Геркулес на Эте
- Язык:
- латинский
- Статус:
- Полное произведение
- Авторство:
- Приписывается (авторство спорно)
- Состояние текста:
- Шумов сканирования не обнаружено (автоматическая оценка всего текста, вручную не проверялась)
- Объём:
- ~17 300 слов · 82 фрагментов
Процитировать это произведение
- APAЛуций Анней Сенека. (n.d.). Hercules Oetaeus [Геркулес на Эте]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/seneca/hercules-oetaeus
- MLAЛуций Анней Сенека. Hercules Oetaeus [Геркулес на Эте]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/ru/works/seneca/hercules-oetaeus.
- ChicagoЛуций Анней Сенека. Hercules Oetaeus [Геркулес на Эте]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/seneca/hercules-oetaeus.
Ссылка на издание, которое воспроизводит SigPhi: SigPhi — его цифровое воспроизведение, а не издатель. Год издания в метаданных не указан (отсюда «n.d.»), а переводчик указывается, только если он известен.
О чём это
Смерть Геркулеса, сожжённого отравленной туникой, и его апофеоз.
Контекст и история
Приписывание этой пьесы Сенеке оспаривается веками: многие филологи считают её работой подражателя, и это самая длинная из всех трагедий сенековского корпуса. Читать её стоит, зная об этом, а не как о решённом деле. Трагедии — не литературное приложение к философии Сенеки: это главный путь, которым он её изложил. Гнев, страх смерти и судьба, о которых он рассуждает в письмах, здесь показаны в действии.
Редакционный контекст, а не источник для цитирования: в отличие от отрывков самого произведения, эти сведения нельзя проверить по корпусу.
Nutrix Deianira Lichas tacitus O quam cruentus feminas stimulat furor, cum patuit una paelici et nuptae domus! Scylla et Charybdis Sicula contorquens freta minus est timenda, nulla non melior fera est. namque ut reluxit paelicis captae decus et fulsit Iole qualis innubis dies purisve clarum noctibus sidus micat, stetit furenti similis ac torvum intuens Herculea coniunx; feta ut Armenia iacens sub rupe tigris hoste conspecto exilit aut iussa thyrsum quatere conceptum ferens Maenas Lyaeum, dubia quo gressus ferat haesit parumper; tura per Herculeos lares attonita fertur; tota vix satis est domus: incurrit, errat, sistit, in voltus dolor processit omnis, pectori paene infimo (330) nihil est relictum; fletus insequitur minas. nec unus habitus durat aut uno furit contenta voltu: nunc inardescunt genae. pallor ruborem pellit et formas dolor errat per omnes: queritur, implorat, gemit. sonuere postes: ecce praecipiti gradu secreta mentis ore confuso exerit. Dei. Quamcumque partem sedis aetheriae premis, coniunx Tonantis, mitte in Alciden feram quae mihi satis sit. si qua fecundum caput palude tota vastior serpens movet, ignara vinci, si quid excessit feras immane dirum horribile, quo viso Hercules avertat oculos, hoc specu immenso exeat, vel si ferae negantur, hanc animam precor converte in aliquod: quodlibet possum malum hac mente fieri, commoda effigiem mihi parem dolori: non capit pectus minas, quid excutis telluris extremae sinus orbemque versas? quid rogas Ditem mala?