quente; sed nec eo consequente neque absistente movetur, ut ostendemus: noa ergo ab alio movetur id quod movetur 71. si euim quod movetur, movetur ipsnm simul sequente eo quod movet, oportet omnia simnl] sequi Snumquodque quod movetur, cniusmodicumqne sit. si enim, exempli gra- tia, unumquodque ex viginti quatuor elemeutig movetur ab alio, necesse est ut « quod movetur a β simol sequantur reliqua; quandoquidem ut β a j^ movetur,«seqnitur c, ita etjam y sequetur J, cuam ipsnm moveat, et sequetur y et usque ad c. 72. igitur in mundi quoqne rebus, si unum- quodque eorum quae moventur, debet habere simul sequens id qued movet; unum quod movetur, simul sequentur omnia. absurdum est autem dicere, si unum moveator, moveri omuia: non ergo illi quod movetur, consequens est id quod movet. 73. si autem ab eo separatur, ut manus recedit a globo n) ὑπ᾽ ἄλλου] ms Ciz: ἀπ᾿ ἄλλου. * o) ὕφ᾽ αὑτοῦ) idem Ciz. ὑπ᾽ αὐτοῦ.
p) παραμυϑησόμεϑα] ms Ciz. παραμυϑευσόμεϑα.
q) τῷ ὑποιῳδηποτοῦν χιγουμένῳ £r(,] hoc loco, zu pe κινουμένῳ, Σ᾽. ^ SEXTI EMPIRICI ζεται αὐτοῦ, “λαϑάπερ ἡ χεὶρ ἀφίσταται τῆς ἀποπαλλομένης " σφαίρας, ἀνάγκη παϑόν πως καὶ διατεϑὲν. ὑπὸ τοῦ κινοῦντος τὸ κινούμενον ποιεῖσθαι τὴν ἀπ᾽ αὐτοῦ. φοράν. ἐπεὶ οὖν τὸ P 646 πάσχον οὐκ ἄλλως πέφυχε͵ πάσχειν, εἰ μὴ κατὰ πρόσϑεσιν Ἶ ἀφαίρεσιν ἢ μεταβολήν, δεήσει καὶ τὸ χιγούμενον, τὶ τούτων παϑόν, ὑπὸ τοῦ κινοῦντος κινεῖσϑαι, ὡς àv μηδὲν αὐτῶν πάϑη, τὰχωρισϑέντος τοῦ κινοῦντος στήσεται. ἐδείξαμεν δέ γε ἄπορον) τὸν περὶ τῆς ἀφαιρέσεως καὶ προσϑέσεως καὶ μεταβολῆς λόγον. ὥστε οὐδὲ ἀφισταμένου τοῦ κινοῦντος κινήσεται τὸ κεροζμενον. 15καὶ ἄλλως" εἶ παϑὸν κατὰ ἀφαίρεσιν ἢ κατὰ πρύσϑεσιν ἢ 5 κατὰ μεταβολὴν κινεῖται τὸ κινούμενον, αἱ ἄτομοι. οὐ χενηϑήσονται διὰ τὸ μήτε πρόσϑεσιν ὃ μῆτε ἀφαίρεσιν μῆτε μεταβολὴν ἐπι- ᾿ δέχεσϑαι. τοίνυν οὐδὲ ὑπὸ ἑτέρου κινεῖται τὸ κινούμενον " εἰ γὰρ ἕνα ὑπὸ ἑτέρου κινηϑῇ, δεῖ συνακολουϑοῦντος αὐτῷ ἐκείνου κινεῖσϑαι ἢ μὴ συναχολουϑοῦντος, δέδεικται δὲ ἑκάτερον ἀδί- τόνατον "" λεκτέον μὴ ὑπὸ ἑτέρου κενεῖσϑαι. καὶ μὴν εἰ πᾶν τὸ ͵ κινούμενον ὑπ᾽ ἄλλου τινὸς κενεῖται, ἤτοι τὸ xivoUv αὐτὸ κινεῖ- ται ἢ ἀκινητεῖ. καὶ ἀκινητίζειν μὲν ἀδύνατον. τὸ γὰρ κινοῦν ἐνεργεῖ τι, τὸ δὲ ἐνεργοῦν κινεῖται" τὸ ἄρα χινοῦν κινεῖται. ᾿εἰ δὲ κινεῖται, ἐπεὶ πᾶν τὸ κινούμενον ὑπ᾽ ἄλλου τινὸς κινεῖται, δεήσει xoi τὸ κινούμενον ὑπὸ τρίτου τινὸς κινεῖσϑαι καὶ τὸ τρί- TO» ὑπὸ τοῦ τετάρτου καὶ τὸ τέταρτόν ὑπὸ τοῦ πέμπτου, xui qui evibratnr, necesse est ut quod movetur, aliquo modo passum et affe ctum ab eo quod movet suum efficiat motum. quoniam ergo qmod patitur, sua naturá non aliter patitur nisl per additionem nt abjetionem aut mut tionem, oportebit etiam id quod movetur, aliquid ex his passum moreri ab eo quod movet, utpote quod, si nibil horum ait passum, separato eo quud movet, sit staturum, 74. ostendimus autem de ablatione et additione et mutatione rem esse dubiam et inexplicabilem. qnamobreim nec absistente ee quod movet, movebitur quod movetur. 75. et aliter: si per ablationem ast per additionem aut per mutationem pagffhin movetur id quod movetur, atomi nou movebuntur, propterea quod neq&e additionem neque ablationem neque mntetionem suscipiant, ergo neque ab alterd movetur quod movetur: si enit ut ab altero moveatur, oportet ipsum moveri illo ipsu simul sequente vel non sequente, ostensum est autem utrumque non posse fieri; diceudum est non moveri ab altero. 76. praeterea si quidquid movetnr, ab aliqno alie '" movetür, aut qnod movet ipsum, movetur, aut non movetur ac quiescit, et fieri quidem non potest ut non moveatur: nam quod movet, aliqoid agit; quod autem agit, movetur: "ld ergo quod movet, movetur. si autem more- tur, quoniam quidquid movetur, ab aliqno alio movetur; oportehit etiam quod movetur, moveri ab aliquo tertio et tertium a quarto et quartnm a rectlus interpungit idem Ciz., ut infra ἐνὶ χιρουμένῳ πώντα Gcvraxo- λουϑήσε.. ᾿ς r) ἀποπαλλομένης] ita scribendum unico vocabulo, non ut in editis erat, ἀπὸ παλλομένης. hinc adverbium ἀποπαλιιχῶς infra sect. 293.
P6416.) ἐδείξαμεν δέ ye ἄπορον) libro »uperiore sect. 219 sq.
t) μήτε πρόσϑέσιν) ex Democriti et Epicuri disciplina atomis quidem varie compositis ac co&untibus vel iterum se disiungentibus constant omnia,: sed atomi ipsae ut deteri atque imumioui [eon poesunt, ila nec incre- mentium capere vel alterari, sed necessariam suam minimeque mutabi- . lem perpetao servant naturam, * ADVERSUS PHYSICOS ILib. IX]. 698 οὕτως εἷς ἄπειρον "). ὥστε ἄναρχρν γίνεσϑαι τὴν κίνησιν. τοῦτο ͵ dà ἦν ἄτοπον. oix ἄρα τὸ κινούμενον ὑπ᾽ ἄλλου κινεῖται. καὶ μὴν οὐδ᾽ αὐτὸ ὑφ᾽ ἑαυτοῦ κινηϑήσεται. εἰ γὰρ αὐτοκχίνητόν TT ᾿ ἔστιν, ἤτοι πάντη κινητὴν ἔχει τὴν φύσιν ἢ ἐπί τινα διάστασιν, οἷον ἐπὶ τῶν πρώτων καὶ στοιχειωδῶν σωμάτων 3), ἐπεὶ καὶ πρὸς.
τοὺς Φυσιχούς ") ἐστιν λόγος. ἀλλ᾽. εἰ μὲν πάντη χινητὴν ἔχει τὴν φύσιν, οὐ χινήσεται" οὔτε γὰρ ἄνω ἐνεχϑήσεται διὰ τὸ xolt8 7 εἷς τὸ χάτω κινητὴν ἔχεεν τὴν φύσιν, οὔτε κάτω διὰ τὸ xol εἰς τὸ ἄνω, οὔτε πρόσω διὰ τὸ καὶ εἰς τὸ ὀπίσω, οὔτ᾽ ὀπίσω διὰ τὸ χαὶ εἰς τοὔμπροσϑεν. καὶ ἐπὶ τῶν λειπομένων δυοῖν διαστάσεων ὃ αὐτὸς λόγος. εἰ δὲ εἰς. τινα διάστασιν κινητὴν ἔχει τὴντ,. φύσιν, εἰ μὲν εἰς τὴν ἄνω,ι. ὥσπερ τὸ πῦρ καὶ ὃ ἀήρ, πάντ ἄνω κινήσεται" εἰ δὲ elg τὴν κάτω μόνον, ὡς γῆ καὶ ὕδωρ, πάντα εἰς τὸ κάτω" εἰ δέ τινα μὲν εἰς τὴν ἄνω διάστασιν κινητὴν ἔχει P 64q φύσιν, τινὰ δὲ εἰς τὴν χάτω, οὐ γενήσεται ἐκ κινουμένων σω- μάτων σύγκριμα. εἰ μὲν γὰρ ἀπὸ τοῦ μέσου νοοῖτο κεγοίμενα 80. τὰ στοιχειωδηὴ σώματα ὡς ἐπὶ τὰ πέρατα, λυϑήσεται τὸ πᾶν" ἑκάτερον γὰρ ἀπὸ ϑατέρου χωρισϑὲν ὡς ἐπὶ τὴν ἰδιον δραμεῖται κίνησιν, τὸ μὲν ἀνωφερὲς ἐπὶ τὴν ἄνω, τὸ δὲ κατωφερὲς ὡς in) — τὴν κάτω. εἰ δ᾽ ἀπὸ τῶν περάτων ὑπρκέοιτο ὡς ἐπὶ τὸ μέσον δὶ συνωθοΐμενα, πάντως ἢ κατὰ τὴν αὐτὴν κάϑετον ἐνεχϑήσεται ἢ οὐ κατὰ τὴν αὐτήν. καὶ εἰ μὲν κατὰ τὴν αὐτὴν φέροιτο, ἐξ quinto, et »ic in iafinitum. quo fit ut motus sit sine principio. quod quidem est absurdum. non ergo quod movetur, movetur ab alio. sed nec ipsum a 80 ipso movebitur. 77. si enim est per se mobile, aut omni ex parte mo-, bilem habet naturam, aut ad afiqnod usqne spatium, ut ia primis et elemea- taribus corporibus, quoniam disceptamus adversus Physicos. sed si omni qnidem ex parte mobilem habet naturam, non movebitur: 78. neque ehim sursum feretur, propterea quod inferne etiam mobilem babet natnram; ne- "que deorsum, propterea quod etiam. superne; neqne ante, propterea quod itidem retrorsnm; aeque poue, proptqrea quod etiam anterius habeat mo- bilem maturam, in reliquis quoqne duobus intervallis seu dimensionibus est eadem ratio. 79. si autem ad*aliquod intervallnm mobilem habet naturam, si qnidem sursum, ut ignis et acr, omnia sursum movebuntur; sip antem deorsum solnm, ut terra et aqua, omnia tendent deorsum; si vero aliqua qnidem sursum mobilem habent naturam, aliqua autem deorsum, non fiet coucretam ac compositum ex corporibus quae imoventnr. 80. δὶ enim a me- dio inielligantur moveri corpora elementaria versus fines, solvetnr univer- sitas: utrumqne enim ab altero separatim curret tamquam ad proprium mo- tam, quod sursum quidem fertur, ad snperiorem; quod autem deorsum fer- tur, ad inferiorem. 5]. sin autem ponatur, ea impelli a finibus ad medium, omniuo aut per idem fereutur perpendiculum ant non per idem. et si feran- tur qhidem per idem, necessario in se invicem incurrent; et sic, cum pares u) χαὶ οὕτως εἰς ἄπειρο») ita legendum pro Fari». ἄπειρον». confer 3 Pyrrhon. sect. 67 68.
x) ἐπὶ τῶν πρώτων x«l grouei dr σωμάτων» talia sunt Empedoclis στοιχεῖα στοιχείων, Anaxagorae homoeomeriae, Xenocratis μεγέϑη ἀδιαί- ἬΝ. Democriti et Leucippi atomi, Heracliti yryuara xal ιϑραυσματα λάχιστα. ' 2 πο τοὺς Φυσιχούς] Democritum aliosque philosophos iam nomi- natos, adversus quos solidis argumentis Sextus demonstrat, atomos noa esse αὐτοχινήτους sive non geudere natura se ipsas movendi, s) εἴ τε γὰρ) ms Savil. εἰ δὲ γάρ. potius εἰ μὲν yaQ [quod recepimus], P041 * 6 SEXTI EMPIRICI ᾿ἀνάγκης καὶ ἀντιπεσεῖται ἀλλήλοις" καὶ οὕτως ἢ ᾿σοκρατοῦντα στήσεται μηδετέρου νιχῶντος, μήτε τοῦ κάτω βιαζομένου μήτε τοῦ ἄνω. ἄτοπον δὲ λέγειν στάσιν 4) γίνεσϑαι ἐν τοῖς φύσει B2 χινουμένοις. ἢ τοὐναντίον, ἀνισοχρατοῦντα εἰς ἕνα μόνον ἐνεχϑή- σεται τόπον, ἤτοι τὸν ἄνω ἐπικρατησάντων τῶν ἀνωφερῶν, ἢ εἰς τὸν κάτω ὑπερτερούντων Tu» χκατωφερῶν. εἰ δὲ μὴ κατὰ τὴν αὐτὴν κάϑετον φέροιτο, οὐ συμβάλλει") ἀλλήλοις" μὴ συμ- βάλλοντα δὲ οὐδὲ συγκρίματος ἔσται τινὸς ἀποτελεστιχά. τοῦτο 88 δὲ ἄτοπον. τοίνυν οὐδὲ αὐτοχίνητόν ἐστε τὸ χινούμενον. πάλιν εἰ αὐτοχίνητόν ἐστε τὸ κινούμενον" ἐπεὶ πᾶν τὸ κινοῦν ἤτοι προωϑούμενον ^) κινεῖ ἢ ἐπισπώμενον ἢ ἀνοχλοῦν ") καὶ ϑλῖβον, ." δεήσει καὶ τὸ αὐτοχίνητον ἑαυτοῦ χινητικὸν ὃν ἤτοι προωστικῶς 8, χινεῖν ἢ ἐπισπαστῳιιῶς ἢ ἀνοχλητικῶς καὶ ϑλιπτικῶς. εἴτε δὲ προωυστιχῶς κινοίη, ἔσται ἐξόπισϑεν ἑαυτοῦ" τὸ γὰρ προωϑοῦν ἐξόπισϑέν ἐστι τοῦ προωϑουμένου." εἴτε ἐπισπαστιχῶς, ἔσται ἔμ- προσϑὲν αἵτοῦ" tiré ἀνοχλητικῶς καὶ ϑλιπτιχῶς, ὑποχάτω ἔσται αὑτοῦ. ἀδύνατον δὲ γε νοεῖν τὸ αὐτὸ ἤτοι ὄπισϑεν ἑαυτοῦ ἢ ἔμπροσθεν ἢ ὑποχάτωῶω. οὐκ ἄρα αὐτοχίνητόν ἐστι τὸ κινούμε- γον. &l δὲ μήτε ὑπ᾽ ἄλλου κινεῖται τὸ κινούμενον μήτε vog ἕαυε ε τοῦ, παρὰ δὲ ταῦτα οὐδέν ἐστι" ῥητέον μὴ κινεῖσϑαε τὸ χινού-᾽ δό μένον. χομίζεταε δὲ καὶ ἄλλη τις ἐμβριϑὴς ὑπόμνησις εἰς τὸ μὴ εἶναι κίνησιν ὑπὸ Διοδώρου τοῦ Κρόνου “), δι᾽ ἧς παρίστησιν habeant vires, stabuut neutro vincente, neque cogente eo quod tendit iofra neque eo quod supra. absurdum est autem dicere, esse statum ac quietem ju jis quae natura moventur. 82. ant contra, si pares noa habeant vires, , fereutur in unum solum locum, aut in snperiorem, vincentibus iis quae sur- &$nm tendunt, aut. in. iuferiorem, snperantibus iis quae feruntur deorsum. si autem non ferantur per idem perpeundicnlum, nou coibnnt; noa coéuntia autem nec ullam efficient concretum ac compositum. hoc autem est absur- dum. ergo nec est per se mobile id qnod movetur, 83, rursus si est per se «mobile id quod movetur; qnoniam quidquid movet, aut protrudens movet ast attrahehs aut famquam vecte ΘΙ]. bi premens, oportebit etjam quod est per se mobile, cum sit a se mobile, aut protrudegdo movere aul attrahendo aat tamquam vecte pellendo et premeudo. 84, sive autem moveat protrudendo, erit post 56: nam quod protrudit, est post id quod protruditur: sive attrahendo, erit ante $e: sive tamquam vecte pellendo et premendo, erit sub se. fieri amem non potest ut idem intelligatur ipsum esse aut post se aut ante se aut snb se. non est ergo per se mobile id quod movetur, δὶ antem neque ab alio movetur id quod movetur neque a se ipso, praetér haec autem ni- bil est; dicendum est, non moveri id quod movetur. 85. affertur autem aliad quoqne magui ponderis argumentum ad ostendendnm non esse motum, a Diodoro Crono, per quod ostendit quod nihil quidem movetur, motum fuit a) στάσιν] hoc loco et sect. 266 στάσις est quies, quemadmodum eo. lent opponi sibi ἔσιαϑαι et χινεῖσϑαι. Hervetus statum. verterat, quod mon improbo, sed propter ambiguitatem fugiendam alterum illi vocabu- lum prae!uli. ita στήσεται pro quiescet habes infra sect. 146. 159 etc.
b) οὐ συμβάλλει] ms Savil. ἀσυμβάλλοι. mallem οὐ συμριβαλεὶ.
c) πᾶν τὸ κχιγοῦν ἤτοι προωϑούμενον») idem argumentum 3 Pyrrhon. sect. 69.
d) ἀνοχλοῦν hinc mox bis "repetitur adverbium droylyrixóc, pro quo in laudato Pyrrhonianarum loco est ἀνωθοῦν et ἀνωσιιχῶς, inferius pro , ὑποχάτωθεν potius ὑποχάτω ἔσται [quod recepimus].
e) Διοϑώρου τοῦ Κρόνου) oonfer supra sect. 48 et quae ad 3 Pyrrhon, sect, 7]. in ms Ciz. articulus τοῦ & librario est omiseus.
ADVERSUS PHYSICOS (Lib. X]. es ὅτι κινεῖται μὲν οὐδὲ ἕν, χεχίνηται δέ. καὶ μὴ κινεῖσθαι μέν 5), τοῦτο ἀκῥλουϑόν ἐστι ταῖς xar! αὐτὸν τῶν ἀμερῶν ὑποϑ ἔσεσι. τὸ γὰρ ἀμερὲς acum ὀφείλεε ἐν ἀμερεῖ τόπῳ περιέχεσϑαι, καὶ 86 διὰ τοῦτο: μήτε ἐν αὐτῷ κινεῖσθαι" ἐκπεπλήρωχε γὰρ αὐτόν. δέῖ 048 δὲ τόπον ἔχειν μείζονα τὸ κινούμενον"). οὔτε ἐν ᾧ μή ἐστιν" οὔπω γώρ ἐστιν ἐν ἐκείνῳ. ἵνα καὶ ἐν αὐτῷ χινηϑῇ. ὥστε οὐδὲ κινεῖται " κεκίνηται δὲ κατὰ. λόγον. τὸ γὰρ πρότερον ἐν τῷδε τῷ τύπῳ ϑεωρούίμενον τοῦτο ἐν ἑτέρῳ νῦν ϑεωρεῖται τόπῳ" ὅπερ οὐκ ἂν ἐγεγόνει μὴ κινηϑέντος αὐτοῦ. οὗτης μὲν οὖν ὁ ἀνὴρ ἐπαρήγειν ϑελήσως τῷ οἰχείῳ δόγματε ἄτοπόν τι προσήκατο.
πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον") τὸ μηδενὸς κινουμένου λέγειν τι κεχινῆ- σϑαι; οἱ δὲ ἀπὸ τῆς σκέψεως ἐπ᾿ ἰσῆης καὶ περὶ τοῦ κινεῖσϑιωα καὶ περὶ τοῦ κεκινῆσθαι ἀποροῦντες οὐδὲν ἄτοπον προσδέξονται, κοϑάπεῃρ Διόδωρος προσήχατο. πλὴν οὗτύς γε τὸν περιφορητικὸν 87 συνερωτᾷ λόγον.) εἰς τὸ μὴ κινεῖσϑαί τε, λέγων" εἰ χινεῖταί τι, ἤτοι ἐν ᾧ ἐστι τόπῳ κινεῖται ἢ ἐν ᾧ μή ἐστιν. οὔτε δὲ ἐν ᾧ ἐστι, μένει γὰρ ἐν αὐτῷ οὔτε ἐν ᾧ μή ἐστιν" οὐ γάρ ἐστιν ἐν αὐτῷ, οὐχ ἄρα κινεῖταί τι. καὶ ὃ μὲν λόγος τοιοῖτος. ἡ δὲ παραμυϑέᾳ 88 τῶν λημμάτων" αὐτοῦ προφανής᾽ δυοῖν γὰρ ὄντων τόπων, ἑνὸς &utem, et non moveri qnidem, hoo consequens est positioni individuorum ex eius sententia. 86. corpus enim individuum debet contineri in loco in- dividuo, et ideo ueque in ipso moveri: eum enim implevit. oportet autem íd quod movetur, habere locum maiorem. neque ia eo in qno non est; nondum enim est ia illo, ut etiam in ipso moveatur. quamobrem nec mo- vetur; motum fuit autem, ut est cousentaneum, ham quod prius in hoc loco cernebatur, hoc nunc cernitur in alio loco: quod quidem non factum esset eo non moto. atque ís qnidem voleas opem ferre sso dogmati admisit ali- quod absurdum. quomodo enim non est absurdum, dum nihil moretur, di- cere aliquid fnisse motum? Sceptici autem ex aequo dubitantes, et δὴ mo- veatur aliquid et an motum fuerit, nihil admittent absurdi, nt admisit Dio- dorus, 87. caeterum iste tritum illud interrogat argumentum ad hoc, ut pro- bet nihil moveri, dicens: si movetur aliquid, aut io loco n quo est, movetur, aut in quo non est. sed non in eo in quo est: quiescit enim in ipso: neque in eo in quo non est: non enim est in ipso; non ergo movetur aliquid. et tale quidem est Diodori argumentum, 88. probatio autem eius propos tio- ὁ num est evidens: nam cum duo siut loci, quorum unus quidem est is ía f) καὶ μὴ κινεῖσθαι u£y,] hoc loco secte interpungit codex ms, noa post τοῦτο, ut in editis...| ) τὸ χινούμενο»} ita ms Savil. pro τὸ χινησόμενον. | PO48 j^ πῶς γὰρ οὐχ ἄτοπον] hoc evincit infra sect. 91 sq. et ad Diodori — probationes resporidet sect. 97 — 102. i) περιφορητιχὸν συνερωτᾷ λόγον] Hervetus vertit: aberrantem oratio- nem, sed si esset a περιψορα illo sensu quo cireumductionem et deceptio^ ὁ nem illa vox —— περιι(ρορητιχὸς λόγος sonaret potius decipiena ar- gumentum et fallax, quam aberrans atque adeo deceptum. videtur autem mihi potius dici ut περιφόρητος ea notione, qua circumferre vulgo ao passim iactare περιφέρδιν Graeci dicunt. ita περιφορητιχὸς λόγος est ergumentum j$ritum multorum sermone vulgatumque, cuius meminit no- ster etiam lib. 2 Pyrrhon. sect. 212. 215. et lib. 3 sect. 71 et contra, Grammaniicos sect, 311. Zenoni Eleatae tribuit Laertius 9 72. alia Dio- dori, argumenta nop adeo ἐμβριϑῆ, sed σοφισειχώτερα adversus motum affert Sextus infra sect. 122 sq. X) παραμυϑέα τῶν λημμάτων} praemissarum confirmatie et corro» esae. -.
696 I SEXTI EMPIRICI qv τοῦ ἐν ᾧ τί ἔστι, δευτέρου δὲ τοῦ ἐν ᾧ μή ἔστι, καὶ τρίτου παρὰ τούτους μηδ᾽ ἐπινοεῖσϑαι δυναμένου" δεῖ τὸ χενοῦ- μένον, εἰ ὄντως κινεῖται, ἐν τῷ ἑτέρῳ τούτων veia as, ἐν γὰρ 89 τιῦ ἀνεπινοήτῳ οὐκ ἂν κινοῖτο. ἐν ὦ μὲν οὖν ἐστι τόπῳ, οὗ κινεῖται" ἐχπεπλήρωχκε γὰρ αὐτόν ): καὶ ἐφ᾽ ὅσον ἐσεὶν € ἐν αὐτῷ, μένει" μένον δὲ ἐν αὐτῷ, οὐ κινεῖται. ἐν ᾧ δὲ μή ἐστι, πάλιν ἀδύνατον αὐτὸ κινεῖσθαι" ὅπου γάρ τι μή ἐστιν, ἐκεῖ ote δρᾶ- σαί τι οὔτε παϑεῖν δύναται, κατὰ ταῦτα δὲ οὐδὲ κινεῖσθαι. καὶ ὡς otx ὧν τις λέγοι τὸν ἐν Ῥόδῳ ὄντα ἐν ᾿Αϑήναες κενεῖσϑαι, οὕτως οὐδὲ κοινῶς πᾶν σῶμα ἐρεῖ ἐν ἐκείνῳ κενεῖσθαι τῷ τόπῳ ᾿ϑ0νϑα μή ἐστιν. 69€ εἶ δύο εἰσὶ τόποι, ὃ τε ἐν ᾧ ἐστε καὶ ἐν E μή ἔστι, δέδεικται δ᾽ ἐν μηδετέρῳ τούτων δυνάμενον κενεῖσθαι , El, κινούμενον" οὐκ ἂν εἴη τὸ κινούμενον. τοιαύτη μὲν καὶ $ τοῦ λόγου παραμυϑίέα. ποικίλως δὲ καὶ ὑπὸ πολλῶν ἀντείρηται, 91g» τὰς ἐνστάσεις Βαραχειμένως ἐκϑησόμεϑα. καὶ δὴ ἔνιοι μὲν P 619 ἀδύνατον εἶναί φασι, τῶν συντελεστικῶν ἀληϑῶν ὄντων ψευδῆ τὰ παρατατικὰ τούτων, ἀλλ᾽ ἀληϑῆ xaStcrdeni* | καὶ ψευδῶν ᾿ ὄντων ἀναλόγως ψευδῆ᾽ οὗ γάρ ἐστί τι πέρας, ἔσει κἀχεῖνο. xal τοῦ μὴ ὄντος οὐκ ἂν d τι Ἀέρας. d δὲ πέρας i ὑπῆρχε τοῦ πα- θατατικοῦ τὸ συντελεστικόν, ἀνάγκη ἄρα τοῦ συντελεστιχοῦ Ü»- τος, ὃ δὴ πέρας € ἐστίν, εἶναι xul τὸ παρατατικόν, οὗ τοῦτο πέρας ΟΣ ἐστί. καὶ ὡς οὐδέν ἐστι τὸ γεγενῆσϑαι συντελεστικὰν μὴ ὄντος ἀληϑοῦς τοῦ γενέσθαι παρατατικοῦ, καὶ ὃν τρόπον οὐδέν. ἐστι τὸ ἐφϑάρϑαι συντελεστικὸν μὴ πρρύπάρξαντος τοῦ φϑείρεσϑαι παρατατικοῦ" ὧδε ἀδύνατόν ἔστι, μὴ ὃ ὄντος ἀληϑοῦς τοῦ χινεῖ- σϑαι παρατατικοῦ ἀληϑὲς εἶναι τὸ χεχινῆσϑαι ") συντελεστικόν.
qno est aliqnid, secnndas autem in qno non est, et praeterea tertius 80 possit quidein cogitari; oportet id qnod movetur, si re vera movetur, ia altero horum woveri. in eo enim qui sub cogitationem non potest cadere, minime movebitur. 89. atqne in eo quidem loco in quo est, uon movetur: enm euim implevit, et quatenus est in ipso, quiescit: iu eo autem qaie- :Scen4 non movetur, in quo autem non ext, rursus feri non potest nt ipsum moveatur: ubi enim non est, illic ueque quidquam potest agere nec pati, et ideo nec moveri. et qno modo uon dixeris eum qui est Rhodi, moveri Athenis; iia nec communiter dixeris quodvis corpus in illo loco moveri, jn quo nou est. 90, unde δὶ duo sunt loxi, nempe et is in quo est et is. jn qno noa est, ostensnm est autem in neutro eorum posse moveri quod movetur: non igitur est quod movetur. atque argumenti quidem illius talis eat probatio. à:onltis autem fuit varie contradictnm, quoram obiectiones deioceps expouemus. 91, et nonnulli quidem dicant fieri non posse, ut si ſpint vera praeterita. perfecta, sint falsa praeterita imperfecta, sed ea esse pariter vera; et si sint falsa, pari ratione falsa: uam cnius est aliquis finis, jllud quoque est, et eins qnod non est, non fuerit aliquis finis. si autem praesentis finis est praeteritum perfectum, necesse est si sit perfectum quod est finis, esse etiam praesens, cuius id est finis, 92, et ut nihil est factum fuüisxe quod est perfectum, si nou sit verum fleri quod est praesens, et qao modo nihil est interiisse, qnod est perfectum, si non prius fuerit interire praesbns; ita fieri non potest ut si non sit verum moveri praesens, verum l) ἐχπεπλήοωκε γὰρ αὐτόν} sect. 85 et 143. -.
P649 7) τὸ χεχινῆσϑαιἾ ms Ciz. perperam xexiveia9et.. omitto quod. vocabulum παρατατιχοῦ varie corruptum reperio, παραταχτιχοῦ, παρατιχοῦ, παραστατιχοῦ etc. nota autem παρατατιχύν hoc loco et iufra sect. 97 sq. sccipi pro imperfecto Bom pyaeterito sed praesenti. oppugmatur enim hy ADVERSUS PHYSICOS [Lib. X]. 691 ἄλλοι δέ φασι δύνασϑαί τι ἐν ᾧ περιέχεται τόπῳ κινεῖσθαι" αὖϑ8 γὰρ περὶ τοῖς κνώδαξιν 5) εἱλουμέναι σφαῖραι" καὶ οἱ περιδινού- μένοι ἄξονες καὶ ἤδη τὰ τύμπανα καὶ οὗ κεραμευτιχοὶ τροχοὶ καὶ ᾿ ἄλλα παμπληϑῆ τούτοις ᾿ξοικότα σώματα χινεῖταε. μέν, ἐν ᾧ δέ ἐστι τόπῳ, κινεῖται. ὥστε, Vtidoc εἶναι ἕν τι τοῦ λόγου λῆμμα, τὸ μὴ κινεῖσϑαί τι) ἐν ᾧ ἐστι τόπῳ. ἄλλοι δὲ παρὰ τὴν ἔν: 94 γοιαν ") τῆς κινήσεως ἠρωτῆσϑαί φασι τὸν λόγον" τὸ γὰρ κινού- μένον νοεῖται σὺν τόπω τῷ ἀφ᾽ οὐ κινεῖται xal τῷ εἰς ὃν κινεῖς ται. διόπερ ὅ ὅταν λέγῃ ὗ Διόδωρος, εἰ κινεῖταί τι, ἤτοι ἐν ᾧ ἐστι τόπῳ κινεῖται ἢ à!» ᾧ μή ἐστι r μοχϑηρόν͵ τι καὶ παρὰ- τὴν τῆς κινήσεως νόησιν λέγει", nap ὅσον τὸ κινούμενον οὔτε ἐν ᾧ ἔστε τόπῳ κινεῖται οὔτέ ἐν ᾧ μή ἐστιν, ἀλλὰ xar ἀμφοτέρων, τοῦ : vt ἀφ᾽ οὗ χινεῖται καὶ τοῦ εἰς ὃν. ἦσαν δὲ oi καὶ ἀμφιβολίαν θ6 διεστέλλοντο" τὸ γὰρ ἐν τύπῳ περιέχεσϑαι « δύο σημαίνειν *) qa- σίν, ἕν μὲν ἐν τόπῳ τῷ κατὰ πλάτος, ὡς ὅταν λέγωμέν rivu ἐν ᾿Ἱλεξανδρείᾳ ἢ εἶναι, ἕτερον δὲ ἐν τόπῳ. τῷ κατ᾽ ἀκρίβειαν, xo^ ὃ κἀμοῦ λέγοιτ᾽ ὧν εἶναι τόπος ὃ περιτετυπωχὼς iy ἐπι- φάνειάν μου τοῦ σώματος ἀήρ, καὶ ἀμφορεὺς τοῦ ἐν αὐτῷ πε- ριεχομένου προσαγορεύεται τόπος. διχῶς δὴ καλουμένου γῦν τόπου φασὶ δύνασϑαι τὸ κινούμενον ἐν ᾧ ἐστε τόπῳ κινεῖσϑαι τῷ κατὰ πλάτος ἔχοντι διάστημα, χκαϑ᾽ ὃ γενήσεται τὼ τῆς κιγήσεως. τινὲς δὲ καὶ ἀπέραντον ') εἶναι φήϑησαν τὸν τοῦ 4ιοδώρου λό- 96 sit motum fuisse perfectum. 93. alii autem dicunt posse aliqnid moveri in loco, in quo continetur: sphaerae enim qnae moventur circa centrum et axes qui circumaguutnr et tympana et rotae figulornm et alia plurima cor- pora iis similia moventur quidem, in eo autem iu quo sunt loco moventur, quo fit nt nna pars orationis sit falsa, non moveri aliquid in eo ia qno est Joco 94. alii antem dicunt argnmentum fuisse interrogatum praeter notionem mo- tus: nam qnod movetur, intelligitur cum loco a quo movetur et loco ad quem mo- vetur. quamobrem quando dicit Diodorus: si movetur aliqnid, aut in eo ju quo est loco movetur, aut in eo in quo non est; infirmum quid dicit et praeter intelli- gentiam motus, quandoqnidem qnod movetur, neque iu eo in qno est loco mo- vetur neque in eo in quo non est, sed in utrisque, nempe et ín eo a quo movetur et eo ad quem, 95. fuerunt etiam qui distinguebant ambignitatem:; in loco enim comprehendi dicunt dno significare, unum quidem in loco lar- gius accepto, ut quando dicimus aliqnem esse Alexandriae, alterum autem in loco qui sumitnr exacte et accurate, qua ratione dici potest mens locus ' a8r qui circumscribit superficiem mei corporis, et amphora appellatur locus eius quod in ea continetur, cum autem dnobus modis nuuc dicatur locus, dicunt id quod movetur, moveri posse in eo in quo est loco largius ac- cepto et habeute spatiam in quo fiet motus, 96. existimaruut autein. aliqui esse non firmiter colligentem Diodori orationem, quoniam iucipit quine a Diodorus Cronus, qui motuin fuisse aliquid concedebat, moveri per- negabat. n) αἱ ydp περὶ τοῖς χνωδαξι»} 3 Pyrrhon. sect. 72 et hoc praesente . libro sect. 51 et 103.
o) λῆμμα, τὸ μὴ κινεῖσθαί Ti] ita sensus postulat, licet μή in libris excidit. pro λῆμμα in ms Savil, minus bene est τμῆμα. p) παρὰ τὴν ἔννοιαν») infra sect. 105 sq. 4) δύο σημαίνειν] confer 3 Pyrrhon. sect, 75. τὴ ἐν ᾿ἡλεξανδρείᾳ) vide quae ad sect. 15 huius libri, ὅτέρον dà ἐν 1029) uis Ciz. ἐν τῷ τόπῳ. 3 ἀπέραντο») ἀσύνακχτον, μοχϑηρόν ergumentum quod non valide coni i (98.. SEXTI EMPIRICI P 690 yov, ἐπείπερ. ἄργεται. μὲν ἀπὸ διεζευγμένου, ψευδοποιεῖ δὲ votre ᾿διὰ τῶν ἑξῆς, ἑκάτερον τῶν ἐν αὐτῷ δεικνὺς ψεῦδος", τό τε ἐν ᾧ μή ἐστί τε τόπῳ κινεῖσθαι καὶ τὸ ἐν ᾧ ἐστι. τοιαῦται μὲν αἱ . ϑῖπρὸς τὸν λόγον ἐνστάσεις. δοχεῖ δὲ Διόδωρος πρὸς τὴν πρώτην") εὐθὺς ὑπηντηκέναι, διδάσχων ὅτι ἐνδέχεται τῶν συντελεστιχῶν ἀληϑῶν ὄντων τὰ τούτων παρατατικὰ ψευδῆ τυγχάνειν " ἔστω "wyüg τινὰ πρὸ ἐνιαυτοῦ γεγαμηκέναι καὶ ἕτερον gaer! ἐνιαυτόν. οὐκοῦν ἐπὶ τούτων τὸ μὲν “ οὗτοι ἔγημαν᾽ ἀξίωμα συντελεστιχὸν ὃν ἀληϑές ἐστι, τὸ δ᾽ “οὗτοι γαμοῦσι᾽ παρατατικὸν καϑεσεὼς ψεῦδός ἐστιν. ὅτε γὰρ οὗτος ἐγάμει, οὕπω ovrog ἐγώμει, καὶ ὅτε ρὗτος ἐγάμει, οὐκέτε οὗτος ἐγάμει. τότε δ᾽ ἂν ἦν ἀληϑὲς ἐπ᾿ αὐτῶν τὸ ὅτι γαμοῦσιν, εἰ ὁμόσε ἐγάμουν. δύναταε οὖν τοῦ συντελεστικοῦ ἀληϑοῦς ὄντος ψεῦδος εἶναε τὸ τούτου παρατα- θθτίκόν. τοιοῦτο δέ ἐστε καὶ τὸ "Elévm τρεῖς ἔσχεν ἄνδρας᾽ ^y οὔτε γὰρ ὅτε ἩΠενέλαον εἶχεν ἐν Σπάρτῃ ἄνδρα οὔϑ᾽ ὅτε Πάριν ἐν Ἰλίῳ οὔϑ᾽ ὅτε ϑανόντος τούτου Δηϊφόβῳ ἐγαμήϑη, ἀληϑές ἐστι τὸ παρατατικὸν τὸ “τρεῖς ἔχει ἀνόρας᾽ ἀληϑοῦς ὄντος τοῦ 99 συντελεστιχοῦ τοῦ “τρεῖς ἔσχεν ἄνδρας᾽. σοφίζεταε δὲ ἐν τούτοις ὃ Διόδωρος καὶ παρ᾽ ἀμφιβολίαν βούλεται ἡμᾶς πλανᾶν" τὸ γὰρ ἐοὗτοι ἔγημαν᾽ δύο σημαίνει, ἕν μὲν πληϑυντικὸν καὶ ἔσον τῷ “οὗτοι συνέγημαν᾽, ὅπερ ἐστὶ ψεῦδος" ἕτερον δὲ τὸ xarà περί- ληψιν ἑνικρῦ πράγματος ἐγκεκλιμένου ἀπὸ τοῦ “οὗτος ἔγημε" xei disiuncto, id antem falsum reddit per ea qnae deinceps sequuntur, osteadeas utrumque eorum quae sunt ia ipso, esse falsum, nempe et moveri aliquid in eo iu quo non est loco et in eo in quo est. atque haec quidem obii- Cciuntnr udversus eius argumentum, 97. videtur antem Diodorns prirmae sta- tim obiectioni occurrisse, docens quod coutingit, etiamsi. perfecta sint vere, praesentia eorum esse falsa: esto enim quod nxorem duxerit aliquis ente annum et alter post annum; in iis hoc proauntiatum *isti uxorem daxerest' ut perfectum est vernm, hoc vero *'isti uxorem ducunt! vt praesens est fal- sum. cum enim iste uxorem ducebat, ille nondum ducebat; et quando ille nxorem ducebat, iste nondum ducebat. tunc autem in eis verum esset quod uxores dncant, si simul dncant. potest ergo cnm perfectum sit verum, falsum esse ejus praesens. 98, tale est illud quoque *Helena tres habuit maritos': neque enim quando Spartae Menelaum habebat maritum neque quando Paridem ia liie neque quando eo mortuo nupsit Deiphobo, verum est praesens *tres babebat ma- ritos; cum verum sit perfectum *tres habuit maritos. 99. sophistam antem io bis agit Diodorus et vult nos fallere propter ambiguitatem: illud enim *isti uxores duxerunt duo significat, uuum qnidem plurale et quod tantum valet ac * isti simul uxores duxernnt?' quod quidem est falsum; alterum autem quod est ex comprehensione rei singularis deductae, ab eo quod est, *iste uxorem cludit. vide djcta ad lib. 2 contra Logicos sect. 429. qui vero id Dio- . dori Croni argumento obiectarumt, persussere sibi illud defectu peccire (ibid, sect. 434) atque in maiori propositione disiunctiva tantum posita esse membra illa quae deinde in subsumtione removerentur: guicguid movetur vel in loco in quo est vel in quo non est; omitti autem tertium, vel ab loco in quo &st, ad eum ín quo non est; vide tamen infra sect, 111.
P 650 w) πρὸς τὴν πρώτην] quae fuit sect. 91 sq.
x) Ἑλένη τρεῖς ἔσχεν ἄνδρας} de Helena eiusque tribus maritis Me- nelao Paride huiusque fratre Deiphobo, quibus omnibus pariter infidelis fuit, rapi etiam aute se passa a Theseo, adi, δὶ placet quae coagessit Peuws Haelius tomo saoundo dictioparii,: ἑτέρου ἑνικοῦ τοῦ "οὗτος i ἐγημεν᾽, ὧν πάλιν ἑνικῶν τὰ παροτα-᾿ τικά ἐστιν’ ἀληϑῆ, τό “οὗτος γαμεῖ" καὶ τό “οὗτος γαμεῖ" ix ἀμφοτέρων. γὰρ ἀληϑῆ γέγονε ταῦτα. ἀμήχανον οὖν ἐστι, τῶν 180 παρατατιχῶν ψευδῶν ἐ ὄντων ἀληϑῖ εὑρίσκεσϑαι τὰ τούτων συγ»- τελεστικά, ἀλλὰ ἀνάγκη συναναιρεῖσϑαι ἢ συνυπάρχειν τὰ ἕτερα τοῖς ἑτέροις. yn di, ἀλλ᾽ εἰς τὴν αὐτὴν ὑπόϑεσιν καὶ ἑτέραν 0 Διόδωρος κοβίζεται παραμυϑίέαν ") σαφεστέρῳ χρώμενος ὑπο-- δείγματι. βαλλέσϑω γάρ, φησί, σφαῖρα εἰς τὸν ὑπερκείμενον 101 ὄροφον. oUxoUv ἐν τῷ μεταξὺ τῆς βολῆς χρόνῳ τὸ μὲν παρά τατικὸν ἀξίωμα “ ἅπτεται 7 σφαῖρα τῆς ὀροφῆς; ψεῦδός ἐστιν" ἔτι γὰρ ἐπιφέρεται" ὅταν δὲ ἅψηται τῆς ὀροφῆς, γίνεται ἀληϑὲς τὸ συντελεστικὸν τό “ἥψατο 9 σφαῖρα τῆς ὀροφῆς᾽. ἐνδέχεται ἄρα ψευδοῦς ὃ ὄντος *) τοῦ παρατατικοῦ ἀληϑὲς ὑπάρχειν τὸ συν- τελεστικόν, καὶ διὰ τοῦτο μιὴ xivéia d'au μέν τε παρατατιχῶς, κεκεινῆσϑαι δὲ συντελεστιχῶς. μήποτε δὲ χἀνταῦϑα πλανᾶται; 1Φ0 τὸ γὰρ παρατατιχὸν τό ἅπτεται 7 σφαῖρα JU ὁροφῆς᾽ γίνεται P 651 ἀληϑές,. οὐχ ὅτε φέρεται ἐν τῷ μεταξὺ ἀέρε ἢ σφαῖρα, ἀλλ᾽ ὅτε ἄρχεται ἅπτεσϑᾶι τῆς ὀροφῆς. ὅταν δὲ τερματίσασα 5“) τὴν — ὑπονοστήσῃ, τότε καὶ τὸ συντελεστικὸν γίνεται ἀληϑὲς τό “ἥψατο f σφαῖρα τῆς ὀροφῆς᾽. ἄτοπος οὖν ἐστιν ὁ Διόδω- ρος τοῦ μὲν κεκινῆσθαι περιεχόμενος ὡς ἀληϑοῦς, τοῦ δὲ κινεῖ- σϑαι ἀφιστάμενος ὡς ψευδοῦς, δέον ἢ ἀμφοτέροις συγκατατίς- ϑέεσϑαι ἢ ἀμφοτέρων ᾿ ἀφίστασϑαι. οἱ δὲ φ σχοντες δύνασϑαί τι 108 κινεῖσθαι ἐν ᾧ ἐστι τύπῳ; xal τοῦτο μὲν τὰς σφαίρας b) τοῦτο δὲ τοὺς ἄξονας καὶ τὰ τύμπανα παρατιϑέμενοι, οὐ λύουαι τὴν ἀπορίαν, ἀλλ᾽ ὁμοίως ἐγκυλίονται αὐτῇ" ἕχαστον γὰρ τῶν τοι- οὕτων σωμάτων, χαϑὼς καὶ ἀνώτερον ὅ ὑπεδείκνυμεν, xa9* ADVERSUS PHYSICOS (Lib. X).
duxit' et alterins singularis nempe "iste uxorem duxit, quoram rursus sin- golarium praesentia sunt vera nempe *iste uxorem ducit? et *iste nxorem du- cit': in utrisque enim ea fuerunt vera. 100, fieri ergo non potest, ut si sint falsa praesentia, inveniantur vera eorum perfecta, sed nécesse ut simul tollantur . wel simul sínt vera utraque. at sane, inquiunt, adversus banc positiouem aliam quoque probationem affert Diodorus exemplo utens apertiori. 101. jaciatur enim, inquit, globus iu superius tectum. igitur interim dum lacitur, pronuntia- tum in praesenti *globus tangit tectum? est falsum, adhuc enim supra fertur; quando autem tectum tetigerit, vernm est perfectum *globus tetigit tectam", contingit ergo, cum falsum sit praesens, verum esse perfectum, et ideo non moveri quidem aliquid in praesenti, motum antem fuisse in praeterito per. | fecto. 102, num autem hic quoque fallitnr? praeseus enim ilind *globus tan- git tectum? est verum, non quando fertur globus in a&re ietermedio, sed qnando incipit tangere tectum. quando autem tactu, terminato redierk, tune etiam perfectum est verum nempe "globus tetigit tectum". ineptus est erge Diedores, qui metum fnisse amplectitur ut verum, sed moveri reiicit tam-. «qnom falsum, com oporteat aut ufrique assentiri aut ab atroque recedere, 103. qui autem dicnnt posse aliquid moveri ia eo ín quo est loco, et tam &pbaeras tum axes et tympana adducunt, non selvaot dubitationem, sed in ea ON ῬΈΠΕΙ involvuntur: unumquodque enim horum corporum, sicut anpey) og) παραμυϑέαν] robationem, ut supra sect, 88.
x) ψευδοῦς ὄντος) ms Ciz. ψεύδους. ' a) τερματίσασα] ita recte ms Ciz. pro ϑερματίσασα, quod in editis erat. P 68] b) τὰς σφαίρας} supre sect. 98.
εἰ καϑὼς καὶ ἀνώτερον») sect. 62 huius libri, 700,. SEXTI EMPIRICI ΄ ὁλότητα μὲν μένει ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ, κατὰ μέρη δὲ dumm τοὺς τόπους, τοῦ μὲν ᾿ἄνω ἀντιλαμιιβάνοντος τὸν τοῦ χάτω τό- 104 nov, τοῦ δὲ χάτω τὸν τοῦ ἄνω. εἰ δὲ τοῦτο, μένει τὰ τῆς ἀπο- ρίας" ἕκαστὸν yàp τῶν τοιούτων σωμάτων «ἰέρος ἧτοε ἐν ᾧ ἐστι τόπῳ κινεῖται ἢ ἐν ᾧ μή ἐστιν. οὔτε δὲ ἐν ᾧ ἐστεν, ὡς παρεστή- σαμεν, οὔτε ἐν d μή ἐστιν, ὡς ἐδείξαμεν. οὐκ ἄρα κινεῖται. 105 ἀλλ᾽ ἀναχκολούϑως ἔφασκόν τινες 4) παρὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ xivov- ^ μένου χεχομίσϑαι τὸν λόγον. νοεῖται ἡ γὰρ τὸ κινούμενον ὡς δυοῖν lyóutvov τόπων, τοῦ τ᾽ ἐξ οὗ κινεῖται, τοῦ τ᾽ εἰς ὗν ᾿μετέρχεται. ῥάδιον δέ ἐστι καὶ πρὸς τούτους ὑπαντῶντας λέγειν, ὅτε κὼν τοιαύτην εἶναι συμβέβηκε τὴν τοῦ κινουμένου νόησιν, οὐδὲν πρὸς τὸ προκείμενον, διὰ τὸ μὴ περὶ τῆς νοήσεως τοῖ κινεῖσϑαι νῦν εἶναι τὴν ζήτησιν τοῖς ἀπορητικοῖς προηγουμένως, ἀλλὰ περὶ τῆς ὑπάρξεως, ὑπὲρ ἧς οὐδὲν εἰρήκασεν oi τῇ τοιαυτῇ 106 χρησάμένοι ἐνστάσει. οὐ μὴν ἀλλὰ x&v τὸν λόγον ἀνατρέψω- μὲν 7), οὐδὲν ἕξουσιν εἰπεῖν πρὸς ἡμᾶς. ὅταν γὰρ φάσχωσι τὸ χενούμενον δυοῖν ἔχεσθαι τόπων, τοῦ τε ἐν ᾧ ἔστι καὶ τοῦ εἰς ὃν φέρεται, πευσόμεϑ᾽ αὐτῶν", πότε μέτεισιν ἀπὸ τοῦ ἐν c ἐστι τόπου τὴ χινούμενον tlg τὸν ἕτερον; ἀρά γε ὅτε ἐν τῷ πρὥτῳ ἐστὶν ἢ ὕτε ἐν τῷ δευτέρῳ; ἀλλ᾽ ὅτε μὲν ἐν τῷ Toro τόπῳ ἐστίν, οὐ μετέρχεται εἷς ἕτερον" ἔτι γὰρ ἐν τῷ πρώτῳ ἐστίν. . ἸΟΥ ὅτε δὲ οὐκ ἔστιν ἐν τούτῳ, ἀλλ᾽ ἐν τῷ δευτέρῳ, πάλιν οὐ μετέρ- χεῖαι, ἀλλὰ μετελήλυϑεν ἤδη" τῶν γὰρ ἀμηχάνων dori καὶ τῶν ἀνεπινοήτων τὸ μετελϑεῖν τι ἐξ ἐχείνου τοῦ τόπου τοῦ ἐν ᾧ μή ἐστιν. ὥστε κἂν τοιαύτην ἔχωμεν τοῦ χινουμένου νόησεν, μένε ΄