SigPhiSigPhi

Утешение Философией (ed. 2)

Боэций

Язык:
латинский
Статус:
Полное произведение
Авторство:
Написано автором
Состояние текста:
С ошибками сканирования (автоматическая оценка всего текста, вручную не проверялась) · 16 нечитаемых фрагментов исключены из ответов
Объём:
~100 000 слов · 490 фрагментов
Процитировать это произведение
  • APAБоэций. (n.d.). De consolatione philosophiae (CSEL 67) [Утешение Философией (ed. 2)]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/boethius/de-consolatione-philosophiae-csel-67
  • MLAБоэций. De consolatione philosophiae (CSEL 67) [Утешение Философией (ed. 2)]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/ru/works/boethius/de-consolatione-philosophiae-csel-67.
  • ChicagoБоэций. De consolatione philosophiae (CSEL 67) [Утешение Философией (ed. 2)]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/boethius/de-consolatione-philosophiae-csel-67.

Ссылка на воспроизведённое издание. SigPhi — цифровая репродукция. Год, издатель и переводчик указаны, если известны; «n.d.» означает неизвестный год.

О чём это

В темнице, в ожидании казни, впавшего в немилость навещает сама Философия и напоминает ему, почему Фортуна — колесо и где то благо, которого никто не может отнять.

Контекст и история

Написано около 524 года в тюрьме Павии, пока Боэций ждал казни по приказу Теодориха по обвинению в измене — головокружительное падение одного из самых могущественных людей империи. Это последняя великая книга античного мира и первая книга Средневековья: христианин, который перед лицом смерти утешается языческим разумом и ни разу не цитирует Писание. Она была среди самых читаемых книг всего Средневековья, переведена королём Альфредом, Чосером и королевой Елизаветой I; мост, по которому классическая философия перешла в Европу.

Редакционный контекст, а не источник для цитирования: в отличие от отрывков самого произведения, эти сведения нельзя проверить по корпусу.

Отрывок из доступного издания
cum scriptorum pedestrium tum poetarum satis multos attulerunt Murmellius (Migne LXIII 885 sqq.), Schepss, Henricus Huettinger. 1 ) Fontibus eos tantum locos similes inserui. quorum Boethium memorem fuisse pro certo habeo velut Martiani Capellae. De reliquis hic ad editiones commentationesque relegare satis mihi visum est. Quid enim quaeso inde redundare potest. quod exempli gratia Boethius I m. n, C caelo aperto, Seneca bis aperto caeh (aethere), Boethius III m. vrn. 17 et Seneca jwhim stelliferum habet, Tityos et apud Boethium III m. xn, 39 et apud Horatium Carm. III 4, 77 inducitur? De Seneca rectius quam Sitzmannum (nullus fere est versus in Boethio, qui non e Seneca depromptus esse videatur) Huettingerum iudicasse puto (1902, 72: haud scio an parum recte Peiper opinetur omnes illos Senecae locos revera Boetio ob oculos rersatos esse); cf. Indicem locorum et metra, quae Peiper p. 219 sqq. e Senecae tragoediis repetit. IIL DE INTEBPRETIBVS ET COMMENTATORIBVS CONSOLATIONIS. Ad Peiperi Prnlegomena, 1 ) Ueberwegii librum iam allatum, Groeberi et Pauli enchiridia (GrundriB der roman. Klingner 88, 4: quoniam Chrutianum cnm Juitte rt opera Otrnloyirn ecripiUie iam eonetat, ium oput ut ad Stoieot cnu/ugere. Bonnaud, Spcculum IV 201, 4 Xeoplatonicos Stoicorum doctrinam moralem secutos esse, pliysieani reieeisso ruonet. ') Stuolia in Bottii carmina eollata. Programm. gymn. vct. RatUboncnsis 1900 et 1002; v. F. Wilhelm, Maximianut n Boethiut. Mus. Rhen. LXII 091 sqq. et editionem Adriani a Forti Scudo infra adferendam. *) P. Xl.Isqq., Llsqq.; addas G. Hnet, La prmiire edition de la Cont. de Boece en Heerlandait. Melanges Havet. Paris 1895, 561 (agitur de inferioris Germaniae interpretatione primum u. 1485. Gandavi impressa, qune cum interpretatione Flamandica transcripU est in codice quodam Par. X. acqu. 1496) et Thomas in Soticet et extrail* det mtt. de la BiU. Nat. 41 (magistri Petri Parisiensis versio Francogallica et commentarius in codice Vat.…

Читать это издание →

← Назад к Боэций