Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original)
- Язык:
- латинский
- Статус:
- Выборка или часть произведения
- Авторство:
- Приписывается (авторство спорно)
- Состояние текста:
- Шумов сканирования не обнаружено (автоматическая оценка всего текста, вручную не проверялась)
- Объём:
- ~370 000 слов · 1 751 фрагментов
Процитировать это произведение
- APAИоанн Дунс Скот. (n.d.). Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original). Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/duns-scotus/opera-omnia-ed-wadding-seleccio-llati-original
- MLAИоанн Дунс Скот. Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original). Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/ru/works/duns-scotus/opera-omnia-ed-wadding-seleccio-llati-original.
- ChicagoИоанн Дунс Скот. Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original). Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/duns-scotus/opera-omnia-ed-wadding-seleccio-llati-original.
Ссылка на издание, которое воспроизводит SigPhi: SigPhi — его цифровое воспроизведение, а не издатель. Год издания в метаданных не указан (отсюда «n.d.»), а переводчик указывается, только если он известен.
О чём это
Избранное из латинских сочинений Дунса Скота в издании Уоддинга: однозначность бытия, haecceitas — то, что делает этого индивида именно этим, а не другим, — и первенство воли над разумом.
Контекст и история
Об этом издании следует знать одно. Уоддинг выпустил его в 1639 году, и современная наука установила, что в него входят вещи, Скоту не принадлежащие: атрибуция тогда была щедрее нынешней. Оно остаётся главным путём доступа к тексту и потому помещено здесь, но любую цитату следует сверить с критическим изданием XX века, прежде чем на неё опираться.
Редакционный контекст, а не источник для цитирования: в отличие от отрывков самого произведения, эти сведения нельзя проверить по корпусу.
quia non potest fieri unum ex duobus, nisi utrumque sit aliquid positivum extra suam causam, nisi fieret unum ex aliquo et nihilo. Adprimam Ad aliud. cum dicitur quod tunc nem. generatio non esset nisi alteratio ? dico quod licet Aristoteles dixerit generationem non esse alteralionem, tamen non dixit ipsam non esse mutationem. Simililer quamvis dixerit ens in actu non esse subjectura generationis, tamen non dixit quod nihiles^t subjectum generationis ; ista tamen sequeretur, si materia esset ens in potentia, ut potenlia est differentia entis, sicut supra argutum est. Unde dicendum est, sicut dictum estprius, quod materia dicit entitatem posilivam, quae est capax actuum substantialium, qui sunt actus et formaB simpliciter ; sic etiam requirunt subjectum, quod sit ens ; quantus enim est actus, qui inducitur, tanta est potentia, quee supponitur ; sed hoc non impedit quin sit ens positivum. Anliqui tamen, ut imponit eis Aristoteles, aliquod corpus in actu posuerunt esse subjectum generationis, ut patet primo de generationCy text. 1. ut quidam aquam, et quidam terram, etc. et tale corpus est ens in actu complete, et est per se actuale ; ideo forma sibi acquisita est per alterationem, et sic est tantum ens in potentia ad alteralionem et aotum secundum quid. Nam sicut est actus simpliciter, et actus secundum quid^ itaest potentia simpliciter, el potentia socundum qidd correspondentes illis aclibus. Sed in proposito non est subjoclum generationis ens in actu, et si non sit ens in actu complete, lunc non est nihil, necsolum ens in polentia eo modo quo albedo fundamentaliler est ens in potentia, quia solum in potentia sui agentis.