SigPhiSigPhi

De la firmeza del sabio (ed. 2)

Lucio Anneo Séneca

Idioma:
latín
Estado:
Obra completa
Autoría:
Escrita por el autor
Estado del texto:
Texto limpio
Extensión:
~10.700 palabras · 51 pasajes
Cita esta obra
  • APALucio Anneo Séneca. (n.d.). De la firmeza del sabio (ed. 2). SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/seneca/de-constantia-sapientis
  • MLALucio Anneo Séneca. "De la firmeza del sabio (ed. 2)." SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/seneca/de-constantia-sapientis.
  • ChicagoLucio Anneo Séneca. De la firmeza del sabio (ed. 2). SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/seneca/de-constantia-sapientis.

De qué trata

Al sabio no se le puede hacer injuria, porque lo que podría herirlo no toca nada que sea de verdad suyo. Uno de los textos estoicos más duros y más discutidos.

Contexto e historia

La tesis es deliberadamente extrema, y Séneca lo admite: recuerda que a los estoicos se les acusa de prometer más de lo que nadie puede cumplir, y responde que un ideal alto no deja de ser útil porque nadie lo alcance. Esta entrada es el original latino; el catálogo tiene también la traducción inglesa como obra aparte. Cítese el original.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
1. Tantum inter Stoicos, Serene, et ceteros sapientiam professos interesse quantum inter feminas et mares non inmerito dixerim, cum utraque turba ad uitae societatem tantundem conferat, sed altera pars ad obsequendum, altera imperio nata sit. Ceteri sapientes molliter et blande, ut fere domestici et familiares medici aegris corporibus, non qua optimum et celerrimum est medentur sed qua licet: Stoici uirilem ingressi uiam non ut amoena ineuntibus uideatur curae habent, sed ut quam primum nos eripiat et in illum editum uerticem educat qui adeo extra omnem teli iactum surrexit ut supra fortunam emineat. 2. 'At ardua per quae uocamur et confragosa sunt.' Quid enim? plano aditur excelsum? Sed ne tam abrupta quidem sunt quam quidam putant. Prima tantum pars saxa rupesque habet et inuii speciem, sicut pleraque ex longinquo speculantibus abscisa et conexa uideri solent, cum aciem longinquitas fallat, deinde propius adeuntibus eadem illa quae in unum congesserat error oculorum paulatim adaperiuntur, tum illis quae praecipitia ex interuallo apparebant redit lene fastigium. 3. Nuper cum incidisset mentio M. Catonis, indigne ferebas, sicut es iniquitatis inpatiens, quod Catonem aetas sua parum intellexisset, quod supra Pompeios et Caesares surgentem infra Vatinios posuisset, et tibi indignum uidebatur quod illi dissuasuro legem toga in foro esset erepta quodque a rostris usque ad arcum Fabianum per seditiosae factionis manus traditus uoces inprobas et sputa et omnis alias insanae

Lee la obra completa →

← Volver a Lucio Anneo Séneca