παῦλαν ἔχει τῶν βασάνων, σκεπτόμενος πῶς ἂν φύγοι" al-:! πὺν ὄλεθρον. "εἰ δὲ μὴ τιᾶλλόν τις λέγει 5v φύσει Ὕ 'αἱρεξὸν 118 ἢ φευχτόν, μηδὲ μᾶλλον φευχτὸν' ἢ. αἱρετόν, ἑκάστου τιῶν ónp- πιπεόντων πρός τί πὼς ἔχοντος. καὶ κατὰ διαφέροντας καιροὺς ' καὶ πέριστάσεις νυνὶ μὲν αἱρετοῦ καϑεστῶτος, viv) δὲ φευκζοῦ" '- βιώσεται μὲν εὐδαιμόνως": καὶ ἀταράχωζ, μήτε ἐπ᾿ ἀγχαϑῷ 'ὡς ἀγαθῷ “ἐπαιρόμενος; μήτε ἐπὶ κακῷ ταπεινούμενος, τὸ μὲν wor? ἀνάγκην συμβαῖνον γεννικῶς “) δεχόμενος, τοῦ δὲ καξὰ δόξαν ὀχληροῦ xa^ ἣν κακόν τι. παρεῖναι" ἢ ἀγαθὸν δοξάζεται, ἐλευ- ϑερούμενος. τοῦτο μὴν αὐτῷ παρέσται," ἐκ 708. μηδὲν φύσει ἀγαθὸν ἢ χακὸν δοξάξην. οὐκ ἄρα ἔνεστιν εὐδαιμόνως βιφῦν ἀγαθά σένα. ἢ κακὰ ὑποσσησάμενον. καὶ μὰ». τὸ τινὸς κακοῦ 119 “ππονητιπόν.}». τοῦτο πάγντρωσ' ἐστὶ φενχεύν;.. ὥς" καὶ υκωρκόν.: -οἷον al ἀλγηδίόν. dott καχόν, "πάντως καὶ τὸ “ποιητικὸν "τῆν ἀλγηδόνυς, ἐπισυότήσεται τῇ ἀλγηδόνι φευχτὸν ὄν" χἀὶ t ὁ ᾿ϑάναξος, τῶν κακῶν ἐστιν, ἔσται xal.rà ϑακατοῦν, τῶν καχῶν. dpa xal φεὺ-- κτῶν. τοίνυν καὶ κοινῶς, εἰ τὸ κωκὼν qeuxsov dara, ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ ποιητιχὸν τοῦ κακοῦ φευχτὸν ἔσται καὶ κακόν ]). τὰ δὲ 130 λεγόμενά τισὶ φύσει ἀγαθὰ καὶ κωπῶν ddr ποιητεχά,. ὡς διδά- P 18 ἕξομεν. δυνάμει dou χαχά ἐστὶ τὰ ὑπό τινων λεγόμενα ἀγαθά, καὶ διὰ τοῦτο καχοδαιμανίας τυγχάνει αἴτια. διὰ γὰρ δὴ τὰ τοιαῦτω ἀγαϑὰ πᾶντα ἐστὶ τὰ, κακώ, φιλαργυρία τε, χαὶ φιλοῦο,- ξία ") καὶ φιλονεικία xul φιλϑονία, καὶ. τἄλλα δπόσᾳ τούτοις quo qum in mio es, mmquam immunis es a tormento imquirems ef con siderans. qui pestem efſagias miserendam". 118, sin.amtem dixeris mon ess& aliquid megis natura eligendum quam. fugiendum, neque mac gis fugiendum quam eligendum, cum unumquodque eonun. quae subiicinnter ad aliquid quodam modo se babeat. ac referatur et pto varietate temiporum et circumstantiarun nunc quidem sit eligendum, nüne yeso fugiendum: vi- ves quidem beato et absque nlla perturbatione, ut qui meque propter bonurh tamquam bonuin efferaris, neque propter malum. delicieris, et quiequid ne» cessitate evenit, magno et excelso amimo accipies, liber ab ea quae est.ex. opinione molestia, per qnam existimatur aliquid adesse boni.aut.nali,.. hoe tibi aderit, ex eo quod nihil opineris natura bonum aut malum, non licet er« go beate vivere ei qui bona aut mala aliqua esso statuerit, 119, praeterea id que» que quod est mali alienias efficiens, omnino est etiam fugiendum ut malum; οἱ αἱ de» lor est malum, omnino id quoque quod est efficiens doleris sipiul cum dolore sta- tuetur esse fugiendum; ot si mors est ex malis, erit id queque quod morte afücit ex malis et fugiendis, ergo et eommmniter si analum est. fegiendum, necéssario id quoque quod est mali efficiens, erit fugiendum: malumque. 120. quae atitem a nonnullis dicuntur boná nitura, subt etitm malorum eíficiensia, ut docebimus, sunt ergo vi ac potestate melá quas ab aliquibus dicuntur bomà, et ideo sunt causae infelicitatis, nam propter huiusmodi bona snnt ornie tala, avaritia et ambitio et studium contentiopis,' ét 'libido et quaecumque alía sunt bis si- - d) πῶς ἄν φύγοι] ex Homeri lliad. ξ΄ 580. | ^ oe) & δὲ μὴ μᾶλλόν τις λέγει τε ι(ρύσει] ita. recte ms Ciz. pro λέγει τῇ φύσει. | NICE (ue pnt va e) legebatur γεγιχῶς, 3: φευχτὸν ἔσται kal xáxóv] mss Ciz. et Savil, ἔσται χαχὸν ut olim jnteérpres.; |j POETS TL ME — &) φιλοδοξία] Ciz. xaxodot(a, quomodo etiam legisse videtur Aerve-PTIS tus qui vertit mala fama. sed praestat ahera lectio, quoniam Sextis hoc loco perstringit vitia illa capitalia, quae tria pro trino numine EOlunt "os m ' eq 131 ἐμφερῆ ἐστιν. ἕκαστος yàg τῶν ἀνθρώπων τὸ δοξασϑὲν ixi / αὐτοῦ ἀγαϑόν τε. καὶ αἱρετὸν συντόνως διώκων. καὶ μετὰ σφο- Ape? πείσματος, λεληϑότως εἰς τὴν ἀγχίϑυρον κακέαν Ν) ἐμπίπτει...οἷον --- ἔσται γὰρ τὰ λεγόμενον σαφὲς τῶν οἰκείων ἡμῖν 19 τεθέντων ὑπυδειγμώτων — ὃ μὲν. τὸν πλοῦτον ἀγαϑὸν εἶναι £9 Li el sl N 7 mittunt poetae,, προειληφὼς ὀφείλει πάγτα ἐσπευσμένῳς ποιεῖν εἰς τὸ τυχεῖν τοῦ πλούτου xai ἑκάστοτε πρὸς ἑαυτὸν τὸ. χωμεκὸν ἀγαωμελετᾶν παρόγγελμα,. is pU MOM RUNE | καὶ τὸ τραγικὸν ") -ἀποδέχεσϑαι — po gmilia, 121. umusquisque enim quod opinatus est bonum et eligendum acriter ac vehementi conteitidhe pérsequens, leténter incidit iu. propinquum.vitiza:- at — erit enim quod: dicitur. dilueidum, εἰ convenientia posita fuerint oxen- ple — 122, qui bonum esse divitias anticipata notione accepit, debet oma acri ac vehementi studjo facere ut assequatme divitias et assidue illud come cum meditari praeceptum. — scd MAT! — S ' Tücrare aestate, ance, et hieme nón minus, ^ -— et iud tragianum lubentee admittere ^ — — — v. ἢ: " pisrawe, avaritiam, ambitionem ac voluptatem, nam ut Soorales apel atonem. in Phaedone p. 68 maior pars bominum sunt vel ςελοσωμαῖαω vel φιλοχρήματοι vel φιλότιμοι. nec absurde Lucianus t. 1 p. 411 illo demut ait se habere pro genuinis philosophis qui proposito auro glori vólupiate non patiahtür ee a recte agendo: abduci. etiam Clinias Pyth goricus apud.Stobaeuim Serm. 1 tria haec commemorat quibus cas πέφυχεν ἀνθρώπους, φιληδονίαν πλεονεξίαν et φιλοδοξίκ», quam si wesé prodere Zy' τῷ ὑπερέχειν χῶν ἴσων τε καὶ τῶν ὑμοέων. et es ia Ttabütà cotiunolt haec tria: quae vocat: «yrofag xal πλάνου haustus εὐ ἀπάτῃ mórtalibus propinstos cAetovsfar καὶ ἐπιϑυμίκν xal τὴν quist yvot«r. atque aliquibus interiectis eit ab errore constrictos duci τοὺς μι ὑπ᾿ ἀχραρίας 100; dà ὑπ᾽ ἀλαζονείας τοὺς δὲ ὑπὸ φιλαργυρέας ἑτέροις δὲ ὑπὸ κπινοδοξέασ τοὺς δὲ ὑδιρ' ἑτέρων καχῶν. confer Grotium δά loanw. 9 16. vocabula 'ψιλοδοξέκ et φιλοδοξεῖν recurrunt infra sect. 193 et 125: vide et sect. 118. sq. J ^^ Wy ἀγχίϑυρον καχίαν) eleganter ait fores quibus ad vitia aditar vic sé esse et"proximas aedibus vietutia et moderatae innocenti atque li- citaé^ opui, gloriae et voluptatis sectationi, ita ut ineauti homines facile ab hac ad illas deferantur usque adeo ut etiam vitiis nomen imponere virtutis non erubescant, prodentes eub. hominibus honestis. conf essionen vitiorum,' ut' verbis. utar Taciti lib. 9 c..33 Annal. Hou ' "-* ims jMa saepe viciai solet boni .075 7^* r dmaginem;praeferre rea. quamvis mala, ttc o5, o Ylrtutis umbsa. dum propinquae crimina.
secco c 2.508 técta fallunt: saepe avarus Euclio 0o» o.frugalis. audit, liberalem prodigus | Dolo e o. Oum ait, voeamus, simplicem qui nou sapit; sei s. qui fallit omnes, callidum: nec perfido : nomen negatur, nam superstitionibus vacuus putatur: putido scnrrae damus , Aitulum faceti, cuncta proximitas boni. ^ ' " 'vwitia recondit, sié et ambitio, sibi, 9 ferale rebus usque publicis malum, Gror. 473) xal ϑέρους xal χειμόνος]. ita. ecribesdum in hoc versu Monandri, metro postulante, pro γειμῶνοςζ, quam licentiam in aliis etiam sibi per- , À) τὸ toe yixóv] Euripidis in Bellerophonte. vide quae dixi ad librum qoptra Grammeticos sect, 278,..,.͵ | f! δ " ADVERSUS ETHICOS [Lib. ΧΗ. 395.
ὦ χρυσὲ δεξίωμᾳ κάλλιστον. βροτοῖς, EN τὸ δέ γε πώντα «ποιεῖν. εἰς τὸ πλούτου τυχεῖν οὐκ ἀλλο: τέ ἐστ, — 7 φιλαργυρεῖν. ὃ ἄρα τὸν πλοῖξον μέγιστον. ἀγαϑὸν ἰνδαλλόμιε- vog ἐκ τῷ σπεύδειν ini τοῦτην γίνεται φιλάργυφος. πάλιν ὃ ὃ τὴν 138 δόξαν αἱρετὴν ὑποθέμενος συντόνως ἐφίεξωι τῆς. δόξης.᾿ τὸ ἀὲ - συντόνως. ἐφίεσϑαι τῆς δόξης ἐστὶ. φιλοδοξεῖν. τὸ ἄρα. τὴν ὁ αἱρεξὰν καὶ φύσει dyadày ὑποτέϑεσθϑαε μεγάλου. κακχοῦ τινος γητιχόν͵ ἐστι, τῆς φιλο; ξίας. καὶ ἐπὶ. “τῆς “δονῆς. δὰ ταὐφὰν 124 εὑρήσομεν". τοῖς, γὰρ ὑπὸ τὴν τεῦξιν αὐτῆς. σπεύδουσιν ἀγάγοη - τιγὰ ᾿μοχϑηρὰ συνεξαχολουϑεῖν, τὴν φιληδονίαν...ὥστε εἰ: φῇ ποιητικὺν:. τῶν χακῶν κακὸν ἐστι, δέδειχται δὲ τὰ δοξασϑέντα. τιαὶ τῶν, ιλοσόφων. ἀγαϑὰ πάντων τῶν κακῶν nogyuxá, ῥητέον. τὰ τισὶ ξασϑέντα i yad à τῇ δυνώμει. 'τυγχάμερ. καχάν, xal μὴν i95 "οὐδὲ ἔνεστι. λέγειν τοῖς ἐξ ἐναντίας ᾿)ν ὡς. κατὰ μέν, τῶν δίωξιν P 714 αὐτῶν καὶ τὴν ἐπ᾿ αὐτὰ δρμὴν πάρεστί τι τοῖς’ ὑρμῶσι καὶ ὅπιά- κουσι κακόν" οἷον ἐφ. μὲν τὸν πλοῦτον μετιόντι 7 φιλαργνρήα, τῷ δὲ. τὴν δόξαν, 7 φιλοδοξία τ)»: τῷ. δ᾽ ἄλλο vt, ἀλλαίρι,:τος ταραχή“ κατὰ δὲ τὴν. τεῦξιν αὐτῶν ἀπαλλαγὴ γίνεται. τῶν ταῦ. ραχῶν. καὶ. ἀνάπάυλα. πῆς ἱπρόχερον ὀχλάαεως. ῥ χὰρ. τυχὼν. τῶ 126 πλούτου. οὐκέτε συντόνως ἐπιζητεῖ τὸν πλοῦτον, καὶ ὃ λαβόμε- voe") τῆς. ἡδονῆς. λύσει 1Ó σύντονον τῆς περὶ, αὐτὴν σπουδῆς. xad mtQ, οὖν τὰ χρημνοβατοῦντα?) TU ber. ὗ ὑπὲρ; ταῦ πιεῖν óc ἀλγηδόνος. ἰεταε. ἐπὶ τὴν ἡδονὴν; xai ἅμα. τῷ! χορεαθῆνομ παύεται τῶν. πρὶν μόχϑων, οὕτω καὶ δ' ἄνϑρωπος iv μιἐνυτῷ ἐπείγεσθαι πρὸς τὸ ἀγαϑὸν ἐξ ἀνάγκης ὀχλεῖταὶ, sux δὲ" ob "ἢ | "pecunia ingens generis humani bonum, ' ' — ELA. omnia eaufem facere ut assequaris divitias, nihil est aliud quam esse avaruii. qui ergo divitias maximum esse bohum prae se fert, 60 quod magnopere studeet divitiis, fit avarus. 123, rursus qui gloriam posui eligendam, acriter. ac vehementer appetit gloriam, glotiam autem continenter appetere est esie" ambitiosum. ponere ergo glotiam esse natura Bonum et eligendum magnum aliquod malüm procreat, nempe ambitionem et gloriae' cupiditatem, 124. idem fnvenibmus etiam in voluptate, iis eniin qui magno 'studio contendunt ad: earn asiequendam, necesse est ut quaedam flagitiosa consequantur, neupe libidines, quamobrem si id quod qu malornm efficiens est malum, ostensum est autem - ea quae quidam philosophi opipneti sunt bona, esse omnium malorum efficien- tia, dicendum est δά quae quidem opinati sunt hona, esse vi a6 potestate mele, 125. sed nec possunt dicere adverserii quod in iis quidem persequen- dis et appetendis mali aliquid adhaeret appetentifius et persequentibus; ut . ei qui divitias persequitar, avaritia, ei qui gloriam, ambitio, ei autem qui aliquid aliud, alia quaedam perfarbatio: assecutis antem est liberatio ἃ perturbationibus. et quies a priori molestia, 126. qui enim divitias est assecutüs, non amplius acri ac vehementi studio quaerit divitias, et qui voluptate est potitus, solvit vehementiam sui in eam studii, quo modo certe ahimantia quae grediuntur in loco praeruptó et praecipiti, ut bibant, per dolorem tendunt ad voluptatem, et simul atque subt exsatiata, quiescant a prioribus laboribus: ita etiam homo dum ad Pewum — necessario quidem molestía afficidy τοῖ; ἐξ ἐναντίας] ——, quos alibi. ἑτεροδόξους appellat,, m) 1 ᾿φιλοϑοξία)] articulub deest in Savil, P114 n) ὁ λαβόμενος} ita malui ex ms Ciz. et Savil. pro Aeufaróu&yob,. o) χρημνοβατοῦντα] ita lege pro χρημγοβαϑοὕύ»τα,...DOf& N 496 SSEXTI EMPIRICI - 121] ἐπόϑει καὶ τῆς ὄχλήσεως ἀπαλλάττεξαι. οὗ 07) δυνατὸν cta φαμεν ταῦτα λέγειν, οὐδ᾽ "P) οὕτως ἔχειν τὸ πρᾶγμα. xür γὰρ χύχωσι τῶν νοβιζομένων αὐτοῖς ἀγμιϑῶν, συνέχονται καὶ inic-| ποῦνται μᾶλλον, ὅτι οὐ μόνοι ταῦτα ἔχουσι. σὺν τούτω γὰρ τἀγαϑὰ τίμια xal περιμάχητα νομίζουσι, σὺν τῷ μόνοι rain] κεχτῆσϑαι. διὸ καὶ ζῆλος αὐτοῖς ἐμφύεται πρὸς τοὺς πέλας" «ak βασκανία καὶ φϑόνος. ὥστε καὶ τὴν δίωξιν τῶν λεγομένωι - ὑπάρχειν" ἀγαϑῶν οὐκ ἀταλαίπωρον, εἶνας καὶ τὴν nire] 128 πλειόνων χαχῶν ὑπάρχειν ἐπισύστασιν. πάλεν τε καὶ περὶ αὐτῶ τῶν κἀχῶν ὃ αὐτός ἐστι λόγος" προειληφὼς γάρ τις εἶναί vm| φύσει xuxá, καϑάπερ ἀδοξίαν πενίαν πήθωσεν ") ἀλγηδόνα voon| χυιγῶς ἀφροσύνην"), οὐ μόνοις ὀχλεῖται ξούτοις, ἀλλὰ xal παιμεὶ 129 πληϑέσιν ἄλλοις τοῖς δι᾿ αὐτὰ κακοῖξ. παρόντων μὲν γὰρ αἱ ἐν 71 φῶν. χειμάζεται ") οὐχ ὕπ᾽ αὐτῶν μόνον, ἀλλὰ καὶ τῆς περὶ αἱ ἢ τῶν δόξης, χαϑ' ἣν πεπίστευκεν ὅτε κακὸν αὐτῷ πάρεστι" τε ὗς, ὑπὸ μείζονος κακοῦ πορϑεῖται τῆς τοιάότης προλήψεως. μὲ παρόντων δὲ ὁμοίως οὐκ ἀναπαύεται, ἀλλ᾽ ἤτοι προφυλαττόμε Ιϑόνὸς τὸ μέλλον ἢ δεδιὼς σύνοικον ἔχει τὴν μέῤιμναν. λόγου ü ^^ παραστήσαντος ὅτι οὐδὲν τούτων φύσει ἐστὶν ἀγαθὸν ἢ gin fur, assecutus autem id qnod desiderabat, liberatur a molestia. 127, nem | inquam, hoc potest dicere, neque rem ito se hebere. etsi enim ὠὰ sint ur cutj quae bona existimant, mágis anguntur et maiori-afficiuntur molestia, «wi | mom soli ea habeant, bonà enim ideo pretiosa esse et magna contentione «- peteuda existimant, si soli ea possideant, quamobrem ingeneratur eis in pe ximos aemulatio et invidia, quo fit, ut illorum quae dicunt esse bona etpe secutio non sit absque miseria et afflictione et eorum possessio plura mé pariat, 128. de ipsis quoque malis rursus eadem est ratio, si quispiam exa anticipata notione »raeceperit esse quaedam mala natura, ut ignominiam pee pertatem caecitatem dolorem morbum et communBer insipientiam; mon M solis cruciatur, sed etiam plurimis aliis.propter ipsa malis, 129, nam si ips quidem adsint, non ab ipsis solis agitatur ac vexatur, sed ab ipsa etiam qum dé ils concepit opinione,,qua credit adesse sibi malum, et tamquam mais ἢ malim eum depopulatur ea anticipatio. si non adsimt autem, similiter am quiescit, sed vel futurum praecavens velextimescens secum habitamtem hae ἢ solicitudinem, 130,.cum autem ratio ostenderit nihil horum esse matura bt- (p) οὐ, δὴ] sic reote Ciz. pro οὐδέ. εὐ (pp) legebatur 002".]: — 4) πρὸς τοὺς πέλας} supra sect. 89 τῆς ἑχάπιου διανοίας zroóc τὴν τῶ “πέλας. dia ὁ πλησίον bro quovis alio apud 'Theognidem vers. 21 οἱ 1611 οὐ χαλεπὸν ψέξαι τὸν πλησίον. omito Sophoclis Aristotelis Poly- hii Preudo-Phalaridis, M. Antonini et aliorum loea, est enim haee lo quepdi formula trita τοῖς ἔξω scriptoribus perinde ut eaeris. vide Gat- Prod c."10 adversar. p. 625 seq. Io. Vorstium IIebraism, novi test. c. 3 et Georg. Raphelii annaotait, e Polybio et. Arriano ad Matthaei 513. sic et e Latinis Quintilianus declamat, 259 in illa omnium trepidatio in qua pro sua quisque salute sollicitus nihil de proximo Fori lu bal.
7 πήρωσιν] caecitatem vel, alterius membri corporis mntilationem.
ambigue Hervetus, qui orbitatem vertit. pam licet etiam de eo possit ' intelligi, qui orbatus est oculis, tamen frequentius. de iis accipi solet il- ., lud vocabulum, quibus liberi erepti sunt vel parentes aut coniux. E 4) xod; ἀφροσύνην) quam solam pro malo habebant Stoici, supr sect, 90. DLE WE δ.
ἢ) χειμαζεται] tempestate velgti affectuum misere iactatur, : x Ld P4 OWW- ADVERSUS ETHICOS [Lib. ΧΗ. 101 (αχόν, λύσις ἔσται τῆς ταραχῆς xal εἰρηναῖος ἡμᾶς ἐκδέξεται Mog. ἀλλὰ γὰρ ὅτι μὲν διὰ τὰ δοξαζόμενά τισιν ἀγαϑὰ mÀm- — γος ἐπισυμβαίνει κακῶν καὶ διὰ τὰ χαχὰ ἕτερα γίνεται xaxa, P 1] Ug χώριν αὐτῶν ἀνέφικτον γίνεσϑαι τὴν εὐδαιμονίαν, ἐχ τῶν ἰρημένων συμφανές. ἀχολούϑως δὲ ὑποδεικτέον, ὅτε οὐδὲ βοη- 131 Fac ἐνδέχεται τυχεῖν, διὰ τῆς δογματικῆς πορευομένους φιλο- 'ogíag. ὑποκειμένου γάρ τινος φύσει ἀγαθοῦ ἢ φύσει κακοῦ, παραμυϑούμενος τὸν ταρασσόμενον ἐπὶ τῷ συντόνως διώκειν ἀγαϑὸν ὡς ἀγαϑὸν ἢ σφοδρῶς φεύγειν τὸ κακὸν ὡς καχόν, αταστέλλει τὴν ἀρχήν "), τοῦτο λέγων, ὅτε καϑῆκόν ἐστι μήτε ἀγαϑὸν διώχειν μήτε τὸ κακὸν φεύγειν" ἢ τοῦτο παριστάς, 01:189, ὁδὲ μὲν τὸ διωχόύμενον ὑπ᾽ αὐτοῦ ἐλαχίστην ἔχει ἀξίαν καὶ οὐχ νεστιν οἰχεῖον αὐτὸ *) διώχειν, τόδε δὲ μείζονα καὶ ἁρμόζει αὐτὸ ετέρχεφϑαι" οἷον ἐλάττονα μὲν ἔχει ἀξίαν ὁ πλοῦτος, μείζονα ὲ ἡ ἀρετή" καὶ οὐκ ἐχεῖνο, ἀλλὰ ταύτην διωχτέον, ἢ ὅτι τοῦτο £v. ὀλιγωφελὲς ὃν V) πολλὰς ἔχει τὰς ὀχλήσεις, τοῖτο δὲ πολυω- γελὲς χαϑεστὼς ὀλίγας ἔχει τὰς ὀχλήσεις. ἀλλὰ τὸ μὲν λέγειν 133 ὖτε τἀγαθὸν") οἰκεῖόν ἐστε συντόνως διώκειν οὔτε τὸ καχὸν εύγειν, παρὰ τὴν τῶν δογματικῶν ἀξίωσίν ἐστιν, ἀεί ποτε τὴν χλογὴν καὶ ἀπεχλογὴν τούτων τάς τε αἱρέσεις καὶ φυγὰς ϑρυ- οὕντων. τὸ δὲ φάναι τόδε μὲν μὴ δεῖν διώκειν ὡς ταπεινόν, 134. πὲ τόδε δ᾽ ἐπείγεσϑαι ὡς λαμπρόϊερον, ἀνδρῶν ἦν οὐχ ἀποum aut natura malum, solvetue pertnrbatió pacataque ac tranquilla vita nos xcipiet, sed quod propter ea quae quidam opinantne bona, accedit multitudo nalorum, et propter mala, ali» mala exsistunt, adeo ut propter ea ad bea- itudinem perveniri nequeat, est perspicuum ex lis quae dicta sunt, 131, con- equenter autem est ostendendum, quod nec auxilium assequi contingit ei qui er dogmaticam ingreditur pbilosophiam, nam si ponatur aliquid natura bo- mum aut malum natura, tum exhortanti eum qui perturbatur ex eo quod bo- um vehementér persequitur ut bonum, aut vehementer fugit malum ut ma- nm, hic vel plane cohibendus est, dicendumque, quod neque bonum persequi - onvenit neque malum fugere: 132, aut ostendendum, quod id quod ipse, ersequitur, est minimae aestimationis, nec ei hoc persequi convenit: sed naiora sunt ei persequenda; ut minoris quidem aestimationis sunt divitiae, nsioris autem virtus, nec illae, sed haec est persequenda; aut quod hoc juidem cum param prosit, multas habet molestias, hoc vero cum multum pro- it, paucas, 133, sed dicere quidem, quod nec bonum convenit vehementer ersequi nequo malum fugere, est diversum ab iis quae censent Dogmetici, jai semper in vulgus iaciant ea esse eligenda ac reiicienda expetendaque t fugienda, 134, dicere autem hoc quidem non esse persequendum tamquam humile et abiectum, ad hoc auteni. esse contendendum tamquam preeclarius, ᾿ wu) χαταστέλλει τὴν ἀρχὴν] hoc loco τὴν ἀρχήν ut ssepe apud no- P 415 jtrum est proraus, omnino, falliturque interpres qui reddiderat: eum ab Inifio reprimit, vide quae ad 2 Pyrrhon, sect. 50. videtur autem 3j exci- lisse ante χαταστέλλει. | x) οὐχ ἔνεσιιν οἰχεῖον αὐτὸ] ms Ciz. αὐτὸ olxeroy. eadem porro sunt uibus hoc loco Sextus promiscue utitur χαϑῆχόν ἔστι, olxsiov ἔστι, κρμόζει, δεῖ, officium est, congruens est, decel, oportet. pro οὐχ ἔνεστι leg. οὐχ Far [non opus].
y) ὀλιγωφελές] recte ita editi, nam vitium est quod in codice quo- lun legitur ὀλιγωφανές.
z) otra τἀγαϑὸ»} Ciz, ἀγαϑὸν sine articulo, minus bene.
4 λυόντων τὴν ταραχὴν ἀλλὰ μεταγωγὴν ταύτης ποιουμένων. ὡς .. γὰρ τὸ πρῶτον διώκων τις ὀχλεῖτο, οὕτω καὶ τὸ δεύτερον διώ- . ὴϑδχων τις ὀχληϑήσεται. ὦστε νόσον ἀντὶ νόσου 5) ποιεῖν τὸν τοῦ φιλοσόφου λόγον. ἔπείπερ τὸν ἐπὶ πλοῦτον ἢ δύξαν ἢ ὑγείαν ὡς ἀγαϑὸν δρμῶντα ἀποστρέφων εἷς τὸ μὴ ταῦτα διώχειν, ἀλλὰ τὸς καλόν, εἰ τύχοι, xui τὴν ἀρετήν, οὐκ ἐλευϑεροῖ τῆς διώξεως, 186 ἀλλ᾽ ἐφ᾽ ἑτέραν μετατίϑησι δίωξιν. ὡς οὖν ὃ ἰατρὸς ἀναιρῶν μὲν πλευρῖτιν ποιῶν δὲ περιπγευμονίαν͵ ἢ ἀνασκευάζων μὲν gor γῖτιν ἀντεισάγων δὲ λήϑαργον, οὐκ ἀπαλλάττεε τὸν χίγδυνον, ἀλλὰ ἐναλλάττει' οὕτω καὶ ὃ φιλόσοφος ἑτέραν ταραχὴν dv) 181 ἑτέρας εἰσηγούμενος οὐ βοηϑεῖ τῷ ταραττομένω. οὗ γὰρ ἕνεστι" λέγειν ὅτε ἡ μὲν ἀντεισαγομένη ταραχὴ μέτριός ἔστεν, ἡ δὲ ἀναι- οδυμένη σφοδροτέρα. οἵαν γὰρ εἶχε δόξαν ὃ ταραττόμενος περὶ P 718 ro) πρότερον διωχομένου, τοιαύτην ἔχει καὶ περὶ τοῦ δευτέρον. ἐδόξαζε δὲ τό γε πρῶτον ὡς ἀγαϑὸν καὶ διὰ τοῦτο ἔσπευδεν 138 ἐπ᾿ αὐτό. τοίνυν καὶ τὸ δεύτερον ἀγαϑὸν εἶναι δοξάζων καὶ ix! ἴσης ἐπ᾽ αὐτὸ σπεύδων τὴν ἴσην ἕξει ταραχήν" τάχα δὲ καὶ ^' σφοδροτέραν, ὅσῳ μεταπέπεισται εἰς τὸ μείζονος ἀξίας εἶναι τὸ γῦν ὑπ᾿ αὐτοῦ διωχόμενον. οὐχοῦν εἰ ἕτερον ἀνθ᾿ ἑτέρου ὁ gr λόσοφος παρασκευάζοι τὸν ὀχλούμενον διώκειν, οὐκ ἀπολέσαι 139 τῆς ὀχλήσεως. εἰ δ᾽ ἁπλῶς διδάσκει, τουτὶ μὲν ὀλιγωφελές ἐστι, πλείονας δ᾽ ἔχει τὰς ὑχλήσεις, σύγκρισιν. ἔσται ποιῶν αἱρέσεως * xal φυγῆς πρὸς ἑτέραν αἵρεσιν καὶ φυγὴν, καὶ οὐκ ἀναίρεσσ τῆς ταραχῆς" ὅπερ ἄτοπον. ὃ γὰρ ὀχλούμενος αὖ βούλεται μα- ϑεῖν τί μᾶλλον ὀχλεῖ xai τίηττον, ἀλλὰ ἀπαλλαγᾷναε τῆς, ὀχλή- est eorum qui non solvunt perturbationem, sed eum alio transfernt, qm modo enim primui$ persequens quispiam molestia afficlebatar, ita etiam se- cundum persequens quispiam molestia afficietur, 135. quo fit ut morbum pr morbo afferat philosophi oratio. quandoquidem eüm, qui divitias àut saai- tatem ut bonum appetit, avertens, ne ea perseqüatur, sed honestum exem pli causa aut virtutem, nou liberat a persequendo, sed ad aliud perseqaee- dum traducit. 136. quo modo ergo medicus qui tollit quidem pleuritidesm, efficit antem peripneumoniam seu spirandi difficultatem, aut qui remoret phrenitidem, eius autem loco imdacit lethargum, pericnlem nom amovet sed illud mutat: ita etiam pbilosophus pro alia aliam imduceas pertuebatie- - nem non fert opem ei qni perturbatur. 137. mon enim Ncet dicere quod quae pro alía inducitur perturbatio, est moderata; quae antem tollitur, ve- hementiór, qualem enim habuit opinionem is qmi perturbabatur, de eo quod eprimo loco persequebatur, talem habet etiam de secuade. opinabetur anten de primo tamquam de bono et ideo ad id magno studio comteadebst. 236. ergo et qui secugdum bonum esse opinatur et ex aequo ad ipsum coe tendit, parem habebit perturbationem, et fortasse etjam vehementioerem, quod postea sit ei perswasum, pluris bsse et maioris pretii quod ipse umse persequitur, si ergo efficit philosophus, ut qui molestia afficijur, alind pre alio persequatur, non eum Jiberabit molestia. 139, si antem a te docet, hoc quidem parum prodest, plures autem habet molestias; faciet compara tionem electionis et fugae cum alia electione et fuga, noa autem tollet melestiam. quod quidem est absurdum. nam qui molestia aíficitur, non vault discere quid magis molestía afficiat et quid minus, sed desiderat liberari a 4) νόσον ἀντὶ νύσου] sic infra: ἑτέραν ταραχὴν ἀνθ᾽ διέρας. et ἕτεqo» ἀνϑ' ἑτέρου. simile illud sacrl scriptoris loannis 1 16 χάριν dy ἄριτος, quod Chr sostoinps interpretatur ἀντὶ τῆς παλαιᾶς τὴν xr. b) οὐ γὰρ — ve vota Ciz, εἰ Swxil. oro οὐδὲ γάρ. i — ADVERSUS ÉETHICOS [Lib. XI]. 199 σεὼς πεπόϑηκε. μόνως οὖν ἔσται φυγεῖν ταύτην, εἰ ὑποδείξαιμεν 140 τῷ ταραττομένῳ κατὰ τὴν τοῦ κακοῦ φυγὴν 7. κατὰ τὴν toU ἀγαϑοῦ δίωξιν, ὅτε οὔτε ἀγαϑόν τέ ἐστι Φύσει οὔτε καχόν; ἀλλὰ *) πρὰς ἀνϑρώπων ταῦτα γόῳ κέκριται κατὰ τὸν Tigra. τὸ δέ γε διδάσκειν τὸ τοιοῦτον, ἴδιον. He σχέψεως. ταύτης ἄρα ἦν τὸ εὐδαίμονα 7) βίον περιποιεῖν.
Ei ὃ περὶ τῆς τῶν' ἀγαϑῶν καὶ κακῶν φύσεως ἐπέχων κατὰ παντ᾽ ἐστὶν) εὐδαίμων.
Εὐδαίμων ἐᾳεὶν ὃ ἀταράχως διεξάγων καί, ὡς ἔλεγεν ὁ Τί- 141 μων, ἐν ἡσυχίᾳ καὶ γαληνότητι καϑεστώς" πάντη γὰρ ἐπεῖχε γαλήνη. καὶ τὸν δ᾽ ὡς οὖν ᾿νόησ᾽ ἐν νηνεμίῃσι,γαλήνης.
τῶν δὲ λεγομένων ὑπάρχειν ἀγαϑῶν τε καὶ καχῶν τὰ μὲν κατὰ δόξαν εἰσήῆχτω, τὰ δὲ κατ᾽ ἀνάγκην. ἀλλὰ κατὰ μὲν λογὶ ὴν 112 δόξαν εἰσῆκται, ὅσα κατὰ κρίσιν διώχουσιν ἄνϑρωποι ἢ ἢ qu- γουσιν" οἷον ἐν μὲν τοῖς ἐχτὸς αἱρετὰ λέγεται καὶ ἀγαϑὰ καὶ πλοῦτος καὶ δόξα καὶ εὐγένεια καὶ φιλία καὶ πᾶν τὸ ἐοιχός, ἐν δὲ τοῖς περὶ σῶμα κάλλος ἰσχύς εὐεξία, ἐν δὲ τοῖς περὶ ψυ- χὴν ἀνδρεία δικαιοσύνη φρόνησις, κοινῶς ἀρετή. καὶ φευχτὰ τὰ ἐναντία τούτοις. κατ᾽ ἀνάγχην δὲ παρῆλϑεν ὃ ὑπόσα κατὰ ἄλο- 143 yov αἰσϑήσεως πάϑος συνίσταται περὶ ἡμᾶς F καὶ ὃ ὅσα φυσική τις P 219 ἀνάγκη παρέχει, ἑκὼν δ᾽ οὐκ ἄν τις ἕλοιτο ἢ φύγοι, ὡς ἀλγηmolestia, 110. tum demum ergo eam licebit effogere, si ostenderimus ei - qui perturbatur in mali fuga aut boni persecutione, quod neque est aliqnod bonam natura neque malam, φ veram haec sunt hominum prodita iudicio, ut ait Timon. id autem docere est Scepticorum proprium cousiderationis, illius est jgitur vitam beatam conciliare., V. Ànis qui de natura bonorum et malorum sustinet assensionem, i sit omnino beatus. | 141. Felix quidem est ac beatus, qni vitam traducit absque pertarbatione et ut dicebat Timon, qui est ἐπ΄ quiete et tranquillitate, tran qnilla* ini undique. cuncta, et hane ego cum vili placidum atque quiete serena. . ex bonis auteni et malis quae dicuntur, alia indncta suat ex opinione, alía. ex necessitate. 142, ex ópinione quidem rationabili inducta sunt quae ex iudicio persequantur vel fngiunt homines, ut ia externis eligenda dicuntur et bona, divitiae et gloria et nobilitas et amicitia et quidquid est eis simile; ja iis antem quae pertinent ad corpus, pulchritudo vires bona habitudo; in iis denique quap ad animum, fortitudo iustitia prudentia temperantia com- muniter virtus: et fugienda qnae snnt his: contraria, 143. ex necessitate au- tem accesserunt, quae constaut ex affectione sensus experte rationis, et quae affert quaedam natnralis necessitas, sua sponte antem ea nemo elege- 6) ἀλλὰ πρὸς ἀνθρώπων ταῦτα νόῳ χέχριται] non. observatum edito- P 716 ribus neque llerveto interpreti, hunc esse pentametrum, repetitum ex Timonis Phliasii ivdaAuoic, e quibus etiam sunt quae mox infra ex Timone affert, d) τὸ εὐδαίμονα] ms Ciz. τὸν, minus bene.
e) κατὰ ndrv' ἐστὶν εἰδαίμω»] ita ms Savil. pro x«l starte.
ΟῚ - 144 δὼν xal ἧἥδφνή. διόπερ τοιαύτης οὔσης ἐν τοῖς πράγμασι δια- φορᾶς, περὶ μὲν τοῦ μόνον͵ ἀταράχως διεξάγειν ^) ἐν τοῖς κατὰ δόξαν ἀγαθοῖς xai καχοῖς τὸν περὶ πάντωχγ ἐπέχοντα ἤδη παρεστήσαμεν,, καὶ πρότερον5), ὅτε περὶ TOU σκεπτιχοῦ τέλους διελεγόμεθα, καὶ ἐπὶ τοῦ παρόντος.), ὅτε ἐδείχνυμεν ὅτι οὐκ ἔστιν εὐδαιμονεῖν φύσει ἀγαϑόν τι xol καχὸν ") ὑποστησάμενον, 1450 μὲν γὰρ τοῦτο πριῶν ἀνηνύτοις συμπεριεφέρετο *) ταραχαῖς, τὰ μὲν φεύγων, τὼ δὲ διώκων, καὶ πολλὰ μὲν͵ αὑτῷ ἐπισπώ- μένος χαχὰ διὰ τἀγαϑώ, ἐν πολλαπλασίοσι δὲ τριβόμενος xa- M6xoig διὰ τὴν περὶ τῶν καχῶν δόξαν. οἷον agro, εἰ τύχοι, ,ἀγαϑὸν μὲν τὸν πλοῦτον, κακὸν δὲ τὴν πενίᾳ», μὴ ἔχων μὲν "τὸν πλοῦτον ἢ) διχῶς ταράττεται, καὶ ὅτι οὐκ ἔχει τὸ ἀγαϑὸν καὶ ὅτι πραγματεύεταε τὴν περίκτησιν αὐτοῦ" κτησάμενος δ᾽ αὐτὸν κατὰ τρεῖς τιμωρεῖται τρόπους, καὶ ὅτι πέραν τοῦ μετρίου γέγηϑε καὶ ὅτι πραγματεύεται εἰς τὸ παραμένειν αὐτῷ τὸν πλοῦ- 141 roy, καὶ ὅτε ἀγωνιᾷ καὶ δέδιεν αὐτοῦ τὴν ἀποβολήν. ὃ δὲ μήτε d» τοῖς φύσει ἀγαθοῖς τάττων τὸν πλοῦτον μήτε ἐν τοῖς φύσει x&xojc, τήνδε οὐ μᾶλλον ἢ τήνδε προφερόμενος φωγήν "), οὔτε ἐπὶ τῇ ἀπουσίᾳ τούτου ταράττεται οὔτε ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ γέγηϑε, μένει δὲ xa9^ ἑχάτερον ἀτάραχος. ὥστ᾽ ἐν μὲν τοῖς κατὰ δόξαν . φομιζομένοις ἀγᾳϑοῖς τε καὶ κακοῖς καὶ ἐν ταῖς τοὐυτών αἱρέσεσι 148 καὶ φυγαῖς τελέως ἐστὶν εὐδαίμων, ἐν δὲ τοῖς κατ᾿ εἰσϑησιν καὶ rit aut fugerit, ut dolor et voluptas. 141. quamobrem cem sit eiusmodi ja rebus diftlerentia, vitam absque perturbatione ' in bonia et malis quee sust fu opiniore solum traduci ab eo qui de omnibus sustinet assensionem, iam ^» — pfius qnoque diximns, quando disseruimas de fine Sceptici, et in prilexen- tla, cutn ostendimus quod fleri non potest et sit beatns, qui constituit ali- quid natura bomutf et malum, 145. qui enim hoc facit, inutilibus 'circamagitur perturbationibus, alia fugiens alia persequens, et propter boua quidem mewith maja ud se Bttrahons, in multis vicissim versans malis propter opi- miouem de malis. 146. ut qui dicit, exempli'c&nsa bonum esse divitias, mialum paupertatem, nec babet divitias, perturliatur bifariam, nempe et quod ^on habet bonum et qnod 'ín' eo acquireudo satagit. cum id aatem aoquisierit, tribus punitar modis, nempe et quod immpderata effertur laeti- tia, et quod magno studio hoc sagit ut eins maneant divitiae, et quod angi- Jur ot timet no eas ataittat. 147, qni amtem neque in, iis quae suut natura - bows collocat divitias, neque in iis quae sunt mala natura, et nom mais hanc quam illam probat vocem; ueque conturbatur propterea quod absiot, Aeque laetatur prepterea quod adsint, sed manet m ntroqne absque pertur- batione; quamobrem in iis quidem quae existimantnr bona et mala ex opi- niono, atque in iis eligeudis et fugiendis, est plene beatas. 148. ia iis P^1V fj) ἀταράχως διεξάγειν] fnis scepticas ἀταραξία, ut dixi ad 1 Pye- .g) καὶ ηροτερο») in laudato primi Pyrrhon. Joco...b) χαὶ ἐπὶ τοῦ παρόντος) in praesenti libro.adversus Eihicos a sect.
i) ἀγαϑὸν tt χαὶ xaxov] ita ms Ciz, nam x«l in editis perperem ex- ) συμπεριεφέρετο) recte ita Ciz. pro συμπεριφέρετο...— 1) μή ἔχων μὲν τ πλοῦεον] mss Sari, at Ciz. μὴ ἔχων δὲ male; aam mox respondet δὲ ad μέν. * | — m) τήνδε οὐ μᾶλλον jj τήνδε προιρερόμενος φωνήν] male editi zooaqgz- Qoueyoc. mss Savil, et Ciz. τήνδε οὐ μᾶλλον ztgortQoutrog φωνήν. duae . iMae φωναί sunt τἀγαϑὸν φύσει et φύσει xaxor.
f d ' ADVERSUS ETHICOS (Lib XD. — ' 9 ἀλόγοις κινήμασιν εἰχάζει. τὰ γὰρ μὴ παρὰ τὴν voif λόγου dia- στροφὴν συμβαίνοντα καὶ τὴν φαύλην δόξαν, ἀλλὰ κατὰ ἀκού- σιον τῆς αἰσϑήσεως πάϑος, ἀμήχανόν ἐστιν ὑπὸ τοῦ xarà τὴν σκέψιν Aoyov ἀπαλλάττεσθαι. τῷ γὰρ διὰ λιμὸν ἢ δίψος 149 ὀχλουμένῳ 0) δυνατὸν ἐμποιεῖν πεῖσμα διὰ τοῦ κατὰ τὴν σχέ- qu» λόγου, ὅτι οὐκ ὀχλεῖται" καὶ τῷ “ἂν ταῖς τούτων παρῆγο- Θίαις διαχεομένῳ " οὐκ ἐνδέχεται πειϑὼ ἐμποιεῖν περὶ τοῦ ὅτι οὐ ϑιαχεῖται. τὶ οὖν φασιν ὄφελος ὑμῖν οἱ «ογματικοὶ πρὸς εὐ- 150 δαιμονίαν ἐκ τῆς ἐποχῆς, εἴ ταράττεσϑαι πάντως δεῖ καὶ τα- ᾿ραττομένους κακοδαιμόνεῖν; μέγα φήσομεν ὄφελος. καὶ γὰρ εἶ ταράττεται ὃ περὶ πάντων ἐπέχων. κατὰ τὴν τοῦ ἀλγύνοντος P 118 παρουσίαν, ἀλλ᾽ εὐφορώτερον παρὰ τοὺς ἀπὸ τῶν δογμάτων φέρεε τὴν ὄχλησιν. πρῶτον μὲν ὅτι οὐχ ἔστιν ἴσον ἄπειρα τῷ 151 πλήϑει τἀγαϑὰ διώκειν καὶ περιιστάμενον τὰ xaxà ὡς ὑπὸ 'Epi- νύων ἐλαύνεσθαι τῶν κατὰ τὰς διώξεις καὶ φυγὰς ταραχῶν" ἢ τοῦτο μὲν μὴ πάσχειν, ἕν δὲ μόνον ἐξ ἁπάντων ἀποτεμνόμενον ᾿ κακὸν τούτου τὴν ἔκκλισιν καὶ φυλακὴν πραγβματεύεσϑαι. δεύ-- 159 τερον δὲ καὶ τοῦτο, ὕπερ φεύγουσιν οἱ ἐφεκτιχοὶ Ὁ) ὡς κακόν, οὐκ ἄγαν ἐστὶ rapuxruixóv* ἢ γὰρ μικρὸς τις ὃ πόνος ἐστί, καϑάπερ ὃ xa9^ ἑκάστην ἡμέραν ἐγγινόμενος ἡμῖν λῳιὸς ἢ δίψος ἢ Ψύχος ἢ ϑάλπος ἢ τι τῶν παραπλησίων" ἢ τοὐναντίον σφο- 153 δρότατος ") καὶ ἀχρότατος, ὡς ἐπὶ τῶν ἀνηκέστοις Ὑ συνεχο- ’ autem quae sunt ex semu δὲ ratione carent motionibus utitur coniectura. quae enim non accidant ex rationis perversitate et mala opinioue, sed ex involuntaria sensus affectione, fieri non potest ut ab iis per rationem sce- pticam quis liberetur, 149. ei enim qui fámis aut sitis sentit molestiam, fieri non potest ut persmadeatur per scepticam rationem, quod molestia minime afficiatur: nec illi, qui cum fami sitique satisfecerit, perfunditus voluptate, licebit persuadere eum baud perfuadi. 150. quis ergo, inqniuat Dogmasici, ad felicitatem nobis nsus est ex sustinenda asseusione, si omnino oportet perturbari et perturbatos esse miseros et infelices? magnus usus, aiemews. nam etsi is qui de omnibus sustinet assensionem, perturbatur ex 60 qued adsit jd qnod affert dolorem, tolerantius tamen fert molestiam quam Dog- maticj. 151. primum quidem, quoniam multitudine iafiaita bona persequeodo et mala vitando a perturbationibus quae existunt in persequendo et fugien- do, tamquam a Furiis agitari, nou perinde est atque hoc non pati, sed unum solummodo malum praecignm ex omnibus, procurare ut.id declinetur et cáveatur. 102. deinde id quoque, quod tamquam malam fugiwat qui cobibeut assensionem,. noa admodum perturbat: aut enim est aliquid parvus labor aut dolor, nt quae quotidie nobis adest fames aut sitis aut frigus aut ag- stus aut aliquid ex similibus; 153. aut contra est sammus et vehementissimus, ") — ἐστιν} io editis deest ἐσείν, quod ὁ Saril. et Ciz. resti- tui. ad rem ipsam quod attinet, confer tib. 1 Pyrrhon. sect, 30 et lib. 3 seet. 237.
o) διαχεομένῳ) ϑιαχεῖσθαι est perfundi sensu iucundo, unde diffuadi ac difüluere voluptate homines dicuntur. MP x p) ἐφεχτιχοί] perperam Ciz. ἐφεχεοί, notum. est Scepticos ab ἐποχῇ P 718 venire nomine epbecticorum, ut ab ἀπορίᾳ aporeticorum philosopho- rem, vide si placet ad 1 Pyrrhon. sect, 196. superius pro παρὰ τῶν leg. παρὰ τούς (quod recepimus]. | 9) σφοϑρότατος] vitiose Ciz. aqodpórntos. ᾿᾽ r) ὡς ἐπὶ τῶν àvqxtotog] mss Savil. et Ciz, ἐπὶ τούς, male, nam τῶν refertur ad. συνεχομένων, SEXTUS BNPIR. Il. p Eee - 802...|.SEXTI ἘΜΡΙΒΙΟΙ.
“μένων βασάνοις, δι᾿ ὧν πολλάχις οἵ ἰατροὶ ἀνωδύνους nop oen δυνάμεις *) πρὸς τὸ βραχεῖάν τινα λυβεῖν. ἀναστροφὴν εἰς fur $uav: ἢ μέσος xal παρατείνων)), καθάπερ. ὦ. ἔν τισι νόσοις.
ἸδΑτούτων δὲ ὁ μὲν καϑ᾽ ἑκάστην ἡμέραν συναντῶν "), εὐπορίστοες ἔχων *) τὰς παρὴγορίας, τροφὴν καὶ πόμα καὶ σχέπην "), πρὺς ἐλάχιστον ταράττει" ὃ δὲ ἀκρύτατος, καὶ εἰ τὰ μάλιστα ταρα- χτικώτᾳτος,. ἀλλά ταί y& πρὸς ἀκαρὲς ἀστραπῆς τρόπον ^) δει- Ιόδματώσας, ἢ ἀναιρεῖ ἢ ἀναιρεῖται “)" ὃ δὲ μέσος καὶ παρατείνων οὔτε παρ᾽ ὅλον ἐστὶ τὸν βίον οὔτε συνεχὴς τὴν φύσεν, ἀλλὰ nok- λὰς διανωπαύσεις ἔχων καὶ ῥαστώνας. διηνεχὴς γὰρ. ὧν οὐχ ὦ παρέτεινε. μέτριος οὖν ἐστι. xal οὐχ otro φοβερὰ sj περὶ τὼ 156 σχεπτιχὸν συμβαίνουσα ταραχή. οὐ μὴν ἀλλὰ χἂἀν μεχίστῃ τι 3 ' 3j, οὐχ ἡμᾶς αἰτιᾶσϑαι δεῖ τοὺς ἀχρυσίως καὶ κατ᾿ ἀνάγχη πάσχοντας, ἀλλὰ τὴν φύσιν, ἢ νόμων οὐδὲν μέλει), xal τὼ δρξαστικῶς xal xarà τρίσιν ἐπισπώμενον ἑαυτῷ τὸ xaxóy. ὥσπῳ