SigPhiSigPhi

Topik

Cicero

Sprache:
Latein
Status:
Vollständiges Werk
Autorschaft:
Vom Autor verfasst
Zustand des Textes:
Kein Scanrauschen festgestellt (automatische Messung über den ganzen Text, nicht von Hand geprüft)
Umfang:
~8.420 Wörter · 40 Passagen
Dieses Werk zitieren
  • APACicero. (n.d.). Topica (Marcus Tullius Cicero) [Topik]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/cicero/topica-marcus-tullius-cicero
  • MLACicero. Topica (Marcus Tullius Cicero) [Topik]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/de/works/cicero/topica-marcus-tullius-cicero.
  • ChicagoCicero. Topica (Marcus Tullius Cicero) [Topik]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/cicero/topica-marcus-tullius-cicero.

Angabe der Ausgabe, die SigPhi wiedergibt: SigPhi ist ihre digitale Reproduktion, nicht der Verlag. Das Erscheinungsjahr steht nicht in den Metadaten (daher „n.d.“), und der Übersetzer erscheint nur, wenn er verzeichnet ist.

Wovon es handelt

Ein kurzes Handbuch darüber, wie man Argumente findet, auf einer Seereise aus dem Gedächtnis geschrieben, auf Bitten eines befreundeten Juristen.

Kontext und Geschichte

Es überträgt die Topik des Aristoteles auf das römische Recht, und auf diesem Weg — nicht unmittelbar über Aristoteles — ist die Logik der Gemeinplätze in die europäische Juristenausbildung gelangt. Einer von Ciceros letzten Texten, aus dem Jahr 44 v. Chr., dem Jahr der Ermordung Caesars.

Redaktioneller Kontext, keine zitierfähige Quelle: anders als die Passagen des Werks lassen sich diese Angaben nicht am Korpus überprüfen.

Wie es beginnt
[28] Atque etiam definitiones aliae sunt partitionum aliae divisionum; partitionum, cum res ea quae proposita est quasi in membra discerpitur, ut si quis ius civile dicat id esse quod in legibus, senatus consultis, rebus iudicatis, iuris peritorum auctoritate, edictis magistratuum, more, aequitate consistat. Divisionum autem definitio formas omnis complectitur quae sub eo genere sunt quod definitur hoc modo: Abalienatio est eius rei quae mancipi est aut traditio alteri nexu aut in iure cessio inter quos ea iure civili fieri possunt. Sunt etiam alia genera definitionum, sed ad huius libri institutum illa nihil pertinent; tantum est dicendum qui sit definitionis modus. [29] Sic igitur veteres praecipiunt: cum sumpseris ea quae sint ei rei quam definire velis cum aliis communia, usque eo persequi, dum proprium efficiatur, quod nullam in aliam rem transferri possit. Ut haec: Hereditas est pecunia. Commune adhuc; multa enim genera pecuniae. Adde quod sequitur: quae morte alicuius ad quempiam pervenit. Nondum est definitio; multis enim modis sine hereditate teneri pecuniae mortuorum possunt. Unum adde verbum: iure; iam a communitate res diiuncta videbitur, ut sit explicata definitio sic: Hereditas est pecunia quae morte alicuius ad quempiam pervenit iure. Nondum est satis; adde: nec ea aut legata testamento aut possessione retenta; confectum est. Itemque: Gentiles sunt inter se qui eodem nomine sunt. Non est satis. Qui ab ingenuis oriundi sunt. Ne id quidem satis est. Quorum maiorum nemo servitutem servivit. Abest etiam nunc. Qui capite non sunt deminuti. Hoc fortasse satis est. Nihil enim video Scaevolam pontificem ad hanc definitionem addidisse. Atque haec ratio valet in utroque genere definitionum, sive id quod est, sive id quod intellegitur definiendum est.

Das ganze Werk lesen →

← Zurück zu Cicero