SigPhiSigPhi

Isagoge et in Aristotelis Categorias commentarium (grec original)

Porfirio

Idioma:
griego
Estado:
Obra completa
Autoría:
Escrita por el autor
Extensión:
~130.000 palabras · 599 pasajes
Cita esta obra
  • APAPorfirio. (n.d.). Isagoge et in Aristotelis Categorias commentarium (grec original). Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/porphyry/isagoge-et-in-aristotelis-categorias-commentarium-grec-original
  • MLAPorfirio. Isagoge et in Aristotelis Categorias commentarium (grec original). Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/porphyry/isagoge-et-in-aristotelis-categorias-commentarium-grec-original.
  • ChicagoPorfirio. Isagoge et in Aristotelis Categorias commentarium (grec original). Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/porphyry/isagoge-et-in-aristotelis-categorias-commentarium-grec-original.

Referencia de la edición que reproduce SigPhi: SigPhi es su reproducción digital, no el editor. El año de la edición no consta en los metadatos (por eso «n.d.») y el traductor solo aparece cuando consta.

De qué trata

La «Isagoge» de Porfirio en griego original, con su comentario a las «Categorías» de Aristóteles: el libro de texto de lógica de todo Occidente durante mil años.

Contexto e historia

La «Isagoge» —«introducción»— es un opúsculo brevísimo escrito en el siglo III para preparar al lector de las «Categorías», y acabó teniendo más influencia que muchas obras mayores. Explica los cinco predicables: género, especie, diferencia, propio y accidente. Su importancia real viene de una frase: Porfirio plantea si los géneros y las especies existen realmente o solo en el pensamiento, y dice acto seguido que no lo discutirá ahí. Boecio lo tradujo al latín con esa pregunta abierta, y de ella salió la disputa de los universales, que ocupó a la escolástica entera durante siglos. Pocas veces una pregunta declinada ha dado tanto trabajo.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
sitis, quae plerumque margines, interdum totas paginas oceupant. eodex ex deterioris familiae exemplari derivatus est. «correctiones, quas ab sed quod debetur viro docto Byzantino, qui Porphyrii de quinque vocibus expositionem ita sibi supplendam esse putabat, ut de rebus in decem Categorias digestis ageret. tamen illud ab H. Dielsio descriptum nobis dignum videbatur, quod hoc loco subiceretur. emendandi autem praesidium insigne translatio latina praebet ab Ant. Gogavino Graviensi confecta (ed. ad caleem Aristoreni Harmonicorum Elementorum Venetiis 1562 p. 162 — 165), qui licet quaedam suo perieulo temptaverit, codicem Monacensi meliorem in usum suum videtur vertisse. huius discerepantias uncinis inclusas adieiam. Πορφυρίον εἰς τὰς δέχα κατηγορίας Νυνὶ δὲ περὶ τῶν πραγμάτων λεχτέον, ἃ δή τινες δέχα χατηγορίας χαλοῦσιν. ὑπέστ -— μὲν γὰρ πρῶτον τὰ πράγματα, ὕστερον δὲ εὑρέϑη τοῖς πράγμασι τὰ ὀνόματα: οὐ γὰρ πρῶτον τὰ ὀνόματα ϑέμενοι ὕστερον τὰ πράγματα εὕρομεν, ἀλλ᾽ ἐπὶ τοῖς ὑποχειμένοις πράγμασι χα ^ ὃ τῆς τῶν ὀνομάτων ϑέσεως ἐδεήϑημεν [appetivimus: ἐπήχϑημεν cod.] δοχεῖ δέ πως τὰ cp Lu ματα xoi παρ᾽ "EXXnst «oi παρὰ βαρβάροις δέκα εἶναι τὸν ἀριϑμιόν, οὐσία, ποιόν, ποσόν, 7 τι, ποῦ, ποτέ, χεῖσϑαι, ἔχειν, ποιεῖν, πάσχειν. ταῦτα δὲ ἐχάλεσαν ἄλλοι μὲν ἄλλως, ᾽Δριστο-τέλης δὲ ὁ Περιπατητιχὸς Δέχα χατηγορίας διὰ τὸ χατά τινος πράγματος ἀγορεύεσϑαι. ἔστι δὲ ἡ μὲν οὐσία κατὰ τὸ τί, τὸ δὲ ποιὸν χατὰ τὴν ἰδέαν, τὸ δὲ ποσὸν χατὰ τὸ πλῆϑος, τὸ δὲ ποῦ χατὰ τὸν τόπον. τὸ δὲ πρός τι χατὰ σύγχρισιν [ad aliquid de habitudine, ubi de loco], τὸ δὲ ποτὲ κατὰ χρόνον, τὸ δὲ χεῖσθαι κατὰ τὴν σχέσιν, τὸ δὲ ἔχειν κατὰ τὴν πρόσληψιν, τὸ δὲ ποιεῖν χατὰ τὸ ἐνεργεῖν, τὸ δὲ πάσχειν χατὰ τὸ ἐνεργεῖσϑαι. ἰδίᾳ μὲν οὖν τούτων ἕχα-στον ἀτελὲς xal χατὰ τὴν φωνὴν καὶ xarà τὸ σημαινόμενον. δι᾿ ἀλλήλων δὲ σημαίνει πάντα xai μετ᾽ ἀλλήλων [verum inter se operas mutuas tradunt et invicem per se omnia significant].…

Lee la obra completa →

← Volver a Porfirio