SigPhiSigPhi

En defensa de la Ley Manilia

Cicerón

Idioma:
latín
Estado:
Obra completa
Autoría:
Escrita por el autor
Estado del texto:
Sin ruido de escaneo detectado (medición automática sobre todo el texto, no revisada a mano)
Extensión:
~8840 palabras · 42 pasajes
Cita esta obra
  • APACicerón. (n.d.). De imperio Cn. Pompei ad quirites [En defensa de la Ley Manilia]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/cicero/de-imperio-cn-pompei-ad-quirites
  • MLACicerón. De imperio Cn. Pompei ad quirites [En defensa de la Ley Manilia]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/cicero/de-imperio-cn-pompei-ad-quirites.
  • ChicagoCicerón. De imperio Cn. Pompei ad quirites [En defensa de la Ley Manilia]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/cicero/de-imperio-cn-pompei-ad-quirites.

Referencia de la edición que reproduce SigPhi: SigPhi es su reproducción digital, no el editor. El año de la edición no consta en los metadatos (por eso «n.d.») y el traductor solo aparece cuando consta.

De qué trata

Un discurso a favor de dar a Pompeyo un mando extraordinario contra Mitrídates. También se conoce como Pro lege Manilia.

Contexto e historia

Año 66 a. C., y primer discurso de Cicerón ante la asamblea popular. Se lee mejor sabiendo cómo acabó: los mandos extraordinarios como este, justificados por la emergencia, son el mecanismo por el que la República se fue vaciando hasta César. Cicerón defiende aquí el precedente que enterraría el régimen que quería salvar.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
Testes nunc vero iam omnes orae atque omnes exterae gentes ac nationes, denique maria omnia cum universa, tum in singulis oris omnes sinus at portus. Quis enim toto mari locus per hos annos aut tam firmum habuit praesidium ut tutus esset, aut tam fuit abditus ut lateret? Quis navigavit qui non se aut mortis aut servitutis periculo committeret, cum aut hieme aut referto praedonum mari navigaret? Hoc tantum belum, tam turpe, tam vetus, tam late divisum atque dispersum, quis umquam arbitraretur aut ab omnibus imperatoribus uno anno aut omnibus annis ab uno imperatore confici posse? Quam provinciam tenuistis a praedonibus liberam per hosce annos? quod vectigal vobis tutum fuit? quem socium defendistis? cui praesidio classibus vestris fuistis? quam multas existimatis insulas esse desertas? quam multas aut metu relictas aut a praedonibus captas urbis esse sociorum? Sed quid ego longinqua commemoro? Fuit hoc quondam, fuit proprium populi Romani, longe a domo bellare, et propugnaculis imperi sociorum fortunas, non sua tecta defendere. Sociis ego nostris mare per hos annos clausum fuisse dicam, cum exercitus vestri numquam a Brundisio nisi hieme summa transmiserint? Qui ad vos ab exteris nationibus venirent captos querar, cum legati populi Romani redempti sint? Mercatoribus tutum mare non fuisse dicam, cum duodecim secures in praedonum potestatem pervenerint? Cnidum aut Colophonem aut Samum, nobilissimas urbis, innumerabilisque alias captas esse commemorem, cum vestros portus, atque eos portus quibus vitam ac spiritum ducitis, in praedonum fuisse potestatem sciatis? An vero ignoratis portum Caietae celeberrimum ac plenissimum navium inspectante praetore a praedonibus esse direptum? ex Miseno autem eius ipsius liberos, qui cum praedonibus antea ibi bellum gesserat, a praedonibus esse sublatos?…

Lee la obra completa →

← Volver a Cicerón