SigPhiSigPhi

De vita beata

Lucius Annaeus Seneca

Sprache:
Latein
Status:
Vollständiges Werk
Autorschaft:
Vom Autor verfasst
Zustand des Textes:
Kein Scanrauschen festgestellt (automatische Messung über den ganzen Text, nicht von Hand geprüft)
Umfang:
~11.600 Wörter · 55 Passagen
Dieses Werk zitieren
  • APALucius Annaeus Seneca. (n.d.). De vita beata. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/seneca/de-vita-beata
  • MLALucius Annaeus Seneca. De vita beata. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/de/works/seneca/de-vita-beata.
  • ChicagoLucius Annaeus Seneca. De vita beata. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/seneca/de-vita-beata.

Angabe der Ausgabe, die SigPhi wiedergibt: SigPhi ist ihre digitale Reproduktion, nicht der Verlag. Das Erscheinungsjahr steht nicht in den Metadaten (daher „n.d.“), und der Übersetzer erscheint nur, wenn er verzeichnet ist.

Wovon es handelt

Was es heißt, glücklich zu leben, und warum das nicht dasselbe ist wie genussvoll zu leben. Er enthält Senecas Verteidigung gegen den Vorwurf, den man ihm zu Lebzeiten machte: dass er die Armut aus einem der größten Vermögen Roms predige.

Kontext und Geschichte

Der Vorwurf traf zu, und das Buch leugnet es nicht: es behauptet, der Weise verachte den Reichtum nicht, sondern besitze ihn, ohne von ihm abzuhängen. Ob das trägt oder eine elegante Ausrede ist, wird seit neunzehn Jahrhunderten bestritten. Dieser Eintrag ist das lateinische Original; der Katalog hat auch die englische Übersetzung als eigenes Werk. Das Original zitieren.

Redaktioneller Kontext, keine zitierfähige Quelle: anders als die Passagen des Werks lassen sich diese Angaben nicht am Korpus überprüfen.

Wie es beginnt
et maleuolentiae quod morderet ostendi? 4. Vides istos qui eloquentiam laudant, qui opes sequuntur, qui gratiae adulantur, qui potentiam extollunt? omnes aut sunt hostes aut, quod in aequo est, esse possunt; quam magnus mirantium tam magnus inuidentium populus est. Quin potius quaero aliquod usu bonum, quod sentiam, non quod ostendam? ista quae spectantur, ad quae consistitur, quae alter alteri stupens monstrat, foris nitent, introrsus misera sunt.' III. 1. Quaeramus aliquod non in speciem bonum, sed solidum et aequale et a secretiore parte formosius; hoc eruamus. Nec longe positum est: inuenietur, scire tantum opus est quo manum porrigas; nunc uelut in tenebris uicina transimus, offensantes ea ipsa quae desideramus. 2. Sed ne te per circumitus traham, aliorum quidem opiniones praeteribo -- nam et enumerare illas longum est et coarguere: nostram accipe. Nostram autem cum dico, non alligo me ad unum aliquem ex Stoicis proceribus: est et mihi censendi ius. Itaque aliquem sequar, aliquem iubebo sententiam diuidere, fortasse et post omnes citatus nihil inprobabo ex iis quae priores decreuerint et dicam 'hoc amplius censeo'. 3. Interim, quod inter omnis Stoicos conuenit, rerum naturae adsentior; ab illa non deerrare et ad illius legem exemplumque formari sapientia est.

Das ganze Werk lesen →

← Zurück zu Lucius Annaeus Seneca