SigPhiSigPhi

Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original)

Duns Escoto

Idioma:
latín
Estado:
Selección u obra parcial
Autoría:
Atribuida (autoría debatida)
Estado del texto:
Sin ruido de escaneo detectado (medición automática sobre todo el texto, no revisada a mano)
Extensión:
~370.000 palabras · 1751 pasajes
Cita esta obra
  • APADuns Escoto. (n.d.). Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original). Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/duns-scotus/opera-omnia-ed-wadding-seleccio-llati-original
  • MLADuns Escoto. Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original). Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/duns-scotus/opera-omnia-ed-wadding-seleccio-llati-original.
  • ChicagoDuns Escoto. Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original). Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/duns-scotus/opera-omnia-ed-wadding-seleccio-llati-original.

Referencia de la edición que reproduce SigPhi: SigPhi es su reproducción digital, no el editor. El año de la edición no consta en los metadatos (por eso «n.d.») y el traductor solo aparece cuando consta.

De qué trata

Una selección de la obra latina de Duns Escoto en la edición de Wadding: la univocidad del ser, la haecceitas —lo que hace que este individuo sea este y no otro— y la primacía de la voluntad sobre el entendimiento.

Contexto e historia

Conviene saber algo de esta edición. Wadding la publicó en 1639, y la crítica moderna ha establecido que contiene piezas que no son de Escoto: la atribución de la época era más generosa que la de ahora. Sigue siendo la principal vía de acceso al texto y por eso está aquí, pero cualquier cita debería contrastarse con la edición crítica del siglo XX antes de darla por buena.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
quia non potest fieri unum ex duobus, nisi utrumque sit aliquid positivum extra suam causam, nisi fieret unum ex aliquo et nihilo. Adprimam Ad aliud. cum dicitur quod tunc nem. generatio non esset nisi alteratio ? dico quod licet Aristoteles dixerit generationem non esse alteralionem, tamen non dixit ipsam non esse mutationem. Simililer quamvis dixerit ens in actu non esse subjectura generationis, tamen non dixit quod nihiles^t subjectum generationis ; ista tamen sequeretur, si materia esset ens in potentia, ut potenlia est differentia entis, sicut supra argutum est. Unde dicendum est, sicut dictum estprius, quod materia dicit entitatem posilivam, quae est capax actuum substantialium, qui sunt actus et formaB simpliciter ; sic etiam requirunt subjectum, quod sit ens ; quantus enim est actus, qui inducitur, tanta est potentia, quee supponitur ; sed hoc non impedit quin sit ens positivum. Anliqui tamen, ut imponit eis Aristoteles, aliquod corpus in actu posuerunt esse subjectum generationis, ut patet primo de generationCy text. 1. ut quidam aquam, et quidam terram, etc. et tale corpus est ens in actu complete, et est per se actuale ; ideo forma sibi acquisita est per alterationem, et sic est tantum ens in potentia ad alteralionem et aotum secundum quid. Nam sicut est actus simpliciter, et actus secundum quid^ itaest potentia simpliciter, el potentia socundum qidd correspondentes illis aclibus. Sed in proposito non est subjoclum generationis ens in actu, et si non sit ens in actu complete, lunc non est nihil, necsolum ens in polentia eo modo quo albedo fundamentaliler est ens in potentia, quia solum in potentia sui agentis.

Lee la obra completa →

← Volver a Duns Escoto