SigPhiSigPhi

Für Lucius Murena

Cicero

Sprache:
Latein
Status:
Vollständiges Werk
Autorschaft:
Vom Autor verfasst
Zustand des Textes:
Kein Scanrauschen festgestellt (automatische Messung über den ganzen Text, nicht von Hand geprüft)
Umfang:
~14.300 Wörter · 68 Passagen
Dieses Werk zitieren
  • APACicero. (n.d.). Pro Lucio Murena [Für Lucius Murena]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/cicero/pro-lucio-murena
  • MLACicero. Pro Lucio Murena [Für Lucius Murena]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/de/works/cicero/pro-lucio-murena.
  • ChicagoCicero. Pro Lucio Murena [Für Lucius Murena]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/cicero/pro-lucio-murena.

Angabe der Ausgabe, die SigPhi wiedergibt: SigPhi ist ihre digitale Reproduktion, nicht der Verlag. Das Erscheinungsjahr steht nicht in den Metadaten (daher „n.d.“), und der Übersetzer erscheint nur, wenn er verzeichnet ist.

Wovon es handelt

Die Verteidigung eines gewählten Konsuls, angeklagt wegen Stimmenkaufs. Einer der Ankläger war Cato der Jüngere, der unbeugsame Stoiker, und Cicero verspottet ihn offen vor Gericht.

Kontext und Geschichte

63 v. Chr., mitten in der Verschwörung Catilinas: Cicero argumentiert, einen gewählten Konsul in diesem Augenblick zu verurteilen wäre schlimmer als der Betrug selbst. Die komischste Rede des Bestandes — die Neckerei über Catos starren Stoizismus bleibt im Gedächtnis — und zugleich ein offen politisches Plädoyer für Stabilität vor Recht.

Redaktioneller Kontext, keine zitierfähige Quelle: anders als die Passagen des Werks lassen sich diese Angaben nicht am Korpus überprüfen.

Wie es beginnt
Summa in utroque est honestas, summa dignitas; quam ego, si mihi per Servium liceat, pari atque eadem in laude ponam. Sed non licet; agitat rem militarem, insectatur totam hanc legationem, adsiduitatis et operarum harum cotidianarum putat esse consulatum. ‘Apud exercitum mihi fueris’ inquit; ‘tot annos forum non attigeris; afueris tam diu et, cum longo intervallo veneris, cum his qui in foro habitarint de dignitate contendas?’ Primum ista nostra adsiduitas, Servi, nescis quantum interdum adferat hominibus fastidi, quantum satietatis. Mihi quidem vehementer expediit positam in oculis esse gratiam; sed tamen ego mei satietatem magno meo labore superavi et tu item fortasse; verum tamen utrique nostrum desiderium nihil obfuisset. Sed ut hoc omisso ad studiorum atque artium contentionem revertamur, qui potest dubitari quin ad consulatum adipiscendum multo plus adferat dignitatis rei militaris quam iuris civilis gloria? Vigilas tu de nocte ut tuis consultoribus respondeas, ille ut eo quo intendit mature cum exercitu perveniat; te gallorum, illum bucinarum cantus exsuscitat; tu actionem instituis, ille aciem instruit; tu caves ne tui consultores, ille ne urbes aut castra capiantur; ille tenet et scit ut hostium copiae, tu ut aquae pluviae arceantur; ille exercitatus est in propagandis finibus, tuque in regendis. Ac nimirum—dicendum est enim quod sentio—rei militaris virtus praestat ceteris omnibus. Haec nomen populo Romano, haec huic urbi aeternam gloriam peperit, haec orbem terrarum parere huic imperio coegit; omnes urbanae res, omnia haec nostra praeclara studia et haec forensis laus et industria latet in tutela ac praesidio bellicae virtutis. Simul atque increpuit suspicio tumultus, artes ilico nostrae conticiscunt.

Das ganze Werk lesen →

← Zurück zu Cicero