SigPhiSigPhi

Sobre el gramático

Anselmo de Canterbury

Idioma:
latín
Estado:
Obra completa
Autoría:
Escrita por el autor
Estado del texto:
Sin ruido de escaneo detectado (medición automática sobre todo el texto, no revisada a mano)
Extensión:
~7580 palabras · 36 pasajes
Cita esta obra
  • APAAnselmo de Canterbury. (n.d.). De grammatico [Sobre el gramático]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/anselm-of-canterbury/de-grammatico
  • MLAAnselmo de Canterbury. De grammatico [Sobre el gramático]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/anselm-of-canterbury/de-grammatico.
  • ChicagoAnselmo de Canterbury. De grammatico [Sobre el gramático]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/anselm-of-canterbury/de-grammatico.

Referencia de la edición que reproduce SigPhi: SigPhi es su reproducción digital, no el editor. El año de la edición no consta en los metadatos (por eso «n.d.») y el traductor solo aparece cuando consta.

De qué trata

Un ejercicio de lógica: 'gramático', ¿nombra una sustancia o una cualidad?

Contexto e historia

Parece una menudencia y no lo es. Es uno de los textos que mejor enseñan cómo se hacía lógica en el siglo XI, y el problema de los términos denominativos que plantea ocupó a los lógicos medievales durante doscientos años. Se lee como lo que es: un ejercicio de entrenamiento.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
potest intelligi grammaticus sine grammatica, et homo potest intelligi homo sine grammatica: ita hic est intelligendum quia homo non potest intelligi homo sine rationalitate, et lapis potest intelligi lapis sine rationalitate; et idcirco cum huius syllogismi sit rata conclusio, quia nullo modo lapis est homo: uideris mihi syllogismi mei, qui omnino similis est isti, conclusionem callidis tuis expositionibus obruisse. Unde iam intelligo quid dixeris quia bene intellexi sed non bene consideraui. Bene enim intellexi quid loquendo mihi significares sed idipsum quod significabas non bene consideraui, quia quomodo me deciperet ignoraui. MAGISTER. Immo in hoc non bene considerasti, quia quomodo te non deciperet ignorasti. DISCIPULUS. Quomodo? MAGISTER. Quippe si iste syllogismus quem modo proposui sic exponatur quemadmodum exposui tuum, ut dicatur: nullus homo potest intelligi homo sine rationalitate, omnis autem lapis potest intelligi lapis sine rationalitate: non habebit aliam uim concludendi, quam dixi tuum habere. Sed quondam iste quodam alio modo potest intelligi quo ille tuus non potest: habet hanc conclusionem, ut nullo modo lapis homo esse possit. Cum enim dico quia nullus homo intelligi ualet sine rationalitate, et omnis lapis ualet intelligi sine rationalitate: sic potest immo debet accipi ac si dicatur: Nullus homo potest aliquo modo intelligi sine rationalitate. Omnis uero lapis quolibet modo potest intelligi sine rationalitate. Unde conficitur: nullus /152/ igitur lapis aliquo modo est homo. In tuis uero propositionibus ueritas nequaquam similem admittit subauditionem. Namque non potest dici quia nullus grammaticus intelligi ualet aliquo modo sine grammatica, aut omnis homo ualet quolibet modo intelligi sine grammatica. Nam et omnis qui grammaticus est, potest intelligi homo sine grammatica, et nullus homo potest intelligi grammaticus sine grammatica. Quapropter non possunt conficere grammaticum nequaquam esse hominem.…

Lee la obra completa →

← Volver a Anselmo de Canterbury