SigPhiSigPhi

Tractatus politicus

Baruch Spinoza

Sprache:
Latein
Status:
Vollständiges Werk
Autorschaft:
Vom Autor verfasst
Zustand des Textes:
Sauberer Text
Umfang:
~39.200 Wörter · 186 Passagen
Dieses Werk zitieren
  • APABaruch Spinoza. (n.d.). Tractatus politicus. SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/baruch-spinoza/tractatus-politicus
  • MLABaruch Spinoza. "Tractatus politicus." SigPhi, https://sigphiai.com/de/works/baruch-spinoza/tractatus-politicus.
  • ChicagoBaruch Spinoza. Tractatus politicus. SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/baruch-spinoza/tractatus-politicus.

Wovon es handelt

Spinozas letzte Schrift, durch seinen Tod 1677 gerade dort abgebrochen, wo sie zur Demokratie kam.

Kontext und Geschichte

Es ist eine Politik ohne alle Entrüstung: sie hebt damit an, dass die Philosophen die Menschen nicht auffassen, wie sie sind, sondern wie sie sie haben möchten, und dass ihre Lehren darum nur für ein goldenes Zeitalter taugen. Spinoza will etwas anderes: Einrichtungen, so berechnet, dass sie auch dann arbeiten, wenn die, welche sie besetzen, schlecht sind; denn von einem Staat verlangt man nicht Tugend, sondern Bestand. Daraus folgt seine Untersuchung der Monarchie und der Aristokratie, mit Räten, Zahlen und Ämtern im Einzelnen. Das Kapitel über die Demokratie, auf das alles zulief, bricht auf seiner zweiten Seite ab: Spinoza starb darüber, und das Buch endet mitten in einem Satz darüber, wer das Stimmrecht habe. Es ist der Text, den Rousseau las, und derjenige, den der neuere Republikanismus wieder aufnahm.

Redaktioneller Kontext, keine zitierfähige Quelle: anders als die Passagen des Werks lassen sich diese Angaben nicht am Korpus überprüfen.

Wie es beginnt
Amice dilecte, Grata tua mihi heri tradita est. Gratias pro cura tam diligenti, quam pro me geris, ex animo ago. Hanc occasionem, etc. non praetermitterem, nisi in quadam re essem occupatus, quam utiliorem judico, quaeque tibi, ut credo, magis arridebit, nempe in Tractatu Politico concinnando, quem ante aliquod tempus, te auctore, inchoavi. Hujus Tractatus Capita sex jam sunt absoluta. Primum ad ipsum opus Introductionem quasi continet: secundum tractat de Jure naturali: tertium de Jure Summarum Potestatum: quartum quaenam Negotia Politica a Summarum Potestatum gubernatione pendeant: quintum, quidnam sit illud extremum, et summum, quod Societas potest considerare; et sextum, qua ratione Imperium Monarchicum debeat institui, ne in Tyrannidem labatur. Impraesentiarum caput septimum tracto, in quo omnia praecedentis sexti capitis membra, ordinem bene ordinatae Monarchiae concernentia, Methodice demonstro. Postea ad Aristocraticum et Populare Imperium, denique ad Leges, aliasque particulares Quaestiones, Politicam spectantes, transibo. Hisce vale, etc. Patet hinc Auctoris Scopus; sed morbo impeditus, et morte abreptus hoc opus non ulterius, quam ad finem Aristocratiae, perducere valuit, quemadmodum Lector ipse experietur. CAPUT I. I. Affectus, quibus conflictamur, concipiunt Philosophi veluti vitia, in quae homines sua culpa labuntur; quos propterea ridere, flere, carpere, vel (qui sanctiores videri volunt) detestari solent. Sic ergo se rem divinam facere, et sapientiae culmen attingere credunt, quando humanam naturam, quae nullibi est, multis modis laudare, et eam, quae revera est, dictis lacessere norunt.…

Das ganze Werk lesen →

← Zurück zu Baruch Spinoza