De clementia
- Язык:
- латинский
- Статус:
- Полное произведение
- Авторство:
- Написано автором
- Состояние текста:
- Шумов сканирования не обнаружено (автоматическая оценка всего текста, вручную не проверялась)
- Объём:
- ~13 900 слов · 66 фрагментов
Процитировать это произведение
- APAЛуций Анней Сенека. (n.d.). De clementia. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/seneca/de-clementia
- MLAЛуций Анней Сенека. De clementia. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/ru/works/seneca/de-clementia.
- ChicagoЛуций Анней Сенека. De clementia. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/seneca/de-clementia.
Ссылка на воспроизведённое издание. SigPhi — цифровая репродукция. Год, издатель и переводчик указаны, если известны; «n.d.» означает неизвестный год.
О чём это
Трактат о милосердии, обращённый к Нерону, которому тогда было восемнадцать и который только что пришёл к власти при Сенеке-наставнике.
Контекст и история
Это разом нравственная философия и практическая попытка вылепить императора, и читать это нельзя, не зная, чем всё кончилось: тот юноша велел убить мать, а через десять лет приказал Сенеке лишить себя жизни. В Возрождение его много читали как зерцало государей. Эта карточка есть латинский подлинник; английский перевод стоит в каталоге отдельным сочинением. Цитировать надо подлинник.
Редакционный контекст, а не источник для цитирования: в отличие от отрывков самого произведения, эти сведения нельзя проверить по корпусу.
1. Esse autem aliquos scio, qui clementia pessimum quemque putent sustineri, quoniam nisi post crimen supervacua est et sola haec virtus inter innocentes cessat. Sed primum omnium, sicut medicinae apud aegros usus, etiam apud sanos honor est, ita clementiam, quamvis poena digni invocent, etiam innocentes colunt. Deinde habet haec in persona quoque innocentium locum, quia interim fortuna pro culpa est; nec innocentiae tantum clementia succurrit, sed saepe virtuti, quoniam quidem condicione temporum incidunt quaedam, quae possint laudata puniri. Adice, quod magna pars hominum est, quae reverti ad innocentiam possit, si poenae remissio fuerit>. 2. Non tamen volgo ignoscere decet; nam ubi discrimen inter malos bonosque sublatum est, confusio sequitur et vitiorum eruptio; itaque adhibenda moderatio est, quae sanabilia ingenia distinguere a deploratis sciat. Nec promiscuam habere ac volgarem clementiam oportet nec abscisam; nam tam omnibus ignoscere crudelitas quam nulli. Modum tenere debemus; sed quia difficile est temperamentum, quidquid aequo plus futurum est, in partem humaniorem praeponderet. III. 1. Sed haec suo melius loco dicentur. Nunc in tres partes omnem hanc materiam dividam. Prima erit manumissionis; secunda, quae naturam clementiae habitumque demonstret: nam cum sint vitia quaedam virtutes imitantia, non possunt secerni, nisi signa, quibus dinoscantur, impresseris; tertio loco quaeremus, quomodo ad hanc virtutem perducatur animus, quomodo confirmet eam et usu suam faciat.