ται μετ' αὐτῶν. Ταῦτα γὰρ ἅπαντα ποιήσουσι, φησὶ, διὰ τὸ ὅνομιά μου, ὅτι οὐχ οἵδασι τὸν πέμι- γαντά με" τουτέστι, χἀχεῖνον ὑδρίζουσιν. Πρὸς τού- τοῖς συγγνώμης αὑτοὺς ἀποστερῶν, χαὶ τιθεὶς χαὶ ἑτέραν παραμυθίαν, φησίν Εἰ μὴ ἢμθον καὶ ἐά- «Ἰησα αὐτοῖς, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον, δεικνὺς ὅτι ἀδὶ- χως καὶ τχεὶς αὐτὸν καὶ τὰ εἰς ἐχείνου; ἐργάτονται. Τί οὖν ἐπὶ τοσαῦτα ἡμᾶς ἤγαγες « χαχά; οὐχὶ προ- ἦδεις τοὺς πολέμους, καὶ τὸ μῖσος; Διὰ τοῦτο πάλιν φησίν" Ὁ ἐμὲ μισῶν, καὶ τὸν Πατέρα μου μισεῖ, οὐ μικρὰν καὶ ἐντεῦθεν αὐτοῖς προαναφωνῶν χόλα- σιν. Ἐπειδὴ γὰρ ἄνω χαὶ χάτω προεφασίξοντο, ὅτι διὰ τὸν Πατέρα αὑτὸν ἐδίωχον, ἀναιρῶν αὑτῶν τὴν ἀπολογίαν ταῦτα εἴρηκεν. Οὐ γὰρ ἔχουσι πρό- φασιν" τὴν ἀπὸ τῶν λόγων διδασχαλίαν παρεσχώ- μὴν, τὴν ἀπὸ τῶν ἔργων προσέθηκα χατὰ τὸν Μωῦσέως νόμον ὃς τῷ τὰ τοιαῦτα ποιοῦντι χαὶ λέ- γοντι πείθεσθαι ἄπαντας ἐχέλευσεν, ὅταν χαὶ ποὺς εὐσέδειαν ἄγῃ. καὶ θαύματα παρέχῃ μέγιστα. Οὐχ ἁπλῶς δὲ εἶπε σημεῖα, ἀλλὰ ἃ μηδεὶς ἄλλος ἐποίτσε. Καὶ τούτων αὐτοὶ μάρτυρες οὕτω λέγοντες " Οὐδέ- ποτε οὕτως ἐφάνη ἄνθρωπος ἐν τῷ Ἰσραὴ.1" καὶ, Οὐκ ἠκούσθη ἐκ τοῦ αἰῶνος, ὅτι ἤνοιξέ τις ὀφθαλμοὺς τυφλοῦ γεγεγγημένου" χαὶ τὸ χατὰ τὸν Λάζαρον τοιοῦτον, χαὶ τὰ ἄλλα πάντα τοιαῦτα, καὶ ὁ τῆς θαυματουργίας τρόπος " καινὰ χαὶ παρά- ἄοξα ἅπαντα. Τίνος οὖν ἕνεχεν, φησὶ, χαὶ σὲ χαὶ δ ΪΠίοΓργος Ατοι 8, Ἰορϊ οὐ μόνον, τπρῖ τ υἱ νἱάεῖ.:, ο Μυτοὶ. ἤγαγε, ΕΝ] 5. ΖΦΟΑΝΝΙΒ. ΟὈΠΒΎΥΒΘΟΘΤΟΜΙ ἡμᾶς διώχουσιν; Ὅτι ἐχ τοῦ κόσμου οὖκ ἑστέ. Εἰ ἐκ τοῦ χόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει. Προαναμιμνήσχει τῶν ῥημάτων αὐτοὺς, ὧν καὶ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς εἶπε τοὺς ἑαυτοῦ " ἀλλ᾽ ἐκεῖ μὲν ἡθικχώτέρων, ἵνα μὴ πλήξῃ" ἐνταῦθα δὲ [404] τοὐναντίον, τὸ πᾶν ἀπεχάλυψε. Καὶ πόθεν δῆλον ὅτι διὰ τοῦτο μισού- μεθα; '᾿Απὸ τῶν εἰς ἐμὲ γινομένων. Τίνος γὰρ, εἰπέ μοι, τῶν λεχθέντων ἣ τῶν πραχθέντων ἐπιλαθέσθαι ἔχοντες οὐχ ἐδέξαντό με; Εἶτα ἐπειδὴ τὸ πρᾶγμα ἔκπληχτον ἣν ἡμῖν, εἶπε χαὶ τὴν αἰτίαν τουτέστι, τὴν πονηρίαν τὴν αὐτῶν. Καὶ οὐδὲ ἐνταῦθα ἵσταται, ἀλλὰ καὶ τὶν Προφήτην ἐπάγεται, δειχνὺς αὐτὸν ἄνωθεν προχναφω- νοῦντα χαὶ λέγοντα, ὅτι ᾿Εμίσησάν μὲ δωρεάν " ὃ χαὶ Παῦλος ποιεῖ, Πολλῶν γὰρ θαυμαζόντων πῶς Ἰουδαῖοι οὐκ ἐπίστευσαν, προφήτας ἄγει προλέγοντας ἄνωθεν, χαὶ τὴν αἰτίαν δηλοῦντας, ὅτι ἡ πονηρία αὐτῶν χαὶ ἡ ἀπόνοια τῆς ἀπιστίας αἰτία. Τί οὖν; εἰ τὸν λόγον σον οὐκ ἐτήρησαν, διὰ τοῦτο οὐδὲ τὸν ἡμέτερον τηρήπουσιν" εἰ σὲ ἐδίωξαν, διὰ τοῦτο χαὶ ἡμᾶς διώξονδιν" εἰ ση εἴα εἶδον, οἵα οὐδεὶς ἄλλο; -πεποίηχεν εἰ ῥημάτων ἤχου- σαν οἵων οὐδεὶς, καὶ οὐδὲν ἀπώναντο“ εἰ τὸν Πατέρα σου μισοῦσι, καὶ σὲ μετ᾽ ἐχείνου " τίνος, φησὶν, ἕνεχεν ἡμᾶς ἐνέδαλες; πῶς ἡμεῖ; ἀξιόπιστοι λοιπὸν ἐσόμεθα; τίς δὲ προσέξει τῶν ὁμοφύλων ἡμῖν; Υ΄. Ἵν᾽ οὖν μὴ ταῦτα ἐννουῦντες θορυδῶνται, ὅρα οἵαν ἐπάγει παράκλησιν. Ὅταν ἔλθῃ ὁ Παράκιϊιητος, ὃν ἐγὼ πέμψω, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὃ παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐχπορεύέται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ. Καὶ ὑμεῖς δὲ μαρτυρεῖτε, ὅτι ἀπ' ἀρχῆς μετ᾽ ἐμοῦ ἐστε. Ἕχεϊνος ἀξιόπιστος ἔσται" Πνεῦμα γὰρ ἀληθείας ἐστί, Διὰ τοῦτο οὐ Πνεῦμα ἅγιον, ἀλλ᾽ ἀϊηθείας αὐτὸ ἐχάλεσε. Ἰὸ δὲ, Ὃ παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐχπορεύεται, δηλοῖ ὅτι πάντα οἷδεν ἀκριδῶς, χαθάπερ χαὶ αὐτός φησι περὶ ἑλντοῦ, ὅτι Οἶδα πόθεν' ἔρχομαι, καὶ ποῦ ὑπάγω" χαὶ ἐχεῖ περὶ ἀληθεία; διαλεγόμενο;. Ὃν ἐγὼ πέμγω. Ἰδοὺ οὐχ ἔτι ὁ Πατὴρ μόνος, ἀλλὰ καὶ ὁ Υἱός ἐστιν ὁ πέμπων. Καὶ ὑμεῖ; δὲ ἔχετε τὸ ἀξιόπιστον, οἱ σὺν ἐμοὶ γενόμε.οι, οἱ μὴ παρ᾽ ἑτέρων ἀχηχοότες. Καὶ οἱ ἀπό- στόλοι ἐντεῦθεν διισχυρίξονται, λέγοντες" Οἴτιγες συγ- ἐφάγομεν" καὶ συγεπίομεν' αὑτῷ. Ὅτι δὲ οὐ πρὸς χάριν εἴρ,γτα!, ἐπιμαρτυρεῖ τὸ Πνεῦμα τοῖς λεγομένοις, Ταῦτα ἀεμάληκα ὑμῖν, ἵνα μὴ σκα»δαλισθῆτε" τουτέστιν, ὅταν ἴδητε πολλοὺς ἀπειθοῦντας, χαὶ δεινὰ πάσχοντας ὑμᾶς. ᾿Αποσυναγώγους ποιήσουσιν ὑμᾶς. Ἤδη γὰρ συνέθεντο, ἐάν τις ὁμολογήσῃ τὸν Χοιστὸν, ἵνα ἀποσυν- ἀγωγος γένηται, ᾿Α1.᾽ ἔρχεται ὥρα, ἵνα πᾶς ὁ ἀπο- κτείνας ὑμᾶς δόξῃ «ἰατρείαν πρυσφέρειν τῷ Θεῷ. Οὕτω τὸν ὑμέτερον διώξουσι ἡ φόνον, ὡς πρᾶγμα εὖσε- δὲς, χαὶ τῷ Θεῷ ἀρέσχον. Εἶτα τὴν παραμυθίαν ἐπάγει πάλιν" Καὶ ταῦτα ποιήσουσιν, ὅτι οὐκ ἔγνωσαν τὸν Πατέρα, οὐδὲ ἐμέ. 'Λρχεῖ ὑμῖν εἰ; παράχλησιν τὸ δι᾽ ἐμὲ χαὶ τὸν Πατέρα ταῦτα πάσχειν. Ἐνταῦθα ἀναμι- μνήσχει πάλιν αὐτοὺς μαχαρισμοῦ, ὃν ἀρχόμενο; ἔλεγε" διακάριοί ἐστε, ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμῆς, καὶ διώξωσι, χαὶ εἴπωσι πιὶν' πογηρὸν ῥῆμα καθ᾽ ὑμῶν ψευδόμε- γοι. ἕνεκεν ἐμοῦ. Χαίρετε καὶ ἀγωλλιάσθε, ὅτι ὁ μι- σῦθές ὑμῶν ποιλὺς ἐν τοῖς οὐρωνοἷς. Ταῦτα.1ε.λάληκα [408] ὑμῖν; ἵνα, ὅτειν ἔλθῃ ἡ ὥρα, μνημογεύητε τού- των ὥστε ἀπὸ τούτων" χαὶ τὰ λοιπὰ πιστὰ ἡγεῖσθε, Οὐ γὰρ ἕξετε εἰπεῖν, ὅτι χολαχεύων ὑμᾶς τὰ πρὸ; χάριν ἔλεγον μόνον, οὐχ ὅτ: ἀπάτης ἦν τὰ εἰρημένα - οὐ γὰρ 5 Μογεῖ. ῥήματα ἤχουσαν. » Οἰηηαπὶ δόξουσι. “ γοτθα, ἤλσπε ἀπὸ τούτων, ὁ δαγι,, 58 ςοῦα. κυρρίοια, συ. ἔνι, ἈΒΟΠΕΡ, ΘΟΟΝΘΤΑΝΤΙΝΟΡ. 418 ἂν ὁ μέλλων ἀπατᾷν, καὶ ταῦτα πρλεῖπεν ὑμῖν τὰ ἀπο- τρέποντα. Διὰ τοῦτο οὖν προεῖπο», ἵνα μὴ ἀπροσζόχητα προσπεσύντα ὑμᾶ; διαταράξῃ " χαὶ δι᾽ ἑτέραν δὲ αἰτίαν, ἵνα μὴ λέγητε, ὅτι οὐ προήδειν ἐσόμενα ταῦτα. δνη- μογεύετε οὖν, ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν. Καὶ γὰρ ἀεὶ περι- ετίθησαν σχῆμα τῇ διώξει αὐτῶν πονηρὸν, ὡς λυμεῶνας ἐλαύνοντες. ᾿Αλλ᾽ οὐχ ἐθορύδει τοὺς μαθητὰς τοῦτο, προαχούσαντας χαὶ εἰδότας ὑπὲρ ὧν ἔπασχον “ ἱκανὴ γὰρ αὑτοὺς ἡ αἰτία τῶν γινομένων ἀναστῆσαι. Διὰ τοῦτο αὐτὴν πανταχοῦ περιστρέφε! λέγων " Οὐχ ἔγνωσάν με, χαὶ, ὅτι Δι᾽ ἐμὲ ποιήσουσι, χαὶ διὰ τὸ ὄνομά μου, καὶ διὰ τὸν Πατέρα, καὶ, ὅτε Ἐγὼ πρῶτος ἔπαθον, χαὶ, ὅτι Οὐχ ἀπὸ διχαίας αἰτίας ταῦτα τολμῶσι.
δ΄. Ταῦτα χαὶ ἡμεῖς ἐν τοῖς πειρασμοῖς στρέφωμεν, ὅταν παρὰ πονηρῶν τι πάσχωμεν ἀνθρώπων, εἰς τὸν ἀρχν,γὸν ἡμῶν ὁρῶντες χαὶ τελειωτὴν τῆς πίστεως, χαὶ ὅτι παρὰ φαύλων ἀνθρώπων, καὶ ὅτι δι᾽ ἀρετὴν, χαὶ ὅτι δι᾿ αὑτόν. "ἂν γὰρ ταῦτα ἐννοῶμεν, ἅπαντα ῥᾷοτα ἔσται χαὶ φορητά. Εἰ γὰρ ὑπὲρ ἀγαπητῶν τις πάσχων χαὶ ἐναδρύ- νεται" διὰ τὸν Θεὸν ἐάν τις πάθῃ τι, ποίαν λήψεται αἴ- σθησιν τῶν δεινῶν; Εἰ γὰρ αὐτὸς πρᾶγμα ἑπονείδιστον, τὸν σταυρὸν, δόξαν ἐχάλει δι᾽ ἡμᾶς " πολλῷ μᾶλλον ἡμᾶς οὕτω διαχεῖσθαι χρή. Εἰ γὰρ παθῶν οὕτω δυνάμεθα καταφρονεῖν, πολλῷ μᾶλλον χρημάτων καὶ πλεονεξίας. Δεῖ τοίνυν᾿ ὅταν τι μέλλωμεν πάσχειν ἀτδὲς. μὴ τοὺς πόνους, ἀλλὰ χαὶ τοὺς στεφάνους ἐννοεῖν. -Ὥτπερ γὰρ οἱ ἔμποροι οὐ τὰ πελάγη μόνον, ἀλλὰ χαὶ τὰ χέρδη λογί- ζονται" οὕτω καὶ ἡμᾶς τὸν οὐρανὸν, καὶ τὴν πρὸς τὸν Θεὸν παῤῥησίαν ἀναλογίζεσθαι χρή. Κἂν ἡδὺ φανῇ τὸ πλεονεχτεῖν, ἐννόγσον ὅτι ὁ Χριστὸ, οὐ βούλετα:, χαὶ ἀπδὲς εὐθέως φανεῖται. Πάλιν ἂν ἐπαχθὲς « ἢ τὸ πένησι διδόναι, μὴ μέχρι τῆς δαπάνης στήτῃς τὸν λογισμὸν, ἀλλ᾽ εὐθέως μετάγαγε τὴν διάνοιαν ἐπὶ τὸν ἀμητὸν ἀπὸ τοῦ σπόρου. Καὶ ὅταν φορτιχὸν ἧ τὸ χαταφρονεῖν ἔρωτος γυναικὸς ἀλλοτρίας, λογίζου τὸν ἀπὸ τοῦ πόνου στέφα- νον, καὶ ῥᾳδίω; οἴσεις τὸν πόνον. Εἰ γάρ ἀνθρώπων φόδος ἀποτρέπει τῶν ἀτόπων πραγμάτων, πολλῷ μᾶλλον ὁ τοῦ Χριστοῦ πόθος.
Σχληρὰ ἡ ἀρετή " ἀλλὰ περιθῶμεν αὐτῆς τῇ ὄψει τῇς τῶν μελλόντων ἐπαγγελίας τὸ μέγεθος. Οἱ μὲν γὰρ ἐνά- ρετοι, καὶ χωρὶς τούτων αὐτὴν καθ᾽ ἑαυτὴν ὡραίαν ὁρῶσι, καὶ διὰ τοῦτο αὑτὴν μετέρχονται, καὶ διὰ τὸ τῷ Θεῷ δοχοῦν, οὐκ ἐπὶ μισθῷ ἃ ἐργάζονται" καὶ μέγα ἡγοῦνται τὸ σωφρονεῖν, οὐ διὰ τὸ μὴ χολάζεσθ.ι, ἀλλ᾽ ἐπειδὴ ὁ Θεὸς ἐπέταξεν. Εἰ δέ τις ἀυθενέστερος, χαὶ τὰ βραθεῖα ἐννοείτω. Οὕτω χαὶ ἐπὶ τῆς ἐλεγμοσύντς ποιῶν μεν, καὶ ἐλεῶμεν τοὺς ὁμοφύλους, [456] μὴ δὴ 9 περι- ορῶμεν ὑπὸ τοῦ λιμοῦ φθειρομένους. Πῶς γὰρ οὖχ ἄτο- πον, αὐτοὺς μὲν ἐπὶ τῆς τραπέζης καθέζεσθαι γελῶν- τας καὶ τρυφῶντας, ἑτέρων δὲ διὰ τοῦ ἀμφόδου παρ ὀν- τῶν ἀχούοντα; ὀλοφυρομένων, μηδὲ ἐπιστρέφεσθαι πρὸς τὴν ὀλολυγὴν, ἀλλὰ καὶ δυσχεραίνειν καὶ ἀπατεῶνα χα- λεῖν; 1 λέγει;; ἄνθρωπε; δι᾽ ἄρτον ἕνα τις ἀπάτην πλέχει; Ναὶ, φησίν. Οὐχοῦν ταύτῃ μάλιστα ἐλεείσθω᾽ ταύτῃ μάλιστα τῆς ἀνάγχης ἀπαλλαττέσθω. Ε: δὲ μὴ βούλει δοῦναι, μηδὲ ὑδρίστς " εἰ δὲ μὴ βούλει λῦσαι τὸ γανάγιον, μὴ ὥτῃς εἰς βάραθρον. Ἑννόησον γὰρ ὅταν προσελθόντα ἀπώσῃ τὸν πένητα, τίς ἔσῃ τὸν θεὸν παρα- χαλῶν. Ὧ γὰρ μέτρῳ μετρεῖτε, φησὶν, ὀντιμετρηθή: σεται ὑμῖν. Ἕννόησον πῶς συντριδεὶς ἐχεῖνος ἅπεισι, χάτω χεχυφὼς, ὀδυρόμενος, μετὰ τῆς πενίας καὶ τὴν ε Μογοὶ. πάλιν ἀνεπαγῆές, πιαϊο. 4 δὲς Θ8υ1}. 1.αζουαῖιΣ ἐπὶ μισθῶν. Ενιτ. “ΑΙ᾿ μηδέ.
ΠῚ} ΙΝ ΟΑΝΝΕΜ ΤΠΟΜΊῚΙ,.
(αἱ ρφο[ονγὶ ῬΟββῈῃ!, ΠΘΟΠ0. πιϊγαουϊυγυπι πιοάυϑ: οἴπμΐδ ςατῖα πονὰ, 6δἱ διυροιάα. Οἵ δγρο, ἰμαυΐὶ, οἱ ιε εἰ βο8 ρεγβοαυυηίυν 1 (μία ἀ6 πιμπάο ποὴ εεἰὶδ. δὲ ἀε πιμπάο ἐεεείϊς, τειπάμς φιοά «μμῖη ἐεἰ αἰ ἰφετει. Ῥτὶι8 ἴῃ πιαπιοξίδι 1}8 γουοοδὶ υεσθα, 40:8 [γαϊγίθιι5 βυΐϑ ἄΐχεγαι: βοὰ ᾿ΠΠἰς φυιΐάοπι οϑυ!18, π6 'ρδος οἴεπάογοι; πὲς γεγο οοηίγα ἰοίυπι τονείαν!, ΕΚ ὑπάθ ἰἰφιοι 08 Ροριεγοᾶ οὐΐο μαινογὶ ᾿ Εχ 5 φυα8 'μ π|8 ἤποια βιμὶ. Νδῆὶ φυοά οἰείογυπι ξεϑίογαπινθ ΠΙΘΟΓΙΠῚ σΟΩΓΡΉΟΓΘ Ροϊυογιηΐ, υἱ Τ26 ΠΟΙ γεοὶρογυηι ἢ Ὠεΐἀ6 οὑπὶ ΓῸΒ δἰυρεπά8 ποδὶς εἬ56ῖ, οϑυδδη) 4υο6ι6 αἰχὶτ; Ὠοπιρο Ἰρδογιηι πεηυϊιίαπι. ΝΠ ἰος 54:18 ᾿ιδυυΐ, δε οἰΐωπὶ Ργορμείδπι δάἀάηςῖς, οβιθπάδιβ {ΠΠππὶ ἢπὸ [λπὶ ΟἹ πὶ ριασπυπιΐδ8.6 26 ἀΐχίδ56: 20, Οαΐα οὐΐο ἐαϑεογιπε ἢϊδ σταῖς (Ῥεαί. 08. 8). Ουοά οἱ Ῥαυ]υβ (Δεἰϊ. Μιι 115 δηΐηι πγαπεΐθυς αυοὺ δυάδα πο ογεάϊ ογίμ!, ᾿γομμθίδβ ἁδετὶ ἰά οἸ πὶ ργεβῃιηἰλι!65, εἴ οφαυδάηι ῥγοίδγοηϊο 8 ἱμεγεάμ!λι18, μα πηρο π)Δ} ἰδ εἰ ἀγγοφδη 2πὶ ΘΟγιπῚ. θΟυἱὰ ἐγροῖ 5ἰ βαγιβοηθ (ὺπ| ΠΟῊ διυγνάγμηῖ, ἤθη 08 πυδίγΓθπι) δΟΓΥΔΌΣΠΗΙ: δὶ (6 ρογβϑιμιυε! δυνὶ, οἱ ΠῸ6 ρογσ δοηυεοία: δἱ Υνἱύδγυηϊ δίψα 4" 2 πα] ος 4]:8 (δοΐ!; δὶ νεῖ διιάϊογυπὶ ποι ἰιδοίοπιϑ δι 112, οἱ πὲ δ᾽} ργὸ- [δοοΓΌηι; δἱ Ῥαίγοπς ἐπυπὶ οἱ ἰ6 οὐνγυηὶ: ΟΌΓ Ὧ06 ἴῃ οιοάϊος ἱπ)εοίβε! ἢ φιυοπιοίο πο6 βάδ ἐϊφηΐ εγίπιυβ 4υὶς εχ σοπιΓ ᾿}ὕ0.8 Π05 αἰ ϊοι ὅ. Νε ἰίδφυε ἰμς80 σορἐδη(65 ἰυγϑαγοηίυγ, υἱδ 4υηπὶ δίδεεδι εοηΞοϊδιίοηει. 36. μι νοποτὶ! Ῥαγαοίφίμδ, ἡκειι ε0 πιμίαηι, 5. ρίγίίμτι υογ αἴἷς, φαὶ α Ραίγ6 Ῥτοσθ- ἀΐι, ἐ{ε (εε!᾿ποπίμηι ρεγ ϑυδὶϊ 46 πιθο 91. Εἰ τος [εεἰὴ- τηοπίπιι ρογίἡϑεϊἶς, φαῖα αὖ ἱπληἶο πεεσμηι ἐδῖϊ6. 1116 (Δ 6 ἀΐξηιις οὐ!: πὶ δρὶ εἰ 18 νεγί 1:18 65, 1060 ποι! ϑρὶ- εἴίσωι ραθοίυπι, 5οὰ δρίγίμπι νεγὶαιὶς ἰρδυιη νοοᾶνὶϊ. Ευά νετο, Οκἱ α Ῥαίγα ργοοεάί!, οβιθηα ἴρϑαιη οπιηΐα δοευγαῖδ πο686, αυοὰ οἰΐδ 46 5εῖρβο ἀϊοὶ! ΟἸεγβίυβ: δεῖο παπάς νεπῖο, εἰ φμο ναάο, οἱ ᾿ἷς ἀς τοῦ 0 Ἰοφυδη8. Ομεῖν ἐρ0 παι. ἘοοΘ πο Ῥϑίθὺ 80]υβ, 864 οἰΐῶπι ΕἸ] 5 πετιῖι. Εἰ νοβ φιοφαα ἢἀ6 αἀἰφηὶ εγἰἰ5,, αιΐ πιθ- εατα [υἱδιΐδ,, Π6 416 ἢ) 411Π|5 δυάϊειἰ5. ρείψυ Ὡροβίοι! Ἰΐπο δδϑθυογδηίεα ἰοαυυμίυγ: (),κὲ δνιν 60 ΘομιοάϊηΜ 8 εἰ υἱδίνικε ( Αεί. 10. 41). Ουοΐ δυίαπι μος ποη δὰ ετλιίλιο αἰεια εἰηὶ, ἰ6βιἰ Πα 'ρ66 ϑρί γἰίυ5. (6α».16.} 1. [κε ἰοσμκίμε ἐκπὶ νοδΐδ, μὶ ποπ ἐραηἀαἰποηιπὶ; οαπὶ πεῖρα υἱάεἰ 5 πιυ! 05 πΟῊ ογθάθη 68, οἱ νοβ φγανία Ραιίεηιε5. 2. Εαίγα εὐποσοσαπὶ [αρὶεμ! πος. “τη οπίτη ἀεετγευεσδηί, υἱ δἱ φυὶς Ομ γίβίυπι σοι ἤιδγοίυν, ἐσίγα δγρλρορξῆπι εἰϊοθτείυγ. δέά υεπὶξ ποτα, μὲ οπιινὴδ φεὲ ἑπείεν βεῖ! τος, αγϑὶγοῖην δ οδεεχμίμηι μγσείανς θεο. [ἰὰ νεβίγαπι το υπίυν ὁ Πεςοπὶ, 86 δὶ Γαπὶ ῥίαπι οἱ 60 δτδίδαι ἀρεγοηϊ. ὨεΐπῸο σοπεοοϊλιίοποπι γυγβϑυ9 ἁθοτί: ὅ. Εἰ κε [ἀείεπί,, φμία ποπ πουέγμηὶ Ῥαίγοπι., πϑῆϊι "η4. οὐ δδ χ,ὐ σοπδοίδιοποτι 5218. 65ὶ, υο ργΓΟρίοῦ δἰ εἰ μεορίεν Ῥαίγεηι ἰκς ρμαϑιδηὶηὶ. ΗΕ ς {1115 ἰπ πι6- πηογίϑιη τευροδὶ ὑραδι υδίηεπι ἰἰΐλιθ, 4υλι ἴῃ ργίποῖ- Ρίο ργοιωϊεγαὶ: "βραιἐ ἐει6 ομηὶ νοϑὲξ ἐχρτοὐγανογίμέ, εἰ γμενερέηκωί! υο8 {μετὶηί, εἰ αἰ χοτὶ ἢ θη.η6 Ἰναίμηι ψεγ- δαμε δάνεγεμπι το8 ΠιεΝ ἰἜη]8Ὲὲ., Ῥτορίεν ηϊ6. ομάείε οἰ ἐζχαμέιοίε, φαεία πιέγεές ὑέείγα πμια οε ἴα οαἰὶς (αι.
5 ὠυκίληι μαι, γόμιμαβιυμ, υγο, νιοίιμμγ.
ΧΧΥ͂Ι. αἱ. ΕΥΧΥΙ. 418 5.14. 12). 4. Πᾶας ἰοημμίμα ἐμπὶ νοδὶε,, μί οἰ} νομοτί, δογα ἐοτγμῆϊ, τε πἰδοαμιὶπὶ πογυπι, οἱ οθίογα ἤάδ ἀΐ- βθινκν μα θ δα 8. Νόᾳια οηΐηι ἀΐοαογα ροίογ 18 6 δι] ϑηἀΐ δὶ ῥγαι ἰηου 5 οαυ854 ἔς (ἰχίδ56, Π6 406 (αἰ]αοΐα 4586 γΕΓΡΔ ΠΙ6Ά. Νὰπι 5] {υ}5 νο5 ἀδοίραγε νοεῖ, ποι Ἰνϑο ῥγαβάϊοεγθι αυπ νοὸβ ἀθίθγγεγο ροββϑοηῖ, [060 6Γ80 Ργιοὐϊχὶ,, π6 ἰδεο μα σερθοίδία νο5 {πγθαγοηῖ: οἱ αἰΐα ηυοαυθ ἀ6 οαυβᾶ, πὸ αἴξαγοιὶβ 6 ἤξθο ΠΗΓα ΘΆδα ΠΟΙ ῥτγιδοίν 556. βοιηίπἰδοαηεῖηϊ ἰρίτγ, φιία ὁ6ο αἰχὶ νοϑὶδ. Νάτη δοαμοῦ διά Οὐ διίιπι μμα]απ) ἁἤθγευαηξ, εὖτ {Π|05 ρεγβθηθογοιίν, ἰρϑ05 ρο]Π 65 4ιιϑὶ ρογηΐ- αἰοβ08. γέγαπι ᾿ς ἀἰδοίμυϊοβ ποι τυγϑα!αμ!:,, υΐα υϑδο Πιΐιιγα δυάϊογαπὶ, οἱ βείουαμι ομγ ραιογειιίιν: αὐ: οδυ5ἃ ἐγαὶ δα οἰ οηθοὺ ἰρβυῦυπ) ἀηίπιος ἰάοπαᾶ: ᾿Παπλφυς ἰάδο υὐϑΐχιια νογσαὶ ἀΐσδηβ, Νοη μου γαηι τη6: δι, Ῥγορίθγ πι6 ἰδοίθηϊ, δὲ ργορίογ ποπιθῃ πιϑυπὶ, οἱ Ῥγορίογ Ραίγϑηι (9 οαη. 16. ὅ. εἰ 15. 91); εἰ, Εξο ρτίπιυς Π3881:15 81:1π|; οἱ, Νοη εχ "518 ἐϑυβα ἱπῸς δυάδῃϊ.
4. 15 οπιαιἱοπῖϑις ὑπ646 ςοπεοίαιϊο ἐμπιενάα. ---- 115 Π05 ΄ηοιαε ἰῃ (δι Δι 0} 18 δῖ: 0 να υϑοπηυ8, οἰνπ Ὁ ἱμηργοῦ β δἰ ἰανί ραλπιαγ; ἀμούπι ποβίγυπι οἱ Πα οὶ Ρογίβοιογοιη γεδρίοἰδπιυδ,, οἱ 4υυὰ 4 ἱπιρευνὶβ, φυοά ΡΓΟΡΙΟΡ νἱγίμίθι, οἱ ργορίογ Ομγίδίυπι ραιΐνμιαγ. Νάῖῃ δἷ ᾿ς οορίιοπιυς,, [οἰ Πα οπνηΐα δἱ 0] γα] ὰ δγυηῖ. ΝᾺ) δἰ μγὸ ἀϊ!θοιΐβ αἰ αι ρα β5ι85 φυϊβρίαιη φἰοτίαιαν; 8ἷ 4ι:|5 ργορίογ θδιπι ρά551::8 [06 γ}:, αι πὶ ΠΊΔΙΟΓΙΙΗΙ 86 η50πὶ| ΒΑθΕθΐι 51 διΐιη ΟἸντἰδίυ8 τοπὶ ργυυγοβδηι., ΟΥΌΘΘΙΙ ΠΟΙΏΡΘ, δ᾽ οΥγίαπι μΓΟρίΘΓ ᾿08 γοσᾶθαὶ: πηι} 10 πηδρὶβ ἢ08 ἰος δἤπεειι! 6556 ἀοθοπνι8. ΕἸ 6] σγυείλιιβ δἷς σοῃίθιιμο γα ῬυβϑΠ8., πλυ]10 πηαρίβ ροουηΐα8 οἱ ναγ ἰλπι. Ορογίοὶ ἜΓξῸ,, φυδλη 0 αι ργᾶνθ ραβϑιγὶ δ0π|ι15, ΠΟ0ἢ ἰαθογεβ δοίην, 50 οἱΐδπι σΟΓΟηΔ5 τοϑ)νὲ- οαγ6. ὕτ δηΐπι ᾿πογοϑίογοβ "θη πιιγία δοίη), δοὰ οἱ Ἰυογᾷ οορί(δπὶ: δὶς οἱ π05 οαυιη, οἱ θᾶπ| 4αδε δϑοπη- ἄυμ θευμη 68ι ἤὐυείαπι σορ᾽ἔαγα ορογίοι. Ουοὰ δἰ εἰν’ ἀυ]ς65 νἱάδᾶπειγ ορεδ8, οοξίία ΟἸιγἰδίαμν πη ἰὰ το! οἱ βίλιίιη ἱμπογαία εἰ] υνἱὰοθυπίυγ. Βηγβιπὶ δὶ ποία - δίυπι 681 μουραγίυυβ ἀάγα,, 1:6 ἱπιροηδβαπι ἰληλι) ο0- ΕἾ168, δ6ά ἃ δοινέπίς δὰ μ)θΈ86Π) δίδιϊπη δηίΐπιιπη ἰγαπβίογαβ. ΕἸ δἱ ἀυγυπὶ εἰδὶ νἱἀοίυ ἀὐδιίμογα δὴ 8ΠΊΟΓΟ Δ] θμ88 ἀχοΓΪΒ, (δου γαρυΐϊδ ΘΟγοηᾶπι χ ᾿ς ἰϑνογα ραγίαπι,, οἱ (μοἾ]6 ἸΔθΌΓαπὶ ἔογεδ. Ναπι δὲ {ἰπιὸῦ Ἰνοπιίημπι ἃ πι|45 [οἰ πογίδυι5 ἀγογιῖῖ, φυδηο τηλρὶβ ΘΟ γῖϑε! διμοῦ] Ψιγιμις πιόγοες ἱρεῖιις ἰαδογέηι ἰευαί. ΕἸ διιοεμπα Φοπιπιὁπαϊαίειγ. ---- ὨυΓᾺ ΥἱΡίι5 65; βοιὶ ἱρβὶ εἰγουπιρο- Ὠ8Π}08 πιᾶρηα5 {Ὡ υγογὰπι Ῥγοηνδδίοηθ8. Ῥχοῦΐ δηΐιη ᾿ρβαπι ΡῈν ξὰ νἱγίυίοπι, πιδ8ῖ5 οασίογβ, ϑρθοίοσυαπι [)8- νεπὶ, ἰάδοχυα ἰρβαπι οΟἸ:, 45 ργομίαεῦ οὶ ρἰ;οί- 105), ΠΟΙ) ῬΓοριὸγ πηογοούοπι γοεία συμ: ΠΩ Βπδπιημο ΓΟΙῸ σομεηοι ἴδηι μυΐϊηῖ, πθη αἱ Βυρρ!!είυπι γἱίοηι,, 8οιὶ αυΐο ἰθ Π)διι5 ργοορί!. 5] αυΐϑ νθγο ἱπῆγπηϊοσ οἱΐ, 58. ζγιομηΐα σορίιοἴ. δίς εἰγοα δἰ εθιιοεγηδπι (Δοίδηγαθ, δι σου θα] ἢ ποϑιγογιπὶ Πιϑαγδαιπυῦ: Π6 [ἈΠ|6 δποοίυβ ἀσδρίοἰδιιυβ. Οὐοηιοάο δε ποη ἀυβυγάυπι [ὑογῖῖ, ποδ διὰ πιθηβ8: δεάογε ἰη γίϑυ, ἰῃ δ᾽ ἐοἰΐ8, μην 8108 ἰπ {γἰ νἷο9 ουαΐπιιβ οὐ! δηῖ68, πδαηο δὰ οὐ ευἰδηίθι ΠΟ5 ΘΟΙΝΟΓΙΟΓΟ, 5δ6ιἱ ὁθτ πο] εδί6 ίογγα, οἱ ἀσοαρίογοι νοοῦγο. Ουϊά (ἴεν, Ο ᾿οι0 5. Δ ρΓὺ ρᾷμδ ὉΠ0 Πιιὶδ ἀοεὶρι1} Εἰΐαπι, ἀΐοας. Ἰάδο ογο πιαρὶβ ἀεθοὶ δὰ σοπι- τη ϑογΆι ποπ) ππονογα, ἰάθο πιᾶχίπια οχ πϑοοδϑίίδι 8 ογιθπάι5 651. δὲ γ6ΓῸ ὁὄπγα "0115, 52} 16π| ΠΘ ΘΟΠΙΏΙΠΟ- ᾿ἴδιν ἰδίοΓηΒ: δὶ πο} 5 ἐχ παιγαρῖο ΟγΙ μο ΓΘ, π6 ἱπηρο]- - [28 'π ἱκιγαιθεη, Τ οι γαρια, οὐ δοσοάσμη!οπι τορος, αι Πονν τορθο ἐπροίΓδίμ γι δἰ8. ()μα ἐηΐηὲ ΠΥ ΠΕΙΤΩ ἡ ἱι1, τι δ δὶ {μετ ς, Τοπιοιρί αν υοῦια ( Ααιὴ. Ἵ. 4). Οοφίια ᾳιοπιοάο ᾿16 γαρυΐπιβ ανδης, γόοιο σαρὲ!6.. {56 1}5.. ῬαΌρΟΓί (5 δἰ πιιὶ οἱ ἐοπίμπιθ- Ἀπ νυϊηι8. τοίογοηβ. Νῆπὶ δ πιοιιἀΐσαγα μη] 6 οίτμ Ρεδιΐδ, μοϊδινίο ιν ΠῸΝ Δοοίρογε,, οἱ οὐλὴν ἐου πο 15 εϊπεούάαγα, σορἰἰ πη δι Θχο οὶ ἰσηιραβίαλιοιι. Οτ0- 8986 (ογὶ8 βἰ θη 8. ἜΓΊΠΗ5., οἱ παίιγηηι ᾿μ.8}Π| ΡῸΓ ἀναγ ἰαπὶ ἱσηογα ει" ΜΉ} ὁ Εἷς ἰπφόπιϊδουμι!: αἱ σοΐϊο πο μηδ ἔθη ἢ, 56.} ΘΙ ΡΟΡ ᾿δησ πιπογίςοῦ- ἀΐαπι ομιΐπογο. Οορφίτα τη} ἀΐοπι {Π}|4ι, 4118 δι δϑΐπνη8 δ η16 ἐνὶ θυ ποὶ ΟΠ εγἰσιὶ: φιδινὰο τι βουὶς. γάϊππὶ μοί πιι8, οἵ ἐν πιουύΐιιν αὐ υοῖοβ ΟΝ ἰκίν5 οἷς δ οαπόλιν: Ργο- Ρίον ράμθῆν ὑπ υ πὶ, λ0υ1 ὑπυπι Οὐ πι., τπηΐδηι ἰῃ ᾿ο- τ δηϊπιϊβ οχοὶ 18 Ἰοπιρεδίδίοιη; 4} ἀΐοαπιιβ ἢ «πῶπὶ ἀοί πϑίοποι Ὡἤδγθηνυβ ᾽ Οὐυὰ δι ἰγ0805. ἴῃ πιούίυπι δ ποι υγῦ" δἰ!, δυάἱ οχ οἷυβ υεγυ δ: 1π φμαπ- (νπὶ ποῖ [{εεἰεἰἷϊ6 κηὶ ἐς ἠϊΐξ, πεημὲ υἱ πὶ [εεἰειῖ8 (Μαι δ. 95, 45). Ναί ὀπίπι {ΠΠ] ἰυπς ἀΐσοηι δ᾽ αν 4 πο8, 86. Ποι5. ργὸ 1Π|6 πο5 οοδγζυοὶ. Νάπι 1, ἀζάγαι 4}- ἀθη ὀΐνο8 υἱθϊι, [μᾳζογυβηια πἰ 1} οἱ ἀΐεῖ!, 50 ΑΒνὰ- Μμιδιῃ Ῥγὸ 60 ἰογιεῖι8 θϑῖ. δ, 6 εἰ ραιρουγθυς ονθηΐοῖ, 4υΐ ὐπὸ ἃ ποθῖ5 βδρεγηυμίι. ΝΟ οαΐμι πθϑιιπ) οΧ- (ειδοηιο5 νἰΔουΐπιυ8., πηίβογο ἰαυΐτι,, βοἀ ἴῃ τϑηυΐθ εοπϑίϊι 09. Νο5. δυΐοπι ἢΠΟΓι} κρδοίο οἵ Πα ἢ Ἰμάιδιπη8: ΔΙ46 εἰ 2 πὶ δοΙ πὶ ἢ ἱ τ}, ποο, ψιοὰ πε το σγανίυβ οὐἱὶ, δυρρὶ οἴη). Νοχυθ οἷ αἀἶνοβ Π|ς ἐ6 νοεῖς δϑιιγαν συρίοναι 9], 56 ᾿ογγο θα ιΓ δἱ ἐγανί ον ογιοία αν; οἱ δυδένίι; Ποσορὶφεὶ ϑονα ἐπ ψίία μα. εἰ ἱ,ιχητιδ μιαία ({μο. 10. 35). Νὰ ἰρίτυν μα αιυμιν αὐ μίλην 6886. εἰἰν 125 οχἰ δι ποηλιδ. Η:8 Ὠ2η] - 416 νἱαιΐοινν δ΄ βρη! οἴνεπ που ἐγυμί,, πἰδὶ ἀιῖοιι- ἀθεεν ᾿ς αἱ σου γα, δἱ διιονδαπνιδ, ρϑιρεγ8 δ δια- πιύμίθην ἢ! θἷ5 ογῖτ ἀο!] οἰαρυπι δἱ 4υ16}15. Νὰ πὶ ραοοδία δἰνοιογαἰμν5 δὶ ἤδη6 συην ργαιίάγυπι δοιΐυη6 10] δΓδίηυϑ, οἱ πιλξιδιν δρι! θοιη δοχιγίπνιβ Πα πεΐαπι.
ὅδ. Να ἐγρβὸ δοΗΡῸν ΓΟ υἱ6 πὶ ΠΟ ΓΆΠ.}5., εἱ ᾿ΠΠἰς το πο “γηϑιηιν: 86} ὑγῸ νἱγίυ!α ᾿ὩΡΟΓο8 βυδεὶρίδπιι8, καμογἤια ΓΘ θιν5. δὲ Π1} ΔΠΊΡ]15 φυΐιτηπηι!5, βει Ἰμν ρα ρογιδ οηγεΐα ἡ 51γ οι ἀδηιυ8. Οὐδ ποδΐβ εὐἷϊ δα παι, συμ 0 ἧμ56 ποῦὶβ οἴου ργοπιἷ, "08. Δ 6} ποιὸ ράπθι ἰρϑὶ γα θοιηη Υ οὑπὶ 'ρδ8 , 5. ΦΌΑΝΝΙΒ ΟΠ ΥΞΟΘΤΟΜΙ ΑΠΟΙΠΕΡ. ΟΟΝΘΤΆΝΤΙΝΟΡ, ε"}ν} δοίδιν οὶ ουγοὶ (“]απλ. δ. 45), δἱ οπιπα εἰβνὶ σγελιυγαγ πὶ ΜΝ ἰκιογί πὶ μγαυθθαι Σ τὰ γογο 86 γοδίδεν υίοπι 468 'ρϑὶ, Ποαις ἔρϑιμν ἰδοιΐ σοπεογίδηι (Ὡς Τ Ετ αὐἱὰ ἀΐεο βοίθηι δὶ ογοδιυγαιῃ ἢ ΟΟγριδ εἶυΐ ϑαιιπι ἀοάΐι, δἱ δδιφυΐϊηθίη ργει!οδιμη; τὰ γ ΓΟ δα Ροΐιμι υίΐι ει | ργαθοβ Υ ΑἹ ϑαπιοὶ ἀδάϊειϊ γδγυπι πον δϑὶ Ἰνν πιϊδογοογαΐα: ἀοπθο δΐπη Βδυδθηβ ἤθη ἀδάεοεϊα, ποπάυπι Ἰοἰυπὶ ἱπιρίονΐδιί. Νδιη υἱγρίπος υ: ἰδ μα - ἀ65 Βα θαι, οἷουπι φιυᾳαδ Βα δ ϑηϊ, δα ποῃ ο- εἶοι8. Ορογίευϑι,, δὶ [08 4{1γθ5, ποη ἴιἃ ΡΆΓΟυΠι 6556 Σ ΠΌΠΟ ΥΘΓῸ Οπ 68 4υ:8 ΠΟΙ Πί δι. Ἰαγαίτῖβ, οὺγ ἴπτὶ ἰθυηχ 657 ὙΟ]εἶβι6 ἀἴσιπι (δια: σα 5δηι ἱπ νπειπῖϊα- εἰ Ὁ ΠῚ απΐ ΡΘΓ ἀναγ εἰϑπὶ οΟἢ ἰσυηϊ,, δά ΟἸαοπποβ δι δαηὶ μἱρτὶ: ἤαη φυὶ [18 Ἰυογανγὶ ἀἰα! οἶς, ἀχρομάεγα π6- δεἰ!. Οοπιοάο δηΐπὶ δὶς δι! γαρίπαπι ραγδίιιβ, δά ουῃ- ἰγϑγίυπι 56 σοινογι οι: ᾽ φυΐ ΑἸ ἰδ ηα ταρί!, φαοπιοίο 52 Δ} ἀαυῖι Ὁ ΕἸοιπν δα ἷ8 4υΐ ΘΑΓα ν18 γθϑοὶ ἀεδυονὶ Η ὕ01. υἱγα μοϊθϑὲ ξΓαζθι οἰιδιοὐΐΓο: ἑάθ0 608 4φιὶ μυ- ἡιβιποῦϊ βυπὶ μϑβίογοβ μιδείδιηι. (θὰ π6 πος δἰΐδηι μα! ϑπνον, ἃ 1(4 οἶθο αὐδιϊποδινβ. Νδιῃ Νΐ σαγι θα γὰ- δουιπίυγ, 4ινΐ Π6Γ [Ὧπλ6πὶ πιογίοπι ἱπάυσυν!. Νοπ τἰιῖος φποιιοάο οπιηΐδ δοιῃ πη ἷα ποθΐα Πδυ5 μοτιηίοῖι ᾽ Νϑηι δὶ ρϑΏρΟΓΘΒ 6680 ρΘΡΙ5ἰ, Η] ἦν αἰ νἐλινν ργαιίανη [οεῖϊ, υἱ μοδδθιῖ Ρ6Γ Οἰθοπιοϑγηϑιη ροδολῖα ἀθρομθγα. Τὰ ΥΟΓῸ ἰμὰς ἰπ τὰ ὁγυάεἰῆα οἱ ἰμδυνιαιυβ 68. ὕπιδ Ἰφιοι (6, 5ἱ ἴῃ πιδογίνυβ ἤδης μαθογοβ ρου 5.216π|, ἰημῖπα- ΓΔΒ δἀπνίβδυγιπὶ σα 68, εἰ ἰυδόπὶ νἱαιιῆυς οὐ ἱμιογεϊιδυγαπι [υ]556., Θαοά ηα ἤεγεὶ, ἰπβϑιίδυ δεὶ 141} νίδιη ργιβοίἀΐι. Οιοά 5] ἰντος δυΐθῃιδο αἰὅγο [ογιῖς, πηι} 0 πιϑρὶβ 660, αυΐ [πο νἱάδδιη, Θυούξηαα ἰὰ ἀΐνεϑ, {16 μᾶμρογ ογὶι } υβαμο δι υθερογλμι: υἱοτίας ποα ᾿ίεθι. Αὐδὸ δηΐπὶ ὑγαν 8 οϑὶ ν᾽, δἱ οπηηΐα 731 ἴω 1- μ.}5 δυμῖ, υἱ υγονὶς ἰογὰ οἰημΐα οχἰπιϊηιδινάα οἷηι. Ουά εἰν ορυβ 68ὲ γε υπάδι δ ρϑιιὰ., φα!α βαγνογυπὶ εἰ ἀἰδραιυβαίογιπι πΓΟβΟΥ ΟΡ ποῖ ροιΐι5. εἰ πεῖς ἰΘθιμοδ παΣ ργοομ 5 ΘΟΙ μᾶΓᾶ5 ἢ ΡΘΠῸς πυ}13π| ὁληϊῖ- (ϊ νοσθιν., 56 ἴωγθϑ μη] 105 ΔΠ]}οἷξ: ρδῆυς γθγὸ ραϊε- Ρύγυπὶ δὰ Ὀουπι ἰμδιιπν ϑβοοιιϊ!., ργιυβομίοπιὶ νἱϊδη νοι δηδυθιη,, οπιμίαιδ βοϊνοὶ ρϑεςσαίῶ, ἃς φἰοξίδιν δρυὰ Πευπι, ποιόγεπὶ ἀραὶ ἰιομνΐμ685 αἴεγοῖ. ΟἿἹΓ ἜγρῸ εἰοὶ τοὶ Νοπα ἰηνίαοε ἢ ΤΊ] διΐπν Ἰοιθα πιϑεὶβ ηιλιη γουρογίθυ8. ᾿διιοποϊυπι ργαρδίαβ: {118 ἤδιν]υδ ργα- βυπίϊα ἰαγρὶγῖβ; εἰν] νογοὸ ἤβυγάπι ε]ογίδπι δὲ Πάοίαλμι ἈΡΡΑΓΆΒ: 4118Π| ΠῸ5 ΟΙΉΠ68 υπᾶ1Π Δϑθοημδπιυγ, θγα- εἶα οἱ θαπίβη δια Ὠοηιίνΐ μουιγί 5 65ι ΟἹ τίσι, οὐ φίο- γἷδ εἱ ππρδγίυμ ἴῃ δδου]ι. Απιδι.
ΒΟΜΙΠΙΑ ΤΧΧΥ͵Ι.
(μν. 16. νυ. 5. σο αμίφια αὖ ἱἰμδο υοὐΐε ποη ἀϊαὶ, φκῖα τοὐΐφομπι ἐγαηι. Νπο ἀμκίεπι υαάο αὐ εμμι φαὶ γεΐδὶ! πιϑ, εἰ πέηϊο ἐχ υοϑὶς ἱπιεγτοσαῖ πϊδ, ()μο υααϊς ἢ 6. δεά φιία λας ἰοημιιμίμα δμπὶ νοῦϊε,, ἰτγἱ δια μι ρί6- ψὶ( ΠΟΥ Ὁθδίγ μι.
4. Τηὶ δια φμα δοπα εἰ!. ---- Μαβπα ἰΓἰβε 5 Υἱβ, οἱ πιιῖια πο ἷα ορυβ δε [ογιυἀΐηα, υἱ ᾿υ]ς δηΐπν πιογῦο ἕοπαγο96 Γαυἰβίδιηυδ; οἱ ἷνις ραγί υἱΠα16, φυοὰ δι μογιιπὶ ἰμ ᾿ἢ Θοῖ, τ ΘΙ Ζυλην5: αἰ ψυϊά οηΐη απ} }ῶι}8. μα θ6ῖ. Νὰπι οὐπὶ ρΟΟΟΔΠΙυΒ γα] π08 γε] ὉΠ ἢ 6, ἴυηο 50 πὶ εἰ δι ϊ ἴα θοηυπ) εϑὶ: οὐπὶ δυίεπι ἰῷ πυπι2- πδ΄ ἱποίἀΐπιυ5 63] πηι δἰ65, ἱπ0}15 ἐγ δυϊ 8 6βὲ. Θ εΐα ὀγᾷο ἀϊδοίμι!98 ποπάυπι ρογίδοίοβ (νος ορρυκχηδίοιϊ, νἷο φυοηοάο Ομγίβιυβ ἰΠΠος εἰΐαπὶ ἱπογερδιίοης 8ά- Π"υὐτα οογείψαῖ. Ναπὶ φυὶΐ πα}|65 ἢΠΠυπὶ δηῖθα ἰπίογγοξα- νογβηῖ. υἱουϊη Ῥοίγυβ ἀϊοογοῖ, (μι υααῖϑ ᾽ οἱ ΤΙκοπι35, Νεεείηιις 4μ0 υασαϊς: εἰ ἡποπιοάο γμοξεμηιιδ υἱαῖν εῖγε (7οαπ. 1δ. δ6. εἰ 14. δ) ᾽ οἱ ΠΝ ρρυ5, Οείενάς ποϑὲδ ἀπὸ τῆ; ὕδρεως πληγὴν λαδών. ΕἸ γὰρ τὸ ἐπαιτεῖν γατάραν ὑμεῖς τίθεσθε, τὸ αἰτοῦντα μὴ λαθεῖν, χαὶ ὑδρισθένία ἀπελθεῖν, σχόπει πόσον χειμῶνα ἐργάζεται. Μέχρι τίνος τοῖς θηρίοις ἐοίκαμεν, χαὶ τὴν φύσιν αὐτὴν διὰ τὴν πλεονεξίαν ἀγνοοῦμεν; Πολλοὶ στενάζουσιν ἐπὶ τούτοις " ἀλλ᾽ οὐ βούλομαι νῦν, ἀλλὰ διαπαντὸς τοῦτον ἔχειν τὸν ἔλεον. ἙἘννόησόν μοι τὴν ἡμέραν ἐκείνην, ὅταν παραστῶμεν τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ " ὅταν παραχαλῶ- μεν ἐλεηθῆναι, χαὶ εἰς μέσον αὐτοὺς ἀγαγὼν ὁ Χριστὸς λέγῃ πρὸς ἡμᾶς, ὅτι Δι᾿ ἄρτον ἕνα καὶ ὀδολὸν ἕνα, τοσ- οὗτον ταῖς ψυχαῖς ταύταις ἐνειργάσασθε χλυδώνιον " τί ἐροῦμεν; τί δὲ ἀπολογησόμεθα; Ὅτι γὰρ χαὶ εἰς μέσον αὑτοὺς ἄξει, ἄκουσον τί φησιν’ Ἐρ᾽ ὅσον οὐχ ἐποιή- σατε ἑνὶ τούτων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. Οὐδὲ γὰρ ἐχεῖνοι λοιπὸν ἐροῦσί τι πρὸς ἡμᾶς, ἀλλ᾽ ὁ θεὸς ὑπὲρ . αὐτῶν ἡμῶν καθάψεται. Ἐπεὶ χαὶ τὸν Λάζαρον ὁ πλού- σιοὸς εἶδε" χαὶ ὁ μὲν Λάζαρος οὐδὲν πρὸς αὐτὸν εἶπεν, ὁ δὲ ᾿ΔΛόραὰμ τὸν ὑπὲρ ἐχείνου λόγον ἐποιήσατο. Οὕτω χαὶ ἐπὶ τῶν πενήτων ἔσται τῶν νῦν παρ᾽ ἡμῶν γχατα- φρονουμένων. Οὐ γὰρ χεῖρας αὐτοὺς προτείνοντας ὀψό- μεθα ἐλεεινῷ σχήματι, ἀλλ᾽ ἐν ἀναπαύσει ὄντας " ἡμεῖς δὲ τὸ ἐχείνων ληψόμεθα σχῆμα " χαὶ εἴθε τὸ σχῆμα μό- νον, χαὶ μὴ τὸ πολλῷ χαλεπώτερον, τιμωρίαν;! Οὐδὲ γὰρ ὁ πλούσιος ψιχίων ἐπεθύμει χορτασθῆναι ἐχεῖ" ἀλλ᾽ ἀπεττγανίζετο χαὶ ἐχολάζετο χαλεπῶ:, χαὶ ἤχουσεν, ὅτι ᾿Ἀπέλαδες τὰ ἀγαθά σου ἕν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζω- ρος τὰ καχά. Μὴ τοίνυν μέγα τι τὸν πλοῦτον νομίζω- μεν. Οὗτος γὰρ ἐφόδιον ἡμῖν ἔσται χολάσεως, ἐὰν μὴ προσέχωμεν" ὥσπερ οὖν ἐὰν προσέχωμεν, καὶ ἡ πενία προσθήχη γίνεται χαὶ τρυφῆς καὶ ἀναπαύσεως ἡμῖν. Καὶ γὰρ χαὶ ἀμαρτήματα ἀποιιθέμεθα, ἂν εὐχαρίστως «αὐτὴν φέρωμεν, χαὶ πολλὴν παρὰ τῷ Θεῷ χτώμεθα τὴν παῤῥησίαν. ε΄. Νὴ τοίνυν ἀεὶ τὴν ἄδειαν ζητῶμεν, ἵνα ἀδείας ἀπο- λαύσωμεν ἔχεῖ᾽ ἀλλὰ τοὺς ὑπὲρ ἀρετῆς δεξώμεθα πόνους, καὶ τὰ περιττὰ περιχόπτωμεν, χαὶ μηδὲν πλέον ἐπιζη- τῶμεν, ἀλλ' εἰς τοὺς δεομένους τὰ ὄντα πάντα ἀναλίσχω- μεν. Τίνα γὰρ ἕξομεν ἀπολογίαν, [457] ὅταν αὐτὸς μὲν ἡμῖν τὸν οὐρανὸν ἐπαγγέλληται, ἡμεῖς ὃὲ μηδ ἄρτην αὐ-ᾧ παρέχωμεν; ὅταν αὐτὸ; μέν σοι τὸν ἥλιον ἀνα- τέλλῃ, καὶ πᾶσαν τῆς χτίσεως παρέχῃ τὴν διαχονίαν᾽ σὺ δὲ οὐδὲ ἱμάτιον αὐτῷ δίδω;, οὐδὲ στέγης χοινωνεὶν ποιεῖς; Καὶ τί λέγω ἥλιον καὶ χτέσιν; Τὸ σῶμά σοι παρέθηχε, τὸ αἷμα τὸ τίμιον ἔδωχε σὺ δὲ οὐδὲ ποτηρίου μεταδί- δως: ᾿Αλλ᾽ ἔδωχας ἅπαξ, ᾿Αλλ᾽ οὐχ ἔστι τοῦτο ἔλεος ᾿ ἕως 8 δὶς 8201}. [δ φοθδῖυγ ἐροῦσι, Τί πρὸς λυᾶς; ἔριτ.
ΙΝ ΖΦΟΑΝΝΈΝΔΙ ΠΟΜΠ.. ΕΧΧΥΡΤΙ ἃ]. ΕΥΧΥῊ.
γὰρ ἂν ἔχων μὴ ἐπαρχῇ;, οὐδέπω τὸ πᾶν ἐπλήρωτας. Ἐπεὶ καὶ αἱ παρθένοι τὰς λαμπάδας ἔχουσαι, εἶχον ἔλαιον, ἀλλ' οὐ δαψιλές. Ἐχρῆν μὲν οὖν, εἰ χαὶ ἀπὸ τῶν σαυτοῦ παρεῖχες, μηδὲ οὕτως εἶναι φειδωλός " νῦν δὲ τὰ τοῦ Δεσπότου διδοὺς, τίνος ἕνεχεν μιχρολογῇ: Εἴπω βού- λεσθε τὴν αἰτίαν ταύτης τῆς ἀπανθρωπίας; ᾿Απὸ πλεον- εξίας συνάγουσι τὰ ὄντα, χαὶ πρὸς τὴν ἐλεημοσύνην εἰσὶν ὀχνηροὶ οὗτοι" ὁ γὰρ οὕτω μαθὼν χερδαίνειν, ἀν- αλίσχειν οὐχ οἶδε. Πῶς γὰρ ἄν τις παρεσχευατμένος εἰς ἁρπαγὴν, πρὸς τὸ ἐναντίον ἑαυτὸν ῥυθμίσειεν; ὁ γὰρ τὰ παρ᾽ ἑτέρων λαμβάνων, πῶς δυνήσεται τὰ ἑαυτοῦ προ- ἐσθαι ἑτέρῳ; Καὶ γὰρ χύων μελετήσας σαρχῶν ἀπο- γεύεσθαι, φυλάττειν οὐχέτι δύναται τὴν ἀγέλην " διὰ τοῦτο τοὺς τοιούτους χαὶ ἀναιροῦσιν οἱ ποιμένες. Ὅπερ ἵνα μὴ χαὶ ἡμεῖς πάσχωμεν, ἀποσχώμεθα τῆς τοιαύτης θοίνης. Καὶ γὰρ καὶ οὗτοι σαρχῶν ἀπογεύονται, οἱ τὸν διὰ λιμοῦ θάνατον ἐπεισάγοντες. Οὐχ ὁρᾷς πῶς πάντα χοινὰ ἡμῖν ἀνῆχεν ὁ Θεό:; Εἰ γὰρ ἐν χρήμασιν εἴασε πένεσθαι, χαὶ αὐτὸ τῆς τῶν πλουτούντων ἕνεχα παρα- μυθίας, ἵνα ἔχωσι διὰ τῆς εἰς ἐκείνους ἔλεγ μοσύνης ἀπο- δύεσθαι τὰ ἀυαρτήματα. Σὺ δὲ χαὶ ἐν τούτῳ ὠμὸς χαὶ ἀπάνθρωπος γέγονας. Ὅθεν δῆλον ὅτι εἰ χαὶ ἐν τοῖς μεί- ζοσι ταύτην ἔλαδες τὴν ἐξουσίαν, μυρίους ἂν εἰργάσω φόνους, χαὶ τὸ φῶς καὶ τὴν ζωὴν ἅπασαν ἀπέκχλεισας. “Ὅπερ ἵνα μὴ γένηται, ἀνάγχῃ τὴν ἐν ἐχείνοις ἀπληστίαν διέχοψεν. Εἰ δὲ ἀλγεῖτε ταῦτα ἀχούοντες, πολλῷ μᾶλλον ἐγὼ ταῦτα γινόμενα ὁρῶν. Μέχρι πότε σὺ πλούσιος Ρ, κἀχεῖνος πένης; Μέχρι τῆ: ἑσπέρας, περαιτέρω δὲ οὐχ ἔτι. Οὕτω γὰρ βραχὺς ὁ βίος, χαὶ πάντα " ἐπὶ θύραις ἔστηχε λοιπὸν, ὡς ὥραν βραχεῖαν τὸ πᾶν εἶναι νομίξε- σθαι. Τί σοι δεῖ ταμιείων ἐρευγομένων, καὶ πλήθους οἰχετῶν χαὶ οἰχονόμων; διατί μὴ μυρίους ἔχει; χήρυκας τῆς ἐλεημοσύνης; Τὸ μὲν γὰρ ταμιεῖον οὐδεμίαν ἀφίν- σιν φωνὴν, ἀλλὰ χαὶ πολλοὺς ἐπισπάσεται λῃστάς " τὰ δὲ τῶν πενήτων ταμιεῖα πρὸς αὐτὸν ἀναθήσεται τὸν Θεὸν, χαὶ ἡδὺν τὸν παρόντα ἐργάσεται βίον, χαὶ πάντα λύσει τὰ ἀμαρτήματα, καὶ δόξαν παρὰ Θεῷ, χαὶ τιμὴν παρὰ ἀνθρώποις οἴσει. Τί τοίνυν, φθονεῖς σεαυτῷ τοσούτων ἀγαθῶν; Οὐ γὰρ ἐκείνους, ἀλλὰ σαυτὸν εὐποιήσεις μει- ζόνως, ἐχείνους εὐεργετῶν. Τοῖς μὲν γὰρ τὰ παρόντα ἐπανορθώσεις, σαυτῷ δὲ τὴν μέλλουσαν δόξαν χαὶ παῤ- ῥησίαν προαποθήσῃ " ἧς γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν, χάριτι καὶ φιλανθρωπία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χρι- στοῦ, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ χράτος εἰς τοὺς αἰῶνας. ᾿Αμήῆν.
ὃ Ουἱάδηι πότε πλούσιος. “" ΓΙ] ΘὨΐυ5 ϑδν}]. ὁ βίος, καὶ πάντα ἐν ἐσχάτοις, καὶ πάντα.
[458] ὉΜΙΑΙᾺ 0Η’.
Ταῦτα δὲ ἐξ ἀρχῆς οὐκ εἶπον ὑμῖν, ὅτι μεθ᾽ ὑμῶν ἤμην. Νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με. καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ με, Ποῦ ὑπάγεις; ᾽λ.1.᾽ ὅτι ταῦτα 1ελάληκα ὑμῖν, ἡ 1τύπη πεπλήρωχεν ὑμῶν τὴν καρδίαν.
α΄. Μεγάλη τῆς ἀθυμίας ἡ τυραννὶς, καὶ πολλῆς ἡμῖν τῆς ἀνδρείας δεῖ, ὥστε στῆναι πρὸς τουτὶ τὸ πάθος γεν- ναίως, χαὶ τὸ χρήσιμον ἀπ᾽ αὑτοῦ χαρπουμένους, τὸ πε. ᾿ρισσὸν ἐᾷν" ἔχει γάρ τι χαὶ χρήσιμον. Ὅταν μὲν γὰρ ἁμαρτάνωμεν ἡμεῖς ἣ ἕτεροι, τότε μόνον λυπεῖσθαι χα- λόν " ὅταν δὲ ἀγθρωπίναις περιστάσεσιν ἐμπέσωμεν, ἄχρηστος λοιπὸν τῆς ἀθυμίας ἡ χρῆτις. Ἐπεὶ οὖν χαὶ τοὺς μαθητὰς οὐδέπω τελείους ὄντας αὕτη χατεπάλαισεν, ὅρα πῶς αὐτοὺς διορθοῦται διὰ τῆς ἐπιπλήξεως. Οἱ γὰρ μυρία πρὸ τούτου αὐτὸν 6 ἐρωτῶντες (χαὶ γὰρ ὁ Πέτρος ἔλεγε, Ποῦ ὑπάγεις; χαὶ ὁ Θωμᾶς δὲ, Οὐχ οἵδαμεν ποῦ ὑπάγεις, καὶ πῶς δυγάμεθα τὴν ὁδὸν εἰδέναι; καὶ ὁ Φίλιππος, Δεῖξον ἡμῖν τὸν Πατέρα σου), οὗτοι νῦν ἀχούσαντες ὅτι ᾿Αποσυναγώγους ποιήσουσι, καὶ ὅτι Μισήσουσιν ὑμᾶς, χαὶ, ὅτι Ὁ ἀποχτείγας ὑμᾶς, δόξει λατρείαν. προσφέρειν τῷ Θεῷ, οὕτω χατέπεσον, ὡς ἀφασίχ χατασχεθῆναι λοιπὸν, καὶ μηδὲν αὑτῷ δια- λέγεσθαι. Ὅπερ οὖν αὑτοῖς ὀνειδίζων ἔλεγε - Ταῦτα ἐξ 4 Ουἰάδηι οπνἰυμ! αὐτόν.
ἀρχῆς οὖκ εἶπον ὑμῖν, ὅτι μεθ᾽ ὑμῶν ἥμην. Νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με, καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ με, Ποῦ ὑπάγεις; Ἁ.1.1) ὅει ταῦτα.1ς.1άληχα ὑμῖν, ἡ ἰύπη πεπιλήρωχεν ὑμῶν τὴν χαρδίων. Δεινὸν γὰρ ἢ ταύτης ἀμετρία, δεινὺν, καὶ θανάτου χατασχευα- στιχόν. Διὰ τοῦτο ὁ Παῦλος ἔλεγε" Αἴ ἡ πως τῇ περισσο- τόρᾳ τύπῃ καταποθῇ ὁ τοιοῦτος. Ταῦτα δὲ ἐξ ἀρχῆς οὖκχ εἶπον" ὑμῖν, φησί. Τίνος δὲ ἕνεχεν ἐξ ἀρχῆς οὐκ εἶπεν; Ἵνα μὴ τις λέγῃ. ὅτι ἀπὸ τῶν πολλάχι; συμδάν- τῶν στοχαζόμενος ἔλεγε. Καὶ τί δήποτε πράγματι ἐπι- χειρεῖ τοσαύτην ἔχοντι δυσχολίαν; “Πδειν μὲν, φησὶν, αὐτὰ χαὶ ἐξ ἀρχῆς. χαὶ οὐ διὰ τὸ μὴ εἰδέναι οὐχ ἔλεγον" ἀλλ᾽ Ὅτι μεθ᾽ ὑμῶν ἤμην. Καὶ τοῦτο ἀνθρωπίνω; πά- λιν" ὡσανεὶ ἔλεγεν, Ὅτι ἐν ἀσταλείᾳ ἣτε, χαὶ ἐξὸν ἣν ἐρωτᾷν ὅτε α ἐθούλεσθε, χαὶ ἐπ᾽ ἐμὲ ὁ πόλεμος ἅπας ἀνεῤῥιπίζετο, καὶ περιττὸν ἣν εἰπεῖν ταῦτα ἐξ ἀρχῆς. ἾΑρ᾽ οὖν τοῦτο οὐχ εἶπεν; οὐχὶ τοὺς δώδεχα χαλέσας ἔλεγεν - Ἐπὶ ἡγεμόνας καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε, καὶ μαστιγώσουσιν ὑμᾶς ἐν ταῖς συναγωγαῖς; πῶς οὖν φησιν, ὅτι Ἀπ' ἀρχῆς οὐχ εἶπον; Ὅτι μάστιγας χαὶ ἀπαγωγὰς προανεφώνησεν, οὐ μὴν ὅτι οὕτω δόξει ὁ θά- νατὺς αὑτῶν εἶναι περισπούδαστος, ὡς χαὶ λατρείαν τὸ πρᾶγμα νομίζεσθαι. Τοῦτο γὰρ πάντων μᾶλλον ἱκανὸν ἣν αὐτοὺς χαταπλῆξαι, εἴ γε ἔμελλον ὡς ἀσεδεῖς καὶ λυ- μεῶνες χριθήδσεσθαι. Πρὸς τούτοις δὲ χἀχεῖνο ἔστιν εἰ- πεῖν, ὅτι ἐχεῖ μὲν ἃ παρὰ τῶν ἐθνῶν ἔμελλον πάσχειν εἶπεν, ἐνταῦθα δὲ [499] καὶ τὰ Ἰουδαϊχὰ προσέθηχε μετὰ πλείονος τῆς ὑπερθολῆς, χαὶ ὅτι ἐπὶ θύραις ἐστὶν ἐδίδαξε. Νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με, καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν.1έγει" Ποῦ ὑπάγεις; ᾿Α.11) ὅτι ταῦτα .ε.4.1ηχὰ ὑμῖν, ἡ ἰύπη πεπιλήρωχεν ὑμῶν τὴν χαρ- δίαν, Οὐ μικρὰ καὶ αὕτη παραμυθία τὸ μαθεῖν αὐτοὺς, τι ἦδει τῆς ἀθυμίας τὴν ὑπερδολήν. Ὑπὸ γὰρ τῆς ἀγω- νία; τῆς διὰ τὴν ἐρημίαν τὴν αὐτοῦ, καὶ τοῦ τὰ μέλλοντα ἐχδέχεσθαι αὐτοὺς δεινὰ (οὐδὲῆ γὰρ ἤδεσαν εἰ δυνήσονται ἀνδρείω; ἐνεγχεῖν) ἐξέστησαν, Τίνος οὖν ἕνεχεν οὐ μετὰ ταῦτα εἶπεν αὐτοῖ;, ὅτε τοῦ Πνεύματος χατηξιώθησαν; Ἵνα μάθῃς, ὅτι σφόδρα ἧσαν ἐνάρετοι. Εἰ γὰρ μηδέπω Πνεύματο; χαταξιωθέντες οὐχ ἀπεπήδησαν, τῇ λύπῃ χαταχωσθέντες, ἐννόησον τίνες ἔμελλον ἔσεσθαι τῆς χά- (τος ἀπολαύσαντες. Εἰ γὰρ τότε ἀχούσαντες ἤνεγχαν, τῷ Πνεύματι ἂν τὸ πᾶν ἐλογισάμεθα " νῦν δὲ ὁλόκληρος «ἧς διανοίας αὐτῶν ἐστιν ὁ καρπὸς, καὶ σαφὴς τοῦ πόθου ποῦ περὶ τὸν Χριστὸν ἀπόδειξις, γυμνὴν ἔτι τὴν διάνοιαν βασανίζοντος. Ἀ.1.1᾽ ἐγὼ τὴν ἀήθειαν ὑμῖν «ἰέγω. Ὅρα πῶς παραμνθεῖται αὐτοὺς πάλιν. Οὐ γὰρ τὰ πρὸς χάριν λέγω, φησὶν, ἀλλὰ, χἂν μυριάχις λυπῆσθε, τὸ συμφέρον ἀχοῦσαι δεῖ. Ὑμῖν μὲν γὰρ χατὰ γνώμην ἐστὶν ἐμὲ παρ- εἶναι" τὸ δὲ συμφέρον ἕτερον. Κυδομένου δέ ἐστι, τὸ μὴ ἐπὶ τοῖς συμφέρουσι τῶν γνωρίμων φείδεσθαι χαὶ ἀπά- γεῖν τοῦ λυσιτελοῦντος αὑτούς. ᾿Εὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέ.1- θω, φησὶν, ὁ ΠαράκἫλητος οὗ μὴ ἔλθῃ. Τί λέγουσιν ἐντανῦα οἱ τὴν προσήχονσαν περὶ τοῦ Πνεύματος οὐχ ἔχοντες δόξαν; συμφέρει Δεσπότην ἀπελθεῖν, χαὶ δοῦλον παραγενέσθαι; ᾿)ρᾷς πῶς πολλὴ τοῦ Πνεύματος ἡ ἀξία; Ἑὰν δὲ ἀπέλθω, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμῦᾶς. Καὶ τί τὸ χέρδος; Ἐχεῖνος ἐλθὼν, ἐλέγξει τὸν χόσμον " τουτέστιν, Οὐχ ἀτιμωρητὶ ταῦτα πράξουσιν, ἂν ἐχεῖνος ἔλθῃ. Ἰχανὰ μὲν γὰρ χαὶ τὰ ἤδη γεγενημένα ἐπιστομίσαι αὐτούς " ὅταν δὲ χαὶ δι᾽ ἐχείνου ταῦτα γίνηται, χαὶ διδάγματα πελειότερα χαὶ σημεῖα μείζονα, πολλῷ μᾶλλον καταχρι- θήσονται, ὁρῶντες τοσαῦτα ἐν τῷ ὀνόματί μου γινόμενα᾽ 8 Αἰ ἐρωτᾷν ὅτι.