SigPhiSigPhi

Der Trost der Philosophie (ed. 2)

Boethius

Sprache:
Latein
Status:
Vollständiges Werk
Autorschaft:
Vom Autor verfasst
Zustand des Textes:
Mit Scanfehlern (automatische Messung über den ganzen Text, nicht von Hand geprüft) · 16 unlesbare Passagen, von den Antworten ausgeschlossen
Umfang:
~100.000 Wörter · 490 Passagen
Dieses Werk zitieren
  • APABoethius. (n.d.). De consolatione philosophiae (CSEL 67) [Der Trost der Philosophie (ed. 2)]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/boethius/de-consolatione-philosophiae-csel-67
  • MLABoethius. De consolatione philosophiae (CSEL 67) [Der Trost der Philosophie (ed. 2)]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/de/works/boethius/de-consolatione-philosophiae-csel-67.
  • ChicagoBoethius. De consolatione philosophiae (CSEL 67) [Der Trost der Philosophie (ed. 2)]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/boethius/de-consolatione-philosophiae-csel-67.

Angabe der Ausgabe, die SigPhi wiedergibt: SigPhi ist ihre digitale Reproduktion, nicht der Verlag. Das Erscheinungsjahr steht nicht in den Metadaten (daher „n.d.“), und der Übersetzer erscheint nur, wenn er verzeichnet ist.

Wovon es handelt

In seiner Zelle, die Hinrichtung erwartend, empfängt ein in Ungnade Gefallener den Besuch der Philosophie in Person, die ihn erinnert, warum das Glück ein Rad ist und wo das Gut liegt, das niemand nehmen kann.

Kontext und Geschichte

Geschrieben um 524 in einem Gefängnis in Pavia, während Boethius auf die Hinrichtung durch Theoderich unter der Anklage des Hochverrats wartete — der schwindelerregende Sturz eines der mächtigsten Männer des Reichs. Es ist das letzte große Buch der antiken Welt und das erste der mittelalterlichen: ein Christ, der sich im Angesicht des Todes mit heidnischer Vernunft tröstet und die Schrift kein einziges Mal zitiert. Es war eines der meistgelesenen Bücher des ganzen Mittelalters, übersetzt von König Alfred, von Chaucer und von Königin Elisabeth I.; die Brücke, über die die klassische Philosophie nach Europa gelangte.

Redaktioneller Kontext, keine zitierfähige Quelle: anders als die Passagen des Werks lassen sich diese Angaben nicht am Korpus überprüfen.

Wie es beginnt
cum scriptorum pedestrium tum poetarum satis multos attulerunt Murmellius (Migne LXIII 885 sqq.), Schepss, Henricus Huettinger. 1 ) Fontibus eos tantum locos similes inserui. quorum Boethium memorem fuisse pro certo habeo velut Martiani Capellae. De reliquis hic ad editiones commentationesque relegare satis mihi visum est. Quid enim quaeso inde redundare potest. quod exempli gratia Boethius I m. n, C caelo aperto, Seneca bis aperto caeh (aethere), Boethius III m. vrn. 17 et Seneca jwhim stelliferum habet, Tityos et apud Boethium III m. xn, 39 et apud Horatium Carm. III 4, 77 inducitur? De Seneca rectius quam Sitzmannum (nullus fere est versus in Boethio, qui non e Seneca depromptus esse videatur) Huettingerum iudicasse puto (1902, 72: haud scio an parum recte Peiper opinetur omnes illos Senecae locos revera Boetio ob oculos rersatos esse); cf. Indicem locorum et metra, quae Peiper p. 219 sqq. e Senecae tragoediis repetit. IIL DE INTEBPRETIBVS ET COMMENTATORIBVS CONSOLATIONIS. Ad Peiperi Prnlegomena, 1 ) Ueberwegii librum iam allatum, Groeberi et Pauli enchiridia (GrundriB der roman. Klingner 88, 4: quoniam Chrutianum cnm Juitte rt opera Otrnloyirn ecripiUie iam eonetat, ium oput ut ad Stoieot cnu/ugere. Bonnaud, Spcculum IV 201, 4 Xeoplatonicos Stoicorum doctrinam moralem secutos esse, pliysieani reieeisso ruonet. ') Stuolia in Bottii carmina eollata. Programm. gymn. vct. RatUboncnsis 1900 et 1002; v. F. Wilhelm, Maximianut n Boethiut. Mus. Rhen. LXII 091 sqq. et editionem Adriani a Forti Scudo infra adferendam. *) P. Xl.Isqq., Llsqq.; addas G. Hnet, La prmiire edition de la Cont. de Boece en Heerlandait. Melanges Havet. Paris 1895, 561 (agitur de inferioris Germaniae interpretatione primum u. 1485. Gandavi impressa, qune cum interpretatione Flamandica transcripU est in codice quodam Par. X. acqu. 1496) et Thomas in Soticet et extrail* det mtt. de la BiU. Nat. 41 (magistri Petri Parisiensis versio Francogallica et commentarius in codice Vat.…

Das ganze Werk lesen →

← Zurück zu Boethius