Phoenissae
- Sprache:
- Latein
- Status:
- Vollständiges Werk
- Autorschaft:
- Vom Autor verfasst
- Zustand des Textes:
- Kein Scanrauschen festgestellt (automatische Messung über den ganzen Text, nicht von Hand geprüft)
- Umfang:
- ~5.900 Wörter · 28 Passagen
Dieses Werk zitieren
- APALucius Annaeus Seneca. (n.d.). Phoenissae. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/seneca/phoenissae
- MLALucius Annaeus Seneca. Phoenissae. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/de/works/seneca/phoenissae.
- ChicagoLucius Annaeus Seneca. Phoenissae. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/seneca/phoenissae.
Angabe der Ausgabe, die SigPhi wiedergibt: SigPhi ist ihre digitale Reproduktion, nicht der Verlag. Das Erscheinungsjahr steht nicht in den Metadaten (daher „n.d.“), und der Übersetzer erscheint nur, wenn er verzeichnet ist.
Wovon es handelt
Die Söhne des Ödipus auf dem Weg, einander zu töten, und Iokaste, die es zu verhindern sucht.
Kontext und Geschichte
Sie erreicht uns unvollständig — ohne Chöre, und sie bricht ab —, und das ist ein Grund, sie zu lesen: man sieht, wie eine Tragödie Senecas gebaut wurde, bevor sie fertig war. Ihre Kürze im Katalog ist kein Mangel der Kopie. Die Tragödien sind kein literarischer Anhang zu Senecas Philosophie: sie sind der Hauptweg, auf dem er sie dargelegt hat. Der Zorn, die Todesfurcht und das Schicksal, in den Briefen begründet, sind hier bei der Arbeit zu sehen.
Redaktioneller Kontext, keine zitierfähige Quelle: anders als die Passagen des Werks lassen sich diese Angaben nicht am Korpus überprüfen.
et si quid ultra Tartarum est; tandem libet quod olim oportet, morte prohiberi haud queo. ferrum negabis? noxias lapsu vias eludes et artis colla laqueis inseri prohibebis? herbas quae ferunt letum auferes? quid ista tandem cura proficiet tua? ubique mors est. optume hoc cavit deus: eripere vitam nemo non homini, potest, at nemo mortem; mille ad hanc aditus patent. nil quaero: dextra noster et nuda solet bene animus uti — dextra, nunc toto impetu, toto dolore, viribus totis veni. non destino unum vulneri nostro locum: totus nocens sum: qua Voles mortem exige. effringe pectus corque tot scelerum capax evelle, totos viscerum nuda sinus. fractum incitatis ictibus guttur sonet laceraeque fixis unguibus venae fluant. aut dirige iras quo soles: haec vulnera rescissa multo sanguine ac tabe inriga, hac extrahe animam duram, inexpugnabilem. et tu, parens, ubicumque poenarum arbiter adstas mearum; non ego hoc tantum scelus ulla expiari credidi poena satis umquam, nec ista morte contentus fui, nec me redemi parte: membratim tibi perire volui — debitum tandem exige. nunc solvo poenas, tunc tibi inferias dedi. ades atque inertem dexteram introrsus preme magisque merge: timida tunc parvo caput libavit haustu vixque cupientes sequi eduxit oculos, haeret etiam nunc mihi ille animus, haeret, cum recusantem manum (99) pressere vultus, audies verum, Oedipus: minus eruisti lumina audacter tua. quam praestitisti, nunc manum cerebro indue: hac parte mortem perage qua coepi mori. Antig. Pauca, o parens magnanime, miserandae precor ut verba natae mente placata audias. non te ut reducam veteris ad speciem domus habitumque regni flore pollentem inclito peto aut ut iras, temporum haut ipsa mora fractas, remisso pectore ac placido feras: at hoc decebat roboris tanti virum, non esse sub dolore nec victum malis dare terga; non est, ut putas, virtus, pater, timere vitam, sed malis ingentibus obstare nec se vertere ac retro dare.…