SigPhiSigPhi

De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original)

Гуго Гроций

Язык:
латинский
Статус:
Полное произведение
Авторство:
Написано автором
Состояние текста:
С нечитаемыми местами (автоматическая оценка всего текста, вручную не проверялась) · 89 нечитаемых фрагментов исключены из ответов
Объём:
~200 000 слов · 929 фрагментов
Процитировать это произведение
  • APAГуго Гроций. (n.d.). De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original). Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/hugo-grotius/de-jure-praedae-ed-hamaker-1869-llati-original
  • MLAГуго Гроций. De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original). Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/ru/works/hugo-grotius/de-jure-praedae-ed-hamaker-1869-llati-original.
  • ChicagoГуго Гроций. De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original). Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/hugo-grotius/de-jure-praedae-ed-hamaker-1869-llati-original.

Ссылка на воспроизведённое издание. SigPhi — цифровая репродукция. Год, издатель и переводчик указаны, если известны; «n.d.» означает неизвестный год.

О чём это

Ранний трактат Гроция о праве добычи: когда позволительно захватывать чужое имущество на войне и кто вправе это решать.

Контекст и история

У него примечательная текстологическая судьба. Он написал его около 1604-1606 годов, совсем молодым, по заказу Голландской Ост-Индской компании, захватившей португальский корабль и нуждавшейся в оправдании. Он так и не издал его: в 1609 году без подписи вышла лишь одна глава — «Mare Liberum», о свободе морей. Остальное осталось в его бумагах и было неизвестно, пока рукопись не всплыла на аукционе в 1864 году. Настоящее латинское издание вышло вскоре после того.

Редакционный контекст, а не источник для цитирования: в отличие от отрывков самого произведения, эти сведения нельзя проверить по корпусу.

Отрывок из доступного издания
Post Historica sequitur caput duodecimum, cujus major pars Maris liberi titulo separatim edita est. Opusculi hujus finem et propositum accuratius cognoscimus, cum ad locum attendimus, ubi primum legebatur. Demonstrandum erat Grotio, Lusitanos nullo jure Batavis bellum facere, quod sua Indicae negotiationis privilegia vio-PREFATIO. IX lari contendant; Batavos contra jure bellum inferre Lusitanis, quod illi liberam suam navigationem impedire studeant. Ultima tria quae sequuntur capita ostendunt bellum in Lusitanos et praedationem non tantum justam esse, sed honestam et utilem. Vix opus est monere, ipsam causam hic agi et rerum statum illius temporis describi. Haec pars non magni momenti est; sed tamen propter vividum temporum imaginem, quam nobis in ea proposuit auctor, hodie quoque legi meretur. Auctor Commentarium scripsit hieme anni 1604 et primis anni sequentis mensibus. Ipsa ejus verba id declarant. Mauritius Clusam ceperat die 21 mensis Augusti, anno 1604. Id a Grotio dicitur ^capta nuper Clusa". Nihil in textu mutavit vel addidit post mensem Novembrem anni 1608, quo tempore caput ejus duodecimum seorsum vulgari jussit. Unde factum sit, ut opus, quod scriptor totum absolvisset, non ederetur, hodie pro certo dicere non possumus. Fruinius suspicatur Societatis rectores intellexisse, praedam melius vindicari silentio et possessionis inhaesione, quam scripto. Codex etiam in scrinio jacebat , cum tempora scriptorem moverunt, ut separatim unum ejus caput vulgaret. Quo consilio id ediderit manifestum e loco, quem Visseringius citavit ex Grotii Maris liberi defensione adversus Welwodum, quod opusculum ejus simul cum Commentarii autographo Bibliothecae Lugduno Batavae emtum est.…

Читать это издание →

← Назад к Гуго Гроций