1)2 δὲ ἔλαττον" ὅπερ ἐστὶ παρὰ τὴν ἐνάργειαν. δεωυρίσθω γὰρ υ!
πηχυαῖον διάστημα ᾿τοῦ ἑτέρου σώματος κατὰ τὴν μεσότηε καὶ τὸ διορίζον ἀντικοπτέτω παντὶ προσπίπτοντι. ἐπεὶ οὖν iri dividuum, ét non prius moveatur in priori, 129, rursus ponatur speüm cubitale,,et ferentur aliqua corpora ab utroque extremo pari celeritae κὶ ex Epicuri sententia atomi, quoniam ergo ponuntur haec corpora moresi μὲ celeritate, omnino in medio spatii cubitalis se inter se.offendentia aut sim tur ac stabunt aut repellentur in eum locum unde venerunt. 130. etsium quidem, est perspicuum, quod utrumque eorum ali quidem tempore met batur id spatium quod est ab extremo usque ad medium, in alio autem e ἢ confecturum quod est a medio usque ad alterum extremum, δὲ vero reé- ἢ ᾿ς luhtur usque ad extrema totius spatii; rursus est evidens quod in alio € dem tempore tránsiere ab extremis ad medium, in alio autem repulsa reves sunt ad extrema, οἱ sic nihil est quod simul et uno tempore moveatar f confertum spatium dividuum. 131. praeterea sic quoque sunt refellepdi 4 dicunt omnia quidem secari in infinitum, existimant autem id quod move. moveri simul et eodem tempore per unum confertum spatium, nam si ἐμ corpora moveantur pari celeritate per cubitele spatiam, consequens eri! dicatur in eodem tempore utrumque non idem spatium conficere, sed altere quidem amplius, alterum vero minüs: quod est contra evidentiam, 132. de datur enim spatium cubitale alterius corporis, et quod dividit, interrempi quodlibet incurrens, quoniam ergo censent utrumque moveri pari tempet - / : γ) ἰσοταχῶς, ὡς αἱ xev? '"Eníxovgov ἄτομοι] notum est Epicurum hut | edi sse prov:nciam atomis suis, ut aequali motu ac velocitate ferait suo deorsum pondere ad lineam, ita tamen ut quo 86 possint continget declinent paululum, quod eius commentum explodit Cicero variis ial , cis. vide Gassendum ad Physiol, Fpicuri p. 117. nostrum infra sect. 444 ἢ inferius pro ἐχ τοῦ 09e» ἦλθε τόπου potius εἷς τοὺς ὅϑεν ἦλϑε [quod recepimus]. ἡ 4 τοῦ ὅλου διαστήματος ἄκρῳ, error ex similitudime literajus 4 recte edd, ὡς ἐπὶ τὰ axgn. [51 immo: ἄχρω»] Zt ^ ADVERBUS PHYSICOS Lib. X]. ΤΟΥ 'Qóvo ἀξιοῦσιν ἑκάτερον κινεῖσθαι, καὶ τὸ αὐτὸ δυοῖν τό τε τηχυαῖον διάστημα καὶ τὰ ψμιρη τούτου, καὶ οὐκ ἐν ἄλλῳ μὲν à μέρη, ἐν ἄλλῳ δὲ τὸ ὅλον" πάντως ἐν ᾧ χρόνῳ κινεῖται τὸ τερον τούτων τῶν σωμάτων τὸ ὅλον πηχυαῖον διάστημα, ἐν τῷ P 050.— σῳ καὶ τὸ λειπόμενον σῶμα κινήσέται τὸ ἡμίπηχυ διάστημα καὶ ἐντικοπὲν στήσεται. ἀλλ᾽ ὑπέκειτό γε ἰσοταχῶς ἑκάτερον αὐτῶν 133 ἐνούμενον. τὰ ἄρα ἰσοταχῶς κινούμενα ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ ἄνιτον κινεῖται διάστημα, ὅπερ παρὰ τὴν ἐνάργειάν ἐστι. τοίνυν γὐ κινεῖται τὸ κινούμενον ὑφ᾽ ἕν ἄϑρουν μεριστὸν διάστημα, ἰλλὰ κατὰ τὸ πρότερον πρότερον ἥ κίνησις ὀφείλει γίγνεσθαι.
τι πρὸς τοῖς εἰρημένοις τὸ ἐν ἴσῳ χρόνῳ κινούμενον πλέον διά- 134 στήμα τοῦ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ ἔλαττον διάστημα κινουμένηυ τα-- γύτερδν ἐστιν, οἷον ἐὰν ἐν ὡριαίῳ διαστήματι xa9^ ὑπόϑεσιν γῶν χινουμένων τὸ μὲν εἴχοσι σταδίους ἀνύῃ, τὸ δὲ δέκα μόνον ᾿εχϑήσεται συμφώνως κατὰ πάντα ταχύτερον μὲν εἶναι τὸ τοὺς ἔκοσι σταδίους ἀνύον, βραδύτερον δὲ τὸ τοὺς δέκα. ἀλλὰ τοῦτό 186.
γε τὸ 'φαινόμενον καὶ ἐναργὲς εἶναι δοκοῦν ἀναιρεῖται ὅσον ἐπὶ γῇ ἐκκειμένῃ ὑποϑέσεε καὶ γίνεται ψεῦδος" ἔσται γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ γρόνῳ κινούμενον καὶ ταχύτερον καὶ βραδύτερον * ὅπερ ἦν ἀπεμ- poivov. εἰ γὰρ οὐκ ἐν ἄλλῳ μὲν χρόνιἃ. τὸ ὅλον κινεῖται πη- ' γυαῖον διάστημα, ἐν ἄλλῳ δὲ τὰ τοῦ πηχυαίου διαστήματος μέρη,. ἀλλ᾽ ἐν ἑνὶ καὶ τῷ αὐτῷ “) τό τε ὅλον διάστημα διέρχεrut καὶ τὰ τοῦ ὅλου μέρη" ἔσται τὸ αὐτὸ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ καὶ βραδύτερον xui ταχύτερον. j| μὲν γὰρ πηχυαῖον ἐν τούτῳ 136 διάστημα ἀνύει, ἔσται ταχύτερον" 7 δ᾽ ἐν τῷ αὐτῷ ἡμιπηχυαῖον, ἔσται βραδύτερον. τελέως δέ ἐστιν ἄτοπον, ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ t idem esse duobus et cubitale spatium et eius partes, neque in alio moveri partes, in alio totum; omnino quo tempore movetur alterum horum cor- »orum per totum cubitale spatium, pari etiem reliquum corpus movebignr iemicubitele spatium et interruptum cessabit, 133 sed positum erat utrum- ' que eorum moveri pari celeritate, quae ergo eodem tempore pari moventur.
celeritate, moventur spatium iuaequale, quod quidem est contra evidentiam. i non ergo simul et uno tempore movetur id quod movetur per confertum spatium dividuum; sed in priori prius debet fieri motus, 134. ad ea φίλ licta sunt, accedit, quod id quod movetur pari tempore per maius spatims, est celerius eo quod eodem tempore movetur per minus spatium, ut si po- Mamus spatio unius horae alterum ex iis quae moventur, conficere vigis$ tadía, alterum decem solum; dicetur omni rationi convenienter celerius em juod conficit viginti stadia tardiusque quod decem. 133. sed hoc quim juod apparet sensibus et videtur esse evidens, tollitur secundum expe »ypothesin et fit falsum: erit enim eodem tempore motum et celerius «s lius, quod quidem est absurdum, si enim non in alio tempore pe a9 novetur spatium cubitale nec in alio per partes spatii cubitalis, sed ase 't eodem totuur tramsit spatium et totius partes; erit idem in eese jore et tardius et celerius; 136, nam quatenus quidem im eo cod shale spatium, erit celerius; quatenus antem iu eodem semicubinle s SP lius, est autem plene absurdum dicere eodem tempore esse ajquísesiPiD]ms Ciz. τὸ αὐτό una eademque m ποι EU γρύνῳ xai BpadvréQo» καὶ τανε νος. Piuli, quae recurrit etiam sec o9 εἰ- 108 SEXTI- EMPIRICI * λέγειν τι καὶ ταχύτερον εἶναι xol ᾿βραδύτερον. τοίνυν ov xm ἄϑρουν μεριστὸν διάστημα χινεῖται τὸ κινούμενον, ἀλλὰ χατὰ 131 τὸ πρότερον πρότερον. ἱκανῶς δ᾽ ἂν ἐλέγχοιντο oi ταύτης προεστῶτες τῆς δόξης καὶ διὰ τῆς λεχϑησομένης ὑποϑέσεως. ἔστω γάρ τι δακτυλιαῖον διάστημα, διηρήσϑω δὲ τοῦτο κατὰ τὴν με- σότητα dg δέο ἡμιδαχκτυλιαῖα διαστήματα, καὶ ἔστω τὸ διορί- ζον φύσιν ἔχον ἀντικοπτικὴν καὶ ἀποβάλλειν δυναμένην τὸ προσ- πῖπτον, κινείσϑω τε σῶμώ τι κατὰ τοῦ τοιούτου διαστήματος" φημὶ δὴ ὅτε κατὰ ταύτην τὴν ὑπόϑεσιν, ἐπεὶ τὸ χενούμενον τῷ αὐτῷ χρόνῳ τό τε ὅλον ἀνύει διάστημα καὶ τὰ τοῦ ὅλου μέρη, δεήσει τὸ αὐτὸ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ ἐλϑεῖν τε. καὶ dnd- 138 ϑεῖν᾽ ὅ ἐστι τῶν ἀδυνάτων. εἰ γὰρ ἐν ἑνὶ xal τῷ αὐτῷ χρόνω ἀνύει τό τε ὅλον δαχτυλιαῖον διάστημα καὶ τὰ μέρη αὐτοῦ, δα- χτυλιαῖον δ᾽ ἔστι διάστημα τό τε ἀπὸ τοῦ ἄκρου μιέχρε τῆς μὲ σότητος καὶ τὸ ἀπὸ ταύτης μέχρι τοῦ ἄκρου" ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ xal ἀπελεύσεται τὸ κινούμενον καὶ προσχροῦσαν τῷ διορίζοντι P θδγχρμεελεύσεται. παρὰ τὴν ἐνάργειαν δέ ἐστι τὸ ἐν τῷ αὐτῷ zoort ἐλϑεῖν τε καὶ ἀπελθεῖν. παρὰ τὴν ἐνάργειαν ἄρα καὶ τὸ οὗτοω γίνεσϑαι τὴν κίνησιν, ὥσπερ καὶ τὸ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ λέγεν , καὶ ἐκτείνεσϑαϊ τὴν χεῖρα καὶ συστέλλεσθαι, καὶ οὐκ ἐν ἄλλῳ 1389 μὲν ἐκτείνεσϑαι, ἐν ἄλλῳ δὲ συστέλλεσϑαι. ὥστε τὸ ué£y xar ἄϑρουν διάστημα γίνεσϑαι τὴν κίνησιν οὕτως ἐστὶν ἄπορον vi; . προειρημένοις ἀνδράσι"). πολλῷ δὲ τούτου ἀπορώτερον τὸ μὴ κατ᾽ ἄθρουν γίνεσϑαι μεριστὸν διάστημα, ἀλλὰ κατὰ τὸ npτερον πρότερον καὶ κατὰ τὸ δεύτερον ) δεύτερον. εἰ γὰρ οὕτω γίνεται ἡ χίνησις, πάντων εἷς ἄπειρον τεμνομένων τῶν τε ow μάτων καὶ τύπων καὶ χρόνων, οὐκ ἔσται τις ἀρχὴ κινήσεως, rius et 4ardius. non ergo sinu] moretur id quod movetur per confert speatiüm dividuum; sed prius im priori, 137. satis autem convinci posse auctores huius sententiae, etiam si tale aliquid ponamus, sit spatium umm digiti, dividaturque per medium in duo spatia duorum semidigitorum, et sit id quod dividit habens naturam resistentem et quae potest repellere id quod " incurrit, moveatur aliquod corpus in eo spatio: dico quod ex illa hypothesi, quoniam quod movetur in eodem íempore, et totum debet conficere spatium et partes totius, oportebit idem in eodem tempore et venire et recedere: quod quidem non potest fieri, 138, nam si in uno et eodem tempore coe- ficit totum spatium digiti et eius partes, est autem spatium digiti et quod est ab extremo usque ad medium et quod a medio usque ad extremum, eo- dein tempore et accedet quod movetur et recedet offendens id quod dividit, est autem praeter evidentiam eodem tempore accedere aliquid et recedere; igitur quoque contra evidentiam est motum íta contingere; quemadmodum si - qwis dicat eodem tempore manum extendi et contrahi, et non alio quidem extendi, alio vero contrahi. 139, quamobrem simul quidem per confert spetium fieri motum iuxta prius dictos viros tantis obnoxium est dubitationi- bus, sed longe subest maioribus non simul per confertum dividuum spatium fieri motnm, sed prius in priori, secundum in secundo. nam si ita fit mots, cum omnia secemtur in infinitum, et corpora et loca et tempore, non erit ali- P 00 δ) τοῖς προειρημένοις ἀνδράσι] Stoicis orum sententie agna- , €) xal κατὰ τὸ ϑεύτερο») in ms Ciz. deest χατὰ τό. d) σωματων τόπων χρόγων»] heec enim tria ad motum requiri notavit UI .ADVERSUS PHYSIOOS [Lib X]. 200 ἕνα γάρ τι χινηϑῇ πηχυαῖον διάστημα, ὀφείλει τὸ πρῶτον ἡμί- 140 πῆχυ διέρχεσϑιωι πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον τῇ τάξει δεύτερον, ἀλλ᾽ ya. καὶ τὸ πρῶτον ἀνύσῃ ἡμίπηχν. διάστημα, ὀφείλει τὸ πρῶτον τεταρτημόριον τοῦ πηχυαίου διαστήματος διελϑεῖν, εἶτα τό [1e] δεύτερον" ἀλλὰ κἂν εἰς πέντε διαιρεϑῇ κἂν εἰς ἕξ, τὸ 'πρῶτον ἑχτημόριον. παντὸς οὖν τοῦ πρώτου μέρους ἄλλο πρῶ-άι - . τὸν ἔχοντος μέρος διὰ T7» εἰς ἄπειρρν. τομήν, ἀνάγκη μηδέποτε “ἀρχὴν γίνεσϑαι κινήσεως «διὰ τὸ «ἀνένλειπτα εἶναι τὰ μέρη τοῦ διαστήματος καὶ τὰ τοῦ σώματος, xui πᾶν τὸ ἐκ τούτων d βανόμενον ἔχειν ἀλλα μέρη.
. Πρὸς μὲν οὖν τοὺρ εἰς ἄπειρον τέμνεσθαι — TÓ τὲ 142 “σώματα καὶ τὸὺς τόπους καὶ τοὺς χρόνους; οὗτοι δέ εἰσιν οἱ ᾿ὁπὸ τῆς στοᾶς; ταῦϑ᾽ ἥρμοξε λέγειν. οἱ δὲ πάντα εἰς ἀμερῆ καταλήγειν ὑπειληφότες, ὡς oi περὶ τὸν Ἐπίκουρον, νεαγικωτέ- ραις μᾶλλαν. ἐνέχονται 5) ταῖς ἀπσρίαις.. καὶ πρῶτον ὅτι οὐχ ἔσται 143 . κίνησις, ὡς e Ζιόδωρος ἐδίδασκε; τῶν ἀμερῶν ἐχόμενος τύπων xai σωμάτων * τὺ χὰρ ἐν τῷ πρώτῳ ἀμερεῖ τόπῳ περιεχόμενον "ἀμερὲς σῶμα οὐ κινεῖται" περεείχετο᾽ γὰρ ἐν τῷ ἀμερεῖ à τόπῳ καὶ ἐκπεπληρώκει τοῦτον". καὶ πάλιν τὸ ἐν τῷ δευτέρῳ ὑποκείμε- τον οὐ κινεῖται * κεκίνηται γὰρ ἤδη. εἰ δὲ μήτε ἐν τῷ πρώτῳ : τὸ κινούμενον κινεῖται, ἐφ᾽ ὅσον ἐστὶν ἐν τῷ πρώτῳ, "μήτ᾽ ἐν τῷ δευτέρῳ,; παρὰ δὲ ταῦτα τρίτος οὐχ ἐπινοεῖται τόπος" οὐ κινεῖται τὸ λεγόμενον κινεῖσϑαι. πάρεστι δὲ καὶ “χωρὶς τῆς τοι- 14 αὕτης giu ἐξ ————— διαβάλλειν τὴν στάσιν τῶν xaz' ᾿ quod principium dhotma.. 140, nam πὶ moveatur aliquid spatium unius cubiti, debet prius transire primum semicubitum et deinde ordine secundum, $ed ut ' ' et primum conficiat spatium semicubiti, oportet primum transire. quartam , partem spatii unius cubiti, deinde et secundam; sed et si in quinque divida- tur, et si in sex, primam (quinque et) sex partium, 141. cum ergo quaevis . prima pars aliam primam habeat partem propter sectionem in infinitum; . necesse est nunquam fieri principium motus, propterea quod deficere non. possint partes.spatii et corporis, et quidquid ex his sumitur, alias habeat , PSrten. | ,142. Atque haec quidem convenit dicere adversus eos, qui dicwnt et ..corpora et loca et tempora secari in infinitum; ii autem sunt Stoici, nam . qui dicunt omnia desinere in individua, ut Epicmrei, implicantur: magis etiam nrgentibus dubjtationibus, 143, et primum quidem quod non erit motus, ut docebat Diodorus insequens loca et corpora individua: corpus enim indivi- duum quod continetur in primo loco individuo; non movetur L continebatur ^ . enim in loco individuo et eum impleverat. et rursus quod ponitur in secundo, s 'mon movetup: iam enim motum est, si autem neque in primo movetur id quod movetur, quatenus est in primo, neque in secundo, praeter baec autem tertius - . loeus non cadit in cogitationem; non movetur id quod dicitur moveri, 144, licet etiam absque hac dubitatione ex hypothesi mE Epicuri reprehendere, - - sect, 121. 154. 169 etc.. inferius ubi εἶτα τό TE δεύτερον; aut aliquid deest aut legendum εἶτα τότε τὸ δεύτερον, vel εἶτα τὸ δεύτερον.
€) ἐνέχονται] ms Ciz. perperam ἀγέχονται. γεαγιχωτέρας ἀπορίας νο- cat quae magis urgent instantque, ut iuvenum solet esse vehementior. Detur.. JP) ἐχπεπληρώκει τοῦτο»] confer sect. 85, et 89.
σὰ.
LI 710: ' SEXTI EMPIRICI. Ἐπίκουρον. ἔστω γὰρ διάστημα ἐξ ἐννέα τε συγκείμενον d ἀμιερῶν τόπων στοιχηδὸν τεταγμένων καὶ κινείσϑω xoc αὐτοῦ δὴ τοῦ διαστήματος δύο ἀμερῆ σώματα ἀφ ' ἑκατέρου τῶν ἄκρων" xnu- 145 σθω δὲ ἰσοταχῶς". οὐχοῦν ἐπεὶ ἡ κίνησίς ἐστιν. Ἰσοταχής, δεήσει P 668 ἑκάτερον τῶν τοιούτων σωμάτων ἀνὰ τέσσαρας ἀμερεῖς ddop- σϑαι τόπους" φϑάσαντω δὲ ἐπὶ τὸν πέμπτον τόπον, ὃς ἐστι μέσος τῶν τεσσάρων καὶ τῶν" τεσσάρων, ἢ στήσεται ἢ τὸ üt ον ^) αὐτῶν προκαταταχήσει, ὥστε τοῦτο μὲν πέντε διελϑεῖν ἀμερεῖς τόπους, τὸ δὲ λειπόμενον “τέσσαρας μόνον" ἢ οἴτε σέται οὗτε τὸ ἧτερον προκαταταχήσει, συνδραμιόντα. δὲ ὑφ᾽ ὃ , 146 ἀμφότερα ἐξ ἡμισείας διακαϑέξει τὸν ηέμιπτον ἀμερῆ τόπον. τὸ μὲν. οὖν ἀμφότερα στῆναι πάνυ ἐστὶν ἀπίϑανον *- τόπου γὰρ οὐχ “ὑποκειμένου. ἢ xal μηδενὸς πρὸς τὴν χίνησιν ἀντικόπτοντος οὐ στήσεται. τὸ δὲ προχαταταχεῖν τοῦ ἑτέρου τὸ ἕτερον παρὰ τὴν ὑπόϑεσιν" ὑπέκειτο γὰρ ἰσοταχῶς. ἑκάτερον αὐτῶν κενούμενον. 17 λείπεται. -ἄρω λέγειν, ὅτι εἰς τὸ αὐτὸ συνδραμόντα ἀμφύτερα ἐφέξει τὰς ἡμισείας τοῦ λειπομένου τόπου. εἰ δὲ. ἐπέχει: τοῦτο ΄ μὲν τὴν καϑ' αὑτὸ. 5) ἡμίσειαν, κἀκεῖνο δὲ τὴν xa9^ αὑτό. οὐκ ἔσται ἀμερὴς͵ ὃ τόπος, ἀλλ᾽. elc δύο ἡμισείας ἱεριστός. οὑτωσὶ δὲ καὶ τὰ σώματα" μέρη γὰρ αὐτῶν τὸ τοῦ τόπου μέρος᾽ ἔκι- 148 λαμβάνοντα οὐκ ἔσται ἀμερῆ. εἰ δὲ καὶ οἱ τόσοι εεριστοὶ χεὶ τὰ σώματα οὐκ ἀμερῆ, ἀνάγκη καὶ τὸν χρόνον. μὴ εἶναι ἀμερῆ καὶ ἐλάχιστον. oU γὰρ ivi ἴσῳ ᾿χθόνῳ. διέρχεται τὸν ἀμερῆ τόπον 170 ἀμερὲς σῶμα καὶ τὸ τοῦ ἀμεροῦς τόπου μέρος, ἀλλ᾽ ἐν ἄλλω .sit enim spatium compositum ex novem locis individuis per seriem locatis & moveantur in eodem,spatio duo corpora individua ab utroque extremo; m- veantur autem pari celeritate, 145. quoniam ergo mofus est paris celerituis, oportebit utrumque ex his corporibus transire quaterna loca indívidua: cam gutem pervenerint ad quintum locum, qui est inter quaternos utrinque me- . dius, aut stabunt aut ex iis alterum praeoccupabit, quo fiet ut alterum qeia- que. loca transeat individua, reliquum autem solum quattuor; aut neque su- bunt neque alterum praeoccupabit, $ed cum ambo simu] concurrerint, ex di midio occupabunt quintum locum individuum, 146. atque utrumque quidem stare est admodum ijimprobabile: nam cum locus non supponatur et monmi . wihil resistat, non stabunt. alterum autem prius oecttpa$se quam alterum sap- positioni adversum est: supponebatur enim utrumque moveri pari cetetitate, 147. restat ergo ut dicatur, quod utraque simnl concurrentiu tenebant dimi- ' dias partes loci qui restat, - 5ὶ itaque hoc quidem tenet dimidiam qmae eet in ipso partem, illud autem eam quae est in ipso; non erit loeus iudividuas, sed in duas partes dividuus, sicque etiam corpore: eorum enim partes si loci partem apprehendunt, ton erunt individuae, 148, si eütem et loce sut dividua et corpora mon individua, necesse est ut tempus etiam mon sit ἐπ» viduum minimumve; non enim in pari tempore locum individuum tremsii corpus individuum et partem loci individui, sed in alio quidem totum locum 8) ἰσοταχῶς] Epicuri hoc dogma, atomos — velocitate morer, ut -dixi ad sect, 129. P658 7); στήσεται ἢ τὸ ἕτερον) alterum ἤ, quod i in editis aberat, revocavi ex ms Ciz, in quo mox pro προχαταταχήσει minus bene legitur προχα- ᾿τασχήσει.
— οὐχ ὑποχειμένου] cum nullus supponatur locus stabilis et firmus motuique resistens, in quem atomi illae descendentes. "quiescant. k) τὴν χαϑ'᾽ αὑτὸ ἡμίσειαν] ita legendum ex m$ Ciz. pro κατὰ ταυτό.
' nam respondet serum; quod statim —— xdueivo δὲ τὴν xaO" αὑτό.
ADVERSUS PHYSICOS [Lib. XJ. 171 idv τὸν ὅλον ἀμερῆ τόπον, iv ἐλαχίστῳ δὲ τὸ τούτου μέρος. πάλιν ἔστω τι κανόνιον ἢ κέντροις κατὰ τὸ ἕτερον μέρος διει- 149 λημμένον, καὶ τοῦτο περιαγέσϑω ἀπὸ τοῦ ἑτέρου τῶν ἄκρων κατά τινος ἐπιπέδου ἐν ἐνὶ καὶ τῷ αὐτῷ χρόνῳ καὶ δὴ τοῦ ἄχρου περιαγομένου κύκλοι καταγραφήσονται μεγέϑει διαφέροντες ἀλλήλων, καὶ ὃ μὲν ἐξωτάτω καὶ πάντων περιληπτικὸς μέγιστος, ὁ δ᾽ ἐνδοτάτω βραχύτατος, καὶ oí μεταξὺ τούτων ἀνάλογοι ἤτοι μείζους καὶ μείζους ἀπὸ τοῦ κέντρου ἐπιόντων ἡ ἡμῶν 7j ἐλάσσους καὶ ἐλάσσους ἀπὸ τῆς ἐκτὸς περιφερείας ὑποβαινόχτων. ἐπεὶ οὖν 150 εἷς ἐστιν ὃ τῆς περιαγωγῆς χρόνος -- ἔστω δὲ ἀμερὴς οὗτος —,P 059 ζητῶ πῶς ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ χρόνου χαϑεστῶτος, xa^ ὃν yd yo»t τὰ τῆς καταγραφῆς, μιᾶς δὲ οὔσης καὶ τῆς κινήσεως, δια- φέροντες γεγόνασιν ἀλλήλων οἱ κύκλοι, καὶ οἱ μὲν μεγάλοε, οἱ δὲ μικρὰν ἔχοντες τὴν περίμετρον. οὐδὲ γὰρ ἔνεστι λέγειν, ὅτι δῖ τῶν ἀμερῶν χρόνων διαφορά τίς ἐστι παρὰ τὸ μέγεϑος, καὶ διὰ ᾿ ποῦτο τῶν κύκλων οἱ μὲν ἐν μείζοσι ἀμερέσι καταγραφέντες χρό- ᾿ voig εἰσὶ μείζους, οἱ δὲ ἐν ἐλάσσοσι μιχρότεροι" εἶ Φὰρ ἕτερος | ἑτέρου μείζων ἐστὶν ἀμερὴς χρόνος, Οὐκ ἔστιν ἀμερὴς ὃ χρόνος οὐδὲ ἐλάχιστος" καὶ. τὸ κινούμενον οὗ πάντως ἐν ἀμερεῖ χρόνῳ κικεῖται. πρὸς τούτοις οὐδὲ ἐχεῖνό ἐστι φάναι, ὅτι εἷς μέν ἐστιν 152 ἀμερὴς χρόνος, xaJ. ὃν ἅπαντες κατα ράφονται oí κύκλοι"), τὰ δὲ μέρη τοῦ περιαγομένου κανόνος οὐκ ἔστιν ἰσοταχῆ, ἀλλὰ τὰ μὲν ταχύτερον περιάγεται, τὰ "δὲ βραδύτερον, καὶ ὑπὸ μὲν τῶν ταχύτεραν περιαγομέγων οἱ μείζους συνίστανται κύχλοι, ὑπὸ . δὲ τῶν βραδύτερον οἱ μικρύτεροι. εἰ δὲ τῷ ὄντι τὰ μὲν ϑᾶττον 1588 individuum, in minimo autem οἷν partem, 149, rursus sit aliquod iustrumen- fum spéenlis in.aMera parte distinctum, "idque cireumagatr ab.altero.ex extremis in aliquo pleno in uno et eodem tempore; dum extremum eircum- agitur, i describentur inter se differentes magnitudine, et extremus qui- dem ommne$ comprehendens maximus, intimus autem brevissimns, et qui inter -0s.intercedunt, convenienti prüportiome seu znajores.et maiores a eentro mobis. persequentibus, amt minores et minores regredientibus ab externa su- perfie, 160. quoniam ergo unum tempus est eircumactiomis — sit.autem id individnum —, quaero quo modo, eam sit unen et idem tempus, in que faeta est descriptio, sit antem unus quoque motus,' facti sunt iater se difle- rentes circuli, et.alii magni, alii parvum habeutes ambitum, 161. neque enim licet dicere, quod temporum individuoram sit aliqua differentia. ratione mag- nitmdinis, et ideo ex circulis, qui.deseribuntur ín maioribus individuis tem- poribus, sint majores, quique in minoribus, sint minores: δὶ «enim alterum altero meins est tempus individuum, mon est tempus iedprédwmum neque minimnm; et quod movetur, mon ommimo movetur in tempore individuo, 152. ad haec accedit, quod nec illgd Hcet dicere, quod. unum quidem sit tempus individuum, in ob. ommes desoribmmer cireuli, partes autem instrumenti, «μιοὰ eireumagitar, non sint paris celceitatis, sed aliae eitius circumapentur, sliae tendimus; et eb iis «midom quae cirewmogentur celerius, máiores constituantur circuli, ab iis vero quae tardius; minores, 153, si autem re vera ἢ) ἔστω τι ——— instrumentum i duod instar circini eircumductum ex communi centro plures diversos et longius semper ab ille distantes circulos desesibit per χέντρα sive.spicala, quibus alterum latus ab infe- rjore perte est distinctum.
m) χαταγράιρονται οἱ χύχλοι] ms Savil. περιγράφονται. idem codex p 060 mox περισσομένον perperam pro περιπγομέγου...2 SEXTI EMPIRICI κινεῖται μέρη, τὰ δὲ βοάδιον, ἐχρῆν 4 ῆ διασπᾶσϑαι τὸ κανόνιον ἐν τῇ περιαγωγῇ ἢ κἀμπτεσϑαί [γε] πάντως "), τινῶν μὲν αὐτοῦ μερῶν ᾿προχκαταταχούντων “) τινῶν δὲ ὑστερούντων. οὔτε δὲ δια- σπᾶται οὔτε κάμπτεται. τοίνυν ἄπορός ἐστιν ἥ κίνησις τοῖς πάντα 154 λέγουσιν͵ εἰς ἀμερῆ καταλήγειν. καϑόλου τε εἰ πάντα | ἀμερῆ ἐστιν, ὃ. $8 χρόνος ἐν ῴ. γίνεταί ἢ ῆ κίνησις, καὶ τὸ σῶμα. ὅπερ κινεῖται, ὃ τε τόπος ἐ ἐν ᾧ τὰ τῆς κινήσεως συντελεῖται" πάντα κατ᾿ ἀνάγχην e. τὼ κινούμενα (ἰσοταχῶς κιγήσεται, ὥστε τὸν ἥλιον τῇ͵ χελώνῃ γένεσϑαι ἰσοταχῆ" καὶ γὰρ αὐτὸς καὶ αὐτὴ ἐν ἀμερεῖ χρόνῳ ἀμε- oég ἀκύει διάστημα. ἄτοπον δέ yt πάντα τὰ κινούμενα ἰσοταχῶς λέγειν κινεῖσϑαι ἢ τὴν χελώνην τῷ ἡλίῳ τυγχάνειν ἰσοταχῆ. ἄτο-- πον ἄρα τὸ πάντων. εἰς ἀμερὲς καταληγόντων ἀξιοῦν γένεσϑαι 156 τὴν. κίνησιν. λείπεται. τοίγυν σκοπεῖν, εἰ δύναται. xvid τι, τινῶν μὲν εἰς ἄπειρον τεμνομένων, τινῶν δὲ εἰς - «ἀμερὲς κατα- ληγόνεων.. καὶ. δὴ. οὕτως ἠνέχϑησαν. οἱ περὶ τὸν Στράτωνα τὸν φυαικόν»". τοὺς. μἐὲν γὰρ χρόνους. εἰς ἀμερὲς ὑπέλαβον καταλήγειν, τὰ δὲ ἀώματα. xal τοὺς τύπους εἰς à ἄπειρον τέμνεσϑαι, κινεῖσθαί ᾿ς 18:26. κεμρύμενον εν ἀμερεῖ. χρούνῳ ὅλον ᾿ἄϑρουν μὲ μεριστὸν διά- Ἰδθσέημα, καὶ οὗ κατὰ τὸ “πρότερον. πρότερον. οὐχοῦν καὶ τὴν τού- . τῶν. στάσιν. δυνατὸν ἔστωι. διδάσκειν πάντως προδηλοτέρων ») P 660 ἐχομένους ὑποδειγμάτων. ᾿ὑποχείσϑω γὰρ τετραδακτυλεαῖον διά- στήμα, καὶ ἀγυέτω. τϑῦτο τὸ κινούμενον σῶμα ἂν δυσὶν ἀμερέσι χοόνοις, ὥστε τὴ ἕτερον διδακτυλιαῖον ") ἐν ἀμερεῖ χρόνῳ διέρχεσϑαι: καὶ τὸ. λειπόμενον πάλιν ἐν ἑνί, τοιαύτης δὲ οὔσης ὕπο- ϑόσεως ἀφαιρείσϑω τοῦ τοσούτου διαστήματος δακτυλιαῖον διάaliae partes. moventur celerius, aliae tardius; oporteret eut distrahi instra- mentum in circumactione ast inflecti omnino, aliggibus eiws partibus pese- accelerantibus, aliquibes tardentibus, sed neque distrahitur neque inflectitur, est ergo. mots. omnino.dnbius iis. qui.diount ommia desimere im individue. l$4. et im summa δὲ omnia sumt imdividuo, et tempus im quo fit motus, et ooxpus. quod movetmr, et locus in quo efficitur motus; necessario omnia quae rao ventus, movebuntne.pari celeritate, adeo «t sol celeritate sit par testadini: ipse. enim.et. ipsa: in, tempere. individuo conficit spatium individuum,. est au- tem absurdum. dioere omeia quae. meventur, moveri-pari celeritate auwt te- s$udinem celeriate ὁ65 9. parem soli, est,ergo absurdum censero, fleri motum desinentibus 3a indimidumm, 156, restet ergo ut consideremuws, an possit ali; quid moveri ai aee seosntus.im infinum, aliqua vero desinant im indi- viduum,.,; et sic. quidem. opinatus: est Strato Physieus:-.nam existimabat tem- pore desinere in "Amdiwidunm, corpora eutem et leca secari ia infünitam, et χαρυθεὶ, quod movetur, in tempore individuo totum simul et confertum di- viduum.$patium, o$:nen.pelus im priori, 456. ergo eorum qweque opinio- - nem poseumus docere, ai sdhibeamus exempla clariore; ponatur &nim spatium quaMugre digitorum,. e£. cerpus quod movetnr, id spetium eomálciat in duobus temporibus individuis;.ita ut aMemwim spatium duorum digitorum tramsoat in UR tempore. iaa md mersus im wme,- cum — amem pg RO Sm at 4: n) ἢ χάμπτεσϑαέ γε — in ms Seil. et t Cis. particula γε omit- titur,. etiam in Ciz. male χαλύπτεσθαι est. pro χάμπτεσϑαι.. 0) προκαταταχούντω» idem Cis. προχαταταχυνούντων." P 660,p) πώνως παοδηλοτέρω»]) ita. soripsi«pko πάνεων προδηλότερον, poste- riorenut emendationem. confirmante etiam interprete et codice Sa qu q) διδαχτυλιαῖΐοχ]" 81. omnino legendum ex interprete et me i Cis. [et ' Regimont. vid. na: Add. ad Sehneid. lex. in v.] pro τὸ ϑαχζυλιαῖον».
ADVERSUS PHYSICOS [Lib, X]. 418 στημα, ὥστε TÓ περιλειπόμενον διάστημα τριδακτυλιαῖον γίνε. ᾿ σϑαῖι. ἀλλ᾽ εἰ τὸ ὅλον τετραδαχτυλιαῖον διάστημα ἐν δυοῖν ἀμερέσῃ157 Z00voig τὸ κινούμενον σῶμα διήρχετο, πάντως τὸ τριδαχτυλεαῖον . ἀγύσει ἐν ἑνὶ ἀμερεῖ χρόνῳ καὶ ἡμίσει, ἐν ἑνὶ μὲν τὸ; διδακτυ-᾿ λεαῖον διάστημα, ἐν ἡμίσει δὲ τὸ λειπόμενον δακχτυλίιαῖον. καὶ οὕτως εἰ ἔστι τοῦ ἀμεροῦς χρόνου ἡμίσει λειπόμενος ἀμερὴς "ὁ" χρόνος, οὐκ ἔστι τις ἀμερὴς χρόνος, ἀλλὰ καὶ οὗτος εἰς μέρη τέτμηται. ὃ δ᾽ αὐτὸς λόγος, εἰ πέμπτον δάχτυλον προσϑῶριεν 198 τῷ -τετραδαχτυλιαίῳ διαστήματι. πῶς γὰρ τοῦτο. κινήσεται τὸ - χινούμενον; ἄρά γε ἐν ἀμερεῖ χρόνῳ; ἀλλ᾽ ἐπεὶ καὶ τὸ. διπλοῦν ἐν ἀμερεῖ χρόνῳ διήνυεν, ἔσται τὸ éV τῷ αὐτῷ χρόνῳ κχινούμε- vov ταχύ τε ἅμα καὶ βραδύ. ἧ. μὲν διδακτυλιαῖον ") ἐν ἀμερεῖ χρόνῳ ἀνίει, ταχύ" ἦ δ᾽ ἐν τῷ ἴσῳ δαχτυλιαῖον διέρχεται, βραδύ. - εἰ δὲ ἐν ἐλάττονι ἀμεροῦς χρόνου ἀνύει τὸν. πέμπτον δάκτυλον, μεριστός ἐστὶν ὃ ἀμερὴς χρύνος: ὅπερ οὐ ϑέλουσι. καὶ μὴν '7) 159 εἰ ἐν ἀμερεῖ χρόνῳ τὸ κινούμενον. ὑφ᾽ ἕν ἄϑρουν μεριστὸν ὠνύει διάστημα, στήσεταί τι ἀναϊτίως, ὡς παραστήσομεν. οὐχὶ δέ ys. - ἕσταταί τι ἀναιτίως" οὐκ. ἄρα κατὰ τοῦτον τὸν τρύπον ᾿γίγοτι ἡ κίνησις. ἔστω γὰρ ὄρϑιόν vt διάστημα, οἷον δεκάπηχυ, “καὶ 100 βαρύ. τε σῶμα, οἷονεὶ μολιβὴ σφαῖρα, -ày ἑνὶ ἐλαχίστῳ. χρόνῳ ἀνυέτω ὅλον τοῦτο τὸ δεάστημα ἄνωθεν κάτω:. ἀλλὰ καὶ προστι-᾿ ϑέσθω τούτῳ τῷ διαστήματι ἄλλο πηχυαῖον διάστημα, ὥστε ὅλον χίνεσθαι ἐνδεκάπηχυ *), ἀφιέσϑω ἢ) ve πάλιν ἀπὸ τοῦ ἄχρου 1 ἡ σφαῖρα. οὐκοῦν φϑάσασα ἐπὶ τὸ μέρος μὲν τοῦ δεκαπήχεος, 161 ἀρχὴν. δὲ τοῦ ἑνδεκάτου, ἢ στήσεται ἢ καὶ τοῦτον διελεύσεται, supposuerimus, auferatur ab eo spatio spatium unius digiti, adeo ut quod re- stat spatium, sit: trium digitorum,: 167. sed εἰ totum spatium «quattuor: digi« torum in duobus tempovibus individuis trenseat corpus. quod movetur, omnino spatium trium. Üigitorum conficiet:im uno individuo tempore et.dimidio, in &ne quidem spatium duorum digitorum, in dhmnidio awtem id «quod redtet n»ius digiti, et ita si individui dimidio deficiat tempus individumm, non est aliquod tempus individuum, sed hoc quoque disseetum est in pertes,. 1658, eadem (ἀπέ, retio, si quimtwi digitum addidprimms spatio quattuor digitorum; quomodo:enihi movebitur id quod movetur ἢ num im tempere individuo? sed quoniam duplum quoque conficiebet in tempore individsto; erit. quod movetur.in eodem: tempese velox simul et tardum, questenus enim spatium duorum digitorum in tempore individuo conficit, velox erit; quatenus awtem im aequsli tempore t»ensit spatium ummkg digiti, erit tardum, ei awtem in minore qumam imdividuo tem^ pore eomácit quiatum digitum, est dividuum tempus individuum: qued qui- dem nolunt, 159, quin etam si im tempore individao quod movetur, sim coufertum dividuum conficit speatium,. quiescet aliquid sime oausa, ut osten- demus, mon quiescit autem: aliquid simo causa: mon fit ergé rbotus hoc modo, 160, sit enim vectum aliquod spatium, utpote deoem ocabitorum, et aliqaed gwevé corpus, ntpoté globus plumboes, umo minimo tempore:«ónficiat. ctun hoo spatium, superne deorsum,. sed addatur etiam. huic 'spstío alimd spetium unius cubiti, adeo ut totum. sit undecim cubitorum, et ab éx&remo russus emittatur globus.. 161, cum ergo. pervenerit ad pertesi. eins quod est decem cubitorum, principium autem undecimi, aut quiescet aut hoc quoque permea- 7) διϑαχτυλιαῖο»] sic iterum recte Ciz. pro vitioso « UBL. [rr) legebatur χαὶ μέν] ioi 4) ἐνδεχάπηχυ) ita legendum pro ὃν δεχάπηχυ,: 3) ἀφιέσϑω] ita reote editi, licet in ms Ciz, ἀφ LI ^ φημὶ δὲ φὸν. ἐνδεκάπηχυν. ἀλλὰ τὸ μὲν σαῆναι ἄτοπον" βαρὺ ει, ψὰρ οὕτως cé “καὶ δι᾽ ἀέρος. φερόμενον, xal “μηδενὸς ἀντιχό- πόντος, εἰ στήσεται, πάντως ἀναετέως ") στήσεεαι" ὅπερ ἦν 163 ἄτοπον.. εἰ δὲ χινήφεται, ἐπεὶ $0 ὅλον δεκάπηχυ διώσετημωα ἐν ἑνὶ ἀμερεῖ διέρχεσαι χρόνῳ " τὸ λειπόμενον πηχυαῖον. διάστημα τῆς Δ αὐτῆς οὔσης ἱρριήσεως., ἐν δεχάτῳ μέρει τοῦ ἀμεροῦς χϑόνου σεται, ὥστε τὸν ἀμερῆ χρόνον πρὸς τῷ ἢ) μὴ εἶναι ἀμερῆ, 469 ἔξε «καὶ ele δώρω. μέρη τετμῆσϑαι. καὶ μὴν εἰ πὸ κινούμενον ἐν "em —R χρόνῳ ὅλον ἀνύει μεριστὸν διαστημῶ, ἐξ ἀνάγκης ἐν wel xa τῷ αὐτῷ χρόνῳ ἐν πᾶσι γινήσεξαι. τοῖς τοῦ διαστήματος μέρεσιν" εἰ δὲ ἐν ἑνὶ καὶ τῷ. αὐτῷ χρόνῳ ἐν πᾶσι γενήσεται τοῖς £o. «διαστήματος: μέρεσιν, οὐκ ἔσται. ϑιξκιγημένον τὸ. διάστημα, 164 ἀλλὰ ἐπεσμηκᾶς t 0 ὕπερ' ἄτοπον. οὐ τοίνυν ἐν ἑνὶ καὶ ἀμερεῖ χρόνῳ μενεῖσαε. τὸ ι«ἰνούμενον. μεριστὸν. διάστημα» ἐπεὶ ἔσεαι τὸ αὐτὸ d» τῷ αὐτῷ χρόνῳ ϑερμόν τε καὶ ψυχρόν; πεφωτιαμόνον τε «καὶ ἐστον. ὑποκείσθω γὰρ διπηχυαῖον διάστημα,, καὶ τούτου δ — ἕτερος πῆχυς πεπυρώσϑω, Ὁ 0 δ᾽ δέερος ἐψύχϑω. el δὴ ») τὸ : wire vov. 4. ἐμὶ καὶ. τῷ αὐτῷ ἀμερεῖ: χρόνῳ τὸ δλὸν τοῦτο ἐπι- M διώστημα,, ἅτε μὲν κατὰ τοῦ ᾿πεπυρακτωμένου πήχεός y ἔστω. πεπυραχκτωμένον, ὅτε. δὲ xdzd τοῦ ἐψυχμένου, ἐψυγμέ.
vox. γέκεται δὲ κατὰ πὸν. αὐτὸν. χρόκον. ἐν τε τῷ πεπυραμχωμένῳ καὶ τῷ dyvyuévo - πὸ" eco ἄρα κατὰ σὸν αὐτὸν χρόνον ἔσται. ἄμα- —— τε xat ψυχρόν", 0 τῶν ἀδυνάτων ὑπῆρχεν. οὐ pev ἀλλὰ Es xarà τὴν αὐτὴν ἔφοδον. ἔσται διδάσκειν, ὅτι $9 ἂν ταὐτὸ ἔσται καὶ πεφιοτεσμένον *) καὶ ἀφώτιστον". ὃ xui αὐτὸ παρὰ τὴν ἐνάργειαν. πρὸς τούτοις, δεήσει ἐν τῷ αὐτῷ Xoóve, ὁπηλίχον ἄ ἄν