 ψαὶ ἰαυϊίαγ ΠΙΐυ8 δἰ!: ) Μοϊΐως ἰεκοεείυς, ἐς ΣΙΘΉΝΜΩ ΟΥΤῚ ἰα. Υἱχ οηΐμὰ μοίοσὲ βερετούτι ἰοσυεηθο οχίγθηι ἐπ} [ἐἰδι 5 ἐπα, «"! Βυυῖλ ὅε κε Ἰοχσυὶ ἀοθεῖ, τπᾶζπᾶ ἀδ 56 ψγοίεγδι ἢ δος δομεκεὶριὶ δοισγμδια εἰ ἰ} πιυϊδηλυ5.

Ῥατλοι.. ἀκ. Π|Χ.

ΤᾺ τιἊε ΤΝ ΣΘΌΑΝΝΕΝ ΒΟΜΠ,.. ΧΧΧΙΧ αἹ, ΧΧΧΎΠΙ, 55: ἵπιο διΐδη πλ Πἶ α ἰσεβο, οοπίαπιθῆα αἰ οίϊαγ τοχ; τος ΤὰπΊ Π0η δοάδιῃ ποθ, δϑὰ ρδὺ ἑπιδγηιθάϊαπι δ! φυοία. ΗΟ νϑῦο ἤθη δἰ πη 6, 56 ΡῈ βαίρβυπι. ἴ460 ἀΐξόγα οὐρευρανίε, {7 ἀδηοτί ἤοεηι ΕἸ πηι, τὰ κοπυτίβεαμι Ρα- τσὶ; αἱ οαπὶ ἀϊχογίι, Οαὲ ποὸπ πομογῖβοαι ΡῚ μην, πον κοπονέβεαι Ραίγθηι, ουπηάαπὶ ἴηι} Π|55 ποπότοπι. Νὺ- 486 Θιΐηι 5:1] 1οἶτ6ν, Ουἱ ποι ἰιοπογίοαι, 5οά, Ουὶ ὯῸῚ δοπογ ποδὶ αἱ ἀϊχί, ἤθη πϑηοείῆοαι Ραίτοπι, Εἰ 4υοπιοάο, ἰπαυΐοδ, οἰ υϑάθι δα υδίαπιϊς βυηξ αὶ ηΐϊ- (οἱ αυΐ πα εἰτυὉ Βυγβυϑ δὰ Πυπηδπα βογπογθι ἀ6- ΕΠ 5, 86 ΘσΟΘ (Δ8 ᾿αῈ οἰπηΐὰ ποη Δ]1 ἀδ οδιιςα αἰόϊα [ι|586, ηἶδὶ αἱ οαυϑαπι οσφηοϑόδηχυϑ, 86 Π6 ἴῃ ΘΑΡΟΙ πιογραηι ἰποἰἀατηπ8 (6), οἱ δυάογαμι ἐμ Πγτηΐδ5 δος π]ο- 40 ευγοίαγ, υἱ ποὴ [)60 φἀνογβαγίυβ δρυά δὸς οββα Φχἰβιϊπιθίυγ ᾿. ΝΑΠὶ ἀἰσοὈδηΐ, Εϊὸ πο δε ἐς θεοῦ; πῖς α θέὲο ποὴ υἐπῖ!. θι γδγὸ Ἰιδη)ο βυξρίοἰοποιη Δυίεγγοῖ, ΠΟΙ (ΔΠὶ 50} 18 ἡ αἀπὶ ᾿υπι ὰ δαί δοῦαι. Ιἀοίγου (τοχιιδηι δϑἰπη6 ἀἰσοθαί σὲ πιἰββαηι [υἷ556, ποῃ αἱ ἐΐπα Ρυϊδγθ8 ἱπ(ογίογοιη ἀἰεϊ, βεὰ υἱ {Ποτυπὶ ογὰ οδϑιγτιογοὶ, Ιάδο Βξρα δὰ Ρδιγόπι ΘΟΗΓυΡΙ!, δυδπὶ ἰδπηδὴ δυσιόγὶ - ἰαίδηι ἰπίδγβέγθηϑ. ΝᾺΠῚ βὶ οπιηΐα δθουηάθηι ἀϊφυίια - ὲπὶ Βυδπη ἀϊχίθϑει, ἀΐοία Ποη δι πιϊβίϑεδπι ἢΠξ: φυδι- ἀοηαπίάειη νοὶ οχ ραοὶβ ἢίβδος υδγυ 8 Ράγβοχυουσηίυῦ ἐΠππὶ 5ορα, οἱ ἰαρίἀαθαιὶ, Ονιοι δἰ δα {105 Γοβρίεἰοιιϑ ΒΟΙΉΡΘΥ 8 6}14 αἰ χί586ι, 111] ροβίθα {πο 8] [εἰ5- 50η|. Ουλρτορίον ἀὀοιγίμδηι τηϊεοδί, ρὸν απ, 18, αἱ αἰχὶ, {}|8. 8 οπεΐππι ἡπροηδις, οἱ ῬΘΡ ἐὰ πα (ἰφι(8 - 16η) ΘχργΪ πιο ραπὶ, νἱ δ ἀο μα! [οι15. χ ἰβεϊπηδι!οπομὰ ϑρυά 605 4 Π!6Π16 γα ]ογθι, υἱ οϑἰοπογοῖ ἰώ ἤρα δἰ] ΡΓΟΓΘι8 οοηροίεγο. Ναπὶ ἡ βϑυ!ῃ 6856, ἰγΔη8ἷ1- υἰοαθα) ἱπυϊεδί: Πδιι8 ἀυίθπι αὐ ΐ αι δδὲ. Οὐγ ογρο ἀϊ- οἷν πιίϑβυπι [1386 Ογαϑδίογὶ γογθὺ αἰΐταγ, ἀυπὶ δυθιη εὐπὶ Ῥαϊγὸ ΘΟΗΒθηβυπὶ ἀθοἰΓδὶ: οἱ δὶς βθαθθπεία οὰ- ἄδιι ἐδ οι ἰαπΊροΓαὶ. 98. ΑΠιδη, ἀη! θη ἀἷοο υοῦϊς, φαῖα φωὶ αἰιάϊ! ξεγηίοπες πιθος, εἰ ογ δ εἰ φαΐ πιϊεὶϊ ηι, Λαϑεὶ οἰίαιι αἰεγπαηι. ίβοτι' φιδηὶ Πγϑαυσηίον [αἰ ρϑιμη τεροίαι, αἱ "ΠΠΔπ ϑυδρίοἰοηδηι (0111, οἱ ἰνἷς οἱ ἰῃ 88- υδηιθυ5, τηοία δὲ ῥτγομ δοῖίβ ἃ συῃιοῃιοη6 τϑηυ- ΥΘΠΒ, δίχυθ ᾿ς ΓυΓϑυ5 διὰ ᾿απι Πα δἀπηοάση) ἀδβοοῃ- ἀαι} Νοηας οδηΐμι ἀἰχὶί, Οἱ δυάϊ( 6 γπηοηθδ Πη6085, αἱ ογϑαϊὲ ἴῃ τη6; Π8Π| ἰὰ Βυ ρα γῸ8 ἀϊοίαπι οἱ γογϑοόταιη [ι.- δίυη ρυϊδέδεη!. ΕἰεΠΐπῚ δἰ ροϑὶ ἰϑηίαηι (6 ροΓΪ5 δὲ (οἱ ραῖγαιΐβ ἐγ γᾶ 5, οὑπὶ 5:6 ἰ|]6 Ιοφυδγαίαγ, μος βυβρίσαιί βυῃι; πηυ 10 πιασὶβ ἴσης ἰΔ ρυϊαίυγί ογϑηὶ. ἸΙάεοψιε ἀΐοευπηι Π|: Αὐγαδαπι πιογίμιι δξί, εἰ ργορῆιε- (4 πιογιμὶ φιπί, εἰ φιοη!οά0 (κ ἀϊοὶς: δὶ φωΐδ ξεγηϊοπθης μιδα δεγυαῦεγὶί, ἐκ (ἰογπαπε ποη ομείαδ!! πιογίειν (9οαη. 8. 52)} Να ἰφίιυν πο φυυᾳυς εἴεγαγοηίυν, υἱἷ- ἂς αυϊά ἀΐολι: Ομΐ υεγδεια πιραπὶ αμαΐ!, εἰ ἐγεί! οἱ φιιὶ πιὰ νυϊεῖ!, παϑει υἱίαπι αἰότπαηι. Ἰδης Ἰοφυδηά! ΓΆ - τἰοποῖῃ ἔδοῖ δἀπι ίογα ροίογαιῖ, οὑπὶ ὀϊδοιγοπί 905 46] λόουπι αυάΐγοηι Ραϊγὶ ογοάσεγο, Οὐπὶ δηΐπιὶ ἰτος Ἰἰυοιίον δαπιιογθιί, οαίογα (ΟΠ 15 δοοορίυγὶ ογαηῖ. Πἰληὰ6 οὐπὶ Βυπλ]α φυϊἀρίαπι ἀἴφογεὶ, βυθ] αι ογί μια Υἱαπὶ ραγαΐκι!. Ῥοβίχυδπι δυίοηι ἀἷοῖ!, Παδοὶ υἱίαηλ 1 σης Ἰοσιηι 5ίο οἴεγὶ ΜΟΓΟ...» ἱκάογμης ἐῃ β πη πα μος πιοάο ἐν γοίμγ: αρμα ἑἱος οπὶπι, ἐτίγειπα ὑπεαμπῖα ἰαὐ.» ταπίοε, ημαξὲ δεὶ αἀτεγεατῶιξ ταριἐαϑαλητ.

(α) 5806 ΠἸὰ5 μαϊλθαὶ υῃλπὶ 6886 ἰΩ ΠΣ Ρφξοῆϑηι. 1: ἘΣ αἰεέπαιι, βυυ᾽απρὶι: Εἰ ἐκ ἡμαϊοίμνι πον νϑηῖί, 8εά «ταπεῖϊι α πιοτίε ἱπ υἱίαμι. Ἠΐ5 ἀποθυ 5|͵ {ΠᾺ16ιη οοποῖ- "δι, οἱ φυοὰ Ῥαιτὶ ἐγοάδπάυπι ἀΐοογεὶ, οἱ φυοΐ οὐνβθ- χαθῆ πιυϊα θοπα ΡΟ Ποαγθίυγ. ΗΠυἀ Δυΐθηι, 1η )μαϊ- εἴμης πο υεπῖί, ἰὰ 6δῖ, ποὸὴ μυπίιυγ. Μογίθη δυΐθιῃ πο Βδης, 564 φἴογηδπι ἀἰοἶς; αἱ δὲ υἱτδτὶ ἀἰοἰ! ἱπι- ταουίδιοπι. 95. Απιξη, αηιθα αἶτο υοϑῖς,. νον! ἕοτα, οἱ μῖθις ἐδί, ομηὶ πιουταὶ ἀμαϊοπὶ υοσοπὶ ΕἸΜῚ Ποπιϊπὶδ, εἰ φιιὶ αμηϊοτῖι, υἱνθηί. Ορογίυυδ ᾿ρϑὶ5 νου ῦδ οοιμργο δὶ. Νἅιη οαηι ἀἰχίπδαί, δίομ Ῥαίεν φιδοίίαι πιοτίμοε εἰ υἱυὶ- ἤραι, εἷς εἰ ΕΪΐδ φιος να! υἱυϊβοαί, π6 νἱάεγεπίυγ πᾶς οχ ᾿δοιδηιία εἱ (βία ἀΐοία [ι|586, δχ Ορδγίθι}8 τοι ἀφδηηοηδίγαϊι, οὐπὶ ἀἰοὶί, επί! ἄοτα. Ὀεϊπάθ πὸ Ριιδβ ἀΐὰ δχβρθοιδηάυπι 6856, δ] ϊεἰῖ, ΕἸ πμῆο δεὶ, δεηι πιοτιμὲ ἀμαΐομ! νοσεπι ΕΝ θεῖ, εἰ φμὶ αϑαίετὶηί, εἰσομί, ΥἹάδι᾽ (εὶς δυοίογδίθη οἱ ροϊοι δι) ἰηο6Π- υἱϊοιι ἢ Θαδιπδάηπμοάυπι δηΐπὶ ᾽ῃ ΓΘϑυγγθοιίοη6, δὶς οἷ παμς ογ, ἰθαυΐ!. Ναπι ἰὰπὸ δυάϊ!α ἱπιραγαηι8 νΟΟΘ, ΓΕϑαγθπιβ; 1. ἡμ6δι Βεὶ ", ἰπφυΐ!, πιογιιὲ τοδιγφονί (1. Τιιοε6. ἃ. 16). Εἰ ἀπάς, ἱπαυΐα5, ουηδίαι {Π ποη ἐσ [βία ἀϊοίαπι 6586 Εχ 60 ᾳυοά δἀάϊιυν, ΕἸ πεπς ἐεἰ. Ναπὶ δἰ [αἴαγα ἰΔπίυπι πυπιίαγεῖ, πίῃς ᾿ρδὶδ δυιδρὶ οἷο οτία δβ86ῖ. 78η| νογο γαὶ ἀθιηοπδίγαιοπθπὶ ργθ αὶ. Με, ἱπχυΐι, νοθίβουπι νγβᾶηῖθ 06 δυθηΐοί, Νϑα6 δὐΐπι, εἶδ ροϊοβίδίοπι μαθυΐδδθὶ, [06 Ργοπιίβϑιιγιιβ δγᾶϊ, πα τίου ]αβ οπιιΐθυ8 65861. Βοϊηὰδ ἀΐοία 5βυᾶ Φαρα Ἐς ν θυ} 8: 90. δίοι ἐπῖπι Ῥαΐον παϑοὶ υἱίαμι ἵνα δεπιειΐμεο, εἰς ἀφαϊ! εἰ ΕἸ ο υἱανι παθετα ἱπ δοιμείῖμεο.

ὅ. Ραιτῖς εἰ ΓΝ ἀφιαίμας. διιαϊεῖμηι, υἱίαηι, γθεμγγα- εἰϊομόηι ομν ΟἸγὶ ίμ δαρε πιδηιογεῖ. Ραμίμς δαπιοδαίοπμδ φμοηιοίίο ἰεφαῖ. (γμδ εἰ( νοτιια (εθ6πάϊ πιοάμδ. --- ΥἹάδι᾽ ιοπιοάο τ-οηυλι διοπὶ 5(Αυ 1] αἱ, οἱ ἰνδης βοίδπι αἰ 6- τοπίίαμα βιδίυδι, φυοιίὶ υμι15 5'1 Ῥαίθγ, δἰιθγ ΕἸ 57 Νιη νοὸχ ἢ, δεάϊι, βᾶπο δοίυπι αἰδεϊποιοηοπὶ ἱπάιι- εἶϊ: οίογα νόγὸ οιμηΐα ἐρηυδ!α οἱ ραγία 6556 οβίοι! ἐϊι. {πάω Πἰφιιοι ουπὶ ουπὶ θα 6ηι ροίοϑίλία οἱ νΥἱγίι!θ οιηηΐα ΙΔοοΓα, 404 Ῥδιογ, 66 Αἰϊαπάδ νἱπι {Π|Π8 πὶ πιὰ- τὐλίυβ. Π|4 οἴη νἱίαι ᾿αυθι, οἱ Ραίογ. Ἰἀθοαῃδ τὺ - δι1ι8 Δά]ϊεῖι ἰὰ φαυὰ δοφυϊαγ,, υἱ εχ ἰοο {Πυἀ ἱμ16}- βληνιδ. Ουἱὰ ΠΠἀ 681} ΕἸ, ροιδείαίοιν ἀφαάϊ! εἰ ἡμαϊεῖνιηι [“εογε. Ἐὰν οὐγ τοδυγγθοιίοποπι οἱ ἰυάϊοίαπι ἰλπι ἴγο- φυθηίοΓ πιοιπογα δίσμ θηΐπι Ῥαίεν διιεοίία! πιογίμος εἰ υἱυϊβοαι, εἰς εἰ ΕἸ 8 φαος υἱι! υἱυΐϊβοαι; οἱ τυγθυμ., Νέχιιε Ῥαίΐεν ἡμαϊοαι φιιοπιφμαπι, δεά οπιιδ ἡμαϊοίμηι ἀ6- ἀἰ ΕΟ; ἰαγταμαυς, δίομ Ῥαίογ ἱαῦθί υἱίαπι ἴπ 86- ηιειΐρεο, ἑϊα ἀφαϊι εἰ ΕἸ ο υἱαηλ Παθθγ6 ἔνι δθιποιΐρεο; οἱ, Θαεὶ αμαϊομί νοσόπι ΕἸ Πεὶ, υἱνεηι; αἱ ἰος Ἰυοο, ἢο- τοριαίειι εἰ ἀθάϊι οἱ ἡμαάϊείιιηι [πρθγ6. ΟἋν ὄγᾷοὸ ἴδ [γα -- ηυοιίυ5 νεγϑαΐ, μΘπρ6 Ἰυδϊοίαπι, νἱίαπη, γαϑυγγδοίίος ποι Ὁ Ουσηΐδλην ᾿ἰκο 6 πδχ 6 δυμὲ υφ8 νοὶ οὐ ϑιἰπδίθηι δυδιίογοιι ἤδοίογα μοβϑίμϊ. (λα διΐτ ογθϊι 86 Τοδγ- τοοίυγιπι 6556, οἱ 566]. 1π| μΟρΩ85 ἀδίυγιμη: οἰϑὶ ΠΟἢ «ἰυὰ νἱάογί! βίφπαπι, ᾿ος ἀροορίο δοοιγγοῖ βαυ ἀυ- νἱα, υἱ ῥγοριἴαπι 50] }υἀΐοεπι γαάιι. 271. Θεία Εἰ- {ἰπι5 πονιδπιὶς 6ει. 28. ποίἐι6 ἰιος αὐμινατῖ..] 5 θα ηι0- βϑίθινι5 Π01) ἷς ἰεδὶ!; 86) φυοιποάοῦ ἢ εαΐ! εἰ ρο(οδίαίδνι ἐμάϊοῖμηι [ασετε, φιῶα ΕἸ 6 ποπιϊπῖς δεῖ. Ὑουυπλ 00 δ14 ἰδοίαπι μὰ }Π]λη} ᾿αθοῖ σοηϑοαμυιίοπαιη. Νοιὶ Θηΐῃ 1 Δ Ἰσρυπὶ: ιπ}ιδ8μ δεῖ, ἐπ πουϊδδίγπα μιϑα.

5. ΟΑΝΝΙΘ ΟΠ ΥΎΘΟΘΤΟΜΙ ΑΒΟΗΙΕΡ. ΟΟΝΘΤΑΝΤΙΝΟΡ, ἰάδο ἠυἀϊοίαπν ἀοοορί!, φαΐα ΒΟΠΊΟ 651: δοαυΐη χιϑά ἐπι- Ροάϊγοι φυοπηΐιηιδ οπηηο 8 Ποπηΐι685 {δ 065 6556} 7 86ι]} φιιία ἰῃο 8}9 {ΠΠ5 δα διαπιῖ:» ΕἸΠ 5 6δι, ἰάδο ᾿σά εχ οϑῖ. Πα ἰφίίυγ Ἰοφοπάσηι, ρ μία Εἰ 6 κοηιϊπὶς δεῖ, πο-- ἤϊε μος αἀπιϊγατί. Οαπὶ υἱάδγθίυγ δι! Πογὶ θ}9 ριζηδι- εἰα Ἰοφυὶ, εἰ ἰΒ!} αἰϊυ ὦ χυδπὶ ρυγαπι Ἰοπηΐ ποτὶ 6556 {Ππὶ ρυϊάγθηι, γϑῦθᾶ Δυ 6 Π) ΒΙΡΓΆ ΠΟ ΠΟΠῚ, ἴπι0 5ι1- ΡΓᾺ διιβ6 105 ββϑεινη, δἱ βοϊίιι5 Βδΐ: ᾿ιϑς 80] νη 8 ΟὈ]6- οὐἰονοπι βυλδ)υπχὶι: Νοίδια πιγατὶ ἤος, φωία ΕῚ ες δοπιὶνΐδ ὁδί: μία υϑηῖϊ ἤογα, ἢ φμα οπιπόδ, φμΐ ἷπ τπο- πμηιθηις διπὶ, αμάϊεηί υοσειη ἐ)μ8; 29. οἰ μτοοσϑάεπι φεὶ ϑοπα {ἐρόγμπί,, ἴν τοδιγγθοοπεηι υἷα: φεὶ ὑέγο τιαία ἐρόγιπὶ,, ἱη τεφιγγοοίΐοπεπι μα ϊεὶϊ!. ἘΔ ΟΌΓ ποη ἀϊχίε, ΝΟοΙ 6 πηΐγαγὶ, αυἱὰ ΕἸΠ 0.5 ουηλι 8. δϑι 7 ἠαπὶ οἴίλιη ΕἸ- Ἰὰ5 αὶ 6ϑβὶ; βϑα γρβυγγθοιὶ ἢ πὶ ΠΙΕΠΊΟΓΑΝΪ Ὁ ὅλπιὶ ἢΙυὰ δαργα Ῥοβύσγαι, ἀΐσθπθ: Αμαΐεπί υόσεπὶ ΕΠ βιὶ Ῥεὶ. ()υοά 58ὲ ΐς ΠΙυἀ ἰἀουϊ!, π6 πιίγεγὶβ. Νη) οὐπὶ οριῖιβ αἰχογίι φυοὰ θ60 ργοργίμπι ογαὶϊ, πίης ἱμίεγοη- ἄππν δυάϊιοτὶυι5 γοϊπαυΐϊϊ, ἱρδυπι 6556 οἱ θυ δὶ θεὶ ΕἸ απ. Νδηὶ δἱ ἰὰ [ΓΟ ]υθηῖον ἀϊχίδβεῖ, [105 «ἃ τὸ- Ριιφπαπάυπι οΟποἰ ἀ556ῖ; ΟΧ πιΐγα Ὁ} }8. ν6γῸ ΘΟ ῃΓΟΙ8 - τἀπὶ πιΐπυβ οὐϊοκαπι ἀοοίτίπᾶπὶ γοάάευαι. Ναπι αιιὶ ΦΥο ἰϑιη05 ποοίαμ!,, ΡΟΒ᾽ 15 ργοροϑὶ!ομΐδα5 41:8 γθνὶ Ῥγόῦθηι, 8:8)ρ6 φοποίαϑοποπι ποη ἀβεγυηϊ; βοά ὑὕοβα- γοϊοπιίογοπι ἰΐτο [δὲ δυάίίογθιη τοάάυηι, οἱ ερίοιν- ἀϊάϊογοπι γοίογυηί υἱοιογίαπι, ἀϊτιπὶ δἀνογβαγίθπὶ ἰρδέινι οοδύηι βϑηιοιίδπι [οὐγα 4υδιη γοϊυηϊ: [Δ ὧἱ 4υὶ ΡΓάβθμ 105 8||21 ᾿ρβᾶπὶ ἰά60 5βίδιΐηι διπρθοίλπίυγ. (τιν ΡΟγγὸ 1,ζαγὶ γοϑιγγοοιίίοιθπ) πιθπιογανὶ!., ῥυϑϊοίενηι ἰδουΐ!; ποι δπὶπιὶ μ80 ἀ6 οδυδᾶ δικοί (δι 681 μλζηγυϑ: οὐπὶ δυίαπὶ ἀδ υπίνθγβαὶ! γοϑυγγοοιίοιο, ἰὰ Δἀθεῖι, 605 φιῖΐ θοηα δφογαπί ἰϊαγοβ ἐπ γαϑιγγθοι οθῆι ΥἱταΣ; 4 γΟΓῸ τα, 'π γοδυγγθοιίοπϑηι [0 ἀἰεἰ!. 51. οἱ 0 π 685 δυδ[ιογοῦι οχοι αν, ᾿υάϊοίαπι πιθπιογα8, οἱ αἴσθια δυπ φυΐ ποη ἐγθάϊι ἴῃ ΕἸ] πη, ἤθη υἱβυγυπι 6856 Υἱ- (δι, 56 ἰγαπὴ θδἱ ΠΙΔΏΒΌΓΔΠΙ 6886 δυρ6Γ ουπὶ (οαπ. ὅ. 50). δὶς οἱ Νιεοάσπιο ἀἰϊχί!: (μὲ ἐγεαϊ! ἐκ ΕΠ ίασνε,, ποῖ ἡμαϊοαίνν: φεὶ ἀμίεηι ποη ογεάϊ,,, απὸ ἡμαϊοαῖν εἰ (1υἱά. ὅ. 18). 5[6 οἱ Πο6 000 εἱ [υ]εὶ! οἱ δυρρὶϊεῖ; πιοιηΐηϊ!, τη] 5 δοιϊθυβ ἀερυίδι!. ()υἱϑ Ἔπίπι βυρυο ἀΐχονγαι, θιιὶ αμάϊ! φετϑα πιθα, εἰ ογεάϊ εἰ φμὶ πε ταὶς. πον ἡπαϊσαίμγ: π6 υΐβ ρυίοι ἰος δι, δα] υίδιι 8418 ἐβσδὸ Υἱμδ γδιϊοηθπὶ δι, ( εὐ δονα δρόγμηῖ, ἰμ τοειγγεσεῖο. ποι υἱἱα; φῇ πιαία, ἱπ τοδιγτεοίίοπειι μα ϊοἰδ. Θαοι απ ἰείιαν ἀΐχογδέ ἰοίυπι ογυδην ἰρβὶ γαιόπθη γεδάϊυγαιι 6556, 6ἴ ΟΠΠ68 ἃ 006 6108 6856 ΓΟΘΌΓΓΘΟΙΌΓΟΘ, ΓΘῚΙ ΘΟΓΙΘ ΠΟΥ͂ΔΠῚ,, ἱπαχϑρθοία!η), οἱ ἃ π}0}5 ποπίλ τε! ογοάϊδιη.,, ἃ}ν [15 δἰἴδπὶ φαΐ γι ἀϊ586 νἀδηίυγ., κε ἀυπι ἃ δυὰεῖ5; ἀυὲ 4φυ0 ρϑοῖο ἢ: ργοίεται διιάδιο Γυπὶ ἰηγπιὶϊαι! 86 δἰτθιροτγϑηβ. ὅ0. ΝῸπ ροδδιπὶ ο6 ἃ πιεῖρδο [ἀργὰ φιϊάφιαηι. δίομι ἀμαϊο, ἡμάϊσο, εἴ γε αἰοῖμπι πιδιὶ ἡμδίμπι 64ι., φιιΐα πον φιτο υοἰμπίαῖφ., πιθανὶ, 8664 νοἰμπίαίοηι ει φιὶ ηιϊεῖ! πιδ. Αἰιΐ ποθὴ [ν δ! νη πὶ ἀδάογαϊ Γαϑυγγθοι οι β ἀΓρυπηθη ι., ἐταν! Ῥγαϊγείσυνν βαπανῖ!, Ἰθδοαυθ πο δηῖ8 ἀ6 γεδιεῖ εὶ οἰἴοπο ἰΙοφαυῖιβ 65ι, φυληι πος [δοἰδ56ῖ, φιοὰ ἃ γοϑῖι Τοοιοπ6 ποη πη τὰπὶ ἀθογαὶ: Ἰυἀϊοίυπη ναὸ ροβὲ εἰ ταϊυ ΘοΓρὰ5 βυθι μά σαν [νἷ9 γογ 5: Εεοο ραν ς ἢ εἴμδ 65; 7απὶ ποἰϊ ρεσραγε,, πὸ ἀὐνίετγί μα ἰδὲ αἰϊφιϊά τ οι τ δειξιν. Ἐπειδὴ δ γὰρ ἔλεγεν, Ὥσπερ ὁ Πατὴρ ἐγεί- ρει τοὺς νεχροὺς καὶ ζωοποιεῖ, οὕτω καὶ ὁ Υἱὸς οὖς θέ.λεε ζωοποιεῖ" ἵνα μὴ δόξῃ χόμπος εἶναι τὸ πρᾶγμα καὶ τῦφος, παρέχεται χαὶ τὴν διὰ τῶν ἔρ- γῶν ἀπόδειξιν λέγων - Ἔρχεται ὥρα. Εἶτα ἵνα μὴ μαχρὸν ὑποπτεύσῃς χρόνον, ἐπάγει" Καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ γεχροὶ ἀκούσουσι τῆς φωγῆς τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ οἱ ἀχούσαντες ζήσονται. Εἶδες αὖθεν- τίαν ἐνταῦθα χαὶ ἐξουσίαν ἄφατον; “Ὥσπερ γὰρ ἐν τῇ ἀναστάσει, οὕτω χαὶ νῦν ἕσται, φησί. Καὶ γὰρ τότε φωνῆς ἀχούσαντες ἐπιταττούσης ἐγειρόμεθα " Ἕν κελεύσματι γὰρ, φησὶ, Θεοῦ οἱ γεχροὶ ἀνα- στήσονται. Καὶ πόθεν δῆλον, ἴσως ἐρεῖ τις, ὅτι οὐ κόμπος τὰ εἰρημένα; Ἐξ ὧν ἐπήγαγεν, ὅτι Καὶ νῦν ἐστιν». Εἰ μὲν γὰρ εἰς τὸν μέλλοντα μόνον ἐπήγγελτο χρόνον, ἔμελλεν ὁ λόγος ὕποπτος εἶναι παρ᾽ αὐτοῖς. Νυνὶ δὲ παρέχει τὴν ἀπόδειξιν, Ἔμοῦ γὰρ, φησὶ, διατρίθοντος μεθ᾽ ὑμῶν, τοῦτο γενήσεται. Οὐχ ἂν δὲ δὴ δυνάμενος ἐπηγγείλατο χατὰ τὸν χαιρὸν ἐχεῖνον, ὥστε μὴ πλείονα γέλωτα ὀφλεῖν ἐκ τῆς ὑποσχέσεως. Εἶτα καὶ λογισμὸν ἐπάγει τῶν εἰρημένων ἀποδειχτι- χὸν, λέγων. Ὥσπερ γὰρ ὁ Πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ, οὕτως ἔδωχε καὶ τῷ Υἱῷ ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ.

Υ᾽. Ὁρᾷς πῶς τὸ ἀπαράλλακτον, καὶ ἐνὶ μόνῳ τὴν διαφορὰν ἐμφαῖνον, τῷ τὸν μὲν Πατέρα εἶναι, τὸν δὲ ΥἍιόν; Ἢ γὰρ, Ἔδωχε, λέξις, ταύτην εἰσάγει τὴν ξιαΐρεσιν μόνην, τὰ δὲ ἄλλα πάντα ἴσα καὶ ἀπαρ- ἄλλαχτα δεΐχνυσιν. Ὅθεν δῆλον, ὅτι μετὰ τοσαύτης ἐξουσίας πάντα ποιεῖ χαὶ δυνάμεως, μεθ᾽ ὅσης ὁ Πα- τὴρ, χαὶ οὐχ ἑτέρωθεν δυναμούμενος. Οὕτω γὰρ ἔχει ζωὴν, ὥσπερ ὁ Πατήρ. Διὰ δὴ τοῦτο χαὶ τὸ ἐφεξῆς εὐθέως ἐπήγαγε « πάλιν, ἵνα ἀπὸ τούτου χἀχεῖνο νοὴ- σωμεὺ, Ποῖον δὴ τοῦτο; Τὸ, “Ἔδωχεν αὐτῷ ἐξουσίαν χαὶ χρίσιν ποιεῖν. Καὶ τίνος ἕνεχεν ἀνάστασιν χαὶ κρίτιν ἄνω καὶ χάτω στρέφει; Ὥσπερ γὰρ ὁ Πατὴρ ἀγείρεε τοὺς γεχροὺς χαὶ ζωοκχοιξῖ, οὕτω καὶ ὁ Υἱὲς οὖς θέλει ζωοποιεῖ " χαὶ πάλιν, Ὁ Πατὴρ αρίγει οὐδένα, ἀ.λ:1:ὰ πᾶσαν τὴν χρίσιν δέδωχε τῷ Υἱῷ" καὶ πάλιν, Ὥσπερ ὁ Πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ, οὕτως ἔδωχε καὶ τῷ Υἱῷ ζωὴν» ἔχειν ἐν ἑαυτῷ" καὶ πάλιν, Οἱ ἀκούσαντες τῆς φωνῆς τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ζήσονται" χαὶ ἐνταῦθα δὴ πάλιν, “Ἔδωχεν αὐτῷ ἐξουσίαν καὶ χρίσιν ποιεῖν ἃ. Τί- νος οὖν ἕνεχεν ταῦτα στρέφει συνεχῶς, χρίσιν λέγω καὶ ζωὴν καὶ ἀνάστασιν; "Ὅτι ταῦτα μάλιστα πάν- των ἐστὶ τὰ χαὶ ἐπαγαγέσθαι δυνάμενα χαὶ τὸν ἀνξ"- ζυτον ἀχροατὴν. Ὁ γὰρ [350] πεισθεὶς ὅτι χαὶ ἀνα- στήσεται, χαὶ τούτι» δώσει τὰς εὐθύνας τῶν πεπλημ- μελτ,μένων᾽ εἰ καὶ μηδὲν ἕτερον εἶδε σημεῖον, τοῦτο καταδειξάμενος προσδραμεῖται πάντως, ἥμερον χα- «τεχινάζων ἑαυτῷ τὸν διχαστήν. Ὅτι Υἱὸς ἀνθρώ» ποῦ ἐστὶ, μὴ θαυμάζετε τοῦτο. Παῦλος μὲν ὁ Σα- μοπατεὺς οὐχ οὕτω φησὶν, ἀλλὰ πῶς; ᾿Εξουσίαν ἔδωκεν αὐτῷ χρίσιν ποιεῖν, ὅτι Υἱὸς ἀνθρώπου ἐστίν. ᾿Αλλ᾽ οὐδ:μίαν ἀχολουθίαν ἔχει τοῦτο οὕτω λεγόμενον. Οὐ γὰρ διὰ τοῦτο ἔλαδε κρίσιν ὅτι ἄν- Φροπός ἐστιν, ( ἐπεὶ τί ἐχώλυς πάντας ἀνθρώπους εἶναι χριτά::) ἀλλ᾽ ἐπειδὴ τῆς ἀῤῥήτου οὐσίας ἐχεί- νης ἐστὶν Υἱὸς, διὰ τοῦτό ἐστι χριτής. Οὕτω τοίνυν ἀναγνωστέον, Ὅτι Υἱὸς ἀγθρώπου ἐστὶ, μὴ θαυε τοῦτο. Ἐπειδὴ ἐδόχει τοῖς ἀχούουσι προσ- ἴαστασθαι τὸ λεγόμενον, καὶ πλέον οὐδὲν ἐνόμιζον εἶναι 4 Μοτεῖ. ζήσονται. Εἶπε λόγοις τὰ λοςπκὸν βούλεται καὶ ἔ; ὑτά. Ἐπειδή. Ρ ΜΝογδεϊ. ἐν χε- λεύσυατι καὶ ἐν σάλπιγι. ϑδλνιὶῖο Πδογοπυβ. “ ὅν]}. εὐθέως πρό γκειται. ὁ ΑΠΠὶ χαὶ ἐνταῦϑα δέ φησι, Κρίσιν ἔδωχεν αὐτῷ τοιεῖν.

ἀλα ἐχεῖνα, δεῖξαι ΙΝ ΖΌΔΝΝΕΝ ἨΟΜΠ,. ΥΧΧΙΧ. 4]. ΧΧΧΥΠΙ͂.

ἢ Ψιλὸν ἄνθρωπον, τὰ ὃξ λεγόμενα μείζονα ἣ χατὰ ἄνθρωπον ἣν, μᾶλλον δὲ μείζονα ἣ χατὰ ἄγγελον, χαὶ Θεοῦ μόνου " ταύτην λύων τὴν ἀντίθεσιν, ἐπήγαγε" Μὴ θαυ Ἑ, ὅτι Υὸς ἀνθρώπου ἐστίν" ὅτι ἔρχεται ὥρα, ἐν ἡ οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀχούσον- ται τῆς φωνῆς αὐτοῦ, καὶ ἐχπορεύσονται οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες, εἰς ἀνάστασιν ζωῆς οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες, εἰς ἀνάστασιν κρίσεως. Ἰζαὶ τίνος ἕνεχεν οὐχ εἶπεν" Μὴ θαυμάζετε, ὅτι ΥἹὸς ἀν- ϑρώπον ἐστί; χαὶ γὰρ καὶ Υἱὸς Θεοῦ ἐστιν" ἀλλὰ τῆς ἀναστάσεως ἐμνημόνευσεν; Ἔθηχε μὲν αὐτὸ ἀνωτέρω, λέγων, Ἀχούσουσι τῆς φωνῆς τοῦ Υἱοῦ Θεοῦ. Εἰ δὲ ἐνταῦθα ἀπεσιώπησξε, μὴ θαυμάσῃς. Τὸ γὰρ ἔργον εἰπὼν, ὃ Θεοῦ ἴδιον ἦν, δίδωσι τοῖς ἀχροωμένοις ἐξ αὐτοῦ συλλογίσασθαι λοιπὸν, ὅτι χαὶ Θεὸς ἧν, χαὶ Θεοῦ Παῖς. Παρ᾽ αὑτοῦ μὲν γὰρ λεγόμενον συνεχῶς προσέστη ἂν τότε ἐκείνοις " ἀπὸ δὲ τοῦ συλλογισμοῦ τῶν θαυμάτων δειχνύμενον ἀν- επαχθεστέραν τὴν διδασκαλίαν ἐποίει. Καὶ γὰρ οἱ τοὺς συλλογισμοὺς πλέχοντες, ὅταν τὰ μέρη θέντες, γενναίως ἀποδείξωσι τὸ ζητούμενον, οὐχ ἐπάγουσιν ὁ αὐτοὶ τὸ συμπέρασμα πολλάχις, ἀλλ᾽ εὐγνωμονέστε- ρὸν χατασχευάξοντες τὸν ἀχροατὴν, χαὶ τὴν νίκην λαμπροτέραν ποιοῦντες, αὑτὸν ἐχεῖνον παρασχευά- ζουσ! τὸν ἀντιλέγοντα τὴν ἀπόφασιν ἐξενεγχεῖν, ὥπττε μᾶλλον αὐτοῖς ψηφίσασθαι τοὺς παρόντας τῶν ἀντιδίχων τὴν ὑπὲρ αὐτῶν φερόντων ψῆφον. Τῆς μὲν οὖν χατὰ τὸν Λάζαρον μνημονεύσας ἀναστάσεως, τὴν χρίσιν ἐσίγησεν " οὐ γὰρ διὰ τοῦτο ἀνέστη Λά- ζαρος" τὴν δὲ καθόλου εἰπὼν, χαὶ τοῦτο προσέθη- χεν, ὅτι Οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες ἐχπορεύσογνται εἰς ἀνάστασιν ζωῆς" Οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες, εἰς ἀνάστασιν κρίσεως. Οὕτω καὶ Ἰωάννης ἐπήγετο τὸν ἀχροατὴν, χρίσεοις μνησθεὶς, καὶ ὅτι Ὁ μὴ πι- στεύων εἰς τὸν Υἱὸν, οὐκ ὄψεται τὴν ζωὴν, ἀλ1.1᾽ ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ μένει ἐπ' αὑτόν. Οὕτω καὶ αὐτὸς τὸν Νιχόδημον" Ὃ γὰρ πιστεύων εἰς τὸν Υἱὸν, ἔλεγε πρὸς αὑτὸν, οὗ κρίνεται" ὁ δὲ μὴ πιστεύων, ἤδη κέχριται. Οὕτω καὶ ἐνταῦθα καὶ ΄ διχαστηρίου χαὶ χολάσεως μέμνηται τῆς ἐπὶ ταῖς πονηραῖς πρά- ξεσιν. Ἐπειδὴ γὰρ εἶπεν ἀνωτέρω, ὅτι ὋΟ ἀκούων" μου τὸν «λόγον, καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί μδ, οὗὐ κρίνεται" ἵνα μὴ νομίσῃ τις ὅτι τοῦτο ἀρχεῖ πρὸς σωτηρίαν μόνον, χαὶ τὰ ἐκ τοῦ βίον προσέθηκεν, εἰπὼν, ὅτι Οἱ τὰ ἀγαθὰ [321] ποιήσαντες, εἰς ἀνά- στασιν ζωῆς" οἱ δὲ τὰ φαῦ.α πράξαντες, εἰς ἀνάστασιν χρίσεως. Ἐπεὶ οὖν ἔφησεν αὐτῷ τὴν οἰχουμένην ἅπασαν δώσειν λόγον, χαὶ πάντας ἀπὸ τῆς φωνῆς ἀναστήσεσθαι τῆς αὐτοῦ, πρᾶγμα καινὸν χαὶ παράδοξον, καὶ ἔτι καὶ νῦν ἀπιστούμενον παρὰ πολλοῖς, χαὶ τῶν δοχούντων πεπιστευχέναι, μήτι γε τότε παρὰ Ἱουδαίοις᾽ ἄχουσον πῶς αὐτὸ χατασχενά- ζει, πάλιν τῇ ἀσθενείᾳ συγκαταθαίνων τῶν ἀχροω- μένων: Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ᾽ ἐμαυτοῦ οὗ- δέν. Καθὼς ἀκούω, χρίνω, καὶ ἡ χρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστὶν, ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέϊημα τὸ ἑμὸν, ἀλλὰ τὸ θέλημω τοῦ πέμψαντός με. Καίτο: οὗ μικρὰν τέως ἀναστάσεως ἦν δεδωχὼς ἀπόδειξιν, τὸν παράλυτον σφίγξας. Διόπερ οὐδὲ πρότερον περὶ ἀναστάσεως διελέχθη, ἕως ἐχεῖνο ἐποίησεν, ὃ τῆς ἀναστάσεως οὐ σφόδρα ἀποδέον ἦν. Καὶ τὴν χρίσιν δὲ ἡνίξατο τότε, μετὰ τὴν τοῦ σώματος σφίγξιν εἰπὼν, “δὲ ὑγιὴς γέγονας" μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν τί σοι γένηται" ἀλλ᾽ ὅμως καὶ τὴν Λαζάρου προ- αἀναφωνεῖ, καὶ τὴν τῆς οἰχουμένης. Καὶ ἐπειδὴ δύο ταύτας ἀναστάσεις προεῖπε, τήν τε τοῦ Λαζάρου τὴν ΩΣ αὐτίχα μάλα ἐχδηπομένην, χαὶ τὴν τῆς οἰχουμένης τὴν μακροῖς ὕστερον ἐσομένην χρόνοις, ταύτην μὲν ἀπὸ τοῦ ύτου πιστοῦται καὶ τῆς ἐγγύτητος τοῦ καιροῦ, λέγων, Ἔρχεται ὥρα, καὶ νῦν ἐστιν" ἐχείνην δὲ, ἀκὸ τῆ; χατὰ τὸν Λάζαρον ἀναστάσεως, διὰ τῶν δη γενομένων τὰ μηδέπω γενόμενα ὑπ᾽ ὄψιν ἄγων. Καὶ τοῦτο πανταχοῦ ποιοῦντα αὐτὸν ἔστιν ἰδεῖν, δύο τιθέντα προῤῥήσεις ἣ καὶ τρεῖς, χαὶ τὰ ἐσόμενα ἀπὸ τῶν γενομένων ἀεὶ πιστούμενον.

δ΄. ᾿Αλλ᾽ ὅμως τοσαῦτα καὶ εἰπὼν χαὶ ποιήσας, ἐπειδὴ τέως ἀσθενέστεροι ἧσαν 8, οὐχ ἀρχεῖται τούτοις, ἀλλὰ καὶ δι᾿ ὧν ἐπάγει ῥημάτων αὐτῶν καταστέλλει τὴν φιλονεικίαν », λέγων" Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ οὐδέν. Καθὼς ἀκούω, κρίνω, καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐσεὶν, ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με. Ἐπειδὴ γὰρ ξένα τινὰ καὶ παρηλλαγμένα παρὰ τοὺς προ- φήτας ἐδόχει λέγειν (ἐχεῖνοι μὲν γὰρ ἔλεγον, ὅτι ὁ Θεός ἐστιν ὁ χρίνων τὴν γῆν ἅπασαν, τουτέστι, τὸ ἀνθρώπινον γένος " καὶ τοῦτο ὁ Δαυῖδ πανταχοῦ ἀνα- χηρύττων ἔλεγε, Κριγεῖ λαοὺς ἐν εὐθύτητι" καὶ, Ὃ Θοὸς κριτὴς δίκαιος καὶ ἰσχυρὸς καὶ μαχρόθυ- μος" καὶ οἱ προφῆται δὲ πάντες καὶ ὁ Μωῦσῆς ' ὁ δὲ Χριστὸς ἔλεγεν, Ὁ Πατὴρ οὐ κρίνει οὐδέγα, ἀλλὰ τὴν κρίσιν δέδωχε τῷ Υἱῷ" ἱκανὸν δὲ τοῦτο ἦν θορυδῆσαι τὸν ἀχούοντα τότε Ἰουδαῖον, καὶ παρα- σχευάσαι πάλιν ἀντίθεον αὐτὸν ὑποπτεύειν), σφόδρα ἐνταῦθα συγχαταθαίνει τῷ λόγῳ, καὶ τοσοῦτον, ὅσον ἀπήτει αὐτῶν ἡ ἀσθένεια, ὥστε τὴν ὀλεθρίαν ταύτην ὑποψίαν πρόῤῥιζον ἀνελεῖν, καί φησιν " Ἐγὼ οὐ δύ- γάμαι ἀπ' ἐμαυτοῦ ποιεῖν οὐδέν" τουτέατιν, οὐδὲν ξένον, οὐδὲ παρνλλαγμένον, οὐδὲ ὃ μὴ βούλεται ὁ Πατὴρ, παρ᾽ ἐμοῦ γινόμενον ὄψεσθε, ἣ λεγόμενον ἀκούσεσθε. Καὶ πρότερον εἰπὼν, ὅτι Υἱὸς ἀνθρώπου ἐστὶν, καὶ δείξας ὅτι ἄνθρωπον αὐτὸν τέως ὑπ- ὠπτευον, οὕτω καὶ ἐνταῦθα προστίθησιν. “Ὥσπερ [253] οὖν ε ἀνωτέρω εἰπὼν, Ὃ ἀκηχόαμεν, «1ἰαλοῦμεν, καὶ ὃ ἑωράκαμεν, μαρτυροῦμεν" καὶ ὁ Ἰωάννης, “Ὃ ἑώρακε, μαρτυρεῖ, καὶ τὴν μαρτυρίαν αὐτοῦ οὐδεὶς λαμδάνει" περὶ ἀκριθδοῦς δὲ ἀμφότερα εἴρη- ται γνώσεως, οὐχ ἀπλῶς περὶ ἀχοῆς χαὶ ὄψεως" οὕτω καὶ ἐνταῦθα ἀχοὴν εἰπὼν, οὐδὲν ἄλλο ἐμφαΐί- νῖι, ἢ ὅτι ἀδύνατον ἄλλο τι θελῆσαι αὐτὸν, ἢ ὅπερ ὁ Πατήρ. ᾿Αλλ' οὐχ εἶπεν οὕτω σαφῶς (οὐ γὰρ ἂν ἐδέξαντο ἐξ εὐθείας τέως οὕτως ἃ ἀχούοντες)" ἀλλὰ πῶς; Συγχαθατιχῶς καὶ ἀνθρωπίνως σφόδρα " Καθὼς ἀκούω, κρίνω. Πάλιν οὐ διδασχαλίαν λέγων ἐνταῦθα (οὐ γὰρ εἶπε, Καθὼς διδάσχομαι, ἀλλὰ, Κα- ϑὼς ἀκούω), ἀλλ' οὐδὲ ὡς δεόμενος ἀκροάσεως ταῦτά φῆσιν (οὐ γὰρ μόνον τοῦ διδάσχεσθαι ἀνενδεὴς ἧν, ἀλλὰ καὶ τοῦ δεῖσθαι ἀχούειν), τὴν δὲ ὁμόνοιαν δηλῶν χαὶ τὸ ἀπαράλλαχτον τῆς ψήφου. Ὃ δὲ λέγει, τοῦτό ἔστιν" Οὕτω χρίνω, ὡς ἂν εἰ αὐτὸς ὁ Πατὴρ ἦν ὁ χρί- νων. Εἶτα ἐπάγει, Καὶ οἶδα ὅτι ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δι- καία ἐστὶν, ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν, ἀλ.1ὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με. Τί λέγεις; ἔχεις γὰρ θέλημα ἕτερον παρὰ τὸν Πατέρα: Καὶ μὴν ἀλλαχοῦ εἶπας, Καθὼς ἐγὼ καὶ σὺ ἕν ἐσμεν" καὶ πάλιν, ἐπὶ θελήματος λέγων χαὶ ὁμονοίας " Δὸς αἰτοῖς, ἵγὰ καὶ αὑτοὶ ἐν ἡμῖν ἕν ὦσι" τουτέστιν, ἐν τῇ περ ἡμῶν πίστει. Ὁρᾷς ὅτι τὰ μάλιστα δοχοῦντα εἶναι ταπεινὰ, ταῦτά ἐστιν ἅπερ ἔχει ἐγχεχρυμμένον τὸ ὑψηλὸν νόημα; Ὃ γὰρ αἰνίττεται, τοιοῦτόν ἐστιν " ὅτι οὐχ ἄλλο μὲν τοῦ Πατρὸς τὸ θέλημα, ἄλλο δὲ τὸ αὖὁ Μοτεῖ. ἐπειδὴ καὶ οὕτω παχύτεροι ἦσαν, » ΝΟΓΕΙ. τὴν ἀναισχυντίαν. “ Μοτεῖ. ἐστὶ, διότι ἐκεῖνοι ἄνθρωπον αὐτὸν τέως ὑπώπτενον, οὕτω τότε ταῦτα προστίθησιν. Ὥσπερ οὖν. δΔνΠ 05 πιο 105, Παρ) δοαυίπιατ, ἀ ΜοτΟὶ, ἐξ θείας αὐτὸ οὕτως.

3. ΖΟΑΝΝΙ͂Θ ΟΒΑΥΒΌΒΤΟΜΙ ΑΒΟΙΠΕΡ. ὈΟΝΘΤΑΝΤΙΝΟΡ.

ν» 46 τοῦ" ἀλλ᾽ ὥσπερ μιᾶς διανοίας ἕν θέλημα, οὕτως ἐμοῦ καὶ τοῦ Πατρός ο. Καὶ μὴ θαυμάσῃς, εἰ τοσαύ- τὴν εἶπε συνάφειαν. Καὶ γὰρ ἐπὶ τοῦ Πνεύματος τούτῳ χέχρηται τῷ ὑποδείγματι ὁ Παῦλος, λέγων " Τίς γὰρ οἷδεν ἀνθρώπων τὰ τοῦ ἀνθρώπου, εἰ μὴ τὸ αγεῦμα τοῦ ἀνθρώπου, τὸ ἐν αὐτῷ; Οὕτω καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ οὐδεὶς οἶδεν, εἰμὴ τὸ Πνευματοῦ Θεοῦ. Οὐ- δὲν οὖν ἄλλο ἣ τοῦτό φησιν, ὅτι Οὐχ ἔστι μοι θέλημα ἔτε- ρον χαὶ ἴδιον παρὰ τοῦ Πατρὸς ἴ, ἀλλ᾽ εἴ τι ἐχεῖνος βού- λεται. τοῦτο καὶ ἐγώ" καὶ εἴ τι ἐγὼ, τοῦτο καὶ ἐχεῖ- νος. Ὥσπερ οὖν τῷ Πατρὶ οὐδεὶς ἂν ἐγχαλέσειε χρί- νοντι, οὕτως οὐδὲ ἐμοί " ἀπὸ γὰρ τῆς αὐτῆς γνώμης ἑχατέρα ἡ ψῆφος φέρεται. Εἰ δὲ ἀνθρωπινώτερον ταῦτα διαλέγεται, μὴ θαυμάσῃς. ΓΑνθρωπὸν γὰρ αὐτὸν ἔτι ἐνόμιζον εἶναι ψιλόν. Διὸ χρὴ μάλιστα ἐν τοῖς τοιούτοις μὴ τὰ λεγόμενα ἐξετάζειν μόνον, ἀλλὰ χαὶ τὴν ὑπόνοιαν τῶν ἀχροωμένων προστιθέναι, καὶ οὕτω τῶν λεγομένων ἀχούειν, ὡς πρὸς ἐχείνην εἰρη- μένων ὑπόνοιαν" ἐπεὶ πολλὰ ἕψεται τὰ ἄτοπα. Σχόπει γάρ" Εἶπεν, Οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν. Οὐχοῦν ἕτερόν ἐστι τὸ αὐτοῦ θέλημα, χαὶ σφόδρα ἀπο- δέον. καὶ οὐδὲ ἁπλῶς ἀποδέον, ἀλλ᾽ οὐδὲ ὠφέλιμον οὕτως. Ἐπεὶ εἰ σωτηριῶδες ἦν χαὶ συμθαῖνον τῷ τοῦ Πατρὸς, τίνος ἕνεχεν αὐτὸ οὐ ζητεῖς; Ανθρωποι μὲν γὰρ εἰχότως ἂν τοῦτο λέγοιεν, ὡς πολλὰ θελή- ματα ἔχοντες παρὰ τὰ τῷ Θεῷ δοχοῦντα " σὺ δὲ τίνος ἕνεχεν τοῦτο φὴς, κατὰ πάντα ἐοιχὼς τῷ Πατρί; [355] Τοῦτο γὰρ οὐδὲ ἀνδρὸς ἡἠκχριδωμένου καὶ ἔσταυ- ρωμένου εἴποι τις ἂν εἶναι τὸ ῥῆμα. Εἰ γὰρ ὁ Παῦ- λος οὕτως ἑαυτὸν ἐχέρασε τῷ θελήματι τοῦ Θεοῦ, ὡς εἰπεῖν, Ζῶ δὲ οὐκ ἔτι ἐγὼ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χρι- στὸς, πῶς ὁ πάντων Δεσπότης εἶπεν ἂν, ὅτι Οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός μὲ, ὡς ἑτέρου ὄντος ἐχείνου; Τι οὖν ἔστιν ὅ φησιν; Ὡς ἐπ᾽ ἀνθρώπου προσ» άγειε τὸν λόγον, καὶ πρὸς τὴν ὑπόνοιαν τῶν ἀκροιυμένων φθέγγεται. Ἐπειδὴ γὰρ ἀπὸ τῶν ἔμπροσ- θεν ἀπέδειξε τὰ λεγόμενα, τὰ μὲν θεοπρεπῶς, τὰ δὲ ἀνθρωπίνως διαλεχθεὶς, πάλιν ὡς ἄνθρωπος χατα- σχευάζει τὰ αὐτὰ, χαὶ λέγει, ὅτι Ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστί. Καὶ πόθεν δῆλον; Ὅτι οὗ ζητῶ τὸ θέ- Ἴημα τὸ ἐμὸν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμγαντός με. “Ὥσπερ γὰρ ἐπ᾽ ἀνθρώπων ὁ φιλαυτίας ἀπηλλαγμέ- νος, οὐχ ἂν ἔχοι δικαίως ἐγχαλεῖσθα: ὡς παρὰ τὸ δέον διχάσας " οὕτως οὐδὲ ἐμοὶ νῦν δυνήσεσθε ἐπιτι- μᾷν. Ὁ μὲν γὰρ θέλων τὰ ἑαυτοῦ στῆσαι, ἴσως ὑπο- πτευθείη ἂν παρὰ πολλῶν ταύτῃ παραφθείρειν τὸ δίκαιον ὁ δὲ μὴ τὰ ἑαυτοῦ σχοπῶν, τίνα ἂν ἔχοι πρό- φασιν τοῦ μὴ τὰ δίχαια ψηφίσασθαι; Τοῦτον τοίνυν τὸν λογισμὸν χαὶ ἐπ᾽ ἐμοῦ ἃ ἐξετάζετε. Εἰ μὲν γὰρ “ἔλεγον μὴ ἀπεστάλθαι παρὰ τοῦ Πατρὸς, μηδὲ εἰς ἐχεῖνον τὴν δόξαν τῶν γινομένων ἀνέφερον, ἴσως ἄν τις ὑμῶν ὑπενόησεν, ὅτι βουλόμενος ἐμαυτὸν ποιῆσαι λαμπρὸν, οὐ λέγω τὰ ὄντα᾽ εἰ δὲ ἑτέρῳ λογίζομαι χαὶ ἀνατίθημι τὰ γινόμενα, τίνος ἕνεχεν, ἢ τόθεν ἂν ἔχοιτε ὑποπτεύειν τὰ λεγόμενα; Ὁρᾷς οἷ τὸν ' λόγον χατεθίδασε, καὶ πόθεν τὴν κρίσιν τὴν ἑαυτοῦ δικαίαν εἶναι ἔφησεν, ὅθεν ἂν καὶ τῶν πολλῶν εἷς ἀπολογού- μενος εἶπεν; ὁρᾷς, ὃ πολλάχις εἶπον, πῶς διαλάμπει σαφῶς; Τί δέ ἐστιν ὃ εἶπον; Ὅτι ἡ ὑπερθολὴ τῆς τα- πεινότητος τῶν λέξεων, αὕτη μάλιστα πείθει τοὺς νοῦν ἔχοντας, μὴ ἐχ προχείρου δεχομένους τὰ λεγόμενα χα- ταπίπτειν, ἀλλὰ παρασχευάξειν μᾶλλον ἐπὶ τὸ ὕψος τῶν νοημάτων ἐλθεῖν’ αὕτη καὶ τοὺς χαμαὶ συρομένους τότε μετὰ πολλῆς κατὰ μιχρὸν ἀνίστησι τῆς εὐχολίας.

4 Ηΐς Ἰοπρα υδγίδηϊ δχοιηρίδτίδ. ϑ80., 4 6Πὶ βοαυΐπηιῦ, οὐπὶ τη58. οὐηδουμίι. ΜΟΓΟΙ. γα ΓῸ βίο πάρι, ὃ γοῦν αἰνίτ- τεται, τοῦτό ἐστι. Δείκνυσι γὰρ οὐκ ἄλλο ὃν τοῦ Ἰ]Ιατρὸς τὸ θέλημα παρὰ τὸ αὐτοῦ, ἀλλ᾽ οὕτως ἕν εἶναι τὸ αὐτοῦ χα τοῦ Πατρὸς, ὡς εἰ καὶ μιᾶς ἂν διανοίας ἕν ἦν θέλημα. ΓΑΙΗ παρὰ τὸ τοῦ Πατρός. 5. 84ν. προάγει. Β ΑΙ ἐπ᾽ ἐποί, 1 δανῇ!. ὁρᾷς οὖν πῶς τόν.

ἤπρα!. Αἰἰδηϊδη οἱ 1ζαγὶ δἱ Ογ ἷβ8 [ΟΥγαγυτ γοδιγο τοοιϊοποηι ράϊοῖ!. Εἰ φυΐα ᾿δθοα ἀυδ γοβυγεδοιίο. "65 ργααδιχὶι,, 1μλΖατί αθϑ ποχ [Ὠϊυγὰ Θγαϊ, δἱ οὔυ ἸοΙΓΑΓ πὶ ἀΐα ροβίοα [υϊυγᾶπι; 1,ΔΖΑΓὶ ΓΘΒΌΡΓΘΟ οηΘη, ΒΕΓ ραγαϊψγιίσυπι ἰηάΐοο!, αυδπιργίπιυπη (ἱυγαπι, Ῥεοπὶς δογα δὲ πιιπε 65; ἀηἰνοΓΒΆ 6 ΠῚ Ἀυΐ6ΠῚ 6χ 1,2ΖΑγὶ γοϑυγ- τοοίίοπο, Ρ6Γ 6ἃ αυῷ [3οί8 (Ὡδγϑη, ποηάυπι ξεϑβίἃ 5ι}Ὁ οὐ 08 δά υρεπδ. Οὐυοά ἰρδῦπι υδίφυ ίΔοοΓα υἱθθιηυδ: ἀσπι ἀυδ8 γε] {γῈ8 ργβαϊοιίίοηθ8 ργοροηΐί, δὲ [αϊυγα οχ (65ι15 ογ θα τοι ά!!.