Apocolocyntosis (ed. 2)
- Sprache:
- Latein
- Status:
- Vollständiges Werk
- Autorschaft:
- Vom Autor verfasst
- Zustand des Textes:
- Kein Scanrauschen festgestellt (automatische Messung über den ganzen Text, nicht von Hand geprüft)
- Umfang:
- ~4.210 Wörter · 20 Passagen
Dieses Werk zitieren
- APALucius Annaeus Seneca. (n.d.). Apocolocyntosis divi Claudii [Apocolocyntosis (ed. 2)]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/seneca/apocolocyntosis-divi-claudii
- MLALucius Annaeus Seneca. Apocolocyntosis divi Claudii [Apocolocyntosis (ed. 2)]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/de/works/seneca/apocolocyntosis-divi-claudii.
- ChicagoLucius Annaeus Seneca. Apocolocyntosis divi Claudii [Apocolocyntosis (ed. 2)]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/seneca/apocolocyntosis-divi-claudii.
Nachweis der wiedergegebenen Ausgabe. SigPhi ist die digitale Reproduktion. Jahr, Verlag und Übersetzer werden angegeben, soweit bekannt; „n.d.“ bedeutet unbekanntes Jahr.
Wovon es handelt
Senecas Satire auf den Tod des Kaisers Claudius, der statt vergöttlicht zu werden in einen Kürbis verwandelt wird.
Kontext und Geschichte
Es ist die einzige lateinische menippeische Satire, die uns ganz erhalten ist, und der Gegensatz zum sittlichen Seneca ist so groß, dass man kaum glaubt, es sei derselbe Mann: hier ist er grausam, urkomisch und rachsüchtig gegen den Kaiser, der ihn verbannt hatte.
Redaktioneller Kontext, keine zitierfähige Quelle: anders als die Passagen des Werks lassen sich diese Angaben nicht am Korpus überprüfen.
Delectabatur laudibus suis Claudius, et cupiebat diutius spectare. Inicit illi manum Talthybius deorum [nuntius] et trahit capite obvoluto, ne quis eum possit agnoscere, per campum Martium, et inter Tiberim et viam tectam descendit ad inferos. Antecesserat iam compendiaria Narcissus libertus ad patronum excipiendum, et venienti nitidus, ut erat a balineo, occurrit et ait: "Quid di ad homines?" "Celerius" inquit Mercurius "et venire nos nuntia." Dicto citius Narcissus evolat. Omnia proclivia sunt, facile descenditur. Itaque quamvis podagricus esset, momento temporis pervenit ad ianuam Ditis, ubi iacebat Cerberus vel ut ait Horatius "belua centiceps." Pusillum perturbatur—subalbam canem in deliciis habere adsueverat—ut illum vidit canem nigrum, villosum, sane non quem velis tibi in tenebris occurrere, et magna voce "Claudius" inquit "veniet." Cum plausu procedunt cantantes: heurêkamen, sugchairmen. Hic erat C. Silius consul designatus, Iuncus praetorius, Sex. Traulus, M. Helvius, Trogus, Cotta, Vettius Valens, Fabius equites R. quos Narcissus duci iusserat.…
Eine Frage zu diesem Werk stellenWorum geht es in Apocolocyntosis (ed. 2)?Fassen Sie Apocolocyntosis (ed. 2) kurz zusammenWas sind die Kernideen von Apocolocyntosis (ed. 2)?
← Zurück zu Lucius Annaeus Seneca