Утешение к Марции
- Язык:
- латинский
- Статус:
- Полное произведение
- Авторство:
- Написано автором
- Состояние текста:
- Шумов сканирования не обнаружено (автоматическая оценка всего текста, вручную не проверялась)
- Объём:
- ~13 900 слов · 66 фрагментов
Процитировать это произведение
- APAЛуций Анней Сенека. (n.d.). Ad Marciam, de Consolatione [Утешение к Марции]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/seneca/ad-marciam-de-consolatione
- MLAЛуций Анней Сенека. Ad Marciam, de Consolatione [Утешение к Марции]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/ru/works/seneca/ad-marciam-de-consolatione.
- ChicagoЛуций Анней Сенека. Ad Marciam, de Consolatione [Утешение к Марции]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/seneca/ad-marciam-de-consolatione.
Ссылка на воспроизведённое издание. SigPhi — цифровая репродукция. Год, издатель и переводчик указаны, если известны; «n.d.» означает неизвестный год.
О чём это
Утешение женщине, которая три года оплакивает умершего сына и не может подняться. Сенека не просит её перестать чувствовать: он просит её посмотреть горю прямо в лицо.
Контекст и история
Самое раннее из трёх уцелевших утешений. Жанр был римской риторической условностью, но жёсткость здесь настоящая: он говорит ей, что плачущий по мёртвым жалеет самого себя и что смерть не унесла ничего, что не было бы дано взаймы с самого начала. Эта карточка есть латинский подлинник; английский перевод стоит в каталоге отдельным сочинением. Цитировать надо подлинник.
Редакционный контекст, а не источник для цитирования: в отличие от отрывков самого произведения, эти сведения нельзя проверить по корпусу.
'At enim naturale desiderium suorum est.' Quis negat, quam diu modicum est? Nam discessu, non solum amissione carissimorum necessarius morsus est et firmissimorum quoque animorum contractio. Sed plus est quod opinio adicit quam quod natura imperauit. Aspice mutorum animalium quam concitata sint desideria et tamen quam breuia: uaccarum uno die alteroue mugitus auditur, nec diutius equarum uagus ille amensque discursus est; ferae cum uestigia catulorum consectatae sunt et siluas peruagatae, cum saepe ad cubilia expilata redierunt, rabiem intra exiguum tempus extinguunt; aues cum stridore magno inanes nidos circumfremuerunt, intra momentum tamen quietae uolatus suos repetunt; nec ulli animali longum fetus sui desiderium est nisi homini, qui adest dolori suo nec tantum quantum sentit sed quantum constituit adficitur. Vt scias autem non esse hoc naturale, luctibus frangi, primum magis feminas quam uiros, magis barbaros quam placidae eruditaeque gentis homines, magis indoctos quam doctos eadem orbitas uulnerat. Atqui quae a natura uim acceperunt eandem in omnibus seruant: apparet non esse naturale quod uarium est. Ignis omnes aetates omniumque urbium ciues, tam uiros quam feminas uret; ferrum in omni corpore exhibebit secandi potentiam. Quare? quia uires illis a natura datae sunt, quae nihil in personam constituit. Paupertatem luctum ambitionem alius aliter sentit prout illum consuetudo infecit, et inbecillum inpatientemque reddit praesumpta opinio de non timendis terribilis. VIII. Deinde quod naturale est non decrescit mora: dolorem dies longa consumit. Licet contumacissimum, cotidie insurgentem et contra remedia efferuescentem, tamen illum efficacissimum mitigandae ferociae tempus eneruat. Manet quidem tibi, Marcia, etiamnunc ingens tristitia et iam uidetur duxisse callum, non illa concitata qualis initio fuit, sed pertinax et obstinata; tamen hanc quoque tibi aetas minutatim eximet: quotiens aliud egeris, animus relaxabitur.…