LU 2) μετὰ ἀντιτύπου ldu)poroc] confer dicta ad Td contra Geometras P 628 sect. 56.
9 ἀναντίτυπον] in editis erat ἀγαντιτυπητόν, πεῖς. intelligitur enim ὁ μὴ ἀνευποῦν,, soliditate et resistendi vi communi omnibus corpori« bus destitutum, quod ἀγαντέτυπον paullo ante dixerat.
p) ἐνοεῖτο τὸ σῶμα) articulum τό e ms Ciz. revocari, q) ἀλλ᾽ ó γε 4pimrorélic] vide ad sect. 57 laudati adversus Geome- tras libri. 7 r) τὸ παρὰ τοῖς γεωμέτραις] vitiose in editis: τὸ πλάτος παρὰ t. y.
4) πέρας ini αγείαςἢ ut pungtum πέρας lineas, superficies πέρας cor- — poris. confer lib. adversus Geormetras sect. 60 sq. Laértium 7 135, 415 δύο γένονται γραμμαὶ ἢ μία ἐξ ἀμφοτέρων. καὶ εἰ μὲν μία αἱ γραμμὴ πέρας ἐστὶν ἐπιφανείας, ὃ ἐστι μῆκος ἀπλατὲς καϑεστη- κυῖα, πάντως ἐπιφανείας ἐπιφανείᾳ παρατεϑείσης ἢ παράλληλοι Lando nei il δύο γραμμαὶ γίνονται)" ἐπεὶ γραμμὴ πέρας ἐστὶν ἐπιφανείας, 7 δὲ ἐπιφάνεια πέρας σώματος, τῶν δυοῖν γραμμῶν μιᾶς γινομένης καὶ αἵ δύο ἐπιφάνειαι ula γενήσονται. οὑτωσὶ δὲ καὶ τὰ δύο σώματα ἕν ἔσται σῶμα, τὸ διὰ τοῦτο ἢ παρά- ϑεσις οὐχέτε γενήσεται παράϑεσις ἀλλὰ ἕνωσις" ὅπερ ἐστὶν ἀδύ- varov. ἐπί τινων γὰρ παρατιϑεμιέένων ἀλλήλοις σωμάτων ἕνωσις γίνεσϑαι πέφυκεν, ὡς ἐπὶ τῶν ὑγρῶν, ἐπί τινων δὲ οὐκέτι" λί- Sog γὰρ λίϑῳ καὶ ἀδάμας ἀδάμαντι κατὰ τὴν παράϑεσιν οὐχ 416 ἑνοῦται. ὥστε δύο γραμμαὶ ovx ἂν γένοιντο uía. καὶ ἄλλως, ἐὰν δῶμεν μίαν γενέσϑαι καὶ ἕνωσιν διὰ τοῦτο τῶν σωμάτων, δεήσει τὸν χωρισμὸν αὐτῶν μὴ κατὰ τὰ αὐτὰ πέρατα γένεσϑυι, ἀλλὰ κατὰ ἄλλα καὶ ἄλλα μέρη, βιαίως ἀποσπωμένων αὐτῶν. οὐχὶ δὲ τοῦτο" τῶν γὰρ περάτων, καὶ πρὶν τῆς παραϑέσεως καὶ μετὰ τὸν χωρισμὸν αὐτῶν, ἡ αὐτὴ σώζεται φύσις. οὐκ ἄρα αἱ δύο παράλληλοι γραμμαὶ μέα γένοιντο ")- σὺν τούτοις εἴπερ αἱ δύο γραμμαὶ μία γίνονται, τὰ παρατιϑέμενα ἀλλήλοις σώματα él ἄκρῳ ἔσται ἐλάσσονα" γεγόνασι γὰρ *) oi δύο γραμμαὶ μία, καὶ 5 μία κατ᾽ ἀνάγκην ἕν ἔχειν ἄχρον ἢ ὀφείλει. οὐχὶ δέ γε τὰ παρατιϑέμενα ἀλλήλοις σώματα ἑνὶ ἄκρῳ γίγνεται ἐλάσσονα. ὥστε 41ToÀx ἂν εἶεν ai δύο γραμμαὶ μία. εἰ δὲ παράλληλοι δύο μένουσιν LI αἷ γραμμαί, τὸ ἐκ τῶν δυοῖν μεῖζον ἔσται τῆς μιᾶς. εἰ δὲ τὸ ficie dubitare: nam si linea est extremum superficiei, quod est longitude carens latitudine, omnino superficiei addita superficie aut duae fiunt linees parallelae seu aequi distantes aut wna ex utrisque. 415. et si quidem ume ex duabus fiat parallelis: quoniam linea est extremum superficiei, superficies , &utem est extremum corporis: cum duae lineae una factae sint, duae quoque superficies erunt una. ita autem duo quoque corpora erunt unum, et pro- pterea additio non erit utique additio, sed unio; quod guidem mon potest fieri, in aliquibus enim sibi inter se additis corporibus fit unio, ut im bumi- dis; in aliquibus autem non ita; lapis enim non unitur lapidi neque adames adamanti per additionem, quamobrem duae lineae non fnerint una, 416, alio- qui;etiam si dederimus unam fieri et per hoo corporum unionem; oportebit in separetione non. per eadem extrema, sed per alias et alias partes, violen- ter illa invicem avelli, sed hoc non ita est: extremorum enim et ante ad- ditionem et post eorum separationem eadem servatur natura, duae ergo parsl- lelae lineae non possunt esse una. praeterea si duae lineae fiunt una, cor- pora quae jnte? se adduntur, erunt uno extremo minora: ex duabus enim lineis una facta est, quae necessario unam tantum summitatem babet, atqui iuncta invicem corpora mon fiunt uno extremo minora. quamobrem duae lineae mon possunt esse una. 417. si autem parallelae duae mameant lineae, quod ex duabus constat, erit majus una, si autem quod fit ex duabus, erit maiu £) xoà εἰ μὲν μία al παράλληλοι dvo yoauual y(rovrai] post μέα male - interpungebant editi, cum haec coniungenda sint, ut argumenti vim consideranti apparebit.: |: 5) μία γένοιντο] ms Ciz. γίγοιντο.
x) γεγόνασι γὰρ] haec verba et quae sequuntur usque ad γένεται ἐλάσ- , Goy« desunt in ms utroque, 5471], et Ciz. | y) ἣν ἔχειν ἄχρον] ita legendum pro ἔχειν ἄχρως. vide librum adver- eus Geometras sect, 65, D ADVERSUS PHYSICOS [Lib IX, 601 àx τῶν δυοῖν γινόμενον μεῖζον ἔσται τῆς μιᾶς γραμμῆς, ἕξει ἑκατέρα αὐτῶν πλάτος,. ὃ μετὰ τῆς ἑτέρας ταττόμενον μεῖζον ποιεῖ διάστημα. καὶ οὕτως οὐκ ἔστιν ἀπλατὲς μῆχος 7 γραμμή" ἢ εἴπερ ἐστί, σαλεύεσϑαι δεήσει. τὴν ἐνάργειαν, ὡς παρεστήσα- μεν. προηγουμένως μὲν οὖν ταῦτα ῥητέον πρὸς τὴν παρὰ τοῖς 418 μαϑηματικοῖς περὶ σωμάτων τε καὶ περάτων διάταξιν. ἹΜεταβάντες. δὲ ἀχολούϑως σχοπῶμεν, tl κατὰ τὰς αὐτῶν 419 ἐκείνων?) ὑποϑέσεις δύναται προκόπτειν ὃ λόγος. ἀρέσκει τοίνυν τοῖς γεωμέτραις, τὴν εὐθεῖαν γραμμὴν στρεφομένην πᾶσιν αὐτῆς τοῖς μέρεσι κύχλους γράφειν. τούτῳ δὲ εὐθὺς αὐτῶν τῷ ϑεω- ρήματι μάχεται τὸ μῆχος ἀπλατὲς εἶναι τὴν 7ραμιμήν. ἐπεὶ γὰρ 480 πᾶν μέρος γραμμῆς, ὥς quoi"), σημεῖον ἔχει, τὸ δὲ σημεῖον στρεφόμενον κύχλον γράφει" ὅταν εὐθεῖα γραμμὴ στρεφομένη καὶ πᾶσι τοῖς ἑαυτῆς μέρεσι κυκλογραφοῦσα καταμετρῇ τὸ διάστημα τῆς ἐπιπέδου τῆς ἀπὸ τοῦ κέντρου μέχρι τῆς ἐξωτάτω περιφεέ-: είας, τότε ἤτοι συνεχεῖς εἶσεν οἱ παράλληλοι κύχλοι ἢ διεστᾶσιν P 609. n ἀλλήλων. ὁπότερον δ᾽ ἂν λέγωσι τούτων oi γεωμέτραι, εἰς am : ἄλυτον σχεδὸν ἀπορίαν ἐμπεσοῦνται" εἰ μὲν γὰρ διεστᾶσιν ἀπ᾽ ἀλλήλων, ἔσται τι μέρος τῆς ἐπιπέδου τὸ μὴ κυχλογραφούμενον, καὶ: τῆς γραμμῆς τὸ μὴ κυκλογραφοῦν, ὅπερ κατὰ τοῦτο τέταχται. τὸ διάστημα τῆς ἐπιπέδου. τοῦτο δὲ ἦν ἄτοπον. καὶ γὰρ ἔχει 458 σημεῖον 7 γραμμὴ πάντως xarà τόδε τὸ μέρος; καὶ τὸ σημεῖον κατὰ τοῦτο στρεφόμενον κυχλογραφεῖ. τὸ γὰρ ἢ τὴν γραμμὴν, | μὴ ἔχειν κατά τι μέρος αὐτῆς σημεῖον ἢ τὸ σημεῖον στρεφόμεγον μὴ γράφειν κύκλον, παρὸ τὸν γεωμετρικόν ἐστι λόγον. εἰ δὲ 425 συνεχεῖς εἶσιν οἱ κύχλοι, Tro. οὕτω συνεχεῖς εἶσιν ὡς κατὰ τὸν αὐτὸν τετάχϑαι τόπον ἢ ὥστε ἄλ λον παρ᾽ ἄλλον νοεῖσθαι, μεταξὺ una linea, habebit utraque eerum latitudinem, quse locata cum altera facit - maius spatium, et ita non est linea longitudo carens latitudine; aut si est, labefactari oportebit evidentiam, ut ostendimus, 418, atque directe quidem haec possunt dici adversus ea quae statuunt mathematici de corporibus eorum- que extremis, 419. Progrediamur autem. et consequenter consideremus, an ex illorum ipsorum positionibus procedere possit oratio, placet ergo geometris, rectam ' lineam omnibus suis partibus circumductam describere circulos, statim autem cum δός eorum praecepto pugnet, quod lines sit longitudo expers latitudinis, 420. nam quandoquidem quaelibet pars linese, ut dicunt, habet pumctum, punctus autem circumductus describit circulum; quando recta linea. circum- ducta et omnibus $uis partibus circulum describens metitur spatium super- ficiei, quae est ἃ centro usque ad extremam circumferentiam, tunc aut sunt continentes paralleli illi circuli aut inter se distant alteri ab alteris, 421, utrum vis autem eorum dicant geometrae, in dubitationem incident fere indissolu- * bilem: nam si ínter se distant et sunt disiuncti, erit aliqua pars superficiei quae non describitur in orbem, effllineae pars locata jn hoc spatio superficiei, quae circulum non describat: hoo autem est absurdum, 422, linea enim om- nino habet punctum in illa parte et punctus cireumdnctus describit 'circulum, J nam vel non habere lineam punctum in aliqua sui parte vel ἃ circumducto puncto non describi, circulum, est praeter rationem geometricam, 423, si autem continui sunt circuli, sunt vel ita continui, ut locentur in eodem loco vel ut alius intelligatur iuxta alium, nec possit aliquis punctus intermedius x) κατὰ τὰς αὐτῶν — eundem librum sect. 67 sq.
a) γραμμῆς ) ὥς φασι) ms Οἷς, ὥς qaos, γεσμμῆς.
ens SEXTI, EMPIRICI μὴ δυναμένου τινὸς παρεμπεσεῖν σημείου * παρεμιπῖπτον γὰρ ὀφεί. λεε κύκλον γράφειν. καὶ εἰ μὲν τὸν αὐτὸν ἐπέχουσι τόπον, εἷς ἥσονται πάντες, καὶ διὰ τοῦτο ὃ μέγιστος κύχλος οὐ daolau 421 τοῦ ἐλαχίστον, εἰ γὰρ ὃ μὲν ἐνδοτάτω κύχλος͵ καὶ πρὸς τῷ χέν- τρῳ ἐστὶν ἐλάχιστος, ὃ δὲ ἐξωτάτω καὶ πρὸς τῇ ἐπιφανείᾳ μέ: γιστος καϑέστηκε, πάντες δὲ τὸν αὐτὸν κατέχουσι τόπον, E ἴσος τῷ μεγίστῳ κύκλῳ 0 ἐλάχιστος κύκλος. ὅπερ ἐστὶν ἀπεμ- 425 φαῖνον. οὐ τοίνυν οὕτως συνεχεῖς εἶσιν οἱ κύκλοι, ὡς τὸν αὐτὸν ἐπειληφέναι᾽ τόπον. εἰ δὲ παράκεινται ἀλλήλοις ὡς μὴ παρεμπί- "ry μεταξύ τι σημεῖον, συμπληροῦσι τὸ τῆς ἐπεπέδου πλάτος; τὸ ἀπὸ τοῦ κέντρου μέχρι τῆς ἐσχάτης περιφερείας. ἐπεὶ οὖν τὸ συμπληρωτικὸν πλάτους ἐξ ἀνάγκης ἔχει πλάτος, οἱ κύχλ λοι συμ- “πληροῦντες τὸ τῆς ἐπιπέδου πλάτος ἕξουσι πλάτος. ἦσαν δὲ 426 γραμμαὶ ot κύκλοι" τοΐνυν ai γραμμαὶ οὐχ εἰσὶν ἀπλατεῖς. ἔνεστι δὲ ἀπὸ τῆς «αὐτῆς δυνάμεως ὁμοιότροπον συνϑεῖναε ἀπόδειξιν.
- φασὶ γὰρ oi γεωμέτραι τὴν κυκλογραφοῦσαν εὐθεῖαν 2) àv αὐτῆς στρεφομένην κυχλογραφεῖν. διόπερ ΄συνερωτῶντες αὐτοὺς gre μὲν, εἰ 5 κυχλογραφοῦσα. εὐθεῖα δι᾿ αὑτῆς *) τὸν κύχλον yeágu, οὐκ ἔστι μῆκος ἀπλατὲς 7 γραμμή. 7 δὲ χυχλ ογραφοῦσα εὐϑεῖα 491 κατ᾽ αὐτοὺς δι᾽ αὐτῆς τὸν κύχλον γράφει" οὐχ ἄρα μῆκος ἀπλα- τές ἐστιν ἡ γραμμή. ὅταν «γ7γὼὸρ 7 ἀπὸ τοῦ χέντρου εὐθεῖα ἀγο- μένη στρέφηται καὶ δε αὑτῆς γράφῃ 7) τὸν κύχλον, ἤτοι χατὰ πάντων τῶν μερῶν τοῦ ἐντὸς τῆς περιφερείας πλάτους φέ au ἡ εὐϑεῖα γραμμὴ ἢ κατὰ τινῶν μὲν φέρεται, κατὰ τινῶν ὃ ot- δαμῶς. ἀλλ᾽ εἰ κατὰ τινῶν μὲν φέρεται, κατὰ τενῶν δὲ pi, incurrere; si enim incurreret, deberet et ipse circulam describere, et si eur dem quillem tenent locum, omnes fient unus, et propterea maximus circalw nen differet a minimo, 424, si enim intimus quidem circulus et qui est δὲ centrum est minimus, extremus autem et qui est ad superficiem est max US, Omnes autem tenent, eundem locum; erit minimus circulus aequalis πι» ximo. quod quidem evidentiee adversatur..425, si autem siti sunt inter se alter iuxts alterum, ita ut non intermedius possit incurrere aliquis pnmcte, superficiei complent latitudinem, quae est a centro ad ultimam circumferes- tiam, quoniam ergo quod complet latitudinem, latitudinem habet necessario, - circuli qui complent latitudinem superficiei, habebunt latitudinem, circuli sa- tem sunt linese; non sunt ergo lineae expertes latitudinis, 426, licet antem vi eadem similem componere demonstrationem, dicunt enim geometrae lineam rectam, quae circulos describit, circulos per se circumductam describere, quamobrem dicemus eos interrogantes, si recta describens circulos per s circulos describit, noü est linea longitudo expers latitudinis. recta autem quse circulos describit, ut ipsi volunt, per se describit circulos; non est ergo lines blongitudo expers latitudinis, 427. quando enim recta e centro dncta circum dacitur et per se describit circulos, aut per ommes pertes imternae latitudinis cirommferentiae fertur recta linea aut per qliquas quidem fertur, per aliqu vero minime, sed si per aliquas quidem Tertur, per aliquas vero mimime, P 630 5) τὴν χυχλογραφοῦσαν εὐϑεῖα»ν] conferendus liber adversus Geome- . tras sect, 71 sq...€) δι' αὑτῆς} ita legendum pro εὐθεῖα αὐτῆς ex laudato edversus Geomettas loco. sic infra sect. 424 δι᾽ αὐτῆς τὸ παραλληλόγραμμον ἐπίπεδον χαταμετρεῖν.
d) γράφῃ] me Ciz. γράφει, ADVERSUS PHYSHOOS [Lib IX) — 660 πάντως oU γράφει κύκλον, xa^ Ed μὲν φερομένη, μερῶν τῆς ἐπιπέδου, χαϑ' ὧν δὲ μὴ φερομένη. εἰ δὲ κατὰ πάντων φέρε. P 631 ται. ὅλον τὸ τῆς ἐντὸς περιφερείας πλάτος καταμετρήσει. πλᾶτος δὲ καταμετροῦν ἕξει πλάτος"͵ τὸ γὰρ πλάτους καταμετρη- τιχὸν ἔχει πλάτος ᾧ χκαταμετρεῖ. τοίνυν οὐδὲ διὰ τοῦτο ῥητέον 423 μῆκος ἀπλατὲς εἶναι τὴν γραμμήν. τὸ δὲ αὐτὸ σαφέστερον γίνεται, καὶ ὅταν λέγωσι οἱ γεωμέτραι τὴν γραμμὴν πλάγιον ) τοῦ τε- τραγώνου πλευρὰν καταγομένην f) 9v αὐτῆς τὸ παραλληλόγρριμ-- μον ἐπίπεδον καταμετρεῖν. el γὰρ μῆκος ἀπλατές ἐστιν 9) 5 γραμμή, πάντως. καὶ 7] πλευρὰ τοῦ τετραγώνου, ἀπλατὴς οὖσα γραμμή, “ οὐ καταμετρήσει τὸ παραλληλόγραμμον ἐπίπεδον πλάτος ἔχον" ἢ καταμετροῦσα τοῦτο ἕξει καὶ αὐτὴ πλάτος ᾧ χκαταμετρεῖ. ὥστε ἢ) τὸ ϑεώρημαω αὐτοῖς γίνεται ψευδὲς ἢ ὅτι Y γραμμὴ. μῆκός ἔστιν ἀπλατές, τόν τε κύλινδρον ") κατ᾽ εὐθεῖάν φασι γραμμῆνμαο.. ἅπτεσϑαι τῆς ἐπιπέδου, ἐκκυλεόμενόν τε τῇ ἀνὰ μέρος ἄλλων καὶ ἄλλων εὐθειῶν ϑέσει χαταμετρεῖν τὴν ᾿ἐπίπεδον. εἶ δὴ xal xaT εὐθεῖαν ἅπτεται τῆς ἐπιπέδου ὃ κύλινδρος καὶ κυλεόμονος; τῇ ἀνὰ μέρος ἄλλων καὶ ἄλλων εὐθειῶν ϑέσεε καταμετρεῖ τὴν ἐπίπεδον πάντως καὶ ἡ ἐπίπεδος ἐξ εὐθειῶν συνέστηχε γροιμμῶν καὶ ἥ ἐπιφάνεια τοῦ φυλένδρου πάλιν ἐξ εὐθειῶν ἐστιν. ἐπεὶ οὖν. 7. ἐπίπεδος πλάτος ἔχει, ἔχει δὲ καὶ 5 τοῦ κυλίνδρου ἐπιφάνεια, τὸ δὲ πλάτους συμπληρωτικὸν!) οὐκ ἔστιν ἀπλατές - oí γραμμαὶ - - omnino non describit circulos, ut qube feratur per aliquas quidem partes su- perficiei, per aliquas vero non feratur, sin autem fertur per omnes, dime- tietur totam latitudinem internae circumfetentiae: dimetiens autem latitudinem habebit latitudinem; quod enim dimetitur latitudinem, habet latitudinem, qua illam dimetitur, 428, vel propterea ergo haud dicendum est, lineam esse lon- glundinem expertem latitudinis, hoc autem fit etiam manifestius, quande di- cunt geometrae, lineam per transversum quadrati latus ductam per se dime- tiri plenitiem. parallelogrammam: nam $i linea est longitudo carens latitndime, omnino latos quoque quadrati cum sit linea carens latitudine, non dimetietue plenitiem parallelogrammam,.quae habet latitudinem; aut id dimetlens bebe- bit ipsa quoque latitudinem, quae illam dimetitur, quamobrem aut erit eis falsum praeceptum aut falsum erit, quod linea est longitudo carens latitudine, 429. dicunt quoque cylindrum recta eh tangere superficiem, et provolutam per aliarum et aliarum rectarum singularum positu dimetiri superficiem, si vero et recta linea tangit superficiem cylinder et provolutus 2ingalerum aliorum. aliarumque rectarum positu metitur superficiem; et superficies omnino.com- stat ex rectis lineis et superficies cylindri rursus est ex recti&, quoniam ergo superficies habet latitudinem, habet quoque superficies cylimdzi, quod amsem complet latitudinem, non est expers latitudinis; lineae complentes Jatitadinem is €) τὴν γοαμμὴν πλάγιον] confer dicta ad sect. 74: libri adversus Geom. P 631 f) καταγομένη»] hoc loco, non post δι᾽ αὐτῆς comma ponendum, ut ex verborum sententia est perspicuum.
4) ἀπλατές ἐστι»} in ms Ciz. ἐστίν desideratis.
À) τὸν τε ἘΠῚ ΤΟΡῚ] etiam hoc repetit ex lib, contra Geometras sect, Tb sq. postea in ms Ciz. et Savil. desunt multa a verbis εἰ δὴ xal xaz' οὐθεῖαν usque ad verba, χαταμιτρεῖ τὴν ἐπέπεδον, nullam iterum ob za- tionem aliam quar negligentiam librarii, quoniam praecedens periodus iisdem verbis, χαταμεῖρεῖ τὴν ἐπέπεδον, clauditur. τ ἢ τὸ δὲ πλάτους συμπληρωτιχὸν»} ita legendum ex ns Ciz., noa nid- τος. οἷο πλάτους καταμετρητιχόν supra sect. 427 et συμπληρωτικόν, e. ᾿ - e.—. SEXTI EMPIRICI 420πλάτος συμπληροῦσαι o) γενήσονται ἀπλατεῖς." ἔτε κἂν δῶμεν t» γραμμὴν μῆκος ἀπλατὲς ὑπάρχειν, οὐδὲν ἥττον ἄπορος εῦ- ρεϑήσεται τοῖς γεωμέτραις ὃ «περὶ τοῦ σώματος λόγος. ὠσπὲβ γὰρ τὸ σημεῖον ῥυὲν ποιεῖ γραμμήν, οὕτω καὶ ἢ γραμμὴ θρυεῖσα ποιεῖ ἐπιφάνειαν, ἥτις ἐστὶ πέρας σώματος δύο ἔχον διαστάσεις 4«ϑ1 μῆκός τε καὶ πλάτος. ἐπείπερ οὖν ἡ ἐπιφάνεια πέρας ἐστὶ σω- “ματος, πάντως τὸ σῶμα πεπερασμένον ἐστίν. εἰ δὲ τοῦτο, Oi παρατίϑεται σῶμα σώματι; τότε ἤτοι τὰ πέρατα τῶν ntQutum ἅπτεται ἢ τὰ πεπερατωμένα τῶν πεπερατωμένων, ἢ καὶ τῷ πε περατωμένα. τῶν πεπερατωμένων καὶ τὰ πέρατα τῶν περάτων") olov. — ἔσται γὰρ σαφὲς τὸ λεγόμενον ἐπὶ ὑποβείγματος -- ἃ γοήσαιμεν πέρας μὲν τὸ ἔξωϑεν τοῦ ἀμφορέως ὄστρακον, zn- ορατωμένον δὲ τὸν ἐν τῷ ἀμφορεῖ olvov* δυοῖν ἀμφορέων ") πα- Ῥ GII οατιϑεμένων ἀλλήλοις ἤτοι τὸ ὄστρακον τοῦ ὀστράχου Gt ἢ ὃ olvoc τοῦ οἴνου ἢ καὶ τὸ ὄστρακον τοῦ ὀστράκου καὶ ὃ οἷνοι ἀϑατοῦ οἰνου. xui si μὲν τὰ πέρατα τῶν περάτων ἅπτεται, τὰ πε- περατωμένω οὐχ ἅψεται ἀλλήλων, -τουτέστι τὰ σώματα" ὕπε ἦν ἄτοπον. εἰ δὲ τὰ πεπερατωμένα τῶν πεπερατωμιένων ἅπτεται, φουτέστι σώματα σωμάτων, δεήσει ταῦτα τῶν οἰχείων περάτων 488 ἐχτὸς γίνεσϑαι" ὃ πάλιν ἄτοπον. εἰ δὲ καὶ τὰ πέρατα τῶν πε prov ἅπτεται καὶ τὰ πεπερατωμένα τῶν πεπερατωμένων, συν- ιδραμοῦνται αἷ ἀπορίαι" ἡ μὲν γὰρ τὰ πέρατα ἀλλήλων ἅπτε: ται, τὰ πεπερατωμένα ἀλλήλων οὐχ ἅψεται, jj δὲ ταῦτα dig 434 λων ϑιγγάνει, ἐκτὸς ἔσται τῶν οἰχείων περάτων. καὶ. μὴν εἴπερ πέρας ἐστὶν ἡ ἐπιφάνεια, πεπερατωμένον δὲ τὸ σῶμα - ἤτοι σῶμά ἐστιν ἡ ἐπιφάνεια ") ἢ ἀσώματον. καὶ εἰ μὲν σῶμά ἐστι, ψεῦwo erunt expertes latitadinis, 430, praeterea etiamsi dederimus lineam e dengitudinem expertem latitudinis, nihilominus dubia et inexplicabilis invemit- ταν geometris de corpore oratio. quomodo enim punctas fluens efficit linesm, ita otium linea fluens efficit superficiem, quae est extremum corporis dE babens disiuncta intervalla seu dimensiones, nempe longitudinem et latite- : dicm, 481. quoniam ergo superficies est finis et extremum corporis, ommiso "orpus ést finitum, sí autem ita est, quando corpns iungitur corpori, tümc . wut 8808 tanguntur ἃ finibus aut finita e finitis, aut et finita a finitis et fines ^& fimibus, ut — erit enim clarum exemplo quod dicitur — si intellexerimas fem quidem sive extremum testam quae est extra amphoram, finitum autem ium quod est in amphora; duobus sibi inter se additis amphoris aut testa ^tabget testam aut vinum tanget vinum aut et testa testam et vinum tanget τὸν "mum. '432, atque κἱ fines quidem tanguntur a finibus, finita se inter se mem "*wagent, nempe corpora; quod quidem est absurdum, si autem finita tangus- tur a finitis, nempe corpora a corporibus, oportebit ea esse extra suos fimes; , quod ursus est absurdum, 433, si autem et fines tanguntur a finibus et faits ἃ finitis, concurrent dubitationes: nam quatenus quidem fines se inter 49 tan- guht, finita se inter so rion tangent; quatenus autem ipsa se inter se tangust, erunt exira suos fines, 434, praeterea si superficies est extremum. sive finis, corpus autem finitum; superficies aut est corpus aut res incorporea, etsi .À) ἢ χαὶ τὰ σπεπερατωμένα τῶν πεπερατωμένων xal τὰ πέρατα τῶν “σεράτων] ita hunc locum supplevi ex ms Ciz. et Herveto: nam in editis nale absunt verba ἢ xa) tà πεπερατωμένα τῶν πεπερατωμένων.
ἢ) δυοῖν ἀμφορέω»} Hb. contra Geometras sect. 78 sq. P649.») ἤτοι σῶμά ἔστιν ἡ tÓugévao] éect. 81 iam laudati libri, x ADVERSUS PHYSIOOS. [Lib. IX]. e dog τὸ ἀβαϑῆῇ εἶναι τὴν ἐπιφάνειαν" * πᾶν γὰρ͵ σῶμα βάϑους μετεῖχεν. εἶτα οὐδὲ ὥἅψεταί εινος τὸ πέρας, ἀλλὰ πᾶν σῶμα γενήσεται ἀπειρομέγεϑες. εἰ γὰρ σῶμά ἐστιν 7 ἐπε ώνεια, ἐπεὶ 435 πᾶν σῶμα πέρας é ἔχει, κἀκεῖνο πέρας πάλιν σῶμα ὃν ἕξει πέρας,. κἀκεῖνο τρίτον καὶ τὸ τρίτον. τέταρτον καὶ οὕτως εἷς ἄπειρον.
εἰ δὲ ἀσώματός ἐστιν 3, ἐπιφάνεια, ἐπεὶ τὸ ἀσώματον οὐδενὸς δύναται ϑιγεῖν OUTE ὑπό τινος ϑιχϑῆναι, τὰ πέρατω οὐχ. ἅψεται ἀλλήλων. τούτων δὲ μὴ ἁπτομένων οὐδὲ τὰ πεπερατωμένα ἅψε- ται. ὥστε κἂν τῆς γραμμῆς ἀποδστῶμεν, ὃ γε περὶ τῆς ἐπιφα- 436 veluc λόγος ἄπορος ") ὧν elg ἐποχὴν ἡμᾶς καϑίστησι. νῦν μὲν ' οὖν πεποιήμεϑα τὰς ζητήαεις ἐχόμενοι τῶν ἐννοιῶν τῶν τοῦ σώ- ματος καὶ τῶν πε των, ἔτι δὲ καὶ τῶν γεωμετρικῶν ϑεωρη- μάτων. ἔνεστι ὃ κἀκεῖνον τὸν λόγον λαμβάνειν, σϑεναρῶς 437 συνάγοντα τὸ,προκείμενον. εἶ γάρ ἐστί τι σῶμα, ἤτοι αἰσϑητόν ἐστιν ἢ νοητόν. ' καὶ αἰσϑητὸν "μὲν οὐκ ἔστιν" ἀϑρόα γὰρ ἦν. ποιότης) κατ ᾿ ἐπισύνϑεσιν σχήματος καὶ μεγέϑους καὶ ἀντιτυπέας λαμβανομένη. ποιότης δὲ κατ᾽ ἐπισύνϑεσιν τινῶν λαμβανομένη οὐχ ἔστιν P) αἰσϑητή. καὶ τὸ σῶμα ἄρα ὡς σῶμα γοούμενὸν οὐκ ἔστιν αἰσϑητόν. καὶ μὴν οὐδὲ νοητόν. vu γὰρ «γένηται 488 vönoic σώματος, ὀφείλει ἐν τῇ φύσει τῶν “πραγμάτων ὑποχεῖσϑαέ τι αἰσϑητὸν, ἀφ οὗ γενήσεται ἡ τοῦ σώματος: ᾿γόηφς. οὐδὲν δέ ἔότιν ἐν τῇ φύσει τῶν. πραγμάτων παρὰ τὸ σῶμα καὶ ἀσώμα- T0»; ᾿ὧν τὸ μὲν ἀσώματον αὐτόϑεν ἐστὶ νοητόν, τὸ δὲ σῶμα οὐχ αἰσϑητόν, ὡς δέδεικται ἡμῖν. ἡ ὄντος οὖν ἐν τῇ φύσει τῶν 480 πραγμάτων αἰσθητοῦ τινος, ἀφ᾽ οὗ νόησις ἔσται τοῦ σώματος, P 638 est quidem corpus, falsum est esse profundi expertem superficiem: * omne enim cprpus ést particeps prófandi, deinde nec aliquid tanget extremum sive finis, sed erit omne corpus infinitae magnitudinis, 435, si enim superficies est cor- pus, quoniam omne corpus habet finem sive extremum, et ille finis rursus ewm ait corpus, 'habebit fimem, et ille tertium et tertius quartam et. εἴα Σά infinitum, si est autem superficies incorporea, quoniam incorporemm..mibil potest tangere nec ab aliquo tangi, fines se inter se non tangent, eis auten non tangentibus neque finita tangent. 436, quamobrem etiam si recesserimus ^" ' & linea, de superficie quoque disputatio cum exitum non reperiat, deducit nos ad sustinendam assensionem, atque nunc quidem quaesivimus haerentes notionibus corporis eiusque finlum et praeterea praeceptis geometricis, 437, le cet autem illam quoque sumere argumentationpem, quae fortiter colligit pro- positum, si est enim aliquod corpus, aut est — aut cadit sub intelligen- tiam, et sensile quiderh non est: est enim accumulata qualitas, quae sumijge. ex compositione figurae et magnitudinis e et resistentiae, qualitas autem quae sumitur ex aliquorui compositione, non est sensilis, ergo et corpus qüod in- telligitur ut corpus, non est sensile, sed neque cadit sub intelligentiam 438. nam ut sit intelligentia corporis, oportet in rerum natura poni eliquid sensile, a. quo fiat intelligentia Corporis, nihil est autem in rerum natura pràefer corpus et incorporeum, ex. quibus incorporeum. quidem ex se ipso cadit sub intelligeritiam β corpus autem non est sensile, nt a nobis est ostensum, 439, cum ergo in rerum natüra non sit quidquam sensile, ex quo sit intel- ligentia corporis, nec sub miis quidem cadit corpus, si eno Heque ) ἄπορος] ita leg. ám oc.
o) ἀϑρόα γὰρ ἦν pro dnte Epicusd ————. vide —— —* Gremmaticos sect. 21 et contra Ethicos seot. 3926.. ua.
p) ova lon] ita ms Cis, pro ἔσται, 5 ἢ * en. &EXTI RMPIRIE!
οὐδὲ νοητὸν ἔσται σῶμα. εἰ δὲ μήτε αἰαϑητόν ἔστι μήτε νοητόν, πορὰ δὲ ταῦτα οὐδέν ἐστι, ῥητέον μηδὲν εἶναε τὸ σῶμα.
40 [4λλ᾽ ἐπεὶ ἐν τούτοις ὃ περὶ τῶν. σωμάτων λόγος πέφηνεν ἄπορος, ἀπ᾽ ἄλλης ἀρχῆς πειρασόμεθα διδάσκειν, ὅτι καὶ ἢ ὃ περὶ τῶν λειπομένων ἀσωμώτων ὅμοιός ἐστε τούτῳ.
, Σέξτου ἐμπειρικοῦ “Ὑπομνημάτων τὸ ἔγννατον 5).
.&' Περὶ τόπου. — ff περὶ κινήσεως. --- γ᾽ περὶ χρόνου. --" δ' περὶ ἀριϑμοῦ. — εἰ περὶ γενέσεως καὶ φϑορᾶς. 1 Toig περὶ τοῦ σώματος xal τῶν περάτων προηπορημένοις ἡμῖν") πρός vt τοὺς φυσικοὺς καὶ τοὺς γεωμέτρας ἀκόλουϑος εἶναι δοκεῖ καὶ 7j περὶ τοῦ τόπου ζήτησις" ἅπασι γὰρ συμφώνως est sensile neque cadit sub intelligentiam, praeter haec autem nibil est: dices- dum est nihil esse corps, -! ., 840, Sed quoniam in his Gratio de corporibas ostensa est dubia et coils exitus non polest facile inveniri, tentabimus ab alio docere principio, qued de incorporeis quoque, quae restant, oratio est eis similis..
SEXTI EMPIRICI ^"Comméntariorum liber nonus.
...1 De loco sect, 1. — 2 de motu sect, 37. — 3 de tempore sect, 167, — & de numero sect, 240, — 5 de ortu et interitu sect, 310. à 4.4is qpbitationibus; quae e nobis motae snnt adversus phyasicos et geo- Mies,de.corpore giwque extewmüs, consequens esse videtur de loco imqu- P6038 4)6«n' ἄλλης ἀρχῆς] elio libro. eonfer dicta ad lib. 1 contra Logicof pect. 416 et adversus Astrologos sect. 106. certe eadem ratio quae di- sputationem adversus Logicos suasit duobus libris distinguere, dicendo- rum nempe copia, eadein quoque ἀνεέρρησιν adversus l'hysicos in duoi . libros dividere Sextum co8&zit. hinc non ausim rient praeclaro viro ' Iac. Thomasio τῷ μαχαρέτῃ qui p. 373 programmatum! putat male ac praeter Sexti menteuf commentarium adversus Physicos a libroriis esse iscerptum ia libros duos. | | 7r) ὅτι xal] ita ms'Ciz. nam jn editis xaf.aberat. utraque autem op- pigoanda Sextus sibi sumsit sect. 865 et corporea et incorporea rerum inc, ες ὡς τ ποιή τὼν 10 frvyarov].in ms Ciz. Σέζου τῷν εἰς δέχα τὸ ἔν- γατον. sed cum disputatio adversus E ab Sexto ipso, ut suo loco notavi, in duos divisa libros sit, perinde ut haec Physicis opposita; non Hecei lÜbri sunt, Yerum undecim,, et hic quem ordimur, non utique nonus tumerandus, sed decimus. niái dicanru$, ut sane est consentaneum, disputationem «dversus &eometras et 'Arithmeéticos non duobns:sed uno libro Sextum complexum fuisse. itaque et in Suidae quoque codicibus ἐπισχεπτιχὰ (lege ἔτει σχεπτιχὰ) βιβλέα déxa memorantur. atque itezum: σχεπεικὼ d βιβλίοις 4. | | b) προηπορημένοις ἡμῖν) de. corpore. «sect. 366 δὲ de corporis eztze- . mis superficicbus ἃ sect, 431 sq. supezioris libri. — ^.
, ADVERSUS PHYSICOS [Lib. X]. e ἀξιοῦται τὸ σῶμα ἤτοι ἐν τόπῳ περιέχεσθαι ἢ ἢ κατὰ τόπου “) φέρεσθαι. διὸ προληπτέον; ὅτι πατὼ τὸν Ἐπίκουρον, τῆς ἀγα-3 φοῦς καλουμένης φύσεως ^) τὸ μέν τι ὀνημάζεται κενόν, τὸ δὲ τόπος, τὸ δὲ χώρω, μεταλαμβανομένων δὲ “Ὁ κατὰ “διαφόρους ἐπιβολὰς τῶν ὀνομάτων᾽ ἐπείπερ 7 αὐτὴ φύσις ἔρημος μὲν καϑεστηκχυῖα navróg σώματος κενὸν προσαγορεΐεται; F καταλαμ- Φβανομένη δὲ ὑπὸ σώματος τύπος καλεῖται,. χωρούντων δὲ δι᾿ αὐτῆς σωμάτων χώρα γίνεται €). κοινῶς μέντοι φύσις ἀναφὴς εἴρηται παρὰ τῷ ᾿Επιχούρῳ διὰ τὸ ἐστερῆσϑαι τῆς κατὰ ἀντί- βασιν ἁφῆς! ). xal οἱ Στωϊχοὶ δὲ?) κενὸν μὲν εἶναί φασι τὸ οἷόν 3 τε ὑπὸ ὄντος κατέχεσθαι, μὴ κατεχόμενον δέ; 7 διάστημα ἔρη- P 694 pov σώματος JH διάστημα ἀκαϑεκτούμενον ὑπὸ σώματος" τόπον δὲ τὸν ὑπὸ ὄντος κατεχόμενον καὶ ἐξισαζόμενον τῷ κατέχοντι αὐτόν, νῦν ὃν καλοῦντες τὸ σῶμα, καϑιὺς καὶ ἐκ τῆς μεταλή- ψεως τῶν ὀνομάτων ^) ἐστὶ συμφανές: χώραν δέ φασιν εἶναι διάστημα χατὰ μέν τι κατεχόμενον ὑπὸ σώματος, xarà δέ τι sitio: apud omnes ἐπ convenit, quod corpus vel comprebenditur in Joco vel[fertur per locum, 2. quamobrem prius sumendum est, quod ex sententia Epicuri non tactilis quae vocatur naturae alia appellatur inane, alia locus, elia regio, pro varia applicatione mutatis et varie sumptis nominibus; quan- doquidem eadem natura ab omni quidem corpore deàerta appellatur ivane, si autem Δ corpore occupetur, locus, corporibus àutem per eam transeuntibus loci regio. commmrwmiter' quidem certe apad Epicurum dicta est natura non tactilis, propterea quod non resistet tangique nequeat, 8, Stoici autem dicunt inane quidem esse quod ab eo quod est, potest occuperi, non autem occu- patue, aut spatium a corpore vacumm amt spatium quod non occupatur a cor- pore; locum autem, qui occupatur ab eo quod est et aequatur ei quod ipsum . Occupat, id quod est nunc vocantes corpus, ut est perspicuum ex amominis —* permutatione; loci autem regiotieg dicunt esse spatium, quod in quidem occdpatur, in aliquo autem non occupatur, 4, ἃ attem di-.—