SigPhiSigPhi

De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original)

Hugo Grocio

Idioma:
latín
Estado:
Obra completa
Autoría:
Escrita por el autor
Estado del texto:
Con partes ilegibles (medición automática sobre todo el texto, no revisada a mano) · 89 pasajes ilegibles, excluidos de las respuestas
Extensión:
~200.000 palabras · 929 pasajes
Cita esta obra
  • APAHugo Grocio. (n.d.). De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original). Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/hugo-grotius/de-jure-praedae-ed-hamaker-1869-llati-original
  • MLAHugo Grocio. De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original). Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/hugo-grotius/de-jure-praedae-ed-hamaker-1869-llati-original.
  • ChicagoHugo Grocio. De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original). Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/hugo-grotius/de-jure-praedae-ed-hamaker-1869-llati-original.

Referencia de la edición que reproduce SigPhi: SigPhi es su reproducción digital, no el editor. El año de la edición no consta en los metadatos (por eso «n.d.») y el traductor solo aparece cuando consta.

De qué trata

El tratado de juventud de Grocio sobre el derecho de presa: cuándo es lícito apoderarse de los bienes de otro en la guerra, y quién puede decidirlo.

Contexto e historia

Tiene una historia textual que vale la pena saber. Lo escribió hacia 1604-1606, muy joven, por encargo de la Compañía Holandesa de las Indias Orientales, que había capturado un barco portugués y necesitaba justificarlo. No lo publicó nunca: solo sacó un capítulo, en 1609 y sin firmar, que es el Mare Liberum sobre la libertad de los mares. El resto quedó entre sus papeles y no se conoció hasta que el manuscrito apareció en una subasta en 1864. Esta edición latina es de poco después.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
Post Historica sequitur caput duodecimum, cujus major pars Maris liberi titulo separatim edita est. Opusculi hujus finem et propositum accuratius cognoscimus, cum ad locum attendimus, ubi primum legebatur. Demonstrandum erat Grotio, Lusitanos nullo jure Batavis bellum facere, quod sua Indicae negotiationis privilegia vio-PREFATIO. IX lari contendant; Batavos contra jure bellum inferre Lusitanis, quod illi liberam suam navigationem impedire studeant. Ultima tria quae sequuntur capita ostendunt bellum in Lusitanos et praedationem non tantum justam esse, sed honestam et utilem. Vix opus est monere, ipsam causam hic agi et rerum statum illius temporis describi. Haec pars non magni momenti est; sed tamen propter vividum temporum imaginem, quam nobis in ea proposuit auctor, hodie quoque legi meretur. Auctor Commentarium scripsit hieme anni 1604 et primis anni sequentis mensibus. Ipsa ejus verba id declarant. Mauritius Clusam ceperat die 21 mensis Augusti, anno 1604. Id a Grotio dicitur ^capta nuper Clusa". Nihil in textu mutavit vel addidit post mensem Novembrem anni 1608, quo tempore caput ejus duodecimum seorsum vulgari jussit. Unde factum sit, ut opus, quod scriptor totum absolvisset, non ederetur, hodie pro certo dicere non possumus. Fruinius suspicatur Societatis rectores intellexisse, praedam melius vindicari silentio et possessionis inhaesione, quam scripto. Codex etiam in scrinio jacebat , cum tempora scriptorem moverunt, ut separatim unum ejus caput vulgaret. Quo consilio id ediderit manifestum e loco, quem Visseringius citavit ex Grotii Maris liberi defensione adversus Welwodum, quod opusculum ejus simul cum Commentarii autographo Bibliothecae Lugduno Batavae emtum est.…

Lee la obra completa →

← Volver a Hugo Grocio