SigPhiSigPhi

De constantia sapientis

Луций Анней Сенека

Язык:
латинский
Статус:
Полное произведение
Авторство:
Написано автором
Состояние текста:
Шумов сканирования не обнаружено (автоматическая оценка всего текста, вручную не проверялась)
Объём:
~10 700 слов · 51 фрагментов
Процитировать это произведение
  • APAЛуций Анней Сенека. (n.d.). De constantia sapientis. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/seneca/de-constantia-sapientis
  • MLAЛуций Анней Сенека. De constantia sapientis. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/ru/works/seneca/de-constantia-sapientis.
  • ChicagoЛуций Анней Сенека. De constantia sapientis. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/seneca/de-constantia-sapientis.

Ссылка на издание, которое воспроизводит SigPhi: SigPhi — его цифровое воспроизведение, а не издатель. Год издания в метаданных не указан (отсюда «n.d.»), а переводчик указывается, только если он известен.

О чём это

Мудрецу нельзя нанести обиду, потому что то, что могло бы его ранить, не касается ничего действительно ему принадлежащего. Один из самых жёстких и самых спорных стоических текстов.

Контекст и история

Тезис нарочито крайний, и Сенека это признаёт: он замечает, что стоиков упрекают в обещании большего, чем человек может дать, и отвечает, что высокий идеал не перестаёт быть полезным оттого, что до него никто не дотягивает. Эта карточка есть латинский подлинник; английский перевод стоит в каталоге отдельным сочинением. Цитировать надо подлинник.

Редакционный контекст, а не источник для цитирования: в отличие от отрывков самого произведения, эти сведения нельзя проверить по корпусу.

Как начинается
quae nefas erat diuidi; neque enim Cato post libertatem uixit nec libertas post Catonem. 3. Huic tu putas iniuriam fieri potuisse a populo quod aut praeturam illi detraxit aut togam, quod sacrum illud caput purgamentis oris adspersit? Tutus est sapiens nec ulla adfici aut iniuria aut contumelia potest. 1. Videor mihi intueri animum tuum incensum et efferuescentem, paras adclamare: 'haec sunt quae auctoritatem praeceptis uestris detrahant. Magna promittitis et quae ne optari quidem, nedum credi possint. Deinde ingentia locuti cum pauperem negastis esse sapientem, non negatis solereilli et seruum et tectum et cibum deesse; cum sapientem negastis insanire, non negatis et alienari et parum sana uerba emittere et quidquid uis morbi cogit audere; cum sapientem negastis seruum esse, idem non itis infitias et ueniturum et imperata facturum et domino suo seruilia praestaturum ministeria: ita sublato alte supercilio in eadem quae ceteri descenditis mutatis rerum nominibus. 2. Tale itaque aliquid et in hoc esse suspicor, quod prima specie pulchrum atque magnificum est, nec iniuriam nec contumeliam accepturum esse sapientem. Multum autem interest utrum sapientem extra indignationem an extra iniuriam ponas. Nam si dicis illum aequo animo laturum, nullum habet priuilegium, contigit illi res uulgaris et quae discitur ipsa iniuriarum adsiduitate, patientia; si negas accepturum iniuriam, id est neminem illi temptaturum facere, omnibus relictis negotiis Stoicus fio.' 3. Ego uero sapientem non imaginario honore uerborum exornare constitui, sed eo loco ponere quo nulla permittatur iniuria. 'Quid ergo? nemo erit qui lacessat, qui temptet?' Nihil in rerum natura tam sacrum est quod sacrilegum non inueniat, sed non ideo diuina minus in sublimi sunt si existunt qui magnitudinem multum ultra se

Читать полностью →

← Назад к Луций Анней Сенека