SigPhiSigPhi

Über die Seele (Thomas von Aquin)

Thomas von Aquin

Sprache:
Latein
Status:
Vollständiges Werk
Autorschaft:
Vom Autor verfasst
Zustand des Textes:
Kein Scanrauschen festgestellt (automatische Messung über den ganzen Text, nicht von Hand geprüft)
Umfang:
~19.600 Wörter · 93 Passagen
Dieses Werk zitieren
  • APAThomas von Aquin. (n.d.). De anima [Über die Seele (Thomas von Aquin)]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/thomas-aquinas/de-anima
  • MLAThomas von Aquin. De anima [Über die Seele (Thomas von Aquin)]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/de/works/thomas-aquinas/de-anima.
  • ChicagoThomas von Aquin. De anima [Über die Seele (Thomas von Aquin)]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/de/works/thomas-aquinas/de-anima.

Angabe der Ausgabe, die SigPhi wiedergibt: SigPhi ist ihre digitale Reproduktion, nicht der Verlag. Das Erscheinungsjahr steht nicht in den Metadaten (daher „n.d.“), und der Übersetzer erscheint nur, wenn er verzeichnet ist.

Wovon es handelt

Die Quaestiones disputatae über die Seele: was sie ist, wie sie sich zum Leib verhält, und ob sie ohne ihn bestehen kann.

Kontext und Geschichte

Das Problem, das Thomas lösen musste, war schwer: die Seele ist die Form des Leibes, wie Aristoteles sagte, und außerdem unsterblich, wie der Glaube verlangt. Seine Lösung — dass sie eine subsistente Form ist — gehört zu seinen wirklich eigenständigen philosophischen Erfindungen. Text auf LATEIN: das Original. Thomas von Aquin schrieb auf Latein, und das ist es, was zitiert werden sollte.

Redaktioneller Kontext, keine zitierfähige Quelle: anders als die Passagen des Werks lassen sich diese Angaben nicht am Korpus überprüfen.

Wie es beginnt
semper rotatione vertuntur nec ullis temporibus conquiescunt. Haec, ut mundani doctores exquirere temptaverunt, harmoniacis delectationibus inaestimabili modulatione volvuntur, quorum tinnitus atque concentus adunatum efficit dulcisonum melos. Desideramus etiam comprehendere altitudinem aetheris, mensuram telluris, nubigeras pluvias, saevae grandinis procellas, tremorem stabilium terrarum, naturam vagantium ventorum, profunditatem inconstantis maris, potestates virentium herbarum, quattuor elementorum per omne corpus dissociatas complexiones; et ferendum est ipsam sese scire non posse cui superne datum est tanta discutere? non enim aliquid contentione quaerimus, sed res profundissimas modestissime nosse desideramus. Discamus ergo primum quare anima dicatur, deinde qualis sit eius definitio; tertio, quae sit eius qualitas substantialis; quarto, si formam aliquam habere credenda est; quinto, quas virtutes habeat morales, quas graeci aretas vocant, ad decus eius et gloriam contributas; sexto, quae illi sint virtutes naturales ad substantiam scilicet corporis continendam; septimo, de origine animae disseratur; octavo, cum sit per omnia membra diffusa, ubi potius insidere credenda est; nono, de corporis ipsius forma et compositione noscamus; decimo, quas proprietates habeat anima peccatorum per competentia nobis signa declarentur; undecimo, qua noscantur discretione iustorum, quatenus quos oculis istis videre non possumus per indicia probabilia colligamus; duodecimo, in resurrectione, quam vere sapiens credit, quid de singulis fieri sentiatur maxime desideramus agnoscere, quatenus fragilia corda mortalium ad divinitus promissa desideria concitentur. Haec nobis, praestante Deo, ordine custodito responde, ut et nos facile possimus imbui et tu gloriam debeas invenire doctoris.

Das ganze Werk lesen →

← Zurück zu Thomas von Aquin