SigPhiSigPhi

Эдип

Луций Анней Сенека

Язык:
латинский
Статус:
Полное произведение
Авторство:
Написано автором
Состояние текста:
Чистый текст
Объём:
~9 470 слов · 45 фрагментов
Процитировать это произведение
  • APAЛуций Анней Сенека. (n.d.). Эдип. SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/seneca/oedipus
  • MLAЛуций Анней Сенека. "Эдип." SigPhi, https://sigphiai.com/ru/works/seneca/oedipus.
  • ChicagoЛуций Анней Сенека. Эдип. SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/seneca/oedipus.

О чём это

Эдип обнаруживает, что он и есть причина фиванского мора, и узнаёт, что совершил, сам того не зная.

Контекст и история

Сенека не состязается с Софоклом; он делает другое, растягивая предзнаменования и ужас, так что там, где в подлиннике идёт расследование, здесь надвигается гибель. Некромантии Тиресия у Софокла нет, и это Сенека в чистом виде. Трагедии — не литературное приложение к философии Сенеки: это главный путь, которым он её изложил. Гнев, страх смерти и судьба, о которых он рассуждает в письмах, здесь показаны в действии.

Редакционный контекст, а не источник для цитирования: в отличие от отрывков самого произведения, эти сведения нельзя проверить по корпусу.

Как начинается
Manto Senex Corinthius Phorbas Nuntius Chorus Thebanorum Oedipus Iocasta Iam nocte Titan dubius expulsa redit et nube maestus squalida exoritur iubar, lumenque flamma triste luctifica gerens prospiciet avida peste solatas domos, stragemque quam nox fecit ostendet dies. Quisquamne regno gaudet? O fallax bonum, quantum malorum fronte quam blanda tegis! ut alta ventos semper excipiunt iuga rupemque saxis vasta dirimentem freta quamvis quieti verberat fluctus maris, imperia sic excelsa Fortunae obiacent. quam bene parentis sceptra Polybi fugerant! curis solutus exul, intrepidus, vagans (caelum deosque testor) in regnum incidi: infanda timeo: ne mea genitor manu perimatur; hoc me Delphicae laurus monent, aliudque nobis maius indicunt scelus. est maius aliquod patre mactato nefas? pro misera pietas (eloqui fatum pudet», thalamos parentis Phoebus et diros toros gnato minatur impia incestos face; hic me paternis expulit regnis timor. (204) non ego penates profugus excessi meos: parum ipse fidens mihimet in tuto tua, natura, posui iura. cum magna horreas, quod posse fieri non putes metuas tamen: cuncta expavesco meque non credo mihi. Iam iam aliquid in nos fata moliri parant, nam quid rear quod ista Cadmeae lues infesta genti strage tam late edita mihi parcit uni? cui reservamur malo? inter ruinas urbis et semper novis deflenda lacrimis funera ac populi struem incolumis asto — scilicet Phoebi reus. sperare poteras sceleribus tantis dari regnum salubre? fecimus caelum nocens. Non aura gelido lenis afflatu fovet

Читать полностью →

← Назад к Луций Анней Сенека