SigPhiSigPhi

De tranquillitate animi

Lucius Annaeus Seneca

Sprache:
Latein
Status:
Vollständiges Werk
Autorschaft:
Vom Autor verfasst
Zustand des Textes:
Kein Scanrauschen festgestellt (automatische Messung über den ganzen Text, nicht von Hand geprüft)
Umfang:
~12.600 Wörter · 60 Passagen
Dieses Werk zitieren
  • APALucius Annaeus Seneca. (n.d.). De tranquillitate animi. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/seneca/de-tranquillitate-animi
  • MLALucius Annaeus Seneca. De tranquillitate animi. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/de/works/seneca/de-tranquillitate-animi.
  • ChicagoLucius Annaeus Seneca. De tranquillitate animi. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/seneca/de-tranquillitate-animi.

Angabe der Ausgabe, die SigPhi wiedergibt: SigPhi ist ihre digitale Reproduktion, nicht der Verlag. Das Erscheinungsjahr steht nicht in den Metadaten (daher „n.d.“), und der Übersetzer erscheint nur, wenn er verzeichnet ist.

Wovon es handelt

Ein Freund schreibt, er fühle sich unruhig, ohne zu wissen warum, und Seneca stellt die Diagnose und verschreibt: weder völliger Rückzug noch sich in Tätigkeit verzehren, sondern das Maß finden.

Kontext und Geschichte

Der antike Text, der etwas am besten beschreibt, das keinen Namen hatte: das Unbehagen dessen, der sein Leben geordnet hat und dem nicht wohl ist. Seneca nennt es displicentia sui, Missfallen an sich selbst. Dieser Eintrag ist das lateinische Original; der Katalog hat auch die englische Übersetzung als eigenes Werk. Das Original zitieren.

Redaktioneller Kontext, keine zitierfähige Quelle: anders als die Passagen des Werks lassen sich diese Angaben nicht am Korpus überprüfen.

Wie es beginnt
1 Transeamus ad patrimonia, maximam humanarum aerumnarum materiam. Nam, si omnia alia quibus angimur compares, mortes, aegrotationes, metus, desideria, dolorum laborumque patientiam, cum iis quae nobis mala pecunia nostra exhibet, haec pars multum praegrauabit. 2 Itaque cogitandum est quanto leuior dolor sit non habere quam perdere, et intellegemus paupertati eo minorem tormentorum quo minorem damnorum esse materiam. Erras enim si putas animosius detrimenta diuites ferre: maximis minimisque corporibus par est dolor uulneris. 3 Bion eleganter ait non minus molestum esse caluis quam comatis pilos uelli. Idem scias licet de pauperibus locupletibusque, par illis esse tormentum: utrique enim pecunia sua obhaesit nec sine sensu reuelli potest. Tolerabilius autem est, ut dixi, faciliusque non adquirere quam amittere, ideoque laetiores uidebis quos numquam fortuna respexit quam quos deseruit. 4 Vidit hoc Diogenes, uir ingentis animi, et effecit ne quid sibi eripi posset. Tu istud paupertatem, inopiam, egestatem uoca, quod uoles ignominiosum securitati nomen impone: putabo hunc non esse felicem, si quem mihi alium inueneris cui nihil pereat. Aut ego fallor, aut regnum est inter auaros, circumscriptores, latrones, plagiarios unum esse cui noceri non possit. 5 Si quis de felicitate Diogenis dubitat, potest idem dubitare et de deorum immortalium statu, an parum beate degant quod nec praedia nec horti sint nec alieno colono rura pretiosa nec grande in foro faenus. Non te pudet, quisquis diuitiis astupes? Respice agedum mundum: nudos uidebis deos, omnia dantes, nihil habentes. Hunc tu pauperem putas an diis immortalibus similem, qui se fortuitis omnibus exuit? 6 Feliciorem tu Demetrium Pompeianum uocas, quem non puduit locupletiorem esse Pompeio? Numerus illi cotidie seruorum uelut imperatori exercitus referebatur, cui iamdudum diuitiae esse debuerant duo uicarii et cella laxior.…

Das ganze Werk lesen →

← Zurück zu Lucius Annaeus Seneca