Briefe
- Sprache:
- Latein
- Status:
- Vollständiges Werk
- Autorschaft:
- Vom Autor verfasst
- Zustand des Textes:
- Sauberer Text
- Umfang:
- ~20.800 Wörter · 99 Passagen
Dieses Werk zitieren
- APABaruch Spinoza. (n.d.). Briefe. SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/baruch-spinoza/epistolae-benedictus-de-spinoza
- MLABaruch Spinoza. "Briefe." SigPhi, https://sigphiai.com/de/works/baruch-spinoza/epistolae-benedictus-de-spinoza.
- ChicagoBaruch Spinoza. Briefe. SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/baruch-spinoza/epistolae-benedictus-de-spinoza.
Wovon es handelt
Das lateinische Original von Spinozas Briefwechsel, von seinen Freunden in den „Opera posthuma“ von 1677 herausgegeben.
Kontext und Geschichte
Die Herausgeber wählten die Briefe mit Lehrgehalt aus und strichen das Persönliche; dies ist also nicht Spinozas Leben, sondern sein Denken, geprüft von wirklichen Briefpartnern: Oldenburg, Sekretär der Royal Society, fragend und erschreckend zugleich; Blyenbergh, der calvinistische Kaufmann, mit dem in den Briefen das Böse durchgestritten wird, die dessen beste Darstellung geblieben sind; Boxel, mit dem von Gespenstern die Rede ist; Tschirnhaus, der die schärfsten Fragen zur „Ethik“ stellt. In den Briefen sieht man, was die Traktate verbergen: Spinoza zweifelnd, sich berichtigend, die Veröffentlichung verweigernd. Wer wissen will, was manche Sätze der „Ethik“ wirklich bedeuten, muss oft hierher kommen, um es zu suchen.
Redaktioneller Kontext, keine zitierfähige Quelle: anders als die Passagen des Werks lassen sich diese Angaben nicht am Korpus überprüfen.
ARG. Spinozae scientia et humanitate laudata Oldenburgius mentionem facit colloquii Rhenoburgi de Deo, de extensione al. habiti, super quibus rebus ut fusius exponat philosophum enixe rogat. Clarissimo viro B. D. S. H E N R I C U S O L D E N B U R G I U S. CLARISSIME DOMINE, AMICE COLENDE, Tam aegre nuper, cum tibi in secessu tuo Rhenoburgi adessem, a latere tuo divellebar, ut quam primum in Angliam factus sum redux, tecum rursus uniri, quantum fieri potest, commercio saltem epistolico annitar. Rerum solidarum scientia, coniuncta cum humanitate et morum elegantia (quibus omnibus natura et industria amplissime te locupletarunt) eas habent in semet ipsis illecebras, ut viros quosvis ingenuos et liberaliter educatos in sui amorem rapiant. Age itaque, vir praestantissime, amicitiae non fucatae dextras iungamus, eamque omni studiorum et officiorum genere sedulo colamus. Quod quidem a tenuitate mea proficisci potest, tuum iudica. Quas tu possides ingenii dotes, earum partem, cum sine tuo id fieri detrimento possit, me mihi vindicare sinas. 2. Habebamus Rhenoburgi sermonem de Deo, de extensione et cogitatione infinita, de horum attributorum discrimine et convenientia, de ratione unionis animae humanae cum corpore; porro de principiis philosophiae Cartesianae et Baconianae. 3. Verum cum quasi per transennam et in transcursu duntaxat de tanti momenti argumentis tunc loqueremur, atque interim ista omnia menti meae crucem figant, ex amicitiae inter nos initae iure tecum agere nunc aggrediar, ac peramanter rogare, ut circa subiecta praememorata tuos conceptus nonnihil fusius mihi exponere, imprimis vero in hisce duobus me edocere non graveris, videlicet, primo, qua in re extensionis et cogitationis verum discrimen ponas; secundo, quos in Cartesii et Baconis philosophia