SigPhiSigPhi

En defensa de Lucio Murena

Cicerón

Idioma:
latín
Estado:
Obra completa
Autoría:
Escrita por el autor
Estado del texto:
Sin ruido de escaneo detectado (medición automática sobre todo el texto, no revisada a mano)
Extensión:
~14.300 palabras · 68 pasajes
Cita esta obra
  • APACicerón. (n.d.). Pro Lucio Murena [En defensa de Lucio Murena]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/cicero/pro-lucio-murena
  • MLACicerón. Pro Lucio Murena [En defensa de Lucio Murena]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/cicero/pro-lucio-murena.
  • ChicagoCicerón. Pro Lucio Murena [En defensa de Lucio Murena]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/cicero/pro-lucio-murena.

Referencia de la edición que reproduce SigPhi: SigPhi es su reproducción digital, no el editor. El año de la edición no consta en los metadatos (por eso «n.d.») y el traductor solo aparece cuando consta.

De qué trata

La defensa de un cónsul electo acusado de comprar votos. Uno de los acusadores era Catón el Joven, el estoico inflexible, y Cicerón se burla de él abiertamente ante el tribunal.

Contexto e historia

Año 63 a. C., en plena conjura de Catilina: Cicerón sostiene que condenar a un cónsul electo en aquel momento sería peor que el fraude mismo. Es el discurso más divertido del conjunto —las pullas al estoicismo rígido de Catón son memorables— y a la vez un argumento francamente político a favor de la estabilidad por encima de la ley.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
Summa in utroque est honestas, summa dignitas; quam ego, si mihi per Servium liceat, pari atque eadem in laude ponam. Sed non licet; agitat rem militarem, insectatur totam hanc legationem, adsiduitatis et operarum harum cotidianarum putat esse consulatum. ‘Apud exercitum mihi fueris’ inquit; ‘tot annos forum non attigeris; afueris tam diu et, cum longo intervallo veneris, cum his qui in foro habitarint de dignitate contendas?’ Primum ista nostra adsiduitas, Servi, nescis quantum interdum adferat hominibus fastidi, quantum satietatis. Mihi quidem vehementer expediit positam in oculis esse gratiam; sed tamen ego mei satietatem magno meo labore superavi et tu item fortasse; verum tamen utrique nostrum desiderium nihil obfuisset. Sed ut hoc omisso ad studiorum atque artium contentionem revertamur, qui potest dubitari quin ad consulatum adipiscendum multo plus adferat dignitatis rei militaris quam iuris civilis gloria? Vigilas tu de nocte ut tuis consultoribus respondeas, ille ut eo quo intendit mature cum exercitu perveniat; te gallorum, illum bucinarum cantus exsuscitat; tu actionem instituis, ille aciem instruit; tu caves ne tui consultores, ille ne urbes aut castra capiantur; ille tenet et scit ut hostium copiae, tu ut aquae pluviae arceantur; ille exercitatus est in propagandis finibus, tuque in regendis. Ac nimirum—dicendum est enim quod sentio—rei militaris virtus praestat ceteris omnibus. Haec nomen populo Romano, haec huic urbi aeternam gloriam peperit, haec orbem terrarum parere huic imperio coegit; omnes urbanae res, omnia haec nostra praeclara studia et haec forensis laus et industria latet in tutela ac praesidio bellicae virtutis. Simul atque increpuit suspicio tumultus, artes ilico nostrae conticiscunt.

Lee la obra completa →

← Volver a Cicerón