SigPhiSigPhi

Confesiones (la)

Agustín de Hipona

Idioma:
latín
Estado:
Obra completa
Autoría:
Escrita por el autor
Estado del texto:
Texto limpio
Extensión:
~170.000 palabras · 791 pasajes
Cita esta obra
  • APAAgustín de Hipona. (n.d.). Confesiones (la). SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/augustine/confessiones-latin
  • MLAAgustín de Hipona. "Confesiones (la)." SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/augustine/confessiones-latin.
  • ChicagoAgustín de Hipona. Confesiones (la). SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/augustine/confessiones-latin.

De qué trata

El relato que Agustín hace a Dios de su propia vida: la juventud en Cartago, los años de duda, la conversión en un jardín de Milán, y la pregunta de qué es el tiempo y qué es la memoria.

Contexto e historia

Escritas hacia el 397-400, cuando Agustín ya era obispo de Hipona, en el África romana. Es el primer gran libro introspectivo de la literatura occidental: nadie antes había examinado su propia interioridad con esa profundidad ni la había puesto por escrito dirigiéndose a Dios de tú a tú. La conversión que narra —el verano del 386, la voz de un niño cantando «toma y lee»— es una de las escenas más influyentes jamás escritas, y el género entero de la autobiografía moderna le debe la existencia.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net (This file was produced from images generously made available by The Internet Archive/Canadian Libraries) S. AURELII AUGUSTINI CONFESSIONES POST EDITIONEM PARISIENSEM NOVISSIMAM AD FIDEM CODICUM OXONIENSIUM RECOGNITÆ, ET POST EDITIONEM M. DUBOIS EX IPSO AUGUSTINO ILLUSTRATÆ. * * * * * OXONII, J. H. PARKER; J. G. ET F. RIVINGTON, LONDINI. MDCCCXXXVIII. * * * * * {vii} MONITUM. Quum Patrum studium omni fere tempore in Ecclesia Anglicana floruerit, mirum sane accidit, non nisi unum S. Augustini opusculum[1], quod sciam, idque historici tantum argumenti, typis apud nos unquam mandatum fuisse. Auspicatius ergo a nullo alio exordium sumpturam fore Bibliothecam hanc Patrum duximus, quam ab ipso Augustino, neque opera ejus selecta quam ab ipsius Confessionibus, tum quia indolem Sancti Patris, ingenium, vitam, mores optime declarent, tum vero quia iis, qui pietati gnaviter studuerunt, nunquam non (si modo licuerit) in manibus versatæ sint. Operi tam insigni, et sæculorum plus quam tredecim quæ id in succum et sanguinem pietatis suæ converterunt, suffragiis, amore, studio, comprobato, non est quod immoremur; id ergo paucis tantum exponemus, quod in hac editione præstare voluerimus. Et nos quidem editione Benedictina contenti fuissemus, quam certe, (si in hâc vel illa Patrum editione minus diligenter egerint Monachi quidam ordinis illius impigerrimi, deque Patribus optime meriti,) solito labore et patientia, summaque cura et fidelitate concinnarunt, præsertim cum recentius adhuc summa cum diligentia denuo recensita sit et emendata; eorum tamen scrupulis occurrere voluimus, quibus suspectum est quicquid Ecclesiæ Romanæ elaboraverint asseclæ, quosque a Patrum studio absterret corruptelarum nescio quarundam suspicio.…

Lee la obra completa →

← Volver a Agustín de Hipona