SigPhiSigPhi

De providentia

Lucius Annaeus Seneca

Sprache:
Latein
Status:
Vollständiges Werk
Autorschaft:
Vom Autor verfasst
Zustand des Textes:
Kein Scanrauschen festgestellt (automatische Messung über den ganzen Text, nicht von Hand geprüft)
Umfang:
~6.530 Wörter · 31 Passagen
Dieses Werk zitieren
  • APALucius Annaeus Seneca. (n.d.). De providentia. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/seneca/de-providentia
  • MLALucius Annaeus Seneca. De providentia. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/de/works/seneca/de-providentia.
  • ChicagoLucius Annaeus Seneca. De providentia. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/seneca/de-providentia.

Nachweis der wiedergegebenen Ausgabe. SigPhi ist die digitale Reproduktion. Jahr, Verlag und Übersetzer werden angegeben, soweit bekannt; „n.d.“ bedeutet unbekanntes Jahr.

Wovon es handelt

Warum widerfährt guten Menschen Schlimmes, wenn die Welt von der Vorsehung regiert wird? Die stoische Antwort: das Widrige ist die Übung, und der Weise ist nicht der, der nicht leidet, sondern der, den das Leiden nicht beugt.

Kontext und Geschichte

An Lucilius gerichtet und unter Nero geschrieben, um das Jahr 64, von einem Mann, dem man befehlen würde, sich zu töten. Dass das Problem des Übels von jemandem gestellt wird, den es kurz darauf treffen sollte, ist kein literarischer Zufall. Dieser Eintrag ist das lateinische Original; der Katalog hat auch die englische Übersetzung als eigenes Werk. Das Original zitieren.

Redaktioneller Kontext, keine zitierfähige Quelle: anders als die Passagen des Werks lassen sich diese Angaben nicht am Korpus überprüfen.

Auszug aus der verfügbaren Ausgabe
cum uideris bonos uiros acceptosque dis laborare sudare, per arduum escendere, malos autem lasciuire et uoluptatibus fluere, cogita filiorum nos modestia delectari, uernularum licentia, illos disciplina tristiori contineri, horum ali audaciam. Idem tibi de deo liqueat: bonum uirum in deliciis non habet, experitur indurat, sibi illum parat. 1. 'Quare multa bonis uiris aduersa eueniunt?' Nihil accidere bono uiro mali potest: non miscentur contraria. Quemadmodum tot amnes, tantum superne deiectorum imbrium, tanta medicatorum uis fontium non mutant saporem maris, ne remittunt quidem, ita aduersarum impetus rerum uiri fortis non uertit animum: manet in statu et quidquid euenit in suum colorem trahit; est enim omnibus externis potentior. 2. Nec hoc dico, non sentit illa, sed uincit, et alioqui quietus placidusque contra incurrentia attollitur. Omnia aduersa exercitationes putat. Quis autem, uir modo et erectus ad honesta, non est laboris adpetens iusti et ad officia cum periculo promptus? Cui non industrio otium poena est? 3. Athletas uidemus, quibus uirium cura est, cum fortissimis quibusque confligere et exigere ab iis per quos certamini praeparantur ut totis contra ipsos uiribus utantur; caedi se uexarique patiuntur et, si non inueniunt singulos pares, pluribus simul obiciuntur. 4. Marcet sine aduersario uirtus: tunc apparet quanta sit quantumque polleat, cum quid possit patientia ostendit. Scias licet idem uiris bonis esse faciendum, ut dura ac difficilia non reformident nec de fato querantur, quidquid accidit boni consulant, in bonum uertant; non quid sed quemadmodum feras interest. 5. Non uides quanto aliter patres, aliter matres indulgeant? illi excitari iubent liberos ad studia obeunda mature, feriatis quoque diebus non patiuntur esse otiosos, et sudorem illis et interdum lacrimas excutiunt; at matres fouere

Diese Ausgabe lesen →

← Zurück zu Lucius Annaeus Seneca